Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Ανάρτηση 24/2015 [μακροσκελέστατη, επίκαιρη, αναλυτική, τραγική και θλιβερή, αντι-υποκριτική, αντι-ευρωπαϊκο-καπιταλιστική, της μετανάστευσης, του διεθνισμού και της αλληλεγγύης] – Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι ευρωπαίοι (πολιτικοί) εκφραστές (της ασυδοσίας) του κεφαλαίου και κολαούζοι του καπιταλισμού... (Και κάποια σχόλια πάνω σ’ ένα σχετικό άρθρο του Μάριου Δημητρίου)..


Δίκην εισαγωγής

«Πάνω από 20.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους τα τελευταία δέκα χρόνια ενώ η πολιτική “ευαισθησία” περιορίζεται σε δακρύβρεχτες δηλώσεις κάθε αφορά που η θάλασσα ξερνά πτώματα»...
[από το ελληνικό “ΠΟΝΤΙΚΙ”, της Πέμπτης 23 Απριλίου 2015, σελ. 21]...



*****************************************
Η υποκριτική ευαισθησία των ευρωπαίων

Για τα τελευταία πολύνεκρα ναυάγια στην «αγαπημένη» πλην «πικρή θάλασσα» της Μεσογείου [αν παραφράσουμε ολίγο τι το ατυχές εκείνο ποίημα του ελληνοκύπριου ποιητή Κώστα Μόντη]  με θύματα αφρικανούς μετανάστες [κυρίως από τη Λιβύη, την Ερυθραία, τη Σομαλία, το Σουδάν, την Μπουρκίνα Φάσο, το Καμερούν, την Γκάνα, τη Νιγηρία, το Μάλι] αλλά και πρόσφυγες πολέμου από τη Συρία, που επιβιβάζονται έναντι αδρού αντίτιμου σε σαπιοκάραβα δουλεμπόρων, έχουν ήδη γραφτεί και ειπωθεί πάρα πολλά. Οι διάφοροι αρθρογράφοι , ομιλητές και συζητητές έχουν εστιάσει ιδιαίτερα κι έχουν δώσει ξεχωριστεί προσοχή [ως ήταν κι αναμενόμενο στο μόλις πρόσφατο [των μόλις τελευταίων ημερών] τραγικότατο ναυάγιο στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης, με τους 900(!!!) τόσους νεκρούς … Φυσικά μέσα από πολλά κείμενα αναδεικνύεται (δυστυχώς) και μια μελοδραματική και δακρύβρεκτη πλην απολίτικη προσπάθεια αφύπνισης, έστω και ετεροχρονισμένα, του κόσμου, για το τεράστιο πρόβλημα με τη μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων ζητήματα – «μανά μου ρε του καημένους τους μαύρους τζι’ επνιήκαν»!   
[Σχετικά ρεπορτάζ γι’ αυτή τη νέα «ανείπωτη τραγωδία στη Μεσόγειο» και για τον «ιμπεριαλισμό [που] μετατρέπει τη Μεσόγειο σε [υγρό] τάφο χιλιάδων ξεριζωμένων» μπορείτε να δείτε και να διαβάσετε αν πατήσετε εδώ τζιαι δαμέ. Να θυμίσουμε ότι πριν ενάμισι περίπου χρόνο γράφαμε στα υστερόγραφα της ανάρτησης ΜΑΣ με αρ. 161/2013 για μια άλλη ναυτική τραγωδία που συνέβη τότε παρά το ιταλικό νησί Λαμπεντούζα με 350 νεκρούς ναυαγούς. Και τότε είχαν χυθεί δάκρυα κροκοδείλια για τους νεκρούς μετανάστες... Διερωτούμαι πάντως, αν θα βρεθεί κάποιος ιταλός ποιητής που να γράψει για τους νεκρούς/πνιγμένους μετανάστες τον στίχο «είναι δύσκολο να πιστέψω πως μας τους έφερε η θάλασσα της Μεσογείου»]... 

Η ιστορία, λοιπόν, επαναλαμβάνεται για πολλοστή φορά κι εμείς παραμένουμε «στο ίδιο έργο θεατές»! Πολλά έχουν γραφτεί αυτές τις μέρες [όπως είπα και πιο πάνω] γι’ αυτό το θέμα και ίσως η δική ΜΟΥ (σχετική) παρέμβαση ΣΑΣ φανεί περιττή και μπορεί και κουραστική. Είναι πολύ πιθανό να επαναλάβω κάποια πράγματα που έχετε ήδη ακούσει και διαβάσει... [Δεν νομίζω να πω κάτι πρωτόγνωρο κι ούτε διεκδικώ να κομίσω γλαύκαν εις Αθήνας με τα λεγόμενα ΜΟΥ]... Θα ‘θελα όμως κι ΕΓΩ να πω ολίγα από τα δικά ΜΟΥ, απ’ αυτά που κατακλύζουν αυτές τις μέρες το μυαλό ΜΟΥ και τις σκέψεις ΜΟΥ και ΜΕ εξεγείρουν – με γεμίζουν θλίψη, οργή και αγανάκτηση. Κι  αναφέρομαι κυρίως στις γνωστές [για τους παροικούντες το Blog] δογματικές απόψεις και τοποθετήσεις  ΜΟΥ, τις έμπλεες με αντιιμπεριαλιστικό αντιευρωπαϊκο-καπιταλιστικό περιεχόμενο ΜΟΥ. Το γνωστό επάρατο για τους κολαούζους του καπιταλισμού αλλά και τους εκσυγχρονισμένους αριστερούς(;), κομμουνιστικό σύνθημα «Ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός»(!), παραμένει (για ΕΜΑΣ τους δογματικούς και στενόμυαλους Αριστερούς) διαχρονικά επίκαιρο και ζωντανό κι ας ηχεί βαρετό και ξύλινο στ’ αυτιά των όποιων αντιδρούντων...  
 *********************************
Η εγγενής αδυναμία του ανεπτυγμένου ευρωπαϊκού καπιταλισμού να ασχοληθεί με την ουσία και τα αίτια του μεταναστευτικού

Μ’ έχουν ενοχλήσει έντονα τα κροκοδείλια δάκρυα των ευρωπαίων ηγετών [και στην ουσία πολιτικών εκφραστών του ευρωπαϊκού καπιταλισμού] καθώς και η υποκρισία με την οποία αντιμετωπίζουν το ζήτημα της μετανάστευσης. Δεν θέλουν, [ΕΓΩ βασικά θεωρώ ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ στην πράξη], κυρίως λόγω της ταξικής (και της κοινωνικοοικονομικής)  τους θέσης, να δουν ή/και να αντιληφτούν/κατανοήσουν, τις πραγματικές (τις ζωντανές) αιτίες που κάνουν δεκάδες χιλιάδες απελπισμένους ανθρώπους από την Αφρική [κυρίως τη Βόρεια και την Υποσαχάρια] καθώς και την Ασία να θέλουν να μεταναστεύσουν από τις πατρίδες τους. Αδυνατούν (οι ευρωπαίοι ηγέτες) να δουν τους λόγους που ωθούν αυτούς τους ανθρώπους να αποταθούν σε δουλεμπόρους μετακινητές και να πληρώσουν αδρά για να στοιβαχτούν μαζί τα παιδιά τους (ακόμα και βρέφη) και τα λιγοστά υπάρχοντα τους, ως εμπόρευμα στο κατάστρωμα ή στ’ αμπάρια ενός αμφιβόλου ποιότητας και κατάστασης σκάφους για να κάνουν την Έξοδο τους και να περάσουν στην ευρωπαϊκή Γη της Επαγγελίας με σκοπό να ψαξουν (εκεί) τ’ όνειρο για ένα καλύτερο αύριο/μέλλον… 


[Πολλά έχουν δει τα μάτια ΜΟΥ κι ακούσει τ’ αυτιά ΜΟΥ στον καταυλισμό των Σύρων ναυαγών/προσφύγων που στήθηκε και λειτούργησε για κάποιους μήνες και μέχρι τον περασμένο Γενάρη στην Κοκκινοτριμιθιά. Αλήθεια, τι απέγιναν εκείνοι οι άνθρωποι;]

Οι αιτίες φυσικά που προκαλούν τα κύματα των μεταναστών δεν είναι άλλες από τις εγγενείς/εσωτερικές αντιφάσεις κι αντιθέσεις του καπιταλισμού και την εκμεταλλευτική και ληστρική φύση του συστήματος.

Παράλληλα οι ευρωπαίοι (αστοί) ηγέτες [ένεκα κυρίως της ταξικής ΤΟΥΣ θέσης] ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να εφαρμόσουν άλλες (εναλλακτικές) πολιτικές που θα μπορούσαν να αμβλύνουν τα προβλήματα που γεννούν/δημιουργούν την ανάγκη για μετανάστευση. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να στραφούν εναντίον του ιδίου του συστήματος που υπηρετούν γιατί αυτές οι «άλλες πολιτικές» ΠΡΕΠΕΙ να έχουν ξεκάθαρα αριστερό περιεχόμενο, δηλ. να προνοούν την ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου, στις χώρες προέλευσης των μεταναστών, προς όφελος των φτωχών και χαμηλά αμειβομένων στρωμάτων του λαού, άστε που και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση [ως ένας καπιταλιστικός ολοκληρωτικός οργανισμός] φέρει τεράστιες ευθύνες για την πολιτική αστάθεια κι ανωμαλία στις συγκεκριμένες χώρες καθώς και για την φτώχεια και την οικονομική ανέχεια των λαών των χωρών αυτών.
{Κάποια πρώτα μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση βελτίωσης της κατάστασης στις δυσπραγούσες αφρικανικές και ασιατικές χώρες θα μπορούσε να ήταν ο περιορισμός της ασυδοσίας του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και η εθνικοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών αυτών. Όμως οι ντόπιες επιχειρηματικές/οικονομικές και πολιτικές ελίτ καθώς οι ευρωπαίοι μέντορες και αφέντες τους, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ως εκ της ταξικής τους θέσης να εφαρμόσουν (αριστερές) πολιτικές που να αναιρούν το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Οι (χορτάτοι) αστοί πολιτικοί της Ευρώπης ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να κατανοήσουν τους νηστικούς της Αφρικής, της Ασίας όπως και της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, των πάλαι ποτέ Μπανανιών...}.  

Κι επειδή, λοιπόν, οι αστοί ηγέτες, παραμένοντας εσαεί εγκλωβισμένοι στην ταξική τους εσωστρέφεια και στα ταξικά τους οικονομικά κι πολιτικά συμφέροντα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να κατανοήσουν τους ουσιαστικούς λόγους [οικονομικούς,. περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς, πολιτικούς] που προκαλούν για χιλιάδες ανθρώπους (από υποβαθμισμένες οικονομικά χώρες και περιοχές) την ανάγκη να μεταναστεύσουν και κατ’ επέκταση ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν κι άλλες πολιτικές, περιορίζονται,
πρώτον, σε λόγια μεγάλα, κούφια κι ανέξοδα και σε πράξεις ανούσιες και επιφανειακές που προκαλούν πρόσκαιρα (και ίσως και υποκριτικά) συναισθηματική φόρτιση, και
δεύτερον, στη λήψη κατασταλτικών μέτρων [όπως ας πούμεν(τε) κατά των μετακινητών] για περιορισμό της μετανάστευσης... ΚΑΜΙΑ διάθεση να ενδιατρίψουν στα αιτία και τα αιτιατά του μεταναστευτικού προβλήματος! Η υποκρισία σ’ όλο της μεγαλείο!!!

[Άραγε πόσοι νέοι κύπριοι παραμένουν στο εξωτερικό για να δουλέψουν μετά την  ολοκλήρωση των σπουδών τους καθώς βλέπουν ότι δεν υπάρχουν προοπτικές για εργοδότηση τους ή για την επαγγελματική δραστηριοποίηση στην Κύπρο]...

Να σημειώσω ότι σκοπίμως αναφέρθηκα πιο πάνω σε υποκρισία των (πολιτικών) ηγετών του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, κι όχι σε εθελοτυφλία ή στρουθοκαμηλισμό τους γιατί ενώ χύνουν τα δάκρυα μυρίων κροκοδείλων για τους «καημένους» τους μετανάστες, την ίδια ώρα διαλύουν χώρες και λαούς όπως ο λύκος το κοπάδι για να το κατασπαράξει. 



Συνεχίζουν τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και βομβαρδισμούς ... «υπέρ της ελευθερίας των λαών»(!!!) [ποιαν ελευθερία πήραν κι έδωσαν στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη;], χειροκρότησαν και ενίσχυσαν (οικονομικά κι άλλως πώς) τις δήθεν “Αραβικές Ανοίξεις”, υπέθαλψαν, χρηματοδότησαν και ενίσχυσαν (και συνεχίζουν να ενισχύουν) με δυτικά την εξέγερση των “Σύρων Δημοκρατών” καθώς και τους δικτάτορες της Σαουδικής Αραβίας και των… “δημοκρατικών” Εμιράτων του Κόλπου, συνέδραμαν πολεμικά (με βομβαρδισμούς) στη «αποκατάσταση της Δημοκρατίας» στη Λιβύη, πραγματοποίησαν… «ανθρωπιστική επέμβαση» στην Σομαλία και πολλά άλλα, όπως η ανατροπή του «σφαγέα» Μιλοσεβιτς και του Σάνταμ Χουσέιν από άλλους χειρότερους σφαγείς τους οποίους οι ίδιοι οι Δυτικοί  χρηματοδότησαν και που τώρα δήθεν αποκηρύττουν, όπως οι τρομοκράτες της Αλ-Κάιντα, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους  και οι Ταλιμπάν. Κι ο κατάλογος με ευρωπαϊκές κι αμερικανικές στρατιωτικές επεμβάσεις, αλλά και πραξικοπήματα και πολέμους με εμπλοκή δυτικών δυνάμεων σε χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, καθώς και καλά σχεδιασμένα προγράμματα οικονομικής ανάπτυξης (βλέπε καταλήστευσης) των χωρών αυτών προς όφελος όμως των πολυεθνικών κι όχι των ντόπιων λαών, είναι ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ!  Όλ’ αυτά τα εκ της Δύσης εκπορευόμενα θεάρεστα έργα, πράξεις και πολιτικές,  ανατρέπουν ή και παρεμποδίζουν ακόμα κι αυτή την ομαλή καπιταλιστική ανάπτυξη των συγκεκριμένων χωρών, αποδιοργανώνουν τον κοινωνικό ιστό και οδηγούν τους ανθρώπους στη φυγή και στην μετανάστευση. Κι αυτό φυσικά το πράττουν πολύ λίγοι: όσοι έχουν έστω και τη στοιχειώδη οικονομική δυνατότητα για να αγοράσουν το πανάκριβο εισιτήριο για μια θέση [και τί θέση!] σ’ ένα σαπιοκάραβο για να κάνουν τον διάπλου της Μεσογείου για την Ευρώπη των υπέρτατων δημοκρατικών αρχών και των αξιών… [Τρίχες κατσαρές και μαλλιά περμανάντ]…

******************************************
Η τύχη των μεταναστών: Είτε πνιγμένοι στα νερά της Μεσογείου ή σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Νότια Ευρώπη


Χιλιάδες είναι οι μετανάστες που πνίγονται στα νερά τις Μεσογείου˙ πότε παγωμένα και μανιασμένα για να τους ρουφήξουν και πότε γαλήνια, δροσερά και καθάρια για να τα απολαύσουν όμως οι δυτικοευρωπαίοι, σκανδιναβοί και ρώσσοι τουρίστες...  

Τα εκατομμύρια των υπόλοιπων απελπισμένων παραμένουν [μεταξύ των ολίγων εκλεκτών και προνομιούχων] στις καταδυναστευμένες από τον ιμπεριαλισμό χώρες τους για πεθάνουν σε πλήρη ένδεια εκεί...  

Αλλά και όσοι φανούν τυχεροί (από τους μετανάστες) κι περάσουν τον Ρουβίκωνα (της Μεσογείου) και φτάσουν επιτέλους αισίως ή στα όποια κακά χαλιά στο ευρωπαϊκό παράδεισο [για να δοκιμάσουν να ζήσουν το ευρωπαϊκό καπιταλιστικό όνειρο, όπως κάποιοι προσπάθησαν να ζήσουν κάποτε το αμερικανικό καπιταλιστικό όνειρο] θα στοιβαχτούν στους λεγόμενους “χώρους υποδοχής μεταναστών” [βλέπε στρατόπεδα συγκέντρωση μεταναστών] για να τύχουν διαλογής και να αποφασιστεί ποιοι πληρούν τα κριτήρια για να εγκριθούν και να προχωρήσουν ή να σταλούν στα ενδότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – στον ανεπτυγμένο βορειο-κεντρικό πυρήνα της Ένωσης δηλ. σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Αυστρία, η Δανία, η Σουηδία. Με λίγα λόγια οι χώρες της Νότιας Ευρώπης και κυρίως η Ιταλία, η Μάλτα, η Ελλάδα, η Ισπανία, ακόμα και η Κύπρος, λειτουργούν [παρά τη  οικονομική κρίση στην οποία βρίσκονται] ως ένα είδος αναχώματος για προστασία των χωρών της Κεντρικής και βόρειας Ευρώπης από τα κύματα των «λιγούρηδων» μεταναστών που επιχειρούν να διαβούν τον Αχέροντα... 


Μα καλά δεν υπάρχει ελευθέρα διακίνηση ανθρώπων [συμπεριλαμβανομένων και των μεταναστών] στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ή μήπως η ελευθέρα διακίνηση είναι μόνο για τους επιχειρηματίες και τους καπιταλίστες, καθώς και για τα φτηνά εργατικά χέρια, όταν φυσικά υπάρχει ανάγκη από τέτοια; Τώρα που στην Κύπρο έχουμε (οικονομική καπιταλιστική) κρίση και η (καπιταλιστική) ανάπτυξη είναι (σχεδόν) ανύπαρκτη ή/και μηδενική και δεν χρειαζόμαστε του ξένους (εργάτες), τους έχουν (οι μικροαστοί κύπριοι ρατσιστές)  πλέον δαιμονοποιήσει. Ακόμα κι αυτός ο (εν Χριστώ Αδελφός) Αρχιεπίσκοπος Υμών [ο Νέας Ιουστινιανής, Πάσης Πάφου και Πασών των Εκκλησιαστικών Επιχειρήσεων τζιαι Παγκαρκών] σε δηλώσεις του πριν κάποιους μήνες εκστόμισε και το ιδιαίτερα χριστιανικό «...τους αγαπούμε αυτούς τους παρείσακτους, αυτούς τους παράνομους πουήρθαν, αλλά να πάνε στην πατρίδα τους...»  [Κι αν δεν μπορούν να επιστρέψουν, να πνιγούν στη θάλασσα; Τ’ άκουσα κι αυτά για τους Σύριους της Κοκκινοτριμιθιάς!]... Αυτά είναι τα χριστιανικά μηνύματα Αγάπης που οι αντιμούτσουνοι του Θεού Υμών στη Γη μεταφέρουν στους αμαρτωλούς ανθρώπους;]... 

{Παρενθετικά και για την ιστορία να αναφέρουμε ότι περισσότεροι από 1750 μετανάστες έχουν χάσει τη ζωή τους στα νερά της Μεσογείου από τις αρχές του 2015, σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνή Οργανισμού Μετανάστευσης. Ο αριθμός είναι 30 φορές μεγαλύτερος σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2014, οπότε έχασαν τη ζωή τους 56 άνθρωποι. Εκείνο φυσικά που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, άλλες απ’ αυτές γνήσιες και πραγματικές κι άλλες ψεύτικες και  υποκριτικές (και ταρακούνησε κόσμο και κοσμάκη αλλά κι απόκοσμο) ήταν το ναυάγιο στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης και στο δρόμο προς την Λαμπεντούζα (το μικροσκοπικό ιταλικό νησί που δέχεται κατά χιλιάδες τους μετανάστες) με τους 900(!!!) τόσους νεκρούς}...

**********************************
Δυο λόγια και για ένα σχετικό με το θέμα άρθρο του Μάριου Δημητρίου

Ο γνωστός ευρωλάγνος κι απολογητής και κολαούζος του καπιταλισμού, αρθρογράφος της “Σημερινής” Μάριος Δημητρίου ένοιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί την Ευρωπαϊκή Ένωση και να αποδώσει τις ευθύνες στους «εγκληματίες στις χώρες προέλευσης» των μεταναστών. Στο χτεσινό του άρθρο στην καθημερινή του στήλη «εξ αφορμής» μιας ανακοίνωσης της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό (ΚΙΣΑ) για το πολύνεκρο νέο ναυάγιο στη Μεσόγειο προσπαθεί να φκάλει την Ευρωπαϊκή Ένωση κούππα άππανη και να μεταφέρει τις ευθύνες στα αυταρχικά κι αντιλαϊκά μεν καθεστώτα των χωρών προέλευσης των μεταναστών, αλλά χωρίς να αναφέρει,  
ποιοι ανεβάζουν ή/και διατηρούν στην εξουσία αυτά τα καθεστώτα,
ποιοι επεμβαίνουν άμεσα με τα όπλα ή έμμεσα με άλλους τρόπους στις συγκεκριμένες χώρες και προκαλούν ή ενισχύουν τις πολεμικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, και
πώς έχει διεισδύσει στις χώρες αυτές το ευρωπαϊκό κεφαλαίο που με την ασυδοσία του [στο κυνήγι του για όλο περισσότερο κέρδος] και την αρπαγή δημόσιου πλούτου και καλλιεργήσιμης γης, τη λεηλασία πρώτων υλών, την εξαγωγή τεράστιου κεφαλαίου στις μητροπόλεις, δημιουργεί βάρβαρες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που οδηγούν σε καταστάσεις έμμεσης αποικιοποίησης και αποσάθρωσης του κοινωνικού ιστού...
Αυτά όλα ή έστω ένα μέρος τους, τα λάβανε υπ’ όψιν οι 28 χορτάτοι και καλοταϊσμένοι (υποκριτές) ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης [συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας του Νικουθκιού και του αδελφού εξ Ελλάδος Τσίπρα] που συνήλθαν χτες στις Βρυξέλλες; Και τί αποφάσεις πήραν παρακαλώ, οι πάνσοφοι και δημοκράτες ευρωπαίοι ηγέτες; Να διαθέσουν περισσότερα κοντύλια για να  κυνηγήσουν [ακόμα και με στρατιωτικά μέσα] τους μετακινητές με σκοπό να περιορίσουν το μεταναστευτικό κύμα προς την Ευρώπη, ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ασχολήθηκαν με την εξάλειψη ή έστω την απάμβλυνση των αιτίων που προκαλούν την μετανάστευση; [Οι fucking bustards Υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σύνοδο τους πριν μερικές μέρες τήρησαν κι ενός λεπτού σιγή για τους πνιγμένους μετανάστες! Να πω εδώ το «ουαί υμιν υποκριτές...», ή να περιοριστώ σ’ ένα ασσιχτίρ; Τα χέρια ΣΑΣ και τα κεφάλαια ΣΑΣ είναι ποτισμένα με το αίμα των λαών των χωρών του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου! Και καιρός να αντικαταστήσετε τ’ αστέρια της ευρωπαϊκής (κωλο)σημαίας ΣΑΣ με τα χέρια των απελπισμένων ναυαγών μεταναστών που ψάχνουν για βοήθεια λίγο πριν τους καταπιεί για πάντα η Μεσόγειος]... 



Πάντως ΕΜΕΙΣ [οι ξεροκέφαλοι δογματικοί] και πάλι θα πούμε οι αποφάσεις της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το μεταναστευτικό, δίνουν ένα ακόμα πρόσχημα στην Ένωση για νέες ιμπεριαλιστικές στρατιωτικές επεμβάσεις στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Μετά τα προσχήματα για «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» και των «τζιχαντιστών» θα αναληφθούν και στρατιωτικές θαλάσσιες και χερσαίες επιχειρήσεις στο όνομα της «παράνομης μετανάστευσης» και της «καταπολέμησης των δουλεμπόρων». Εμείς οι δογματικοί όμως  θα τολμήσουμε να πούμε, με το θράσος που συνήθως μας διακρίνει, ότι  η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί μ’ αυτόν τον τρόπο να προλάβει στη γωνία [προς όφελος τον ευρωπαϊκών μονοπωλίων] τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα στον μεταξύ τους ανταγωνισμό για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών στην ευρύτερη περιοχή της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Η ΚΙΣΑ στην ανακοίνωση της επισημάνει ότι  «η πολιτική αναχαίτισης των προσφύγων και μεταναστών που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια [σημ. δική ΜΟΥ: από την Ευρωπαϊκή Ένωση] έχει, αφενός, μετατρέψει τη Μεσόγειο σε νεκροταφείο για τους απέλπιδες επίδοξους διαβάτες ενώ, αφετέρου, η πλειοψηφία των “τυχερών” αυτών, που τελικά καταφέρνουν να επιβιώσουν από το μεγάλο ταξίδι, στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, που τα ευρωπαϊκά κράτη αποκαλούν κέντρα υποδοχής, σε κρατητήρια “απαγορευμένων” μεταναστών, ή απλώς διαβιούν χωρίς ουσιαστική προοπτική και ελπίδα για το μέλλον τους, κυρίως λόγω της απουσίας ουσιαστικών πολιτικών ένταξης και ισότιμης συμμετοχής τους στην κοινωνία».
Και παρακάτω ότι «η προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης ν’ αποτρέψει την είσοδο μεταναστών και προσφύγων εντός των συνόρων της, έχει αποβεί μάταια αφού, όσο οι πολεμικές συγκρούσεις και οι διώξεις, η πολιτική αστάθεια, η φτώχια και η εξαθλίωση σε μια τεράστια έκταση, από την Αφρική μέχρι τη Συρία, το Ιράκ και την Παλαιστίνη, συνεχίζονται και εντείνονται, τόσο θα αυξάνεται και ο αριθμός των μεταναστών και προσφύγων».
Κι αντί ο συμπαθέστατος κατά τ’ άλλα Μάριος Δημητρίου [είναι και ευαισθητούλης ρε gamoto σε θέματα μεταναστών και διακρίσεων], να προσπαθήσει να δει τα βαθύτερα πολιτικοοικονομικά αίτια του ζητήματος της μετανάστευσης εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από την Αφρική και την Ασία   αυθαίρετα και δίκην στρουθοκαμήλου καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «στην πραγματικότητα η Κίνηση υπενθυμίζει ότι οι μεγάλοι ένοχοι για τα δεινά των λαών της αφρικανικής ηπείρου και της Μέσης Ανατολής είναι τα μεσαιωνικά, διεφθαρμένα και εγκληματικά καθεστώτα στις χώρες προέλευσης και όχι τα δημοκρατικά κράτη προορισμού, στην Ευρώπη»... Μάνα μου ρε τζι’ εθίξαν τους ευρωπαίους [του Μάριου] και τη δημοκρατία τους!!!
Πάντως με τον ίδιο τρόπο που η Ευρωπαϊκή Ένωση με την επιλεκτική ευαισθησία της χειρίζεται τους αφρικανούς κι ασιάτες μετανάστες, έτσι και το διαβόητο Eurogroup χειρίζεται τους λαούς των χωρών της Νότιας Ευρώπης και κυρίως της Ελλάδας της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Κύπρου. Όπως ΔΕΝ θέλουν να σώσουν τους μετανάστες, ΔΕΝ θέλουν να σώσουν ούτε τους λαούς της Νότιας Ευρώπης. 



Anef_Oriwn
[είμαστε ΟΛΟΙ και κυριολεκτικά και μεταφορικά μετανάστες]
Παρασκευή 24/4/2015

9 σχόλια:

kkai-Lee είπε...

@ ΑNEF_Oriwn

Δεν έχω άλλη εξήγηση από την εμπεριστατωμένη δική σου. Η αλήθεια βοά, αλλά "φωνή βοόντος εν τη (Αμερικανοευρωπαική κ.α.) ερήμω".

Εύγε!

Anef_Oriwn είπε...

Αντιγράφω το υστερόγραφο από την τελευταία ανάρτηση του ελλαδικού φιλο-ΚΚΕ blog του (έλληνα) τραγουδιστή Γιώργου Σαρρή [link: http://giorgossarris.blogspot.com/2015/04/blog-post_21.html]:
«Ακούγονται από διάφορες πλευρές κραυγές που απαιτούν μέτρα.
Όμως τι μέτρα μπορεί να πάρει ένας ιμπεριαλιστικός οργανισμός όπως η ΕΕ εναντίον του ιμπεριαλισμού και των πολέμων που με τόση επιμέλεια στήνει αφού τους έχει πραγματικά ανάγκη;
Τι εννοούν λοιπόν;
Τι μέτρα θα πάρουν άραγε;
Θα κηρύξουν τον πόλεμο στους δουλεμπόρους ίσως;»

Anef_Oriwn είπε...

Αγαπητέ kkai-Lee,

Σ’ ευχαριστώ για την τηλεγραφική παρέμβαση ΣΟΥ και για τη θετική άποψη ΣΟΥ για το κείμενο ΜΟΥ...

Ο κάθε ένας εξ Ημών έχει αποκτήσει [μέσα από τα βιώματα, τις εμπειρίες, τον περιβάλλοντα χώρο όπου ζει και εργάζεται και τη μόρφωση του] τις δικές ΤΟΥ προσλαμβάνουσες παραστάσεις που τον βοηθούν να κρίνει και να αποδέχεται ή να απορρίπτει πρόσωπα και καταστάσεις, ή έχει αναπτύξει [στη βάση των ίδιων παραγόντων/παραμέτρων – αυτών που ανάφερα πιο πάνω] τη δική θεώρηση και φιλοσοφία για το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι˙ έχει δηλ. διαμορφώσει ένα δικό του τρόπο, με βάση τον οποίο υποδέχεται, αναλύει και φιλτράρει [υποσυνείδητα και ίσως κι ασυναίσθητα, αλλά πάντοτε με συγκεκριμένο πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο] τα τεκταινόμενα γύρω του, εστιάζοντας συνήθως σ’ εκείνα που θεωρεί πρωτεύοντα και σημαντικά...
Σίγουρα οι κρίσεις και οι προσεγγίσεις μας, μια και περνούν μέσα από το προσωπικό μας φίλτρο/κόσκινο, είναι υποκειμενικές, όμως δεν παύουν να δίνουν το ιδεολογικοπολιτικό μας στίγμα, αλλά και με ποιους επιλέγουμε να πορευτούμε, ή/και ποιους έχουμε αποφασίσει ν’ αφήσουμε πίσω(ΜΑΣ)... Αν θα είμαστε μαζί μ’ αυτούς που υποφέρουν ΠΡΕΠΕΙ να έχουμε αφήσει πίσω το ΕΓΩ και να λειτουργούμε με το ΕΜΕΙΣ, παλεύοντας μαζί ΤΟΥΣ για μια καλύτερη ζωή. Να ψάχνουμε τις αιτίες των προβλημάτων και να αναζητούμε τρόπους για να βελτιώσουμε όχι μόνο τη δική μας τη ζωή αλλά του συνόλου, ή των πολλών.
Κι ούτε ευρωπαϊκός καπιταλισμός με τους απανταχού θιασώτες και κολαούζους του, αλλά ούτε κι ο μικροαστικός ελιτισμός με τις επιλεκτικές και τις πρόσκαιρες [συχνά και υποκριτικές] ευαισθησίες τους, μπορούν ν’ αλλάξουν προς το καλύτερο τα πράματα για τις μάζες των απελπισμένων, των φτωχών και των πεινασμένων ανθρώπων. Ας μην παρασυρόμαστε, λοιπόν, από τα επιμέρους [που μπορεί να μας συγκινήσουν τη δεδομένη στιγμήν και να μας φορτίσουν συναισθηματικά] και αν περιορίζουμε την προσοχή ΜΑΣ σ’ αυτά. Το σημαντικό και το ουσιαστικό είναι προσπαθούμε να δώσουμε τις σωστές πολιτικές διαστάσεις στο κάθε τραγικό, δυσάρεστο και θλιβερό [ή από την άλλη την αντίθετη πλευρά, ευχάριστου κι όμορφου] συμβάν που έρχεται στην αντίληψη ΜΑΣ και να αναζητούμε τους πραγματικά υπεύθυνους και ενόχους για τα κακά, τα στραβά και τ’ ανάποδα, ή τους πραγματικούς συντελεστές και δημιουργούς κάθε τι καλού κι ωραίου...

[Ακολουθεί η συνέχεια]...

Anef_Oriwn είπε...

[Και η συνέχεια]...
Γιατί τα γράφω όλ’ αυτά (τα φιλοσοφικά και εν μέρει τα πατερναλιστικά) τώρα; Γιατί δύο παρεμβάσεις στην τραγικότατη και θλιβερή ιστορία με τους 900(!) τόσους νεκρούς ναυαγούς μετανάστες [οι οποίες ήρθα σήμερα στην αντίληψη ΜΟΥ] με ενόχλησαν τα μάλα. Είναι μια γελοιογραφία και μια ανάρτηση, όπου οι παρεμβαίνοντες με τα όσα έχουν σκιτσάρει ή γράψει παρακάμπτουν την ουσία του προβλήματος [με τη μαζική μετανάστευση ανθρώπων από την Αφρική και την Ασία] και περί άλλων επουσιωδών ή δευτερευόντων ζητημάτων τυρβάζουν...

- Η πρώτη περίπτωση αφορά μια ατυχέστατη [για να μην πω και αισχρή, χυδαία και ρατσιστική] γελοιογραφία που δημοσιεύτηκε στην περιβόητη γαλλική σατιρική εφημερίδα “Charlie Hedbo”… Θα τη βρείτε στο blog “Lenin Reloaded”, αν χρησιμοποιήσετε το link: http://leninreloaded.blogspot.com/2015/04/blog-post_95.html
Ατυχέστατο κι άστοχο το black humor που επιχείρησε να κάνει ο συγκεκριμένος σκιτσογράφος της εφημερίδας. Ένα χιούμορ που αγγίζει τα όρια του ρατσιστικού χλευασμού και της απαξίωσης των νεκρών ναυαγών μεταναστών…

- Η δεύτερη περίπτωση είναι η θεματολογία της τελευταίας ανάρτησης της blogger Μάνας με τίτλο “Σωρός αριθμός 124” [«σορός» ήθέλει προφανώς ναγραψει] που θα βρείτε στο link: http://mana-mia.blogspot.com/2015/04/124.html
Η αρθρογράφος [κι ακολούθως διάφοροι σχολιογράφοι] επικεντρώθηκαν στο [σίγουρα τραγικό] γεγονός ότι “πάνω στα φέρετρα[σημ. δική ΜΟΥ: των νεκρών ναυαγών που θάβονταν τη Μάλτα], δεν υπήρχε όνομα ή φωτογραφία. Κανένας, άλλωστε δεν γνωρίζει ποιοι είναι. Το μόνο που έγραφε το φέρετρο είναι «σωρός αριθμός…» και δίπλα το νούμερο του πεθαμένου. Το ίδιο θα γράφει και στον τάφο. Ένα αριθμό”… Δακρύβρεχτες και μελοδραματικές τοποθετήσεις στο συγκεκριμένο blog για ένα επιμέρους, επί της ουσίας όμως, [δηλ. για τα αίτια και τους λόγους που αναγκάζουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους από υποβαθμισμένες χώρες και περιοχές της Αφρικής και της Ασίας] να μεταναστεύσουν και τελικά να χάνονται στα νερά της Μεσογείου ΜΑΣ, δεν γράφτηκε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ!!! [Μια σχολιογράφος πήγε να κάνει και χιούμορ γιατί υπήρχε ενασχόληση με «πεθανε θεματα»!!!]…

Γιατί όμως εκείνοι οι άνθρωποι θάφτηκαν με αριθμούς; Προφανώς θα πείτε, «επειδή δεν κατέστη δυνατό να αναγνωριστούν και να διαπιστωθούν τα ονόματα τους»… [Βλέπετε ΔΕΝ ήταν ευρωπαίοι για να αναζητηθούν οι συγγενείς τους]... Ποιος όμως θα μεριμνούσε για να έχουν αυτοί οι άνθρωποι μια κανονική κηδεία, όταν ενόσω αυτοί ήταν εν ζωή ΚΑΝΕΙΣ δεν νοιάστηκε γι’ αυτούς... [Οι δημοκρατικοί κι ανθρωπιστές ευρωπαίοι κι αμερικανοί μεριμνούσαν ΜΟΝΟ να παίρνουν από τις χώρες καταγωγής των μεταναστών κι ΟΥΔΟΛΩΣ για τη βελτίωση της ζωής των κατοίκων]... Άστε που κι εκεί πιθανόν να σκοτωνόταν σε κάποια πολεμική σύγκρουση και να θάβονταν χωρίς να αναγνωριστούν, ή να πέθαιναν ως πρόσφυγες μακριά από τις συγγενείς τους σε κάποια άλλη αφρικάνικη χώρα ή από αρρώστιες ή από την πείνα...
Η κανονική κηδεία των πνιγμένων μεταναστών, μάρανε κάποιους τώρα;!

kkai-Lee είπε...

@ ΑNEF_Oriwn

Επειδή εν πολλοίς συμφωνώ με τις επισημάνσεις σου σε ότι αφορά την ουσία του θέματος θα ήθελα απλώς να τονίσω τον (αν)έντιμο ρόλο των Μ.Μ.Ε.. Μιας εξουσίας που διαμορφώνει συνειδήσεις. Μιας εξουσίας που λέγεται 4η αλλά κάποιες φορές συμπεριφέρεται σαν 5η ( να μην πω τι ), για τη δουλική της στάση απέναντι στην ιερή αγελάδα (ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ) .
Βlack humor λοιπόν? - Βlack humor, φτάνει να πουλά.
Μουγκαμάρα λοιπόν ? Μουγκαμάρα, φτάνει να μην κακοκαρδίσουμε αφεντικά.
Ποιος μπορεί έντιμα να απαντήσει στο ερώτημα. «Τι βαρεί περισσότερο στη ζυγαριά, ( δυστυχώς και στις συνειδήσεις ), χίλιοι πνιγμένοι " τριτοκοσμικοί" ή ένας, πέντε ή δέκα, αδικοχαμένοι, για οποιοδήποτε λόγο, "πολιτισμένοι" ».
Ποιος μιλά για το δίκαιο 1:1 ( fair play 50% - 50% ), αν και το θέμα δεν προσφέρεται για παιχνίδι ή δεν θα έπρεπε ποτέ να είναι ποσοτικό.

Anef_Oriwn είπε...

kkai-Lee,

Να σημειώσω, αναφερόμενος στο ερώτημα της δεύτερης παραγράφου του σχολίου ΣΟΥ [δηλ. για το «τι βαρεί περισσότερο στη ζυγαριά...»], ότι αυτό ακριβώς το είδαμε τότε που έπεσε το γερμανικό αεροπλάνο στις Άλπεις και πόσο δάκρυ χύθηκε για τους 150 τόσους επιβαίνοντες (στο αεροπλάνο)... Άλλος (φυσικά) ο Θεός των 900 μεταναστών [μάλλον (ψευτο)Θεός θα ‘ναι!] κι άλλος των 150 «“πολιτισμένων”» ευρωπαίων…

Σολιάτης είπε...

Φίλε πολύ καλά τα γράφεις. Να τονίσω όμως και ‘γω, πως η φιλοσοφία της δεξιάς είναι όταν η καπιταλιστική οικονομία μπλοκάρει, η καταστροφή θεωρείται ο μόνος τρόπος για να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη. Και ο λόγος είναι ξεκάθαρος. Προτιμούν αντί να χάσουν κάτι από τα κέρδη τους με την ανακατανομή του πλούτου, να αυξάνουν τα κέρδη τους αδιαφορώντας για τις τραγικές συνέπειες της καταστροφής για τον κόσμο.
Οι ηγέτες της δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας δεν πρόκειται να πάρουν μέτρα ενάντια στην τάξη που εκφράζουν και από την οποία συντηρούνται!

Anef_Oriwn είπε...

Μπήκε πλέον και το Νεπάλ καθημερινό στο λεξιλόγιο ΜΑΣ [για πόσο όμως] μετά τον εκεί τρομακτικό σεισμό των 7,8 Ρίχτερ]... 4 χιλιάδες νεκροί μέχρι τώρα [κάποιοι λένε ότι θα ανέλθουν μέχρι τις 15(!) χιλιάδες], ενώ οι τραυματίες έχουν ξεπεράσει τις 8 χιλιάδες. Την ίδια ώρα τουλάχιστον 100.000 άτομα έχουν μείνει χωρίς σπίτι, ενώ [σύμφωνα με την UNICEF] σχεδόν ένα εκατομμύριο παιδιά χρειάζονται βοήθεια...
Κάθε φτωχός τζι’ η μοίρα του; Τουλάχιστον εκεί οι σοροί έχουν ονόματα;

Anef_Oriwn είπε...

Σε συνέχεια του πιο πάνω σχολίου ΜΑΣ, ας κάνουμε ακόμα μια αναφορά στην υποκρισία των αστικών Μέσων Ενημέρωσης απέναντι στην ανθρώπινη ζωή, κι εννοούμε τη ζωή των φτωχών κι των καταφρονημένων...

Το πόσο πολύτιμη και μοναδική είναι η άξια κάθε ξεχωριστής ανθρώπινης ζωής, το αντιλαμβανόμαστε όταν χάσουμε (δυστυχώς) κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο, ή όταν παρέλθουν οι κίνδυνοι που πιάνων (για τη ζωή του) να αντιμετώπισε κάποιο δικό μας πρόσωπο... Και προφανώς έτσι αισθάνθηκαν, τόσο ο ίδιος ο Νεπαλέζος Ρίσι Κανάλ, που ανασύρθηκε ζωντανός αφού παρέμεινε για 82 ώρες κάτω από τα χαλάσματα, [link: http://gr.euronews.com/2015/04/29/82/]
όσο και οι συγγενείς, αν δεν χάθηκαν κι αυτοί στο μεγάλο σεισμό που έπληξε το Νεπάλ πριν μερικές μέρες... Κι έσπευσαν τα ευαίσθητα (για τέτοια γεγονότα) αστικά ΜΜΕ να προβάλουν εικόνες και πλάνα από την επιχείρηση διάσωσης με τον διασωθέντα να κυριαρχεί σ’ αυτά... Και πάλι παίζουν με τα αισθήματα του κόσμου˙ τί δηλαδή, να μην πουλήσουν και λίγη συγκίνηση για ν’ αυξήσουν και την τηλεθέαση! Άστε που κάποιοι άλλοι θα δοξάσουν και τον Ύψιστο για την μεγαλοψυχία του!
Εμείς όμως, οι αιωνίως αιρετικοί και βλάσφημοι, αλλά και μεμψιμοιρούντες, θα διερωτηθούμε [βλέπετε, απορίες πολλές ΜΑΣ βασανίζουν],
- πρώτον, αφού τόσο πολύ εκτιμούν την άξια της ζωής [τα ΜΜΕ] γιατί δεν προβάλλουν και τη έμπλεα δυσκολιών και προβλημάτων πάμφτωχη καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων [στις υποβαθμισμένες χώρες και περιοχές που ζουν] και να απαιτούν την ανακατανομή του πλούτου διεθνώς ούτως ώστε να αναβαθμιστεί η ζωή τους, [αυτό κι αποτελεί σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή], και
- δεύτερον, που ήταν ο Ύψιστος για να αποσοβήσει τον σεισμό και τα τόσα κατά που έφερε [θανάτους, πόνο, δυστυχία];