Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Ανάρτηση 118/2014 [κυπριακή, πολιτικοοικονομική, δεφτερο-αναγνωστική, “σποντοειδής” και εξ αναδημοσιεύσεως] – Τέσσερις “σπόντες” από την “Δέφτερη Ανάγνωση” πάνω σε επίκαιρα θέματα μίζας και διαπλοκής...


Εισαγωγικά

Αναδημοσιεύουμε από την τελευταία [προ των Χριστουγέννων] έκδοση του διαδικτυακού περιοδικού “Δέφτερη Ανάγνωση” [το τεύχος 138, της εβδομάδας 20-27 Δεκεμβρίου 2014] τέσσερις από τις πιο ενδιαφέρουσες [κατά τη γνώμη του Πολιτμπιουρό του Blog] “Σπόντες” που δημοσιεύονται εκεί. Αυτές [οι “Σπόντες”] καταπιάνονται [με τα καυστικά σχόλια που περιέχουν] με τέσσερα φαινομενικά διαφορετικά μεταξύ τους επίκαιρα ζητήματα διαφθοράς, διαπλοκής και εξυπηρέτησης ιδιωτικών [αλλά και πολιτικών] συμφερόντων. Όλα όμως αποκαλύπτουν τη σήψη και τη διαφθορά, δύο εγγενή χαρακτηριστικά του αστικού συστήματος της Κύπρου, [και του οικονομικού και τού πολιτικού], παρά τις κινήσεις για χειραγώγηση της κοινής γνώμης επ’ αυτών μέσα από μονόπλευρες, επιλεκτικές και αποσπασματικές αναφορές, προβολές και παρουσιάσεις στον αστικό Τύπο...

Πάμε, λοιπόν, [με μικρές συντακτικές κι άλλες διορθώσεις και βελτιώσεις]...

**************************************
Τέσσερις “Σπόντες”  από την Δέφτερη “Ανάγνωση”
[τεύχος 138, ημερ. 20-27 Δεκεμβρίου 2014 - http://2ha-cy.blogspot.com/2014/12/blog-post_25.html]

{Οι υπογραμμίσεις και επιχρωματώσεις είναι δικές ΜΟΥ}...

1. Η αναφορά στην παραπλάνηση του κοινού και σε θέματα επαρκούς ανακεφαλαιοποίησης στις κατηγορίες εναντίον των πέντε ηγετικών στελεχών της Τράπεζας Κύπρου, είναι η πιο σημαντική είδηση, αν επαληθευτεί. Διότι η συγκεκριμένη κατηγορία αφορά όχι απλώς σε ένα σκάνδαλο, αλλά στο μεγάλο πολιτικό-οικονομικό σκάνδαλο που λογοκρίνεται σε ένα κατεβατό που μετατοπίζει και στο τέλος συγκαλύπτει μέσα στον «κατακλυσμό της πληροφορίας». Το σκάνδαλο του πως η Τράπεζα Κύπρου έσπρωξε την κυπριακή οικονομία στο μνημόνιο τον Ιούνιο του 2012. Η αναφορά στην παραπλάνηση του κοινού για την ανακεφαλαιοποίηση σημαίνει εστίαση και σε εκείνον τον πολύ ενδιαφέροντα Ιούνιο του 2012, όταν οι ιθύνοντες της Τράπεζας Κύπρου πήγαν πρώτα σε γενική συνέλευση και είπαν ότι όλα είναι καλά, κα μετά 5 μέρες πριν την λήξη της ημερομηνίας για επαρκή ανακεφαλαιοποίηση [στις 30 Ιουνίου] ζήτησαν και αυτοί από το κράτος ενίσχυση. Την τελευταία στιγμή που το κράτος δεν είχε πια την δυνατότητα να κάνει προσπάθειες για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Μόλις διέρρευσε η πληροφορία για την προσφυγή στο κράτος και από την Τράπεζα Κύπρου [μετά την Λαϊκή] οι Fitch υποβάθμισαν την Κύπρο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απαίτησε ντε φάκτο ένταξη στον μηχανισμό στήριξης-μνημόνιο. Κάτι που δεν έγινε λ.χ. τους προηγούμενους 1-2 μήνες, όταν είχε ζητήσει η Λαϊκή στήριξη. Ακόμα και εκείνα τα λεφτά, 1.8 δις θα τα βρίσκαμε, αλλά με την κίνηση της Τράπεζας Κύπρου επαληθεύτηκαν όσα λέγονταν, από το 2011, στο εξωτερικό βεβαίως, αφού εσωτερικά υπήρχε λογοκρισία, για την «έκθεση των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα». Και το θέμα είναι διπλό – πως και δεν πρόβλεψαν την ανάγκη 500 εκατομμυρίων σε μια τράπεζα που διαχειρίζεται δις. Μήπως έδιναν αλλού αβέρτα τέτοια δάνεια στην υπό εξέταση περίοδο [από το τέλος του 2011]; Αλλά υπάρχει και το σκάνδαλο που κατήγγειλε ο κ. Νεοκλέους μέσω του “Φιλελευθέρου” τον Μάιο του 2013 – ότι ο Ριμπολόβλεφ είχε προτείνει να φέρει 600 και άνω εκατομμύρια από τον Σεπτέμβριο του 2011 [την ίδια περίοδο που η Ρωσία έδινε το δάνειο στην Κυπριακή Δημοκρατία]. Για να μην του δώσουν μερικές έδρες στο Δ.Σ. ή μήπως το στόχος ήταν από τότε να θυσιαστεί η κοινωνία με μνημόνια κλπ για να γλιτώσουν μερικοί την εξουσία τους στην Τράπεζα Κύπρου – την τράπεζα εθνικό στόχο κατά τον κ. Αβέρωφ; Και θα ήταν βέβαια ενδιαφέρον, αν όντως διερευνάτο και η κατηγορία ότι ο Π. Πολυβίου, δικηγόρος αλλά και οικογενειακός παράγοντας της Τράπεζας Κύπρου προσπάθησε να εμποδίσει έρευνα της επιτροπής κεφαλαιαγοράς για το σκάνδαλο της προσφυγής στο κράτος την τελευταία στιγμή μετά από συνεχή παραπλάνηση. Αυτό το σημείο υποσχέθηκε να το διερευνήσει ο κ. Ερωτοκρίτου. Κατά τα άλλα η κίνηση του κ. Κληρίδη μέχρι τώρα είναι σοβαρή – δεν το παίζει “κατακλυσμός” πληροφοριών για να εντυπωσιάσει με πρωτοσέλιδα – φαίνεται να προσπαθεί να στοιχειοθετήσει υποθέσεις και αν η εισαγγελία κάνει την δουλειά της, ίσως μάθουμε και τι έγινε στην Τράπεζα Κύπρου τον Σεπτέμβριο του 2011 όταν απέρριψαν την προσφορά Ριμπλοβλεφ, αλλά φυσικά και τον Ιούνιο του 2012. Και αναπόφευκτα θα πρέπει να προκύψει και το ζήτημα της καταστροφής τεκμηρίων.

2. Η κίνηση του Παναγή. Όποιος και αν είναι ο λόγος ο Μ. Παναγή εξέδωσε μια ενδιαφέρουσα πρόκληση: χρησιμοποίησε τα διαθέσιμα μέσα επικοινωνίας έξυπνα [ξεκίνησε από το ίντερνετ και πήγε στις “αρχές”, χρησιμοποιώντας τα πρωτοσέλιδα τα οποία ξαφνικά φάνηκαν να ανακαλύπτουν ότι η ΚΟΠ είναι εν ενεργεία σκάνδαλο] και έσπρωξε την δυσφορία που εκφράζεται με τις άδειες κερκίδες, στο προσκήνιο των ΜΜΕ. Όλοι όσοι παρακολουθούν τα του ποδοσφαίρου αναμένουν την αντίδραση του κυκλώματος που ελέγχει την ΚΟΠ. Διότι για να λέει ο Κούμας ότι τα σκάνδαλα στην Κύπρο 2-3 μέρες, θα πρέπει να ξέρει με ποιο τρόπο εξαφανίζονται ειδήσεις και λογοκρίνονται σκάνδαλα. Όμως, το σκηνικό είναι δύσκολο – και γιατί στο νυν κλίμα η συγκάλυψη θα έχει και άλλο κόστος σε ένα χώρο με σαφή προβλήματα. Θα τολμήσουν να αντιδράσουν τα σωματεία η θα αρκεστούν στη δουλοπρεπή στάση της διοίκησης του “Άρη” που σαν άλλος Φαρμακίδης υπέκυψε στον εκβιασμό;  Όμως είναι και χοντρά τα λεφτά. Η ηγεσία της ΚΟΠ στήνει επιχείρηση με δικά της ιδιωτικά συμφέροντα [όπως τα συμφέροντα του κ. Κούμα στο χώρο της τηλεοπτικής αναμετάδοσης] στο χώρο του ποδοσφαίρου και έχει και τον μηχανισμό να στήνει αγώνες, κατά τις καταγγελίες και Παναγή τώρα – διότι προηγήθηκαν και άλλοι. Αλλά υπάρχει και το στοίχημα – το πιο χοντρό σημείο σε σχέση με την διακίνηση χρήματος. Αν κάποιος μπορεί να στήνει αγώνες και να καθορίζει μέχρι και τα οφ σάιντ, τότε μπορεί να ποντάρει και να κερδίσει χοντρά λεφτά. Παίζοντας στην Άπω Ανατολή λ.χ. για αγώνες στην Κύπρο. Αυτά τα διεθνοποιημένα κεφάλαια ποιος θα τα ψάξει; Και φυσικά θα πρέπει να διερευνηθούν και τα συμφέροντα που έχουν, αν έχουν, στο συγκεκριμένο τομέα οι υπό κατηγορία ιθύνοντες της ΚΟΠ. Και με τι μούτρα η αστυνομία και η εισαγγελία θα κάνουν την πάπια τώρα; Για να παραφράσουμε τον Σπονδοφόρο της Καθημερινής, αν ήταν καμιά “γκομενοδουλειά” στην Πάφο, θα είχαμε πρωτοσέλιδο – και εκείνος μιλούσε για το πώς έπεσε στα χαμηλά το θέμα της αγγελίας κατηγοριών για την Τράπεζα Κύπρου.

3. Η υπόθεση της Πάφου έχει αρχίσει να κουράζει διότι είναι επαναλαμβανόμενα τα σενάρια [ξαφνικά αποφασίζουν να μιλήσουν διάφοροι Παρασκευή – για να προλάβουν όσοι διαρρέουν τα πρωτοσέλιδα του Σαββάτου], διότι η απαλλαγή βασικών ύποπτων [όπως οι εργολάβοι - που στο κάτω κάτω αν υπάρχει πραγματικό ζήτημα κλοπής του πολίτη είναι από αυτούς έγινε] αλλά και κλασικό σενάριο πια «ομολογίας» με αντάλλαγμα την απαλλαγή από κατηγορίες. Το πρώτο μήνυμα που είδα στο ίντερνετ για την “ομολογία” Μαληκκίδη ήταν «πάει και αυτός για μάρτυρας˙  τελικά δεν θα κατηγορήσουν κανένα όπως πάσιν;». Πόση εμπιστοσύνη μπορεί να έχει κάποιος σε τέτοιες «ομολογίες», αφού το συμφέρον όποιου «μιλά» είναι εξόφθαλμο – θέλει να ικανοποιήσει εκείνον που θα του κάνει εξυπηρέτηση. Να τον απαλλάξει. Και σε αυτό το πλαίσιο ο Ρ. Ερωτοκρίτου έχει δημιουργήσει την εικόνα κάποιου, που αντί να διερευνά το αδίκημα, αναζητά δικηγορίστικες δικαιολογίες για να εστιάσει σε προαποφασισμένους κάποιους – κομματικούς αντίπαλους, στόχους μερικών στους οποίους ίσως να οφείλει την καρέκλα, ή και απλώς δικούς του αντίπαλους. Θα τον κυνηγά πάντα η ατάκα του δικηγόρου του Λίλλη ότι του είπε «Θέλω τον Κιττή». Οπότε όλα τα άλλα με την Δρομολαξιά ήταν φούμαρα – σκόνη στα μάτια. Για αυτό άλλωστε και ο βασικός ύποπτος, ο Λίλλης, απαλλάχτηκε, λες και δεν υπήρξε σκάνδαλο – απλώς το θέμα ήταν γιατί ο Λίλλης νομίζει/ισχυρίζεται κλπ. ότι τού ζητούσαν λεφτά. Φοβερή δίκη.. Και ύστερα σε αυτό το πλαίσιο, γιατί να πιστέψει κάποιος ότι ο Βέργας ή ο Μαληκκίδης απλώς λένε την αλήθεια και δεν τούς υποβάλλεται τί να πουν; Για το συμφέρον τους βεβαίως. Και όπως τεκμηριώνουμε με βάση τις διαρροές μάλλον η συμφωνία με το Μαληκκίδη έγινε πιο πριν και επισημοποιήθηκε «αυτήν την Παρασκευή».
{Σημείωση δική ΜΟΥ: Αύριο αναμένεται να βγει και η απόφαση του Επαρχιακού Κακουργιοδικείου Λάρνακας για την περιβόητη υπόθεση με τη αγοραπωλησία τουρκοκυπριακής γης στη Δρομολαξιά, μια πράξη διαπλοκής, λαδωμάτων και μιζών εγκέφαλος της οποίας ήταν κάποιος Λίλλης ο οποίος τελικά βγήκε από την Εισαγγελία κούππα άπαννη. Άποψη μου πως είναι να οι εκεί κακουργοδίκες(!) κρίνουν τους κατηγορούμενους ως ένοχους στη βάση της μαρτυρίας κυρίως του Λίλλη, αλλά και του Φαντούση, τότε η κυπριακή δικαιοσύνη ΠΑΣΧΕΙ ΣΟΒΑΡΑ!}...    

4. Το Ανώτατο για το Μαρί. Το πρώτο σημαντικό ή έστω ενδιαφέρον είναι το άδειασμα του δικαστή με την αθώωση του επικεφαλής της Πυροσβεστικής. Δεν μπορούσε ο δικαστής να κατανοήσει ότι ήταν σε άδεια; Ή μήπως ακριβώς γιατί εκείνη η δίκη είχε γίνει πριν από τα πρωτοσέλιδα, ο δικαστής αναγκάστηκε να προσαρμοστεί. Έτσι μάς ανέπτυξε λ.χ. την θεωρία για όρια του ανθρώπου που κάνει λάθη – αλλά αγνόησε ότι σε άλλες δικαστικές αποφάσεις ένα θύμα μια πράξης μπορεί να θεωρηθεί και ένοχο για αβλεψία κλπ. Στην “Ήλιος” δεν κατηγορήθηκε ο πιλότος λ.χ.; Αλλά εδώ τα κλίμα ήταν για αλλού. Επιπλέον, ο διχασμός του Ανωτάτου δείχνει και το ρευστό πλαίσιο της δικαιοσύνης. Αν, δηλαδή, ήταν δικαστής κάποιος από τους δυο που διαφώνησαν τότε, ο Παπακώστας θα ήταν αθώος. Εκείνος ήταν το βασικό θύμα ουσιαστικά μιας υστερίας που οδήγησε σε μια δίκη, όπου μια έκρηξη σε στρατόπεδο δεν βρήκε κανένα στρατιωτικό ένοχο. Βολικά μερικοί έμειναν στην Ελλάδα. Βολικά ο Γεωργιάδης έμεινε μάρτυρας και έτσι δεν κατέθεσε τι έλεγε στο τηλέφωνο στο διοικητή της μονάδας λίγη ώρα πριν την έκρηξη κ.ο.κ.. Ο δικαστής αναγνώρισε το παράδοξο του μάρτυρα με κίνητρο να πει συγκεκριμένα πράγματα, αλλά τελικά υποχώρησε στην πίεση του πρωτοσέλιδου. Και το Ανώτατο έδειξε ότι εκεί υπάρχει διχασμός – αν και περισσότερη αποστασιοποίηση από τον δικαστή που υπέκυψε στο κλίμα των πρωτοσέλιδων.

Anef_Oriwn
[αντιγράφοντας “Σπόντες” από τη “Δέφτερη Ανάγνωση”]
Κυριακή 21/12/2014
[μπαίνουμε πλέον στην τελική ευθεία προ των αργιών και των διακοπών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς˙ Γιορτές αδιάφορες κι από θρησκευτικής κι από καταναλωτικής άποψης]...

13 σχόλια:

Anef_Oriwn είπε...

Σήμερα βγήκε και η απόφαση για την πολύκροτη υπόθεση ης Δρομολαξιάς. Κι ο μάρτυρας κατηγορίας Νίκος Λίλλης κρίθηκε από το Κακουργιοδικείο αξιόπιστος μάρτυρας. [Ο απατεώνας που έστησε την όλη υπόθεση της αγοραπωλησίας!] Και με βάση τη μαρτυρία του οι Εντιμότατοι κύριοι Δικαστές έκριναν ότι οι Ευστάθιος Κιττής, τέως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της CYTA, Χαράλαμπος Τσουρής, τέως Πρόεδρος του ΔΣ της ΑΗΚ και κατά τον ουσιώδη χρόνο μέλος του ΔΣ της CYTA, Ορέστης Βασιλείου, Διευθυντής της CytaVision και τέως Γενικός Γραμματέας της ΕΠΟΕΤ-ΟΗΟ-ΣΕΚ, Γρηγόρης Σουρουλλάς, υπάλληλος του Κτηματολογίου και Βενιζέλος Ζαννέτος, στέλεχος του ΑΚΕΛ, είναι ένοχοι... Για τί πράμα ο καθένας ξεχωριστά όμως, δεν μας είπαν [τα ΜΜΕ] ακόμα και δεν μάθαμε... Ένοχη κρίθηκε και η εταιρεία Polleson Holdings Ltd...
Οι Γιάννης Σουρουλλάς, υπάλληλος της CYTA, και Αντώνης Ιωακείμ, επιχειρηματίας κρίθηκαν αθώοι.
Όσοι κρίθηκαν ένοχοι θα παραμείνουν υπό κράτηση στις Κεντρικές Φυλακές μέχρι τις 31 του Δεκέμβρη οπόταν θα αγορεύσουν οι συνήγοροι υπεράσπισης για μετριασμό της ποινής τους, ενώ η ανακοίνωση των ποινών θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο.
Στο μεταξύ η κατηγορούσα αρχή κατέθεσε αίτημα για δήμευση της περιουσίας τεσσάρων από τους πέντε ενόχους. Πρόκειται για τους Στάθη Κιττή, Ορέστη Βασιλείου, Γρηγόρη Σουρουλά και την εταιρεία Polleson Holdings, δηλ. πλην του Βενιζέλου Ζαννέτου. Να υποθέσουμε ότι ο Ζαννέτος δεν “έφαγε”; Τότε για ποιο πράμα τον έκριναν ένοχο;
Από την άλλη εύλογο είναι και το ερώτημα για το ποιοι θα πλερώσουν για την κριθείσα ως ένοχη εταιρεία Polleson... Να σημειώσουνε ότι Διευθύντριας της εταιρείας είναι η πεθερά του Γιάννη Σουρουλλά [ο οποίος κρίθηκε αθώος] και γραμματέας η μητέρα του Ορέστη Βασιλείου [ο οποίος κρίθηκε ένοχος]...

Συντρόφια [εκεί στο ΑΚΕΛ] εξακολουθείτε ακόμα να πιστεύετε τις λουβάνες περί ανεξαρτησίας των [αστικών] θεσμών;

Anef_Oriwn είπε...

Ακόμα μια, ίσως αφελής, αλλά εύλογη νομίζω απορία [από την Αφεντομουτσουνάρα ΜΟΥ μια και τυγχάνω αχάπαρος περί των νομικών] προς του Εντιμότατους κύριους κύριους Δικαστές του Κακουργιοδικείου Λάρνακας:
Αφού οι Εντιμότατοι έκριναν τον Αντώνη Ιωακείμ αθώο, αυτό σημαίνει ότι δεν αποδέχτηκαν τη μαρτυρία του Λίλλη σε βάρος του, με την οποία τον κατηγορούσε για πολλά και διάφορα. Τότε πως έκριναν τον Λίλλης ως αξιόπιστο μάρτυρα; Μπορεί κάποιος να διαφωτίσει κι ΕΜΕΝΑ τον αδαή;

Μαντης είπε...

οι αποφασεις των δικαστηριων βγαινουν πανω σε mini καζαντι. η περιουσια του ζαννετου δεν θα δημευτει γιατι η πιλια εκατσε σποντα.

Απόλλωνας είπε...

Άνευ

Πέραν των όσων αναφέρεις , με τα οποία συμφωνώ, θέλω να παρατηρήσω τα ακόλουθα :

Άκουσα στα δελτία ειδήσεων απόψε αποσπάσματα από την απόφαση του δικαστηρίου. Αν την είχε γράψει ο Ρίκκος θα είχε έλεος. Θα τηρούνταν τουλάχιστον κάποια προσχήματα. Θεωρεί το Δικαστήριο σαν άκρως αξιόπιστη τη μαρτυρία του Λίλλη, δεν εντοπίζει οποιαδήποτε ανταλλάγματα, υπεραμύνεται του συστήματος χρησιμοποίησης σαν μαρτύρων κατηγορίας κάποιων από τους ενεχόμενους, αναφέροντας μάλιστα και παραδείγματα διεθνώς (τη διαφορά ότι στο εξωτερικό αυτοί χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη στοιχειοθέτηση υποθέσεων και όχι για να εξυπηρετήσουν σκοτεινές σκοπιμότητες, το δικαστήριο δεν την πρόσεξε), κατακεραυνώνει τους ισχυριζόμενους ότι υπάρχουν πολιτικές σκοπιμότητες με ρητορεία που έμοιαζε να προέρχεται από τη Γενική Εισαγγελία και πολλά άλλα.

Θέλω να πω κάποια πράγματα για την περίπτωση του Χαράλαμπου Τσουρή για την οποία κανένας δεν μιλά. Όταν αποπερατώθηκε το ανακριτικό (ο θεός να το κάνει τέτοιο) έργο και αποφασίστηκε ποιοι θα κατηγορηθούν, ο Τσουρής δεν περιλαμβανόταν σ’ αυτούς. Την ίδια περίοδο (φθινόπωρο του 2013) μαινόταν ο θόρυβος για τις ιδιωτικοποιήσεις και ο Τσουρής σαν πρόεδρος του ΔΣ της ΑΗΚ είχε κάνει κάποιες έντονες παρεμβάσεις στα ΜΜΕ εναντίον της κυβέρνησης για το θέμα αυτό, χρησιμοποιώντας μια πολύ πειστική τεκμηρίωση και επιχειρηματολογία. Ξαφνικά δημοσιοποιήθηκε ότι στο παρά πέντε (κυριολεκτικά) συμπεριλήφθηκε κι αυτός στους κατηγορούμενους.

Κατά τη δικαστική διαδικασία μάθαμε ότι ήταν ο μόνος κατηγορούμενος για τον οποίο ο Λίλλης δεν είχε τίποτα να πει, ούτε τον γνώρισε ποτέ. Στους τραπεζικούς του λογαριασμούς δεν βρέθηκε κάτι μεμπτό, διαφορετικά θα γινόταν βούκινο. Για τη βασική κατηγορία, που ήταν η έκθεση που ετοίμασε για το επί πλέον εμβαδόν, παρουσίασε ατράνταχτα επιχειρήματα και επί πλέον μαρτυρία από ανεξάρτητο εκτιμητή. Αντίθετα η εισαγγελία παρουσίασε τη μαρτυρία κάποιου υπαλλήλου του κτηματολογίου που δεν ήξερε τι του γινόταν (ή μήπως ήξερε αλλά δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά ο άμοιρος).

Παρ’ όλα αυτά, το δικαστήριο, που ενήργησε με τον τρόπο που περιγράφω πιο πάνω, βρήκε το Τσουρή ένοχο.

Κάποιοι αντιλαμβάνονται το θέμα σαν ένα ταμπού βάσει του οποίου δεν πρέπει να αμφισβητείται η δικαστική εξουσία, επειδή μαύρο φίδι μας έφαγε. Απαντώ ότι κανένας δεν βρίσκεται υπεράνω κριτικής. Ιδιαίτερα ένα σύστημα που διαδραματίζει ένα τόσο καθοριστικό ρόλο στην κοινωνία και στις ζωές των ανθρώπων που βρίσκονται ξαφνικά στα όρια της δικαιοδοσίας του. Ας μην ξεχνούμε άλλωστε ότι από αυτό το σύστημα προήλθε και ο… Πικής.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι μας μέλλει να δούμε άλλο σ’ αυτό τον τόπο. Αλλοίμονο μας αν δεν μιλήσουμε τώρα.

Θα κάνω και μια πρόβλεψη για το θέμα Παναγή. Θα σκαλίσουν τον όγκο των στοιχείων που κατέθεσε, θα βρουν ανάμεσα στα πολλά και κάποια περίπτωση στην οποία κάπου εκεί κοντά βρισκόταν και εκπρόσωπος της Ομόνοιας, θα παραμεριστούν όλα τα άλλα και ως δια μαγείας θα πέσουν όλα τα φώτα στο περιστατικό αυτό. Πάνω κάτω δηλαδή, όπως έγινε με την κατάθεση του Καρυδά της Τράπεζας Κύπρου στη Επιτροπή Πική. Και θα ζήσουμε όλοι καλά κι αυτοί καλύτερα.

Anef_Oriwn είπε...

Φίλε Απόλλωνα,

Να συμπληρώσω τα εξής συμπερασματικά στα όσα ωραία γράφεις:
Είναι καιρός πια να δούμε [ως Αριστερά] την ταξική διάσταση των αστικών θεσμών [συμπεριλαμβανομένου και του δικαστικού συστήματος, ή του συστήματος απονομής, όπως είθισται να λέγεται, της δικαιοσύνης του οποίου προΐσταται σήμερα ένας Ιωνάς] και να αποκαλύπτουμε τη διασύνδεση ή/και την διαπλοκή του με το βαθύ κράτος της Δεξιάς. Ποιοι ήταν αυτοί που δίκασαν κι έκριναν ως ενόχους τους κατηγορούμενους για το λεγόμενο σκάνδαλο της Δρομολαξιάς και ποια η σχέση τους με τους σημερινούς κυβερνώντες ή με τη Γενική Εισαγγελία;
Κι αφού κατασπαταλήθηκαν, όπως λένε διάφοροι, τα λεφτά του Ταμείου Συντάξεων της Cytaς, γιατί οι τελευταίοι δεν αποποιήθηκαν του έργου απαιτώντας την επιστροφή των λεφτών τους και δη από τον Λίλλη;
Για να μην μιλήσουμε για το σινάφι των δημοσιογράφων των αστικών Μέσων που δημιουργεί νέες περιρρέουσες σε βάρος του οποιουδήποτε πολιτικά δραστηριοποιημένου [και δη της Αριστεράς] αναφερθεί τ’ όνομα του...
Με την ευκαιρία θα σημειώσω ακόμα κάτι: Όταν ο διαιτητής Παναγή προκαλούσε σεισμικές δονήσεις στα κατεστημένα της Δεξιάς στο ποδόσφαιρο με τις αποκαλύψεις του [που όλοι τις ξέραμε, αλλά το βαθύ κράτος της Δεξιάς στην ΚΟΠ στρουθοκαμήλιζε] κάποιοι τρέξανε να “αποκαλύψουν” και σπάταλες [παρουσιάζοντας τα ως σκάνδαλα] και στον ΚΟΑ... Χωρίς να υποβάλουμε ότι δεν γίνονταν και στον ΚΟΑ σπατάλες, γιατί βγήκε στην επιφάνεια τώρα αυτό το ζήτημα με τον ΚΟΑ; Μήπως για να αποπροσανατολίσεις από το βόθρο του ποδοσφαίρου;

stelios papalangi είπε...

καταρχή, εμείς οι αριανοί (παρόλο που έσσιει 15 χρόνια να πάμε γήπεδο - πλην 2-3 εξαιρέσεων), μια ντροπή τη νιώθουμε για την γελοιότητα της παρούσας διοίκησης.
Δεν γίνεται να φκαίνει κάποιος να σε στηρίζει, τζαι συ να του λαλείς - όχι δεν θέλω !! Τουλάχιστον κρύψε !

Αν και η άποψη μας για την ομάδα, ήτο η ίδια τα τελευταία 15 χρόνια. Να σταματήσει να ασχολείται με τη πρώτη κατηγορία (τζαι η δεύτερη μια χαρά είναι) , να ασχοληθεί με τις ακαδημίες της , τζαι να παραιτήσει τες άγοραπωλησίες ξένων ποδοσφαιριστών που τίποτε δεν προσφέρουν στην ομάδα (όχι γιατί είναι ξένοι - αλλά γιατί οσον πιο λίο έσσιεις να κάμεις με ατζέντηδες τόσον πιο καθαρός είσαι)


........

Όντως, η χρησιμοποίηση μαρτύρων κατηγορίας είναι διεθνές φαινόμενο - καθώς επίσης και φυσιολογικό και αναγκαίο.... Που την έννοια ότι συχνά, αν δεν "δωροδοκήσεις" κάποιο με αμνηστία, δεν ανοίει κανένας το στόμα του να μιλήσει, τζαι δεν μπορείς με την ίδια ευκολία να στοιχειοθετήσεις υπόθεσεις


Τωρά γιατί η νομική υπηρεσία/ αστυνομία/ εισαγγελεία , φαίνεται να φκάλουν πάντα μάρτυρα κατηγορίας , τζίηνο που χρηματίζει αντί τζίηνο που χρηματίζεται είναι όντως ένα ζήτημα.

Γιατί τι μύνημα μεταφέρεις ;
Τάιζε τους κουμπάρε αφού κρατείς , τζι αν τύχει τζαι φκει κανένα σκάνδαλο, καρφώνεις τους τζαι φκαίνεις κούππα άπανη.


Άσε που, άτε γλυτώνει τη φυλακή τζίηνος που χρηματίζει.
Του τι επωφφελήθηκε από το χρηματισμό, έπρεπε το λιόττερον να του το πιάσουν πίσω.

..........
αν εδημεύσαν την περιουσία ή όχι του ζανέττου , μπορεί να δείχνει αν "έφαεν ή όχι" ,
αλλά μια ενοχή δεν αφορά μόνο τη "μίζα".

Έσσιει λογιών - λογιών αδικήματα.
Το θέμα είναι αν για το αδίκημα που κατηγορείται είναι όντως ένοχος.


Όποταν, το κομμάτι της ανακοίνωσης του ακελ που λέει ότι "όχι ότι ο Βενιζέλος Ζαννέτος πήρε για τον εαυτό του ή για οποιονδήποτε άλλο έστω και ένα σεντ " είναι μάλλον άκυρη.

Αν πιστέφκει ότι ο ζανέττος δεν εκβιάσε, δικαιούται να διαμρτύρεται...
(αν τζαι γιατί να ξεπληρώνει ο λίλλης χρέη μελών της αλκής αν δεν είσσιεν ώφελος;)... όμως η ούρα ότι δεν έφαεν ο ζανέττος , ήταν άκυρη.



"http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-a-michailidis/85/234369/lamogia-sto-kafristan

Anef_Oriwn είπε...

Η παρούσα ανάρτηση ΜΑΣ, έδωσε την αφορμή στον παλιοκουμπάρο Strovolioti να γράψει ένα δικό του κείμενο με τίτλο “Το σύστημα λειτουργεί. Άριστα.” [link: http://strovoliotis.wordpress.com/2014/12/23/%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF-%CE%AC%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B1/] με αναφορές κυρίως στην απόφαση του Κακουργιοδικείου για την υπόθεση της Δρομολαξιάς. Ήδη έχω κάμει δύο παρεμβάσεις στο Strovolioti-κο Blog πάνω στο θέμα, αλλά για μια ακόμα φορά διαπίστωσα ότι αποτελεί χάσιμο χρόνου η όποια προσπάθεια για συζήτηση με τον συγκεκριμένο blogger. Σε ευθετότερο χρόνο ίσως σχολιάσω κάποια άλλα ζητήματα [όπως ας πούμεν το ότι το “Το σύστημα ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ λειτουργεί, γενικώς] σε ξεχωριστή δική μου ανάρτηση...

Anef_Oriwn είπε...

Steliε Papalangi,

Κατ’ αρχάς δεν κατάλαβα γιατί παραθέτεις το link που παραπέμπει στο συγκεκριμένο άρθρο του Άριστου Μιχαηλίδη... Ο “ποιητής” λέει τα δικά του˙ τα συμμερίζεσαι;

Το σχόλιο ΣΟΥ το χωρίζεις σε τρία μέρη, τα οποία όμως αντιφάσκουν μεταξύ τους. Παρ’ όλο που στο δεύτερο μέρος πιάννεις την ουσία του ζητήματος που αφορά τη χρησιμοποίηση του μεγαλοαπατεώνα Λίλλη ως μάρτυρα κατηγορίας, εν τούτοις στο τελευταίο κομμάτι τα μασάς. Ποιο είναι τελικά το “έγκλημα” του Ζαννέτου, μπορείς να ΜΑΣ το ξεκαθαρίσεις;
Και τελικά οι υπάλληλοι της Cytaς εχάσαν από την επένδυση του Ταμείου Συντάξεων τους στο έργο [κτιριακό συγκρότημα καταστημάτων και γραφείων] στο οποίο προχωρούσε η εταιρία του Λίλλη στην τουρκοκυπριακή γη; Γιατί δεν τού κίνησαν αγωγή για παραπλάνηση και απάτη και να απαιτήσουν και την επιστροφή των χρημάτων τους; Κι αν το δούμε και λίγο νομικίστικα, πώς ο Λίλλης θα ξοφλούσε χρέη της “Αλκής”, αν δεν είχε κέρδη και περισσεύματα [είτε νομίμως, είτε παρανόμως] από την επένδυση; Αν τα έκαμε παρανόμως, τότε γιατί δεν διώχτηκε; Αν ήταν νόμιμα γιατί να διώκονται και να κρίνονται τελικά ένοχοι ο Βεν. Ζαννέτος και ο Τσουρής;

νεος είπε...

Με ένα πικρό χαμόγελο διαπιστώνω εκ νέου πως καλά κάμνω που έβαλα Χ από καιρό σε κάποιους συνομιλητές διαδικτυακούς, γιατί ακριβώς εν υποκριτές του χείριστου είδους. Και δεν μιλώ μόνο για τον στροβολιώτη.

Ο αντιακελισμός κάποιων βαρεί πιο πολλά που τη συνείδησή τους αλλά τζιαι που μιαν κοινή λογική ενός μέσου υποψιασμένου αθρώπου.

Ελλίσσουνται όπως τες κουφάες προκειμένου να ικανοποιήσουν την χαιρεκακία τους που βρέθουνται κομματικοί πίσω που τα σίερα.

Με οι δέφτερες αναγνώσεις τους πιάννουν, με οι τρίτες. Τζιαι η πλάκα είναι που ντύννουν τούτο ούλλο το περιπαίξιμο με τον μανδύα της αντικειμενικότητας τζιαι της επιστημονικότητας.

Δηλαδή, η αμερικάνικη δικαιοσύνη θα έπιαννεν ας πούμε τον Αλ Καπόνε να τον κάμει μάρτυρα κατηγορίας ρε κουμπάρε, για να βάλει στη στενή υπυς συνεργάτες του; Μα εννά μας πελλάνεις;

Αλλά η ζημιά έγινε στη δίκη για το Μαρί που το κόμμα, αντί να σκίσει τα δεφτέρκα του με τη δικαιοσύνη τζιαι τους φασίζοντες πλέον αστικούς θεσμούς (αφού δεν εκατάφερε, εναντίον όλων, να τους προστατέψει το 11 τζιαι το 12), αποδέκτηκε το αποτέλεσμα μιας δίκη παρωδίας, ενός φιάσκου άνευ προηγουμένου. Ενός στην ουσία πραξικοπήματος τους στρατού, μέσω της δικαιοσύνης τούτη τη φορά.

Να βράσω τη δημοκρατικότητα τζιαι τη συνείδησή σας που έγινεν τόσο λεπτή που εν σι θρου τζιαι φαίνουνται τα σσώψυχα σας τα πίκρικα. Όι πως εν η πρώτη φορά δηλαδή.

stelios papalangi είπε...

Ούτε Τα μασώ ούτε τίποτε.
Δεν ξέρω τα γεγονότα της δικής . Σύμφωνα με το δικαστήριο ο Ζανέτος εκβίαζε το Λίλη, οτι αν δεν ξοφλησει τα χρέη της Άλκης δεν θα του κάνει την "ευκολία " και ως αποτέλεσμα το ταμείο συν τάξεως των εργαζομένων έχασε λεφτά.
Αν έγινε η δεν έγινε αυτό εγώ δεν το ξέρω.
Αλλά ελπίζω να συμφωνούμε οτι ΑΝ έγινε , τούτο είναι έγκλημα.
Και εξακολουθεί να είναι, άσχετο αν ΚΑΙ ο Λίλης είναι εγκληματίας η αν ο Λίλης την έβγαλε τελικά καθαρή.

Τόσο απλο.

Οι μίζες απο οτι φαίνεται δίδονται προκαταβολικά και όχι με την ύπαρξη κερδών ;-)

Απόλλωνας είπε...

Στέλιο Παπαλάγκι

Εξακολουθούν και οι δικές σου τοποθετήσεις όπως και πολλών άλλων, να κινούνται σε λανθασμένο επίπεδο. Στο επίπεδο δηλαδή του «εγώ νομίζω είναι αθώοι» ή του «είναι ένοχοι ρε παιδιά, δεν γίνεται διαφορετικά» ή του «αν έγινε αυτό τότε ισχύει το άλλο, εάν όχι τότε το αντίθετο». Δεν είμαστε εμείς αρμόδιοι να τα κρίνουμε αυτά, απλά διότι δεν έχουμε υπόψη μας όλα τα γεγονότα, στοιχεία και μαρτυρίες και επί πλέον δεν είμαστε νομικοί. Ο μόνος θεσμικά αρμόδιος να το αποφασίσει αυτό, είναι το δικαστήριο. Εμάς δουλειά μας, για να μην πω υποχρέωση μας, είναι να σχηματίσουμε άποψη για την απόφαση του δικαστηρίου αποκλειστικά μέσα από την αιτιολόγηση που δίνει, αλλά και μέσα από το γενικότερο τρόπο που αυτό λειτούργησε και όχι μέσα από το τι μας βολεύει.

Για την απόφαση του δικαστηρίου λοιπόν, για να μην τα ξαναγράφω, μεταφέρω ότι έγραψα προχτές στο μπλογκ του Στροβολιώτη, σε μια από τις λίγες φορές που μπήκα στον κόπο να σχολιάσω τα όσα λέει (και όπως πάντα το μετάνιωσα αμέσως μετά). Έγραψα λοιπόν :

«… η απόφαση του δικαστηρίου στηρίχτηκε στις βασικές παραδοχές ότι : (α) η κατάθεση Λίλλη είναι αξιόπιστη, (β) ότι δεν εντοπίστηκε κάποιο αντάλλαγμα προς αυτόν και (γ) ότι η μέθοδος μετατροπής κατηγορουμένων σε μάρτυρες, προκειμένου να εξιχνιαστεί και να στοιχειοθετηθεί μια υπόθεση ενώπιον της δικαιοσύνης, είναι θεμιτή και εφαρμόζεται και σε άλλες χώρες.

Για την πρώτη παραδοχή. Όλο αυτό τον καιρό είδαν το φως της δημοσιότητας πολλά, τα οποία όπως διαβάζαμε, οι συνήγοροι υπεράσπισης παρουσίασαν με κάθε επιμέλεια στο δικαστήριο. Πως με όλα αυτά το δικαστήριο έκρινε ότι είναι αξιόπιστη αυτή η μαρτυρία; Μήπως λόγω των Φαντούσηδων και των Κοκκινίδων; Είναι βλέπεις και το αίσθημα που μας άφησαν εκείνες οι ρημάδες οι μαγνητοφωνημένες συνομιλίες. Όσο βολικά και να κρύβεται το σύστημα πίσω από την έλλειψη θεσμικού πλαισίου για να γίνουν αυτές αποδεκτές στο δικαστήριο, ο κόσμος δεν τις ξεχνά.

Για τη δεύτερη. Η μεταφορά της εκδίκασης του Λίλλη στο Επαρχιακό Δικαστήριο αντί στο Κακουργοδικείο, που σημαίνει σημαντική μείωση της ποινής, σε ποια πραγματικότητα δεν αποτελεί αντάλλαγμα; Και ποια η εμπιστοσύνη σε ένα δικαστήριο που δεν το βλέπει αυτό;

Για την τρίτη. Όντως η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται και σε άλλες χώρες. Είναι όμως δυνατόν η φιλοσοφία της να είναι η μετατροπή του μεγάλου ψαριού σε μάρτυρα κατηγορίας, για να τσακώσουν τις μαρίδες; Στα σοβαρά, το δικαστήριο θέλει να μας πει ότι στις άλλες χώρες έτσι γίνεται; Και πως εξυπηρετείται η δικαιοσύνη, πως ικανοποιείται το περί δικαίου λαϊκό αίσθημα, χωρίς την ύπαρξη οποιασδήποτε αναλογικότητας στην αντιμετώπιση των ενεχομένων;»

Εκείνο λοιπόν που εγώ συμπεραίνω, είναι ότι οι παραδοχές στις οποίες βασίζεται η απόφαση είναι λανθασμένες, οι λόγοι που το δικαστήριο τις αποδέχτηκε είναι ύποπτοι και το σύστημα απ’ ότι φαίνεται, δεν λειτουργεί. Τόσο απλά.

νεος είπε...

Καλά, υπάρχει και εξήγηση γιατί κάποιοι δεν βλέπουν την απροκάλυπτη εισαγγελική χούντα που κόφκει τζιαι ράφκει κατα το τι συμφέρει την ακροδεξιά (τον Ρίκκο και τη μαφία που εξυπηρετεί διαχρονικά. Πχ που είναι η ευαισθησία τους για το ναό της αφροδίτης ή τα τραπεζιτικά;).

Και η εξήγηση είναι γιατί τούτη η χούντα εφορτώθηκε στες πλάτες μας με τη δική τους ανοχή ή και τη ψήφο!

Άδικος λοιπόν ο κόπος σου Απόλλωνα, όπως και στου στροβολιώτη. Ισχύει το προηγούμενο μου σχόλιο 100%.

Anef_Oriwn είπε...

Και βεβαίως τα μασάς Steliε Papalangi!
Για μια ακόμα φορά επαναλάβεις [αφού για λίγο καιρό ξαποστάσεις] την προσφιλή ΣΟΥ τακτική του ήξεις αφήξεις!
Τί πάει να πει «σύμφωνα με το δικαστήριο ο Ζανέτος εκβίαζε το Λίλη οτι αν δεν ξοφλησει τα χρέη της Άλκης δεν θα του κάνει την “ευκολία”…»; Αυτά δεν είναι ο Λίλλης που τα ‘λεγε και το Δικαστήριο τα αποδέχτηκε, αφού έκρινε τον Λίλλη ως «αξιόπιστο μάρτυρα»; Βάλε επιτέλους τον νουν ΣΟΥ και την κρίση να δουλέψουν μακράν από τα αναμασήματα του αστικού Τύπου: Θα μπορούσε ο Λίλλης να είναι «αξιόπιστος μάρτυρας» όντας ο εγκέφαλος της υπόθεσης της Δρομολαξιάς, ή ο Ρίκκος ένας άμεμπτος Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας αν λάβουμε υπ’ όψιν την πολιτική κι όχι μόνο ιστορία του;
Την ίδια ώρα [στην πρώτη εδώ παρέμβαση ΣΟΥ] σύρνεις κι ένα «Αν [το ΑΚΕΛ] πιστέφκει ότι ο ζανέττος δεν εκβιάσε, δικαιούται να διαμαρτύρεται...», ενώ μόλις πιο πάνω γράφεις «Το θέμα είναι αν για το αδίκημα που κατηγορείται είναι όντως ένοχος»... Μα περιπαίζεις μας, ρε Steliε;

Πέραν τούτων, ποια ή απόδειξη ότι «το ταμείο συντάξεως των εργαζομένων [της CYTAς] έχασε λεφτά»; Υπάρχει κάποια μελέτη που να το λέει αυτό; ΕΓΩ πάντως ΔΕΝ πρόσεξα κάτι τέτοιο! Ή μήπως έκαμε κάποια τέτοια διαπίστωση στην υπό αμφισβήτηση απόφαση του το Δικαστήριο; Είτε υπήρξαν μίζες, είτε όχι η συμφωνία μεταξύ της εταιρείας του Λίλλη και του Ταμείου Συντάξεων ήταν μια καπιταλιστική συναλλαγή μ’ όλες τις παρεμφερείς αδυναμίες της και στη βάση οπωσδήποτε του καπιταλιστικού ρητού, ή της καπιταλιστικής “αρχής”, “εγιώ στραώννω τζιαι πουλώ, τζι’ εσού άμπλεπε τζι’ αγόραζε”!!!
Τώρα αν υπήρχαν υπερχρεώσεις και ξοδεύτηκαν περισσότερα λεφτά από το ταμείο των εργαζομένων, τούτο το ζητήματα μπορεί να έχει μια ηθική πτυχή και να αφορά και τον Βεν. Ζαννέτο [ως ηγετικό στέλεχος του ΑΚΕΛ] και να ελέγχεται πολιτικά γι’ αυτό, αλλά τούτο δεν νομίζω να αποτελεί από μόνο του και ποινικό αδίκημα με βάση το αστικό ποινικό δίκαιο. Γιατί διαφορετικά όλο το σύστημα λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας θα ‘πρεπε να ήταν ποινικά κολάσιμο...