Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

Ανάρτηση 31η (ανθρώπινη και επαναπροσεγγιστική) – Αφιέρωμα στους κυπραίους, έλληνες και τούρκους που κατοικούν και ομορφαίνουν αυτόν τον τόπο.

48η Επέτειος από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σαν φόρος τιμής όσους αφιέρωσαν τη ζωή τους για την ελευθέρια της Κύπρου (κοινής πατρίδας ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων) καταθέτω μια ανθρώπινη ιστορία (αναδημοσιευμένη από τη “Χαραυγή” της περασμένης Δευτέρας 29 του Σεπτέμβρη).

Έσωσαν ο ένας τη ζωή του άλλου...


(αναδημοσιευμένη από τη “Χαραυγή”, Δευτέρα 29/9/2008 – Link:
http://www.haravgi.com.cy/site-article-14462-gr.php).

“Συγκλονιστική ήταν η ιστορία δύο πρώην αιχμαλώτων της Κυπριακής τραγωδίας του 1974, την οποία έζησαν οι παρευρεθέντες στην εκδρομή-συνεστίαση της ΕΣΚ στο Δημοσιογραφικό Χωριό στα Περβόλια. Ενός Ε/κ, του Χρίστου Κυπριανού, 70 ετών σήμερα από το Λευκόνοικο και τώρα στη Λάρνακα και ενός Τ/κ, του Αχμέτ Γιωργατζέν 51 ετών σήμερα από το Τζάος και τώρα στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Συναντήθηκαν για δεύτερη φορά στη Λάρνακα, τις τελευταίες 15 ημέρες, αυτή τη φορά στο εστιατόριο ΕΝΑΛΙΑ του Δημοσιογραφικού χωριού και τα ξαναθυμήθηκαν όλα από την αρχή. Η πρώτη συνάντηση στη Λάρνακα πριν 15 ημέρες έγινε με πρωτοβουλία της γνωστής Τ/κ δημοσιογράφου Sevgul Uludag και συμφώνησαν να ξανασυναντηθούν και σήμερα όπως και έγινε. Τι έγινε το 1974.....Ο Αχμέτ 17½ ετών στις 15 Ιουλίου 1974, εργαζότανε σαν οικοδόμος στη Λευκωσία. Φυγαδεύτηκε όμως από τον 36χρονο Κυπριανού και άλλους στην κατεχόμενη Λευκωσία και μετά τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, πήγε στο χωριό του το Τζάος. Εκεί δεν ξέχασε ποτέ τη βοήθεια του Κυπριανού. Έτσι όταν στις 17 Αυγούστου 1974 ο Κυπριανού πιάστηκε αιχμάλωτος στο Λευκόνοικο και τον μετέφερναν για εκτέλεση στο Τζάος, βρέθηκε από μηχανής Θεός ο 17χρονος Αχμέτ και τον γλίτωσε. «Με φοάσαι μάστρε Χρίστο είπα τους ότι εν είσαι στρατιώτης». Έτσι ο Κυπριανού γλίτωσε τη ζωή του, χάρη στον έφηβο τότε, Αχμέτ. Η κακή τύχη του Κυπριανού ήταν σε ένα γεφύρι στο δρόμο Λευκονοίκου- Πραστειού-Τζάος όταν τους κατέβασαν αυτόν και άλλους για να τους εκτελέσουν. Όταν έγιναν αντιληπτοί από μακριά άνδρες της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, άλλαξαν τα σχέδια. Αλλά οι “ειρηνευτές” δεν αντελήφθησαν οτιδήποτε και συνέχισαν το δρόμο τους. Ετσι ο Κυπριανού μεταφέρθηκε στο Τζάος όπου έζησε την πλέον συγκλονιστική ιστορία της ζωής του.


Οταν απελευθερώθηκε από την αιχμαλωσία εγκαταστάθηκε στη Λάρνακα. Απέκτησε οικογένεια και τώρα είναι συνταξιούχος οικοδόμος. Ο Αχμέτ εγκαταστάθηκε στην Αμμόχωστο. Οταν άνοιξαν τα οδοφράγματα πριν πέντε χρόνια το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να αναζητήσει τον Κυπριανού, αλλά στη Λευκωσία εφ΄ όσον εκεί εργάζονταν το 1974. Μετά από προσπάθειες 3 ημερών απογοητεύθηκε, θεώρησε ότι ο Κυπριανού «δεν την γλίτωσε τη ζωή του το 1974». Εκτός από την Sevgul Uludag η οποία ανέλαβε να τον βοηθήσει. Και τα κατάφεραν να εντοπίσουν τον Κυπριανού στη Λάρνακα πριν 15 ημέρες. Τα δάκρια δεν σταματούσαν λεπτό από τα μάτια του Κυπριανού ενώ διηγείτο στους παριστάμενους στο ΕΝΑΛΙΑ την “ιστορία της ζωής του” την όποία οφείλει στο Αχμέτ. Και ο Αχμέτ κοιτούσε δεξιά και αριστερά –εφ’ όσον δεν γνώριζε ελληνικά- και άκουγε τις μεταφράσεις που του έκαναν. Και υποσχέθηκαν ο ένας στον άλλο ότι θα ξανασυναντηθούν...”.

Σχόλιο Ιστο(παθο)λόγου:

Αυτός ο πολύπαθος και χιλιοκατακτημένος τόπος ανήκει στους κατοίκους του, Έλληνες, Τούρκους, Αρμένιους, Μαρωνίτες Λατίνους κι όσους άλλους ήθελαν επιλέξει την Κύπρο για πατρίδα τους, ο καθένας με τα δικά του εθνικά χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες. Όλοι (οι πιο πάνω) αγαπούν αυτό τον τόπο και τον ποτίζουν με τον ιδρώτα, τα δάκρυα και άμα τύχει και με το αίμα τους. Η ΖΩΗ είναι πολύτιμη και μόνο ΜΙΑ για ΟΛΟΥΣ!
Το στοίχημα τώρα και που πρέπει αν κερδίσουμε είναι να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που μας χωρίζουν για να επανενώσουμε την πατρίδα μας! Και τέτοιες ιστορίες αποτελούν φωτεινά παραδείγματα!


Anef_Oriwn
Τετάρτη 1/10/2008

6 σχόλια:

stalamatia είπε...

Τέτοιες όμορφες πράξεις πρέπει να τις μαθαίνουμε όλοι. Μπράβο και στους δυό Κύπριους.Μακάρι να υπήρχαν και άλλοι τότε ,βέβαια μπορεί να υπήρξαν και άλλοι αλλά δεν το γνωρίζουμε.Ο απλός ο κόσμος δεν είχε να χωρίσει τίποτα άλλοι ήταν αυτοί που θέλανε να χωρίσουν τον κόσμο και όσο δεν το καταλαβαίνουν μερικοί χωρισμένοι για πάντα θα μείνουν ,μόνο που χωρισμένη θα μείνει και η καρδιά τους.

rose είπε...

καλημερα.
ιστοπαθολόγε Ανευ χαρτοφυλακίου

μακάρι του χρόνου να μιλούμε για κυπριους που καταφεραν να ενωσουν τον τόπο..

Κίνηση Ειρήνης Συμφιλίωσης Επανένωσης είπε...

Εφτασε λοιπόν η ώρα για λύση και επανένωση.Εμείς της κίνησης προτείνουμε το επομενο σαββατοκυρίακο ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΛΑΒΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΟ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΩΘΗΣΗ ΣΤΙΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΕΠΙΤΥΧΗ ΕΥΟΔΩΣΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΘΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΤΥΧΗ ΕΠΙΛΥΣΗ.
ΟΜΠΡΟΣ Η ΛΥΣΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ ΟΜΠΡΟΣ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΑΝΕΝΩΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ!

Anef_Oriwn είπε...

@ Stala(g)matia

Κρατώ και σημειώνω αυτό που λες: “… Ο απλός ο κόσμος δεν είχε να χωρίσει τίποτα …”. «Τι έχουν να χωρίσουν λευκοί και νέγροι εργάτες ...», που λεει κι ένα τραγούδι.

*****
@ Rose,

Το «blog» στα ελληνικά ονομάζεται «ιστολόγιο», άρα κι ο «blogger», «ιστολόγος»!
Κι αυτός που ασχολιέται με την παθολογία των πωρωμένων με το blogging (ιστολογείν), ιστοπαθολόγος!

Anef_Oriwn
Παρασκευή 3/10/2008 – 8:42 μ.μ.

Aceras Anthropophorum είπε...

Οι οικοδόμοι Χρίστος τζιαι Αχμέτ δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν. Οι μαστόροι τους (ή οι οποιοιδήποτε μαστόροι, φένεται ότι έχουν τζιαι δυσκολεύκουνται να τα εύρουν στην μοιρασιάν.

Anef_Oriwn είπε...

Αγαπητέ Aceras,

Στην ουσία το πρόβλημα της μοιρασιάς είναι που αφήνει και το κυπριακό να διαιωνίζεται και να παραμένει άλυτο.
Και για να το πούμε και λίγο με αριστερούς (κάποιοι τους λαλούν τζιαι “ξύλινους”) όρους, είναι η αντιπαλότητα μεταξύ ελληνοκυπριακού και τουρκοκυπριακού κεφαλαίου και οι φοβίες αρκετών τουρκοκυπρίων επιχειρηματιών ότι εν να τους φάσιν (οικονομικά) οι ελληνοκύπριοι επιχειρηματίες (τζιαι γι’ αυτό αποζητούν περισσότερη αυτονομία), που οδηγεί τα πράγματα (ως φαίνεται) σε αδιέξοδο (πέραν φυσικά της αδιαλλαξίας της Τουρκίας).

Anef_Oriwn
Σάββατο 4/10/2008 – 4:37 μ.μ.