Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Ανάρτηση 37/2014 [έκτακτη, αντικαπιταλιστική κι αντι-θεσμική, ιδεολογική και εξ αναδημοσιεύσεως] – Ένα άρθρο από το Blog “Αγκάρρα” επικριτικό για τους αστικό“δημοκρατικούς” θεσμούς...


Εισαγωγικά

Φίλτατες Αναγνώστριες,
Σεβάσμιοι Αναγνώστες,

Δεν είναι η πρώτη φορά που σ’ αυτό το Blog καταθέσαμε τις κρίσεις και επικρίσεις μας για το ταξικό περιεχόμενο και τα περιορισμένα όρια των θεσμών της αστικής δημοκρατίας και τον κατασταλτικό χαρακτήρα των μηχανισμών του αστικού κράτους. Μάλιστα σε δύο φετινές αναρτήσεις μας, στην 6/2014 και στην 9/2014,  κάναμε και αναφορά σε αντιφατικές τοποθετήσεις του ΑΚΕΛ σε σχέση με τους αστικοδημοκρατικούς θεσμούς και ποιων τα ταξικά συμφέροντα στην ουσία και στην πράξη (εξ)υπηρετούν...
Σήμερα θα ΣΑΣ παραθέσουμε ένα πολύ κατατοπιστικό επί του θέματος ιδεολογικής φύσεως κείμενο που αλιεύσαμε από το κυπριακό Αριστερό Blog “Αγκάρρα”.
Καλή ανάγνωση...  

*******************************
“3 μαθήματα από τις τελευταίες εξελίξεις στην Κύπρο”
[από το Blog “Αγκάρρα” -για άμεση σύνδεση με το blog εδώ...]   

{Οι υπογραμμίσεις και οι επιχρωματώσεις είναι δικές μου, όπως και τα σύντομα σχόλια, οι επεξηγήσεις και διευκρινήσεις με κόκκινο χρώμα εντός των αγκύλων. Άλλα σχόλια δικά μου δεν θα καταθέσω. Έχω επίσης κάμει πολύ περιορισμένες συντακτικές διορθώσεις που βελτιώνουν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, την κατανόηση του κειμένου˙ σημειώνονται κι αυτές με κόκκινο χρώμα}... 

Προσπαθήστε να δείτε τα τελευταία νέα ενιαία και αδιαίρετα γεγονότα μιας γενικότερης πολιτικής που ακολουθείται στην Κύπρο. Δηλαδή, η απομάκρυνση Δημητριάδη, ακολούθως τού Αρχηγού Αστυνομίας, ο καβγάς του Τσαλακού (επί χρόνια στενού συνεργάτη του Σ. Χάσικου) [ήταν Διευθυντής στην “Αλήθεια” όπου προφανώς “εκοβε κ’ έραβε” και προσπάθησε να το κάνει και στο ΡΙΚ επιχειρώντας να κόψει την συνέντευξη τον παυθέντα αρχηγού της Αστυνομίας από τις “Ειδήσεις” του ΡΙΚ1] με τον Αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή του ΡΙΚ [πρόκειται για τον Γρηγόρη Μαλιώτη, ο οποίος ήδη υπόβαλε την παραίτηση του από το συγκεκριμένο πόστο, αλλά θα συνεχίσει από το πόστο του Διευθυντή Τηλεόρασης - δείτε για τα σχετικά εδώ], αλλά  και τα καμώματα του Γενικού Εισαγγελέα, δείχνουν ξεκάθαρα την πρόθεση της σημερινής κυβέρνησης να λειτουργήσει ακόμη και εκτός των πλαισίων της αστικής κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, του δικού τους συστήματος δηλαδή. Όλοι αυτοί δεν ήταν ούτε αντισυστημικοί, ούτε υπέρμαχοι του σοσιαλισμού, αλλά πιστοί υπηρέτες μιας φιλελεύθερης Δημοκρατίας, η οποία υποτίθεται για λόγους προστασίας πρέπει να διαχωρίζει τις εξουσίες της και να έχει ανεξάρτητους θεσμούς. Αυτά τα γεγονότα οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι δεν υπάρχει κανένας ανεξάρτητος θεσμός. [Απόψε στις ειδήσεις ΜΑΣ είπαν πως η νέα Γενική Ελέγκτρια, η κα Χρυσταλλού, έχει φέρει αντιρρήσεις να ψηφιστεί σε νόμο η πρόταση νόμου που καταθέσαν στη Βουλή ΑΚΕΛ και  ΕΔΕΚ για προστασία από τις εκποιήσεις της πρώτης κατοικίας σημ. 4/4/2024 – 9:40 μ.μ.: από κεκτημένη συνήθεια έγραψα πιο πάνω πως η κα Χρυστάλλα Γιωρκάτζιη είναι η «νέα Γενική Ελέγκτρια», όμως ως γνωστόν «τούτη» είναι η νέα Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας]... Δεν είναι φυσικά έκπληξη για όσους μιλούν για την αναγκαιότητα ταξικής πολιτικής και ανάλυσης η διαπλοκή και τα σκάνδαλα. Η μανία με την οποία επιτέθηκε η νυν ακροδεξιά κυβέρνηση του ΔΗΣΥ για να ελέγξει την Κεντρική Τράπεζα, την Αστυνομία, τα ΜΜΕ και το Δικαστικό σύστημα, επιβεβαιώνει περίτρανα όσους τολμούσαν να μιλήσουν για τον χαρακτήρα του κράτους σε συνθήκες καπιταλιστικής οικονομίας. Για να μπορέσουν να περάσουν οι αντι-μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, ο ΔΗΣΥ σαν κύριος εκφραστής αστικών συμφερόντων και ο Πρόεδρος ξέρουν πολύ καλά ότι πρέπει να ελέγξουν όλα τα εποικοδομήματα της κοινωνίας που εξουσιάζει το κεφάλαιο για ομαλότερη προστασία και ενωμένη γροθιά έναντι των λαϊκών και μικρομεσαίων στρωμάτων. [Είναι απόλυτα λογικό για όσους ερμηνεύουν ταξικά το κοινωνικό προτσές να ξέρουν ότι το αστικό εποικοδόμημα είναι εκεί για να εξυπηρετεί την οικονομική βάση του καπιταλισμού]... Συνεπώς γίνονται και τα αναγκαία ξεκαθαρίσματα μεταξύ των διαφόρων ανταγωνισμών των αστών και των προσωπικών συμφερόντων τους. Η ακροδεξιά κυβέρνηση Αναστασιάδη παράλληλα, στέλνει μηνύματα σε πολιτικούς αντιπάλους αλλά και στην εργατική τάξη: θα είμαστε αμείλικτοι και δε θα διστάσουμε να καθαιρέσουμε και να υποτάξουμε οποιονδήποτε διαφωνεί με αυτή τη πολιτική ακόμη και παράνομα μέσα στο φως της μέρας.

Η δε προσπάθεια του δικηγόρου Παρασκευά [είναι ο γνωστός Blogger OSR, ο οποίος αρνείται να αρνείται να πληρώσει τις Κοινωνικές του Ασφαλίσεις ως αυτοτελώς εργαζόμενος μετά το κούρεμα και μετά που το κράτος η Πολιτεία, διέγραψε κατόπιν οδηγιών της Τρόικα το αστρονομικό ποσό των 7,5 δις – δείτε τα σχετικά εδώ] ασχέτως αν κάποιος συμφωνεί η διαφωνεί με τον τρόπο που προσπαθεί να αναδείξει το ζήτημα, έχουν φανερώσει για ακόμη μια φορά την ταξικότητα όλων των ζητημάτων που αφορούν τους θεσμούς. Μέσα σε μια νύκτα δισεκατομμύρια μπορούν να σβηστούν και να ριχτούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στο λαό. Το δικαστικό, νομοθετικό και δικαιικό σύστημα πανε περίπατο μπροστά στις πολιτικές αποφάσεις για το σώσιμο της καπιταλιστικής οικονομίας. Με άλλα λόγια το πολιτικό σκηνικό δεν μπορεί παρά να αναλύεται αδιαίρετα από τις σχέσεις παραγωγής που επικρατούν σε μια κοινωνία. Τι αντιπροσωπεύει και για ποιο πράγμα παλεύει ο καθένας φαίνεται ξεκάθαρα όταν γίνονται αναλύσεις με ταξικά κριτήρια.

Όλα αυτά, πέραν της ταξικότητας των θεσμών, δείχνουν δύο πολύ σημαντικά πράματα: την συμβατότητα [και τη συνοδοιπορία] των φιλελεύθερων με τους ακροδεξιούς, και ότι η εύκολη λύση της προσμονής σε μια κάθαρση από τη διαφθορά όχι μόνο δεν εναντιώνεται στο σύστημα αλλά του δίνει ιδέες πώς να ανασυνταχτεί. [Αλήθεια, αν περνούσε ο Σωτήρης Σαμψών στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ για τις ευρωεκλογές, πώς θα εσυνύπαρχε μαζί του η αριστερίζουσα(!!!) –εδώ γελάνε όλα τα παρδαλά κατσίκια- Ρένα Χόπλαρου; Προφανώς θα κλειοστόμιαζε!]...    

Οι φιλελεύθεροι οι οποίοι διατυμπανίζουν πόσο προοδευτική δύναμη είναι, έχουν υποστηρίξει την διάλυση των ανεξάρτητων θεσμών του κράτους, τον πλήρη έλεγχο των ΜΜΕ και φυσικά την έντονα ταξική και αντιδραστική πολιτική των κυβερνώντων. Οποιαδήποτε κριτική στα επιμέρους ζητήματα, έχει να κάνει με εντυπώσεις που φυσικά αποσκοπούν στην δυνατότητα του συστήματος να δημιουργεί εύκολες κριτικές με σκοπό την απορρόφηση παραπόνων. Οι ίδιοι έχουν υιοθετήσει πλήρως την ατζέντα των συντηρητικών της Ευρώπης που ενίοτε μπορεί και να κριτικάρουν όταν δεν είναι στην Κύπρο. Είναι αστείο το πόσο τυφλοί ήταν στο ζήτημα των νέο-ναζί στην Ουκρανία για παράδειγμα, και η κριτική τους στα καμώματα του Ερντογάν στην Τουρκία που ακολουθεί ακριβώς την ίδια οικονομική πολιτική που προωθούν και οι ίδιοι στην Κύπρο. Φυσικά έχει πολλές δόσεις τρέλας κιόλας ο πανικός τους με το twitter, youtube, facebook σαν να πρόκειται για παρεμπόδιση της «ελευθερίας» όταν για λόγους τακτικής ο Τούρκος πρωθυπουργός έχε κόψει κάποιες εταιρίες που διατηρούν κοινωνικά δίκτυα για την περισυλλογή πληροφοριών και στη συνέχεια πώληση τους με σκοπό το κέρδος, δηλαδή business as usual. Στην Κύπρο όμως που όλα αυτά επιτρέπονται, αλλά η πληροφορία είναι τόσο λογοκριμένη και ιδεολογικά προσανατολισμένη δεν τους ενδιαφέρει και τόσο, μάλλον τους συμφέρει και την βαφτίζουν «πολυφωνία» με μόνο κριτήριο την ύπαρξη πολλών ονομάτων Μ.Μ.Ε (κριτική στους ολιγάρχες κατόχους αυτών των μέσων και τη σημασία τους γιοκ). Συνεπώς, και οι “αντιφασιστικές” τους ευαισθησίες δεν μπορούν παρά να θεωρηθούν ουσιαστικά εργαλείο για τον απροκάλυπτο αντικομμουνισμό τους, κάτι που δείχνει ότι οι ταξικές δυνάμεις δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να τους εμπιστεύονται σε κοινό μέτωπο και να τους προβάλουν σαν σύμμαχους ενάντια στο φασισμό.

Η εμμονή σε διαφθορά και σκάνδαλα μπορεί να εύκολα να οικειοποιηθεί και από το σύστημα όπως έγινε με την [επιλεκτική] δημοσιοποίηση ονομάτων από τον Δ. Συλλούρη και τον Περδίκη, οι οποίοι κατονόμασαν τάχατες βουλευτές που σβήστηκαν τα δάνεια τους. Όλος ο φακός έπεσε μετά να καλύψει την επιφάνεια το ζητήματος, δηλαδή να δώσουν εξηγήσεις τα ονόματα που αναφέρθηκαν και να μιλήσουν για σκάνδαλο. Αυτό που αποσιωπήθηκε πάλι, είναι το γεγονός πως όλοι γνωρίζουν για όλα, και χρησιμοποιούν τα στοιχεία μόνο για πολιτικές επιδιώξεις. Πως γίνεται ο κ. Συλλούρης να μην ήξερε τόσο καιρό, και τώρα να έμαθε για αυτά τα ονόματα; Επιπλέον, ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι το πολιτικό προσωπικό μπορεί πάρα πολύ εύκολα πλέον να μιλήσει για κάθαρση αφού θα ψάξει να βρει αποδιοπομπαίους τράγους, άντε να κλείσει και κανέναν στη φυλακή (λέμε τώρα) και να αφήσει και πάλι στο απυρόβλητο την ουσία του ζητήματος: ότι δεν πρόκειται περί λαθών και παραλείψεων των πολιτικών προσώπων αλλά περί συστημικής αναγκαιότητας. Δεν μπορεί να υπάρξει καπιταλισμός με πλήρη διαφάνεια, ούτε χωρίς διαφθορά.

Οι επιμέρους κόντρες που γίνονται ενδοαστικά, δεν μπορούν να τυφλώνουν τους εργαζόμενους και τους απλούς πολίτες για την ουσιαστική σύμπλευση των συμφερόντων όλων αυτών: ότι η καπιταλιστική οικονομία πρέπει να διαφυλαχτεί πάση θυσία. Για αυτό το λόγο η απάντηση όλων των υπολοίπων δεν μπορεί να αναλώνεται στις ίντριγκες και τις κόντρες τους, μπορούμε φυσικά να πάρουμε πληροφορίες από αυτές. Αλλά ο στόχος πρέπει να είναι στα ζητήματα ουσίας, στην αναγκαιότητα ανατροπής αυτής της βαρβαρότητας και όχι να μπούμε σε μια λογική αναζήτησης και ανακύκλωσης προσώπων.

Anef_Oriwn
[αντισυμβατικά κι αντιθεσμικά]
Πέμπτη 3/4/2014
[και καλό μήνα, καλή Άνοιξη κι όμορφα να περάσετε στις πασχαλινές αργίες]

4 σχόλια:

Anef_Oriwn είπε...

Άσχετο [και τεχνικής φύσεως] σχόλιο:
Κάτι παράδοξο συμβαίνει με τον Blogger… Ενώ αυτή η ανάρτηση έγινε ψες, μόλις απόψε επέτρεψε ο Blogger στο post να σκάσει μύτη και να εμφανιστεί στα φίλια blogs που ΜΑΣ κάνουν την τιμή να ΜΑΣ φιλοξενούν [όπως ας πούμεν, η Disdaimona, ο Νέος, το “Παντός Καιρού”, ο Woofis, ο Σολιάτης, τα “Νεκατώματα”, το blog της ΕΡΑΣ]... Φαίνεται τα ‘χει παίξει και ο Blogger. Λαλείτε να ‘ν’ καιρός να μεταφερθούμε σε κάποιο άλλο μέσο κοινωνικής δικτύωσης;

νεος είπε...

Τα παιδιά του Ανγκάρρα τα γνώρισα στην εκδήλωση για τον Τσάβες στη Λευκωσία. Θα ξανασυναντηθούμε -είπαμε- όταν μπει μπροστά ο κυπροβενεζουελάνικος σύνδεσμος. Για να δούμε.

Οι αστοί έχουν πλέον αφήσει στην άκρη όλα τα προσχήματα, τα δημοκρατικά δήθεν προσχήματα. Η αστική δημοκρατία τελείωσε στην Κύπρο όπως και σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Κυβερνούν πλέον παντού με απανωτά θεσμικά πραξικοπήματα, φανερές διαπλοκές, διατάγματα και αυταρχισμό.

Δεξιά και ακροδεξιά έγιναν ένα και το αυτό, ξανά, για να απαγορεύσουν την άλλη άποψη, να λογοκρίνουν, να συγκαλύψουν, να αποπροσανατολίσουν.

Δεν ξέρω αν είδες το πρόσφατο βίντεο της Ειρήνης με τον μίστερ Περδίκη, το γνωστό παπαγαλάκι των ΜΜΕ, στο οποίο αποκαλύπτονται πολλά, για τον ρόλο του λαϊκισμού ως δεκανίκι του συστήματος, και φυσικά των μεγαλόσχημων τηλεοπτικών περσόνων.

https://www.youtube.com/watch?v=LFWCMouJxzY&feature=youtube_gdata

Αξίζει να το παρακολουθήσει κάποιος από την αρχή μέχρι το τέλος!

νεος είπε...

Να και ο Βορίδης!

http://jungle-report.blogspot.com/2014/04/tsekourakos.html

«..η Δεξιά δεν είχε ποτέ σχέση με φασιστικές και ναζιστικές ιδέες [...] πάντα πολεμούσε και μάτωνε εναντίων αυτών των ιδεών»

Ώρα είναι να μας που τα ίδια εδώ οι Σαμψών, οι Ρίκκοι και οι Αναστασιάδηδες!

Σολιάτης είπε...

Φίλε δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά και το facebbook.com μου βγάζει ανακοινώσεις προηγούμενων ημερών και πολλές φορές ανακατεύει τις ίδιες ανακοινώσεις. Και ενώ κάποιοι βλέπουν πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να τα βλέπω και ‘γω, δεν τα βλέπω. Αν πεις για το skype είναι όλο διακοπές στην ομιλία.