Ανάρτηση 42/2014 [σύντομη, των ημερών, (αντι)θρησκευτική, (αντι)φεουδαρχική, “ιερή”, (αντι)εκσυγχρονιστική, έμπλεα “προοδευτικότητας”, Αρχιεπισκοπική, Αναστασιαδική και φωτογραφική] – έργα και ημέραι του Προέδρου της σύγχρονης ευρωπαϊκής Κύπρου...

Σύντομα εισαγωγικά

Διανύουμε πλέον τη τρίτη μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας. Τώρα γιατί την λένε είναι έτσι, μην με ρωτάτε, γιατί δεν κατέχω πράμα. Πάντως εξ όσων γνωρίζω [και είναι σίγουρο αυτό] δεν έχει ούτε μέρα παραπάνω για να την λένε “Μεγάλη”.  

Είπαμε που λέτε, να κινηθούμε κι ΕΜΕΙΣ  [ως Πολιτμπιουρό του Blog] μέσα στο ευρύτερο θρησκευτικό πνεύμα των ημερών, μια και ευλαβώς, σεμνά και ταπεινά βαδίζουμε προς το Πάσχα των Ελληνορθοδόξων. [Δεν νομίζω να πειράζει που δεν νηστεύουμε κιόλας˙ εξ άλλου το ‘χουμε να συμπεριφερόμαστε και ολίγο τι αιρετικά]...

Σκεφτήκαμε, λοιπόν, να παραθέσουμε μερικές εικόνες από την μακαρία νήσο μας [την νήσο των αγίων και των ηρώων, όπως κάποιοι αρέσκονται να την ονομάζουν -  εγώ θα ‘λεγα και αγρίων!] που δείχνουν με πόση κατάνυξη και βαθιά πίστη τηρούμε τις θρησκευτικές παραδόσεις που μας κληροδότησαν οι προγονοί μας. Τώρα αν οι εικόνες/φωτογραφίες που θα δείτε σας θυμίσουν εν έτι 2014 μεσαίωνα, δεν φταιμε εμείς, αν και υποψιαζόμαστε πώς κάποιοι θα ΜΑΣ βρίσουν ως άθεους, απάτριδες και παλιο-κομμουνιστές! 

Τι να γίνει που εμείς δεν μπορούμε να υποκρινόμαστε και να παίζουμε στους σύγχρονους τους ευρωπαίους και τους προοδευτικούς κι από την άλλη να παραμένουμε βαθύτατα κολλημένοι σε φεουδαρχικές αναχρονιστικές δοξασίες και ειδωλολατρικές τελετές ή/και να στρουθοκαμηλίζουμε σαν να μην υπάρχουν... 

Θαυμάστε, λοιπόν, σε διάφορα ενσταντανέ τον ευρωπαϊστή Πρόεδρο της Κυπριακής Ελληνορθόδοξης Δημοκρατίας Nick de Anasto...  

*********************************

ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Εικόνα 1^η     

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κύπρου σε συνεδρία με το πεφωτισμένο Υπουργικό Συμβούλιο του. 

*****************************

Εικόνα 2^η   

«Χέρι που δεν μπορείς να δαγκώσεις, φίλα το!»

 *******************************

Εικόνα 3^η

 «Για να δούμε ίνταμ που έshει δαμέσα δα;»

Anef_Oriwn

[ανευλαβώς, αμαρτωλά και βέβηλα]

15 τ’ Απρίλη του 2014 - Μεγάλη Τρίτη 
[όλες οι μέρες μεγάλες είναι κι ακόμα πιο μεγάλες θα γενούν καθώς θα προχωράμε προς το καλοκαίρι˙ και στον 21^ο αιώνα βρισκόμαστε κι όχι στον Μεσαίωνα]...

Ανάρτηση 41/2014 [προγραμματισμένη, επετειακή, τιμητική, ηρωομαρτυρική, αφιερωματική, ποιητική, τραγουδιστική] - Δόξα και τιμή στους ηρωομάρτυρες Καβάζογλου και Μισιαούλη!

Δίκην πρελουδίου

“Ο Επαναστάτης”

[του Γιάννη Ρίτσου]

“Άνθρωποι, δήθεν ανιδιοτελείς, ζητούσαν να τον προστατεύσουν

(προστατευμένοι οι ίδιοι απ’ τ’ όνομά του).

Μην κάνεις ετούτο ή τ’ άλλο- τού λέγαν˙

μη δίνεις στόχο, μη λύνεις τα κορδόνια σου ή τη ζώνη σου μπροστά τους,

μη γίνεσαι θύμα κάθε τόσο της ειλικρίνειάς σου.

Εκείνος τους χαμογέλαγε συγκατανευτικά

κι έπαιρνε με τα δυό του δάχτυλα μόνον

ένα ένα τα «μη» τους και τα πέταγε μες το δοχείο απορριμάτων

μαζί με τα ρούχα του.

Κι έτσι γυμνός, ωραίος, επαναστάτης,

φορώντας μονάχα τα τρύπια του (απ τις πολλές ορειβασίες) παπούτσια,

πέρασε κάτω απ’ τις ζητωκραυγές και τις κατάρες

και χάθηκε γαλήνιος μέσα στην αθανασία”

***************************************

Προλογικά

Προχτές Παρασκευή, 11 του Απρίλη, συμπληρώθηκαν 49 χρόνο από την ανίερη κι ανάερη εν ψυχρώ δολοφονία των στελεχών του ΑΚΕΛ, Κώστα Μισιαούλη [συνδικαλιστικό και κομματικό στέλεχος στην Επαρχία της Λευκωσίας] και Ντερβίς Αλή Καβάζογλου [μέλος της Κ.Ε. του κόμματος] από την  τουρκοκυπριακή φασιστική/τρομοκρατική οργάνωση ΤΜΤ. Τούς δολοφόνησαν μαζί μέσα στο ίδιο αυτοκίνητο με το οποίο μετέβαιναν στη Λάρνακα για πολιτική δουλειά.

Το νεκρικό αγκάλιασμα των δύο ηρωομαρτύρων κατά την στιγμή της δολοφονίας τους, όταν ο ένας έγερνε νεκρός πάνω στον άλλο [έτσι τούς βρήκαν νεκρούς μέσα στ’ αυτοκίνητο!], όπως και οι αγώνες και η δράση τους για τη φιλία και τη συνεργασίας μεταξύ ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων εργαζόμενων τούς ανέδειξαν σε διαχρονικό σύμβολο τού διεθνισμού και της ελληνοτουρκική φιλίας...   

Πιο πολλά για την άνανδρη δολοφονία των δύο κυπρίων ηρωομαρτύρων για την ελληνοτουρκική φιλία θα διαβάσετε στις παλαιότερες αναρτήσεις μου με αρ. 14/2009 και 32/2011...  

Πάντως τις μέρες αυτές αισθανόμουν έντονα την επιθυμία και την υποχρέωση απέναντι στο μεγαλείο της θυσίας τους, να γράψω (ξανά) λίγα λόγια γι’ αυτούς και δη για τον Καβάζογλου που συνειδητά βάδιζε προς τον θάνατο - ορκισμένα μέλη της φασιστικής ΤΜΤ τον έψαχναν για να τον δολοφονήσουν, αλλά αυτός συνέχιζε να παλεύει για τα πιστεύω του. [Μια και βρισκόμαστε και προ του Πασκάτου κι αν και άθεοι κι άθρησκοι, ΔΕΝ θα αποφύγουμε να κάμουμε τη σύγκριση με την φανταστική σταύρωση του Χριστού]...

Η παρούσα [αφιερωματική] ανάρτηση μου στους Κομμουνιστές Καβάζογλου και Μισιαούλη περιλαμβάνει αρκετό υλικό: ποιήματα, απόσπασμα από ομιλία του Καβάζογλου καθώς και αποσπάσματα από κείμενα που γράφτηκαν για τους δύο Αριστερούς λαϊκούς αγωνιστές. Στις σκέψεις μου ήταν να κάμω την ανάρτηση την περασμένη εβδομάδα, δηλ. πριν ή/και σε συνδυασμό με τις εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν και φέτος [όπως και κάθε χρόνο] για τους δύο ηρωομάρτυρες, αλλά δεν πρόλαβα... Όμως έστω και με μερικές μέρες καθυστέρηση είπα να τηρήσω την υποχρέωση που ανέλαβα...   

Πάμε λοιπόν...  

*************************

Σύντομο απόσπασμα από ομιλία τού Ντερβίς Καβάζογλου  
[σε συγκέντρωση ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων στο Δάλι]:

«…η τουρκοκυπριακή κοινότητα στη συντριπτική της πλειοψηφία θέλει την ειρηνική συμβίωση των δυο κοινοτήτων στην Κύπρο. Η τουρκοκυπριακή κοινότητα επιθυμεί τη διακυβέρνηση της πατρίδας στη βάση των δημοκρατικών αρχών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η κοινότητα μας θέλει να έχει δικαίωμα λόγου και ελέγχου μέσα στην πατρίδα μας. Αυτό αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση του κάθε πολίτη, να έχει λόγο στη διοίκηση και να συμμετέχει στις αποφάσεις της χώρας»…

******************************************

“Εμείς προχωράμε...”

[ποίημα τού Αντρέα Μάρα, από την “Χαραυγή” της Κυριακής 6 του Απρίλη του 2014, σελ. 30]...

Οι άλλοι, αδελφέ μου,

σε αποκαλούνε βάρβαρο ̇

εσύ δεν είσαι.

Εμείς -οι δυο μαζί- καρντάση μου,

μαχόμαστε ̇ παρέα πλέκουμε

το στεφάνι του πόνου και του καημού.

Αντάμα εμείς

ανασηκώνουμε την πέτρα της Ανάστασης

Μας κατέγραψαν οχτρούς ̇

εμείς δεν είμαστε.

Μεις μοιραζόμαστε τ’ αντίδωρο

απ’ το δίσκο

που ο παιδοτρίβης άφησε σε μια στοά της

παλαίστρας.

Μας οδηγούν σε δρόμο μετ’ εμποδίων ̇

ρίχνουν στο διάβα μας

σταυρούς και μισοφέγγαρα

-οι αθεόφοβοι,

οι αιμοπότες

που τρων τις σάρκες των φεγγαριών

και που σταυρώνουν

-καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο-

τον κάθε Αχμέτ,

τον κάθε Αντρέα.

Ουαί υμίν! Γραμματείς και Φαρισαίοι!

Ουαί υμίν! Οι κραταιοί και οι

παρακοιμώμενοι!

Ουαί τοις αιμοβόροις!

Χαρά σε μας, αδέρφι μου!

Ευοί, ευάν!

Ανηφορίζουμε κοιτάζοντας ψηλά.

Ευοί, ευάν!

Χαρά σε μας, καρντάση μου!

Έχουμε μπράτσα δυνατά για τη

δουλειά

μα και γι’ αγκάλιασμα.

Ναι, αδερφέ μου!

Ναι, καρντάση μου!

Εμείς προχωράμε μαζί.

Εμείς χτίζουμε

τα δώματα τ’ Ανθρώπου

-ευάερα

τα ευήλια-

σε τόπο ταπεινό ̇ «καλορίζικα» να λες.

Και τότε, αδερφέ μου,

ω! τι χαρά!

Θα τους «πυτίσουμε με ζιβάναν και

κρασίν»

κι οπωρικά της Κύπρος μας.

Και θα πετάξουμε αντάμα

από τον Ταύρο ώς τον Όλυμπο

κι από την Άσπρη Μούττη

ώς το Φαράγγι του Άβακα.

Και τότε, καρντάση μου,

θ’ απλώσουμε την μαντιλιάν - τραπέζι

και θα μπουκώσουμε ψωμί κι ελιές.

Και θα κοινωνήσουμε του άχραντου

αίματος

του Μισιαούλη και του Καβάζογλου.

Χαρά σε μας που προχωράμε,

αδερφέ μου.

Χαρά σε μας π’ ανηφορίζουμε,

καρντάση μου.

*********************************

Απόσπασμα από άρθρο του βετεράνου ΑΚΕΛιστή [έτσι ονομάζει τον εαυτό ΤΟΥ] Δώνη Χριστοφίνη
[δημοσιεύτηκε στη “Χαραυγή” χτες Σάββατο, 12/4/2014. στη σελ. 25, υπό τον τίτλο “O Καβάζογλου όπως τον γνώρισα”]... 

“Μια δεύτερη ευκαιρία να θαυμάσω τον Καβάζογλου είχα αργότερα, όταν ταξιδέψαμε μαζί για πολιτική δουλειά στην Πάφο. Οδηγούσε ο ίδιος. Στη διαδρομή μου ανέφερε τους κινδύνους που διέτρεχε από φανατικούς σοβινιστές και από τις δύο κοινότητες. Για την άρνησή του να δεχτεί αστυνομική φρούρηση γιατί την θεωρούσε πολιτικό θάνατο, αφού οι Τουρκοκύπριοι θα τον θεωρούσαν όργανο του Μακάριου. Ζούσε καθημερινά στη σκιά του θανάτου μα δεν τον τρόμαζε.

Στο σημείο που από μια καμπή του δρόμου ψηλά φάνηκε η Πέτρα του Ρωμιού που ο μύθος το ορίζει ως τον τόπο που γεννήθηκε η θεά Αφροδίτη. Σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου. Βγήκαμε κι απολαμβάναμε την

υπέροχη θέα.

Μετά από ολιγόλεπτη σιωπή ο Καβάζογλου είπε: «Δεν θα ζήσω, το ξέρω θα με σκοτώσουν. Αλλά αν ζήσω κι έρθει το κόμμα μας στην εξουσία, δεν θα ζητήσω τίποτε άλλο. Παρά μια παράγκα κάπου εδώ, κι εργαλεία να κάνω παιγνίδια για τα μωρά».

Αυτός ήταν ο υπέροχος Καβάζογλου.”

Σημείωση δική ΜΟΥ:

Τα λόγια του Καβάζογλου [όπως τα μεταφέρει ο Δώνης Χριστοφίνης στο άρθρο του] μού θύμισαν εκείνους τους εξαιρετικούς στίχους του Μαγιακόφσκι [τους τραγουδημένους από τη μοναδική Μαρία Δημητριάδη], οι οποίοι δεν μπορούν να χαρακτηρίζουν τους ταπεινούς κι ανιδιοτελείς Κομμουνιστές:  

«... κι εξόν από φρεσκοπλυμένο ένα πουκάμισο,

λόγω τιμής δεν έχω τίποτ’ άλλο χρεία»...

*******************************

“Η επανένωση της πατρίδας μας”

Η πιο πάνω φράση αποτελεί τον τίτλο του σημερινού άρθρου του στην “Χαραυγή”  του τακτικού συνεργάτη - αρθρογράφου τής κυριακάτικης έκδοσης της εφημερίδας, Θεοχάρη Μασούρα. Κατ’ αρχάς παραθέτει ο αρθρογράφος με παραδείγματα «την ουτοπική πολιτική της Δεξιάς για λύση του κυπριακού» καθώς κι ακολούθως τη διαπίστωση ότι «η νεολαία του ΔΗΣΥ ως σήμερα δεν προχώρησε στην οργάνωση δικοινοτικών εκδηλώσεων»... [Και μόνο η σκέψη για κάτι τέτοιο θα αποτελεί αμαρτία και βλασφημία για την εθνικόφρονα νεολαία. Θυμάστε που η φιλελεύθερη(;) Ξένια Κωνσταντίνου, μέλος του Π.Γ. του ΔΗΣΥ σήμερα ειρωνευόταν πριν μερικά χρόνια σε χαιρετισμό της σε δικοινοτική εκδήλωση της Δικοινοτικής Πλατφόρμας Εκπαιδευτικών τις δικοινοτικές εκδηλώσεις της ΕΔΟΝ μαζί με τουρκοκυπριακές οργανώσεις νεολαίας στο Τρόοδος τις οποίες μάλιστα εξίσωνε με τις πορείες του φασιστικού ΕΛΑΜ;  Όσα δεν φανεί αλεπού τα λέει κρεμαστάρια!]... Και καταλήγει ο Θεοχάρης Μασούρας θέτοντας τους ακολούθως [ρητορικούς κατ’ ΕΜΕΝΑ] προβληματισμούς που έχουν να κάμουν και με την θυσία των Καβάζογλου – Μισιαούλη:

«Μήπως οι Μισιαούλης – Καβάζογλου, αλλά και το ΑΚΕΛ – Αριστερά που τους γαλούχησε, υπήρξαν πιο διορατικοί από τη Δεξιά ως προς τη στρατηγική και τακτική επίλυσης του κυπριακού; Μήπως το ΑΚΕΛ συνειδητοποίησε πιο έγκαιρα τη σημασία της ειρηνικής συμβίωσης Ε/κ – Τ/κ; Μήπως ο Πρόεδρος αυταπατάται όταν αναζητεί γρήγορη επανένωση της Κύπρου, προτού καλλιεργήσει στους ψηφοφόρους της παράταξης του τις αξίες της συγχώρεσης και του σεβασμού της διαφορετικότητας; Μήπως η υπερψήφιση του ψηφοδελτίου του ΑΚΕΛ Ευρωεκλογές συμβάλλει πιο πολύ στη στέρεη επανένωση της πατρίδας; Μήπως ο τόπος σήμερα χρειάζεται τη διεθνιστική προπαιδεία του ΑΚΕΛ, παρά την εθνοκεντρική κουλτούρα του ΔΗΣΥ; Μήπως ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει το ιδεολογικό DNA της Αριστεράς και της Δεξιάς;»

[Και μήπως, αγαπητέ φίλε Μασούρα, η κυπριακή Δεξιά και πιο συγκεκριμένα ο ΔΗΣΥ, αδυνατούν λόγω εθνοκεντρικής ιδεολογίας και ελληνορθόδοξης παιδείας να προχωρήσουν σε ουσιαστικές κινήσεις επαναπροσέγγισης και καλλιέργειας κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης με τους τουρκοκύπριους; Κι ας λένε κάποιοι υποστηριχτές του ΔΗΣΥ ότι είναι και προοδευτικοί! Ζαττίν σε τούτον τον τόπο ότι δηλώσεις είσαι!]... 

Anef_Oriwn

[υποκλινόμενος στη θυσία των Μισιαούλη και Καβάζογλου]

Κυριακή 13/4/2014]

Ανάρτηση 40/2014 [σχετικά σύντομη, επίκαιρη, (δι)ερωτηματική, πολιτικοοικονομική, αρχιεπισκοπική, Αναστασιαδική (Αντρη-ική)] – Μερικά ερωτήματα εξ αφορμής της αγοράς (για 500 χιλιάδες) ενός ψωρο-οικόπεδου της Εκκλησίας από την κα Προέδρου...

1. Γιατί έχουνε μείνει [σχεδόν όλοι πλην ΕΜΟΥ] έκπληκτοι τζιαι ξηστιτζιοί με τη συγκεκριμένη αγοραπωλησία γης, ενός ψωροφιλλέτου 1700 και βαλε τετραγωνικών μέτρων; [Πέραν των τριών κανονικών οικοπέδων είναι]... Μήπως γιατί κάποιοι [αφελείς, αδαείς και ηλίθιοι] πίστωναν τους εμπλεκόμενους [πωλητές και αγοραστές] με ταπεινότητα, ή/και νόμιζαν πως δεν ασχολούνται και τόσο πολύ με υλικά αγαθά και προσωπικά συμφέροντα και οφέλη;

2. Τέτοιες εμπορικές πράξεις και συναλλαγές δεν είναι σύνηθες φαινόμενο στον αγγελικά πλασμένο [και ευλογημένο κι από τον εμπορικό ακόλουθο του Θεού στην Κύπρο, κύριο κύριο Ττόμη Ββου] καπιταλιστικό κόσμο; Ή μήπως η Εκκλησία και δη ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής, πάσης Πάφου και πασών των Εκκλησιαστικών Επιχειρήσεων Λτδ., δεν είναι πρώτα επιχειρηματίες και μετά οτιδήποτε άλλο, ας πούμεν να διδάσκουν τον Λόγο του Θεού; [Κι έρχεται και Πάσχα και θα νηστεύουν κιόλας οι αθεόφοβοι, ως καλοί ορθόδοξοι χριστιανοί κι έλληνες]...  

3. Η εμπλοκή, η διαπλοκή, η αλληλο-εξυπηρέτηση, η αλληλο-κάλυψη και γενικά η συναλλαγή [οποιασδήποτε μορφής και υπό νόμιμη ή όχι επικάλυψη], μεταξύ κύκλων της οικονομικής, επιχειρηματικής και εμπορικής ελίτ του κόσμου δεν αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικοί του [καπιταλιστικού] συστήματος στο οποίο ζούμε; Γιατί εκπληττόμαστε και εξιστάμεθα για την συγκεκριμένη εμπορική πράξη και συναλλαγή; Δεν είναι οι οικονομικοί και επιχειρηματικοί κύκλοι που προχωρούν σε τοιούτες πράξεις; Σε ποιους θα πουλούσε γη άξιας μισού εκατομμυρίου ο “Αρχιεπίσκοπος Λτδ”, σ’ ΕΜΕΝΑ έναν καταχρεωμένο προλετάριο, ή σε άνεργους τζι’ αρκατες;

4. Εδώ απλώς να υπενθυμίσουμε [σ’ όσους έχουν κοντή μνήμη ή παίζουν ότι επάθαν πρόωρα Αλτζχάιμερ] ότι ο συμπέθερος ης κας Παρπέρη [sorry, της κας Προέδρου]  καθ’ όλα ΝΟΜΙΜΑ έβγαλε εκτός Κύπρου π.κ. [προ κουρέματος] 20 και βαλε ψωρο-εκατομμυριάκια. Και θα θυμάστε [ίσως] που ήρθε μετά ο συμπέθερος δίκην “εθνικού” ευεργέτη, [κι ως έλληνας, χριστιανός ορθόδοξος] και έκαμε δωρεάν τριών(!) εκατομμυρίων στην Εκκλησία [διάβαζε Αρχιεπίσκοπο Ττόμη Ββου] για αναστύλωση, αναπαλαίωση και συντήρηση [λέμε τώρα] του Μοναστηριού του Αποστόλου Αντρέα στα κατεχόμενα. [Προφανώς ο συμπέθερος θα πήρε και άφεση αμαρτιών για την “αντεθνική” κι αντιχριστιανική όμως πέρα για πέρα νόμιμη πράξη του. Και σίγουρα εκείνη η πράξη θα ήταν αποτέλεσμα της εμπορικής και επιχειρηματικής οξυδέρκειας και προνοητικότητας του συμπέθερου κι όχι, ας πούμεν, κάποιας εσωτερικής πληροφόρησης... Κι ως λέγεται, στον καπιταλισμό επιβιώνουν οι έξυπνοι, οι οξυδερκείς και οι καπάτσοι˙ κακόβουλες εκτιμήσεις ότι επιβιώνουν και οι παραπόττες! Όλοι οι άλλοι -και συνήθως όσοι παραμένουν εργάτες και γενικώς χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι- είναι είτε τεμπέληες τζι’ ακαμάκκηες, είτε αχάπαροι!]...  

5. Με βάση τα πιο πάνω δεν βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα [αυτό που διαχρονικά λένε οι μαρξιστές] για την αμφίδρομη σχέση μεταξύ της πολιτικής ελίτ από την μια και επιχειρηματικής τάξης από την άλλη; [Εδώ έχουμε ξεκάθαρα επαλήθευση της ελληνικής παροιμίας “το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο”!]... Κι ο “Αρχιεπίσκοπος Λτδ”  ως μεγάλος οικονομικός/επιχειρηματικός παράγοντας [που κόφκει τζιαι πουλά οικόπεδα τζιαι κάμνει μεγαλο-επενδύσεις] είναι φυσιολογικό να προσπαθεί να ψάχνει και να επιδιώκει και ρόλο σημαντικό στην πολιτική ζωή. Γι’ αυτό τζιαι τελευταία εγίνηκεν τζιαι κώλος τζιαι βρατζιήν με τον Νίκαρο τζιαι κάμνει τζιαι business με την κυρία Άντρη. Εξ αλλού δεν είναι η πρώτη τους φορά. Αναφερθήκαμε πιο πάνω στα της συναλλαγής του “Αρχιεπισκόπου Λτδ” με τον συμπέθερο, ενώ ήδη ο “πασών των Εκκλησιαστικών Επιχειρήσεων Λτδ” πήρε εγκρίσεις από το Υπουργικό Συμβούλιο για Ηλιοθερμικό Πάρκο κι αναμένει ότι θα του παραχωρήσουν και κρατική γη για την μεγάλη επένδυση 7(!) δις που προγραμματίζει με ξένους επενδύτες στην Γεροσκήπου και για την οποία μίλησε τις προάλλες σε συνέντευξη του στο “Πολίτη”...

6.  Πέραν από το νομότυπο της όλης συναλλαγής μεταξύ του “Αρχιεπισκόπου Λτδ” και της κας Άντρης υπάρχει και μια άλλη διάσταση που προκύπτει από την όλη ιστορία. Κι εγώ ΔΕΝ θα μιλήσω για ηθικές χριστιανικές κι άλλα τέτοια χαζοχαρούμενα και γλυκανάλατα. Κι εξηγούμαι: Σωστά ή λάθος, αδίκως ή δικαίως [λόγω των δύσκολων, από οικονομικής άποψης, καιρών που ζούμε] αυτή η πράξη [που από κάποιους μπορεί να θεωρηθεί ως μια απλή αγοραπωλησία γης] θα προκαλούσε αντιδράσεις μέσα στον κόσμο. Κι όμως ο Νίκαρος δεν επιχείρησε να την σταματήσει και να μην γίνει. Τους έγραψε όλους κανονικά και κοίταξε το προσωπικό οικογενειακό/συμφέρον και όφελος, ασχέτως του τι λέει ο “Αρχιεπίσκοπος Λτδ” για την μεγαλοψυχία της κας Άντρης. Τούς έδωσε και πιο πολλά [είπεν ο Ττομης Ββου] απ’ όσα έλεγε η εκτίμηση! Και τής χάρισε κι εκείνος τους τόκους!  

Ερωτήματα κι άλλα προβληματικά ζητήματα από την συγκεκριμένη εμπορική πράξη υπάρχουν κι αλλά πολλά, αλλά εμείς θα περιοριστούμε για την ώρα μόνο στα πιο πάνω...

Να αναφερθούμε όμως ακροθιγώς [μια και μιλάμε για επιχειρηματικές συναλλαγές] και στο λεγόμενο [όπως ΕΓΩ το ονομάζω] σκάνδαλο της [καπιταλιστικής] οικονομία του τόπου μας και το οποίο ΜΑΣ που έπληξε [όπως λενε πολλοί και διάφοροι ειδικοί κι ανειδίκευτοι] όλως αιφνιδίως μια κακή μέρα όταν κάποιοι τα φάγανε. Ποιοι είν’ αυτοί, ΠΟΤΕ δεν θα πούνε κι ούτε κι ΕΜΕΙΣ θα μάθουμε γιατί απλά ΔΕΝ υπάρχουνε. Πέραν από κάποιους [κυρίως τραπεζίτες μεσαίας τάξης] που μπορεί να κατηγορηθούν για ποινικά αδικήματα γιατί ίσως να ξεγέλασαν κόσμο που να προχώρησε σε λανθασμένες επενδύσεις όπως σε αξιόγραφα [κι άντε να το αποδείξεις] ΟΛΟΙ οι άλλοι [ας πούμε οι μεγαλοτραπεζίτες συνεπικουρούμενοι από τον τότε Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας] ανέλαβαν επιχειρηματικά ρίσκα κι εκάμαν λανθασμένες κι αποτυχημένες [όπως αποδείχτηκε στο τέλος] επενδυτικές κινήσεις. Είναι αυτό κολάσιμο στον καπιταλισμό; Πιο πολλά όμως επ’ αυτού, σε νέα ανάρτηση ΜΑΣ. [Είπαμε πως θα είμαστε σχετικά σύντομοι σ’ αυτήν, αλλά και πάλι πολλολόησα!]...

Anef_Oriwn  

[καθόλου ξηστικός με τα όσα συμβαίνουν γύρω μας με τους επιχειρηματίες Αρχιεπισκόπους και Προέδρους]

Παρασκευή 11/4/2014

Ανάρτηση 39/2014 [έκτακτη, αντι-τραπεζική, αντι-νεοφιλελεύθερη, αντι-εκβιαστική, ξεροτζιέφαλη, γελοιογραφική] – Gamoto, εν να με ξεσπιτώσουν για το καλό ΜΟΥ τζι’ εγιώ ο ξεροτζιέφαλος εν το καταλάβω! (Και οι εκβιασμοί από τους κυβερνώντες καλά κρατούν)...

Δίκην εισαγωγής

«Είδα τη μάνα μου να κλαίει απελπισμένα,

είδα το γέρο μου να φεύγει για τα ξένα,

για το καλό μου»... 

[“Για το καλό μου” – Γιάννης Μηλιώκας]

******************************

“ΜΑΣ ΞΕΣΠΙΤΩΝΟΥΝ για το καλό μας...” [Να τούς πούμε κ’ ευχαριστώ;]...

Πολύ πετυχημένος ο χτεσινός [6 τ’ Απρίλη] πρωτοσέλιδος τίτλος της ανανεωμένης “Χαραυγής”, “ΜΑΣ ΞΕΣΠΙΤΩΝΟΥΝ για το καλό μας...”. Εκεί στην πρώτη σελίδα και μια πετυχημένη γελοιογραφία όπως και μια φωτογραφία. Κι όλ’ αυτά να αφορούν το ζήτημα των εκποιήσεων περιουσίων [από τις Τράπεζες] συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης [και κύριας] κατοικίας. Φαίνεται όμως ότι η κυβερνώντες ενδιαφέρονται ΜΟΝΟ για τη διασφάλιση της τελευταίας κατοικίας.

[από τη “Χαραυγή” – 6/4/2014]

Λεκτικά οι πάντες, ακόμα και οι κυβερνώντες υποστηρίζουν την προστασία της πρώτης κατοικίας. Μας λένε μάλιστα ότι ο Πρόεδρος  και η Κυβέρνηση του “δεσμεύτηκαν”(!!!) [ου Παναΐα ΤΟΥΣ!] για κατοχύρωση της πρώτης κατοικίας. Τι έκαναν όμως μέχρι σήμερα; ΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΙΠΟΤΑ!!!

Τις προηγούμενες μέρες έβγαλαν στο μεϊντάνι και τη νέα Διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας την κα Χρυστάλλα για να μας πει ότι αν ψηφιστεί η ενοποιημένη πρόταση νόμου του ΑΚΕΛ και της ΕΔΕΚ για προστασία της πρώτης κατοικίας, αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες [για τις Τράπεζες]... Και ζήτω οι ανεξάρτητοι θεσμοί που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του συνόλου του κυπριακού λαού [κι όχι ΜΟΝΟ των τραπεζών]... Άλλη μια φορά λοιπόν να την φάει ο κοσμάκης [ε, αφού εν μαθημένος] για να την ι-γλιτώσει το κεφάλαιο [ε, αφού μετά εν να ανοίξουν δουλειές]...

Κι (ξανα)«βγήκε, λοιπόν, σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο

αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό» για να εκβιάσουν και να εκφοβίσουν τον κόσμο. Τζι’ είπαν ΜΑΣ ότι εν θα δίνουν πλέον οικιστικά δάνεια οι Τράπεζες [μα ποιο νέο ζευγάρι εν να κτίζει πιον, σιορ; τζιαι που εν έβρει τες εγγυήσεις για να του δώσουν δάνειο;], τζι’ ότι εν να υπάρξει πρόβλημα με την κεφαλαιουχική βάση των Τραπεζών τζι’ έτσι εν να αναγκαστούν να ξανακάμουν κούρεμα! Μα τζιείνη η διαφήμιση όπου κάποιος λαλεί «Καταθέτω και πάλι, εμπιστεύομαι την Τράπεζα ΜΟΥ!», ήταν τελικά σκέττες τσιόφτες;    

Και το φινάλε του δράματος “Ξεσπιτώνομαι για το καλό μου...” [και παίρνω τσιατίριν και το στήνω στην εξοχή σε κανά χαλίτικο, αν δεν τα πουλήσει τζιαι τούτα η Κυβέρνηση –ήδη ο Χάσικος έκαμε σχετική νύξη],

[από τη “Χαραυγή” – 6/4/2014]

γράφτηκε σήμερα. Η κοινοβουλευτική Επιτροπή Νομικών [που έχει για Πρόεδρο τον Σωτήρη Σαμψών!] αποφάσισε κατά πλειοψηφία [με τις ψήφους των κομμάτων της πλουτοκρατίας, δηλ. του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ] την αναβολή [βλέπε την επ’ αόριστο αναστολή] για την ερχόμενη Πέμπτη της παραπομπής στην Ολομέλεια της Βουλής της σχεετικής πρότασης νόμου ΑΚΕΛ-ΕΔΕΚ. Ενώ την περασμένη Παρασκευή η Επιτροπή Νομικών είχε αποφασίσει ομόφωνα όπως αποστείλει τις προτάσεις νόμου στην Ολομέλεια και εκεί τα κόμματα θα τοποθετούνταν ανάλογα, τα πράγματα τελικά άλλαξαν. [Ως πληροφορούμαστε ο Φούλλης τράβηξε και τ’ αυτάκι του Σαμψού που δέχτηκε κάτι τέτοιο]...

Βουράτε, λοιπόν, κοπέλια τζιαι κοπέλες του κεφαλαίου [του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ και των θεσμών του κράτους] να προστατέψετε το κεφάλαιο. Τζι’ ένας τρόπος είναι ν’ αφήσετε τις Τράπεζες να πιάσουν τα σπίθκια του κόσμου. Θυμάστε κάποτε που ΜΑΣ ελαλούσαν ότι εν να έρτουν οι Κομμουνιστές να ΜΑΣ/ΣΑΣ πιάσουν τα σπίθκια τζιαι τα χωράφκια ΜΑΣ/ΣΑΣ; Λαλείτε να γινήκαν τζι’ οι Τράπεζες κομμουνιστικές;

Φυσικά, οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου στη Βουλή ΔΕΝ είναι η πρώτη φορά που κάμνουν τέτοιες εξυπηρετήσεις στο κεφάλαιο. Το έπραξαν κι όταν,

-  όταν αρνήθηκαν να ψηφίσουν την προσωρινή αύξηση του εταιρικού φόρου,

-  όταν δεν ήθελαν να εξαιρέσουν την πρώτη κατοικία από τη φορολογία για τα ακίνητα,

-  όταν εμπόδισαν τη ρύθμιση των ενοικίων,

- όταν υπερψήφιζαν την τροχοδρόμηση των ιδιωτικοποιήσεων... 

Και πάντοτε λένε [τού κόσμου] ότι το κάνουν για να σώσουν την οικονομία! Εν τον καπιταλισμό που μάχουνται να σώσουν, χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψη την  φτωχοποίιηση του κόσμου. Τζι’ εν ταξικά που λειτουργούν [για όσους Ηλίθιους εν το καταλάβουν]!

Πάντως  καλά τους τα ‘πε σήμερα και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ Γιάννος Λαμάρης, μετά τη συνεδρία της Επιτροπης Νομικών: «Έπεσαν οι μάσκες. Παρεξήγησαν οι βουλευτές το ρόλο τους και από εκπρόσωποι των 300 χιλιάδων πολιτών μετατράπηκαν σε εκπρόσωπος 25 επιχειρηματιών οι οποίοι χρωστούν στις τράπεζες 6 δις. Ακούστηκαν σήμερα πολλά επιχειρήματα, ακόμα και ότι δεν κατάφεραν οι βουλευτές κόμματος σε συνεδρίες. Σήμερα όμως μπόρεσαν και ήρθαν όλοι»...

*****************************

Αντί επιλόγου, μια γελοιογραφία του Πιν

Παρ’ όλο που τον γελοιογράφο του “Φιλελεύθερου”, τον Πιν ΔΕΝ τον πάω καθόλου σχεδόν, πιο κάτω παραθέτω μια γελοιογραφία όπου τα λέει πολύ ωραία και παραστατικά για τις νέες ληστείες που θα επιχειρήσουν οι Τράπεζες “ΜΑΣ” [που ελέλεν τζι’ ο Ττοουλής ο Αυκορίτης]... 

[από τον “Φιλελεύθερο” – 5/4/2014]

******************************

Και μια επαινετική σημείωση

Με την ευκαιρία που αναφερθήκαμε και στην “Χαραυγή” παρεμπιπτόντως να επαναλάβουμε την ικανοποίηση ΜΑΣ για την εμφάνιση αλλά και το περιεχόμενο της “Κυριακάτικης Χαραυγής” [όπως κι εκείνης του Σαββάτου, αλλά εκείνο το άρθρο του αμερικανού πρέσβη στην Κύπρου [κάποιου John Coning] τι το θέλαμε;  Εξιάσαμεν ποιοι εν οι αμερικάνοι;

Anef_Oriwn

[ένας ξεροτζιέφαλος αντι-τραπεζικός κι αντικαπιταλίστας]
Δευτέρα 7/4/2014 

Ανάρτηση 38/2014 [αντιφασιστική, πολιτική, σχολιογραφική] – Και πάλι για το φασισμό - μερικές προσωπικές σκέψεις για τις αντιφασιστικές αντιδράσεις των φιλελεύθερων...

Εισαγωγικά

Το πιο κάτω κείμενο (ΜΟΥ) αποτελεί ένα ξαναεπεξεργασμένο, βελτιωμένο και συμπληρωμένο σχόλιο ΜΟΥ που κατάθεσα στο Blog του Strovolioti στην ανάρτηση του με τίτλο “Ναι, «θέλει πολλήν εκκαθάριση ο τόπος για να πάει μπροστά»”… Αφορμή για το συγκεκριμένο σχόλιο ΜΟΥ [που θα το βρείτε εδώ], μού έδωσαν τα λεγόμενα τού Strovolioti στην εν λόγω ανάρτηση του. Στο κείμενο του ο διαχειριστής του συγκεκριμένου ιστολογίου ασχολήθηκε με 3-4 θέματα όπως,

-   με τη συνομιλία του Γενικού Γραμματέα τής υπό τον Σαμαρά [με ορντινάντσα τον Βενιζέλο] ελληνικής κυβέρνησης [και φιλο-χρυσαυγίτη] Μπαλτάκου με τη  βουλευτή της νεοναζιστικής “Χρυσής Αυγής” Ηλία Κασιδιάρη˙ ο τελευταίος δημοσιοποίησε την εν λόγω συνομιλία με αποτέλεσμα ο υιός Μπαλτάκος να περάσει από κάποια γραφεία της “Χρυσαυγουλιτών” και [με μπαλτά και τσεκούρι] να τα κάνει λίμπα – ένα “χρυσαυγίτικο” πνεύμα τα το ‘χει αυτό το παιδί(!), 

-   με τις διαδικτυακές [κι όχι μόνο] φασιστικές ή έστω φασίζουσες συμπεριφορές, νοοτροπίες και επιθέσεις [κυρίως λεκτικές] εναντίον της αριστερίζουσας [λέμε τώρα] μάχιμης εκπαιδευτικού [όπως αρέσκεται να αποκαλεί η ίδια τον Εαυτό ΤΗΣ] και καφετζιήνας του club-ακίου (παρ)“Μένουμε Ευρώπη” [εκεί πάει και ο Strovoliotis και πίννει καχέν] Ρένας Χόπλαρου, υποψήφιας του ΔΗΣΥ για τις ευρωεκλογές, και

-   με την επιστολή κάποιου «έλληνα, χριστιανού κι ορθόδοξου» [όχι του Χατζιηλιασή του ΑΠΟΕΛ] που τα ‘βαζε με τον Προδρο [τον Νίκαρο] και τον Αρχιεπίσκοπο [τον Ττόμη τον Σπουρτόλοον] γιατί πήγαν σε εκκλησία των «αιρετικών» Μαρωνιτών...

Πιο κάτω παραθέτουμε το σχόλιο που γράψαμε στού Strovolioti... [Αν θυμάστε, είπαμε -πιο πάνω- πως κάναμε αλλαγές, βελτιώσεις και συμπληρώσεις στο σχόλιο ΜΑΣ, οι οποίες σημειώνονται με κόκκινο χρώμα στο κείμενο που παραθέσουμε. Εδώ θα βρείτε κι ένα απαντητικό σχόλιο του Blogοδεσπότη Strovolioti]...

................................................................

Το σχόλιο ΜΑΣ

Το θέμα [της έξαρσης των νεοφασιστικών φαινομένων όπως το θέτει με τα παραδείγματα που αναφέρει ο Strovoliotis] έχει βασικά δύο – τρεις πτυχές:

-   Πρώτον, είναι η στοχοποίηση και δαιμονοποίηση [από τους νεοφασίστες] συγκεκριμένων ανθρώπων για τις απόψεις και τις δράσεις [ή τον ακτιβισμό] τους, αλλά όλως παραδόξως οι συνήθως κλαυθμηρίζοντες γι’ αυτά τα ζητήματα φιλελεύθεροι παθαίνουν μουγκαμάρα, όταν οι επιθέσεις αφορούν Κομμουνιστές.

Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος για τις επιθέσεις εναντίον των Κομμουνιστών, να σημειώσω,

i. την απουσία (πολιτικής) ευαισθησίας [από μέρους των κυπρίων φιλελευθέρων υπέρμαχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης] για τις επιθέσεις εναντίον κομμουνιστών στην Ουκρανία και την καταστροφή αντιφασιστικών μνημείων, ή/και κριτικής για την πολιτική των ευρωπαίων εταίρων μας [αλλοπρόσαλλης για κάποιους, αναμενόμενης για ΕΜΑΣ] να στηρίξουν τη φιλοφασιστική νέα κυβέρνηση της χώρας˙ απόλυτη μουγκαμάρα για το γεγονός ότι οι νέοι κυβερνώντες ανάλαβαν τη διακυβέρνηση της Ουκρανίας  μετά από κοινοβουλευτικό πραξικόπημα καταργώντας έτσι και τους πιο στοιχειώδεις αστικοδημοκρατικούς κοινοβουλευτικούς θεσμούς, 

ii. αναφορικά με την Ελλάδα, τις απειλές για νέες επιθέσεις [υπήρξαν επιθέσεις και πριν μέρους μήνες] εναντίον στελεχών και μελών του ΠΑΜΕ. [Σχετικό ρεπορτάζ εδώ],

iii. την αδυναμία [από μέρους των κυπρίων φιλελευθέρων] για αυτοκριτική αναφορικά με την άμεση ή και έμμεση στήριξη τους στα απείρου κάλλους φασίζουσες παραστάσεις που διοργανώνονταν [κυρίως από την “Πορτοκαλί” κερκίδα του ΑΠΟΕΛ] έξω από το Προεδρικό το καλοκαίρι του 2011 μετά την έκρηξη στη ναυτική βάση στο Μαρί με κύριο στόχο την Αριστερά [δαιμονοποιώντας τον τέως Πρόεδρο Χριστόφια]. Α, ξέχασα gamoto, ότι στην αρχή συμμετείχε σ’ εκείνες τις συνάξεις και ο ίδιος ο Strovoliotis, όπως κι άλλοι “Αγανακτισμένοι” επιφανείς φιλελεύθεροι αλλά και αριστερίζοντες, δεν ξέρω όμως αν ήταν και η Χόπλαρου ανάμεσα τους. 

iv. την απουσία ουσιαστικού αντιφασιστικής κριτικής για τις ρατσιστικές και φασίζουσες εκδηλώσεις και πορείες που διοργανώνονταν στη Λάρνακα [από την τότε αντιπολίτευση] κατά της λεγόμενης “λαθρο”μετανάστευσης [και της [πολιτικής της κυβέρνησης Χριστόφια για τους μετανάστες] με τη συμμετοχή μάλιστα και βουλευτών, όπως του γνωστού “κυνηγού” μεταναστών Ζαχαρία Κουλία, αλλά και του Βαρνάβα της ΕΔΕΚ και του Τασου Μητσόπουλου.

-   Δεύτερον, τη φασιστικοποίηση της κοινωνικής ζωής μέσα από το διαδίκτυο, κάτι που αναδεικνύει και τα περιορισμένα δημοκρατικά όρια της αστικής δημοκρατίας. Και,

-   Τρίτον, ο τρόπος που προσεγγίζει ο Blogοδεσπότης Strovoliotis [αλλά και πολλοί άλλοι φιλελεύθεροι] το θέμα της εμφάνισης και ανάπτυξης νεοφασιστικών συμπεριφορών και νοοτροπιών καταντά απολίτικος. Ο συγκεκριμένος τρόπος προσέγγισης περιορίζεται να επικρίνει τις προσωπικές επιθέσεις [από φασίστες] εναντίον συγκεκριμένων ατόμων, ή/και στην ανάδειξη των προσωπικών ποινικών, κατά κύριο λόγο, ευθυνών των ενεργειών και πράξεων των όποιων φασιστών οι οποίοι συνήθως χαρακτηρίζονται γενικά κι αόριστα ως ανεγκέφαλοι, βλάκες, ηλίθιοι, αμόρφωτοι, ανεύθυνοι κι άλλα τέτοια. Κι έτσι παει περίπατο η πολιτική διάσταση του θέματος... Άστε που προσωποποιώντας το θέμα, ή περιορίζοντας το στις ποινικές του διαστάσεις και πτυχές, υποβαθμίζονται [προφανώς ΟΧΙ τυχαία] οι όποιες μαζικές αντιφασιστικές κινητοποιήσεις και συλλογικές αντιφασιστικές δράσεις.    

Anef_Oriwn

[δεν νοείται αντιφασιστικός αγώνας χωρίς την Αριστερά ]

Κυριακή 6/4/2014

Ανάρτηση 37/2014 [έκτακτη, αντικαπιταλιστική κι αντι-θεσμική, ιδεολογική και εξ αναδημοσιεύσεως] – Ένα άρθρο από το Blog “Αγκάρρα” επικριτικό για τους αστικό“δημοκρατικούς” θεσμούς...

Εισαγωγικά

Φίλτατες Αναγνώστριες,

Σεβάσμιοι Αναγνώστες,

Δεν είναι η πρώτη φορά που σ’ αυτό το Blog καταθέσαμε τις κρίσεις και επικρίσεις μας για το ταξικό περιεχόμενο και τα περιορισμένα όρια των θεσμών της αστικής δημοκρατίας και τον κατασταλτικό χαρακτήρα των μηχανισμών του αστικού κράτους. Μάλιστα σε δύο φετινές αναρτήσεις μας, στην 6/2014 και στην 9/2014,  κάναμε και αναφορά σε αντιφατικές τοποθετήσεις του ΑΚΕΛ σε σχέση με τους αστικοδημοκρατικούς θεσμούς και ποιων τα ταξικά συμφέροντα στην ουσία και στην πράξη (εξ)υπηρετούν...

Σήμερα θα ΣΑΣ παραθέσουμε ένα πολύ κατατοπιστικό επί του θέματος ιδεολογικής φύσεως κείμενο που αλιεύσαμε από το κυπριακό Αριστερό Blog “Αγκάρρα”.

Καλή ανάγνωση...  

*******************************

“3 μαθήματα από τις τελευταίες εξελίξεις στην Κύπρο”

[από το Blog “Αγκάρρα” -για άμεση σύνδεση με το blog εδώ...]   

{Οι υπογραμμίσεις και οι επιχρωματώσεις είναι δικές μου, όπως και τα σύντομα σχόλια, οι επεξηγήσεις και διευκρινήσεις με κόκκινο χρώμα εντός των αγκύλων. Άλλα σχόλια δικά μου δεν θα καταθέσω. Έχω επίσης κάμει πολύ περιορισμένες συντακτικές διορθώσεις που βελτιώνουν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, την κατανόηση του κειμένου˙ σημειώνονται κι αυτές με κόκκινο χρώμα}... 

Προσπαθήστε να δείτε τα τελευταία νέα ενιαία και αδιαίρετα γεγονότα μιας γενικότερης πολιτικής που ακολουθείται στην Κύπρο. Δηλαδή, η απομάκρυνση Δημητριάδη, ακολούθως τού Αρχηγού Αστυνομίας, ο καβγάς του Τσαλακού (επί χρόνια στενού συνεργάτη του Σ. Χάσικου) [ήταν Διευθυντής στην “Αλήθεια” όπου προφανώς “εκοβε κ’ έραβε” και προσπάθησε να το κάνει και στο ΡΙΚ επιχειρώντας να κόψει την συνέντευξη τον παυθέντα αρχηγού της Αστυνομίας από τις “Ειδήσεις” του ΡΙΚ1] με τον Αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή του ΡΙΚ [πρόκειται για τον Γρηγόρη Μαλιώτη, ο οποίος ήδη υπόβαλε την παραίτηση του από το συγκεκριμένο πόστο, αλλά θα συνεχίσει από το πόστο του Διευθυντή Τηλεόρασης - δείτε για τα σχετικά εδώ], αλλά  και τα καμώματα του Γενικού Εισαγγελέα, δείχνουν ξεκάθαρα την πρόθεση της σημερινής κυβέρνησης να λειτουργήσει ακόμη και εκτός των πλαισίων της αστικής κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, του δικού τους συστήματος δηλαδή. Όλοι αυτοί δεν ήταν ούτε αντισυστημικοί, ούτε υπέρμαχοι του σοσιαλισμού, αλλά πιστοί υπηρέτες μιας φιλελεύθερης Δημοκρατίας, η οποία υποτίθεται για λόγους προστασίας πρέπει να διαχωρίζει τις εξουσίες της και να έχει ανεξάρτητους θεσμούς. Αυτά τα γεγονότα οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι δεν υπάρχει κανένας ανεξάρτητος θεσμός. [Απόψε στις ειδήσεις ΜΑΣ είπαν πως η νέα Γενική Ελέγκτρια, η κα Χρυσταλλού, έχει φέρει αντιρρήσεις να ψηφιστεί σε νόμο η πρόταση νόμου που καταθέσαν στη Βουλή ΑΚΕΛ και  ΕΔΕΚ για προστασία από τις εκποιήσεις της πρώτης κατοικίας – σημ. 4/4/2024 – 9:40 μ.μ.: από κεκτημένη συνήθεια έγραψα πιο πάνω πως η κα Χρυστάλλα Γιωρκάτζιη είναι η «νέα Γενική Ελέγκτρια», όμως ως γνωστόν «τούτη» είναι η νέα Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας]... Δεν είναι φυσικά έκπληξη για όσους μιλούν για την αναγκαιότητα ταξικής πολιτικής και ανάλυσης η διαπλοκή και τα σκάνδαλα. Η μανία με την οποία επιτέθηκε η νυν ακροδεξιά κυβέρνηση του ΔΗΣΥ για να ελέγξει την Κεντρική Τράπεζα, την Αστυνομία, τα ΜΜΕ και το Δικαστικό σύστημα, επιβεβαιώνει περίτρανα όσους τολμούσαν να μιλήσουν για τον χαρακτήρα του κράτους σε συνθήκες καπιταλιστικής οικονομίας. Για να μπορέσουν να περάσουν οι αντι-μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, ο ΔΗΣΥ σαν κύριος εκφραστής αστικών συμφερόντων και ο Πρόεδρος ξέρουν πολύ καλά ότι πρέπει να ελέγξουν όλα τα εποικοδομήματα της κοινωνίας που εξουσιάζει το κεφάλαιο για ομαλότερη προστασία και ενωμένη γροθιά έναντι των λαϊκών και μικρομεσαίων στρωμάτων. [Είναι απόλυτα λογικό για όσους ερμηνεύουν ταξικά το κοινωνικό προτσές να ξέρουν ότι το αστικό εποικοδόμημα είναι εκεί για να εξυπηρετεί την οικονομική βάση του καπιταλισμού]... Συνεπώς γίνονται και τα αναγκαία ξεκαθαρίσματα μεταξύ των διαφόρων ανταγωνισμών των αστών και των προσωπικών συμφερόντων τους. Η ακροδεξιά κυβέρνηση Αναστασιάδη παράλληλα, στέλνει μηνύματα σε πολιτικούς αντιπάλους αλλά και στην εργατική τάξη: θα είμαστε αμείλικτοι και δε θα διστάσουμε να καθαιρέσουμε και να υποτάξουμε οποιονδήποτε διαφωνεί με αυτή τη πολιτική ακόμη και παράνομα μέσα στο φως της μέρας.

Η δε προσπάθεια του δικηγόρου Παρασκευά [είναι ο γνωστός Blogger OSR, ο οποίος αρνείται να αρνείται να πληρώσει τις Κοινωνικές του Ασφαλίσεις ως αυτοτελώς εργαζόμενος μετά το κούρεμα και μετά που το κράτος η Πολιτεία, διέγραψε κατόπιν οδηγιών της Τρόικα το αστρονομικό ποσό των 7,5 δις – δείτε τα σχετικά εδώ] ασχέτως αν κάποιος συμφωνεί η διαφωνεί με τον τρόπο που προσπαθεί να αναδείξει το ζήτημα, έχουν φανερώσει για ακόμη μια φορά την ταξικότητα όλων των ζητημάτων που αφορούν τους θεσμούς. Μέσα σε μια νύκτα δισεκατομμύρια μπορούν να σβηστούν και να ριχτούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στο λαό. Το δικαστικό, νομοθετικό και δικαιικό σύστημα πανε περίπατο μπροστά στις πολιτικές αποφάσεις για το σώσιμο της καπιταλιστικής οικονομίας. Με άλλα λόγια το πολιτικό σκηνικό δεν μπορεί παρά να αναλύεται αδιαίρετα από τις σχέσεις παραγωγής που επικρατούν σε μια κοινωνία. Τι αντιπροσωπεύει και για ποιο πράγμα παλεύει ο καθένας φαίνεται ξεκάθαρα όταν γίνονται αναλύσεις με ταξικά κριτήρια.

Όλα αυτά, πέραν της ταξικότητας των θεσμών, δείχνουν δύο πολύ σημαντικά πράματα: την συμβατότητα [και τη συνοδοιπορία] των φιλελεύθερων με τους ακροδεξιούς, και ότι η εύκολη λύση της προσμονής σε μια κάθαρση από τη διαφθορά όχι μόνο δεν εναντιώνεται στο σύστημα αλλά του δίνει ιδέες πώς να ανασυνταχτεί. [Αλήθεια, αν περνούσε ο Σωτήρης Σαμψών στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ για τις ευρωεκλογές, πώς θα εσυνύπαρχε μαζί του η αριστερίζουσα(!!!) –εδώ γελάνε όλα τα παρδαλά κατσίκια- Ρένα Χόπλαρου; Προφανώς θα κλειοστόμιαζε!]...    

Οι φιλελεύθεροι οι οποίοι διατυμπανίζουν πόσο προοδευτική δύναμη είναι, έχουν υποστηρίξει την διάλυση των ανεξάρτητων θεσμών του κράτους, τον πλήρη έλεγχο των ΜΜΕ και φυσικά την έντονα ταξική και αντιδραστική πολιτική των κυβερνώντων. Οποιαδήποτε κριτική στα επιμέρους ζητήματα, έχει να κάνει με εντυπώσεις που φυσικά αποσκοπούν στην δυνατότητα του συστήματος να δημιουργεί εύκολες κριτικές με σκοπό την απορρόφηση παραπόνων. Οι ίδιοι έχουν υιοθετήσει πλήρως την ατζέντα των συντηρητικών της Ευρώπης που ενίοτε μπορεί και να κριτικάρουν όταν δεν είναι στην Κύπρο. Είναι αστείο το πόσο τυφλοί ήταν στο ζήτημα των νέο-ναζί στην Ουκρανία για παράδειγμα, και η κριτική τους στα καμώματα του Ερντογάν στην Τουρκία που ακολουθεί ακριβώς την ίδια οικονομική πολιτική που προωθούν και οι ίδιοι στην Κύπρο. Φυσικά έχει πολλές δόσεις τρέλας κιόλας ο πανικός τους με το twitter, youtube, facebook σαν να πρόκειται για παρεμπόδιση της «ελευθερίας» όταν για λόγους τακτικής ο Τούρκος πρωθυπουργός έχε κόψει κάποιες εταιρίες που διατηρούν κοινωνικά δίκτυα για την περισυλλογή πληροφοριών και στη συνέχεια πώληση τους με σκοπό το κέρδος, δηλαδή business as usual. Στην Κύπρο όμως που όλα αυτά επιτρέπονται, αλλά η πληροφορία είναι τόσο λογοκριμένη και ιδεολογικά προσανατολισμένη δεν τους ενδιαφέρει και τόσο, μάλλον τους συμφέρει και την βαφτίζουν «πολυφωνία» με μόνο κριτήριο την ύπαρξη πολλών ονομάτων Μ.Μ.Ε (κριτική στους ολιγάρχες κατόχους αυτών των μέσων και τη σημασία τους γιοκ). Συνεπώς, και οι “αντιφασιστικές” τους ευαισθησίες δεν μπορούν παρά να θεωρηθούν ουσιαστικά εργαλείο για τον απροκάλυπτο αντικομμουνισμό τους, κάτι που δείχνει ότι οι ταξικές δυνάμεις δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να τους εμπιστεύονται σε κοινό μέτωπο και να τους προβάλουν σαν σύμμαχους ενάντια στο φασισμό.

Η εμμονή σε διαφθορά και σκάνδαλα μπορεί να εύκολα να οικειοποιηθεί και από το σύστημα όπως έγινε με την [επιλεκτική] δημοσιοποίηση ονομάτων από τον Δ. Συλλούρη και τον Περδίκη, οι οποίοι κατονόμασαν τάχατες βουλευτές που σβήστηκαν τα δάνεια τους. Όλος ο φακός έπεσε μετά να καλύψει την επιφάνεια το ζητήματος, δηλαδή να δώσουν εξηγήσεις τα ονόματα που αναφέρθηκαν και να μιλήσουν για σκάνδαλο. Αυτό που αποσιωπήθηκε πάλι, είναι το γεγονός πως όλοι γνωρίζουν για όλα, και χρησιμοποιούν τα στοιχεία μόνο για πολιτικές επιδιώξεις. Πως γίνεται ο κ. Συλλούρης να μην ήξερε τόσο καιρό, και τώρα να έμαθε για αυτά τα ονόματα; Επιπλέον, ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι το πολιτικό προσωπικό μπορεί πάρα πολύ εύκολα πλέον να μιλήσει για κάθαρση αφού θα ψάξει να βρει αποδιοπομπαίους τράγους, άντε να κλείσει και κανέναν στη φυλακή (λέμε τώρα) και να αφήσει και πάλι στο απυρόβλητο την ουσία του ζητήματος: ότι δεν πρόκειται περί λαθών και παραλείψεων των πολιτικών προσώπων αλλά περί συστημικής αναγκαιότητας. Δεν μπορεί να υπάρξει καπιταλισμός με πλήρη διαφάνεια, ούτε χωρίς διαφθορά.

Οι επιμέρους κόντρες που γίνονται ενδοαστικά, δεν μπορούν να τυφλώνουν τους εργαζόμενους και τους απλούς πολίτες για την ουσιαστική σύμπλευση των συμφερόντων όλων αυτών: ότι η καπιταλιστική οικονομία πρέπει να διαφυλαχτεί πάση θυσία. Για αυτό το λόγο η απάντηση όλων των υπολοίπων δεν μπορεί να αναλώνεται στις ίντριγκες και τις κόντρες τους, μπορούμε φυσικά να πάρουμε πληροφορίες από αυτές. Αλλά ο στόχος πρέπει να είναι στα ζητήματα ουσίας, στην αναγκαιότητα ανατροπής αυτής της βαρβαρότητας και όχι να μπούμε σε μια λογική αναζήτησης και ανακύκλωσης προσώπων.

Anef_Oriwn

[αντισυμβατικά κι αντιθεσμικά]

Πέμπτη 3/4/2014

[και καλό μήνα, καλή Άνοιξη κι όμορφα να περάσετε στις πασχαλινές αργίες]