Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Ανάρτηση 117/2014 [προγραμματισμένη, σύντομη, αφιερωματική, ευχετήρια, τραγουδιστική] – (Τί κι αν είμαι) Αγύριστο κεφάλι…


Αφιέρωμα στον φίλο ΜΟΥ τον Γκάνταλφ
(«Παλιέ μου φίλε γνώριμε, συμμαθητή, θαμώνα...»)

Πρελούδια
«Φυσάει ένας αέρας που σαρώνει
ενθύμια παλιά και φυλακτά...
[...]
...και οι νοικοκυραίοι που τρομάζουν,
ξορκίζουν μ’ αγιασμό το σατανά...»
[Άλκης Αλκαίος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου]

*****
«Γεννήθηκα σ’ ένα χωριό μια νύχτα του Δεκέμβρη
Γιατρός δε με ξεπέταξε μα μιας μαμής το χέρι.
Οι συγγενείς μαζεύτηκαν από νωρίς στο σπίτι.
Πώς είναι έτσι το παιδί και τι μεγάλη μύτη!»
[στίχος -παραφρασμένος- από τη “Σφεντόνα” του Βασίλη Παπακωνσταντίνου]

*********************************
“Αγύριστο κεφάλι”


Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

«Φυσάει ένας αέρας που σαρώνει
ενθύμια παλιά και φυλακτά
Οι ήρωες το σκάνε απ’ την οθόνη
ξυλάρμενοι τραβάνε στ’ ανοιχτά

Πού μας πηγαίνει αυτό το τρεχαντήρι,
δεν ξέρω γέμισε μου το ποτήρι
πού μας πηγαίνει αυτό το τρεχαντήρι,
δεν ξέρω γέμισε μου το ποτήρι

Τα μάρμαρα στο φως αντιφεγγίζουν
σε ποιο ταξίδι σ’ έχω ξαναδεί
τυφλά πουλιά το τζάμι μου ραμφίζουν
το πλένει στα φανάρια ένα παιδί
κι ένας τελάλης σ’ έρημη πλατεία
τριάντα χρόνια ψάχνει την αιτία

Στους δρόμους καβαλάρηδες καλπάζουν
και κυνηγούν τ’ αδέσποτα σκυλιά
και οι νοικοκυραίοι που τρομάζουν,
ξορκίζουν μ αγιασμό το σατανά

Δεν είναι εδώ Βαλκάνια, σου το ‘πα
εδώ είναι παίξε γέλασε και σώπα
δεν είναι εδώ Βαλκάνια, σου το ‘πα
εδώ είναι παίξε γέλασε και σώπα

Φυσάει ένας αέρας που σαρώνει,
μα εγώ είμ’ ένα τραγούδι αλλοτινό
στου δρόμου το λιοπύρι και το χιόνι
αγύριστο κεφάλι θα γυρνώ

Στα χέρια σου αφήνω το τιμόνι
κι η πιο μεγάλη νύχτα ξημερώνει
Στα χέρια σου αφήνω το τιμόνι
κι η πιο μεγάλη νύχτα ξημερώνει»

Anef_Oriwn
[«Κι ενώ όλα τα θυμόμουνα κι είχα μυαλό ξουράφι,
να μεγαλώσω ξέχασα και έμεινα στο ράφι...»]…
Δευτέρα 15/12/2014

2 σχόλια:

Anef_Oriwn είπε...

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα «αγύριστα κεφάλια» και τα ψαγμένα τα μυαλά και βρίσκονται και κάποιοι που «δεν κοιτάνε [μόνο] τη δουλειά τους»...

Σήμερα κατά το μεσημεράκι και βαλε άκουγα από τις ότι το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η έφεση που υπέβαλε η Γενική Εισαγγελία κατά της απόφασης ενός Επαρχιακού Δικαστή να απόρριψης το αίτημα της Αστυνομίας για κράτηση
τριών ατόμων ως ύποπτων για εμπλοκή στο σκάνδαλο με το Αποχετευτικού ήταν «anef_αντικειμένου» [εξ όσων κατάλαβα επειδή δεν ζητείτο η κράτηση των τριών που είχαν, πριν καμιά 10ριά μέρες, θεωρηθεί ως ύποπτοι από την Αστυνομία και τη Γενική Εισαγγελία], αλλά παράλληλα [το Ανώτατο] διαπίστωσε και ότι εκ πρώτης όψεως το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν φαίνεται να εφάρμοσε τις αρχές της νομολογίας...
Έντιμοι κύριοι Δικαστές, μπορείτε να επεξηγήσετε και σ’ ΕΜΕΝΑ, έναν απλό κι αχάπαρο από νομικά πολίτη, ο οποίος όμως έχει ακούσει αυτήν την είδηση [και προφανώς και σε πολλούς άλλους που είναι ομοίως αδαείς όπως ΕΓΩ], τι πάει να πει, ή πως μεταφράζεται και ερμηνεύεται, αυτό το «το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν φαίνεται να εφάρμοσε τις αρχές της νομολογίας»;

Anef_Oriwn είπε...

Τεράστια η επιτυχία [όπως μού είπαν] της ψεσινής συναυλίας της ΕΔΟΝ προς τιμή των 70 χρόνων της ΑΟΝ-ΕΔΟΝ... Σ’ αυτήν έλαβαν μέρος κάπου 26 έλληνες και κύπριοι καλλιτέχνες [τραγουδιστές και τραγουδίστριες]˙ ανάμεσα τους και οι Χαλκιάς, Ανδρεάτος, Κούλης Θεοδώρου, Παπακωνσταντίνου, Πασχαλίδης, Νταλάρας, Γλυκερία, Ρίτα Αντωνοπούλου, Θαλασσινός, Τσακνής, Μπάσης...
Δυστυχώς δεν ήμουν εκεί [όχι γιατί ηλικιακά δεν είμαι πια νέος, αλλά γι’ άλλους καθαρά πρακτικούς λόγους] κι έτσι δεν ξέρω τί τραγούδια ειπώθηκαν... Κι έτσι ούτε γνωρίζω αν ο Πασχαλίδης είπεν, ας πούμεν, το “Αγύριστο κεφάλι”, ή τις “Ντομάτες”, όμως είμαι σίγουρος ότι η όλη εκδήλωση ήταν μια πανδαισία μουσικής και ασμάτων...