Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Ανάρτηση 46/2013 [δεφτερο-αναγνωστική, επεξηγηματική περί των οκονομικο-πολιτικών, τροϊκανή και εξ αναδημοσιεύσεως] – Ένα κείμενο από τη “Δέφτερη Ανάγνωση” για τις νέες συζητήσεις με την Τρόικα…


Εισαγωγικά:
Σήμερα θα αναδημοσιεύσουμε από την τελευταία έκδοση της “Δέφτερης Ανάγνωσης” [12-19/3/2013]  το κυρίως πολιτικό της κείμενο με θέμα τις συζητήσεις με την Τρόικα και πώς ήβρεν τα θκυο στενά ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Ναι μεν θέλουν,
-  να αλαβρύνουν το ντόπιο κεφάλαιο από τυχόν επιβαρύνσεις με νέες φορολογίες, ή/και
-  να παραδώσουν τους κερδοφόρους Ημικρατικούς στα φιλούθκια τους οι κεφαλαιοκράτες, και
-  να μπουν και στο νατοϊκό πρόγραμμα “Συνεταιρισμός για την Ειρήνη”,
αλλά ως δείχνουν τα πράματα, οι φίλοι τους οι ευρωπαίοι εκάτσαν τους την…
Δείτε εδώ και τι γράφει σήμερα στην “Αλήθεια” ο Αντρέας Καρύδης. Άλλος που ανακάλυψεν την ταshινόπιτταν [σε σχέση με το ποιόν της Ευρωπαϊκής Ένωσης], αλλά “μετά τη απομάκρυνση σας από το ταμείο ουδεμία ευθύνη φέρουμε”… Γι’ αυτό και τοποθετήσεις του τύπου «βρίσκει [σημ.: η Κύπρος] τους εταίρους της να την πατούν στο “τσάρουκκα” και με το μαχαίρι στο λαιμό να την πιέζουν να δεχτεί καταστροφικές για την ίδια καταστάσεις, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους σχεδιασμούς των δικών τους παιχνιδιών», αποτελούν κλαυθμυρισμούς μωρής και εξαπατημένης παρθένας!

****************************
Η τρόικα ξαναέρχεται, η κυβέρνηση ξαφνιάζεται και ο Αναστασιάδης προσπαθεί να ανακαλύψει τη στρατηγική του Χριστόφια… Ανησυχώντας, βέβαια, για τις τράπεζες
[“Δέφτερη Ανάγνωση”, 12-19/3/2013

{Τα μαύρα bold είναι του συγγραφέα του κείμενου, ενώ οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου}…   

Όταν ένας υποψήφιος έδινε το μήνυμα, για σχεδόν 9 μήνες, ότι είναι διαθέσιμος να δεχθεί τους όρους της τρόικα και κατηγορούσε, μάλιστα, τον τότε πρόεδρο για την αντίστασή του, τότε, προφανώς, η τρόικα θα περιμένει περισσότερα και θα επιβάλει και άλλους όρους. Έτσι, παρά τις αφοσιωμένες δηλώσεις του επιτελείου του Αναστασιάδη στη Μέρκελ και στη Δύση, οι όροι της τρόικα άρχισαν να διευρύνονται – από το ξέπλυμα, στις καταθέσεις, στον εταιρικό φόρο κλπ. Και ξαφνικά, ο Αναστασιάδης, όχι μόνο, πρέπει να δεχθεί θέματα που δεν υπήρχαν πριν, αλλά αναγκάζεται, πια, να συζητά και ζητήματα, όπως τον εταιρικό φόρο, ενάντια στην αύξηση του οποίου το κόμμα του είχε αναλώσει αρκετή ρητορική από το 2010.

Στο βάθος, υπάρχει πάντα το ζήτημα των τραπεζών. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν αύξηση των μη εξυπηρετουμένων δανείων στην Ελλάδα. Και αυτό αποτελεί, ουσιαστικά, την ανοικτή τρύπα για το τραπεζικό σύστημα – όπως και η υπόγεια φούσκα των ακινήτων στην Κύπρο. Ο Αναστασιάδης πήγε στην Αθήνα, ελπίζοντας για βοήθεια με την ένταξη, μέρους των υποχρεώσεων των κυπριακών τραπεζών, στην ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.
Ένα νέο ζήτημα που προέκυψε είναι και η πιθανότητα να δοθεί περιορισμένο δάνειο 10 δις για τις τράπεζες. Η πιθανότητα προβλήθηκε από το Φιλελεύθερο, τη Δευτέρα – και προφανώς, η συγκεκριμένη πιθανότητα βλέπει και πάλι προς την εμπλοκή, άλλων μη δυτικών επενδυτών. Ήδη, σε ανάλυση του Ρόυτερς εμφανίστηκε η είδηση ότι η Ρωσία ενδιαφέρεται και για εμπλοκή στις τράπεζες – όταν ξεκαθαρίσει το τοπίο. Έτσι, ο Ν. Αναστασιάδης άρχισε να ανακαλύπτει και τη στρατηγική, στην οποία έκανε κριτική, μέχρι χθες.

Ο Αναστασιάδης αλλάζει ρόλο και βρίσκει μπροστά του όσα έλεγε προηγουμένως
Από το Σεπτέμβριο του 2012, ο τότε ηγέτης του ΔΗΣΥ και οι εφημερίδες που το στήριζαν - ιδιαίτερα η Αλήθεια και ο κυριακάτικος Πολίτης - εξαπέλυαν, συνεχώς, επιθέσεις, ενάντια στο Χριστόφια γιατί δεν δεχόταν του όρους της τρόικα – με αποκορύφωμα την προσπάθεια για κατασκευή πανικού στις τράπεζες, το τέλος του Νοέμβρη, για να γίνουν αποδεκτοί οι όροι της τρόικα. Ο ίδιος ο κ. Αναστασιάδης σε μια παράδοξη αντίληψη των εννοιών, θεωρούσε την άρνηση του τέως προέδρου να υποχωρήσει, ως έλλειψη θάρρους, ενώ ο Δρουσιώτης στον κυριακάτικο Πολίτη λειτουργούσε ως εκφραστής της τρόικα – απειλώντας ότι, αν δεν γίνουν δεχτοί οι όροι της, θα επιβάλλονταν χειρότεροι, ότι είχε, δηθεν, χαθεί ο 13ος κλπ. Ανάλογα είχαν αντιδράσει και ο ΔΗΣΥ, ο κ. Αναστασιάδης και οι εφημερίδες τους, στη θέση ότι υπάρχουν όρια - κόκκινες γραμμές - στις υποχωρήσεις ή στη στρατηγική για εμπλοκή της Ρωσίας στην αναζήτηση και εναλλακτικού δανείου. Ξαφνικά, την περασμένη βδομάδα, λες και δεν είχε προηγηθεί όλο εκείνο, το φθινόπωρο του 2012, ο νέος ένοικος του προεδρικού άρχισε να μιλά σαν Χριστόφιας... να ανακαλύπτει ότι χρειάζεται διαπραγμάτευση και ότι υπάρχουν όρια. Άφησε να διαρρεύσει ότι αν επέμενε η τρόικα θα μπορούσε και να αποχωρήσει η Κύπρος από την ευρωζώνη – και ακόμα πιο κωμικά, τα ίδια επανέλαβε και ο Αβέρωφ Νεοφύτου.

Όταν ένας υποψήφιος έδινε το μήνυμα για σχεδόν 9 μήνες, ότι είναι διαθέσιμος να δεχθεί τους όρους της τρόικα και κατηγορούσε μάλιστα τον τότε πρόεδρο για την αντίστασή του, τότε, προφανώς, η τρόικα θα περιμένει περισσότερα και θα επιβάλει και άλλους όρους.

Ταυτόχρονα, άρχισαν πάλι να επανέρχονται, σε πιο σοβαρό επίπεδο, οι αναφορές για το ανοιχτό θέμα του ρωσικού δανείου – και διέρρευσαν φήμες ότι θα πραγματοποιείτο επίσκεψη Αναστασιάδη στη Μόσχα, για να συζητήσει τη ρωσική εμπλοκή.

Οι νέοι όροι της τρόικα από το ξέπλυμα στο κούρεμα – επιβάλλοντας όρους και εμπεδώνοντας την επιτήρηση των ιθαγενών
 Η τρόικα συμπεριφέρθηκε, μπορεί να πει κάποιος, ορθολογικά. Όταν είδε ότι εκλέγηκε ο Αναστασιάδης θεώρησε ότι θα ήταν καλό να του δώσει ένα αρχικό μάθημα, για να καθορίσει το πλαίσιο – άσχετα αν ο νικητής των εκλογών είχε, ήδη, δηλώσει την απόλυτη προθυμία του για αποδοχή των όρων της τρόικα και περιόρισε, μόνος του, τα περιθώρια διαπραγμάτευσης με τη θέση ότι πρέπει να κλείσουν όλα, μέχρι το τέλος του Μάρτη. Έτσι, μετά από το ζήτημα για το ξέπλυμα χρήματος, ξαφνικά, προέκυψε και νέο θέμα με το «κούρεμα καταθέσεων». Το θέμα διέρρευσε από ευρωπαϊκά ΜΜΕ και όταν πήγε ο Σαρρής στο Γιούρογρουπ, διαπίστωσε ότι η διαρροή ήταν και ένας τρόπος πίεσης – οι ομόλογοί του αρνήθηκαν να διαψεύσουν ότι υπήρχε τέτοια πιθανότητα. Ένα κούρεμα καταθέσεων, βέβαια, είναι δύσκολο να γίνει, γιατί μπορεί να ανοίξει τους ασκούς του Αίολου για όλο το τραπεζιτικό σύστημα – μέχρι και το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, έγινε, ουσιαστικά, εθελοντικά. Ένα υποχρεωτικό κούρεμα σημαίνει ντε φάκτο χρεοκοπία ή απειλή χρεοκοπίας. Έτσι, για να αποφευχθεί ένα σενάριο που θα θυμίζει μερική χρεοκοπία των τραπεζών, οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να επιβάλουν τρόπους άντλησης ρευστού από τις καταθέσεις, με είδη φορολογίας στους τόκους ή τις συναλλαγές – κάτι το οποίο συνάδει και με τις ευρύτερες τάσεις στην Ευρώπη, σήμερα.
 Όπως σχολίασε και ο Μαυρίδης του ΔΗΣΥ, ο στόχος της τρόικα φαίνεται να είναι στρατηγικός - να εκβιάσουν, δηλαδή: από τη μια για να απειλήσουν με ένα πανικό, που θα αυξήσει τις πιέσεις στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα και από την άλλη, μπορεί να ανοίξει την πόρτα για μεταφορά ρωσικών καταθέσεων σε άλλες τράπεζες, βορειότερα. Ο νυν ένοικος του προεδρικού δεν θα πρέπει να εκπλήσσεται – ο ίδιος είχε παίξει αυτό το παιχνίδι των εκβιασμών με την εκροή καταθέσεων, όποτε, όσοι ήταν τότε πίσω του, τώρα, απλώς, εφαρμόζουν και στον ίδιο ότι έκανε εκείνος, τον περασμένο Νοέμβρη.

Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, η τρόικα φαίνεται να θέλει να επιβάλει μια επιτήρηση στην Κυπριακή Δημοκρατία, παρακάμπτοντας την τοπική κυριαρχία. Η άρνηση του τέως προέδρου να δεχθεί κάτι τέτοιο, είχε ουσιαστικά οδηγήσει την τρόικα σε υποχώρηση, η οποία, προφανώς, τώρα θέλει να κερδίσει ότι δεν μπόρεσε να κάνει τον Νοέμβρη. Έτσι, με τον αιφνιδιασμό του Σαρρή στο Γιούρογρουπ κατάφερε να πάρει το πρώτο που ζητούσε – μια εξωτερική έρευνα για το ξέπλυμα. Η έρευνα θα είναι, βέβαια, τυπική – μια ουσιαστική έρευνα θα έπρεπε να αναζητήσει τί κάνουν τα δικηγορικά γραφεία και αυτό θα ενέπλεκε σε πρακτικό επίπεδο και αρκετούς πολιτικούς, συμπεριλαμβανόμενου και αυτού του κ. Αναστασιάδη, όπως και του επικεφαλής της επιτροπής οικονομικών της βουλής. Αυτά, όμως, είναι θέματα, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν για εκβιασμούς, σε άλλα στάδια και επίπεδα. Για την ώρα, η αποδοχή εξωτερικής και ιδιωτικής έρευνας για ξέπλυμα, άνοιξε την πόρτα σε εμπλοκή της τρόικα στις διακινήσεις κεφαλαίων.

Το επόμενο θέμα προς συζήτηση είναι αυτό των ιδιωτικοποιήσεων, το οποίο ο Χριστόφιας είχε αρνηθεί εμφαντικά και έτσι το θέμα, παγοποιήθηκε με τη φόρμουλα ότι θα εξεταστεί αν οι ανάγκες των τραπεζών είναι πάνω από 10 δις. Για αυτό έχει προκύψει και τόσο έντονη και εν μέρει αστεία διαμάχη- οι δανειστές θέλουν να υποχρεώσουν το δανειζόμενο να πάρει μεγαλύτερο δάνειο για να μπορούν μετά να του πάρουν μέρος της ιδιοκτησίας του – τους ημικρατικούς, αρχικά και μετά, το οποίο είναι ο κύριος στόχος, το φυσικό αέριο.
Η νέα κυβέρνηση φάνηκε να κινείται προς κατευνασμό της τρόικα, κάτι που έδινε το μήνυμα ότι θα δεχόταν να υποχωρήσει στις πιέσεις – ήδη, από πριν τις εκλογές, προσπαθούσε να υποβαθμίσει τις σαφείς θέσεις από μερικούς στην Ευρώπη, που κατηγορούσαν το Χριστόφια, ότι δεν δεχόταν ιδιωτικοποιήσεις. Μόλις, όμως, ανέλαβε ο κ. Σαρρής, άρχισε να μιλά με ορίζοντα μορφές ιδιωτικοποιήσεων. Φημολογείται ότι η πρώτη εκδοχή θα έχει τη μορφή μετοχοποίησης και πώλησης μέρους των μετοχών σε στρατηγικό επενδυτή. Αυτό θα επιτρέψει στη μεν τρόικα να ανοίξει το θέμα, ενώ στην κυβέρνηση να μην φανεί ότι αλλάζει πλήρως θέση από την προεκλογική της δέσμευση για μη ιδιωτικοποιήσεις. Στα ενδιάμεσα των δημοσίων δηλώσεων, αφέθηκε και μια αναφορά για τουλάχιστον τρία χρόνια – μεταθέτοντας το θέμα μέχρι τις επόμενες βουλευτικές, ενδεχομένως. Πάντως, το θέμα αναμένεται να προκαλέσει ένταση εσωτερικά.

Και το επόμενο θέμα αφορά άμεσα και στο τοπικό κεφάλαιο, το οποίο πολέμησε ανάλογη εισήγηση του Σταυράκη, το 2010 – η αύξηση του εταιρικού φόρου θα είναι το πρώτο είδος φόρου, το οποίο θα πληρώσει η κυπριακή αστική τάξη - και όχι μόνο αυτή βέβαια - λόγω των δικών της λαθών. Βέβαια, για τους Ευρωπαίους το ζήτημα είναι να μειωθεί ο ρόλος της Κύπρου ως χώρος χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων. Και πάλι, ο πιθανός γερμανικός στόχος είναι να μεταφερθούν τα κεφαλαία σε πιο φιλικές περιοχές όπως λ.χ. η Λετονία.

Η αλλαγή στάσης έχει να κάνει και με το θέμα: τώρα, απειλούνται οι τράπεζες, ενώ πριν τα εργατικά δικαιώματα

Η κυβέρνηση και ο Αβέρωφ, βέβαια, διασκέδασαν τις φήμες, αλλά την Κυριακή ήρθε και ο αρχιεπίσκοπος, ο οποίος φαίνεται να λειτουργεί σαν είδος συγκυβέρνησης, να επαναλάβει τα περί αποχώρησης από την ευρωζώνη. Βέβαια, ο αρχιεπίσκοπος δεν είναι η πρώτη φορά που το λέει – το είχε δηλώσει και τον περασμένο Δεκέμβριο. Αξίζει εδώ μια σύγκριση: όταν ο Χριστόφιας είχε πει, σε ανάλογες συναντήσεις, ότι θα κατέβαινε σε διαδήλωση για τα εργατικά δικαιώματα, δέχτηκε επιθέσεις. Ο αρχιεπίσκοπος αναφερόταν στις τράπεζες. Έβαλε, μεν, μπροστά το συνεργατισμό για να φανεί «φιλολαϊκός», αλλά το θέμα που τον απασχολούσε ήταν οι όροι για τις τράπεζες – με δεδομένο ότι είναι ιδιοκτήτης της μιας από τις τρεις. Έτσι και η αλλαγή στάσης του Αναστασιάδη, έχει να κάνει και με τα υπό συζήτηση θέματα, τα οποία αφορούν, τώρα, στις τράπεζες και τη φορολόγηση των επιχειρήσεων.

Anef_Oriwn
[για το copy paste]
Τετάρτη 13/3/2013

18 σχόλια:

Anef_Oriwn είπε...


Σύμφωνα με τις ειδήσεις βαίνουμε ολοταχώς [η Κυβέρνηση ΜΑΣ!] προς σύναψη ενός νέου αναθεωρημένου Μνημονίου [δανειακής σύμβασης όπως εκλεπτυσμένα το λένε] με την Τρόικα. Οι τροϊκανοί βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να βάλουν νέες απαιτήσεις που ως φαίνεται γίνονται αποδεκτές. Το γιατί η Τρόικα ΜΑΣ κατέβηκε πιο απαιτητική επεξήγεται στο άρθρο της “Δέφτερης Ανάγνωσης”. Ήδη σε σημερινές δηλώσεις του ο Άντρος Κυπριανού είπε ότι τίθενται ολοένα και πρόσθετες απαιτήσεις που οδηγούν σε ένα 2ο οδυνηρότερο Μνημόνιο και κατέληξε λέγοντας ότι το ΑΚΕΛ δεν θα συναινέσει σε μέτρα που θα καταδικάζουν το σύνολο του κυπριακού λαού και ιδιαίτερα τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νέα γενιά και τους συνταξιούχους
[link: http://www.astra.com.cy/index.php/el/oikonomia/30349-2013-03-14-10-25-20]…

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε κι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ Νίκος Κατσουρίδης μιλώντας σήμερα το πρωί στον Γιώργο Παυλίδη στον “ΑΣΤΡΑ” [link: http://www.astra.com.cy/index.php/el/arxeio-ekpompwn/viewvideo/1628/-/---14-03-13]... Ο Νίκος Κατσουρίδης στάθηκε στις αντιφατικές κινήσεις της σημερινής κυβέρνησης, όπως ας πούμεν, ενώ προηγουμένως απέρριπταν την αύξηση του εταιρικού φόρου κατά 1% μόνο κι αυτό για τρία χρόνια, σήμερα συναινούν σε αύξηση 2,5% και μάλιστα χωρίς καταληχτική ημερομηνία. Όμως εξακολουθώ να προβληματίζομαι για την τελική στάση του ΑΚΕΛ απέναντι σ’ ένα Μνημόνιο, όταν μάλιστα έχει εμπεδωθεί στον κόσμο ως μια αδήριτη ανάγκη…

zep είπε...

Καταρχην συντροφε, σιερουμαι που βαλλεις λινκς του αστρα (αντι δεξιων μμε).


Για μενα το εκπλητκικο εν οτι δεν αντιδρα κανενας. Τζινοι του ρικ πχ, γιατι δεν αντιδρουν? Η ΣΕΚ για τα μελη της σε ΑΗΚ και Cyta?

Γιατι δεν αντιδρουν τα κομματα. Ετσι για το φαινεσθαι τουλαχιστον. Η Εδεκ μασα τα, οι υπολοιποι μετρουν καρεκλες.

Για την σταση μας απεναντι στο μνημονιο, ηταν η λιγοτερο ωδυνηρη επιλογη. Με τα νεα δεδομενα ομως, που καποτε υπερασπιζουμασταν ΑΤΑ και ημικρατικους, τωρα εκαταντησαμεν να λαλουμε ναι σε ουλλα, το μνημονιο μονο καταστροφη θα φερει. Και η καταστροφη θα ερθει τζιαι θα μεινει για δεκαετιες. Πρεπει να ξαναεξεταστει, σημερα οπως εδιαμορφωθηκε, αν αποτελει την λιγοτερο οδυνηρη επιλογη.

Anef_Oriwn είπε...


Φίλε ZEP,
Κάποτε οι παραπομπές σε «δεξια μμε» [για ενημέρωση, ή/και για τεκμηρίωση αυτών που λέμε], είναι αναγκαίες ή/και προτιμότερες, γιατί τότε οι “αντίπαλοι” δεν μπορούν να αμφισβητήσουν την αξιοπιστία αυτών που λέμε.

Αναφορικά με τα υπόλοιπα, όντως “έρχονται χρόνια δύσκολα”, όπως τραγουδά κι Στέλιος Καζαντζίδης - http://www.youtube.com/watch?v=B9IXVF8TIlA

Anef_Oriwn είπε...


Και μια απορία ΕΜΟΥ του αδαούς: Πού είναι οι επιδότες να βάλουν χέρι στα υπουργικά οχήματα για να εξοφλήσει το κράτος τις υποχρεώσεις του; Πού είναι εκείνος ο ιθύνων νους που έστειλε τους επιδότες να… συλλάβουν το αυτοκίνητο του πρώην Υπουργού Εμπορίου, να τον... θαυμάσουμε;

Anef_Oriwn είπε...


Δείτε κι αυτό: http://disdaimona.blogspot.com/2013/03/blog-post_9625.html

Ανώνυμος είπε...

Ελλαδίτης είμαι. Έχω όλη την καλή διάθεση να δεχθώ πως ο Χριστόφιας είναι ο προστάτης του λαού και των ευπαθών κοινωνικών ομάδων ...και πως δεν θα υποχωρούσε στις ορέξεις των τροϊκανών. Πες ότι ο Αναστασιάδης ήταν Παναγία και δεν υπέσκαπτε το έργο του, πες ακόμα κι ότι ο Μαλάς ήταν ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής δημοκρατίας ...όσο δεν θα υποχωρούσε στην Τρόικα λεφτά που θα έβρισκε; "Καύσιμο" οι τράπεζές σου που θα έβρισκαν;

Anef_Oriwn είπε...

Ανώνυμε Ελλαδίτη,

Σού διαφεύγουν ή παρακάμπτεις δύο σημαντικές λεπτομέρειες:
- Πρώτον, ο ίδιος ο Δημ. Χριστόφιας, καλώς ή κακώς [δεν έχει και τόση σημασία τώρα], είχε ήδη αποδεχτεί έναν ήπιο [όπως το χαρακτήρισαν] μνημόνιο. Είχαν μάλιστα ψηφιστεί [σχεδόν ομόφωνα κι απ’ όλα τα κόμματα] και καμιά 25ριά σχετικά νομοσχέδια στη κυπριακή Βουλή. Τώρα με τη νέα, τη “δική” τους κυβέρνηση, η Τρόικα ήρθε και βάζει κι άλλες απαιτήσεις για περαιτέρω περικοπές και λιτότητα. Και
- Δεύτερον, κι ο Μαλάς είχε αποδεχτεί ως δεδομένη την αναγκαιότητα του ήδη συμφωνηθέντος Μνημονίου. Όμως ο Μαλάς μιλούσε για εφαρμογή του βασικού [κι όχι του ακραίου] σεναρίου γα ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, κάτι που θα έκαμνε το χρέος βιώσιμο.
Ανεξαρτήτως όμως των πιο πάνω, κατ’ εμένα το πιο σημαντικό για ν’ αλλάξει η όλη κατάσταση και να ξεφύγουμε από την οικονομική στασιμότητα είναι να υπάρξει ανάπτυξη. Και προσωπικά ΔΕΝ βλέπω πώς θα επιτευχθεί αυτή η ανάπτυξη σε μια περίοδο ευρύτερης [ευρωπαϊκής] οικονομικής κρίσης και ύφεσης. Προφανώς χρειάζονται αναπροσαρμογές και στις πολιτικές και στις οικονομικές μας συμμαχίες και συμπεριφορές...

Ανώνυμος είπε...

Κατ'αρχάς σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Το "ανώνυμος" προέκυψε επειδή δεν ενέπιπτα σε καμία από τις άλλες δυο κατηγορίες στην φόρμα σχολιασμού ...δεν είναι κάτι που το επέλεξα!

Ο Χριστόφιας απεδέχθη κάποια μέτρα προκειμένου να είτε να ξεκινήσει μια δημοσιονομική προσαρμογή πριν τον μηχανισμό στήριξης, είτε να καταφέρει σε συνδιασμό με δανεικά από χώρες εκτός μηχανισμού να αποφύγει το μνημόνιο(θεωρώ το δεύτερο σενάριο επικρατέστερο). Αυτό όμως δεν απαντά στην ερώτησή μου και θα το εξηγήσω παρακάτω...

Δεύτερον, ο Μαλάς μου λες ότι απεδέχθη τα ήδη συμφωνηθέντα από την προηγούμενη σύνθεση. Και τι σημαίνει αυτό; Το θεωρείς θυσία αυτό; Είναι σαν να μου λες "μα ο Μαλάς συμφώνησε πως κάθε πρωι ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή"...μιλάμε για βαρβάτη υποχώρηση!

Ανώνυμος είπε...

Τα όσα αναφέρεις περί ανάπτυξης είναι κάπως γενικά και αόριστα. Εφόσον προσέφυγες στην τρόικα, η προϊστορία έχει δείξει πως έχεις δυο επιλογές:

Η μια επιλογή είναι να περιορίσεις τις δαπάνες του δημοσίου, τόσο σε λειτουργικά έξοδα όσο και σε μισθούς ακόμα κι αν αυτό περιλαμβάνει και στοχευμένες απολύσεις. Παράλληλα ιδιωτικοποιείς κρατικές εταιρίες και οργανισμούς ώστε και να γλυτώσει το κράτος σου από επιπλέον βάρη και να μην χρειάζεται δανεικά για να συντηρηθεί ...και για να επωφεληθείς από το χρήμα που θα εισρεύσει από επενδύσεις κι από τον ανταγωνισμό. Αυτή είναι η συνήθης τυποποιημένη συνταγή της τρόικας...

Εαν τώρα εσύ επιλέξεις να μην κάνεις αυτό θα αναγκαστείς να περάσεις στα λεγόμενα μέτρα άμεσης απόδοσης των οποίων η αποτελεσματικότητα είναι αμφίβολη. Τι είναι τα μέτρα άμεσης απόδοσης; Κόψιμο μισθών τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα(αυτό είναι μοιραία συνέπεια της ύφεσης αν δεν περιορίζεις το δημόσιο αλλιώς), κόψιμο σε δώρα, παροχές, ασφάλιση, επιδόματα, πρόσθετα. Παράλληλα θα έχεις αύξηση σε όλους τους φορολογικούς σου συντελεστές μέ ότι αυτό σημαίνει για τον τζίρο και την κατανάλωση. Αύξηση στους εταιρικούς φόρους και γενικότερα χαράτσωμα σε κάθε επένδυση. Και όσο δεν έχεις τα αναμενώμενα έσοδα ...τόσο θα μπαίνουν νέα μέτρα προκειμένου να φθάσεις έστω σε "υφεσιακά πλεονάσματα".

Το αν εγώ συμφωνώ η διαφωνώ με κάτι από αυτά είναι αδιάφορο ...θα είχε νόημα αν μπορούσες να βρεις λεφτά εκτός τρόικας. Τώρα που μιλάμε δεν μπορείς! Αυτό που έκανε ο Χριστόφιας στο τελευταίο χρονικό διάστημα της διακυβέρνησής του ήταν να διαφωνεί με την πρώτη συνταγή ...αποτέλεσμα αυτής της διαφωνίας είναι στο μίγμα πολιτικής του προτεινόμενού μνημονίου να μπαίνουν στοιχεία από την δεύτερη.

Και το ερώτημα παραμένει, όσο αρνείσαι και δεν έρχεσαι σε συμφωνία από που θα βρίσκεις χρήματα;

Ανώνυμος είπε...

Αυτήν την ώρα που μιλάμε μέσα από την Κομισσιόν διαρρέεται πως σε ενδεχόμενο κούρεμα του ιδ.χαρακτήρα του χρέους σας ...θα συμμετέχουν ισόποσα και οι καταθέτες! Εγώ θεωρώ πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει, αντιλαμβάνεσαι όμως τι αβεβαιότητα καλλιεργεί μια τέτοια είδηση και μόνο ως σενάριο; Έχεις δει τι εκροές κεφαλαίων έχεις τους τελευταίους μήνες; Βάλε μέσα σε όλα αυτά και τις δηλώσεις περί λιρών του αρχιεπισκόπου ...και λάβε υπόψιν πως τόσα χρόνια η Κύπρος στηρίζει τα έσοδά της στην προσέλκυση επενδύσεων!

Λες ότι η ανακεφαλαιοποίηση θα καταστήσει το χρέος σου βιώσιμο ...προφανώς και κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί. Για να γίνει το χρέος βιώσιμο θα πρέπει οι ρυθμοί ανάπτυξής σου να ξεπερνούν σε ποσοστό το κόστος δανεισμού σου. Για να το πούμε αλλιώς, θα πρέπει κοιτώντας τον απολογιστικό ισολογισμό σου η αύξηση του πρωτογενούς σου αποτελέσματος να ξεπερνά τυχόν αύξηση της δαπάνης τόκων. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει προς το παρόν στην Κύπρο. Και προφανώς το κούρεμα δεν λύνει από μόνο του πρόβλημα καθώς αφορά το τι χρωστούσες ως χθες, εσένα αυτό που σε νοιάζει είναι να σταματήσεις να παράγεις χρέος...

Και πάμε τώρα και στην ανακεφαλαιοποίηση ...οι πιο συντηρητικες φώνές κάνουν λόγο για ένα ποσόν πάνω από τα 10 δις προκειμένου να καλύψεις ΜΟΝΟ τις απώλειες ρευστότητος από τα τραπεζικά παράγωγα χωρίς αντίκρυσμα που σου "φύτεψαν" οι Ρώσοι και οι υπόλοιποι. Όσο δεν έρχεσαι σε συμφωνία και καθυστερείς οι εκροές θα αυξάνονται ως συνέπεια της αβεβαιότητος, η κρίση ρεύστοτητος θα εντείνεται και θα χρειάζεσαι ακόμα περισσότερα λεφτά για να αποκαταστήσεις την ζημιά. Αν μάλιστα η ανακεφαλαιοποίηση γίνει σε ένα περιβάλλον εντεινόμενης ύφεσης αυτό σημαίνει και περαιτέρω αύξηση των εκροών ...άρα τα λεφτά θα μπουν από την μια τσέπη αυξάνοντας το χρέος σου και θα βγαίνουν από την άλλη, χάνοντας στην ουσία τα θετικά της ανακεφαλαιοποίησης...

Και το ερώτημα παραμένει φίλε μου, όσο αρνείσαι και δεν έρχεσαι σε συμφωνία που θα βρεις τα λεφτά για τις υποχρεώσεις σου και για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που θα προκύψουν;

Anef_Oriwn είπε...


Φίλε Ελλαδίτη,
[ορίστε ένα nickname που θα μπορούσες να πάρεις ακλουθώντας τη δεύτερη επιλογή στο χώρο των σχολίων - “ Όνομα/Διεύθυνση URL”, χωρίς να είναι απαραίτητο να βάλεις διεύθυνση],

Επειδή με την παρέμβαση σου έχεις δώσει το έναυσμα για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση [και σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό], αλλά επειδή έχεις ανοίξει και πολλά θέματα και καθώς ΕΓΩ θέλω να δώσω μιαν ολοκληρωμένη απάντηση, θα ‘θελα να σε πληροφορήσω ότι τούτο θα το κάνω πιο αργά απόψε, όταν θα έχω και πιο πολύ χρόνο στη διάθεση μου…

Για τώρα και σε σχέση με το βασικό σου ερώτημα «όσο αρνείσαι και δεν έρχεσαι σε συμφωνία που θα βρεις τα λεφτά για τις υποχρεώσεις σου και για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που θα προκύψουν», θα ‘θελα να σε παραπέμψω σε δύο τουλάχιστον παλαιότερες αναρτήσεις μου όπου έθεσα περίπου παρόμοια [μετά δικά σου] ερωτήματα:
1. http://aneforiwn.blogspot.com/2012/10/1322012.html

2. http://aneforiwn.blogspot.com/2012/12/1622012.html

Καλαμαρούι είπε...

Είχες δίκιο, περνούσε τελικά το σχόλιο μόνο με ένα ψευδώνυμο χωρίς διέυθυνση. Θα απαντήσω κι εγώ σύντομα στεκόμενος στον δεύτερο σύνδεσμο που παρέθεσες ο οποίος εστιάζει καλύτερα στο πρόβλημα.

Το πρόβλημα: Οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για τα λεφτά τους που χάθηκαν ...και δεν υπάρχουν, δεν ξαναγυρνάνε(για την ώρα τουλάχιστον)!

Εγώ να δεχθώ ότι δεν ευθύνονται για το πετρόκομμα των μισθών τους ούτε στο ελάχιστο και πως δικαίως διαμαρτύρονται ...ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΕΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΝ ΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!

Τι πρέπει να κάνουμε αφού δεχθούμε το παραπάνω ως πραγματικότητα; Να βρούμε χρήματα λέω εγώ. Προς το παρόν άλλα λεφτά από της τρόικας δεν υπάρχουν, εκτός κι αν υπάρχει κάτι που δεν ξέρω.

Anef_Oriwn είπε...


Καλαμαρούι,
[πετυχημένο nickname!],

Επανέρχομαι όπως [ΣΟΥ] είχα υποσχεθεί πιο πριν, για να σημειώσω και τα εξής:

1. Κατ’ αρχάς η αναφορά μου στον Μαλά και την από μέρους του αποδοχή του Μνημονίου έγινε για να δείξει ότι κι αυτός αναζητούσε «“καύσιμο”» για τις Τράπεζες [και για την οικονομία] μέσω ενός Μνημονίου. Και δεν εξετάζω εδώ αν σωστά έπραττε ή όχι, ή αν τούτο ήταν «θυσία», ή «βαρβάτη υποχώρηση». Ήταν μια δεδομένη κατάσταση μέσα από την οποία ο Μαλάς αποφάσισε να κινηθεί και να ελιχθεί… Όμως το «βαρβάτη υποχώρηση» δεν είναι αντιφατικό με την τοποθέτηση σου ότι «ο Χριστόφιας απεδέχθη κάποια μέτρα προκειμένου […] να καταφέρει σε συνδιασμό με δανεικά από χώρες εκτός μηχανισμού να αποφύγει το μνημόνιο»; Αφού δεν βρέθηκαν τα χρήματα [ας πούμεν από τη Ρωσσία] τι έπρεπε να γίνει;

2. «ΤΑ ΛΕΦΤΑ …[ΔΕΝ] … ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ», αλλά έχουν συγκεντρωθεί σε συγκεκριμένα λιγοστά χέρια [εντός κι εκτός Κύπρου] και οι κάτοχοι τους δεν έχουν πρόθεση να διαθέσουν [για το γενικό, ή “εθνικό” καλό, όπως κάποιο το αποκαλούν] έστω και ελάχιστα απ’ αυτά. Κι αυτό είναι ένα τεράστιο, όχι μόνο οικονομικό αλλά πολιτικό ζήτημα που έχει βασικά να κάνει με το πώς κατανέμεται και (ανα)διανέμεται ο παραγόμενος “εθνικός” πλούτος. Δεν μπορεί τα βάρη της οικονομικής κρίσης να τα επιμερίζονται [με περικοπές και πολιτικές λιτότητας] μόνο οι εργαζόμενοι. Το πολιτικό ζήτημα έγκειται βασικά στο πώς θα πεισθούν/υποχρεωθούν/εξαναγκαστούν και οι έχοντες και κατέχοντες [τόσο σε “εθνικό” επίπεδο, όσο και σε ευρωπαϊκό] να συνεισφέρουν/συμβάλουν/συντείνουν στο ξεπέρασμα της κρίσης, είτε μέσα στα πλαίσια του ιδίου του καπιταλιστικού συστήματος, είτε άλλως πως… Κι εδώ [είτε το πρώτο ακολουθήσουμε, είτε το δεύτερο] απαιτούνται ριζοσπαστικές κινήσεις και πρωτοβουλίες… Δυστυχώς η προηγούμενη κυβέρνηση της Αριστεράς δεν τόλμησε ή ήταν και πολύ μικρή κι αδύναμη [αν τη δούμε μέσα στις περιφερειακές ή ευρωπαϊκές κλίμακες] για να τολμήσει κάποια πράματα, ενώ η παρούσα κυβέρνηση [της Δεξιάς] είναι έτοιμη να δεχτεί ή/και να ξεπουλήσει τα πάντα!

3. Ειλικρινά δεν κατάλαβα τον προβληματισμό σου, ή πού το πάεις; Δεν έπρεπε να προσφύγουμε τη τρόικα; Κάνοντας όμως τον “δικηγόρο του διαβόλου” θα διερωτηθώ, από πού θα βρίσκαμε το παραδάκι; Μάλλον υποβάλλεις [και σ’ αυτό καταλήγω στη βάση του σχολίου σου με ημερ. 15/3/13 - 1:46 μ.μ.] ότι πρέπει να δεχτούμε τις προτάσεις της τρόικας [όποιες και αν είναι τούτες] το ταχύτερο δυνατόν; Μα αυτό κάνει η Κυβέρνηση Αναστασιάδη! Τούτο όμως δεν συνεπάγεται στην ουσία παράδοση μας στην Τρόικα; Και η αποδοχή ενός μνημονίου που κύριο χαρακτηριστικό του είναι οι πολιτικές λιτότητας [μειώσεις μισθών, περικοπές επιδομάτων, απολύσεις] δεν οδηγεί σε περαιτέρω συρρίκνωση της αγοραστικής δυνατότητας των εργαζόμενων και κατ’ επέκταση και σε της μείωση της ρευστότητας, κάτι που με τη σειρά του οδηγεί και στη συρρίκνωση της αγοράς; Ποιος θα πάει να κάνει επενδύσεις για ανάπτυξη υπό τέτοιες συνθήκες; Φαύλος κύκλος η υπόθεση!

Anef_Oriwn είπε...


4. Ανάπτυξη σημαίνει να επενδύσεις χρήματα για να παράξεις νέα προϊόντα, ή/και να προσφέρεις υπηρεσίες, ή να κάμεις [ως κράτος] έργα υποδομής… Όπως όμως διερωτήθηκα και σε προηγουμένη παρέμβαση μου, σε εποχές γενικότερης και ευρύτερης [ευρωπαϊκής κι όχι μόνο] οικονομικής κρίσης και ύφεσης, αλλά και οικονομικής στενότητας του εγχώριου πληθυσμού, ποιοι θα αγοράσουν και θα καταναλώσουν τα νεο-παραγόμενα προϊόντα [ας πούμε τις νέες οικοδομές που θα κτιστούν], ή τις προσφερόμενες υπηρεσίες [ποιοι θα γεμίσουν τα νέα ξενοδοχεία], ή πότε θα αποσβηστούν και θα αποδώσουν τα κρατικά έργα υποδομής που θα κατασκευαστούν [ας πούμεν, νέοι υπεραστικοί δρόμοι]; Ίσως να ήταν καλύτερες οι προοπτικές μας αν ακολουθούσαμε μια νέα διαφορετική πορεία. Δηλαδή, αν αποστασιοποιούμασταν και απεξαρτοποιούμασταν [πολιτικά] από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι όμως για να ακολουθήσουμε μια μοναχική δονκιχωτική πορεία. Στο σχόλιο μου με ημερομηνία 15/3/13 - 8:13 π.μ. είπα ότι «προφανώς χρειάζονται αναπροσαρμογές και στις πολιτικές και στις οικονομικές μας συμμαχίες και συμπεριφορές», υπονοώντας ότι πρέπει να κινηθούμε προς άλλες κατευθύνσεις, ας πούμεν προς Ρωσία μεριά! Σε τέτοια περίπτωση όμως μπαίνουμε βαθύτερα στην ενδο-ιμπεριαλιστική αντιπαλότητα στην περιοχή [Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αμερικής - Ρωσσίας] για τον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή…

5. Προσωπική μου άποψη είναι ότι το “κούρεμα των καταθέσεων” μπήκε τεχνηέντως για να αποσυρθεί μετά και να ειπωθεί από τους εδώ κυβερνώντες «κοιτάτε, σώσαμε τις καταθέσεις σας, αλλά αναγκαστήκαμε να δεχτούμε ιδιωτικοποιήσεις» κι άλλα τέτοια. Ίσως να το βλέπουν και σαν τρόπο να διασκεδάσουν τις αντιδράσεις και τις διαμαρτυρίες του κόσμου. Παράλληλα όμως αποτέλεσε κι ένας είδος εκβιασμού [βασικά από τους τροϊκανούς και τους συνοδοιπόρους τους] για αποδοχή του νέου [αναθεωρημένου] προς το χειρότερο για τον κόσμο Μνημονίου, μια και η αβεβαιότητα και οι ψίθυροι για “κούρεμα των καταθέσεων” συνέβαλαν σε «εκροές κεφαλαίων» που δυσχέραιναν την όλη κατάσταση.

6. Δεν πιστεύω ότι ο Αρχιεπίσκοπος το εννοεί όταν λέει να επιστρέψουμε στην λίρα… Μούρη πουλάει! Και ούτε πιστεύω ότι τα λεφτά που θα πάρουν οι Τράπεζες από την ανακεφαλαιοποίηση θα πάνε σε επενδύσεις που θα φέρουν ανάπτυξη. Στα θησαυροφυλάκια θα μείνουν για την ώρα κι αυτά! Και ούτε οι ιδιωτικοποιήσεις θα ενισχύσουν και πολύ τα κρατικά ταμεία ή θα μειώσουν το ζητούμενο δάνειο, ή περιορίσουν το χρέος… Αντίθετα θα φέρουν πολλά άλλα προβλήματα [απολύσεις προσωπικού, αυξήσεις τιμών], όπως έγινε και σ’ άλλες χώρες [π.χ. στη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα την παραίτηση της Δεξιάς κυβέρνησης της χώρας, η οποία να σημειώσω ότι ήταν και αυτοδύναμη]…

7. Κοντολογίς ότι κάμουμεν εν του κάκου [που λέμε και στην κυπριακή]… Προσωπικά θεωρώ πως δεν υπάρχουν συνταγές! Και ούτε μπορούν οι οικονομολόγοι ενός συστήματος που τα θαλάσσωσε να δώσουν λύσεις!

Καλαμαρούι είπε...

Δεν ήξερα αν θα έπρεπε να απαντήσω με δεδομένο το θέμα της συζήτησης ...η αν έπρεπε να σταματήσω σεβόμενος κάποια πράγματα. Δεν κοιμήθηκα καλά το βράδυ ούτε ξύπνησα καλά το πρωί και νομίζω είναι προφανείς οι λόγοι. Κουράγιο μάγκες...

Θα σχολιάσω όσο πιο περιεκτικά μπορώ τις τοποθετήσεις σου και θα προσπαθήσω να της συνδέσω με τα χθεσινοβραδινά νέα μιας και θεωρώ ότι πρόκειται για μια "πικρή" επιβεβαίωση των όσων σου έγραψα πιο πάνω.

1. Το ίδιο πράγμα λέμε φίλε μου ...ήταν μια δεδομένη κατάσταση, μια πραγματικότητα το ότι Μαλάς και Χριστόφιας την απεδέχθησαν δεν σημαίνει ότι έκαναν κάποια θυσία ή υποχώρηση. Για εμένα έπρεπε να παρθούν κι άλλα μέτρα πολύ νωρίτερα.

2. Εμένα αυτή η τοποθέτηση μου θυμίζει το περίφημο "λεφτά υπάρχουν" του Γιωργάκη Παπανδρέου ...το θέμα είναι πως στον δυτικό κόσμο και στις αστικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες δεν υπάρχει πρακτικός τρόπος για να τα πάρεις. Τι θα κάνεις; Θα δημεύσεις τα λεφτά από αυτά τα λιγοστά χέρια;

Περί ξεπουλήματος τώρα, προσωπική μου άποψη με την οποία προφανώς διαφωνείς(και αυτό είναι που κάνει τον διάλογό μας ενδιαφέροντα): Το να αποκρατικοποιείς ένα δημόσιο αγαθό που παρέχεται χωρίς ανταγωνισμό και χωρίς καμία άλλη άσκηση πίεσης στην και ελέγχου στην τιμή πέραν του κράτους(δηλάδή ο πωλητής γίνεται και ελεγκτής), ακόμα περισσότερο δε άμα σε βάζει μέσα ...δεν είναι ξεπούλημα! Εθνικός πλούτος για'μενα είναι ό,τι μπορεί να σου αποφέρει κέρδος είτε βρίσκεται υπό τον έλεγχο του κράτους είτε όχι.

3. Όχι αδερφέ μια χαρά τον κατάλαβες τον προβληματισμό μου. Για εμένα ανεξαρτήτως άλλων πηγών δανεισμού εφόσον είχαμε ένα χρέος μη εξυπηρετήσιμο έπρεπε η συμφωνία με την τρόικα να έλθει νωρίτερα σε συνδιασμό με μπαράζ μέτρων που θα τα έπαιρνες από μόνος σου. Αν και τα κύρια χαρακτηριστικά των μνημονίων διαφέρουν από χώρα σε χώρα ανάλογα με την φύση του προβλήματος. Το δικό σου πρόβλημα είναι πρόβλημα ρευστότητος και μόνο ...όχι υπερδανεισμού άρα η λιτότητα δεν προοριζόταν ως βασικό χαρακτηριστικό του. Ιδιωτικοποιήσεις ΝΑΙ, κάποιες ήπιες αυξήσεις στους φορολογικούς συντελεστές για βραχυπρόθεσμη άυξηση εσόδων ΝΑΙ, κάποιες στοχευμένες απομακρύνσεις υπαλλήλων ΙΣΩΣ. Δες το παράδειγμα της Ιρλανδίας που είχε πρόβλημα παρόμοιο με το δικό σου κι είναι με το ενάμισο πόδι στις αγορές. Είδες καμιά επωδυνη δημοσιονομική προσαρμογή εκεί; Σχεδόν καθόλου δεν πειράχθηκε η αγοραστική δύναμη και κεντράρανε στην ρευστότητα του συστήματος. Δες τι προγράμματα απέρριψε ο Χριστόφιας πριν φθάσεις στο έκτρωμα που υπεγράφη εχθές! Μέχρι και ανακεφαλαιοποίηση χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση του δημοσίου χρέους σου είχες ...και απερρίφθη γιατί ο Χριστόφιας έλεγε ότι δεν αποκρατικοποιεί. Και εννοείται ότι δεν κατηγορώ μόνο τον Χριστόφια κι ο ΔΗΣΥ ως αντιπολίτευση σκατά τα έκανε, γατζωμένος από το μικροκομματικό συμφέρον..

Καλαμαρούι είπε...

4. Aνάπτυξη σημαίνει σταδιακή αύξηση του ΑΕΠ σου. Άσε τα έργα υποδομής άσε τις εξαγωγές προς το παρόν. Στην πραγματικότητα σε μια χώρα τόσο business & investment friendly όσο ΗΤΑΝ η Κύπρος αυτό θα ερχόταν με το άνοιγμα του ανταγωνισμού που θα ερχόταν ως συνέπεια των αποκρατικοποίησεων ...και απο τα κεφάλαια που θα έφερναν οι ιδιώτες προκειμένου να αγοράσουν αρχικά και εν συνεχεία να συντηρήσουν τις επενδύσεις τους. Εσύ αυτό το πλεονέκτημά σου όμως το έχασες στηλώνοντας τα πόδια και λέγοντας όχι με κάθε τρόπο στις ιδιωτικοποιήσεις. Αποτέλεσμα αυτής της στάσεως είναι να προκύψει ένα μνημόνιο με αμφίβολα μέτρα "άμεσης αποδόσεως" αφού η κυβέρνηση ηρνείτο να μαζέψει χρήματα από αλλού. Και όπως αναμενόταν ο κόσμος άρχισε να αντιδρά σπασμωδικά, ακούω τώρα ανρθώπουσ στο ΡΙΚ να λένε "θα κάνουμε όσες παραπάνω μειώσεις χρειασθεί για να μην προσφύγουμε στην Τρόικα" ...εντελώς λάθος κατεύθυνση. Λένε δηλαδή "εμείς θέλουμε ύφεση χωρίς την Τρόικα" ενώ κανονικά θα έπρεπε να λένε "ΔΕΝ θέλουμε ύφεση, θέλουμε ζεστό χρήμα χθες". Κι από Ρωσία μεριά όπως είδες αυτά τα χρήματα δεν υπάρχουν, οι τύποι ε_π_ _τ_όγραψαν μας! Και να σκεφθείς ότι από την τωρινή συμφωνία οι Ρώσοι καταθέτες επιβαρύνονται κάπου στα 3δις ...καλύτερα αυτά τα λεφτά να τα έδιναν με το καλό από την αρχή, φροντίζοντας για ένα φιλικό επιτόκιο.

5. Διαψεύσθηκες πανηγυρικά ...ούτε εγώ δεν περίμενα τέτοια αντιμετώπιση. Είχα το κούρεμα μέσω εισφοράς στο μυαλό μου αλλά το περίμενα σε πιο "φορτωμένες" κατηγορίες καταθετών ...περίμενα δε ανταλλαγή και με ομόλογα και όχι μόνο με μετοχές των τραπεζών. Δυστυχώς το Eurogroup εξάντλησε την αυστηρότητα του. Το σοβαρό πρόβλημα τώρα είναι άλλο ...μου είχες πει νωρίτερα "μια δόση που θα καταστήσει το χρέος βιώσιμο" ενώ το ζήτημα είναι αλλού. Μακάρι να διαψευσθώ αλλά εγώ βλέπω πως τα 10 παρά κάτι δις δεν φθάνουν ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΖΗΤΩ για να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη ρευστότητα στις τράπεζές σου με δεδομένες τις νέες εκροές των καταθετών πριν και μετά το "κούρεμα". Εδώ θα'μαστε να τα ξαναπούμε ...ειλικρινά θέλω να έχω άδικο αλλά πολύ φοβάμαι ότι θα χρειαστείς κι άλλα λεφτά ΜΟΝΟ για τις τράπεζες.

6. Λίγη σημασία έχει αν τα εννοούσε ...η μούρη που πουλούσε καλλιέργησε μεγάλη αβεβαιότητα στις αγορές και ήλθε να προστεθεί στους λάθος χειρισμούς της πολιτικής ηγεσίας. Προφανώς και τώρα δηλώσεις περί εθνικού νομίσματος δεν πρέπει να γίνονται ούτε για αστείο. Η Κύπρος από όλες τις χώρες που είναι στον μηχανισμό αποτελεί τον μικρότερο συστημικό κίνδυνο ...δυστυχώς! Μια ακόμα παρατήρηση ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΣΕ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ...ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΟΣ ΘΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑΝ. Το "αντίκρυσμα μεταξύ των όσων κατέθεσες και όσων πράγματι μπορείς να τραβήξεις". Δεν θα έβγαζαν οι τραπεζίτες τα λεφτά έξω ...εσύ θα αισθανόσουν πιο σίγουρος και θα γύρναγες τα λεφτά σου μέσα. Τα δε εξοικονομηθέντα από το κούρεμα θα πάνε στον προϋπολογισμό σου για τις ανάγκες του δημοσίου τομέα σου ...και ίσως αυτά να τα γλύτωνες αν ξαλάφρωνες το δημόσιό σου εξ αρχής!

7. Λαλούμεν ακριβώς το ίδιο τζιαι στα καλαμαρίστικα "του κάκου". Εγώ από τις επαφές που έχω με εργαζομένους στην κεντρική σου τράπεζα έβγαλα ένα συμπέρασμα. Οι χειρισμοί Χριστόφια δημιούργησαν ροπή στον αλκοολισμό σε πολύ κόσμο που έχει αντίληψη της αγοράς των αντιδράσεών της. Μετά τα χθεσινά υποθέτω πως θα έχουν πάει καρφί στο ίδρυμα Betty Ford για αποτοξίνωση...

Εξακολουθώ να πιστεύω όμως πως στην περίπτωσή σας το κλίμα μπορεί να αναστραφεί! Εύχομαι και ελπίζω τα καλύτερα...

Anef_Oriwn είπε...

Φίλε εξ Ελλάδος και προφανώς κατοικοεδρεύων εν Κύπρω,
Σε χαιρετώ κι ευχαριστώ για τα σχόλια ΣΟΥ!

Μέσα από τα [νέα] σχόλια ΣΟΥ έχει διαφανεί καθαρά και η φιλοσοφία ΣΟΥ για τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης. Τούτη δεν διαφέρει και πολύ από τις νεοφιλελεύθερες προσεγγίσεις της Δεξιάς που βασική έννοια και μέριμνα τους είναι να σώσουν τις Τράπεζες και γενικά το καπιταλιστικό σύστημα. Χωρίς [δυνατό] ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα ο κυπριακός καπιταλισμός τίθεται εν πολλοίς εν αμφιβόλω.

Τι θες να πεις με την τοποθέτηση ΣΟΥ «έπρεπε να παρθούν κι άλλα μέτρα πολύ νωρίτερα»; Μέτρα προς ποια κατεύθυνση, αγαπητέ φίλε; Θα ‘πρεπε να πληρώσουν το κόστος της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και δη για τα εγκληματικά λάθη των Τραπεζών [και προ πάντων τού Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας], οι εργαζόμενοι και δη οι χαμηλά αμειβόμενοι; [Σήμερα οι κατάθετες των Τραπεζών καλούνται να πληρώσουν για την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών]…

Τι πρόβλημα θα υπήρχε για την Οικονομία μας, αν πριν δυο χρόνια ο συσσωρευμένος πλούτος και τα κέρδη των εταιρειών φορολογούνταν με έναν συντελεστή αυξημένο μόνο κατά 1%, [ενώ τώρα η αύξηση είναι 2,5%]; Και τι θες να υποβάλεις με ερώτημα ΣΟΥ «Θα δημεύσεις τα λεφτά από αυτά τα λιγοστά χέρια;»… Γιατί όχι; Δεν υπάρχουν τρόποι μέσα από φορολογίες και νομοθεσίες να γίνει μια δικαιότερη αναδιανομή του παραχθέντος “εθνικού” πλούτου;

Και τι είναι αυτό το κόλλημα με «τις αστικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες»; Δεν είναι ταξική η φύση τους; Και μ’ όλ’ αυτά που συμβαίνουν, μήπως αυτές οι «αστικές δημοκρατίες» έχουν εξαντλήσει τα όρια τους;
Φίλτατε, μ’ όλο το σεβασμό, θεωρώ ότι μετατρέπεσαι σε απολογητή/υπερασπιστή του κεφαλαίου και της ασυδοσίας του! Κι αυτό σαφώς φαίνεται κι από τη στήριξη ΣΟΥ προς τις ιδιωτικοποιήσεις Ημικρατικών Οργανισμών, αν και ΕΣΥ τις ονομάζεις «αποκρατικοποιήσεις». Καμιά διαφορά!

Είναι πολλά αυτά που έχω να πω και που προκύπτουν από τα γραπτά σου… Θα προσπαθήσω επανέλθω πιο αργά απόψε. Όμως θα ΣΕ παρακαλούσα, τυχόν νέα σχόλια ΣΟΥ να τα καταθέσεις στην τελευταία μου ανάρτηση [με αρ. 49/2013 – link: http://aneforiwn.blogspot.com/2013/03/492013-express.html], που είναι σχετική με τα θέματα που κουβεντιάζουμε. Έτσι θα υπάρξει και μια σύνδεση με την επικαιρότητα και θα μπορούν κι άλλοι επισκέπτες του Blog να ΜΑΣ παρακολουθούν… Νέα δικά μου σχόλια θα τα καταθέσω εκεί…

Καλαμαρούι είπε...

Όχι φίλε δεν κατοικοεδρεύω στην Κύπρο αν και έχω κάνει διακοπές, έχω πολλούς φίλους και φίλες (ειδικά αν σπουδάσεις στο Ην.Βασίλειο δεν γίνεται να μην συναναστραφείς Κυπραίους), καταλαβαίνω την διάλεκτό σας και γενικώς σας πάω...

Τα όσα λες ως προς την προσέγγισή μου είναι λογικά και τα σέβομαι απολύτως αφού γνωρίζω και κατανοώ την ιδεολογία σου. "Συμφωνούμε ότι διαφωνούμε" σαν να λέμε ...αλλά επαναλαμβάνω αυτής της μορφής η ανταλλαγή απόψεων έχει μεγάλη αξία.

Θα προσπαθήσω κι εγώ να επανέλθω αργότερα μιας και ταλαιπωρούμαι από ίωση και δεν μετακινούμαι ιδιαίτερα από προχθές.