Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Ανάρτηση 86/2010* [επετειακή, πολυτεχνειακή, ντενκτασική και ενθυμισιακή] – Για δύο μεσο-νοεμβριανές επετείους ...

{Σημείωση 14/11/2010:
* - Το κείμενο αυτό ετοιμάστηκε το Σάββατο 6 του Νιόβρη του 2010] ...

****************************
Δύο ακόμα επετείους έχουμε να θυμηθούμε μεσο-νοεμβριάτικα - στη μια περίπτωση για να τιμήσουμε και στην άλλη να καταδικάσουμε συγκεκριμένα γεγονότα. Πρόκειται για τη επέτειο τη φοιτητικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου [κατα της ελληνικής χούντας] από τες 15-17 του Νοέμβρη του 1973 και την επέτειο της ανακήρυξης του ντενκτασικού κρατικού μορφώματος στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου [της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου”], στες 15 του Νιόβρη του 1983.
Σε συντομία θα παραθέσω πιο κάτω κάποιες θύμισες ΜΟΥ απ’ εκείνα τα γεγονότα [όπως τες πρωτοέζησα τότε στα νιάτα ΜΟΥ] και παράλληλα θα υποβάλω και κάποια ερωτήματα ...

Εξέγερση του Πολυτεχνείου
Έφηβος ήμουν τότε και μαθητής. Ευρισκόμενος μάλιστα στην πρώιμη ΜΟΥ επαναστατικότητα παρακολουθούσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον [από τες ειδήσεις στο ραδιόφωνο και τες σελίδες της “Χαραυγής”] τα τεκταινόμενα στο χώρο του Πολυτεχνείο γεγονότα με την αντιχουντική εξέγερση των φοιτητών. Παράλληλα με διακατείχε και μια αγωνία κι ανησυχία για το τι μέλει γενέσθαι [με τους φοιτητές]. Δυστυχώς η εξέγερση εκείνη συνετρίβει από τα τανκς της χούντας [όπως συνήθως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις], με νεκρούς, τραυματίες, συλληφθέντες και μετέπειτα βασανισθέντες.
Παρ’ όλο που αυτές τες μέρες πολλοί και διάφοροι “νεοφωστήρες” καρδινάλιοι αναφέρονται αρνητικά κι απαξιωτικά στο Πολυτεχνείο και στα μηνύματα του [κυρίως λόγω της σημερινής στάσης και συμπεριφοράς πολλών εκ των τότε ηγητόρων της εξέγερσης], η κινητοποίηση των φοιτητών [κι όχι μόνο] και η αντιστασιακή τους δράση, αναδεικνύουν την φοιτητική εξέγερση του Νοέμβρη του 1973, ως την κορυφαία αντιχουντική εκδήλωση. Και υπό κρίση και επίκριση πολιτική [κι όχι μόνο] συμπεριφορά είτε του Μίμη Ανδρουλάκη, είτε της Μαρίας Δαμανάκη ή του οποιουδήποτε άλλου ΔΕΝ μπορούν να αναιρέσουν ή/και να καταργήσουν το μεγαλείο της πράξης των φοιτητών τότε το 1973.

*****************************
Η ανακήρυξη της “ΤΔΒΚ”
Η ανακήρυξη του ντενκτασικού κρατικού (παρα)μορφώματος τον Νιόβρη του 1983 με βρήκε φοιτητή στα εξωτερικά. Πάντως είτε αυθημερόν [το βραδάκι], είτε μετά από 1-2 βράδια [δεν θυμάμαι ακριβώς πότε], κάναμε μια σύναξη κάπου 30-40 κύπριοι φοιτητές [εκεί στην πόλη που σπουδάζαμε] για να κουβεντιάσουμε συγχυσμένοι κι εμείς [λόγω ελλιπούς πληροφόρησης] το θέμα.
Προβληματισμένοι έντονα για το τι σημαίνει αυτή ανακήρυξη κράτους από τον Ντενκτάς [με την έγκριση της “Βουλής” των τουρκοκυπρίων φυσικά] και πως θα εξελιχτούν τα πράματα. Τα ερωτήματα πολλά, όπως ας πούμεν τι έκαμαν ή πως αντέδρασαν οι “βουλευτές” της τουρκοκυπριακής Αριστεράς και δη του Ρεπουπλικανικού Κόμματος [του οποίου τότε ηγέτης ήταν ο μαχητικός Οζγκέρ Οζγκιούρ – τον έφαγε μετά το Ταλάτ].
Σήμερα [σχεδόν 30 χρόνια μετά [για την ακρίβεια 27], το κυπριακό εξακολουθεί να παραμένει άλυτο και χωρίς να βλέπουμε φως στην άκρη της σήραγγας! Η “ΤΔΒΚ” έχει αναγνωριστεί μόνο από την Τουρκία [από την οποία είναι εξαρτημένη και οικονομικά και πολιτικά], αλλά για πόσο ακόμα;

Anef_Oriwn
Σάββατο 6/11/2010

9 σχόλια:

politispittas είπε...

Δεν σε προλαβαίνω εσχάτως, καθώς γράφεις και ανεβάζεις το ένα μετά το άλλο τα κείμενα με αποτέλεσμα, ενώ θέλω να πω δυο κουβεντούλες, μέχρι να βρω χρόνο, έχεις αλλάξει θέμα!

Ήθελα φερ' ειπείν να συνομιλήσουμε για το ρατσιστικό μίασμα, καθώς και εγώ είχα ανάλογο άρθρο το Σάββατο, με το βλέμμα στην Αθήνα μεν λόγω εκλογών, αλλά και με κατά νου τις ενταύθα αναλογίες που είναι εν εξελίξει.

Για το Πολυτεχνείο...

Καθώς το έζησα ως 17χρονος, καθώς κατέφτασα και εγώ εκεί, μαζί με χιλιάδες άλλους, καθώς έτυχε να πάω "εκεί" με ένα φίλο από την παιδική ηλικία που έμεινε για πάντα στο Πολυτεχνείο-τον Διομήδη τον Κομνηνό εννοώ- κάθε χρόνο γράφω ένα κείμενο μνήμης και τιμής στον αντιδακτορικό αγώνα και στην συγκεκριμένη ιστορική στιγμή του.

Τα αισθήματα μου, για την ουσία του αγώνα και για τους χιλιάδες ανώνυμους ανθρώπους που ήσαν εκεί, δεν πρόκειται να αλλάξουν.

Καθώς όμως η Ελλάδα είναι πλέον σε μία βαθύτατη κρίση και δεν μιλώ για την Οικονομική αλλά εκείνη των Αξιών νομίζω πως πια φέτος, αν αποφασίσω να γράψω κάτι, θα έχει ως επίκεντρο της γιγάντιες ευθύνες της γενιάς του Πολυτεχνείου ως προς τον πλήρη εκφυλισμό της πολιτικής και της αγοραίας επί των πάντων αντίληψης.

Anef_Oriwn είπε...

Φίλε PolitisPittas,
ΣΕ χαιρετώ!

Όντως τελευταία οι αναρτήσεις ΜΟΥ έχουν πυκνώσει! Όχι γιατί έχω βάλει στόχο να φτάσω τες 100 αναρτήσεις μέχρι το τέλος του χρόνου [του Δεκέμβρη], αλλά πιο πολύ γιατί διάφορα γεγονότα και περιστατικά ΜΟΥ έδωσαν ερεθίσματα για γράψιμο, αλλά και γιατί κάποιες συγκυρίες βοήθησαν στην εξεύρεση χρόνου! Αν πρόσεξες μάλιστα οι τελευταίες αναρτήσεις ΜΟΥ είναι και σχετικά σύντομες συγκρίνοντας τες με τα συνήθη μακρινάρια που γράφω. Για το μέγα και καυτό θέμα της μετανάστευσης και των ρατσιστικών εκδηλώσεων σε βάρος μεταναστών έχω ακόμα 2-3 κείμενα έτοιμα είτε στα σκαριά, γι’ αυτό και πιστεύω ότι θα ΜΑΣ δοθεί η ευκαιρία να τα πούμε επί του θέματος... Γι’ αυτό και θα επανέλθω ...
[Θα κάμω και μια αναφορά στα όσα είπε ο σχολιογραφος “Thanatiforos” περί «πολυπολιτισμού» και «πολυφυλετισμού», στο προηγούμενο post ΜΟΥ] …
Εδώ [για την ώρα] απλώς να σημειώσω ότι προσωπικά δεν δέχομαι τα περί γενιών [όπως του Πολυτεχνείου, ας πούμεν] ... Τη στάση και [πολιτική] συμπεριφορά του καθενός ΜΑΣ τη καθορίζει η κοινωνική ΜΑΣ συνείδηση που είναι απότοκο του κοινωνικοοικονομικού ΜΑΣ status … Κι αυτό το status είναι φυσιολογικό για κάποιους [είτε λίγους είτε πολλούς] ν’ αλλάξει κάποια στιγμή ... Πως το είπε ο Ηράκλειτος, «τα πάντα ρει»; Όμως όπως και να έχει “καταντήσει” η γενιά του Πολυτεχνείου, η συγκεκριμένη εξέγερση δεν θα πάψει να αποτελεί την κορυφαία αντιστασιακή αντιχουντική ενέργεια κατα την περίοδο της δικτατορίας ...

politispittas είπε...

η συγκεκριμένη εξέγερση δεν θα πάψει να αποτελεί την κορυφαία αντιστασιακή αντιχουντική ενέργεια κατα την περίοδο της δικτατορίας ...

Ασφαλώς και συμφωνώ!

Anef_Oriwn είπε...

Για τον Αrxiepiskopo [original], αν τύχει και περάσει απ’ εδώ:
Επρόσεξες ότι ποτζιεί στα “Κοπέλια” του W.C. Blog [οι λεγόμενοι «Αποκαταστάτες της Δημοκρατίας»] έχουν διαγράψει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την κουβέντα που έγινε σε συγκεκριμένο post [link: http://christofias-watch.blogspot.com/2010/11/blog-post_6179.html]; Λαλείς να κατάλαβαν ότι ο ομοϊδεάτης τους Ηνωμενο-Βασίλειος εν μαλακίες που ελάλεν τζι’ έκαμνε ΤΟΥΣ ρεζίλι των κουταβιών τζιαι είπαν να τα σβήσουν όλα;

arxiepiskopos είπε...

Μα είναι σε θέση να ξεχωρίσουν τις μαλακίες;Αφού γι'αυτούς αποτελούν modus vivendi!

Anef_Οriwη είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
politispittas είπε...

Σκεφτόμουν βρε Άνευ το πρωί, να σου πω να βγάλεις τους μετριασμούς κλπ. αλλά να που ήρθαν πάλι αυτά τα δυστυχισμένα ευνούχα και ανέραστα να λερώσουν με τις ακαθαρσίες τους...

Άντε να τα σβήσεις, γιατί αυτά τα καθίκια μόνο γραφικά δεν είναι καθώς η χυδαιότητά τους φτάνει να προσβάλλει ακόμα και τη γυναίκα σου.

Φταίω εγώ να τους συνδυάσω όλους αυτούς τώρα με τους ψυχασθενείς που τις προάλλες έδερναν κόσμο στη μέση της Λευκωσίας επειδή δεν...μιλούσαν ελληνικά;

Δεν πάμε καθόλου καλά, μα καθόλου καλά.

Anef_Oriwn είπε...

Φίλε PolitisPittas,

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μ’ έναν αρρωστημένο ψυχονευρωτικό με δηλητηριασμένα μυαλά, αλλά μ’ έναν πραγματικά άρρωστο [ψυχικά] άνθρωπο [αν μπορεί να ονομαστεί έτσι], γεμάτο κόμπλεξ, ανασφάλειες, φοβίες και παιδικά τραύματα! Η αναφορές του σε κάποια ονόματα [όπως «Φικκού» και «Παντελού»], που ως φαίνεται ήταν πόρνες, η όλη ομοφοβική συμπεριφορά του και το υβρεολόγιο κατά της δική ΜΟΥ συζύγου [πρέπει να του τα φόρεσε η δικιά ΤΟΥ], απεικονίζουν τον βίο και την πολιτεία του και αντανακλούν τι στιγμάτισε τη ζωή του.
Πως και κάνει συνεχώς αναφορές σε επώνυμες πόρνες και ομοφυλόφιλους; Σίγουρα μέσα στο περιβάλλον και τον κύκλο τους θα συχνάζει και θα κυκλοφορά. Αυτό γίνεται και από τα nicknames που χρησιμοποιεί όπως «pisoglendis». Έχει κολλήσει ο νους του σ’ αυτά!!! Συν τοις άλλοις όμως είναι και βλάκας και γκαφατζής! [Το έξυπνο πουλλί από την μύτη πιάννεται] ... Σε μια από τες χυδαίες και αισχρές παρεμβάσεις του [που φυσικά διέγραψα] είπε και το εξής αποκαλυπτικό [16/11/10 2:19 μ.μ.] και συγκλονιστικό: «Γιατί όλοι οι ομοφυλόφιλοι γράφουμε μόνο σε τούτο το μπλοκ?» - Γλώσσα λανθάνουσα λέει τελικά την αλήθεια!!! Έτσι εξηγούνται όλα!!!

Προσωπικά δεν ξέρω αν πρέπει να τον λυπηθώ ή να τον χλευάσω για τα χάλια του!!!

Πληροφοριακά και ενημερωτικά να σημειώσω ότι ο εν λόγω ασθενής [που χρήζει ψυχιατρικής κούρας και ψυχολογικής στήριξης] παρουσιάζεται με 4-5 διαφορετικά nicknames όπως ΜΑΤΣΟΥΚΟ-ποτέθκιος, AYGÜL [το παίζει και Τούρκος ή τουρκοκύπριος αλλά είναι προβοκάτορας], Μουτσιοπαίχτης, pisoglendis, ή και Anef_Oriwη όπου γράφει το Oriwη με ήτα. Όλοι αυτοί είναι κλώνοι του διαβόητου Arxiepiskopoυ–Μαϊ-ΜΟΥΝΝΑ, άλλως Johnάκου!!!
Arxiepiskopos–Μαϊ-ΜΟΥΝΝΑΣ παίζει τον ευγενικό και τον καλλιεργημένο στις παρεμβάσεις το στο Blog του Μιχάλη, αλλά στην ουσία είναι μια ανισόρροπη διχασμένη διπλή προσωπικότητα! ΕΓΩ πάντως θα του ευχηθώ από καρδιάς περαστικά ΤΟΥ!!!]

politispittas είπε...

Είναι αρκετές οι φορές που σκέφτηκα να βάλω και εγώ μετριασμό...

Ξέρεις από πρώτο χέρι πόσα φρούτα φυτρώνουν στο ιστολόγιο μου κατά καιρούς και το τι "λένε".

Μετά, έλεγα δεν πειράζει, μόνοι τους δείχνουν το ποιόν τους και εκτίθενται.

Όσες φορές έσβησα σχόλια, το έκανα γιατί κάποια ανθρωπάκια, ανώνυμα βέβαια, έκαμαν επιθέσεις όχι σε μένα αλλά σε άλλους σχολιαστές και εκεί ένιωσα πως έπρεπε να επέμβω.

Κάποιες άλλες φορές μου πέρασε από το μυαλό, να καταργήσω τελείως τα σχόλια, αλλά αυτό πάλι μου θυμίζει την "αισθητική"¨που έχουν κυρίως τα φασιστοειδή blogs σαν αυτό της Χρυσής Αυγής κ.α.

Τελικά, έχω αφήσει τις ρυθμίσεις ελεύθερες-μέχρι τώρα- και απλά κατά περίπτωση όταν θεωρήσω πως κάποιος ξεπερνά τα όρια της ευπρέπειας με κάποιο σχόλιο, το σβήνω. Όπως θα κάνω και τώρα με αυτόν τον καημένο και θλιβερό τύπο που μου έκανε την...τιμή να με επισκεφθεί και να υπογράψει αυτή τη φορά με την παραλλαγή "Anef_Oriwn- is pisoglendis".

Μπορώ να αντιληφθώ (ως ένα σημείο) την ευθεία προσωπική επίθεση, έστω και σε επίπεδο χουλιγκανισμού...αλλά, όταν μπαίνουν στη μέση πρόσωπα οικεία, οικογενειακά ή και απλά φιλικά που δεν μετέχουν στην όποια αντιπαράθεση, τότε το πράγμα αλλάζει και στην πιο απλή εκδοχή, πρέπει να πιάσει δουλειά ο...Μικελίδης.