[Για την εν ψυχρώ δολοφονία των 5 ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων στρατιωτών στο Τζιάος τον Αύγουστο του 1974 από τον τουρκικό στρατό ή/και τουρκοκύπριους ατάκτους έχω ήδη αφιερώσει τρία Posts:
1. την ανάρτηση 44/2009 – link: http://aneforiwn.blogspot.com/2009/08/432009.html ,
2. την ανάρτηση 45/2009 – link: http://aneforiwn.blogspot.com/2009/08/452009.html ,
3. και την ανάρτηση 46/2009 – link: http://aneforiwn.blogspot.com/2009/08/462009-2-3.html
Ίσως το αφιέρωμα σ’ εκείνα τα γεγονότα το έκανα γιατί ήθελα να φωτιστούν οι διάφορες πτυχές αυτής της τραγικής ιστορίας, όπως και οι παράπλευρες τους διαστάσεις... Αυτή η ενασχόληση μου (blogοσφαιρικώς) μ’ εκείνα τα θλιβερά γεγονότα ασυναίσθητα με συνέδεσε με την όλη ιστορία, με αποτέλεσμα να τραβά την προσοχή μου οτιδήποτε το σχετικό.
Προχτές Κυριακή 20 του Σεπτέμβρη υπήρχε στην εφημερίδα “Πολίτης” (στην τακτική της κυριακάτικη σελίδα) ένα κείμενο της τουρκοκύπριας δημοσιογράφου Sevgül Uludağ* – ερευνήτριας πάνω σε θέματα αγνοούμενων και δολοφονηθέντων και από τις δύο κοινότητες – όπου μ’ ένα όμορφο αφηγηματικό τρόπο (όπως συνηθίζει να κάμνει κι αγαπητός Λινοπάμπακος στο δικό του Blog – link: http://sirmastocomputer.blogspot.com/2009/09/public-moods.html) κατάθεσε με πόνο ψυχής τα συναισθήματα και τις σκέψεις (της) που την κατέκλυσαν όταν πήγε στο Δάλι στην κηδεία του Χριστόφορου Σκορδή (ενός εκ των πέντε εν ψυχρώ δολοφονηθέντων).
Το όλο κείμενο διαπνέεται από ένα συμφιλιωτικό πνεύμα και εκπέμπει μηνύματα ειρήνης ... Γι’ αυτό κι σκέφτηκα να το μεταφέρω εδώ για να το γνωρίσουν και οι επισκέπτες και αναγνώστες του Blog.
Αυτή τη φορά ΔΕΝ θα κάνω οποιαδήποτε σχόλια ... Θα αφήσω το διάβασμα να κινηθεί ελεύθερα και τα συναισθήματα να πετάξουν και να καταβάλουν ανεμπόδιστα το κορμί... Μόνο οι επιχρωματώσεις είναι δικές μου].
[*Η Sevgül Uludağ έγραψε για το θέμα των αγνοουμένων, των εν ψυχρώ δολοφονηθέντων και για τους μαζικούς τάφους και στις δύο κοινότητες της Κύπρου και το βιβλίο “Τα στρείδια που έχασαν τα μαργαριτάρια τους”, έκδοση του ΙΚΜΕ (Ίδρυμα Κοινωνικοπολιτικών Μελετών), το 2005].
Σημειώσεις από μια κηδεία στο Δάλι
[της Sevgül Uludağ - caramel_cy@yahoo.com
“Πολίτης” - Κυριακή 20/09/2009
Link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=897323&-V=archivearticles&-p].
“Πάω στην κηδεία του Χριστόφορου Σκορδή, ενός από τους πέντε Ελληνοκύπριους αιχμάλωτους από το Τζιάος (Serdarli) που φωτογραφήθηκαν από τον Ergin Konuksever, δημοσιογράφο από την Τουρκία. Η κηδεία έγινε στο Δάλι στις 30 Αυγούστου 2009 - πάω εκεί διότι πέντε μήνες πριν τις «μεγάλες ειδήσεις» είχα γράψει την ιστορία τους, ότι είχαν ανακαλυφτεί σε ένα πηγάδι στο Τζιάος κατά τις εκταφές της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων. Πριν από χρόνια, είχα γράψει επίσης για το πηγάδι στο οποίο είχαν βρεθεί και το Τζιάος είναι ένα από τα μέρη από τα οποία έλαβα τις πιο έντονες απειλές… Όμως, όπως βλέπετε, όλα όσα είχα γράψει αποδεικνύονται τώρα, ιδιαίτερα σε αυτή την περίπτωση, με τα επιπρόσθετα τεκμήρια των φωτογραφιών που έβγαλε ένας Τούρκος δημοσιογράφος! Και όσοι εκτόξευσαν απειλές μπορούν τώρα να καθίσουν να σκεφτούν, διότι η αλήθεια βγαίνει στην επιφάνεια από τα πηγάδια, από το χώμα, από κάτω από τα δέντρα, η αλήθεια που κρατήσαμε κρυμμένη και καταπιεσμένη και στις δύο πλευρές του νησιού μας… Υπήρξαν απίστευτες απειλές και πίεση ώστε η αλήθεια να μην διαφανεί, ώστε κανένας να μην μιλήσει ή να γράψει για αυτή. Όμως τώρα, ανθρώπινα οστά βγαίνουν από τα πηγάδια σε ολόκληρη την Κύπρο, γίνονται κηδείες, η αλήθεια στάζει από το χώμα και η κηδεία τού Σκορδή είναι μέρος όλων αυτών. Σήμερα, θέλω να πάω στο Δάλι για να αποθέσω λουλούδια στο φέρετρό του, αγνά άσπρα τριαντάφυλλα για τον νεαρό Χριστόφορο Σκορδή που δεν είχε να κάνει τίποτα με τη διαμάχη, αλλά ήταν ένα θύμα των συνθηκών στο νησί.
Όταν ήταν ξεκάθαρο ότι οι πέντε στη φωτογραφία του Ergin Konuksever που λήφθηκε στο Τζιάος, είχαν βρεθεί σε ένα πηγάδι, κάποιοι στρατιωτικοί κύκλοι στο βόρειο τμήμα του νησιού αναστατώθηκαν και αποφάσισαν να διαδώσουν ψέματα για τους πέντε αυτούς νεαρούς Ελληνοκύπριους που εκτελέστηκαν εν ψυχρώ… Παρόλο που ήξεραν πολύ καλά ποιος διέπραξε τα εγκλήματα στη Μάραθα, τον Σανταλάρη και την Αλόα, βιασμούς και φόνους γυναικών και παιδιών, προσπάθησαν να ρίξουν το φταίξιμο για αυτή τη σφαγή στους πέντε Ελληνοκύπριους που δολοφονήθηκαν στο Τζιάος. Ήθελαν να βρουν μια «πρόφαση» για το φόνο τους και κατέφυγαν σε «φτηνή πολιτική»… Όμως όλοι ξέρουμε ότι οι πέντε αυτοί Ελληνοκύπριοι δεν είχαν καμία ανάμειξη με τη σφαγή στη Μάραθα, τον Σανταλάρη και την Αλόα - η σφαγή αυτή διαπράχθηκε από μια ομάδα της ΕΟΚΑ Β, κυρίως από την Περιστερωνοπηγή και ξέρουμε ποιοι είναι…
Ένας από τους Ελληνοκύπριους φίλους μου από τη Δικοινοτική Πρωτοβουλία των Συγγενών Αγνοουμένων και Θυμάτων Σφαγών και Πολέμου με παραλαμβάνει από το Λήδρα Πάλας και πάμε μαζί στο Δάλι για να παραστούμε στην κηδεία τού νεαρού Σκορδή.
«Το 1970 ήταν ο Α. που προσπάθησε να δολοφονήσει τον Μακάριο», μου λέει… «Κατά το πραξικόπημα ήταν υποστηρικτής της ΕΟΚΑ Β και διορίστηκε διοικητής της περιοχής Δαλίου. Μάζεψε όλους τους νεαρούς άντρες από τις αριστερές οικογένειες και τους έστειλε στην πρώτη γραμμή στις 20 Ιουλίου 1974, αφήνοντας τους νεαρούς των δεξιών οικογενειών μακριά από το μέτωπο! Για αυτό, στην περιοχή του Δαλιού, ενώ υπάρχουν γύρω στους 40 αγνοούμενους Ελληνοκύπριους από το 1974, πολύ λίγοι από αυτούς είναι από δεξιές οικογένειες και η μεγάλη πλειοψηφία των αγνοουμένων της περιοχής αυτής είναι από αριστερές οικογένειες…»
«Και τι συνέβη στον άντρα αυτό; Δικάστηκε για την ανάμειξή του στο πραξικόπημα;», τον ρωτώ.
«Όχι, όχι… Έγινε πλούσιος, και ασχολείται με κτηματομεσιτικά… Δεν είναι το ίδιο και στη δική σας κοινότητα; Άτομα σαν αυτόν και στις δύο πλευρές έγιναν πλούσια ενώ τα παιδιά των οικογενειών της εργατικής τάξης σκοτώθηκαν ή αγνοούνται… Για παράδειγμα στην περιοχή του Δαλιού και της Ποταμιάς, μερικοί Ελληνοκύπριοι έγιναν πλούσιοι εκδιώκοντας τους Τουρκοκύπριους από τα χωριά αυτά και παίρνοντας τα ζώα τους. Με αυτό τον τρόπο έκαναν μια καλή αρχή και προχώρησαν από εκεί… Θυμούμαι έναν ηλικιωμένο άντρα απέναντι από το σπίτι μας, τον Yusuf Chamuris, που είχε εφτά κόρες… Ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος, που έφτιαχνε χαλούμι για όλο το χωριό… Μια νύχτα, όταν επέστρεψε ο πατέρας μου στο σπίτι από το καφενείο, αργά τη νύχτα, είδε έναν άντρα της δεξιάς να περιμένει… Ο άντρας αυτός περίμενε για να σκοτώσει τον Yusuf. Ο πατέρας μου του μίλησε:
«Τι θέλεις από τον άνθρωπο αυτό; Δεν έκανε κακό σε κανέναν!»
«Πήγαινε μέσα και μην τολμήσεις να ανακατευτείς!»
Τη νύκτα εκείνη δεν σκότωσαν τον Yusuf, ίσως διότι ο πατέρας μου είδε τον άντρα που περίμενε… Όμως πρέπει να τον φοβέρισαν διότι λίγο αργότερα ο Yusuf Chamuris πούλησε όλα τα υπάρχοντά του και μετανάστευσε στο Λονδίνο…»
«Ήξερες τον Χριστόφορο Σκορδή;», τον ρωτώ.
«Φυσικά» λέει, «κάποτε έπαιζε μπουζούκι, ήταν μόνο 25 χρονών όταν τον έπιασαν αιχμάλωτο, ήταν από μια οικογένεια του ΑΚΕΛ και ήταν αγαπητός σε όλους στο χωριό…»
Μπαίνουμε στο Δάλι αλλά είναι πολύ νωρίς, έτσι πάμε για να πιούμε έναν καφέ. Αγαπώ το Δάλι, νιώθω πολύ άνετα στο χωριό αυτό. Έχουμε κάνει κάποιες εκδηλώσεις στο χωριό και το Δάλι ήταν πάντα ένα μέρος που αγκάλιαζε τους Τουρκοκύπριους, προσπαθώντας να προστατεύσει τον Dervish Ali Kavazoglu, ένα φρούριο για την αριστερά εκτός από ορισμένες ακροδεξιές οικογένειες που δηλητηριάζουν την ατμόσφαιρα… Όταν δολοφονήθηκε ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Kutlu Adali το 1996, το όνομά του δόθηκε σε ένα δρόμο στο Δάλι. Για πολλά χρόνια οργανώνονται πολλά φεστιβάλ φιλίας εδώ και προσπαθώ να έρχομαι κάθε χρόνο για το μνημόσυνο του Kavazoglu που διοργανώνεται από το ΑΚΕΛ, αφού είναι θαμμένος εδώ στο Δάλι. Τόσο το Δάλι, όσο και η Ποταμιά, είναι χωριά όπου μπορείς να νιώσεις τη συμβίωση των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. Τόσο το 1963, όσο και το 1974, οι οικογένειες Ελληνοκυπρίων προσπάθησαν να προστατέψουν τις οικογένειες των Τουρκοκυπρίων που ζούσαν εδώ…
Πάμε στην κηδεία του Χριστόφορου Σκορδή - είτε είναι η κηδεία ενός Ελληνοκύπριου, είτε ενός Τουρκοκύπριου «αγνοουμένου», η ατμόσφαιρα είναι σχεδόν η ίδια… Ακούγονται κραυγές απελπισίας και πόνου, όπως και σιωπηλό πένθος… Πριν από μερικές βδομάδες παρευρέθηκα στην κηδεία του Kemal Enver Veloks που ήταν «αγνοούμενος» μαζί με 10 άλλους - το λεωφορείο είχε απαχθεί και σκοτώθηκαν το Μάιο του 1964 - τα οστά τους βρέθηκαν μετά από χρόνια σε ένα πηγάδι στην Ορόκλινη. Μια ηλικιωμένη γυναίκα με αγκάλιασε σφικτά και ανταπέδωσα καθώς θαβόταν ο Kemal Enver Veloks. Δεν ήξερα το όνομά της, αλλά δεν είχε σημασία διότι και οι δύο βρισκόμασταν εκεί για να μοιραστούμε τον βαθύ αυτό πόνο. Το ίδιο συνέβη και στην κηδεία του Χριστόφορου. Μετά την κηδεία, μια μαυροφορεμένη γυναίκα που δεν ήξερα ήρθε και με αγκάλιασε και άρχισε να κλαίει - και αυτή έχει έναν «αγνοούμενο» αδελφό…
Πάμε στο νεκροταφείο και καθώς γίνεται η ταφή ακούμε τις μεγαλύτερες αδελφές τού Χριστόφορου να κλαίνε… «Βλέπεις;» λέει ένας φίλος μου, «οι μεγαλύτερες αδελφές είναι σαν τις μητέρες… Όταν κάτι τραγικό συμβαίνει στα αδέλφια τους, κλαίνε σαν μάνες…»
Σήμερα δεν είναι δυνατόν να κάνω τίποτα για αυτή τη μεγαλύτερη αδελφή - σταδιακά η καρδιά της θα ηρεμήσει κάπως αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσει τον νεαρό της αδελφό που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ και κάθε φορά που θα τον θυμάται, η καρδιά της θα πονάει και τίποτα και κανείς δεν θα μπορεί να πάρει τη θέση του νεαρού της αδελφού …”
Για το copy-paste,
Anef_Oriwn
Τρίτη 22/9/2009
Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2009
Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2009
Ανάρτηση 52/2009 (κυπριακή, πολιτική, εθνικο-συμβουλιακή, φιλο-ομοσπονδιακή) – Το κοινό ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου και κάποια πρώτα σχόλια.
{Άλλο, διαφορετικού περιεχομένου και μακράν της συνήθους πολιτικολογίας που χαρακτηρίζει το Blog [αλλά με κάποιες επιμέρους κοινωνικές διαστάσεις] ήταν το κείμενο που είχα αρχικά ετοιμάσει γι’ αυτήν μου την ανάρτηση. Είχα αποφασίσει να συνεχίσω την (έστω και προσωρινή ή μέχρι νεωτέρας), αποτοξίνωση από τα πολιτικά δρώμενα [της Κύπρου] και άλλα συναφή θέματα, τακτική που είχα ξεκινήσει από το προηγούμενο Post.
Το αρχικό μου θέμα ήταν αισθησιακο-κοινωνικού περιεχόμενου και το είχα γράψει αφήνοντας πίσω άλλα συναρπαστικά πολιτικοκοινωνικά θέματα όπως οι συνεδριάσεις του Εθνικού Συμβουλίου, τα δείπνα στα Κελλάκια, τα έγγραφα που είχαν [σκοπίμως] διαρρεύσει [όχι αυτά με τις συγκλήσεις και τις αποκλίσεις των δύο πλευρών όπως κατατέθηκαν στις των συνομιλίες Χριστόφια – Ταλάτ, αλλά κάποια άλλα των Ηνωμένων Εθνών, με τα οποία κάποιοι (όνομα και μη χωριό), προσπαθούν να εκμεταλλευτούν για να δημιουργήσουν μιαν νέα “Περιρρέουσα” – όλο “αποκαλύψεις” κάνουν τελευταία οι “απορριπτικοί”], και οι [αθυρόστομες] δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου του 8% [αυτές για την διχοτόμηση που δεν πρέπει να μας φοβίζει όπως είπε, αλλά και τες άλλες για το νεο σχέδιο που δεν ξέρει αν θα έρθει αλλά, όπως προφητεύει, θα είναι χειρότερο από το Σχέδιο Ανάν] ...
Όμως το ομόφωνο(;) ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου [μετά από 4 μέρες συνεδριάσεων και συζητήσεων], με ώθησε στο να κάνω δεύτερες σκέψεις. Γι’ αυτό και επανέρχομαι στα πολιτικά για να πω λίγα λόγια γι’ αυτό το κοινό/ομόφωνο ανακοινωθέν [και επιφυλάσσομαι να αναρτήσω το άλλο κείμενο λίαν συντόμως].
Να σημειώσω [από τώρα] ότι η ομοφωνία [που ο Πρόεδρος έχει πετύχει] για την έκδοση τους ανακοινωθέντος ήδη προκάλεσε τους πρώτους τριγμούς και αναταράξεις στο Κόμμα των Διχοτομιστών [των ΕΥΡΟΚΟ-των]. Οι πληροφορίες που λένε ότι η αντιπαράθεση που προέκυψε μεταξύ των αρχηγών των ΕΥΡΟΚΟ-των, Κουτσού και Συλλουρή, οφειλόταν δήθεν στον τυφώνα [δεν θα του δώσουν και κανένα όνομα όπως κάνουν οι αμερικάνοι], που όλως αιφνιδίως έπληξε χτες στην Λευκωσία και τα πήρε όλα και τα σήκωσε και φαίνεται πως πήρε και τους Κουτσο-Συλλούρηες], είναι αβάσιμες! Απλώς διαφωνησαν μεταξύ τους και δημόσια ομοφωνώντας στο Εθνικό Συμβούλιο - για να με κόψουν έξω!!!}
Παραθέτω αμέσως πιο κάτω ολόκληρο το ανακοινωθέν όπως το αλίευσα σήμερα από τον “Πολίτη” [link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=897196&-V=articles].
Το κοινό ανακοινωθέν
“Το ανακοινωθέν που ενέκρινε ομόφωνα το Εθνικό Συμβούλιο τονίζει ότι το Σώμα ορίζει τα εξής σε σχέση με το Κυπριακό και τα ευρωτουρκικά:
1. Επαναβεβαιώνει την εμμονή σε εξεύρεση λύσης στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των Συμφωνιών Υψηλού επιπέδου του ‘77 και ‘79 για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα όπως καθορίζεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
2. Η λύση πρέπει να συνάδει με το διεθνές δίκαιο, τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, το κοινοτικό δίκαιο, καθώς και με τις διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
3. Η ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να έχει μία και μόνη κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια και να είναι μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
4. Η λύση πρέπει να προνοεί την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων. Τελικός στόχος παραμένει η αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου με την απομάκρυνση και των βρετανικών βάσεων.
5. Πριν από τη λύση να διενεργηθεί απογραφή πληθυσμού από αξιόπιστο διεθνή οργανισμό. Το Εθνικό Συμβούλιο στηρίζει τις προσπάθειες που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καταβάλλει στις διαπραγματεύσεις, για την επείγουσα ανάγκη απογραφής πληθυσμού, ιδιοκτησίας και χρήσης γης. Επίσης, στηρίζει τις προσπάθειες του Προέδρου να επιδιωχθεί μορατόριουμ στην εκμετάλλευση προσφυγικών περιουσιών.
6. Η αποκατάσταση της κυριαρχίας, ανεξαρτησίας, εδαφικής ακεραιότητας και ενότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην ενωμένη ΚΔ, κράτος μέλος της ΕΕ, δεν νοούνται εγγυητές και εγγυήσεις.
7. Η Aποκατάσταση των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων, περιλαμβανομένου του δικαιώματος των προσφύγων για επιστροφή στα σπίτια και τις περιουσίες τους, είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για λύση. Η παράνομη δόμηση σε ε/κ περιουσίες υπονομεύει την εφαρμογή της πιο πάνω αρχής και δημιουργεί νέα τετελεσμένα. Πρέπει να διατρανωθεί ο σεβασμός και η αποκατάσταση στις 4 ελευθερίες. Αποκλεισμός των μόνιμων παρεκκλίσεων από το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
8. Η λύση πρέπει να είναι προϊόν συμφωνίας μεταξύ των δύο ηγετών και όχι αποτέλεσμα επιβολής εκ των έξω. Μόνο μια τέτοια συμφωνία μπορεί να παραπεμφθεί σε δημοψήφισμα. Αποκλείονται η επιδιαιτησία και τα χρονοδιαγράμματα.
9. Απορρίπτεται και αποκλείεται η όποια μορφή λύσης που οδηγεί στη νομιμοποίηση του στάτους κβο ή στη λύση δύο χωριστών κρατών.
10. Σύσταση Υποεπιτροπής του Εθνικού, με τη συμμετοχή των κομμάτων, για την επεξεργασία θέσεων που θα βοηθήσουν τον Πρόεδρο στη διαπραγμάτευση.
11. Στα ευρωτουρκικά, στόχος είναι η αξιοποίηση του οροσήμου του Δεκεμβρίου για την προώθηση της επίλυσης του Κυπριακού. Η Τουρκία έχει αναλάβει υποχρεώσεις έναντι της ΕΕ, που αφορούν και την ΚΔ και το Κυπριακό, στις οποίες οφείλει να συμμορφωθεί αλλιώς δεν θα μπορεί να συνεχίσει ανεμπόδιστα χωρίς κυρώσεις την ενταξιακή της πορεία.”
Σχόλια και παρατηρήσεις Ιστολογο-παθολογοανατόμου:
a. Το κοινό ανακοινωθέν πολύ πιθανό να εξελιχτεί [αφού περιέχει πολλές ασάφειες], σε ένα ακόμα έγγραφο που θα υπόκειται σε πολλές και ποικίλες ερμηνείες και ο καθένας [και ιδιαίτερα οι απορριπτικοί κι αντι-ομοσπονδιακοί] θα το χρησιμοποιούν όπως τους βολεύει – θα έχουμε ακόμα ένα “μνήμα του Αγίου Νεοφύτου”, όπως είναι ας πούμε οι παλαιότερες Συμφωνίες Κορυφής ή η Συμφωνία της 8ης του Ιούλη του 2006. Πιστεύω πως καλό θα ήταν να δοθούν επιτέλους κοινά αποδεχτές ερμηνείες σε όρους όπως η “διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία”, η “πολιτική ισότητα” και η “ενιαία κυριαρχία”.
b. Παρ’ όλες όμως τις πιο πάνω επιφυλάξεις μου, έχω την άποψη ότι για την ώρα ο Πρόεδρος Χριστόφια βγαίνει ενισχυμένος από το κοινό ανακοινωθέν και επικροτούνται οι μέχρι σήμερα κινήσεις του καθώς και η θέση του για “λύση από τους κυπρίους για τους κυπρίους”. Λόγου χάριν στο κοινό ανακοινωθέν,
i. Διασαφηνίζεται [ή επιβεβαιώνεται ακόμα μια φορά] ποια είναι η μορφή λύσης που επιδιώκουμε και που δεν είναι άλλη από την “διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα” [έστω τζι’ αν διαφωνούν οι ΕΥΡΟΚΟ-λοι, τζι’ εγινήκαν μαλλιά κουάρκα μεταξύ τους, ή εσιωπήσαν προσωρινά διάφοροι άλλοι [άγαρμπα καμουφλαρισμένοι] κρυπτο-αντιομοσπονδιακοί όπως ο Κολοκασίδης, ή ο Περτίτζιης],
ii. Τονίζεται ότι “η λύση πρέπει να είναι προϊόν συμφωνίας μεταξύ των δύο ηγετών και όχι αποτέλεσμα επιβολής εκ των έξω …”, δηλ. «λύσης από τους κυπρίους για τους κυπρίους» και ότι “… μόνο μια τέτοια συμφωνία μπορεί να παραπεμφθεί σε δημοψήφισμα.”
iii. Σημειώνεται ότι “απορρίπτεται και αποκλείεται η όποια μορφή λύσης που οδηγεί στη νομιμοποίηση του στάτους κβο ή στη λύση δύο χωριστών κρατών”, κάτι που αποκλείει τη διχοτόμηση ως “the second best solution” [που o Αρχιεπίσκοπος του 8% , είπεν πως δεν πρέπει να μας φοβίζει].
Αυτά για το έγγραφο [για την ώρα] ...
Όμως με αφορμή αυτή μου την ανάρτηση θα ήθελα να αναφερθώ και σε άλλα δυο επίκαιρα θέματα, στην συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου του 8% στον “Φιλελεύθερο” την περασμένη Κυριακή 13 του Σεπτέμβρη και στις επιθέσεις και απειλές [από εθνικιστές ομοεθνείς του] εναντίον του Γενικού Γραμματέα της Συντεχνίας των Τουρκοκύπριων δασκάλων [της KTOS] Σενέρ Ερτζίλ:
**********
A. Οι δηλώσεις του [αθυρόστομου] Αρχιεπισκόπου [του 8%] για νεο σχέδιο λύσης:
Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα “Φιλελεύθερος” την περασμένη Κυριακή 13 του Σεπτέμβρη, ψευδο-εκλεγείς [με μόνο 8% των ψήφων] ως Αρχιεπίσκοπος [Χρυσόστομος γνωστός και ως Αθυρόστομος] είπε μεταξύ άλλων και το εξής αμίμητο [αφήνω εκείνο το φαιδρό που είπε ότι “… δεν πρέπει να μας φοβίζει η λέξη διχοτόμηση …” – φαίνεται πως κάποιοι, του Αθυρόστομου μη εξαιρούμενου, προτιμούν την Κύπρο διχοτομημένη παρά επανενωμένη και με τους τουρκοκύπριους πολιτικά ίσους]: “Πιστεύω όμως ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις [για λύση], εκτός αν αλλάξει η Άγκυρα και τότε θα είμαστε όλοι ευτυχείς. Αν δεν αλλάξει στάση τότε δεν υπάρχουν προϋποθέσεις και εάν έρθει σχέδιο θα είναι χειρότερο από το Ανάν ...”.
Και διερωτούμαι, ΕΓΩ, ένας κοινός θνητός: Αφού δεν υπάρχουν προϋποθέσεις πως θα έρθει ένα [νεο] σχέδιο ... Και πως ξέρει ότι αυτό το Σχέδιο “… θα είναι χειρότερο από το Ανάν ...”; Μήπως είναι κανένας [μετά Χριστό] προφήτης, ήρθε κανένα αγγελού(δ)ιν στον ύπνο του και του το ψιθύρισεν, ή εσπούδαζεν Θεός και τον κόψανε στο δίπλωμα!!! Μα δουλεύκει μα σιόρ;! [Να θυμηθώ να κάνω τζιαι καμιά ανάρτηση με ανέκδοτα τζιαι να σας πω εκείνο το ένα με το αγγελούδιν].
**********
B. Οι απειλές εναντίον της ζωής του τουρκοκύπριου δασκάλου συνδικαλιστή Σενέρ Ερτζίλ:
[Για το θέμα θα παραθέσω ένα δημοσίευμα της χτεσινής “Χαραυγής”, 18 του Σεπτέμβρη, όπου παραθέτονται τα γεγονότα σχετικά με τις απειλές εναντίον του Σενέρ Ερτζίλ – link: http://www.haravgi.com.cy/site-article-27848-gr.php ]:
“Απειλές για τη ζωή του, λόγω της γνωστής αντικατοχικής και κυπριακής στάσης του, δέχεται ο Γ.Γ. της συντεχνίας των Τ/κ δασκάλων (ΚΤΟΣ) Σενέρ Ελτσίλ, με τον ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ Τάκη Χατζηγεωργίου να θέτει σχετική ερώτηση προς την Κομισιόν με στόχο την προστασία του. Ο Τ/κ συνδικαλιστής μιλώντας στη «Χ» ευχαριστεί θερμά τον ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ, γιατί ανέλαβε να υπερασπίσει τα ανθρώπινα δικαιώματά του για την ελευθερία λόγου στον ευρωπαϊκό χώρο και δηλώνει ότι δεν πρόκειται να σταματήσει τον αγώνα του για τους Τ/κ και το καλό της κοινής πατρίδας Ε/κ και Τ/κ. «Δεν φοβάμαι για το πεπρωμένο μου. Οφείλουμε να αγωνιστούμε. Κάποιοι πρέπει να δώσουν αυτή τη μάχη. Εάν όλοι τρομοκρατηθούν και σιωπήσουν δεν μπορούμε να κερδίσουμε τίποτα. Κάποιος πρέπει να λέει την αλήθεια», λέει χαρακτηριστικά ο Σ. Ελτσίλ. Σε σχέση με το τελευταίο επεισόδιο ο Τ/κ αγωνιστής αναφέρει: «Όταν δημοσιεύθηκαν στον ε/κ Τύπο τα όσα πρόσφατα συζητήσαμε εποικοδομητικά με τον ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ, κάποια τ/κ ΜΜΕ και κυρίως η “Βολκάν” με κατηγόρησαν για προδοσία και παράδοση μυστικών εγγράφων στους Ε/κ και με ανακήρυξαν εχθρό και προδότη της Τουρκίας και των τουρκικών αρχών. Η “Βολκάν” δημοσίευσε παράλληλα τη φωτογραφία του σπιτιού μου και εμού με σκοπό να γίνω στόχος των εθνικιστών», λέει χαρακτηριστικά ο Σ. Ελτσίλ. Υπογραμμίζει παράλληλα ότι δεν είναι και δεν νιώθει μόνος, καθώς πέραν από τη στήριξη του Τ. Χατζηγεωργίου, έχει δίπλα του αρκετές συνδικαλιστικές οργανώσεις και άλλους προοδευτικούς Τ/κ. Ο Σ. Ελτσίλ αναφέρει ότι οι προοδευτικοί Τ/κ βρίσκονται υπό το καθεστώς διαρκών απειλών από μέρους των σοβινιστών. «Στο παρελθόν εκφόβιζαν και κάποιες φορές σκότωναν όσους αγωνίζονταν για τα πραγματικά δικαιώματα των Τ/κ και του κυπριακού λαού γενικότερα», σημειώνει ο Τ/κ εκπαιδευτικός φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη δολοφονία του δημοσιογράφου Κουτλού Αταλί το 1996. «Σήμερα όπως και άλλοι μιλάω ανοικτά και παντού ενάντια στα όσα συμβαίνουν εδώ και επιχειρούν να μας φιμώσουν ασκώντας αυτού του είδους την πίεση. Καταπιέζουν τα δικαιώματα των Τ/κ», συμπληρώνει. Πάντως στην ερώτησή του προς την Κομισιόν της ΕΕ, ο Τ. Χατζηγεωργίου σημειώνει ότι οι απειλές ενάντια στη ζωή ενός πραγματικού αγωνιστή για την επανένωση της Κύπρου, καθώς και η φωτογραφία στη “Βολκάν” έχουν ως στόχο τον Σ. Ελτσίλ. «Θέλω να υπογραμμίσω ότι δεν υπάρχει το όποιο πολιτικό κίνητρο πέραν από του να σωθεί η ζωή του Σενέρ», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ και ερωτά την Κομισιόν: «Καταπατείται το ανθρώπινο δικαίωμα του Σ. Ελτσίλ στην ελευθερία του λόγου και το χειρότερο είναι ότι βρίσκεται σε κίνδυνο η ζωή του. Είστε διατεθειμένοι να κάνετε το παν για να αποτρέψετε την όποια ανεπιθύμητη πράξη βίας;»”.
Σχόλια Ιστολόγου:
Εγώ θα σημειώσω ΜΟΝΟ δύο πράματα:
1. Oι φασίστες και οι εθνικιστές είτε στην τουρκοκυπριακή κοινότητα ανήκουν είτε στην ελληνοκυπριακή τα ίδια μυαλά κολιαντιρίζουν και τις ίδιες φασιστικές μεθόδους χρησιμοποιούν [όπως, απειλές, επιθέσεις, λεκτικούς τραμπουκισμούς, φωνασκίες, βιαιοπραγίες].
2. Τέτοιες φωνές όπως του Σενέρ Ελτσίλ πρέπει να τις στηρίζουμε μ’ όλη τη δύναμη τη ψυχής μας. Είναι τουρκοκύπριοι που σίγουρα δεν αγαπούν λιγότερο τον τόπο μας από εμάς τους ελληνοκύπριους. Και οι όποιες οργανωμένες αντιδράσεις τους γίνονται κάτω από το βλέμμα ενός στρατοκρατικού κατοχικού καθεστώτος.
[Δεν απέφυγα ούτε σήμερα τα μακριναρωειδή σεντόνια ...].
Anef_Oriwn
Σάββατο 19/9/2009
Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009
Ανάρτηση 51/2009 (επίκαιρη, απολίτικη, ποδοσφαιρική, ολυμπιακο-πειραιώτικη και κετσπαγική) – Το στοίshημαν!
[Σήμερα ΔΕΝ θα ασχοληθούμε καθόλου(;) με τα πολιτικά. Τώρα αν εσείς νομίσετε ότι το κείμενο μας περιέχει ή εκπέμπει και πολιτικά μηνύματα, δεν φταίμε ‘μεις!]
Σήμερα κατά τα απογεύματα [γύρω στις 5] έπιασεν με τηλέφωνο ο παρέας τζιαι κουμπάρος Πάμπος [ο Τσιόπανος]. Που το τηλέφωνον άκουσα καρκαshαλλίκκιν [φασαρία[, φωνές τζιαι κουβέντες. Υπολόγισα ότι θα ήταν [διάφοροι] στον καφενέ του Μοστή του Σικκιμέ τζιαι ‘κάμναν παshαμάν. Ομολογώ ότι παραξενεύτηκα που ήταν ‘κόμα τζιαμέ – συνήθως πάει εκεί τα απόγευμα για καφέ, πριν φύ(γ)ει για την μάντραν, αλλά φαίνεται είχε καθυστερήσει ...
Στην φωνή του [όταν ξεκίνησε να μου μιλά] διάκρινα αμέσως κάτι το χαρούμενο και φαίνεται έτρεξε να μου το πει αμέσως [έστω και μέσω του τηλεφώνου]:
Σήμερα κατά τα απογεύματα [γύρω στις 5] έπιασεν με τηλέφωνο ο παρέας τζιαι κουμπάρος Πάμπος [ο Τσιόπανος]. Που το τηλέφωνον άκουσα καρκαshαλλίκκιν [φασαρία[, φωνές τζιαι κουβέντες. Υπολόγισα ότι θα ήταν [διάφοροι] στον καφενέ του Μοστή του Σικκιμέ τζιαι ‘κάμναν παshαμάν. Ομολογώ ότι παραξενεύτηκα που ήταν ‘κόμα τζιαμέ – συνήθως πάει εκεί τα απόγευμα για καφέ, πριν φύ(γ)ει για την μάντραν, αλλά φαίνεται είχε καθυστερήσει ...
Στην φωνή του [όταν ξεκίνησε να μου μιλά] διάκρινα αμέσως κάτι το χαρούμενο και φαίνεται έτρεξε να μου το πει αμέσως [έστω και μέσω του τηλεφώνου]:
- «Κουμπάρε Ουγκουτσουματσιού, [τ’ όνομα μου], ο Κετσπάγια πάππαλα που τον Ολυμπιακό πιον. Γυρεύκουμε άλλον προπονητή»!- «Ναι κουμπάρε ... [λαλώ του] ... άκουσα το τζι’ εγιώ. Είπεν το τζι’ ο “ΑΣΤΡΑς”, η ώρα δκυό. Είχαν τζιαι ανταπόκριση που την Αθήνα, τζι’ ο ανταποκριτής είπεν ότι οι ποδοσφαιριστές είχαν παράπονα που το Κετσπάγια γιατί εμίλα τους “γαλλικά”»... [Τούτο φυσικά εν το κατάλαβα ... Μα αφού ο Κετσπάγια ξέρει ελληνικά, γιατί να τους μιλά “γαλλικά”; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Λαλείτε να επήεν να το παίξει ευγενής;]- «Όι κουμπάρε [λαλεί μου ο Πάμπος] ... Κάτι άλλο εν ννα εγίνηκεν. Πότε έμαθεν, σιόρ, τα γαλλικά, τούτος. Σίουρα εν ννα ξιτιμαζεν τους παίχτες! Ενόμισεν ότι εν στην “Ανόρθωση" ‘κόμα»- «Άτε ρε κουμπάρε [λαλώ του] ... εν κατζιήες τούτα».- "Τέλος πάντων [λαλεί μου], τούτα ξανακουβεντιάζουμεν τα ... Τώρα πρέπει να κανονίσουμε να πάμεν να φάμεν το στοίshημαν".
{Εδώ θα κάνω μια παρένθεση και θα πω ότι ο κουμπάρος ο Πάμπος (φανατικός οπαδός του Ολυμπιακού – ενθουσιάζεται άμα θωρεί το κότσιηνον το χρώμαν), είχε πάει στοίshημαν με τον Ρωτήν τον Κατσελλάρην, ότι ο Κόκκαλης είχεν να δκιώξει τον Κετσπάγια, που τον Ολυμπιακό (την ομάδα του Πειραιά) πριν το τέλος του Οκτώβρη. Ο Ρωτής, ένας φανατικός “Συναγερμικός”, τζι’ Ανορθωσιάτης τζιαι κολλημένος φιλο-Κετσπαγικός, ελάλεν πως ο Κετσπάγιας εν να βκάλει την χρονιά γιατί εν μεγάλος προπονητής. Όμως ποττέ μου εν εκατάλαβα, τζι’ εν τον ερώτησαν τζιόλας, αν με το “χρονιά” εννοούσε ημερολογιακή χρονιά ή ποδοσφαιρική. Να συμπληρώσω ότι σχετική αναφορά για το θέμα αυτό και τες απόψεις του κουμπάρου του Πάμπου έκαμα και στην τουρλού – τουρλού ανάρτηση μου με αρ. 31/2009 στο σημείο 4.
{Εδώ θα κάνω μια παρένθεση και θα πω ότι ο κουμπάρος ο Πάμπος (φανατικός οπαδός του Ολυμπιακού – ενθουσιάζεται άμα θωρεί το κότσιηνον το χρώμαν), είχε πάει στοίshημαν με τον Ρωτήν τον Κατσελλάρην, ότι ο Κόκκαλης είχεν να δκιώξει τον Κετσπάγια, που τον Ολυμπιακό (την ομάδα του Πειραιά) πριν το τέλος του Οκτώβρη. Ο Ρωτής, ένας φανατικός “Συναγερμικός”, τζι’ Ανορθωσιάτης τζιαι κολλημένος φιλο-Κετσπαγικός, ελάλεν πως ο Κετσπάγιας εν να βκάλει την χρονιά γιατί εν μεγάλος προπονητής. Όμως ποττέ μου εν εκατάλαβα, τζι’ εν τον ερώτησαν τζιόλας, αν με το “χρονιά” εννοούσε ημερολογιακή χρονιά ή ποδοσφαιρική. Να συμπληρώσω ότι σχετική αναφορά για το θέμα αυτό και τες απόψεις του κουμπάρου του Πάμπου έκαμα και στην τουρλού – τουρλού ανάρτηση μου με αρ. 31/2009 στο σημείο 4.
Μεταφέρω εδώ τι είχα ακριβώς γράψει τότε εκεί [link: http://aneforiwn.blogspot.com/2009/06/312009-15.html]:
« 4. Ο Κετσμπάγια στον Ολυμπιακό Πειραιώς:
Ο παρέας μου ο Πάμπος ο Τσιόπανος συνεπής στο να υποστηρίζει ότι έχει σχέση με το χρώμα το κόκκινο (τες επαναστάσεις που ανεμίζουν κόκκινες σημαίες, τον έρωτα που ανάβει φωτιές με κόκκινες λάμψεις, τον Ολυμπιακό του Πειραιά, την Liverpool, τζιαι την Σαλαμινάκκα – όμως εν τζιαι νάκκον κάποτε τζιαι καμπόσο Ομονοιάτης (άμα πικκαριστεί με τους Ανορθωσιάτες – δεν έχει υιοθετήσει το σύνθημα “για την Αμμοχωστο”), αλλά τζιαι με την Τσε Σε Κα της Σόφιας), άμα άκουσε ότι ο Κετσμπάγια ανάλαβε προπονητής του Ολυμπιακού (τον προσέλαβε ο Κόκκαλης πριν μερικές βδομάδες) κατ’ αρχάς εστραβομουτσούνιασεν! “Μα ίνταμ που γυρέφκει σιόρ, ένας φασίστας σ’ ένα αριστερό σωματείο” – είπεν, γιατί θεωρεί τον Ολυμπιακό αριστερό σωματείο (θα σας εξηγήσω κάποια άλλη φορά το πως και το γιατί). Μετά επήεν στοίshιμαν με τον Ρωτήν (που το Ερωτόκριτος) τον Κατσελλάρη ότι εν θα προλάβει να παρακολουθήσει (ο Κετσμπάγια) την παρέλαση για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στην Αθήνα, γιατί ως τότε (όπως λαλεί ο Πάμπατσος) ο Κετσμπάγιας, θα έχει μαλώσει 20 φορές με τον Κόκκαλη τζιαι οι μισοί παίχτες εν να είναι αγκρισμένοι μαζί του ή ο Κετσμπάγιας shυλλοφαημένος μαζί τους ! Η πλάκα είναι ότι οι “Ολυμπιακοί” της Λεμεσού εκάμαν του τζιαι υποδοχές “ήρωα” πριν λίγες μέρες ...».}
Ο παρέας μου ο Πάμπος ο Τσιόπανος συνεπής στο να υποστηρίζει ότι έχει σχέση με το χρώμα το κόκκινο (τες επαναστάσεις που ανεμίζουν κόκκινες σημαίες, τον έρωτα που ανάβει φωτιές με κόκκινες λάμψεις, τον Ολυμπιακό του Πειραιά, την Liverpool, τζιαι την Σαλαμινάκκα – όμως εν τζιαι νάκκον κάποτε τζιαι καμπόσο Ομονοιάτης (άμα πικκαριστεί με τους Ανορθωσιάτες – δεν έχει υιοθετήσει το σύνθημα “για την Αμμοχωστο”), αλλά τζιαι με την Τσε Σε Κα της Σόφιας), άμα άκουσε ότι ο Κετσμπάγια ανάλαβε προπονητής του Ολυμπιακού (τον προσέλαβε ο Κόκκαλης πριν μερικές βδομάδες) κατ’ αρχάς εστραβομουτσούνιασεν! “Μα ίνταμ που γυρέφκει σιόρ, ένας φασίστας σ’ ένα αριστερό σωματείο” – είπεν, γιατί θεωρεί τον Ολυμπιακό αριστερό σωματείο (θα σας εξηγήσω κάποια άλλη φορά το πως και το γιατί). Μετά επήεν στοίshιμαν με τον Ρωτήν (που το Ερωτόκριτος) τον Κατσελλάρη ότι εν θα προλάβει να παρακολουθήσει (ο Κετσμπάγια) την παρέλαση για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στην Αθήνα, γιατί ως τότε (όπως λαλεί ο Πάμπατσος) ο Κετσμπάγιας, θα έχει μαλώσει 20 φορές με τον Κόκκαλη τζιαι οι μισοί παίχτες εν να είναι αγκρισμένοι μαζί του ή ο Κετσμπάγιας shυλλοφαημένος μαζί τους ! Η πλάκα είναι ότι οι “Ολυμπιακοί” της Λεμεσού εκάμαν του τζιαι υποδοχές “ήρωα” πριν λίγες μέρες ...».}
[Τέλος της παρένθεσης ... Παραθέτω τη συνέχεια της κουβέντας μου με τον Πάμπατσον]:
- «Τζιαι ίντα στοίshημαν εβάλετε τελικά;» [ρωτώ].- «Δκυο τουζίνες αμπελοπούλια … [λαλεί μου] ... τζιαι ποτόν με ουίσκι “Chivas Regal”, τζιείνον που σου αρέσκει. Τζιαι ξέρεις ότι είπαμε να πάρουμε ο καθένας στο τραπέζι που δκυο ακόμα άτομα για παρέα. Τζιείνος εν ννα πάρει δκυο Ανορθωσιάτες, τον Στυλλή τον Τσιλλάρα τζιαι τον Παή τον [άλλο τον] Κατσελλάρη. Εγιώ εσκέφτηκα να έρτεις ΕΣΟΥ κουμπάρε, τζι' εσκέφτηκα να πεις τζιαι του κουμπάρου σου του Μάsshου του Καλουψιή, να 'ρτει τζιαι τζιείνος. Πέρκι μας κανονίσει τζιαι τα αμπελοπούλια, γιατί που εν ννα τα έβρουμεν, έτσι εποχήν! [Εδώ θα κάνω μιαν δεύτερη παρένθεση για να πω ότι ο άλλος ο κουμπάρος ο Μάsshος είναι “άρρωστος” (έχει πάθος) με το κυνήγι].- «Μα αφού εν τον κάμνουν χάζιν κουμπάρε ... [απαντώ του εγώ]. Ξέρεις άμα πιει τζιαι κανένα τζιαι ξεκινήσει να λαλεί τζιαι να κατηγορεί τους φασίστες, τζιαι τους εβραιομασόνους [όπως τους λαλεί], τζιαι να λέει ότι εν να τους κανονίσουν ούλλους τούτους οι κινέζοι τζιαι οι ρώσσοι που εξεκινήσαν τζιαι ξυπνούν πάλαι [όπως λαλεί], οι άλλοι ξινίζουν τα μούτρα τους»!- «Ξερω το [απαντά μου ο Πάμπος], αλλά εν καλό παιδίν ο Μάsshος, τζι’ αρέσκει μου που τους πικκάρει. Αλλά εν τζι’ ο μόνος που μπορεί να μας κανονίσει αμπελοπούλια. Εν ννα τα συνάξει λλία λλία, για [ή] με τα βερκά [ή] για με τον shεπέττον. Εν κάνει που εν απαγορευμένα, εν εφανήκαν [δεν εμφανίστηκαν] ‘κόμα, αλλά εν ννα τζιαι μιαν κοπήν ριάλλια [πολύ ακριβά]».- «Μα καλά κουμπάρε, εν ανάγκη να φαμε αμπελοπούλια. Να μας πάρουν πρέφαν, τζιαι να μας πάρουν τζιαι μέσα; Τζιαι σάστα τζιαι γύραν τζιαμέ! Εν ννα λαλούν τζιαι να γράφουν στες εφημερίδες τους ότι “Οι ασυνείδητοι Ακελικοί έχουν τελείως αποθρασύνει - πιάστηκαν έπ’ αυτοφώρω να τρωνε αμπελοπούλια. Δεν σέβονται καθόλου το ευρωπαϊκό πρόσωπο της χώρας μας”; Εν περνούμε τζιαι με κανέναν τρυ(γ)όνι, για καμμιάν δακκανούραν»;- «Με φοάσαι κουμπάρε [λαλεί μου ο Πάμπαρος]. Έχουμεν κυβέρνηση δική μας τωρά, τζιαι εν ννα φοούμαστεν που έτσι πράματα. Εξ άλλου εν ννα τζι’ οι άλλοι μαζί μας, οι δκυό εν του Δησύ τζι’ ο ένας του Δήκο. Τούτοι έχουν ούλλους τους αστυνομικούς τζιαι τους θηροφύλακες δικούς τους, τζιαι ταϊσμένους!!! Μια χαρά εν νάναι! Λοιπόν κάμε κουβέντα με τον Μάsshον, τζιαι να βρεθούμε άρκοψες να τα πουμέντε. Τούτον εν μιάλο [μεγάλο] γεγονός τζιαι πρέπει να το γιορτάσουμε όπως πρέπει! Όι εν να ‘χω το Ρωτούιν να μου κάμνει τον καμπόσο. Τζι’ ο Κετσπάγιας, τζι’ ο Κετσπάγιας του! Εν θα τον ι-ξιχάσω κουμπαρε, τον Ρωτήν, τότε που με περίπαιζεν με τον Ράουφμαν. "Τζι’ ο Ράουφμαν, τζι’ ο Ράουφμαν σου", ελάλεν μου, τότε που παίξαμεν μαζί τους τζιαι έχασεν το πέναλτι ο Ράουφμαν, τζιαι χάσαμεν στο τέλος τζιαι το πρωτάθλημαν! [Ο Πάμπος εν ι-ξιχάννει εύκολα. Κρατεί άκκαμμαν σαν τον κάμηλον!]. Όμως ρε κουμπάρε, για να 'μαι τζιαι ειλικρινής ελυπήθηκα τον τζιαι νάκκον, τον Κετσπάγια. Υπολόγιζα ότι είχεν να βκάλει τουλάχιστον τον Σεπτέμβρη τζιει κάτω στον Περαία. Αλλά ο Κόκκαλης φαίνεται εν έπαιρνε υπομονή! Ο Κετσπάγια ενόμισεν ότι εν ννα την περάσει όπως επερνούσεν στην "Ανόρθωσην"! Λαλείς να έρτει δακάτω να παρακολουθήσει τζιαι την παρέλαση μας για την 1ην τ’ Οκτώβρη;»
Έτσι είχεν η κουβέντα μας το δείλις με τον κουμπάρον τον Πάμπον. Ήδη εμίλησα τζιαι με τον κουμπάρον τον Μάsshον, τζιαι ενθουσιάστηκεν! ["Καλά να πάθει ο εβραιομασόνος" - είπεν]. Τζιαι είπεν εν οκκέι για τα αμπελοπούλια! Το ερώτημα όμως για μένα [που κάμνω τζιαι το οικολόγον] εξελίσσεται σε Μέγα Σεξ-πυρ-ικό δίλημα: “To EAT them, or NOT to EAT them”?!Είδομεν ...
Anef_Oriwn
Τρίτη 15/9/2009
- «Τζιαι ίντα στοίshημαν εβάλετε τελικά;» [ρωτώ].- «Δκυο τουζίνες αμπελοπούλια … [λαλεί μου] ... τζιαι ποτόν με ουίσκι “Chivas Regal”, τζιείνον που σου αρέσκει. Τζιαι ξέρεις ότι είπαμε να πάρουμε ο καθένας στο τραπέζι που δκυο ακόμα άτομα για παρέα. Τζιείνος εν ννα πάρει δκυο Ανορθωσιάτες, τον Στυλλή τον Τσιλλάρα τζιαι τον Παή τον [άλλο τον] Κατσελλάρη. Εγιώ εσκέφτηκα να έρτεις ΕΣΟΥ κουμπάρε, τζι' εσκέφτηκα να πεις τζιαι του κουμπάρου σου του Μάsshου του Καλουψιή, να 'ρτει τζιαι τζιείνος. Πέρκι μας κανονίσει τζιαι τα αμπελοπούλια, γιατί που εν ννα τα έβρουμεν, έτσι εποχήν! [Εδώ θα κάνω μιαν δεύτερη παρένθεση για να πω ότι ο άλλος ο κουμπάρος ο Μάsshος είναι “άρρωστος” (έχει πάθος) με το κυνήγι].- «Μα αφού εν τον κάμνουν χάζιν κουμπάρε ... [απαντώ του εγώ]. Ξέρεις άμα πιει τζιαι κανένα τζιαι ξεκινήσει να λαλεί τζιαι να κατηγορεί τους φασίστες, τζιαι τους εβραιομασόνους [όπως τους λαλεί], τζιαι να λέει ότι εν να τους κανονίσουν ούλλους τούτους οι κινέζοι τζιαι οι ρώσσοι που εξεκινήσαν τζιαι ξυπνούν πάλαι [όπως λαλεί], οι άλλοι ξινίζουν τα μούτρα τους»!- «Ξερω το [απαντά μου ο Πάμπος], αλλά εν καλό παιδίν ο Μάsshος, τζι’ αρέσκει μου που τους πικκάρει. Αλλά εν τζι’ ο μόνος που μπορεί να μας κανονίσει αμπελοπούλια. Εν ννα τα συνάξει λλία λλία, για [ή] με τα βερκά [ή] για με τον shεπέττον. Εν κάνει που εν απαγορευμένα, εν εφανήκαν [δεν εμφανίστηκαν] ‘κόμα, αλλά εν ννα τζιαι μιαν κοπήν ριάλλια [πολύ ακριβά]».- «Μα καλά κουμπάρε, εν ανάγκη να φαμε αμπελοπούλια. Να μας πάρουν πρέφαν, τζιαι να μας πάρουν τζιαι μέσα; Τζιαι σάστα τζιαι γύραν τζιαμέ! Εν ννα λαλούν τζιαι να γράφουν στες εφημερίδες τους ότι “Οι ασυνείδητοι Ακελικοί έχουν τελείως αποθρασύνει - πιάστηκαν έπ’ αυτοφώρω να τρωνε αμπελοπούλια. Δεν σέβονται καθόλου το ευρωπαϊκό πρόσωπο της χώρας μας”; Εν περνούμε τζιαι με κανέναν τρυ(γ)όνι, για καμμιάν δακκανούραν»;- «Με φοάσαι κουμπάρε [λαλεί μου ο Πάμπαρος]. Έχουμεν κυβέρνηση δική μας τωρά, τζιαι εν ννα φοούμαστεν που έτσι πράματα. Εξ άλλου εν ννα τζι’ οι άλλοι μαζί μας, οι δκυό εν του Δησύ τζι’ ο ένας του Δήκο. Τούτοι έχουν ούλλους τους αστυνομικούς τζιαι τους θηροφύλακες δικούς τους, τζιαι ταϊσμένους!!! Μια χαρά εν νάναι! Λοιπόν κάμε κουβέντα με τον Μάsshον, τζιαι να βρεθούμε άρκοψες να τα πουμέντε. Τούτον εν μιάλο [μεγάλο] γεγονός τζιαι πρέπει να το γιορτάσουμε όπως πρέπει! Όι εν να ‘χω το Ρωτούιν να μου κάμνει τον καμπόσο. Τζι’ ο Κετσπάγιας, τζι’ ο Κετσπάγιας του! Εν θα τον ι-ξιχάσω κουμπαρε, τον Ρωτήν, τότε που με περίπαιζεν με τον Ράουφμαν. "Τζι’ ο Ράουφμαν, τζι’ ο Ράουφμαν σου", ελάλεν μου, τότε που παίξαμεν μαζί τους τζιαι έχασεν το πέναλτι ο Ράουφμαν, τζιαι χάσαμεν στο τέλος τζιαι το πρωτάθλημαν! [Ο Πάμπος εν ι-ξιχάννει εύκολα. Κρατεί άκκαμμαν σαν τον κάμηλον!]. Όμως ρε κουμπάρε, για να 'μαι τζιαι ειλικρινής ελυπήθηκα τον τζιαι νάκκον, τον Κετσπάγια. Υπολόγιζα ότι είχεν να βκάλει τουλάχιστον τον Σεπτέμβρη τζιει κάτω στον Περαία. Αλλά ο Κόκκαλης φαίνεται εν έπαιρνε υπομονή! Ο Κετσπάγια ενόμισεν ότι εν ννα την περάσει όπως επερνούσεν στην "Ανόρθωσην"! Λαλείς να έρτει δακάτω να παρακολουθήσει τζιαι την παρέλαση μας για την 1ην τ’ Οκτώβρη;»
Έτσι είχεν η κουβέντα μας το δείλις με τον κουμπάρον τον Πάμπον. Ήδη εμίλησα τζιαι με τον κουμπάρον τον Μάsshον, τζιαι ενθουσιάστηκεν! ["Καλά να πάθει ο εβραιομασόνος" - είπεν]. Τζιαι είπεν εν οκκέι για τα αμπελοπούλια! Το ερώτημα όμως για μένα [που κάμνω τζιαι το οικολόγον] εξελίσσεται σε Μέγα Σεξ-πυρ-ικό δίλημα: “To EAT them, or NOT to EAT them”?!Είδομεν ...
Anef_Oriwn
Τρίτη 15/9/2009
Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
Ανάρτηση 50/2009 (κυπριακή, πολιτική, διαπραγματευτική κι αντι-διαστρεβλωτική) – Ολίγα τινά για τη διαρροή των έγγραφων.
Αρχική μου πρόθεση ήταν, χτες 11 του Σεπτέμβρη, να έκαμνα μια επετειακή ανάρτηση για τα γεγονότα της 11ης του Σεπτέμβρη του 2001 στις Ενωμένες (ή/και Επεκτατικές) Πολιτείες της Αμέρικας. Τα κτυπήματα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης, στο Πεντάγωνο κι αλλού στην Αμερική (με αεροπλάνα) και στον τρόμο και το φόβο που καλλιέργησαν που Αμερικανοί, με αφορμή εκείνα τα γεγονότα. Τους βόλεψε μια χαρά ... Με πρόσχημα μάλιστα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (δήθεν) νομιμοποίησαν της επεκτατική τους πολιτική (χαρακτηριστικά παραδείγματα η εισβολές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.
Όμως άλλαι μεν οι σκέψεις του Anef_Oriwn, αλλά δε κελεύουν οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις στην Κύπρο. Το κείμενο (μου) για τους Δίδυμους Πύργους, τες Αλ-γκάιντες, τον Μπίνη τον Λάντεν και τον Πουsh-της Αμερικής θα το αφήσω για αργότερα – ίσως το αναρτήσω την Κυριακή. Πρόθεση μου ήταν να γράψω δυο εισαγωγικά λόγια κι ακολούθως να παραθέσω δια της μεθόδου της κοπτοραπτικής (δηλ. του copy-paste) ένα κείμενο από την σατυρική ελληνική εφημερίδα “ΠΟΝΤΙΚΙ” (καμιά σχέση με την κυπριακή ΠΟΝΤΙΚΟ-φυλλάδα). Παράλληλα θα αφιέρωνα στους επισκέπτες και του τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, “God Bless America” (που παρεμπιπτόντως θα βρείτε στα links: http://www.youtube.com/watch?v=z9SW9JjD9-Q και http://www.youtube.com/watch?v=71pj6hAWkS4
[Φυσικά στις 11 του Σεπτέμβρη είναι και η επέτειος του χουντοφασιστικού και αμερικανόπνευστου πραξικοπήματος (σας θυμίζει τίποτα αυτό) στην Χιλή, το 1973, που ανέτρεψε τον σοσιαλιστή (νόμιμα εκλεγέντα) Πρόεδρο Σαλβαντόρ Αλιέντε. Γι’ αυτό όμως ίσως μιλήσουμε κάποια άλλη φορά. Για την ώρα εισήγηση μου είναι να (ξανα)δείτε την ταινία “Ο Αγνοούμενος” του Κώστα Γαβρά και με πρωταγωνιστή τον Τζακ Λέμον].
{Να σημειώσω ότι και για τις δύο επετείους (και μια Τρίτη) θα βρείτε ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στην τελευταία ανάρτηση στο Βlog του φίλτατου PolitisPittas – link: http://politispittas.blogspot.com/2009/09/11-1973-11-2001.html}.
Όμως τελικά τα πολιτικά γεγονότα στην Κύπρο [ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών για το κυπριακό, οι διαρροές (ως δια μαγείας) των εγγράφων για τις συνομιλίες και το περιεχόμενο τους, τα εσωτερικά του ΔΗΚΟ κι άλλες πολιτικές εξελίξεις] τρέχουν και δεν μας αφήνουν ν’ αγιάσουμε, αλλά ούτε και ν' ασχοληθούμε [blogοσφαικά] μ' αλλα θέματα. Όμως ακόμα πιο προκλητικοί είναι διάφοροι αρθρογράφοι εφημερίδων αλλά κι αστέρες του τηλεοπτικού ρεπορτάζ. Πολλοί απ’ αυτούς παρουσιάζουν τα γεγονότα και τι πολιτικές εξελίξεις παραποιημένα και διαστρεβλωμένα, κατα το δοκούν ή όπως βολεύει τους ιδίους ή τα αφεντικά τους [τους καναλάρχες και τους μεγαλοϊδιοκτήτες εκδοτικών συγκροτημάτων], με σκοπό είτε την αύξηση της τηλεθέασης ή του μεριδίου τους στην πίττα των διαφημίσεων, είτε για να εξυπηρετήσουν δικούς τους ή και αλλότριους σκοπούς ... [Όμως για τα του Τύπου - ηλεκτρονικού και έντυπου – τον τρόπο με τον οποίο παρεμβαίνουν στα γεγονότα και έτσι μανιπουλάρουν και τη κοινή γνώμη, στήνοντας ακόμα και λαϊκά δικαστήρια στα δικά τους τηλεοπτικά στούντιο για να δικάσουν και να καταδικάσουν (εν τη απουσία τους μάλιστα) άτομα (όπως ας πούμε τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο) που τόλμησαν είτε καθηκόντως ότι σαν απλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι να αμφισβητήσουν όσα αξιωματικά και απαξιωτικά γράφουν τζιαι λαλούν, έχω κατα νουν να ασχοληθώ σύντομα].
1. Η πρόσφατη διαρροή εγγράφων
Όμως το ήμαρτον μου θα το πω, έστω κι αν ακουστώ δογματικός, αντιδημοκράτης κι αναχρονιστικός ... Η διαρροή εγγράφων γίνεται επιλεκτικά και αποσπασματικά. Πιστεύκω μάλιστα ότι εξυπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες αλλά πρώτα και κύρια στοχεύει για να πλήξει τον Πρόεδρο [αν και αυτό ακούγεται ολίγο τι σαν στερεότυπη κομματική πατριωτική ατάκα]. Ειλικρινά διερωτούμαι αν τελικά τα εν λόγω έγγραφα έχουν κάποια αξία ως διαπραγματευτικά χαρτιά, γιατί να βγαίνουν στην φόρα; Κι εγώ θέλω να πληροφορούμαι άμεσα για το τι λέγεται, τι συμφωνείται και για το που υπάρχουν διαφωνίες στις συνομιλίες ... Αλλά [και πάλι διερωτούμαι] αν ήταν να δημοσιοποιούνται τα πάντα, γιατί οι συνομιλίες να μην γίνονται δημόσια στην Πλατεία Ελευθερίας ή στο Στάδιο ΓΣΠ και σε άμεση μάλιστα αναμετάδοση από τηλεοράσεως, φέρ’ ειπείν να πούμεν [που λαλεί τζι’ ο κουμπάρος ο Ττοφουρής ο Ρεπάνιας], μ’ όλα τα συνεπακόλουθα και συνέπειες που μπορεί αν έχει μια τέτοια πρακτική; Αν δούμε και λίγο πολιτικά αυτή τη σκέψη μπορεί αν πούμε ότι αποτελεί κι ένα τρόπο εφαρμογής της άμεσης δημοκρατίας. Να κάνουμε μάλιστα και για κάθε πρόταση που θα μπει στα έγγραφα [για να μην πω και για κάθε λέξη] κι ΕΝΑ δημοψήφισμα!!! Λόγου χάριν να πούμεντε, [που λαλεί ο άλλος ο κουμπάρος, ο Μήτρος ο Κολοκάσης] για το πως θα ονομαζονται τα συνιστώντα μέρη της Ομόσπονδης Δημοκρατίας της Κύπρου – κρατίδια, πολιτείες, περιφέρειες, επαρχίες, περιοχές, ζώνες [όχι κολάνια], γειτονιές [στα ελληνικά], μαχαλλάδες [στα τούρκικα] ή να βολευτούμε με το "states" [ή στέιτς που λαλεί τζι’ ο Λάζαρος – ο Μαύρος, ντε], για να συμπεριλαμβάνονται όλα τα πιο πάνω;
Κάτι άλλο που θα ήθελα να πω και να τονίσω [και μάλιστα με ιδιαίτερα έντονο τρόπο] είναι ότι για απολύτως ΚΑΝΕΝΑ από τα έγγραφα συγκλήσεων και αποκλίσεων που διέρρευσαν, ΔΕΝ ασκήθηκε ουσιαστική κριτική στον Πρόεδρο για “απαράδεχτες” ή και για “προδοτικές” παραχωρήσεις, δεσμεύσεις ή υποχωρήσεις! Δεν βρήκαν κάτι το επιλήψιμο να πουν, γι’ αυτό και εκείνα τα έγγραφα πέρασαν στα μουλωχτά!
[Αποσπάσματα από δυο-τρία τέτοια έγγραφα μεταδόθηκαν προ ημερών από το “Σίγμα”, ενώ ένα δημοσιεύτηκε ολόκληρο τον Μάρτη (αν δεν κάνω λάθος) στο μηνιαίο περιοδικό “Σύγχρονη Άποψη” – είχαν μάλιστα πει ότι θα το σχολίαζαν σε επόμενη έκδοση του περιοδικού, αλλά τούτο αναμένεται ακόμα]
Τα επώνυμα κι ανώνυμα [γνωστά κι άγνωστα] απορριπτικά και εθνικιστικά λατζιηνάρκα, [όπως οι Ακατονόμστοι του blog των Απο(κατα)στατών] όλως παραδόξως δεν τα αξιοποίησαν για να μας πρήξουν με τα γνώριμα [πλέον] καταστροφολογικά τους πονήματα [εμπλουτισμένα με τροπάρια για προδότες, μειοδότες, οσφυοκάμπτες, υποταγμένους, εθελόδουλους και τα λοιπά επίθετα απείρου ελληναράδικου λόγου], πέραν από το να μας επαναλάβουν τις χιλιοειπωμένες και ως συνήθως anef_ουσίας γενικολογίες και αφοριστικές αοριστολογίες τους.
2. Το “αμαρτωλό” συμπληρωματικό έγγραφο.
Κι εκεί που παει αν ξεκινήσει ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών Χριστόφια – Ταλάτ [τυχαίο;], ανασύρεται από τα συρτάρια του ΑΝΤΕΝΑ του Λουκή του Παπαφιλίππου [τυχαίο και πάλι;], δίκην άσσου από το μανίκι το [συμπληρωματικό] έγγραφο όπου περιέχονται [δήθεν] κάποιες προτάσεις της δικής μας πλευράς [και δη του Προέδρου] για την επιστροφή [σε περίπτωση λύσης] ΜΟΝΟ [δήθεν] του 14% των ελληνοκύπριων προσφύγων στην υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση περιοχή ...
Η διαστρέβλωσις, της διαστρεβλώσεως, τη διαστρεβλώσει, διαστρέβλωσιν , ω διαστρέβλωση!!! – όπως κλίναμε και τα ουσιαστικά κάποτε στα σκολειά!
Μάθημα 1ον:
Όταν λέμε ότι ένα έγγραφο είναι “συμπληρωματικό”, με το εξυπακούεται ή εννοείται (για όλους όσους διαθέτουν δκυο δράμια νουν] ότι υπάρχει και κάποιο άλλο [προηγούμενο] κυρίως έγγραφο, και με το νεο έγγραφο προστίθενται, συμπληρώνονται ή και επεξηγούνται κάποια από τα ζητήματα που τέθηκαν στο κυρίως έγγραφο.
Μάθημα 2ον :
Η αποσπασματική και επιλεκτική παρουσίαση εγγράφων και του περιεχομένου τους [και δη από τηλεοράσεως με την καταλυτική επίδραση που αυτή εξασκεί στην διαμόρφωση κοινής γνώμης], αποτελεί ένα καλά δοκιμασμένο τρόπο για να κερδιθεί το παιχνίδι των εντυπώσεων, αλλά και να οδηγηθεί ο κόσμος προς μια συγκεκριμένης σχολή σκέψης – όταν μάλιστα ΔΕΝ υπάρχει και ικανοποιητική πληροφόρηση. Άραγε ο Πρόεδρος πρέπει να τα δημοσιοποιήσει ΟΛΑ πλέον για να αφαιρέσει όλη αυτή την διαστρεβλωτική προπαγάνδα των απορριπτικών;
Επί της ουσίας:
Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, κατ’ αρχάς να αναφέρω ότι τόσο στο συγκεκριμένο κυρίως έγγραφο όσο και στο συμπληρωματικό [και με βάση τα όσα είπαν και διάφοροι που αντιπολιτεύονται τον Πρόεδρο, όπως και ο Νίκος Κουτσού χτες το πρωί στον “ΑΣΤΡΑ”, αν και τα μάσησε για το ζήτημα των διαρροών - λέτε να ‘χει λερωμένη τη φωλιά του; - ενώ έβκαλε το άχτιν του εχτές στον ΑΝΤΕΝΑν], υπάρχει η ξεκάθαρη θέση του Προέδρου ότι πρέπει να διασφαλιστεί [με το Σχέδιο Λύσης] το δικαίωμα ΟΛΩΝ των προσφύγων για επιστροφή καθώς και το δικαίωμα της ελεύθερης εγκατάστασης.
Επειδή όμως η τουρκοκυπριακή πλευρά λέει ότι για να διασφαλιστεί η διζωνικότητα [όπως η ίδια την ερμηνεύει ή όπως αυτή συμφωνήθηκε – πάντα σύμφωνα με τες δικές τους ερμηνείες – από το 1977 με τις Συμφωνίες Μακαρίου – Ντενκτάς], που για εκεινους σημαίνει ότι η κάθε πλευρά [ή εθνική κοινότητα] θα διοικεί και μια περιοχή της Ομόσπονδης [πλέον] Κύπρου, όπου θα έχει και την πλειοψηφία, ο Πρόεδρος υπέβαλε συμπληρωματικό έγγραφο με το οποίο επεξηγούσε πως κάτω από ποιες προϋποθέσεις ή σενάρια τούτο μπορούσε να επιτευχθεί. [Τούτα τα είπε – προς τιμή του - και χτες το πρωί στον “ΑΣΤΡΑ” και ο Νίκος Κουτσού και τα ανέλυσε ακολούθως κι ο Τουμάζος Τσελεπής].
Βασική, λοιπόν, προϋπόθεση για να καταστεί εφικτή αυτή η πρόνοια της διζωνικότητας [όπως την ερμηνεύουν οι τουρκοκύπριοι] είναι η επιστροφή όσο το δυνατόν περισσοτέρων ελληνοκύπριων στην υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση περιοχή. Γι’ αυτό και με την πρόταση του Προέδρου για επιστροφή της Αμμόχωστου, της Μόρφου αλλά και της Καρπασίας [υπό ειδικό καθεστώς όμως], θα επέστρεφαν γύρω στις 110-120 χιλιάδες ελληνοκύπριοι πρόσφυγες. Και στο συμπληρωματικό έγγραφο υπάρχουν διάφορα σενάρια [ΚΙ ΟΧΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ] και ποια θα είναι τα ποσοστά των ελληνοκυπρίων και των τουρκοκύπριων στην τουρκοκυπριακή συνιστώσα στέιτ [που λαλεί τζι’ ο Λάζαρος] σε κάθε σενάριο. Π.χ. ποια θα είναι αυτά τα ποσοστά στην περίπτωση που ΟΛΟΙ οι ελληνοκύπριοι πρόσφυγες εξασκήσουν το δικαίωμα τους για επιστροφή, ή αν θα το εξασκήσουν οι ίσοι ή πως διαφοροποιούνται αυτά τα ποσοστά αν θα παραμείνουν και μέχρι 50 χιλιάδες έποικοι. Και σ’ όλες τες περιπτώσεις οι τουρκοκύπριοι θα είναι περισσότεροι. Αυτά επεξηγεί και λεει το έγγραφο [Τούτα μάλιστα περιλαμβάνονται και στις ομόφωνες απόφασεις του Εθνικού Συμβουλίου του 1989]. Όλ’ τ’ άλλα είναι εκ του πονηρού και κουρνιαχτός για να θολώνει το τοπίο!
Τελεία (full-stop) και παύλα!!!
Anef_Oriwn
Σάββατο 12/9/2009
Όμως άλλαι μεν οι σκέψεις του Anef_Oriwn, αλλά δε κελεύουν οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις στην Κύπρο. Το κείμενο (μου) για τους Δίδυμους Πύργους, τες Αλ-γκάιντες, τον Μπίνη τον Λάντεν και τον Πουsh-της Αμερικής θα το αφήσω για αργότερα – ίσως το αναρτήσω την Κυριακή. Πρόθεση μου ήταν να γράψω δυο εισαγωγικά λόγια κι ακολούθως να παραθέσω δια της μεθόδου της κοπτοραπτικής (δηλ. του copy-paste) ένα κείμενο από την σατυρική ελληνική εφημερίδα “ΠΟΝΤΙΚΙ” (καμιά σχέση με την κυπριακή ΠΟΝΤΙΚΟ-φυλλάδα). Παράλληλα θα αφιέρωνα στους επισκέπτες και του τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, “God Bless America” (που παρεμπιπτόντως θα βρείτε στα links: http://www.youtube.com/watch?v=z9SW9JjD9-Q και http://www.youtube.com/watch?v=71pj6hAWkS4
[Φυσικά στις 11 του Σεπτέμβρη είναι και η επέτειος του χουντοφασιστικού και αμερικανόπνευστου πραξικοπήματος (σας θυμίζει τίποτα αυτό) στην Χιλή, το 1973, που ανέτρεψε τον σοσιαλιστή (νόμιμα εκλεγέντα) Πρόεδρο Σαλβαντόρ Αλιέντε. Γι’ αυτό όμως ίσως μιλήσουμε κάποια άλλη φορά. Για την ώρα εισήγηση μου είναι να (ξανα)δείτε την ταινία “Ο Αγνοούμενος” του Κώστα Γαβρά και με πρωταγωνιστή τον Τζακ Λέμον].
{Να σημειώσω ότι και για τις δύο επετείους (και μια Τρίτη) θα βρείτε ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στην τελευταία ανάρτηση στο Βlog του φίλτατου PolitisPittas – link: http://politispittas.blogspot.com/2009/09/11-1973-11-2001.html}.
Όμως τελικά τα πολιτικά γεγονότα στην Κύπρο [ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών για το κυπριακό, οι διαρροές (ως δια μαγείας) των εγγράφων για τις συνομιλίες και το περιεχόμενο τους, τα εσωτερικά του ΔΗΚΟ κι άλλες πολιτικές εξελίξεις] τρέχουν και δεν μας αφήνουν ν’ αγιάσουμε, αλλά ούτε και ν' ασχοληθούμε [blogοσφαικά] μ' αλλα θέματα. Όμως ακόμα πιο προκλητικοί είναι διάφοροι αρθρογράφοι εφημερίδων αλλά κι αστέρες του τηλεοπτικού ρεπορτάζ. Πολλοί απ’ αυτούς παρουσιάζουν τα γεγονότα και τι πολιτικές εξελίξεις παραποιημένα και διαστρεβλωμένα, κατα το δοκούν ή όπως βολεύει τους ιδίους ή τα αφεντικά τους [τους καναλάρχες και τους μεγαλοϊδιοκτήτες εκδοτικών συγκροτημάτων], με σκοπό είτε την αύξηση της τηλεθέασης ή του μεριδίου τους στην πίττα των διαφημίσεων, είτε για να εξυπηρετήσουν δικούς τους ή και αλλότριους σκοπούς ... [Όμως για τα του Τύπου - ηλεκτρονικού και έντυπου – τον τρόπο με τον οποίο παρεμβαίνουν στα γεγονότα και έτσι μανιπουλάρουν και τη κοινή γνώμη, στήνοντας ακόμα και λαϊκά δικαστήρια στα δικά τους τηλεοπτικά στούντιο για να δικάσουν και να καταδικάσουν (εν τη απουσία τους μάλιστα) άτομα (όπως ας πούμε τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο) που τόλμησαν είτε καθηκόντως ότι σαν απλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι να αμφισβητήσουν όσα αξιωματικά και απαξιωτικά γράφουν τζιαι λαλούν, έχω κατα νουν να ασχοληθώ σύντομα].
1. Η πρόσφατη διαρροή εγγράφων
Όμως το ήμαρτον μου θα το πω, έστω κι αν ακουστώ δογματικός, αντιδημοκράτης κι αναχρονιστικός ... Η διαρροή εγγράφων γίνεται επιλεκτικά και αποσπασματικά. Πιστεύκω μάλιστα ότι εξυπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες αλλά πρώτα και κύρια στοχεύει για να πλήξει τον Πρόεδρο [αν και αυτό ακούγεται ολίγο τι σαν στερεότυπη κομματική πατριωτική ατάκα]. Ειλικρινά διερωτούμαι αν τελικά τα εν λόγω έγγραφα έχουν κάποια αξία ως διαπραγματευτικά χαρτιά, γιατί να βγαίνουν στην φόρα; Κι εγώ θέλω να πληροφορούμαι άμεσα για το τι λέγεται, τι συμφωνείται και για το που υπάρχουν διαφωνίες στις συνομιλίες ... Αλλά [και πάλι διερωτούμαι] αν ήταν να δημοσιοποιούνται τα πάντα, γιατί οι συνομιλίες να μην γίνονται δημόσια στην Πλατεία Ελευθερίας ή στο Στάδιο ΓΣΠ και σε άμεση μάλιστα αναμετάδοση από τηλεοράσεως, φέρ’ ειπείν να πούμεν [που λαλεί τζι’ ο κουμπάρος ο Ττοφουρής ο Ρεπάνιας], μ’ όλα τα συνεπακόλουθα και συνέπειες που μπορεί αν έχει μια τέτοια πρακτική; Αν δούμε και λίγο πολιτικά αυτή τη σκέψη μπορεί αν πούμε ότι αποτελεί κι ένα τρόπο εφαρμογής της άμεσης δημοκρατίας. Να κάνουμε μάλιστα και για κάθε πρόταση που θα μπει στα έγγραφα [για να μην πω και για κάθε λέξη] κι ΕΝΑ δημοψήφισμα!!! Λόγου χάριν να πούμεντε, [που λαλεί ο άλλος ο κουμπάρος, ο Μήτρος ο Κολοκάσης] για το πως θα ονομαζονται τα συνιστώντα μέρη της Ομόσπονδης Δημοκρατίας της Κύπρου – κρατίδια, πολιτείες, περιφέρειες, επαρχίες, περιοχές, ζώνες [όχι κολάνια], γειτονιές [στα ελληνικά], μαχαλλάδες [στα τούρκικα] ή να βολευτούμε με το "states" [ή στέιτς που λαλεί τζι’ ο Λάζαρος – ο Μαύρος, ντε], για να συμπεριλαμβάνονται όλα τα πιο πάνω;
Κάτι άλλο που θα ήθελα να πω και να τονίσω [και μάλιστα με ιδιαίτερα έντονο τρόπο] είναι ότι για απολύτως ΚΑΝΕΝΑ από τα έγγραφα συγκλήσεων και αποκλίσεων που διέρρευσαν, ΔΕΝ ασκήθηκε ουσιαστική κριτική στον Πρόεδρο για “απαράδεχτες” ή και για “προδοτικές” παραχωρήσεις, δεσμεύσεις ή υποχωρήσεις! Δεν βρήκαν κάτι το επιλήψιμο να πουν, γι’ αυτό και εκείνα τα έγγραφα πέρασαν στα μουλωχτά!
[Αποσπάσματα από δυο-τρία τέτοια έγγραφα μεταδόθηκαν προ ημερών από το “Σίγμα”, ενώ ένα δημοσιεύτηκε ολόκληρο τον Μάρτη (αν δεν κάνω λάθος) στο μηνιαίο περιοδικό “Σύγχρονη Άποψη” – είχαν μάλιστα πει ότι θα το σχολίαζαν σε επόμενη έκδοση του περιοδικού, αλλά τούτο αναμένεται ακόμα]
Τα επώνυμα κι ανώνυμα [γνωστά κι άγνωστα] απορριπτικά και εθνικιστικά λατζιηνάρκα, [όπως οι Ακατονόμστοι του blog των Απο(κατα)στατών] όλως παραδόξως δεν τα αξιοποίησαν για να μας πρήξουν με τα γνώριμα [πλέον] καταστροφολογικά τους πονήματα [εμπλουτισμένα με τροπάρια για προδότες, μειοδότες, οσφυοκάμπτες, υποταγμένους, εθελόδουλους και τα λοιπά επίθετα απείρου ελληναράδικου λόγου], πέραν από το να μας επαναλάβουν τις χιλιοειπωμένες και ως συνήθως anef_ουσίας γενικολογίες και αφοριστικές αοριστολογίες τους.
2. Το “αμαρτωλό” συμπληρωματικό έγγραφο.
Κι εκεί που παει αν ξεκινήσει ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών Χριστόφια – Ταλάτ [τυχαίο;], ανασύρεται από τα συρτάρια του ΑΝΤΕΝΑ του Λουκή του Παπαφιλίππου [τυχαίο και πάλι;], δίκην άσσου από το μανίκι το [συμπληρωματικό] έγγραφο όπου περιέχονται [δήθεν] κάποιες προτάσεις της δικής μας πλευράς [και δη του Προέδρου] για την επιστροφή [σε περίπτωση λύσης] ΜΟΝΟ [δήθεν] του 14% των ελληνοκύπριων προσφύγων στην υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση περιοχή ...
Η διαστρέβλωσις, της διαστρεβλώσεως, τη διαστρεβλώσει, διαστρέβλωσιν , ω διαστρέβλωση!!! – όπως κλίναμε και τα ουσιαστικά κάποτε στα σκολειά!
Μάθημα 1ον:
Όταν λέμε ότι ένα έγγραφο είναι “συμπληρωματικό”, με το εξυπακούεται ή εννοείται (για όλους όσους διαθέτουν δκυο δράμια νουν] ότι υπάρχει και κάποιο άλλο [προηγούμενο] κυρίως έγγραφο, και με το νεο έγγραφο προστίθενται, συμπληρώνονται ή και επεξηγούνται κάποια από τα ζητήματα που τέθηκαν στο κυρίως έγγραφο.
Μάθημα 2ον :
Η αποσπασματική και επιλεκτική παρουσίαση εγγράφων και του περιεχομένου τους [και δη από τηλεοράσεως με την καταλυτική επίδραση που αυτή εξασκεί στην διαμόρφωση κοινής γνώμης], αποτελεί ένα καλά δοκιμασμένο τρόπο για να κερδιθεί το παιχνίδι των εντυπώσεων, αλλά και να οδηγηθεί ο κόσμος προς μια συγκεκριμένης σχολή σκέψης – όταν μάλιστα ΔΕΝ υπάρχει και ικανοποιητική πληροφόρηση. Άραγε ο Πρόεδρος πρέπει να τα δημοσιοποιήσει ΟΛΑ πλέον για να αφαιρέσει όλη αυτή την διαστρεβλωτική προπαγάνδα των απορριπτικών;
Επί της ουσίας:
Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, κατ’ αρχάς να αναφέρω ότι τόσο στο συγκεκριμένο κυρίως έγγραφο όσο και στο συμπληρωματικό [και με βάση τα όσα είπαν και διάφοροι που αντιπολιτεύονται τον Πρόεδρο, όπως και ο Νίκος Κουτσού χτες το πρωί στον “ΑΣΤΡΑ”, αν και τα μάσησε για το ζήτημα των διαρροών - λέτε να ‘χει λερωμένη τη φωλιά του; - ενώ έβκαλε το άχτιν του εχτές στον ΑΝΤΕΝΑν], υπάρχει η ξεκάθαρη θέση του Προέδρου ότι πρέπει να διασφαλιστεί [με το Σχέδιο Λύσης] το δικαίωμα ΟΛΩΝ των προσφύγων για επιστροφή καθώς και το δικαίωμα της ελεύθερης εγκατάστασης.
Επειδή όμως η τουρκοκυπριακή πλευρά λέει ότι για να διασφαλιστεί η διζωνικότητα [όπως η ίδια την ερμηνεύει ή όπως αυτή συμφωνήθηκε – πάντα σύμφωνα με τες δικές τους ερμηνείες – από το 1977 με τις Συμφωνίες Μακαρίου – Ντενκτάς], που για εκεινους σημαίνει ότι η κάθε πλευρά [ή εθνική κοινότητα] θα διοικεί και μια περιοχή της Ομόσπονδης [πλέον] Κύπρου, όπου θα έχει και την πλειοψηφία, ο Πρόεδρος υπέβαλε συμπληρωματικό έγγραφο με το οποίο επεξηγούσε πως κάτω από ποιες προϋποθέσεις ή σενάρια τούτο μπορούσε να επιτευχθεί. [Τούτα τα είπε – προς τιμή του - και χτες το πρωί στον “ΑΣΤΡΑ” και ο Νίκος Κουτσού και τα ανέλυσε ακολούθως κι ο Τουμάζος Τσελεπής].
Βασική, λοιπόν, προϋπόθεση για να καταστεί εφικτή αυτή η πρόνοια της διζωνικότητας [όπως την ερμηνεύουν οι τουρκοκύπριοι] είναι η επιστροφή όσο το δυνατόν περισσοτέρων ελληνοκύπριων στην υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση περιοχή. Γι’ αυτό και με την πρόταση του Προέδρου για επιστροφή της Αμμόχωστου, της Μόρφου αλλά και της Καρπασίας [υπό ειδικό καθεστώς όμως], θα επέστρεφαν γύρω στις 110-120 χιλιάδες ελληνοκύπριοι πρόσφυγες. Και στο συμπληρωματικό έγγραφο υπάρχουν διάφορα σενάρια [ΚΙ ΟΧΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ] και ποια θα είναι τα ποσοστά των ελληνοκυπρίων και των τουρκοκύπριων στην τουρκοκυπριακή συνιστώσα στέιτ [που λαλεί τζι’ ο Λάζαρος] σε κάθε σενάριο. Π.χ. ποια θα είναι αυτά τα ποσοστά στην περίπτωση που ΟΛΟΙ οι ελληνοκύπριοι πρόσφυγες εξασκήσουν το δικαίωμα τους για επιστροφή, ή αν θα το εξασκήσουν οι ίσοι ή πως διαφοροποιούνται αυτά τα ποσοστά αν θα παραμείνουν και μέχρι 50 χιλιάδες έποικοι. Και σ’ όλες τες περιπτώσεις οι τουρκοκύπριοι θα είναι περισσότεροι. Αυτά επεξηγεί και λεει το έγγραφο [Τούτα μάλιστα περιλαμβάνονται και στις ομόφωνες απόφασεις του Εθνικού Συμβουλίου του 1989]. Όλ’ τ’ άλλα είναι εκ του πονηρού και κουρνιαχτός για να θολώνει το τοπίο!
Τελεία (full-stop) και παύλα!!!
Anef_Oriwn
Σάββατο 12/9/2009
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
Ανάρτηση 49/2009 (κυπριακή και πολιτική) – Παραλειπόμενα από μια συζήτηση για τα “Momentum” στο κυπριακό και μερικές άλλες συναφείς σκέψεις.
[Στο Blog “Παντός Καιρού” του φίλτατου Μιχάλη Μιχαήλ και κάτω από το Post με τίτλο “ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΜΕ ΤΟ ΛΙΜΝΙΤΗ – ΝΑ ΑΠΟΔΟΘΟΥΝ ΕΥΘΥΝΕΣ” (Link: http://mihalismihail.blogspot.com/2009/09/blog-post.html) έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση πάνω στο θέμα της ανάρτησης αλλά και πάνω σ’ άλλα παρεμφερή και παράπλευρα (και παρά τις προσπάθειες των γνωστών Ανωνυμαρίων να εκτρέψουν και να εκφυλίσουν τη συζήτηση).
Εκεί ξεκινήσαμε και μια διαλογική συζήτηση και είπαμε κάποιες κουβέντες με τον αγαπητό PolitisPittas, η οποία (συζήτηση) νοιώθω ότι ΔΕΝ ολοκληρώθηκε! Να αναφέρω ότι είχα ξεκινήσει να γράφω κάποια σχόλια πάνω στο περιεχόμενο της τελευταίας (εκεί) παρέμβασης του PolitisPittas, αλλά λόγω άλλων υποχρεώσεων και ενασχολήσεων μου (συμπεριλαμβανομένων και συμμετοχών μου σ’ άλλες blogοσφαιρικές συζητήσεις), άφησαν την συγγραφή των εν λόγω σχολίων στη μέση. Πέραν τούτου, κι όπως έβλεπα τα πράγματα το κείμενο μου θα έβγαινε και μακροσκελέστατο. Γι’ αυτό τελικά, αφού το (ξανα)επεξεργάστηκα (το κείμενο) ακόμα λόγο, αποφάσισα να το κάνω post στο Blog μου – για να μην χαθεί και στα βάθη των σχολίων ενός post που ήδη πέρασε στο αρχείο.
Πιο κάτω παραθέτω το υπό συζήτηση σχόλιο του PolitisPittas (από το αναφερόμενο post του “Παντός Καιρού” – ημερ.: 9/03/2009 7:15 μ.μ.), κι ακολούθως τις δικές μου σκέψεις].
“Ο/Η politispittas είπε...
Άνευ.
Θυμάσαι που κάποτε φώναζα (κυριολεκτικά) μέσα απο τα κείμενά μου για την κρίσιμη αναγκαιότητα Μομέντουμ στην Κοινωνία;
Ξέρεις καλά, πως το Μομέντουμ είναι κάτι που πέρα από την Ιστορική συγκυρία που μπορεί να το παράγει, μπορεί και να παραχθεί με στρατηγική.
Όταν άρχισα να διαπιστώνω πως δεν υπήρχε καμία μα απολύτως καμία διάθεση προς αυτή την κατεύθυνση άρχισα να παίρνω τις "ανάποδες στροφές".
Γιατί η "μη παραγωγή Μομέντουμ" δύο λόγους έχει:
Ή δεν θέλουν (αυτοί που μπορούν -και μπορούν αν θέλουν)
Ή η κοινωνία είναι τόσο αρνητική και επιφυλακτική σε κάτι τέτοιο που κάθε απόπειρα παραγωγής του θα γυρίσει μπούμερανγκ.
Στην πρώτη περίπτωση μπαίνει ένα τεράστιο-γιγάντιο ΓΙΑΤΙ με πολλές σκοτεινές σκέψεις.
Στη δεύτερη, έχουμε μία κοινωνία που πραγματικά δύσκολα θα στηρίξει πρακτικά μια οποιαδήποτε λύση και θα δώσει χώρο στις παγίδες που έτσι και αλλιώς θα στήσουν κάποιοι.
Μετά, ή μάλλον πίσω από όλα αυτά, μπαίνουν και άλλα ακόμα πιο σοβαρά ζητήματα, όπως για το ΠΟΙΑ λύση συζητάμε κλπ, αλλά αυτό δεν μπορώ να το ξέρω αν δεν δω το συνολικό πακέτο.
Το 2004 , έκρινα όπως έκρινα και για λόγους πολλούς τάχθηκα με το Όχι. Αυτό είναι γνωστό.
Δεν σου κρύβω, πως περίμενα πολύ πιο ανοιχτές διαδικασίες και μεγαλύτερο απεγκλωβισμό της Τ/Κ ηγεσίας από την Άγκυρα.
Δεν σου κρύβω, πως ποτέ δεν θα στηρίξω οποιαδήποτε λύση συνεχίζει το γελοίο καθεστώς των εγγυήσεων.
Δεν σου κρύβω, πως δεν μπορώ να καταπιώ εύκολα από κάποιες παραμέτρους που συζητάμε, οι οποίες με κάνουν να νιώθω πως η "Λύση" θα είναι επισφαλής και μη βιώσιμη.
Ωστόσο, σιωπώ προς ώρας, γιατί ενδεχομένως να είναι νωρίς για τελικά συμπεράσματα.
Και γιατί επίσης, δεν πιστεύω πως ο Χριστόφιας είναι δυνατόν να συναινέσει σε κάτι που θα ακυρώνει τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυριαρχίας της.
Τέλος, δεν σου "προσάπτω" τίποτα βρε!
9/03/2009 7:15 μμ”
Τα σχόλια μου:
Αγαπητέ PolitisPittas,
Επανέρχομαι για να σχολιάσω [ή/και για να συζητήσουμε περαιτέρω] τις απόψεις που καταθέτεις στην τελευταία σου παρέμβαση [και απευθύνεσαι σε ΜΕΝΑ]. Θα ασχοληθώ λίγο πιο διεξοδικά με το Momentum [τις δυναμικές] που δημιουργούνται και μπορεί να καθορίσουν ή να αλλάξουν τις πολιτικές εξελίξεις.
Κατ’ αρχάς θα διαφωνήσω μαζί ΣΟΥ ότι “… το Μομέντουμ είναι κάτι που πέρα από την Ιστορική συγκυρία που μπορεί να το παράγει, μπορεί και να παραχθεί με στρατηγική”. Δεν νομίζω ότι μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο τεχνητά, δηλ. χωρίς να υπάρχει αυτό που καλούμε “Ιστορική συγκυρία”. Κι η “ιστορική συγκυρία” με τη σειρά της σημαίνει παρουσία και ύπαρξη οικονομικής κρίσης και δυσπραγίας και έντονων κοινωνικών αδιέξοδων και πολιτικών αντιπαραθέσεων. Αυτές οι καταστάσεις/συνθήκες αναπόφευκτα κινητοποιούν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και συνήθως τους μη προνομιούχους και τους χαμηλά αμειβόμενους.
Καλό θα ήταν αγαπητέ PolitisPittas, αν μας έδινες και μερικά παραδείγματα για το πως το Μομέντουμ παράχθηκε με στρατηγική!
Έχω την άποψη ότι σε δημοκρατικά καθεστώτα και σε καιρό οικονομικής άνεσης και ευμάρειας ΔΕΝ μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Και τούτο γιατί για κοινωνικοοικονομικούς [κυρίως] λόγους “…η κοινωνία είναι τόσο αρνητική και επιφυλακτική σε κάτι τέτοιο που κάθε απόπειρα παραγωγής του θα γυρίσει μπούμερανγκ” [όπως λες κι ΕΣΥ]. Αλλά ακόμα και στα ανελεύθερα, συντηρητικά και αναχρονιστικά καθεστώτα όπου καλλιεργείται από τους κυρίαρχους κύκλους ο φανατισμός και ο φονταμενταλισμός και προκαλούνται εμφύλιες ή/και διασυνοριακές έριδες και (πολεμικές) αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, το Μομέντουμ που τα προκαλεί όλ’ αυτά έχει τα δικά του κοινωνικοοικονομικά αίτια!
Και θα προχωρήσω να στηρίξω την άποψη ΜΟΥ με ένα συγκεκριμένο παράδειγμα από την πολύ πρόσφατη ιστορία της Κύπρου: Όταν τέλη του 2002 κι αρχές του 2003 οι τουρκοκύπριοι εξεγείρονταν μαζικά ενάντια στο ντενκτασικό κατοχικό καθεστώς [υπήρχαν οι κοινωνικοοικονομικοί λόγοι που υπαγόρευσαν εκείνα τα γεγονότα], ΕΜΕΙΣ [ως ελληνοκύπριοι] τους παρακολουθούσαμε απαθείς ή έστω αδύναμοι [κι άτολμοι] να εμπλακούμε ή να λάβουμε μέρες. Δεν υπήρχε η όποια δυναμική στη δική ΜΑΣ πλευρά που να ΜΑΣ παρακινήσει. Αν κοντά στις 50 ή 60 χιλιάδες τουρκοκύπριους που διαδήλωναν στην βόρεια [ή κατεχόμενη] Λευκωσία, υπήρχαν και 100 χιλιάδες ελληνοκύπριοι να διαδηλώνουν στην νότια [ή ελεύθερη[ Λευκωσία, αυτή η μαζικότητα [από την κοινή κινητοποίηση ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων], δεν θα συμπαρέσυρε τα πάντα στο διάβα της; Αυτό, λοιπόν, ήταν έναν Momentum που [δυστυχώς[ χάθηκε ή όπως το ονομάζουν στο ομότιτλο βιβλίο τους οι Θέμος Δημητρίου και Σωτήρης Βλάχος μια “Προδομένη Εξέγερση”!
Δεν είναι παρόμοιες συγκυρίες και προϋποθέσεις που θα δημιουργήσουν και τις δυναμικές για λύση; Τέτοιες δυναμικές λύσης [ή και για μη λύση] δημιουργήθηκαν και με το Σχέδιο Ανάν αλλά και με την εκλογή Χριστόφια στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Στις δύο αυτές τελευταίες περιπτώσεις η δυναμική για λύση και επανένωση καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό κύρια και από την ανάγκη για εδραίωση της ειρήνης και για τη δημιουργία μιας ενιαίας οικονομίας και αγοράς στο νησί, που αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για την περαιτέρω [καπιταλιστική] ανάπτυξη του τόπου.
Όμως από τη μια η [παγκόσμια] οικονομική κρίση που περιόρισε την επιχειρηματική δραστηριότητα και τις επενδύσεις, κι από την άλλη η αδυναμία της τουρκοκυπριακής ηγεσίας να απεγκλωβιστεί [πολιτικά και οικονομικά] από την Άγκυρα [κάτι που επισημαίνεις κι ΕΣΥ, αγαπητέ PolitisPittas] σε συνδυασμό μάλιστα και με την έξαρση του εθνικισμού και των αντιομοσπονδιακών φωνών [και δη των καμουφλαρισμένων] στη δική ΜΑΣ πλευρά, περιχαρακώνουν την κάθε πλευρά στις θέσεις της και οδηγούν τα πράματα σε τελμάτωση! Και προσωπικά ΔΕΝ βλέπω [δυστυχώς] να υπάρχουν σήμερα οι προϋποθέσεις ή οι ιστορικές συγκυρίες στην κοινωνία για να δημιουργηθούν δυναμικές από εκείνες τις κοινωνικές και πολιτικές [την Αριστερά και τη φιλελεύθερη Δεξιά] δυνάμεις [και στις δύο κοινότητες] που φύσει και θέσει στηρίζουν την ομοσπονδιακή λύση για κοινωνικές παρεμβάσεις υπέρ των προσπαθειών για λύση και επανένωση.
Μήπως τελικά ο εγκλωβισμός ή έστω η μακροχρόνια προσήλωση του ΑΚΕΛ [και γενικότερα της κυπριακής Αριστεράς] σε τακτικές που υποβάθμιζαν το κοινωνικό και το ταξικό περιεχόμενο του κυπριακού [για χάριν του εθνικού και της λεγόμενης εθνικής ενότητας] ΔΕΝ βοηθούν στην ανάπτυξη τέτοιων δυναμικών;
**********
[Με την ευκαιρία που μιλάμε για τις προοπτικές/πιθανότητες λύσης θα ήθελα να παραθέσω κι ένα σχόλιο από το blog με το πρακτορικο-ντετεκτιβίστικο όνομα “Christofias - Watch”, του τακτικού (εκεί) σχολιογράφου Ρήγα, το οποίο είναι πολύ χαρακτηριστικό για τον τρόπο που σκέφτονται όλοι αυτοί που φωνασκούν κατα της Ομοσπονδιακής λύσης και κόπτονται για το πόσο αγαπούν και πονούν αυτόν τον τόπο ... Τόσο νοιάζονται που τον προτιμούν εν τέλει διχοτομημένο! Δεν φείδονται μάλιστα να αποκαλούν τους αντίθετους στες δικές τους απόψεις ανθέλληνες κι απάτριδες!!!]
Τάδε έφη λοιπόν το Επιτρόπουλο ονόματι Ρήγας σε σχόλιο του που θα βρείτε στο link [και προς το τέλος των σχολίων]: https://www.blogger.com/comment.g?blogID=1086116881863285076&postID=4790198404710757748
“Ο/Η Ρήγας είπε...
Οι οποιεσδήποτε κραυγές για "επανένωση" εξυπηρετούν ΟΛΟΥΣ, εκτός αυτούς που αποτελούν τα θύματα της εισβολής και της εθνοκάθαρσης του '74.
Γιατί δεν καταλαβαίνετε ότι με το ζόρι δεν πρόκειται ποτέ να ζήσουμε με κανέναν απολύτως και ειδικά με τους έποικους.
Η διχοτόμιση είναι πολύ καλύτερη από οποιανδήποτε μορφή ομοσπονδίας. Και αν στο μέλλον αποκτήσουμε δύναμη, τότε τίποτε δεν πρέπει να μας εμποδίσει να απελευθερώσουμε την βόρεια Κύπρο. Τα υπόλοιπα είναι κουραφέξαλλα για να αυτο-ικανοποιούνται διάφοροι αδαείς και για να τσεπώνουν δολλάρια κάποιοι πουλημένοι.
Ρήγας
2 Σεπτέμβριος 2009 3:32 πμ”
Ουδέν (άλλο) σχόλιο (από μένα, επ' αυτού)!!!
Anef_Oriwn
Τρίτη 8/9/2009
Εκεί ξεκινήσαμε και μια διαλογική συζήτηση και είπαμε κάποιες κουβέντες με τον αγαπητό PolitisPittas, η οποία (συζήτηση) νοιώθω ότι ΔΕΝ ολοκληρώθηκε! Να αναφέρω ότι είχα ξεκινήσει να γράφω κάποια σχόλια πάνω στο περιεχόμενο της τελευταίας (εκεί) παρέμβασης του PolitisPittas, αλλά λόγω άλλων υποχρεώσεων και ενασχολήσεων μου (συμπεριλαμβανομένων και συμμετοχών μου σ’ άλλες blogοσφαιρικές συζητήσεις), άφησαν την συγγραφή των εν λόγω σχολίων στη μέση. Πέραν τούτου, κι όπως έβλεπα τα πράγματα το κείμενο μου θα έβγαινε και μακροσκελέστατο. Γι’ αυτό τελικά, αφού το (ξανα)επεξεργάστηκα (το κείμενο) ακόμα λόγο, αποφάσισα να το κάνω post στο Blog μου – για να μην χαθεί και στα βάθη των σχολίων ενός post που ήδη πέρασε στο αρχείο.
Πιο κάτω παραθέτω το υπό συζήτηση σχόλιο του PolitisPittas (από το αναφερόμενο post του “Παντός Καιρού” – ημερ.: 9/03/2009 7:15 μ.μ.), κι ακολούθως τις δικές μου σκέψεις].
“Ο/Η politispittas είπε...
Άνευ.
Θυμάσαι που κάποτε φώναζα (κυριολεκτικά) μέσα απο τα κείμενά μου για την κρίσιμη αναγκαιότητα Μομέντουμ στην Κοινωνία;
Ξέρεις καλά, πως το Μομέντουμ είναι κάτι που πέρα από την Ιστορική συγκυρία που μπορεί να το παράγει, μπορεί και να παραχθεί με στρατηγική.
Όταν άρχισα να διαπιστώνω πως δεν υπήρχε καμία μα απολύτως καμία διάθεση προς αυτή την κατεύθυνση άρχισα να παίρνω τις "ανάποδες στροφές".
Γιατί η "μη παραγωγή Μομέντουμ" δύο λόγους έχει:
Ή δεν θέλουν (αυτοί που μπορούν -και μπορούν αν θέλουν)
Ή η κοινωνία είναι τόσο αρνητική και επιφυλακτική σε κάτι τέτοιο που κάθε απόπειρα παραγωγής του θα γυρίσει μπούμερανγκ.
Στην πρώτη περίπτωση μπαίνει ένα τεράστιο-γιγάντιο ΓΙΑΤΙ με πολλές σκοτεινές σκέψεις.
Στη δεύτερη, έχουμε μία κοινωνία που πραγματικά δύσκολα θα στηρίξει πρακτικά μια οποιαδήποτε λύση και θα δώσει χώρο στις παγίδες που έτσι και αλλιώς θα στήσουν κάποιοι.
Μετά, ή μάλλον πίσω από όλα αυτά, μπαίνουν και άλλα ακόμα πιο σοβαρά ζητήματα, όπως για το ΠΟΙΑ λύση συζητάμε κλπ, αλλά αυτό δεν μπορώ να το ξέρω αν δεν δω το συνολικό πακέτο.
Το 2004 , έκρινα όπως έκρινα και για λόγους πολλούς τάχθηκα με το Όχι. Αυτό είναι γνωστό.
Δεν σου κρύβω, πως περίμενα πολύ πιο ανοιχτές διαδικασίες και μεγαλύτερο απεγκλωβισμό της Τ/Κ ηγεσίας από την Άγκυρα.
Δεν σου κρύβω, πως ποτέ δεν θα στηρίξω οποιαδήποτε λύση συνεχίζει το γελοίο καθεστώς των εγγυήσεων.
Δεν σου κρύβω, πως δεν μπορώ να καταπιώ εύκολα από κάποιες παραμέτρους που συζητάμε, οι οποίες με κάνουν να νιώθω πως η "Λύση" θα είναι επισφαλής και μη βιώσιμη.
Ωστόσο, σιωπώ προς ώρας, γιατί ενδεχομένως να είναι νωρίς για τελικά συμπεράσματα.
Και γιατί επίσης, δεν πιστεύω πως ο Χριστόφιας είναι δυνατόν να συναινέσει σε κάτι που θα ακυρώνει τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυριαρχίας της.
Τέλος, δεν σου "προσάπτω" τίποτα βρε!
9/03/2009 7:15 μμ”
Τα σχόλια μου:
Αγαπητέ PolitisPittas,
Επανέρχομαι για να σχολιάσω [ή/και για να συζητήσουμε περαιτέρω] τις απόψεις που καταθέτεις στην τελευταία σου παρέμβαση [και απευθύνεσαι σε ΜΕΝΑ]. Θα ασχοληθώ λίγο πιο διεξοδικά με το Momentum [τις δυναμικές] που δημιουργούνται και μπορεί να καθορίσουν ή να αλλάξουν τις πολιτικές εξελίξεις.
Κατ’ αρχάς θα διαφωνήσω μαζί ΣΟΥ ότι “… το Μομέντουμ είναι κάτι που πέρα από την Ιστορική συγκυρία που μπορεί να το παράγει, μπορεί και να παραχθεί με στρατηγική”. Δεν νομίζω ότι μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο τεχνητά, δηλ. χωρίς να υπάρχει αυτό που καλούμε “Ιστορική συγκυρία”. Κι η “ιστορική συγκυρία” με τη σειρά της σημαίνει παρουσία και ύπαρξη οικονομικής κρίσης και δυσπραγίας και έντονων κοινωνικών αδιέξοδων και πολιτικών αντιπαραθέσεων. Αυτές οι καταστάσεις/συνθήκες αναπόφευκτα κινητοποιούν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και συνήθως τους μη προνομιούχους και τους χαμηλά αμειβόμενους.
Καλό θα ήταν αγαπητέ PolitisPittas, αν μας έδινες και μερικά παραδείγματα για το πως το Μομέντουμ παράχθηκε με στρατηγική!
Έχω την άποψη ότι σε δημοκρατικά καθεστώτα και σε καιρό οικονομικής άνεσης και ευμάρειας ΔΕΝ μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Και τούτο γιατί για κοινωνικοοικονομικούς [κυρίως] λόγους “…η κοινωνία είναι τόσο αρνητική και επιφυλακτική σε κάτι τέτοιο που κάθε απόπειρα παραγωγής του θα γυρίσει μπούμερανγκ” [όπως λες κι ΕΣΥ]. Αλλά ακόμα και στα ανελεύθερα, συντηρητικά και αναχρονιστικά καθεστώτα όπου καλλιεργείται από τους κυρίαρχους κύκλους ο φανατισμός και ο φονταμενταλισμός και προκαλούνται εμφύλιες ή/και διασυνοριακές έριδες και (πολεμικές) αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, το Μομέντουμ που τα προκαλεί όλ’ αυτά έχει τα δικά του κοινωνικοοικονομικά αίτια!
Και θα προχωρήσω να στηρίξω την άποψη ΜΟΥ με ένα συγκεκριμένο παράδειγμα από την πολύ πρόσφατη ιστορία της Κύπρου: Όταν τέλη του 2002 κι αρχές του 2003 οι τουρκοκύπριοι εξεγείρονταν μαζικά ενάντια στο ντενκτασικό κατοχικό καθεστώς [υπήρχαν οι κοινωνικοοικονομικοί λόγοι που υπαγόρευσαν εκείνα τα γεγονότα], ΕΜΕΙΣ [ως ελληνοκύπριοι] τους παρακολουθούσαμε απαθείς ή έστω αδύναμοι [κι άτολμοι] να εμπλακούμε ή να λάβουμε μέρες. Δεν υπήρχε η όποια δυναμική στη δική ΜΑΣ πλευρά που να ΜΑΣ παρακινήσει. Αν κοντά στις 50 ή 60 χιλιάδες τουρκοκύπριους που διαδήλωναν στην βόρεια [ή κατεχόμενη] Λευκωσία, υπήρχαν και 100 χιλιάδες ελληνοκύπριοι να διαδηλώνουν στην νότια [ή ελεύθερη[ Λευκωσία, αυτή η μαζικότητα [από την κοινή κινητοποίηση ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων], δεν θα συμπαρέσυρε τα πάντα στο διάβα της; Αυτό, λοιπόν, ήταν έναν Momentum που [δυστυχώς[ χάθηκε ή όπως το ονομάζουν στο ομότιτλο βιβλίο τους οι Θέμος Δημητρίου και Σωτήρης Βλάχος μια “Προδομένη Εξέγερση”!
Δεν είναι παρόμοιες συγκυρίες και προϋποθέσεις που θα δημιουργήσουν και τις δυναμικές για λύση; Τέτοιες δυναμικές λύσης [ή και για μη λύση] δημιουργήθηκαν και με το Σχέδιο Ανάν αλλά και με την εκλογή Χριστόφια στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Στις δύο αυτές τελευταίες περιπτώσεις η δυναμική για λύση και επανένωση καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό κύρια και από την ανάγκη για εδραίωση της ειρήνης και για τη δημιουργία μιας ενιαίας οικονομίας και αγοράς στο νησί, που αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για την περαιτέρω [καπιταλιστική] ανάπτυξη του τόπου.
Όμως από τη μια η [παγκόσμια] οικονομική κρίση που περιόρισε την επιχειρηματική δραστηριότητα και τις επενδύσεις, κι από την άλλη η αδυναμία της τουρκοκυπριακής ηγεσίας να απεγκλωβιστεί [πολιτικά και οικονομικά] από την Άγκυρα [κάτι που επισημαίνεις κι ΕΣΥ, αγαπητέ PolitisPittas] σε συνδυασμό μάλιστα και με την έξαρση του εθνικισμού και των αντιομοσπονδιακών φωνών [και δη των καμουφλαρισμένων] στη δική ΜΑΣ πλευρά, περιχαρακώνουν την κάθε πλευρά στις θέσεις της και οδηγούν τα πράματα σε τελμάτωση! Και προσωπικά ΔΕΝ βλέπω [δυστυχώς] να υπάρχουν σήμερα οι προϋποθέσεις ή οι ιστορικές συγκυρίες στην κοινωνία για να δημιουργηθούν δυναμικές από εκείνες τις κοινωνικές και πολιτικές [την Αριστερά και τη φιλελεύθερη Δεξιά] δυνάμεις [και στις δύο κοινότητες] που φύσει και θέσει στηρίζουν την ομοσπονδιακή λύση για κοινωνικές παρεμβάσεις υπέρ των προσπαθειών για λύση και επανένωση.
Μήπως τελικά ο εγκλωβισμός ή έστω η μακροχρόνια προσήλωση του ΑΚΕΛ [και γενικότερα της κυπριακής Αριστεράς] σε τακτικές που υποβάθμιζαν το κοινωνικό και το ταξικό περιεχόμενο του κυπριακού [για χάριν του εθνικού και της λεγόμενης εθνικής ενότητας] ΔΕΝ βοηθούν στην ανάπτυξη τέτοιων δυναμικών;
**********
[Με την ευκαιρία που μιλάμε για τις προοπτικές/πιθανότητες λύσης θα ήθελα να παραθέσω κι ένα σχόλιο από το blog με το πρακτορικο-ντετεκτιβίστικο όνομα “Christofias - Watch”, του τακτικού (εκεί) σχολιογράφου Ρήγα, το οποίο είναι πολύ χαρακτηριστικό για τον τρόπο που σκέφτονται όλοι αυτοί που φωνασκούν κατα της Ομοσπονδιακής λύσης και κόπτονται για το πόσο αγαπούν και πονούν αυτόν τον τόπο ... Τόσο νοιάζονται που τον προτιμούν εν τέλει διχοτομημένο! Δεν φείδονται μάλιστα να αποκαλούν τους αντίθετους στες δικές τους απόψεις ανθέλληνες κι απάτριδες!!!]
Τάδε έφη λοιπόν το Επιτρόπουλο ονόματι Ρήγας σε σχόλιο του που θα βρείτε στο link [και προς το τέλος των σχολίων]: https://www.blogger.com/comment.g?blogID=1086116881863285076&postID=4790198404710757748
“Ο/Η Ρήγας είπε...
Οι οποιεσδήποτε κραυγές για "επανένωση" εξυπηρετούν ΟΛΟΥΣ, εκτός αυτούς που αποτελούν τα θύματα της εισβολής και της εθνοκάθαρσης του '74.
Γιατί δεν καταλαβαίνετε ότι με το ζόρι δεν πρόκειται ποτέ να ζήσουμε με κανέναν απολύτως και ειδικά με τους έποικους.
Η διχοτόμιση είναι πολύ καλύτερη από οποιανδήποτε μορφή ομοσπονδίας. Και αν στο μέλλον αποκτήσουμε δύναμη, τότε τίποτε δεν πρέπει να μας εμποδίσει να απελευθερώσουμε την βόρεια Κύπρο. Τα υπόλοιπα είναι κουραφέξαλλα για να αυτο-ικανοποιούνται διάφοροι αδαείς και για να τσεπώνουν δολλάρια κάποιοι πουλημένοι.
Ρήγας
2 Σεπτέμβριος 2009 3:32 πμ”
Ουδέν (άλλο) σχόλιο (από μένα, επ' αυτού)!!!
Anef_Oriwn
Τρίτη 8/9/2009
Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009
Ανάρτηση 48/2009 (ποιητική, κυπριακή αντιπολεμική, ειρηνόφιλη και αντι-shύλλικη) – Αφιερωμένο στα σκυλιά που γαβγίζουν.
[Ο κουμπάρος ο Πάμπος ο Τσιόπανος λαλεί ότι “shύλλος που λάσσει, εν δακκάννει” [σκυλί που αλυχτεί (γαυγίζει), δεν δαγκωνει], γιατί με το λάξιμο (γαύγισμα) προσπαθεί να κρύψει το φόβο και τη δειλία του! 'Ομως ο ίδιος, καλού κακού πάντα κρατεί την ματσούκα (μαγκούρα) του μαζί του. Ο δικός του ο (τσοπανό)σκυλλος (ο CHE, όπως τον φωνάζει), γαβγίζει χαρούμενα όταν υποδέχεται γνωστούς και φίλους της οικογένειας του αφεντικού του, του Πάμπου, και περιφέρεται ανήσυχος γύρω από τον μάστρο του (και γρυλίζοντας μάλιστα) όταν βλέπει ξένους και δη όταν είναι σκατόφατσες ...
Γι’ αυτό κι ΕΜΕΙΣ θ’ αφήσουμε τα σκυλιά (να συνεχίσουν) να λάσσουν (να γαβγίζουν) γιατί είναι τελείως ακίνδυνα!!!
Φοβούνται! Έχουν τρομοκρατηθεί! Γι’ αυτό και έχουν σκυλιάσει! Τζιαι γαυγίζουν, τζι' αλυχτούν, τζιαι λάσσουν!
Το έδαφος φεύγει κάτω από τα πόδια τους. Οι απηρχαιωμένες και μισαλλόδοξες απόψεις τους ΔΕΝ έχουν πια πέραση. Χάνουν (τα “σκυλιά”) τα ερείσματα τους στην εξουσία και την κουτάλα (με τα ζουμιά) που τρώγανε τόσα χρόνια. Γκρεμίζεται ο κόσμος τους. ΔΕΝ τους συμφέρει η επενένωση – θέλουν μίση, διαχωρισμούς και σύνορα. Αππώνουν τζιαι βάλλουν (ως συνήθως) τζι’ άλλους πάνω ... Φωνάζουν τζιαι παουρίζουν σαν τους shύλλους που λάσσουν!
Όμως ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ!!! Πέρασε ο καιρός που κυριαρχούσαν!!! Τώρα είναι απλώς shύλλοι που απλώς λάσσουν ...
Εμείς θα πορευτούμε παρακάτω ακροαζόμενοι και τους (πιο κάτω) στίχους της τουρκοκύπριας Neriman Kahit. Τους άκουσα για πρώτη φορά ψες από τον “ΑΣΤΡΑ”, απαγγελμένους από την ηθοποιό Πόπη Αβραάμ].
Πολύ - πολύ αργήσαμε, Κλεοπάτρα
(της Neriman Kahit* σε μετάφραση Μαρίας Λουκά)
Φέρε μυρωδιές για το ψωμί της Μεσαριάς, Κλεοπάτρα.
Φέρε κρασί από της Λεμεσού τους αμπελώνες
κι ας πιούμε στ’ όνομα της φιλίας και της ειρήνης...
Φέρ’ μου μια χούφτα χώμα από το
νότο, Κλεοπάτρα.
Ας φυτέψουμε μαζί λουλούδια ειρήνης
στις γλάστρες μας που ‘ναι αδειανές καιρό πολύ.
Πολύ-πολύ αργήσαμε, Κλεοπάτρα.
Κοίτα τους γιους μας.
Κρατούν όπλα πάλι.
Ένας δικός σας.
Ένας δικός μας
κι ύστερα τα χρόνια που κυλούν.
Ας σκεφτούμε μια στιγμή
ποιος στ’ αλήθεια είναι ο χαμένος;
Στη θέση των πολιτικών
ας μιλήσουμε εμείς - οι μάνες-
τώρα πια, Κλεοπάτρα.
Έλα, ας φυτέψουμε μυγδαλιές στην πράσινη γραμμή.
Ας μπολιάσουμε την ειρήνη στα κλαδιά τους
ν’ ανθίζει κάθε άνοιξη.
Ας μαζέψουμε οι δυο μας
της φιλίας τους ανέμους
να σηκώσουν στα φτερά τους
τους χαρταετούς των παιδιών μας
Έχουμε ένα τραγούδι
δεν ξέρω αν το γνωρίζεις
“Στις πλαγιές του Πενταδάχτυλου
φυτρώνουν αγριόχορτα που πνίγουν το στάρι”.
Ας τραγουδήσουμε μαζί, Κλεοπάτρα,
με σαζ και μπουζούκι.
Ως τώρα,
οι μάνες ήμασταν πάντα οι χαμένες
για μια φορά
ας αφήσουμε να νικήσουν τα παιδιά μας, Κλεοπάτρα.
*Η Neriman Kahit (Νεριμάν Καχίτ) γεννήθηκε σε χωριό της επαρχίας Κερύνειας. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως δασκάλα. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Έχει εκδώσει τέσσερις εργασίες με ποιήματα, παιδαγωγικά και ιστορικά θέματα.
Υ.Γ.: Η κατάθεση των απόψεων μου πάνω στα 19 ζητήματα που έθεσε στο προηγούμενο post ο σχολιογράφος Πανίκο Ιωάννου θα συνεχιστεί ... Παρακαλείται αν έχει το χρόνο και την καλή διάθεση όπως προσέλθει για να συνεχίσουμε τη συζήτηση ...
Anef_Oriwn
Σάββατο 5/9/2009
Γι’ αυτό κι ΕΜΕΙΣ θ’ αφήσουμε τα σκυλιά (να συνεχίσουν) να λάσσουν (να γαβγίζουν) γιατί είναι τελείως ακίνδυνα!!!
Φοβούνται! Έχουν τρομοκρατηθεί! Γι’ αυτό και έχουν σκυλιάσει! Τζιαι γαυγίζουν, τζι' αλυχτούν, τζιαι λάσσουν!
Το έδαφος φεύγει κάτω από τα πόδια τους. Οι απηρχαιωμένες και μισαλλόδοξες απόψεις τους ΔΕΝ έχουν πια πέραση. Χάνουν (τα “σκυλιά”) τα ερείσματα τους στην εξουσία και την κουτάλα (με τα ζουμιά) που τρώγανε τόσα χρόνια. Γκρεμίζεται ο κόσμος τους. ΔΕΝ τους συμφέρει η επενένωση – θέλουν μίση, διαχωρισμούς και σύνορα. Αππώνουν τζιαι βάλλουν (ως συνήθως) τζι’ άλλους πάνω ... Φωνάζουν τζιαι παουρίζουν σαν τους shύλλους που λάσσουν!
Όμως ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ!!! Πέρασε ο καιρός που κυριαρχούσαν!!! Τώρα είναι απλώς shύλλοι που απλώς λάσσουν ...
Εμείς θα πορευτούμε παρακάτω ακροαζόμενοι και τους (πιο κάτω) στίχους της τουρκοκύπριας Neriman Kahit. Τους άκουσα για πρώτη φορά ψες από τον “ΑΣΤΡΑ”, απαγγελμένους από την ηθοποιό Πόπη Αβραάμ].
Πολύ - πολύ αργήσαμε, Κλεοπάτρα
(της Neriman Kahit* σε μετάφραση Μαρίας Λουκά)
Φέρε μυρωδιές για το ψωμί της Μεσαριάς, Κλεοπάτρα.
Φέρε κρασί από της Λεμεσού τους αμπελώνες
κι ας πιούμε στ’ όνομα της φιλίας και της ειρήνης...
Φέρ’ μου μια χούφτα χώμα από το
νότο, Κλεοπάτρα.
Ας φυτέψουμε μαζί λουλούδια ειρήνης
στις γλάστρες μας που ‘ναι αδειανές καιρό πολύ.
Πολύ-πολύ αργήσαμε, Κλεοπάτρα.
Κοίτα τους γιους μας.
Κρατούν όπλα πάλι.
Ένας δικός σας.
Ένας δικός μας
κι ύστερα τα χρόνια που κυλούν.
Ας σκεφτούμε μια στιγμή
ποιος στ’ αλήθεια είναι ο χαμένος;
Στη θέση των πολιτικών
ας μιλήσουμε εμείς - οι μάνες-
τώρα πια, Κλεοπάτρα.
Έλα, ας φυτέψουμε μυγδαλιές στην πράσινη γραμμή.
Ας μπολιάσουμε την ειρήνη στα κλαδιά τους
ν’ ανθίζει κάθε άνοιξη.
Ας μαζέψουμε οι δυο μας
της φιλίας τους ανέμους
να σηκώσουν στα φτερά τους
τους χαρταετούς των παιδιών μας
Έχουμε ένα τραγούδι
δεν ξέρω αν το γνωρίζεις
“Στις πλαγιές του Πενταδάχτυλου
φυτρώνουν αγριόχορτα που πνίγουν το στάρι”.
Ας τραγουδήσουμε μαζί, Κλεοπάτρα,
με σαζ και μπουζούκι.
Ως τώρα,
οι μάνες ήμασταν πάντα οι χαμένες
για μια φορά
ας αφήσουμε να νικήσουν τα παιδιά μας, Κλεοπάτρα.
*Η Neriman Kahit (Νεριμάν Καχίτ) γεννήθηκε σε χωριό της επαρχίας Κερύνειας. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως δασκάλα. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Έχει εκδώσει τέσσερις εργασίες με ποιήματα, παιδαγωγικά και ιστορικά θέματα.
Υ.Γ.: Η κατάθεση των απόψεων μου πάνω στα 19 ζητήματα που έθεσε στο προηγούμενο post ο σχολιογράφος Πανίκο Ιωάννου θα συνεχιστεί ... Παρακαλείται αν έχει το χρόνο και την καλή διάθεση όπως προσέλθει για να συνεχίσουμε τη συζήτηση ...
Anef_Oriwn
Σάββατο 5/9/2009
Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2009
Ανάρτηση 47/2009 (επίκαιρη, αντιπολεμική, διαπραγματευτική) - Για τη σφαγή ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων στην Κερύνεια και για τα έγγραφα των συνομιλιών.
Όσο πιο συνοπτικά μπορέσω (λόγω περιορισμένου χρόνου) θα αναφερθώ σε δύο πολύ σημαντικά ζητήματα από την τρέχουσα επικαιρότητα:
1. Πρώτον, στις τελευταίες αποκαλύψεις τουρκοκύπριου αυτόπτη (δεν έχω λόγους να το αμφισβητήσω αυτό) μάρτυρα (που δημοσιεύτηκαν στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα “Αφρίκα”) για την σφαγή με ξιφολόγχες 320 (τόση ακρίβεια!) ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων στρατιωτών (από τούρκους στρατιώτες) τον Αύγουστο του 1974, παρά τη θάλασσα της Κερύνειας [όταν τούτη – η θάλασσα της Κερύνειας – μας τους “έφερε” στες 20 του Ιούλη του 1974, κατα που λέει τζι' ο ποιητής], και
2. Δεύτερον, στα έγγραφα (καμιά 30ρια) όπου καταγράφονται οι συγκλήσεις και οι αποκλίσεις των δυο πλευρών (της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής που σημειώθηκαν κατα τον πρώτο γύρο των συνομιλιών Χριστόφια – Ταλάτ [κι όχι συμφωνημένα έγγραφα όπως είπεν ο Ταλάτ, τζιαι αμέσως εβουρήσαν τζιαι κάποιοι καλοθελητές που ποδά να υιοθετήσουν τη δήλωση και να μιλήσουν (ακόμα μια φορά) για “απαράδεκτες παραχωρήσεις”, χωρίς φυσικά να διευκρινίζουν ποιες είν’ αυτές – εν τζιαι θέλουν τζιαι τίποτε σημαντικό για να κατσιαρίζουν].
1. Για τα εγκλήματα του τουρκικού στρατού κατά την τουρκική εισβολή:
[Για περισσότερα στο link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=893435&-V=archivearticles]
Εγκλήματα (εν ψυχρώ δολοφονίες, σφαγές αιχμαλώτων, κακοποιήσεις, βασανισμοί, βιασμοί. λεηλασίες) έγιναν πολλά κατα την τουρκική εισβολή, κι από τον τουρκικό στρατό κι όπως αποδεικνύεται κι από ατάκτους τουρκοκύπριους σοβινιστές. (Δεν θα αναφερθώ στις εγκληματικές πράξεις στις οποίες προέβησαν ελληνοκύπριοι φασίστες και σοβινιστές τούτη τη φορά, γι’ αυτό ας μην τρομάζουν οι τυχόν Ανώνυμοι και (ψευδ)Επώνυμοι της εθνικιστικής συνοπαρτζιάς και συνομοταξίας που ξεκίνησαν να ΜΑΣ διαβάζουν. Κι όσοι θα (ξανα)επανέλθουν για να ΜΑΣ τονίσουν τα τουρκικά εγκλήματα (ακόμα μια φορά) με στόμφο και ύφος χιλίων καρδιολόγων (ή καρδιναλίων;), ένεκα και των νέων αποκαλυψεων (έστω και ανωνύμων), επιτρέψτε ΜΟΥ να πω ότι “κοιμίζουν (ή κομίζουν;) γλαύκαν εις Αθήνας” ή κατά το κυπριακόν “ανακάλυψαν την ταshινόπιτταν”!
Η τουρκική εισβολή ήταν και βάρβαρη και εγκληματική,
Πρώτον, γιατί ναι μεν δόθηκε αφορμή (στους τούρκους για να εισβάλουν) με το χουντοφασιστικό πραξικόπημα, αλλά δεν δικαιολογούνταν, και
Δεύτερον, για όλα εκείνα τα κακά που προκάλεσε και επισώρευσε (όπως φυσικά κάθε πόλεμος) – νεκρούς, πρόσφυγες, αγνοούμενους, εγκλωβισμένους .
Τα προαναφερθέντα εγκλήματα (για τους 5 στο Τζιάος και τους “320” παρά το κύμα της κερυνιώτικης θάλασσας) καθώς κι άλλα που ΔΕΝ έχουν αποκαλυφτεί ακόμα, ήταν/είναι λίγο πολύ γνωστά (ίσως για κάποιους να αποτελούν και ένα είδους προσωπικού μυστικού). Πολλές λεπτομέρειες ΔΕΝ λέγονταν ή ΔΕΝ αποκαλύπτονταν μέχρι τώρα για διάφορους λόγους. Είτε γιατί οι πληροφορίες δεν μπορούσαν να διασταυρωθούν και τα στοιχεία παρέμενα ελλιπή, είτε γιατί οι αυτόπτες μάρτυρες δεν μιλούσαν (ίσως από φόβο, ίσως για να προστατεύσουν εαυτούς ή άλλα πρόσωπα και καταστάσεις), ή ακόμα και για πολιτικούς λόγους. Σε σχέση με το τελευταίο είναι πλέον γνωστό ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά χρησιμοποιούσε το ανθρωπιστικό αυτό ζήτημα για να στριμώξει την Τουρκία και να έχει πολιτικό όφελος (δεν εξετάζω στο παρόν στάδιο αν τούτο ήταν ορθό) και απαιτούσε την επιστροφή ζωντανών των αγνοουμένων!
Άποψη ΜΟΥ [όπως την έχω σαφώς ξεκαθαρίσει και καταθέσει εξ αρχής – από την πρώτη ανάρτηση ΜΟΥ για τους 5 δολοφονηθέντες στο Τζιάος], αυτά τα όντως φρικιαστικά και συγκλονιστικά εγκλήματα (πολέμου), [και στα οποία εκ πρώτης όψεως πάντοτε υπάρχουν ασάφειες αλλά και δόσεις υπερβολής που υπαγορεύεται συνήθως από το συναισθηματισμό με τον οποίο τα υποδεχόμαστε] ΠΡΕΠΕΙ να εξιχνιαστούν και να διασαφηνιστούν, (αν γίνεται και στις λεπτομέρειες τους), τα σχετικά γεγονότα. Κι εκεί που πρέπει (και μέσα από λεπτούς χειρισμούς) να αποδοθούν ΚΑΙ ευθύνες σ’ όσους εγκλημάτησαν είτε ως θύτες είτε ως ηθικοί αυτουργοί, εναντίον ανυπεράσπιστων ανθρώπων (μη εξαιρούμενων φυσικά και των ενεχομένων στο προδοτικό και τουρκοφόρο πραξικόπημα). Τούτα όμως πρέπει να γίνονται μακράν εθνικιστικών εξάρσεων και ρεβανσιστικών παροξυσμών, που μπορεί να τορπιλίσουν τες διαδικασίες για τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Κάπου πρέπει να ιεραρχούμε και τες προτεραιότητες ...
Οι τούρκοι ήρθαν και εισέβαλαν στην Κύπρο γα να κατακτήσουν ένα μέρος της. Και σαν επεκτατικός κατακτητικός στρατός χρησιμοποίησαν και εγκληματικές μεθόδους – σκότωσαν και έσφαξαν κόσμο. Και ο τουρκικός στρατός είναι υπόλογος για τα εγκλήματα που αποκαλύπτονται, αλλά διερωτούμαι κατά πόσο κάποιοι δικοί μας που με τις πράξεις τους άνοιξαν τις κερκόπορτες στους εισβολείς κοιμούνται ήσυχοι κι anef_έννοιας τα βράδια. Δεν δίνω ΚΑΝΕΝΑ άλλοθι στους τούρκους (όπως πιθανόν κάποιοι γνωστοί Ανώνυμοι καλοθελητές πουν), αλλά μα λέμε και τα σύκα, σύκα και την προδοσία, προδοσία!
[Σχετικό με το θέμα αυτό είναι κι ένα άρθρο του τουρκοκύπριου δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ στον σημερινό “Πολίτη” (1/9/2009) το οποίο παραθέτω πιο κάτω – link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=893467&-V=archivecolumns
Πολλοί επικαλούνται τον Λεβέντ (άμα τους βολεύουν τα γραπτά του) για να δούμε όμως τώρα τι θα πουν ...]
"Να μπορούμε να βλέπουμε τα εγκλήματα και από τις δύο πλευρές"
“Χθες κατάλαβα καλύτερα για ακόμη μία φορά τη διαφορά του πρωτοσέλιδου τίτλου και του σχολίου στην εφημερίδα. Ουσιαστική επίδραση ασκεί το πρωτοσέλιδο. Σίγουρα δεν θεωρείται τόσο αξιόπιστο το σχόλιο όσο το πρωτοσέλιδο. Ή δεν του δίδεται τόση σημασία όση στο πρωτοσέλιδο, επειδή φαίνεται ως προσωπική αξιολόγηση. Για να δοθεί σημασία σε ένα γεγονός θα πρέπει η εφημερίδα να το βάλει με τεράστια γράμματα μπροστά στα μάτια όλων στην πρώτη σελίδα. Δεν θα πρέπει να το χαραμίσεις σε άρθρο-σχόλιο. Το χθεσινό πρωτοσέλιδο της “Αφρίκα” προκάλεσε, λέει, μεγάλο θόρυβο. Ειδικά στο νότο. Μου τηλεφώνησαν από πολλά ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και εφημερίδες. Για να πάρουν πιο λεπτομερείς πληροφορίες για το έγκλημα εκείνο στην Ακτή της Απόβασης το 1974. Όμως, εγώ είχα γράψει για το γεγονός αυτό την περασμένη εβδομάδα στη στήλη μου στον “Πολίτη”[Link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=891503&-V=archivecolumns. Άρα εκεί δεν το πρόσεξαν. Έγινε έκρηξη όταν βγήκε πρωτοσέλιδο στην “Αφρίκα”.
Είχα βρεθεί αντιμέτωπος με παρόμοιο γεγονός πριν από κάποιο χρονικό διάστημα. Και μάλιστα πιο κωμικό. Πιο εκπληκτικό. Είναι γνωστό ότι και ο αγαπητός φίλος Χασάν Καχφετζίογλου γράφει στον «Πολίτη». Μία φορά την εβδομάδα. Κάθε Κυριακή. Αυτά που γράφει ο Καχφετζίογλου είναι ειδήσεις-έρευνες. Κάποτε δίδει ύστερα μερικά από αυτά που γράφει και στη δική μας εφημερίδα την “Αφρίκα”. Τα δημοσιεύουμε και εμείς. Εκείνη την ημέρα μάς έδωσε μια περιεκτική έρευνα για τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό. Παρακολούθησα με έκπληξη τι θόρυβος προκλήθηκε στο νότο όταν δημοσιεύθηκε η έρευνα στην “Αφρίκα”. Όμως, πριν από εμάς τη δημοσίευσε ο “Πολίτης” στα ελληνικά. Αλλά μόνο την “Αφρίκα” επικαλέστηκαν.
Τέλος πάντων. Δεν είναι αυτά με τα οποία θέλω να ασχοληθώ σε αυτό το άρθρο. Άλλο πράγμα με λυπεί. Στην Κύπρο υπάρχουν δύο μέτωπα που βλέπουν μόνο μονομερώς τα εγκλήματα. Το ένα είναι το τουρκικό εθνικιστικό μέτωπο. Και το άλλο οι Έλληνες εθνικιστές. Αυτά τα δύο μέτωπα δεν παραδέχτηκαν μέχρι σήμερα τίποτε από αυτά που έκαναν οι ίδιοι. Μιλούσαν πάντα για τα εγκλήματα που διέπραξε η άλλη πλευρά. Έτσι δεν υπηρέτησαν την πραγματική ειρήνη. Υπέθαλψαν περισσότερο τον εθνικισμό. Συμπεριφέρθηκαν σαν να είναι μόνο οι Έλληνες ή μόνο οι Τούρκοι οι δολοφόνοι που διέπραξαν τα εγκλήματα. Παρακολουθώ με έκπληξη το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά επιχειρεί ακόμη να συγκαλύψει εκείνη τη φοβερή δολοφονία Τουρκοκυπρίων αμάχων στα χωριά Μάραθα, Αλόα και Σανδαλάρη. Ο αγαπητός φίλος Ανδρέας Παράσχος ήταν ένας από τους πρώτους που έγραψαν για το έγκλημα που διέπραξαν οι Έλληνες σε εκείνα τα χωριά. Και αμέσως του κόλλησαν τη ρετσινιά του “προδότη”. Και μάλιστα ο Αρχιεπίσκοπος. Έχω να πω το εξής: Δεν ήθελα να μιλήσω με εκείνα τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ που μου τηλεφώνησαν χθες και βλέπουν μονομερώς τα γεγονότα. Άλλωστε ποιο το όφελος να μιλάει κανείς για τα τουρκικά εγκλήματα σε εκείνους που δεν αναφέρονται καθόλου σε εγκλήματα όπως αυτά στα χωριά Μάραθα, Αλόα και Σανδαλάρη ή δεν τα δέχονται; Αν θα καταδιώξουμε τους εγκληματίες, δεν πρέπει να το κάνουμε χωρίς διακρίσεις μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων; Μόνο τότε μπορούμε να πείσουμε τους απέναντί μας για τις καλές μας προθέσεις. Και για το ότι επιθυμούμε πραγματικά την ειρηνική συμβίωση των δύο κοινοτήτων σε αυτό το νησί.
Το δημοσίευμά μας αναφορικά με τη δολοφονία Ελλήνων αιχμαλώτων από Τούρκους στρατιώτες με ξιφολόγχη στην Ακτή της Απόβασης είναι ουσιαστικά κάτι που έγινε για πρώτη φορά, όπως η περίπτωση Αττίλα Ολγκάτς. Με μια διαφορά. Ο Αττίλα Ολγκάτς έλεγε “εγώ σκότωσα τους αιχμαλώτους”. Τώρα ένας αυτόπτης μάρτυρας λέει ότι «είδα με τα μάτια μου να δολοφονούνται αιχμάλωτοι». Για πρώτη φορά προβαίνει σε δήλωση σε εφημερίδα αυτόπτης μάρτυρας ενός εγκλήματος. Και αποκαλύπτει ένα έγκλημα που παρέμεινε μυστικό μέχρι σήμερα. Δεν είναι σημαντικό το γεγονός ότι κρατείται μυστικό το όνομά του και δεν αποκαλύπτεται η ταυτότητά του. Σε περίπτωση που το ζήτημα πάει σε διεθνές δικαστήριο, σίγουρα δεν θα διστάσει να καταθέσει ως αυτόπτης μάρτυρας.
Έχει και την εξής ενδιαφέρουσα πτυχή το ζήτημα αυτό. Χθες δεν μας τηλεφώνησε κανείς από το βορρά ή την Τουρκία, σε αντίθεση με τη βροχή τηλεφωνημάτων που δεχτήκαμε από τη νότια Κύπρο και την Αθήνα. Όμως, ένας πολίτης που μπήκε στα γραφεία της εφημερίδας μας την ώρα που εγώ έγραφα αυτό το άρθρο, μου είπε το εξής: “Εγώ είδα χειρότερα από αυτά που γράφεις”. Αυτά θα τα πούμε σε ένα άλλο άρθρο.”
2. Για τα έγγραφα των συνομιλιών:
Τις θέσεις των δυο πλευρών (πάνω στο Εδαφικό και το Περιουσιακό) όπως τούτες παρουσιάστηκαν απόψε και ψες στες Ειδήσεις του “Σίγμα”, (που βρήκαν τα έγγραφα όταν ΜΟΝΟ μέλη του Εθνικού Συμβουλίου τα είχαν; – τα εξασφάλισαν κι αυτοί με το αζημίωτο;), τις χωρίζει χάος Μέγα ... Ειλικρινά ΔΕΝ ξέρω αν και πως θα καταφέρουμε να τις γεφυρώσουμε - ίσως με τεράστιες (κοιλαδο)γέφυρες καλής θέλησης, υπομονής αλλά και κοινωνικής πίεσης!
Όμως παράλληλα τα έγγραφα αποκαλύπτουν την αερόλογη αρλουμπολογία ΟΛΩΝ όσων (όνομα και μη χωριό) ετσιριλλούσαν τζιαι επαούριζαν δεξιόζαβρα για τις ούτω λεγόμενες παραχωρήσεις, υποχωρήσεις, αναχωρήσεις κι ότι άλλο “προδοτικό”, στα οποία είχε (υποτίθεται) προχωρήσει τζιαι κάμει ο Γρουστόφκιας, ο “Ευέλικτος” Πρόεδρος και για τα οποία εshίζαν τον λαιμό τους [για να μεν πω τίποτε άλλον]...
Έχουν κυριολεκτικά πλέον ξεσκεπαστεί (αρχίζει τζιαι κρυαδίζει τα βράδυα τζιαι εν να ριάσουν τζιόλας ...), τζιαι τίτσιροι (τσίτσιδοι για τους μη κατέχοντες την κυπριακή) έχουν μείνει, για τον αέρα κοπανιστό (τις αρλούμπες, τις αερολογίες και τις τσιόφτες και γενικώς τις πορδές) που ΜΑΣ ΣΕΡΒΙΡΑΝ εδώ και μήνες, τα κάθε λογής και ποιότητας Κοπέλια, όπως:
- οι μονίμως απορριπτικοί και αιωνίως αντιδρούντες,
- οι κατα συρροή κινδυνολογούντες και συνομωσίες οπτασιαζόμενοι
- οι καθημερινώς κλαυθμηρίζοντες (ως παραπεταγμένοι) εθνικιστές και ελληναράδες,
- οι εθνικάφρονες , εθνικο-σοσιαλίζοντες, εθνικο-φασίζοντες και αριστερο-εθνικόφρονες,
- οι αναχρο-[και αναρχό-] ενωτικοί και ενωσιακοί,
- οι παθιασμένοι, μονοκόμματοι αλλά και κινδυνολόγοι αντιομοσπονδιακοί (μετά την Ομοσπονδία το χάος, λένε)
- οι διχοτομικοί και τριχοτομικοί και οι βολεμένοι με το status quo
- οι καρεκλοκένταυροι (που τους ήρωες κάνουν πίσω απ’ το γραφείο ή μια οθόνη),
- οι συμφεροντολόγοι τσιριλλίζοντες ψευτοπατριώτες,
- και οι φανατικώς κολλημένοι αντικομμουνιστίζοντες,
- και οι βλαμμένοι, οι εθελοτυφλούντες και οι πάσχοντες από αντι-ΑΚΕΛικά σύνδρομα,
- οι ΠΟΝΤΙΚίζοντες και οι (ψευδο)Αποκαθιστούντες με τους φερεφωνούντες τους και τους προβοκατορίζοντες τους (όπως η γκαφατζού η ΤΙΝΑ),
- οι Νικολάκηδες, οι Κολοκασίδιες, οι Συλλούριες τζι' οι Κουλίες,
- οι Λαζαροι, οι Ιακωβίδιες και οι πάσης φύσεως γραφείς αντιγραφείς και συγγραφείς ...
[Εξαιρούνται,
- οι ονειροπόλοι, οι ονειροπαρμένοι και οι φαντασιόπληκτοι,
- οι ρομαντικοί και οι προβληματιζόμενοι,
- οι αφελείς, οι χαντακωμένοι, οι αχάπαροι και οι βλάκες,
- ο Μήτσιος το Μηχανικούιν, ο Teacher, το μουσουτζιάρικον, που εν ι-βρίσκεις την ίshα του τζιαι ούλλα ξέρει τα (ξερόλας ο τύπος), τζιαι ούλλα φταίσιν του, αλλά θέλει να μας κάμνει τζιαι τον δάσκαλο,
- ο πιθικίζων Ιοσίλιος, που εν ι-ξέρει να μοιράσει δκυό γαάρους τ’ αshερον (λαλείτε να το φάει ΜΟΝΟΣ του;),
- τζιαι τα λοιπά προβατοειδή εθνικιστάκια που δεν ξέρουν που παν τα 4 τους!]
Γενικώς ΜΑΣ τα ‘χουν πρήξει (τα μυαλά), αλλά Περαστικά ΤΟΥΣ!!!
Πολλίν καρκαshαλλίκκιν εκάμναν, τζιαι ττόζιν εβκάλλαν, αλλά τελικώς ήταν για το ΤΙΠΟΤΕ!
Άνθρακες ο θησαυρός ... Σκέττος ττενεκκές!
Φυσικά το ίδιο μπορεί να ειπωθεί κι από την άλλη πλευρά/όψη ... Ότι δηλ. οι συνομιλίες δεν έχουν φέρει τα ποθητά και προσδοκώμενα αποτελέσματα. Ίσως ... Όμως σε περίπτωση αποτυχίας θα μπορεί τότε η ελληνοκυπριακή πλευρά να πει (τουλάχιστον) ότι το ναυάγιο των συνομιλιών ΔΕΝ αποτελεί δικιά της ευθύνη!
Πείτε ΜΑΣ επιτέλους και με βάση αυτά τα 30 τόσα έγγραφα (κάποια όπως ήδη είπαμε αποκαλύφτηκαν από το “Σίγμα”) ποιες είναι οι “προδοτικές υποχωρήσεις” που έκαμεν ο Γριστόφκιας ...
Δεν θα ΣΑΣ καρτερούμε για πολύ πάντως ... Θα προχωρήσουμε παρακάτω αφήνοντας ΣΑΣ να φωνασκείτε ως κύμβαλα αλαλάζοντα σε ρυθμούς παράτονους και παράφρονους!
Anef_Oriwn
Τρίτη 1/9/2009
Υ.Γ.: Καλό Μήνα και Καλή Επιστροφή στα Σχολεία (σε Δασκάλους, Καθηγητές, Μαθητές και Φοιτητές).
1. Πρώτον, στις τελευταίες αποκαλύψεις τουρκοκύπριου αυτόπτη (δεν έχω λόγους να το αμφισβητήσω αυτό) μάρτυρα (που δημοσιεύτηκαν στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα “Αφρίκα”) για την σφαγή με ξιφολόγχες 320 (τόση ακρίβεια!) ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων στρατιωτών (από τούρκους στρατιώτες) τον Αύγουστο του 1974, παρά τη θάλασσα της Κερύνειας [όταν τούτη – η θάλασσα της Κερύνειας – μας τους “έφερε” στες 20 του Ιούλη του 1974, κατα που λέει τζι' ο ποιητής], και
2. Δεύτερον, στα έγγραφα (καμιά 30ρια) όπου καταγράφονται οι συγκλήσεις και οι αποκλίσεις των δυο πλευρών (της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής που σημειώθηκαν κατα τον πρώτο γύρο των συνομιλιών Χριστόφια – Ταλάτ [κι όχι συμφωνημένα έγγραφα όπως είπεν ο Ταλάτ, τζιαι αμέσως εβουρήσαν τζιαι κάποιοι καλοθελητές που ποδά να υιοθετήσουν τη δήλωση και να μιλήσουν (ακόμα μια φορά) για “απαράδεκτες παραχωρήσεις”, χωρίς φυσικά να διευκρινίζουν ποιες είν’ αυτές – εν τζιαι θέλουν τζιαι τίποτε σημαντικό για να κατσιαρίζουν].
1. Για τα εγκλήματα του τουρκικού στρατού κατά την τουρκική εισβολή:
[Για περισσότερα στο link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=893435&-V=archivearticles]
Εγκλήματα (εν ψυχρώ δολοφονίες, σφαγές αιχμαλώτων, κακοποιήσεις, βασανισμοί, βιασμοί. λεηλασίες) έγιναν πολλά κατα την τουρκική εισβολή, κι από τον τουρκικό στρατό κι όπως αποδεικνύεται κι από ατάκτους τουρκοκύπριους σοβινιστές. (Δεν θα αναφερθώ στις εγκληματικές πράξεις στις οποίες προέβησαν ελληνοκύπριοι φασίστες και σοβινιστές τούτη τη φορά, γι’ αυτό ας μην τρομάζουν οι τυχόν Ανώνυμοι και (ψευδ)Επώνυμοι της εθνικιστικής συνοπαρτζιάς και συνομοταξίας που ξεκίνησαν να ΜΑΣ διαβάζουν. Κι όσοι θα (ξανα)επανέλθουν για να ΜΑΣ τονίσουν τα τουρκικά εγκλήματα (ακόμα μια φορά) με στόμφο και ύφος χιλίων καρδιολόγων (ή καρδιναλίων;), ένεκα και των νέων αποκαλυψεων (έστω και ανωνύμων), επιτρέψτε ΜΟΥ να πω ότι “κοιμίζουν (ή κομίζουν;) γλαύκαν εις Αθήνας” ή κατά το κυπριακόν “ανακάλυψαν την ταshινόπιτταν”!
Η τουρκική εισβολή ήταν και βάρβαρη και εγκληματική,
Πρώτον, γιατί ναι μεν δόθηκε αφορμή (στους τούρκους για να εισβάλουν) με το χουντοφασιστικό πραξικόπημα, αλλά δεν δικαιολογούνταν, και
Δεύτερον, για όλα εκείνα τα κακά που προκάλεσε και επισώρευσε (όπως φυσικά κάθε πόλεμος) – νεκρούς, πρόσφυγες, αγνοούμενους, εγκλωβισμένους .
Τα προαναφερθέντα εγκλήματα (για τους 5 στο Τζιάος και τους “320” παρά το κύμα της κερυνιώτικης θάλασσας) καθώς κι άλλα που ΔΕΝ έχουν αποκαλυφτεί ακόμα, ήταν/είναι λίγο πολύ γνωστά (ίσως για κάποιους να αποτελούν και ένα είδους προσωπικού μυστικού). Πολλές λεπτομέρειες ΔΕΝ λέγονταν ή ΔΕΝ αποκαλύπτονταν μέχρι τώρα για διάφορους λόγους. Είτε γιατί οι πληροφορίες δεν μπορούσαν να διασταυρωθούν και τα στοιχεία παρέμενα ελλιπή, είτε γιατί οι αυτόπτες μάρτυρες δεν μιλούσαν (ίσως από φόβο, ίσως για να προστατεύσουν εαυτούς ή άλλα πρόσωπα και καταστάσεις), ή ακόμα και για πολιτικούς λόγους. Σε σχέση με το τελευταίο είναι πλέον γνωστό ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά χρησιμοποιούσε το ανθρωπιστικό αυτό ζήτημα για να στριμώξει την Τουρκία και να έχει πολιτικό όφελος (δεν εξετάζω στο παρόν στάδιο αν τούτο ήταν ορθό) και απαιτούσε την επιστροφή ζωντανών των αγνοουμένων!
Άποψη ΜΟΥ [όπως την έχω σαφώς ξεκαθαρίσει και καταθέσει εξ αρχής – από την πρώτη ανάρτηση ΜΟΥ για τους 5 δολοφονηθέντες στο Τζιάος], αυτά τα όντως φρικιαστικά και συγκλονιστικά εγκλήματα (πολέμου), [και στα οποία εκ πρώτης όψεως πάντοτε υπάρχουν ασάφειες αλλά και δόσεις υπερβολής που υπαγορεύεται συνήθως από το συναισθηματισμό με τον οποίο τα υποδεχόμαστε] ΠΡΕΠΕΙ να εξιχνιαστούν και να διασαφηνιστούν, (αν γίνεται και στις λεπτομέρειες τους), τα σχετικά γεγονότα. Κι εκεί που πρέπει (και μέσα από λεπτούς χειρισμούς) να αποδοθούν ΚΑΙ ευθύνες σ’ όσους εγκλημάτησαν είτε ως θύτες είτε ως ηθικοί αυτουργοί, εναντίον ανυπεράσπιστων ανθρώπων (μη εξαιρούμενων φυσικά και των ενεχομένων στο προδοτικό και τουρκοφόρο πραξικόπημα). Τούτα όμως πρέπει να γίνονται μακράν εθνικιστικών εξάρσεων και ρεβανσιστικών παροξυσμών, που μπορεί να τορπιλίσουν τες διαδικασίες για τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Κάπου πρέπει να ιεραρχούμε και τες προτεραιότητες ...
Οι τούρκοι ήρθαν και εισέβαλαν στην Κύπρο γα να κατακτήσουν ένα μέρος της. Και σαν επεκτατικός κατακτητικός στρατός χρησιμοποίησαν και εγκληματικές μεθόδους – σκότωσαν και έσφαξαν κόσμο. Και ο τουρκικός στρατός είναι υπόλογος για τα εγκλήματα που αποκαλύπτονται, αλλά διερωτούμαι κατά πόσο κάποιοι δικοί μας που με τις πράξεις τους άνοιξαν τις κερκόπορτες στους εισβολείς κοιμούνται ήσυχοι κι anef_έννοιας τα βράδια. Δεν δίνω ΚΑΝΕΝΑ άλλοθι στους τούρκους (όπως πιθανόν κάποιοι γνωστοί Ανώνυμοι καλοθελητές πουν), αλλά μα λέμε και τα σύκα, σύκα και την προδοσία, προδοσία!
[Σχετικό με το θέμα αυτό είναι κι ένα άρθρο του τουρκοκύπριου δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ στον σημερινό “Πολίτη” (1/9/2009) το οποίο παραθέτω πιο κάτω – link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=893467&-V=archivecolumns
Πολλοί επικαλούνται τον Λεβέντ (άμα τους βολεύουν τα γραπτά του) για να δούμε όμως τώρα τι θα πουν ...]
"Να μπορούμε να βλέπουμε τα εγκλήματα και από τις δύο πλευρές"
“Χθες κατάλαβα καλύτερα για ακόμη μία φορά τη διαφορά του πρωτοσέλιδου τίτλου και του σχολίου στην εφημερίδα. Ουσιαστική επίδραση ασκεί το πρωτοσέλιδο. Σίγουρα δεν θεωρείται τόσο αξιόπιστο το σχόλιο όσο το πρωτοσέλιδο. Ή δεν του δίδεται τόση σημασία όση στο πρωτοσέλιδο, επειδή φαίνεται ως προσωπική αξιολόγηση. Για να δοθεί σημασία σε ένα γεγονός θα πρέπει η εφημερίδα να το βάλει με τεράστια γράμματα μπροστά στα μάτια όλων στην πρώτη σελίδα. Δεν θα πρέπει να το χαραμίσεις σε άρθρο-σχόλιο. Το χθεσινό πρωτοσέλιδο της “Αφρίκα” προκάλεσε, λέει, μεγάλο θόρυβο. Ειδικά στο νότο. Μου τηλεφώνησαν από πολλά ραδιόφωνα, τηλεοράσεις και εφημερίδες. Για να πάρουν πιο λεπτομερείς πληροφορίες για το έγκλημα εκείνο στην Ακτή της Απόβασης το 1974. Όμως, εγώ είχα γράψει για το γεγονός αυτό την περασμένη εβδομάδα στη στήλη μου στον “Πολίτη”[Link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=891503&-V=archivecolumns. Άρα εκεί δεν το πρόσεξαν. Έγινε έκρηξη όταν βγήκε πρωτοσέλιδο στην “Αφρίκα”.
Είχα βρεθεί αντιμέτωπος με παρόμοιο γεγονός πριν από κάποιο χρονικό διάστημα. Και μάλιστα πιο κωμικό. Πιο εκπληκτικό. Είναι γνωστό ότι και ο αγαπητός φίλος Χασάν Καχφετζίογλου γράφει στον «Πολίτη». Μία φορά την εβδομάδα. Κάθε Κυριακή. Αυτά που γράφει ο Καχφετζίογλου είναι ειδήσεις-έρευνες. Κάποτε δίδει ύστερα μερικά από αυτά που γράφει και στη δική μας εφημερίδα την “Αφρίκα”. Τα δημοσιεύουμε και εμείς. Εκείνη την ημέρα μάς έδωσε μια περιεκτική έρευνα για τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό. Παρακολούθησα με έκπληξη τι θόρυβος προκλήθηκε στο νότο όταν δημοσιεύθηκε η έρευνα στην “Αφρίκα”. Όμως, πριν από εμάς τη δημοσίευσε ο “Πολίτης” στα ελληνικά. Αλλά μόνο την “Αφρίκα” επικαλέστηκαν.
Τέλος πάντων. Δεν είναι αυτά με τα οποία θέλω να ασχοληθώ σε αυτό το άρθρο. Άλλο πράγμα με λυπεί. Στην Κύπρο υπάρχουν δύο μέτωπα που βλέπουν μόνο μονομερώς τα εγκλήματα. Το ένα είναι το τουρκικό εθνικιστικό μέτωπο. Και το άλλο οι Έλληνες εθνικιστές. Αυτά τα δύο μέτωπα δεν παραδέχτηκαν μέχρι σήμερα τίποτε από αυτά που έκαναν οι ίδιοι. Μιλούσαν πάντα για τα εγκλήματα που διέπραξε η άλλη πλευρά. Έτσι δεν υπηρέτησαν την πραγματική ειρήνη. Υπέθαλψαν περισσότερο τον εθνικισμό. Συμπεριφέρθηκαν σαν να είναι μόνο οι Έλληνες ή μόνο οι Τούρκοι οι δολοφόνοι που διέπραξαν τα εγκλήματα. Παρακολουθώ με έκπληξη το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά επιχειρεί ακόμη να συγκαλύψει εκείνη τη φοβερή δολοφονία Τουρκοκυπρίων αμάχων στα χωριά Μάραθα, Αλόα και Σανδαλάρη. Ο αγαπητός φίλος Ανδρέας Παράσχος ήταν ένας από τους πρώτους που έγραψαν για το έγκλημα που διέπραξαν οι Έλληνες σε εκείνα τα χωριά. Και αμέσως του κόλλησαν τη ρετσινιά του “προδότη”. Και μάλιστα ο Αρχιεπίσκοπος. Έχω να πω το εξής: Δεν ήθελα να μιλήσω με εκείνα τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ που μου τηλεφώνησαν χθες και βλέπουν μονομερώς τα γεγονότα. Άλλωστε ποιο το όφελος να μιλάει κανείς για τα τουρκικά εγκλήματα σε εκείνους που δεν αναφέρονται καθόλου σε εγκλήματα όπως αυτά στα χωριά Μάραθα, Αλόα και Σανδαλάρη ή δεν τα δέχονται; Αν θα καταδιώξουμε τους εγκληματίες, δεν πρέπει να το κάνουμε χωρίς διακρίσεις μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων; Μόνο τότε μπορούμε να πείσουμε τους απέναντί μας για τις καλές μας προθέσεις. Και για το ότι επιθυμούμε πραγματικά την ειρηνική συμβίωση των δύο κοινοτήτων σε αυτό το νησί.
Το δημοσίευμά μας αναφορικά με τη δολοφονία Ελλήνων αιχμαλώτων από Τούρκους στρατιώτες με ξιφολόγχη στην Ακτή της Απόβασης είναι ουσιαστικά κάτι που έγινε για πρώτη φορά, όπως η περίπτωση Αττίλα Ολγκάτς. Με μια διαφορά. Ο Αττίλα Ολγκάτς έλεγε “εγώ σκότωσα τους αιχμαλώτους”. Τώρα ένας αυτόπτης μάρτυρας λέει ότι «είδα με τα μάτια μου να δολοφονούνται αιχμάλωτοι». Για πρώτη φορά προβαίνει σε δήλωση σε εφημερίδα αυτόπτης μάρτυρας ενός εγκλήματος. Και αποκαλύπτει ένα έγκλημα που παρέμεινε μυστικό μέχρι σήμερα. Δεν είναι σημαντικό το γεγονός ότι κρατείται μυστικό το όνομά του και δεν αποκαλύπτεται η ταυτότητά του. Σε περίπτωση που το ζήτημα πάει σε διεθνές δικαστήριο, σίγουρα δεν θα διστάσει να καταθέσει ως αυτόπτης μάρτυρας.
Έχει και την εξής ενδιαφέρουσα πτυχή το ζήτημα αυτό. Χθες δεν μας τηλεφώνησε κανείς από το βορρά ή την Τουρκία, σε αντίθεση με τη βροχή τηλεφωνημάτων που δεχτήκαμε από τη νότια Κύπρο και την Αθήνα. Όμως, ένας πολίτης που μπήκε στα γραφεία της εφημερίδας μας την ώρα που εγώ έγραφα αυτό το άρθρο, μου είπε το εξής: “Εγώ είδα χειρότερα από αυτά που γράφεις”. Αυτά θα τα πούμε σε ένα άλλο άρθρο.”
2. Για τα έγγραφα των συνομιλιών:
Τις θέσεις των δυο πλευρών (πάνω στο Εδαφικό και το Περιουσιακό) όπως τούτες παρουσιάστηκαν απόψε και ψες στες Ειδήσεις του “Σίγμα”, (που βρήκαν τα έγγραφα όταν ΜΟΝΟ μέλη του Εθνικού Συμβουλίου τα είχαν; – τα εξασφάλισαν κι αυτοί με το αζημίωτο;), τις χωρίζει χάος Μέγα ... Ειλικρινά ΔΕΝ ξέρω αν και πως θα καταφέρουμε να τις γεφυρώσουμε - ίσως με τεράστιες (κοιλαδο)γέφυρες καλής θέλησης, υπομονής αλλά και κοινωνικής πίεσης!
Όμως παράλληλα τα έγγραφα αποκαλύπτουν την αερόλογη αρλουμπολογία ΟΛΩΝ όσων (όνομα και μη χωριό) ετσιριλλούσαν τζιαι επαούριζαν δεξιόζαβρα για τις ούτω λεγόμενες παραχωρήσεις, υποχωρήσεις, αναχωρήσεις κι ότι άλλο “προδοτικό”, στα οποία είχε (υποτίθεται) προχωρήσει τζιαι κάμει ο Γρουστόφκιας, ο “Ευέλικτος” Πρόεδρος και για τα οποία εshίζαν τον λαιμό τους [για να μεν πω τίποτε άλλον]...
Έχουν κυριολεκτικά πλέον ξεσκεπαστεί (αρχίζει τζιαι κρυαδίζει τα βράδυα τζιαι εν να ριάσουν τζιόλας ...), τζιαι τίτσιροι (τσίτσιδοι για τους μη κατέχοντες την κυπριακή) έχουν μείνει, για τον αέρα κοπανιστό (τις αρλούμπες, τις αερολογίες και τις τσιόφτες και γενικώς τις πορδές) που ΜΑΣ ΣΕΡΒΙΡΑΝ εδώ και μήνες, τα κάθε λογής και ποιότητας Κοπέλια, όπως:
- οι μονίμως απορριπτικοί και αιωνίως αντιδρούντες,
- οι κατα συρροή κινδυνολογούντες και συνομωσίες οπτασιαζόμενοι
- οι καθημερινώς κλαυθμηρίζοντες (ως παραπεταγμένοι) εθνικιστές και ελληναράδες,
- οι εθνικάφρονες , εθνικο-σοσιαλίζοντες, εθνικο-φασίζοντες και αριστερο-εθνικόφρονες,
- οι αναχρο-[και αναρχό-] ενωτικοί και ενωσιακοί,
- οι παθιασμένοι, μονοκόμματοι αλλά και κινδυνολόγοι αντιομοσπονδιακοί (μετά την Ομοσπονδία το χάος, λένε)
- οι διχοτομικοί και τριχοτομικοί και οι βολεμένοι με το status quo
- οι καρεκλοκένταυροι (που τους ήρωες κάνουν πίσω απ’ το γραφείο ή μια οθόνη),
- οι συμφεροντολόγοι τσιριλλίζοντες ψευτοπατριώτες,
- και οι φανατικώς κολλημένοι αντικομμουνιστίζοντες,
- και οι βλαμμένοι, οι εθελοτυφλούντες και οι πάσχοντες από αντι-ΑΚΕΛικά σύνδρομα,
- οι ΠΟΝΤΙΚίζοντες και οι (ψευδο)Αποκαθιστούντες με τους φερεφωνούντες τους και τους προβοκατορίζοντες τους (όπως η γκαφατζού η ΤΙΝΑ),
- οι Νικολάκηδες, οι Κολοκασίδιες, οι Συλλούριες τζι' οι Κουλίες,
- οι Λαζαροι, οι Ιακωβίδιες και οι πάσης φύσεως γραφείς αντιγραφείς και συγγραφείς ...
[Εξαιρούνται,
- οι ονειροπόλοι, οι ονειροπαρμένοι και οι φαντασιόπληκτοι,
- οι ρομαντικοί και οι προβληματιζόμενοι,
- οι αφελείς, οι χαντακωμένοι, οι αχάπαροι και οι βλάκες,
- ο Μήτσιος το Μηχανικούιν, ο Teacher, το μουσουτζιάρικον, που εν ι-βρίσκεις την ίshα του τζιαι ούλλα ξέρει τα (ξερόλας ο τύπος), τζιαι ούλλα φταίσιν του, αλλά θέλει να μας κάμνει τζιαι τον δάσκαλο,
- ο πιθικίζων Ιοσίλιος, που εν ι-ξέρει να μοιράσει δκυό γαάρους τ’ αshερον (λαλείτε να το φάει ΜΟΝΟΣ του;),
- τζιαι τα λοιπά προβατοειδή εθνικιστάκια που δεν ξέρουν που παν τα 4 τους!]
Γενικώς ΜΑΣ τα ‘χουν πρήξει (τα μυαλά), αλλά Περαστικά ΤΟΥΣ!!!
Πολλίν καρκαshαλλίκκιν εκάμναν, τζιαι ττόζιν εβκάλλαν, αλλά τελικώς ήταν για το ΤΙΠΟΤΕ!
Άνθρακες ο θησαυρός ... Σκέττος ττενεκκές!
Φυσικά το ίδιο μπορεί να ειπωθεί κι από την άλλη πλευρά/όψη ... Ότι δηλ. οι συνομιλίες δεν έχουν φέρει τα ποθητά και προσδοκώμενα αποτελέσματα. Ίσως ... Όμως σε περίπτωση αποτυχίας θα μπορεί τότε η ελληνοκυπριακή πλευρά να πει (τουλάχιστον) ότι το ναυάγιο των συνομιλιών ΔΕΝ αποτελεί δικιά της ευθύνη!
Πείτε ΜΑΣ επιτέλους και με βάση αυτά τα 30 τόσα έγγραφα (κάποια όπως ήδη είπαμε αποκαλύφτηκαν από το “Σίγμα”) ποιες είναι οι “προδοτικές υποχωρήσεις” που έκαμεν ο Γριστόφκιας ...
Δεν θα ΣΑΣ καρτερούμε για πολύ πάντως ... Θα προχωρήσουμε παρακάτω αφήνοντας ΣΑΣ να φωνασκείτε ως κύμβαλα αλαλάζοντα σε ρυθμούς παράτονους και παράφρονους!
Anef_Oriwn
Τρίτη 1/9/2009
Υ.Γ.: Καλό Μήνα και Καλή Επιστροφή στα Σχολεία (σε Δασκάλους, Καθηγητές, Μαθητές και Φοιτητές).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
