Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

Ανάρτηση 127/2012 [σύντομη, μουσικο-τραγουδιστική, γιορταστική(;), αφιερωματική] – Μήπως «κάποιος γιορτάζει»;


Αντί εισαγωγής:
«...η φάτσα μου είναι με τη μύτη τη στραβή
κι ένα σημάδι στο λαιμό απ’  τον έρωτά σου».

************************
«Κάποιος γιορτάζει;» 

Δεν ξέρω αν φταίνε τ’ άστρα, ya ο ωροσκόπος μου, ή άλλα περίεργα δαιμόνια και παράξενα ξωτικά, ή το «κακό το ριζικό μου», ή να ‘βλεπα κάνα ονείρατο [που δεν το θυμάμαι τώρα], αλλά έχει που το πρωί που ξύπνησα που γυροφέρνει στο νουν μου εκείνο το Παπακωνστάντειο άσμα:  

“Χρόνια πολλά”



Λέτε ρε παιδιά, “κάποιος [να] γιορτάζει” κι ΕΓΩ ο ασσυχχόμπατος, ίσως και συνεπεία πρόωρου Αλτζχάιμερ, να μην μπορώ να θυμηθώ ποιος; Πάντως ηχούν στ’ αυτιά μου και κάποιοι άλλοι, μυστήριοι στίχοι όπως «αλλά εγώ θα σε πάρω να φύγουμε/στου μυαλού μου τα μεγάλα τα δάση/κλειδάκι μυστικό για τον Παράδεισο/του ονείρου, του ονείρου μου βάση». Νάτο και πάλι το «όνειρο», που λέγαμε!  

Ίντα λαλείτε, για όλ’ αυτά να φταίει άραγε και το γεγονός ότι εσχάτως δεν καλοκοιμάμαι τα βράδυα˙ σκέψεις πολλές με κατακλύζουν τα βράδια, τζιαι gamoto, εν σαν να τζιαι «μοιράζομαι τη νύχτα μοναχός μου» [που λαλεί τζι’ ο παρέας μου ο Γκάνταλφ]

Τελικά κοίταξα, έτσι για να μου φύγει και η απορία, κι ένα Diary. Κι εκεί gamoto λέει, «5 Οκτωβρίου Χαριτίνης μάρτυρος και Μεθοδίας οσίας». Έστυψα το μυαλό μου, αλλά δεν βρήκα να ξέρω καμίαν Χαριτίνη κι ουδεμίαν Μεθοδία! Μηδέν καμιά  Χαρούλα [πλην της Αλεξίου, κι αυτήν μόνο ωδικώς], μηδεμίαν Τίνα [χαϊδευτικό της Χαριτίνης αυτό], εκτός από μιαν ηλικιωμένη χωρκανή μου που τη λαλούν Ττινούν [κι αυτοό απο το Γριστινού], και [ωδικώς και πάλι] την αειθαλή [70ρα και βάλε πλέον] Tina Turner… 

Εξ όσων όμως γνωρίζω αύριο [6 τ’ Οκτώβρη] είναι του “Αγίου” Κενδέα [ή Άη Τζιενγκιά, όπως τον λένε σε κάποιες περιοχές, γιατί έχουν να πουν πως ειδικός στην θεραπεία των τζιενγκιών – των αφόρητων πόνων]... Κι εδώ οφείλω να πω ότι έχω κάποιο δικό μου άνθρωπο που γιορτάζει! Λέτε να ‘ναι γι’ αυτό που το συγκεκριμένο τραγούδι [το “Χρόνια πολλά”], πάει κ’ έρχεται στον νου μου;
Α, και πάλι για αύριο, το diary λέει πως είναι και της Ερωτηίδος(!!!) μάρτυρος... Ε, ρε τι πάω κι ανακαλύπτω!  

{Εδώ θ’ ανοίξω να παρένθεση για να πω ότι ο “Άγιος” Κενδέας ήταν κι αυτός ένας από τους Αλαμάνους μισθοφόρους, που ήρθαν (κι “άγιασαν”) στο νησί μας από την Παλαιστίνη. [Σχετική σύντομη αναφορά για τους Αλαμάνους “αγίους” έκαμα στην ανάρτηση μου με αρ. 117/2012]… 
Ίσως γι’ αυτό και το όνομα Κεντέας το συναντούμε ΜΟΝΟ στην Κύπρο. Δεν το ‘χω ακούσει στον ελλαδικό χώρο, όπως δεν έχω ακούσει και τα ονόματα Μόδεστος, Νεόφυτος, Θεράπος, Ηράκλης [από το Ηρακλίδειος]... Τούτο όμως αναδεικνύει και κάτι άλλο, κάτι πολύ σημαντικό, που παρατήρησα τις τελευταίες μέρες όταν συνέκρινα [ασυναίσθητα και νοερά] το κυπριακό με το ελληνικό εορτολόγιο: Έχω εντοπίσει μία τάση για απεξάρτηση της κυπριακής Εκκλησίας [της Επαρχίας] από το Κέντρο [το Οικουμενικό Πατριαρχείο], ή/και τον παράλληλο ελιτισμό του Πατριαρχείου [απέναντι στην Επαρχία – την Κύπρο στην προκειμένη περίπτωση], ένα από τα χαρακτηριστικά του οποίου ήταν και η μη αναγνώριση των κυπρίων “αγίων”. Πιο πολλά επ’ αυτού ίσως κάποια άλλη φορά}...

Επανερχόμενος όμως στο θέμα της τυχόν σημερινής γιορτής, σκέφτηκα  έτσι για παν ενδεχόμενο, να κάνω και μιαν τραγουδιστική αφιερωσούλα [έτσι γενικώς], μην με πούνε μετά και ξεχασσιάρη, ya τσιγκούνη:     

 “Όλα ΣΕ θυμίζουν” 


{Καλού κακού όμως, θα ρωτήσω σχετικά και τον παρέα ΜΟΥ τον Γκάνταλφ˙ αυτός όλα τα ξέρει κι όλα τα ψυλλιάζεται!}…

Anef_Oriwn
[πασχίζων να θυμηθεί ποιος/ποια γιορτάζει]
Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 

2 σχόλια:

Anef_Oriwn είπε...

http://aneforiwn.blogspot.com/2011/10/942011.html
--- Ο Παπακωνσταντίνου άδει για κάποιο «Βράδυ Σαββάτου», όμως μπορεί τούτο το επίμαχο βράδυ να ‘ναι και “Βράδυ Παρασκευής”!!!

Αντζιελοσιασμένη Μάγισσα είπε...

Φούλλληηη μου όμορφε, γιατί πασκίζεις μόνο με τες ονομαστικές γιορτές τζιαι περιορίζεις τες επιλογές σου;! Άμπα τζι' εν γενέθλια, επέτειος, σημαντική ημερομηνία κάποιας φύσης τελοσπάντων; Εν γίνεται, να μεν ήταν κάτι σημαντικό για σένα αφού παίζει τόσον πολλά μες το νου σου τζιαι πιάννεις τόσα μηνύματα - Μοχίτο που σου χρειάζεται! :)