Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

Ανάρτηση 82/2011 [έκτακτη, σύντομη, επετειακή τιμητική, μουσικο-τραγουδιστική] – Μικρό αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο – «Τίποτα δεν πάει χαμένο»...


Χτες, 17 του Σεπτέμβρη, έκλεισαν 29 χρόνια από τον [ανέλπιστα πρόωρο] θάνατο του μεγάλου έλληνα [με κυπρο-ροδίτικες καταβολές και αιγυπτιώτικα βιώματα] μουσικοσυνθέτη Μάνου Λοΐζου. Πέθανε το 1982 σε νοσοκομείο της Μόσχας όπου είχε μεταφερθεί μετά από σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο [νομίζω]...

Τότε ήμουν φοιτητής στο εξωτερικό και παρακολουθούσα με αγωνία τις εξελίξεις γύρω από την υγεία του˙ ο θάνατος του μάλιστα, μου προκάλεσε μια απέραντη θλίψη. Είχα [σε κασέτες μαγνητοφώνου τότε] κι άκουγα συχνά σχεδόν όλα τα μεταπολιτευτικά τραγούδια του τα “Τραγούδια του δρόμου”, τα “Τα νέγρικα”, τα “Τα τραγούδια μας”

Προσωπικά θεωρώ πως αν ο Μάνος Λοΐζος δεν έφευγε τόσο νωρίς [σε ηλικία μόλις 45 χρονών] θα ξεπερνούσε με τις μουσικές του δημιουργίες κι αυτούς ακόμα τους Θεοδωράκη και Χατζηδάκη...

Ένα εκτεταμένο αφιέρωμα στο μουσικό έργο τού Μάνου Λοΐζου έκαμε στο Blog της η φίλτατη Disdaimona.

Εγώ θα ‘θελα να σημείωσω ιδιαιτέρως [αλλά με πολύ λίγα λόγια] την πολιτική τοποθέτηση και σύμπραξη του Μάνου Λοΐζου με την [ελληνική] Αριστερά και τη ενεργή συμμετοχή του στους αγωνες της˙ ήταν μάλιστα μέλος του ΚΚΕ!
Με τα [μουσικά] έργα του υπηρέτησε αληθινά [και χωρίς μασημένα λόγια] την ιδεολογία του [αυτή της Αριστεράς], γράφοντας μουσική μια στίχους με καθαρά κοινωνικό/ταξικό περιεχόμενο. Έτσι αντιπάλευε ο ίδιος την καταπίεση, στην αδικία, τον κοινωνικό ρατσισμό [“Πάγωσε η τσιμινιέρα”, “Ο Τρίτος Παγκόσμιος”, “Ο γερο-νέγρο Τζιμ”, “Πρώτη Μαΐου”, “Τσε”, “Ο στρατιώτης”] και προσφέροντας παράλληλα γνήσια αισθητική απόλαυση.

Πιο κάτω θα σταθώ σε τρία από τα πιο χαρακτηριστικά έργα [μουσικά ακούσματα] του Μάνου Λοΐζου που μου αρέσουν ιδιαίτερα:

- το εξαίρετο χορευτικό κομμάτι “Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας”,


- το διαχρονικό αντιφασιστικό τραγούδι “Το ακορντεόν”,  [“Δεν θα περασει ο φασισμός”] που τραγουδούσαν οι ΕΔΟΝίτες στην «φιέστα» εντός του προεδρικού στις 19 του Ιούλη,


και
- το “Ο Τρίτος Παγκόσμιος”, το οποίο πολύ παραστατικά μας αποκαλύπτει την εκμεταλλευτική και κερδοσκοπική φύση του καπιταλισμού και αναδεικνύει την ταξικότητα της κοινωνίας μας.



Τελικά όμως, “Τίποτα δεν πάει χαμένο” [αφιερωμένο στο ΚΚΕ],


και ΣΕΝΑ Μάνο, “Όλα σε θυμίζουν”...


Anef_Oriwn
Κυριακή 18/9/2011

3 σχόλια:

Anef_Oriwn είπε...

Ξεκινάει σήμερα να τρυπα και το τρυπάνι των αμερικανο-ισραηλινών! Για να δούμε αν θα έχουμε “Τρίτο Παγκόσμιο” [με την Τουρκία] για τούτα τα γέρημα τα κάζια! [Μάλλον ήσυχα υπολογίζω πως θα την περάσουμε] ...

Μιχάλης Ταπακούδης είπε...

Το "Τίποτα δεν πάει χαμένο" είναι το καλύτερο για μένα, ίσως επειδή βαρέθηκα να ακούω ερωτοτράγουδα από το πρωί ως τη νύχτα (αλλιώς μπορεί να έβαζα ως πρώτο το "Όλα σε θυμίζουν").
Νομίζω ότι το μεγαλείο τέτοιων δημιουργών έγκειται στο ότι μπορούν να εμπνεύσουν ανθρώπους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ιδεολογίας...

Ανώνυμος είπε...

[“Δεν θα περασει ο φασισμός”] που τραγουδούσαν οι ΕΔΟΝίτες στην «φιέστα» εντός του προεδρικού στις 19 του Ιούλη,

ΦΙΕΣΤΑ????????????????????????

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΡΕΜΜΑΛΛΕΣ

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΞΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΓΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ

ΚΟΝΤΡΑ ΦΑΣΙΣΜΟ

greeklish anonymous