Ανάρτηση 138/2013 [της δήθεν ερευνητική, ενάντια στην υποκρισία, πολιτική, επεξηγηματική κι αντι-θεσμική] – Για την υποκρισία των προασπιστών των θεσμών...

Αντί εισαγωγής

«... βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο

αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό...»

*************************************

Η υποκρισία των φιλελεύθερων αστούληδων

Είναι αξιοσημείωτο ότι οι διαχρονικοί επικριτές και κατήγοροι  του τέως Προέδρου Χριστόφια [και δη αυτοί που φκάλλουν σπυρούθκια άμα παρακολουθούν ή ακούουν οτιδήποτε που έχει σχέση με το ΑΚΕΛ και τον Χριστόφια], αντί να σταθούν στο περιεχόμενο της γραπτής Δήλωσης του [που ήθελε να διαβάσει και να καταθέσει με την έναρξη της σημερινής ανάκρισης από την Επιτροπή Πική], στέκονται στο θέαμα που ακολούθησε. Ένα θέαμα που βγαίνει δημόσια μέσα από στημένες διαδικασίες τις οποίες όποιος τολμήσει να τις αμφισβητήσει λοιδορείται, κι από πολιτικούς κι από κονδυλοφόρους.  [Το ανεξάρτητο -λέμε τώρα- ημικρατικό ΡΙΚ1 στο “Δελτίο των 8”  μίλησε για «πράματα και θάματα» και για «εκτροπή από τη διαδικασία» και ότι ο τέως Πρόεδρος «επιχείρησε να αναγνώσει» κι όχι ότι «τού απαγόρεψαν να αναγνώσει»]...

Δικαστικοί, πολιτικοί και κονδυλοφόροι [πέραν της Αριστεράς] μιλούν για παραβίαση των θεσμών από μέρους του τέως Προέδρου...

-  Η άχρωμη ξανθιά των Οικολόγων αναφέρθηκε και σε «φαρσοκωμωδία», [ξέχασε τα θεατρικά  νούμερα του μέντορα της του Πορδίκη]...   

-  Ο ΕΥΡΩΚΟ-κος Γιωργάλλας [της συγκυβέρνησης] για «παράσταση»  και για «τους θεσμούς και τους νόμους... [τους οποίους ο Χριστόφιας]... τους ισοπέδωσε, τους εξευτέλισε και τους τσαλαπάτησε». Κι αυτό γιατί ο τέως Πρόεδρος αμφισβήτησε “ερευνητες” και επιτρόπους και τις διαδικασίες τους και δεν τους αφησε να τον ρεζιλέψουν με τις ερωτήσεις του, όπως έκαμαν και μ’ άλλους “ανακρινόμενους”,

-  Η ΕΔΕΚ σε «θλιβερό γεγονός» και σε «προσήλωση στο Σύνταγμα, του νόμους και τους θεσμούς...»

-  Η νεοφανής “Συμμαχία των Πολιτών” του κου Λιλλήκα μίλησε κι αυτή για την υποχρέωση «κάθε πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας [...] να σέβεται τους θεσμούς και τους νόμους»...

Τεράστια κι απροσμέτρητη η υποκρισία όλων αυτών... Πολλοί απ’ αυτούς [που τόσο κόμπτονται για τους θεσμούς τώρα] ξέχασαν ότι ήταν από τους πρώτους που υπόσκαψαν τους θεσμούς [όπως τον θεσμό του Προέδρου] λοιδορώντας και βρίζοντας τον Πρόεδρο έξω από τον Προεδρικό  και στα γήπεδα... Οι κύριοι και η κυρία Επίτροποι αντί να κάτσουν και ν’ ακούσουν [αν πραγματικά τους ενδιέφερε μια σφαιρική εικόνα των αιτιών της κρίσης] τί είχε να [ΤΟΥΣ] πει και ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, επέλεξαν μια διαδικασία αντιπαράθεσης και έντασης. Εμείς φυσικά ουδέποτε είχαμε ψευδαισθήσεις για τον πραγματικό ρόλο και τη χρησιμότητα της Επιτροπής ... Κι όπως είπε και ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ Γιώργος Λουκαΐδης: «Στην πράξη για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως την Επιτροπή και όσους την διόρισαν δεν είναι η καταγραφή των πραγματικών ευθυνών και η απόδοση δικαιοσύνης, αλλά το δημόσιο θέαμα μέσα από στημένες διαδικασίες».

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ΚΑΝΕΝΑΣ από την συνοπαρτζιά των πάλαι ποτέ αστούληδων φιλελεύθερων [συμπεριλαμβανομένων και των δεξιόστροφων που αριστερίζουν] δεν ενοχλείται από το αυταρχικό λεξιλόγιο και το επιτακτικό ύφος του Προέδρου της λεγόμενης ερευνητικής Επιτροπής, Γέροντα Πική. Τι πάει να πει «εγείρεται θέμα ανυπακοής σε νόμιμη διαταγή»; Αποφασίζουμε και διατάσσουμε κύριε Πική; Κι από πού ως πού Γέροντα Γεωργιε «η συμπεριφορά του κυρίου Χριστόφια δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως ασύγνωστη, απαξιωτική των θεσμών και της ευνομίας»; Η δική ΣΟΥ προσπάθεια [και των παρέδρων σου] για φίμωση του τέως Προέδρου πώς μπορεί να χαρακτηριστεί; Ο Χριστόφιας δεν διεκδίκησε το λογικό, δηλ. να πει την άλλη [τη δική του] άποψη; 

Όπως φαίνεται από τη γραπτή Δήλωση Χριστόφια [με την ουσία της οποίας οι υποκριτές και οι φαρισαίοι δεν ασχολήθηκαν καθόλου], η άποψη του δεν είναι καθόλου προσωπική αλλά μια ευρύτερη θέση, [και στην Κύπρο και στην Ευρώπη], για το πώς έπρεπε και πρέπει να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση.

Πέραν τούτου η πολιτική και οι πολιτικές αποφάσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων δεν μπορούν να ποινικοποιούνται. Έχω την άποψη ότι αυτές οι πρακτικές αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για την αστική δημοκρατία. Οι πολιτικές κρίνονται μέσα από τις εκλογικές διαδικασίες. Τον αστικοδημοκρατικό θεσμό των εκλογών τον σέβεστε σεβασμιοι δικαστές και πολιτικοί της Δεξιάς συνοπαρτζιάς;

Στο 2ο Υστερόγραφο της προηγούμενης ανάρτησης μας, υποβάλαμε και το εξής ερώτημα:

«Γιατί όμως, νομίζετε ότι η πάνσοφη Επιτροπή Πική [Πικής, Κραμπής, Ηλιάνα Νικολάου] δεν επέτρεψε  στον Δημήτρη Χριστόφια να αναγνώσει τη γραπτή δήλωση του κατά την έναρξη της σημερινής διαδικασίας και τον παρέπεμψαν για το τέλος;»

«Απάντηση: Απλούστατα γιατί θα τους χαλούσε την καλά σχεδιασμένη [και στημένη] παράσταση και θα αφαιρούσε από τα ΜουΜουΕ τη δυνατότητα για παρουσίαση θεάματος σε βάρος του Χριστόφια. Πολλές από τις εκ των προτέρων προετοιμασμένες ερωτήσεις θα είχαν απαντηθεί από τις τοποθετήσεις Χριστόφια μέσα από την αναλυτική Δήλωση του. Τον πρώτο [τον κυρίαρχο] λόγο στην διαδικασία δεν θα τον είχα πια οι κύριοι και η κυρία της Επιτροπής, αλλά ο “ανακρινόμενος”. Αυτός θα έβαζε πλέον και μια άλλη διάσταση στην όλη “έρευνα”, την ιδεολογικοπολιτική. Δηλ. ο τρόπος που λειτουργεί το καπιταλιστικό σύστημα [η ασυδοσία του κεφαλαίου και ο κερδοσκοπικός του χαρακτήρας] είναι η βασική αιτία των κρίσεων...»

Στο Blog της “Δέφτερης Ανάγνωσης” αναρτήθηκε ένα κείμενο [που θα το βρείτε εδώ] το οποίο πραγματεύεται το ίδιο θέμα. Δηλ. σε σχέση με «τι δεν θέλει να ακούσει η Επιτροπή...» [το οποίο προφανώς της χαλάσει τη σούπα]. Τους έχει ενοχλήσει φαίνεται γιατί «ενας πρωην προεδρος τοποθετει την κριση στο πλαισιο της και υπενθυμιζει οσα αλλοι θελουν ξεχνουν»... 

Διαβάστε το! Κι αν έχετε ανοιχτές τις πόρτες ή έστω τα παράθυρα του μυαλού ΣΑΣ, κάτι διαφορετικό θα δείτε που δεν είναι απαραίτητα λάθος ή επιλήψιμο...

[Αν τα καταφέρω -δυσκολίες ένεκα περιορισμένου χρόνου- και επεξεργαστώ λίγο ορθογραφικά το κείμενο της “Δέφτερης” θα το δημοσιεύσω σε επόμενη ανάρτηση μου]...

****************************

Αντί επιλόγου

«Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι

στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε...»

[Μιχάλης Κατσαρός, “Η διαθήκη μου”, 1953]

Ο Παπακωνσταντίνου το λέει αλλιώς όμως:

«...κι αν είστε κάποιος άρχοντας και παρεξηγηθείτε
στα όργανα μου μια χαρά χωράει να γραφτείτε»... 

Anef_Oriwn

[ενάντια στην αυταρχικότητα και την επιβολή]
Πέμπτη 22/8/2013 

Ανάρτηση 137/2013 [της ερευνητικής, της εμπλοκής και της εκπαίδευσης] – Για την ερευνητική Επιτροπή για την Οικονομία και την πρόσληψη εκπαιδευτικών στον Στρατό... Προσθήκη υστερογράφων για την αποχώρηση Χριστόφια από τη λεγόμενη Ερευνητική Επιτροπή...

Πάμε στα γρήγορα και στα σύντομα σε δύο θέματα από την τρέχουσα επικαιρότητα...  

*****************************

(για μια ακόμα φορά) Για την ερευνητική Επιτροπή Πική για την οικονομία

Απ’ αυτές τις (ιστο)σελίδες είχαμε από πολύ νωρίς προβληματιστεί για τον ρόλο κι αμφισβητήσει τη χρησιμότητα της λεγόμενης ερευνητικής (υπό τον κον Πική) επιτροπής για την οικονομία. Είχαμε διερωτηθεί [ρητορικά γιατί έχουμε τις απαντήσεις] τι θα μπορούσε να ανακαλύψει και να αποκαλύψει αυτή η επιτροπή πέραν από παρατυπίες και παρανομίες στις τραπεζιτικές διαδικασίες και χαριστικές ενέργειες και εκδουλεύσεις μεταξύ ημετέρων. Γνωρίσματα του καπιταλισμού είναι αυτά. Κάποιοι [αφελείς και ρομαντικοί] πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει και καλός Καπιταλισμός. Ηλιθιότητες αυγουστιάτικης νυχτός και μικροαστικά ιδεολογήματα είναι!

Τι μπορούμε να περιμένουμε να μας πει μια Επιτροπή που ΔΕΝ  αμφισβητεί τη φύση, τις μέθοδες και τους μηχανισμούς του καπιταλιστικού συστήματος, ή και που θεωρεί ότι οι κρίσεις είναι απλώς ζήτημα λανθασμένων αποφάσεων [που οδηγούν σε αποτυχημένες επενδύσεις και επεκτάσεις], της διαφθοράς και της απληστίας; Σ’ ένα σύστημα του οποίου η οικονομική βάση είναι το ιδιωτικό/ατομικό/προσωπικό [κι όχι το συλλογικό] όφελος και συμφέρον, το οποίο [σύστημα] έχει ως βάση το χρήμα και το και όπου οι άνθρωποι έχουν ως κύρια απασχόληση το κυνήγι του κέρδους και του χρήματος, όλα τα πιο πάνω δεν αποτελούν εγγενή χαρακτηριστικά του καπιταλισμού; Ποιος θα κρίνει τον καπιταλισμό όμως; Μια Επιτροπή τριών γερόντων στυλοβατών των κατεστημένων; Καθόλου παραξενο να μάς βγουν και με κάποιο πολιτικό πόρισμα έμπλεο ηθικολογιών όπως πρόσφατα έκαμε σε ηθικο-χριστιανική ομιλία του και ο Μητσόπουλος, ο Υπουργός Συγκοινωνιών που μεταξύ άλλων νουθεσιών είπε και τα εξής διαπαιδαγωγικά: 

«Πρέπει να ομολογήσουμε και να παραδεχθούμε ότι η ηθική πτώση και η πνευματική μας παρακμή προηγήθηκε της οικονομικής χρεοκοπίας και αυτό συνέβη γιατί ασυλλόγιστα και αβασάνιστα ξεστρατίσαμε από το δρόμο του ήθους και της αρετής, χάσαμε την επαφή μας με τις ρίζες μας, με την παράδοση μας με τον πραγματικό μας εαυτό, με την ιστορία μας με την ταυτότητα μας, με όλα εκείνα τα στοιχεία που μας επέτρεψαν να παραμείνουμε ζωντανοί και αλώβητοι δια μέσου των αιώνων και να καταφέρουμε να εξέλθουμε νικητές μέσα από χειρότερες δοκιμασίες από αυτή που βιώνουμε σήμερα».

Επιστροφή στον Χριστό πάραυτα! Να σώσουμε τουλάχιστον την ψυχή μας!

Αύριο Πέμπτη είναι η προκαθορισμένη εμφάνιση του τέως Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια ενώπιον της Επιτροπής. Εν όψει  του αναμενόμενου αντι-Χριστοφιανικού «θεάματος» [που λαλεί τζι’ ο παρέας ο Λινός] που θα ΜΑΣ παρουσιάσουν τα ΜουΜουΕ [ενορχηστρωμένης υστερίας και εμπάθειας, θα ‘λεγα εγώ, η οποία υπαγορεύεται από οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα], θα παραθέσω [πιο κάτω] για προβληματισμό και περισυλλογή ένα σύντομο σχόλιο από τις “Σπόντες” της “Δέφτερης Ανάγνωσης” [της έκδοσης 14-21 Αυγούστου] σε σχέση με την Επιτροπή Πική...

{Οι υπογραμμίσεις και επιχρωματώσεις είναι δικές μου}... 

“Διεκδίκηση πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας στα πλαίσια της ισονομίας που υποτίθεται ότι στήριζε ο κ. Πικής ως δικαστής: Τα τρία μέλη της ερευνητικής επιτροπής για την οικονομία, οφείλουν να δηλώσουν το βαθμό εμπλοκής τους με το θέμα το οποίο διερευνούν. Ήδη ο κ. Κραμβής έχει σύγκρουση συμφερόντων. Τα προσωπικά ελατήρια/κίνητρα της κ. Νικολάου είναι πιο θλιβερή ιστορία. [Ερώτημα ΕΜΟΥ του Ιστολόγου προς τον συγγραφέα του κειμένου: Ποια είναι η «σύγκρουση συμφερόντων» που «ο κ. Κραμβής έχει» και ποια «τα προσωπικά ελατήρια/κίνητρα της κ. Νικολάου»;]... Και οι τρεις, όμως, οφείλουν να κάνουν μια έστω μικρή δήλωση για τα εξής:

1. Μήπως αυτοί, ή οι οικογένειές τους - διότι με τον Χριστοδούλου φτάσαμε και σε αυτό το σημείο - είχαν καταθέσεις άνω των 100,000 - και με τί ποσά - και άρα ανήκουν στις 22,000 νέους μετόχους, οι οποίοι υπέστησαν κούρεμα; Η υπόλοιπη κοινωνία δεν υπέστη τέτοιο κούρεμα. Τέτοιο γεγονός, όμως, προκαλεί προσωπικά κίνητρα, τα οποία μπορεί να εκφράζουν προσωπικά και ιδιωτικά συναισθήματα ή συμφέροντα, αλλά δεν εκφράζουν το κοινό όφελος σε καθεστώς ισονομίας. Οφείλουν να το δηλώσουν, όπως οι βουλευτές.

2. Μήπως τα μέλη της επιτροπής πρωτοστάτησαν ή διεκδίκησαν αύξηση του ποσού, που αντλούν από το Δημόσιο; Αυτό, βέβαια, δεν είναι επιλήψιμο για εργαζόμενους. Όταν, όμως, τρία άτομα μιλούν για «μέτρα» και αναφέρονται σε περικοπές, τότε είναι αναμενόμενο ότι πρέπει να εξηγήσουν αν οι ίδιοι τήρησαν αυτή την εκτίμησή τους ότι δεν πρέπει να αυξάνονται τα δημόσια έξοδα.

3. Δήλωσαν οικειοθελή περιορισμό μισθού το 2010, όταν το εισηγήθηκε ο τότε πρόεδρος, ή όχι; Αν όχι, τότε γιατί δεν το έκαναν και πώς κρίνουν οι ίδιοι τη στάση τους τότε, αφού τώρα διεκδικούν μέσα από τις ερωτήσεις τους, ότι θα έπρεπε να γίνουν περικοπές στους υπόλοιπους πολίτες;”

****************************

Τής Παιδείας οι λαφαζανιές...

Πήγε ο Πρόεδρος στο Ισραήλ, τού ‘πανε πως εκπαιδευτικοί απασχολούνται εκεί και στον Στρατό και είπε να ΜΑΣ το σερβίρει κι ΕΜΑΣ. Και ΜΑΣ πέταξε πως στην συνεδρία του Υπουργικού εκεί στα ψηλά βουνά του Τροόδους θα μελετούσε και νομοσχέδιο για την εργοδότηση των 150 αδιόριστων συμβασιούχων εκπαιδευτικών στην “Εθνική” Φρουρά. Τώρα πυροτέχνημα ήταν, βαρέλλα ήταν [απ’ αυτές που είναι τζιαι άδειες τζιαι φκάλλουν παραπάνω κατσσιαρισμόν/θόρυβο], ya σαπουνόφουσκα, εν να ΣΑΣ γελάσω. Το σίουρον είναι ότι το πέταξαν [χωρίς μάλιστα να συνεννοηθούν μεταξύ τους] για να κλείσουν τα στόματα των συμβασιούχων και εκτάκτων καθηγητών που μένουν χωρίς δουλειά. Κι αυτό παρά τις τόσες υποσχέσεις των (συγ)κυβερνώντων περί του αντιθέτου και παρά τις αποκοπές στους μισθούς των μονίμων εκπαιδευτικών για να καλυφτούν τα έξοδα για τη συνέχιση της εργοδότησης των συμβασιούχων. Πρόχειρες όμως κι αμελέτητες οι εξαγγελίες του Προέδρου, όπως και μια σειρά άλλες στο πρόσφατο παρελθόν. Ανάλαβε μεν, να τις υπερασπιστεί ο Κενεβέζος, αλλά ανεπιτυχώς. Ανέδειξαν για μια ακόμα φορά ότι δεν λειτουργούν οργανωμένα αλλά αυτοσχεδιάζουν και πειραματίζονται. Και μάλιστα πάνω σε ζητήματα ζωτικής σημασίας όπως εργοδότηση και η διασφάλιση εργασίας και οικονομικών πόρων για μια ομάδα ανθρώπων όπως οι συμβασιούχοι καθηγητές.

Δεν ΜΑΣ είπαν όμως, τι θα κάμνουν οι φιλόλογοι, οι φυσικοί, οι χημικοί, οι μαθηματικοί, οι μουσικοί, οι καθηγητές Τέχνης, οι γαλλικοί, οι αγγλικοί, οι θεολόγοι στα Στρατά... [Για τους τελευταίους, μήπως αποφάσισαν να επαναφέρουν της ΕΗΔ -την Εθνική και Ηθική Διαπαιδαγώγηση των στρατιωτών;]... Σήμερα ανακοινώθηκαν και οι διορισμοί στην Μέση Τεχνική Εκπαίδευση… [Τελικά εκαταφέραν τα!]… Εν θα εμείναν τζιαι ποτζιεί καμιά 30ρκάν αδιόριστοι; Εν να τους στείλουν τζιαι τούτους τον Στρατό;

Πάντως ο θυμοθκιάρης Υπουργός [που άμα του μιλήσεις για προβλήματα στον χώρο της Παιδείας, αμέσως το γυρίζει στους προηγούμενους] είπεν μας πως στόχος του Υπουργείου  Παιδείας για τη νέα σχολική χρονιά 2013-14 είναι το «Γνωρίζω, Δεν Ξεχνώ, Διεκδικώ». Κοιτάτε να δείτε, φίλες και φίλοι που θα ξεκινήσουν να το εφαρμόζουν από τον Στρατό!

Προς το παρόν το θέμα πήρε αναβολή για μετά, μέχρι να ξεκαθαρίσουν, όπως μας είπαν, οι τελικοί αριθμοί των αδιόριστων καθηγητών. Όμως είναι ηλίου φαεινότερο ότι ήταν κι αυτή η εξαγγελία του “Δεσμεύομαι_Δεν_Θα_Δεχτώ_Κούρεμα _Καταθέσεων” μια σαπουνόφουσκα που έσπασε και διαλύθηκε με το πιο ανεπαίσθητο φύσημα. Όπως και οι άλλες περισπούδαστες εξαγγελίες του Προέδρου και της Κυβέρνησης του για μείωση της ανεργίας έγινε κι αυτή άνεμος και καπνός. Τόσο τα μέτρα για πρόσληψη ανέργων κυπρίων στην ξενοδοχειακή “βιομηχανία”, όσο και οι ευέλικτες μορφές εργοδότησης και η απασχόληση νέων επιστημόνων με μισθό μέχρι 500(!) ευρώ μηνιαίως, αλλά και η φιλελευθεροποίηση του ωράριο που θα δημιουργούσε [δήθεν] νέες θέσεις εργασίας αποδείχτηκαν άνθρακες, τζιαι φούσκες  τζι’ αέρας κουπανιστός... Σπασμωδικές οι ενέργειες τους και πολλές φορές για το θεαθήναι. Όμως έχει και κόσμο που διαλογίζεται και σκέφτεται και θωρεί ότι τον περιπαίζουν! [Κι εκεί στην Πυροσβεστική παραπονιούνται για τα διοικητικά κενά που έχει η Υπηρεσία τους και για τις ελλείψεις σε προσωπικό ένεκα πρόωρων αφυπηρετήσεων, αλλά υπάρχει εμπάργκο προσλήψεων. Κι ας καεί η Κύπρος. Ήδη Επισκοπή, η Ανώγυρα, η Εφταγώνια, ο Πύργος Τηλλυρίας, η Τραχυπέδουλα κι άλλες περιοχές έχουν γίνει «καμένη γη»!]...  

Κι έπεται συνέχεια στις λαφαζανιές και τα παραμύθκια! [Να φανταστείτε, αγαπητές φίλες και φίλοι, ότι ο “ΑΝΤΕΝΑ” απόψε πανηγύριζε απόψε από μέρους της Κυβέρνησης για τα 10 εκατομμύρια ευρώ που θα γλιτώσουν

Εκεί στη συγκυβέρνηση της Δεξιάς τα ‘χουν χάσει! Είναι και χαμένοι και χασιμιοί και χάσικοι!

Anef_Oriwn

[κρίνοντας την επικαιρότητα]

Τετάρτη 21/8/2013

*****************************

Υστερόγραφο για την αποχώρηση Χριστόφια από τη λεγόμενη Ερευνητική Επιτροπή (των Γερόντων) – 22/8/2013, 1:45 μ.μ.

Κατά τη σημερινή εμφάνιση του στη λεγόμενη Ερευνητική Επιτροπή Πική για την Οικονομία, ο τέως Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφια αμφισβήτησε έμπρακτα τις διαδικασίες τις οποίες η [αυτο-αναιρεθείσα και αυτο-καταργηθείσα] Επιτροπή ακολουθεί, αποχωρώντας από την αίθουσα [πριν ξεκινήσει η “προανάκριση” του], όταν οι τρεις Σοφοί [Γέροντες] δεν του επέτρεψαν να αναγνώσει γραπτή δήλωση του. Επιτέλους κατάφερε να αμφισβητήσει κι ένα από τους θεσμούς του βαθέως κράτους της κυπριακής Δεξιάς!

Λεπτομέρειες για την διακοπείσα και επεισοδιακή διαδικασία όπως και για τις συζητήσεις μεταξύ των μελών της Επιτροπής και του τέως Προέδρου θα βρείτε εδώ και δαμέ...  [Στο πρώτο link θα βρείτε και τη γραπτή δήλωση του Δημήτρη Χριστόφια στην Ερευνητική Επιτροπή]...  

Εμείς παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από τη συζήτηση που έγινε επί της διαδικασίας:   

“Στη συζήτηση παρενέβη και το μέλος της Επιτροπής Ανδρέας Κραμβής λέγοντας στον κ. Χριστόφια ότι η Επιτροπή δεν αρνείται να διαβάσει τη δήλωση του, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει στο τέλος, μετά τη διαδικασία των ερωτήσεων.

Ερωτώμενος και πάλι από τον κ. Πική εάν είναι έτοιμος να απαντήσει στις ερωτήσεις, ο κ. Χριστόφιας επανέλαβε ότι δεν είναι έτοιμος να απαντήσει σε ερωτήσεις που θα υποβληθούν a priori όπως είπε προτού διαβάσει τη δήλωση του.

Απαντώντας σε παρέμβαση της κας Ηλιάνας Νικολάου ότι η δήλωση του θα ληφθεί υπόψη και η διαδικασία είναι η ίδια που ακολουθήθηκε με όλους τους μάρτυρες μέχρι τώρα, ο κ. Χριστόφιας είπε: «Κυρία μου δεν είμαι οποιοσδήποτε μάρτυρας, είμαι ο κατηγορούμενος ουσιαστικά, έτσι νοιώθω αυτή τη στιγμή, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Προσπαθήσατε να εκμαιεύσετε από μάρτυρες ότι αυτός ο Πρόεδρος καθυστέρησε, δεν έκαμε τη δουλειά του, και ότι αυτός ο Πρόεδρος είναι ένοχος».”

Ο τέως Πρόεδρος δήλωσε μετά την αποχώρηση του, ότι θα έδινε δημοσιογραφική διάσκεψη... Για να μην νομίζουν μερικοί ότι η Επιτροπή είναι στο απυρόβλητο...  
Επί του θέματος της αποχώρησης Χριστόφια αναμένεται και ανακοίνωση της Επιτροπής Πική...

Anef_Oriwn

22/8/2013 

************************************

Υστερόγραφον No. 2 - 22/8/2013, 2:50 μ.μ.

Ερώτημα για την άρνηση της Επιτροπής Πική να επιτρέψει στον Δημήτρη Χριστόφια να αναγνώσει τη γραπτή δήλωση του

Τη γραπτή δήλωση Χριστόφια θα τη βρείτε κι εδώ...

Γιατί όμως, νομίζετε ότι η πάνσοφη Επιτροπή Πική [Πικής, Κραμπής, Ηλιάνα Νικολάου] δεν επέτρεψε  στον Δημήτρη Χριστόφια να αναγνώσει τη γραπτή δήλωση του κατά την έναρξη της σημερινής διαδικασίας και τον παρέπεμψαν για το τέλος; [Αν προσέξατε στα ρεπορτάζ αναφέρεται ότι η δήλωση θα είχε διάρκεια μιάμισης περίπου ώρας –είναι 48-49 σελίδες- δημιουργώντας προκαταρκτικά ένεκα της έκτασης της μιαν αρνητική εικόνα]...

Απάντηση: Απλούστατα γιατί θα τους χαλούσε την καλά σχεδιασμένη [και στημένη] παράσταση και θα αφαιρούσε από τα ΜουΜουΕ τη δυνατότητα για παρουσίαση θεάματος σε βάρος του Χριστόφια. Πολλές από τις εκ των προτέρων προετοιμασμένες ερωτήσεις θα είχαν απαντηθεί από τις τοποθετήσεις Χριστόφια μέσα από την αναλυτική  Δήλωση του. Τον πρώτο [τον κυρίαρχο] λόγο στην διαδικασία δεν θα τον είχα πια οι κύριοι και η κυρία της Επιτροπής, αλλά ο “ανακρινόμενος”. Αυτός θα έβαζε πλέον και μια άλλη διάσταση στην όλη “έρευνα”, την ιδεολογικοπολιτική. Δηλ. ο τρόπος που λειτουργεί το καπιταλιστικό σύστημα [η ασυδοσία του κεφαλαίου και ο κερδοσκοπικός του χαρακτήρας] είναι η βασική αιτία των κρίσεων...

Χαρακτηριστική είναι και η αδυναμία μερικών σχολιογράφων να απαντήσουν επί της ουσίας των όσων αναφέρει ο Δημ. Χριστόφιας στη δήλωση του. Με μια ακατανόητη υπεροψία ειρωνεύονται ξεκάθαρες τοποθετήσεις του όπως η πιο κάτω:   

«Η οικονομική κρίση, δεν έχει αποκαλύψει μόνο την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά και τις αδυναμίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και πρωτίστως το πρόβλημα των δημοκρατικών της ελλειμμάτων. Ουσιαστικά, το γραφειοκρατικό κατεστημένο στις Βρυξέλλες και στη Φραγκφούρτη, χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση, επιβάλλει πολιτικές διαμέσου του Μηχανισμού και της Τρόικα, οι οποίες βρίσκονται σε κάθετη ρήξη με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Ε.Ε. Το δημοκρατικό έλλειμμα διευρύνεται ακόμα περισσότερο από την παρουσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Τρόικα, οργανισμός που δεν είναι ευρωπαϊκός, και όμως καθορίζει πολιτική σε βάρος της ευρωπαϊκής συνοχής ακυρώνοντας μια από τις πιο βασικές αρχές της Ε.Ε. που είναι η αρχή της αλληλεγγύης.»

Anef_Oriwn
22/8/2013 

Ανάρτηση 136/2013 [μακροσκελής*, διεθνοπολιτική, αραβική, αιγυπτιακή, εξεγερτική, περί των ελίτ και εξ αναδημοσιεύσεως] – Ένα άρθρο από το “Ποντίκι” για τις αντιπαλότητες εντός των αραβικών ελίτ...

{* - Σημείωση: 

Αν δεν έχετε χρόνο για μακροσκελείς αναγνώσεις, διαβάστε για την ώρα μόνο την εισαγωγή μου}...  

********************

Εισαγωγικά [δικά μου]

Άσχημα, πολύ άσχημα τα πράματα στον αραβικό μαχαλλά μας! Πέραν από τον συνεχιζόμενο εμφύλιο πόλεμο στη Συρία και τη συνεχιζόμενη εκρηκτική κι ασταθή κατάσταση στο Ιράκ.  Χαώδης είναι πλέον και η κατάσταση στην Αίγυπτο, καθώς κι αυτή η αραβική  χώρα οδηγείται ολοταχώς σε εμφύλιο πόλεμο. Ασταμάτητες και πολύνεκρες οι συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας [του Στράτου και της Αστυνομίας] και υποστηρικτών του ανατραπέντος/καθαιρεθέντος [από τον Στρατό στις 3 του περασμένου Ιούλη] ισλαμιστή Προέδρου Μόρσι. Μαζικότατες  οι κινητοποιήσεις των ισλαμιστών που οργανώνονται από τους “Αδελφούς Μουσουλμάνους” που απαιτούν την επιστροφή του Μόρσι στην Προεδρία. Κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις υπέρ των δημοκρατικών ελευθεριών έχει διοργανώσει και το Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας, μια συμμαχία φιλελεύθερων και αριστερών κομμάτων της Αιγύπτου. Μέσα σε δυο-τρεις μέρες [από την Πέμπτη μέχρι σήμερα Σάββατο] έχουν σκοτωθεί κάπου 900(!!!) άτομα [πραγματική σφαγή!] και 5000(!) έχουν τραυματιστεί από τις βιαίες επιθέσεις των δυνάμεων ασφαλείας κατά των ισλαμιστών διαδηλωτών για  καταστολή των κινητοποιήσεων τους και των “πορειών οργής”. [Οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν οδηγίες να πυροβολούν στο ψαχνό όποιους επιτίθετναι σε κρατικά κτίρια]...

[Προφανώς και οι ισλαμιστές έχουν πλέον εξοπλιστεί κι ανταποδίδουν τα πυρά. Παράλληλα ελλοχεύει και ο κίνδυνος θρησκευτικού πολέμου –μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών Κοπτών - καθώς έχουν σημειωθεί και επιθέσεις εναντίον εκκλησιών ]...

Η ένταση στην περιοχή κλιμακώνεται [η κατάσταση δεν είναι καλή ούτε στην Τυνησία, αλλά ούτε και στη Λιβύη]. Κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος τι κατάληξη θα έχουν οι όποιες εξελίξεις. Προσωπικά έχω την αίσθηση ότι ο πολιτικός χάρτης της ευρύτερης αραβικής περιοχής [κι όχι μόνο] θ’ αλλάξει και θα αναδυθούν νέες κρατικές οντότητες και νέα κρατικά μορφώματα.

Οι Δυτικοί [και οι Αμερικάνοι και οι δυτικο-Ευρωπαίοι] πίστευαν πως μέσα από τη λεγόμενη “Αραβική Άνοιξη” και την ανατροπή των παλιών φιλοδυτικών μεν, πλην διεφθαρμένων κοσμικών καθεστώτων της Αιγύπτου και της Τυνησία, αλλά και της κανταφικής Λιβύη [και ο Καντάφι συνεργαζόταν μαζί τους τα τελευταία χρόνια] επιδίωκαν να εγκαθιδρύσουν νέα υποχείρια σ’ αυτούς κοσμικά [φιλελεύθερα] καθεστώτα. [Το αυτό επιδιώκουν να πράξουν σήμερα και στη “σκληροτράχηλη” Σύρια, ενώ το πείραμα τους στο Ιράκ σαφώς απέτυχε. Οι ισορροπίες εκεί είναι σαφώς ασταθείς και το πιο πιθανόν οι χώρες αυτές να οδηγηθούν σε αποσχίσεις]... 

Εκείνο που προφανώς δεν υπολόγισαν οι Δυτικοί είναι η άνοδος των ισλαμιστών και η κατάκτηση της εξουσίας απ’ αυτούς σε κάποιες χώρες. Αυτό ήταν μια σημαντική οπισθοδρόμηση στην πάλη των λαών αυτών των χωρών για περισσότερες αστικοδημοκρατικές ελευθερίες και ολοκλήρωση της λεγόμενης “Αραβικής Άνοιξης”. Το λεγόμενο πολιτικό Ισλάμ [στην Αίγυπτο μέσω του εκλεγμένου ισλαμιστή Προέδρου Μόρσι] σαφώς απότυχε να (εξ)υπηρετήσει αυτούς τους σκοπούς. Από την άλλη η απουσία δυνατών αριστερών κινημάτων δεν βοήθησε στη πολιτική ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου κάτι που θα οδηγούσε και τις χώρες αυτές προς τα αριστερά. Αντίθετα οι αντιπαλότητες που προέκυψαν στην Αίγυπτο μεταξύ της ισλαμικής ελίτ και της φιλοδυτικής φιλελεύθερης/κοσμικής ελίτ [γι’ αυτό συντάχτηκε και με τον Στράτο], οδήγησαν στις σημερινές συγκρούσεις και στη σημερινή πολιτική αστάθεια. Κι ένας Αλλάχ ξέρει τι θα γίνει!

Πιο καλά για τη «μάχη των αραβικών ελίτ» τα έγραψε το ελλαδικό “Ποντίκι” σε άρθρο του στην έκδοση του της 8^ης τ’ Αυγούστου. Το παραθέτω αμέσως πιο κάτω...

Επίσης θα παραθέσω κι ένα απόσπασμα από ένα κείμενο για την Αίγυπτο  από το από το ελλαδικό Blog “Βαθύ Κόκκινο”...

**************************************

“Η μάχη των αραβικών ελίτ”

[εφημερ. “Το Ποντίκι”, τεύχος 1772, 8 Αυγούστου 2013 - http://www.topontiki.gr/article/56898/I-maxi-ton-arabikon-elit]

{Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου}...

Η Αραβική Άνοιξη βρίσκεται σε ομηρεία. Αυτό που ξεκίνησε ως ντόμινο λαϊκών εξεγέρσεων που προσδοκούσαν σε ένα καλύτερο αύριο, έχει οδηγήσει σε μια παρατεταμένη «μεταβατική περίοδο», στην οποία κανείς δεν μπορεί να προβλέψει προς τα πού θα γύρει η πλάστιγγα. Κι αυτό διότι η ζυγαριά... έχει καταλειφθεί από δυνάμεις που μαλλιοτραβιούνται για την εξουσία του τόπου, αδιαφορώντας για την πραγματική βούληση των λαών.

Από άκρη σε άκρη της Βόρειας Αφρικής, η πολιτική αστάθεια έχει μετατραπεί σε στάτους κβο, οι συγκρούσεις στους δρόμους σε καθημερινό φαινόμενο. Κι όμως... ο πραγματικός πόλεμος δεν διεξάγεται στον δρόμο και οι πραγματικοί πρωταγωνιστές δεν είναι οι πολίτες.

Κενό εξουσίας

Το κενό εξουσίας που άφησαν πίσω τους οι εξεγέρσεις της Αραβικής Άνοιξης οδήγησε σε ένα λυσσαλέο μπρα-ντε-φερ 

ανάμεσα στις παραδοσιακές και τις νέες οικονομικές ελίτ. Αυτές μονοπωλούν σήμερα τις εξελίξεις στην περιοχή και εξαιτίας αυτών δεν έχουν καμία τύχη οι όποιες προσδοκίες των πολιτών. Το μήλον της έριδος είναι ένα: τα φράγκα. [Σημ. ΕΜΟΥ του Ιστολόγου: bras de fer (γαλλικό)= κυριολεκτικά είναι σιδερένιος βραχίονας, αλλά στην πράξη είναι το παιχνίδι όπου δυο αντίπαλοι στηρίζουν τους αγκώνες τους πάνω σε ένα τραπέζι, πιάνουν ο καθένας το χέρι του άλλου και προσπαθούν να κατεβάσουν το χέρι του αντιπάλου πάνω στο τραπέζι]...

Από τη μία πλευρά, οι παλιές οικονομικές ελίτ – οι οποίες, παρά τις πολιτικές ανατροπές, συνεχίζουν να ελέγχουν μεγάλο τμήμα της οικονομικής δραστηριότητας αλλά και της διοικητικής μηχανής – προσπαθούν να επιβιώσουν στο νέο μεταβαλλόμενο σκηνικό και απαιτούν να έχουν ρόλο στο αύριο αντιστεκόμενες στην επέλαση των «άπειρων» αλλά φιλόδοξων αντικαταστατών τους.

Από την άλλη, οι νέες οικονομικές ελίτ – προερχόμενες κυρίως από το πολιτικό Ισλάμ – δίνουν μάχη για να εδραιώσουν τη θέση τους και να κεφαλαιοποιήσουν την πολιτική αλλαγή επικαλούμενες τη νομιμοποίηση που έλαβαν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι μέσα από τις κάλπες.

Αυτά που χωρίζουν τόσο τους «πρώην» άρχοντες όσο και τους ισλαμιστές επίδοξους διαδόχους τους στην Τυνησία, το Μαρόκο, την Αλγερία ή την Αίγυπτο είναι φυσικά πολλά… ωστόσο μπορεί κανείς να διακρίνει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά, ούτως ώστε να τους μοιράσει, χοντρά - χοντρά, σε δύο στρατόπεδα.

Οι λεγόμενες «παραδοσιακές» ελίτ στην Αίγυπτο προέρχονται από τις τάξεις του Στρατού – απόφοιτοι αμερικανικών και βρετανικών πανεπιστημίων – και ελέγχουν πάνω από το 1/4 της οικονομικής δραστηριότητας… Οι «αξιωματικοί - επιχειρηματίες» υπέστησαν τη μεγαλύτερη «ζημιά» από την αδυναμία του ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι να επαναφέρει σε τροχιά την οικονομία της χώρας. Εκεί «πόνεσε» ο Στρατός... δεν συγκινήθηκε από τους διαδηλωτές.

Στην Τυνησία, οι παλιές γαλλόφωνες ελίτ σπούδασαν στο Παρίσι και στελεχώνουν, ακόμη και σήμερα, κάθε γωνιά της δημόσιας διοίκησης προβάλλοντας κάθε είδους εμπόδια στους ισλαμιστές του κόμματος Ενχάντα που ανέλαβε την εξουσία μετά τις εκλογές... Στο Μαρόκο, η οικονομική δραστηριότητα ελεγχόταν ανέκαθεν από μια χούφτα οικογένειες που βρίσκονταν κοντά στον βασιλιά... όμως και εκεί τα ανοίγματα που έγιναν από φόβο εξάπλωσης της κοινωνικής αναταραχής έφεραν στο γήπεδο κι άλλους, διψασμένους, παίχτες.

Χρήμα και δύναμη

Την ώρα που οι παραδοσιακές ελίτ ανδρώθηκαν στο Παρίσι, το Λονδίνο και τη Ουάσιγκτον, οι νέες... ελίτ του «πολιτικού Ισλάμ» γαλουχήθηκαν στην Τζέντα, το Αμπού Ντάμπι και την Ντόχα.

Ιδεολογικά, οι πρώτες διατηρούν μια ξεκάθαρη στάση έναντι της ανάγκης «διαχωρισμού» ανάμεσα σε κράτος και «Εκκλησία»... Όμως και οι δεύτερες, από τότε που ήρθαν στα «πράγματα», προσπαθούν να μετριάσουν τον θρησκευτικό τους λόγο… Κι αυτό διότι το βασικό ζητούμενο δεν είναι το «είδος» κοινωνίας που θέλουν να φτιάξουν, ούτε βέβαια και η Δημοκρατία.

***************************

Για την πολιτική κατάσταση στην Αίγυπτο και τα πολιτικά γεγονότα του τελευταίου έτους αντιγράφω κι ένα απόσπασμα από σχετικό κείμενο από το από το ελλαδικό Blog “Βαθύ Κόκκινο”:

{Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου}...

Εδώ και αρκετούς μήνες, οι κάλπες επιβεβαίωναν την υποχώρηση των Αδελφών Μουσουλμάνων. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, τον Μάιο του 2012, ο Μόρσι δεν έλαβε παρά το 25% των ψήφων. Απέσπασε την πλειοψηφία στον δεύτερο γύρο χάρη σε όσους απέρριπταν τον αντίπαλό του, τον στρατηγό Αχμέντ Σαφίκ, δηλωμένο υποψήφιο του παλαιού καθεστώτος. Μια σχετική περίοδος χάριτος ορισμένων μηνών επέτρεψε στον πρόεδρο να απαλλαγεί βελούδινα, τον Αύγουστο του 2012, από το Ανώτατο Συμβούλιο Ενόπλων Δυνάμεων (SCAF), το οποίο ήταν υπεύθυνο για την καταστροφική μετάβαση μετά την πτώση του Χόσνι Μουμπάρακ και για πρακτικές άγριας καταστολής, όπως τον Οκτώβριο του 2011, εναντίον μιας ειρηνικής διαδήλωσης αλληλεγγύης στους Κόπτες χριστιανούς. Σε δεύτερη φάση, ο Αιγύπτιος πρόεδρος και η οργάνωσή του είδαν τη δημοτικότητά τους να καταποντίζεται και τα ποσοστά τους να υποχωρούν στις φοιτητικές εκλογές, αλλά και στα συνδικάτα των δημοσιογράφων και των φαρμακοποιών.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για την αποτυχία αυτή και δεν ανάγονται όλοι σε ευθύνες των Αδελφών Μουσουλμάνων. Κατά βάση, η οργάνωση δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στα νέα, πλουραλιστικά πολιτικά δεδομένα, να αποτινάξει την κουλτούρα της παρανομίας, να μετασχηματιστεί σε πολιτικό κόμμα, να δημιουργήσει συμμαχίες. Ίδρυσε, βέβαια, το Κόμμα Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, αλλά το κόμμα παρέμεινε πλήρως ελεγχόμενο από την ηγεσία των Αδελφών Μουσουλμάνων. Στέλεχος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, εξιστορώντας την εμπειρία του από τις διαπραγματεύσεις με το Κόμμα Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, μας εκμυστηρεύτηκε πώς, κάθε λίγο και λιγάκι, έπρεπε να διακόπτονται οι διαβουλεύσεις για να μπορούν οι συνομιλητές του να συμβουλευτούν την Αδελφότητα.

Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, έχοντας ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1990 μια διαδικασία εκσυγχρονισμού, η οποία σφραγίστηκε κυρίως από την αποδοχή των εννοιών της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας, βρέθηκαν, μετά την επιτυχία τους στις βουλευτικές εκλογές του 2005, στο στόχαστρο της καταστολής και ξανακλείστηκαν στον εαυτό τους. Στο συνέδριό τους, το 2009, η πιο συντηρητική πτέρυγα, με επικεφαλής τον επιχειρηματία Καϊράτ Αλ-Σάτερ, εδραίωσε τη θέση της και έβαλε στο περιθώριο τα πιο ανοικτά στοιχεία, όπως τον Άμπντελ Μονέιμ Αμπούλ Φουτούχ.

Οπωσδήποτε, δεν ήταν ο θρησκευτικός προσηλυτισμός ούτε η βούλησή τους να εφαρμόσουν τη Σαρία που ενόχλησαν τους Αιγύπτιους. Ο απολογισμός τους στον τομέα αυτόν είναι μάλλον πενιχρός, κάτι που τους προσάπτει, άλλωστε, το ισχυρό σαλαφιστικό κόμμα Αλ-Νουρ. Στην πραγματικότητα, αυτό που εξέπληξε πολλούς ήταν η ανεπάρκεια και η ανικανότητά τους να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, μια συντηρητική οργάνωση, σεβάστηκαν την καθεστηκυία τάξη και δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν τις συμμαχίες που θα επέτρεπαν τον μετασχηματισμό του κρατικού μηχανισμού -του στρατού, της αστυνομίας ή της δικαστικής εξουσίας- ο οποίος παρέμεινε πιστός στο παλαιό καθεστώς.

Απέναντι στο κοινωνικό κίνημα και τα συνδικάτα, η στάση των Αδελφών Μουσουλμάνων θύμισε τα χρόνια του Μουμπάρακ. «Στο Κοινοβούλιο οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι καταψήφισαν νομοσχέδιο για εργασιακά θέματα που θα επέτρεπε το δικαίωμα ίδρυσης ανεξάρτητων σωματείων μέσα από ελεύθερες εκλογές. Πρότειναν να “ρυθμίζονται” οι απεργίες και τάχθηκαν στο πλευρό των εργοδοτών κατά τη διάρκεια των άγριων απεργιών που συνεχίστηκαν μετά την εκδίωξη του Μουμπάρακ. Στις αρχές του καλοκαιριού, η Αίγυπτος μπήκε ξανά στη μαύρη λίστα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για μη συμμόρφωση προς τις συμβάσεις που έχει υπογράψει. (…) Η κυβέρνηση Μόρσι αγνόησε τις δικαστικές αποφάσεις για επανέλεγχο αρκετών περιπτώσεων ιδιωτικοποίησης δημόσιων επιχειρήσεων έναντι πολύ χαμηλού τιμήματος», σημειώνει το αμερικανικό περιοδικό Merip.

Απομονωμένος, ο πρόεδρος Μόρσι παγιδεύτηκε, τον Νοέμβριο του 2012, όταν προχώρησε σε συνταγματική διακήρυξη, με την οποία συγκέντρωνε όλες τις εξουσίες. Μην μπορώντας να την εφαρμόσει, κινητοποίησε τις πολιτοφυλακές του και προσπάθησε να τοποθετήσει δικούς του ανθρώπους, δίνοντας λαβή να τον κατηγορήσουν για «κομματικοποίηση» του κράτους -κατηγορία που, ωστόσο, δεν ευσταθούσε, καθώς οι κρατικοί θεσμοί δεν βρίσκονταν υπό τον έλεγχό του. Θα ήταν, όμως, αφελές να θεωρήσει κανείς ότι η εξέγερση υπήρξε αποτέλεσμα μόνο της απόρριψης αυτής.

Anef_Oriwn

[ανήσυχος για την πολιτική κατάσταση στον μαχαλλά μας]
Σάββατο 17/8/2013 

Ανάρτηση 135/2013 [αρχιεπισκοπική, αθυρόστομη, ενδοκαπιταλιστική, ταξική, εξ αναδημοσιεύσεως και ολίγο περί της Εκπαίδευσης] – Ένα άρθρο από τη “Χαραυγή” για τις ενδο-καπιταλιστικές συγκρούσεις και τα αρχιεπισκοπικά συμφέροντα... Κι ένα υστερόγραφον για την Εκπαίδευση...

Εισαγωγικά

15αύγουστο ήταν και πέρασε! Με τις εξόδους σε βουνά και θάλασσες, με τις σούβλες, τα μακαρούνια του φούρνου και τα κουπέπια, τις μπύρες τσακρί και τα ούζα μετά πάγου. Όμως δεν έλειψαν και τα ρεπορτάζ στα δελτία ειδήσεων για τους «πιστούς που προσέτρεξαν στην χάρη [ας πούμε] της Παναγίας του Κύκκου». Ούτε φυσικά [εν να λείψει ο Μάρτης που τη Σαρακοστή] και τα κηρύγματα θείου πολιτικού λόγου από τον τραπεζίτη Αρχιεπίσκοπο πάσης Πάφου, Νέας Ιουστινιανής  και Εκκλησιαστικών Επιχειρήσεων Λτδ., Ττόμη Ββου τον Αθυρόστομο. Εν πράμα, άμα δει μικρόφωνα κάμνει σαν τον πελλόν! Ο, τι απωθημένα έχει λαλεί τα! Πλειστάκις λειτουργεί σαν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος του Αναστασιάδη, ενώ δεν παραλείπει να χύσει το όξος και τη χολή του και να αποκαλύψει τη εμπάθεια του για το ΑΚΕΛ. Σήμερα είπεν στους πιστούς και τους δημοσιογράφους [που τον βουρούν που πισω] εκεί έξω που την Εκκλησιά που ελειτούργησε για την Παναγία, ότι ο Χριστόφιας «βρήκε μια ανθούσα και ευημερούσα Κύπρο και παρέδωσε ένα μέρος του λαού να πεινά».

Τις προάλλες [μόλις την περασμένη Κυριακή] σ’ άλλη έκρηξη αθυροστομίας και σαφώς απογοητευμένος από τις εξελίξεις στον τραπεζιτικό τομέα [όπου οι εκκλησιαστικές επενδύσεις έγιναν άνεμος τζιαι καπνός και ο λεγόμενος Αρχιεπίσκοπος έπαθε μεγάλη κατραπατσιά] τα ‘βαλε και πάλι με τον τέως Πρόεδρο. Κι είπε και ελάλησεν: «Ό,τι δεν κατάφερε να ισοπεδώσει ο κύριος Χριστόφιας,  άφησε τον Διοικητή της Κεντρικής Τραπέζης να το ισοπεδώσει»... 
Συντρόφια Δημήτρη και Άντρο, ό,τι ΜΑΣ πει «τούτος» εν χάκκιν ΜΑΣ! 
Θυμάσαι Σύντροφε Δημήτρη που εγυρίζετε μαζί τα Νοσοκομεία παραμονές της φετινής Πρωτοχρονιάς και δίνατε ευχές για Καλή χρονιά;  
Θυμάσαι Σύντροφε Άντρο που μόλις πριν κάνα μήνα και κάτι [τέλη του Ιούνη] «τούτος» [ο Αρχιεπίσκοπος τους] εζήτησεν ΣΟΥ τζιαι ήρτεν στα γραφεία του Κόμματος να σε δει; Γιατί εν τον εξαπόστειλες; Τζιαι ίνταμ που είπετε τότε; 
Α, ρε Συντρόφια, να μεν θωρείτε [ή να κάμνετε πώς εν θωρείτε] τον ταξικό και τον άκρως συντηρητικό χαρακτήρα της Εκκλησίας και να τους πιστώνετε με καλές προθέσεις;

[Παρεμπιπτόντως, ούτ’ εκείνη την δήλωση του Άντρου Κυπριανού, που καλούσε τα κόμματα να μην παρεμβαίνουν στα των Τραπεζών δεν την κατάλαβα. Δεν πρέπει να έχουν άποψη γα το τί προτίθενται να κάμουν οι Τράπεζες;]...   

ΕΜΕΙΣ πάντως, εν τζιαι περιμένουμε πως ο Ττομης Ββου [όπως και πολλοί άλλοι της συγκυβερνώσας παράταξη], εν να παραδεχτούν ότι είναι επί της διακυβέρνησης Αναστασιάδη που αποφασίστηκε το κούρεμα των καταθέσεων, κάτι που έδωσε τη χαριστική βολή στο ασθενόν χρηματοπιστωτικό σύστημα και είχε αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις σε ολόκληρη την [καπιταλιστική] οικονομία της Κύπρου.

Πιο κάτω θα παραθέσουμε ένα κείμενο από τη σημερινή “Χαραυγή”, όπου ο αρθρογράφος [ο δημοσιογράφος Νεόφυτος Νεοφύτου] καταπιάνεται με τις ενδοκαπιταλσιτικλες αντιπαραθέσεις [κυρίως εντός του τραπεζικού συστήματος] και τον ρόλο του Αρχιεπισκόπου. Κι εκεί φαίνεται γιατί έκαμε επίθεση και στο «Διοικητης της Κεντρικής Τραπέζης» [δεν του ‘καμε το χατίρι να δεχτεί τα ακίνητα της Εκκλησίας για σκοπούς ανακεφαλαιοποίησης της Ελληνικής] και γιατί μιαν την άλλη επιτίθεται στον τέως Πρόεδρο και στο ΑΚΕΛ [τραπεζίτης κι ο ίδιος δεν θέλει ν’ άκουει την αλήθεια: ότι εν οι Τράπεζες που τα εκάμαν μπίλιες!]...

**********************************

Σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων

[τού Νεόφυτου Νεοφύτου, “Χαραυγή” 15/8/2013, στήλη “Ευθέως”, σελ, 3]...

{Οι υπογραμμίσεις και επιχρωματώσεις είναι δικές μου}...

Τα όσα συμβαίνουν σήμερα με το μετοχικό κεφάλαιο της Τράπεζας Κύπρου και η διαμάχη για τον έλεγχο του 18% της «κακής Λαϊκής» επιβεβαιώνουν το αυτονόητο: σύγκρουση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων στον τραπεζικό τομέα. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε το πώς λειτουργούν τα πράγματα στο καπιταλιστικό σύστημα. Δεν έπαψε καμία φορά το μεγάλο κεφάλαιο και το τραπεζικό κεφάλαιο να επιδιώκει και να ασκεί επιρροή και έλεγχο στην οικονομική μας ζωή. Αλήθεια, για δείτε ποιοι ήταν και ποιοι είναι οι μεγαλομέτοχοι όλων των εμπορικών τραπεζών; Είναι μεγάλα δικηγορικά γραφεία, μεγαλοεπιχειρηματίες και η Εκκλησία της Κύπρου. Μήπως είναι τυχαία η λυσσαλέα αντίδραση του Αρχιεπισκόπου; Η Εκκλησία της Κύπρου ήταν από τους μεγαλομέτοχους της Τράπεζας Κύπρου και λάμβανε χρονιαία δεκάδες χιλιάδες ευρώ ως μερίσματα. Ο Αρχιεπίσκοπος είδε να χάνει τις μετοχές του στην Τράπεζα Κύπρου και τα μερίσματα που έπαιρνε, αλλά βλέπει να χάνει και τον έλεγχο της Ελληνικής Τράπεζας. Ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε ξεκάθαρα την περασμένη Κυριακή ότι οι παλαιότερες μετοχές της Τράπεζας Κύπρου, μετά το bail-in, θα έπρεπε να αξιολογηθούν στα 50 ή 60 σεντ, και όχι στο ένα σεντ. Επίσης, με τα νέα δεδομένα της ανακεφαλαιοποίησης στη βάση του σεναρίου της Pimco, η Εκκλησία θα βρεθεί με ποσοστό στην Ελληνική Τράπεζα μικρότερο ή κοντά στο 8%, οπότε η Εκκλησία δεν θα έχει το πρώτο λόγο.

«Δικαιολογημένη» λοιπόν η αντίδραση του Αρχιεπισκόπου, αλλά θα έπρεπε να στρέφεται εναντίον του Προέδρου Αναστασιάδη που δέχθηκε το bail-in. Υπάρχει λοιπόν σύγκρουση συμφερόντων και έχει ξεκινήσει ένας ανελέητος

και υπόγειος οικονομικός πόλεμος! Ο Αρχιεπίσκοπος με τη βοήθεια της κυβέρνησης την οποία έχει στηρίξει ανοικτά και ξεκάθαρα, «θυσιάζοντας» και θέσεις στο Κυπριακό -καμία

αντίδραση για την πρόταση για την Αμμόχωστο- προσπαθεί να διασφαλίσει τα δικά του οικονομικά συμφέροντα μέσω της αξιοποίησης της ακίνητης ιδιοκτησίας της Εκκλησίας. Θυμάστε τις δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου να μην αγγίξουν την Ελληνική Τράπεζα και ότι η Εκκλησία είναι έτοιμη να υποθηκεύσει την περιουσία της για λογαριασμό της Τράπεζας.... Για να αποφύγει λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος τη μείωση του ποσοστού της Εκκλησίας στην Ελληνική Τράπεζα, προσπάθησε να αξιοποιήσει το τεράστιο απόθεμα ακίνητης ιδιοκτησίας που κατέχει. Οι ενέργειες, όμως, του Αρχιεπισκόπου αν και είχαν τη στήριξη της κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη, προσέκρουσαν στην Κεντρική Τράπεζα και στην Τρόικα, οι οποίοι έκριναν ότι «τα ακίνητα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κύρια βασικά ίδια κεφάλαια και απαιτείται ρευστό για την ανακεφαλαιοποίηση». Συνεπώς, τα νέα δεδομένα αλλάζουν το ρόλο της Εκκλησίας στο χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως και το ρόλο πολλών άλλων μεγαλοοικονομικών παραγόντων και μεγάλων δικηγορικών γραφείων, τα οποία είχαν «κληρονομικό» έλεγχο στο τραπεζικό χρήμα. Υπάρχει σύγκρουση μεγάλων οικονομικών και τραπεζικών συμφερόντων και ο «πόλεμος» αυτός θα συνεχιστεί στη βάση προφανώς αυτού που ισχύει στο καπιταλιστικό σύστημα, των ενδοκαπιταλιστικών αντιπαραθέσεων και αντιπαλοτήτων και στην επικράτηση του «νόμου της ζούγκλας»!

*************************

Και δύο άσχετα υστερόγραφα

1.  Σαν σήμερα [στις 15 του Αυγούστου του 1974] τα τουρκικά στρατεύματα μπήκαν στην εγκαταλειμμένη [από τους κατοίκους και την “Εθνική” Φρουρά] πόλη της Αμμοχώστου. Αλήθεια, γιατί τότε η εορτάζουσα Παναγιά δεν προστάτεψε την πόλη; Και ποιος/ποιοι δώσανε τις διαταγές για εκκένωση της πόλης, τη στιγμή που η κατάληψη της δεν ήταν στους σχεδιασμούς των τούρκων; Και ποιοι ακολούθως ανακοίνωσαν [από ραδιόφωνου] ότι η πόλη δεν κατελήφθη κάτι που έκαμε κάποιους κατοίκους της να επιστέψουν με αποτέλεσμα είτε να συλληφθούν είτε να δολοφονηθούν από τους τούρκους;

2.  Τζιαι μια κουβέντα ή μάλλον απορία για τα της ταλαίπωρης Παιδείας και τους διορισμούς συμβασιούχων και εκτάκτων. Το θέμα είναι τεράστιο, αλλά εγώ διερωτούμαι τί γίνεται μ’ εκείνη την απαξιωμένη Τεχνική Εκπαίδευση, τον τελευταίο, το πιο καταϊshεμμένον και τον πιο πεταξούμενον συγγενή της κυπριακής Εκπαίδευσης... Έχουν ήδη ανακοινωθεί [εδώ και κάποιες μέρες], μετακινήσεις, τοποθετήσεις και διορισμοί [μονίμων, αλλά και συμβασιούχων και εκτάκτων καθηγητών] για τη Δημοτική και Μέση Γενική Εκπαίδευση, όμως για την Τεχνική Εκπαίδευση [των 400(!) μόνο καθηγητών] ΤΙΠΟΤΑ ακόμα. Φανταστείτε να ήταν και πιο πολλοί οι καθηγητές, θα είχαν πελαγώσει τελείως! Αν ξέρετε, εκείνη η ΟΛΤΕΚ [η επαγγελματική και συνδικαλιστική οργάνωση των Εκπαιδευτών - δηλ. των καθηγητών της Τεχνικής Εκπαίδευσης] υπάρχει; Κι αν υπάρχει, τι κάνει; Μόνο για την ΠΟΕΔ και την ΟΕΛΜΕΚ άκουμε!
Για διάφορα άλλα [θλιβερα, υποτιμητικά, ευτράπελα και εσωστρεφή] που συμβαίνουν στην Παιδεία και στην Εκπαίδευση σ' άλλη ανάρτηση μας]...

Anef_Oriwn

[Ττόμη, σύναξε την γλώσσα ΣΟΥ!]

Πέμπτη 15/8/2013
[της Παναγιάς, λένε]... 

Ανάρτηση 134/2013 [έκτακτη, οικονομική τραπεζική, του Δημητριάδη και της Ερευνητικής] – Τί είπε σήμερα ο Πανίκος Δημητριάδης στη λεγόμενη ερευνητική Επιτροπή για την οικονομία...

Εισαγωγικά

Για σκοπούς ενημέρωσης, συζήτησης, αρχείου και ιστορίας, αλλά και λόγους πολιτικούς και ιδεολογικούς θα παραθέσω πιο κάτω τα κυριότερα [κατά τη γνώμη μου] σημεία από τη σημερινή κατάθεση του [νυν] Διοικητή της Κεντρικής Τραπέζης [που λαλεί τζι’ ο Αρχιεπίσκοπος τους] Πανίκου Δημητριάδη στη λεγόμενη Ερευνητική Επιτροπή [αυτή του παλιού δικαστή κου Πική]  για την [καπιταλιστική] Οικονομία μας και τα χάλια της...

*****************************

12 σημεία από την κατάθεση Δημητριάδη

Είπεν, λοιπόν, τους κυρίους διερευνητές και τα εξής ο κος Διοικητής τα οποία ακολούθως μεταφέρθηκαν και σ’ εμάς:

[Εντός των αγκύλων υπάρχουν δικά μου σύντομα σχόλια]...

1. Η  Κύπρος θα έπρεπε να ενταχθεί πολύ νωρίτερα στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Έπρεπε να γίνει τέλη του 2011, αρχές του 2012, αμέσως μετά δηλαδή το ελληνικό κούρεμα. [Άρα φταίσιν τζιαι οι προηγούμενοι που το τραπεζικό καπιταλιστικό μας σύστημα επήεν πούκουππα!]...

2. Παρόλο που το προκαταρκτικό μνημόνιο ήταν κατά πολύ καλύτερο σε ότι αφορά τους συμφωνημένους όρους από αυτό που τελικά συμφωνήθηκε, λήφθηκε πολιτική απόφαση στο Eurogroup [της 21ης  Ιανουαρίου 2013]  για τερματισμό των συζητήσεων με την αποχωρούσα Κυβέρνηση και η όποια συμφωνία να προκύψει με τη νέα κυβέρνηση. 

[Όοοπππααα, Πανικούδιν μου τι θες να πεις; Ότι ο Αναστασιάδης μπορούσε να καϊλίσει, τζι’ ο Χριστόφιας όι;]...

3. «Ήταν λυπηρό...», είπε «...που δεν υπήρξε τελική συμφωνία με βάση το προκαταρκτικό μνημόνιο, αφού σε εκείνο το μνημόνιο προβλέπονταν 10 δισ. ευρώ για τη στήριξη των τραπεζών. Θα αυξανόταν μεν το δημόσιο χρέος αλλά θα ήταν πιο ανώδυνη λύση. Εντός της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, υπήρχαν ανησυχίες για το γεγονός ότι καθυστερούσαμε να καταλήξουμε σε συμφωνία»... 

[Κάποιοι εκ των ευρωπαίων “φίλων” του κου Αναστασιάδη, τους έφερεν στην Κύπρο τζι’ εσπίτωσεν τους τζι’ εταΐσεν τους, όπως η Μερκέλλα της Γερμανίας, άλλα είχαν κατά νουν]...

4. Εάν δεν δινόταν στη Λαϊκή Τράπεζα η κρατική στήριξη του 1,8 δις ευρώ, θα γινόταν εκκαθάριση της Τράπεζας, το κράτος δεν θα είχε να δώσει τα 7,3 δις που τότε ήταν οι εγγυημένες καταθέσεις στη Λαϊκή, επειδή η τράπεζα ήταν συστημική, το κράτος θα κατέρρεε και ενδεχομένως να φεύγαμε από την Ευρωζώνη. 

[Τώρα ίνταμ που καταλάβουμε που είμαστε μέσα στην Ευρωζώνη; Πέραν τούτου τελικά εβάλαν τον κοσμάκη να σώσει τις Τράπεζες!]...

5.  Περαιτέρω σε ό,τι αφορά τον ELA της Λαϊκής, ο κ. Δημητριάδης ανέφερε ότι καταβλήθηκε προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης, εξηγώντας ότι στις 29 Μαρτίου 2013 ο ELA της Λαϊκής ανερχόταν στα  9,1 δις, όμως το ποσό αυτό περιελάμβανε οφειλή 1,2 δις της Τράπεζας Κύπρου προς τη Λαϊκή Τράπεζα. 

[Άρα ο ELA της Λαϊκής Τράπεζας ήταν τελικά 7,9 δις;]...

6. Ο κύριος λόγος για την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν  η έκθεση των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα και τα ελληνικά ομόλογα. 

[Τζι’ εγιώ που μ’ εκάμαν να πιστέψω ότι ήταν οι κακοί χειρισμοί της Κυβέρνησης Χριστόφια και ότι για όλα φταίει ο τέως; Παρεμπιπτόντως ποιος ήταν Διοικητής της Κεντρικής και έδωσε την άδεια του γι’ αυτήν την “επένδυση”; Αν το ξεχάσατε να ΣΑΣ υπενθυμίσουμε ότι ήταν ο πολύ αγαπητός στους Φουλλη και Νικολάκη, κος Ορφανίδης ]...

7. Τον Μάιο του 2012 ο κύριος Δημητριάδης μετέβη στην Αθήνα και συναντήθηκε με τον Έλληνα ομόλογο του Γιώργο Προβόπουλο με τον οποίο συζήτησε θυγατροποίηση των υποκαταστημάτων των δύο τραπεζών στην Ελλάδα. Είπε πως θα εξασφαλιζόταν η έγκριση του κ. Προβόπουλου για θυγατροποίηση, αλλά συνέχισε η Τράπεζα Κύπρου δεν ήθελε να ακούσει και απάντησε ότι η παρουσία της στην Ελλάδα ήταν στρατηγικής σημασίας. Συμπλήρωσε πως εάν γινόταν θυγρατροποίηση θα προστατεύονταν οι κυπριακές τράπεζες σε ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. 

[Φταίει ο Χριστόφιας!!! (τρις)]...

8. Στις 5 Οκτωβρίου 2012, [είπε ο κος Δημητριάδης]  στείλαμε επιστολή στον υπ. Οικονομικών και στον πρόεδρο Χριστόφια αναφέροντας ότι κατά τη συνεδρία της ΕΚΤ, υποδείχθηκε στην ΚΤ ότι δεν μπορούν να στηρίξουν ανάγκες τραπεζών και το ΔΣ ΕΚΤ θεωρεί ως επείγουσα την κατάληξη του μνημονίου. Επίσης η ΕΚΤ προειδοποιούσε πως εάν η ΚΔ δεν κατάληγε σε πρόγραμμα θα σταματούσε τον ELA.

Στις 18 Νοεμβρίου 2012, έστειλε νέα επιστολή στον πρόεδρο Χριστόφια στην οποία ανακοινωνόταν η καταρχήν συμφωνία ΚΤ με τρόικα για τραπεζικό σύστημα. Επίσης μετέφερε ανησυχίες ΚΤ για να ασκηθεί πίεση επισημαίνοντας πως υπάρχει ένα τραπεζικό ίδρυμα που έχει πρόβλημα ρευστότητας. Τόνισε πως εάν συνεχιστεί η εκροή καταθέσεων η ΚΤ θα λάμβανε μέτρα και απεύθυνε έκκληση στην κυβέρνηση να ολοκληρώσει τις επαφές και διαπραγματεύσεις με τρόικα.

[Και τέλος Νοεμβρίου συμφωνήθηκε το πρώτο Μνημόνιο και μέσα στο Δεκέμβρη πέρασαν εγκρίθηκαν από τη Βουλή και κοντά 30 μνημονικά νομοσχέδια. Τώρα γιατί δεν το υπέγραφε η Τρόικα δείτε σημείο 2]...

9.  Ο κύριος Δημητριάδης αναφέρθηκε και σε «κάποιο» που προτίμησε το κούρεμα από την αύξηση του δημόσιου χρέους, αλλά δεν αποκάλυψε τ’ όνομα του. 

[Και ολίγο μυστήριο στην υπόθεση]...  

10.  Σε αρκετά σημεία της κατάθεσης του, ο Πανίκος Δημητριάδης διατύπωσε τις διαφωνίες του με την ηγεσία της Τράπεζας Κύπρου, την οποία μάλιστα χαρακτήρισε μη συνεργάσιμη ιδιαίτερα σε ότι αφορά το θέμα των υποκαταστημάτων στην Ελλάδα. Επίσης σημείωσε ότι από τη μέρα που ανάλαβε τα καθήκοντα του έγιναν μεγάλες αλλαγές στην εποπτεία των τραπεζών και πως από την Τράπεζα Κύπρου υπήρξε συνεχής πολεμική στην προσπάθεια να βελτιώσουμε την κατάσταση. 

[Δηλ. κράτος εν κράτει οι Τράπεζες! Κι ο προηγούμενος Διοικητής απλώς ενέκρινε τις αποφάσεις και τους σχεδιασμούς τους;]... 

11.  Ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας αρνήθηκε, τέλος ότι ζήτησε από τον Αντρέα Ηλιάδη αλλαγές και απολύσεις στη διεύθυνση της Τράπεζας Κύπρου τον Ιούλιο του 2012. Αντίθετα έκαμε λόγο για «παραπλάνηση» της Κεντρικής Τράπεζας και των μετόχων της Τράπεζας Κύπρου από τον Ανδρέα Ηλιάδη ότι το απαιτούμενο ποσό για την ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Κύπρου θα εξασφαλιζόταν από πώληση των ασφαλιστικών εταιρειών και ανέφερε ότι διεξάγεται έρευνα για παραπλάνηση από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. «Στη συνέχεια, όμως, όταν επανεξελέγησαν, ζήτησαν κρατική στήριξη 500 εκατ. ευρώ αντί 200 εκατ. ευρώ, που ήταν οι αρχικές τους ανάγκες», υποστήριξε ο κ. Δημητριάδης. 

[Και πώς κατέληξαν να θέλουν δισεκατομμύρια για ανακεφαλαιοποιήσεις;]...

12.  Η Τράπεζα Κύπρου επανειλημμένα διαφώνησε για τη μεθοδολογία της PIMCO και με δαπάνη 400.000 ανέθεσε σε άλλο οίκο τη διενέργεια ελέγχου στοχεύοντας στην εφαρμογή πολιτικών πιέσεων. Η Συντονιστική Επιτροπή, στην οποία συμμετείχαν ΕΚΤ και ΔΝΤ που επέλεξε την PIMCO, απέρριψε την εταιρεία την οποία επέλεξε η Τράπεζα Κύπρου. 

[Μα καλά γιατί λαλούν ότι εν ο Χριστόφιας που έφερε την PIMCO]...

********************************

Τελικό σχόλιο ΕΜΟΥ του Ιστολόγου

Δεν θα πω πολλά! Απλώς θα διερωτηθώ για μια ακόμα φορά [ρητορικά όμως, γιατί έχω τις απαντήσεις] κατά πόσο αυτά που είπε στην κατάθεση του ο κος Διοικητής αποτελούν αποκλειστικά γνώρισμα του κυπριακού [καπιταλιστικού] τραπεζικού συστήματος... Στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες όλα λειτουργούν τέλεια; Δεν παρατηρούνται καθόλου τα φαινόμενα που περιέγραψε ο κος Δημητριάδης;   

Anef_Oriwn

[εξακολουθεί να διερωτάται τι θα ανακαλύψει η Ερευνητική]...

Τρίτη 13/8/2013

[Τρίτη και δεκατρείς]

Ανάρτηση 133/2013 [έκτακτη, σύντομη (τουρκο)κυπριακή, πολιτική, Αριστερή, “φεμινιστική”] – Η ορκωμοσία μιας τουρκοκύπριας βουλευτίνας...

Πρωτοείδα την είδηση στο Blog του Λινού, ΜΟΥ άρεσε το όλο σκηνικό [το περιεχόμενο, τα μηνύματα και η ανακατωσούρα και σύγχυση που προφανώς δημιουργήθηκε] και είπα να τη μεταφέρω και στο δικό μου Blog… Πρόκειται για ένα περιστατικό τόλμης και αντισυμβατισμού, που έλαβε χώρα κατά για τη σημερινή ορκωμοσία της νέας τουρκοκυπριακής Βουλής, η οποία προέκυψε από τις πρόσφατες εκλογές στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Ο λόγος για το περιεχόμενο του όρκου/υπόσχεσης [αντί του καθιερωμένου όρκου] που έδωσε προς στην κοινότητα της τζιαι στον υπόλοιπο πληθυσμό της χώρας η νέα [Αριστερή] βουλευτίνα του “Τουρκικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος – Ενωμένες Δυνάμεις”  [ΤΡΚ-ΕΔ] Doğuş Derya [ιδρυτικό μέλος του “φεμινιστικού εργαστηρίου” (FEMA)],...

Απαντώντας σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων που ήταν παρόντες, η Ντοούς Ντεριά είπε πως ο όρκος έχει γραφτεί σε πολύ φαλλοκρατική γλώσσα και πρέπει να επικαιροποιηθεί σύμφωνα με τις σύγχρονες απαιτήσεις. Γι’ αυτό, είπε, προτίμησε να διαβάσει έναν πιο σύγχρονο όρκο. Τούτος έχει ως εξής:

«Υπόσχομαι, να εργαστώ στο τουρκοκυπριακό κοινοβούλιο για να μην υποστεί κανείς που ζει στην Κύπρο διακρίσεις, λόγω της γλώσσας του, της θρησκείας του, της φυλής του, του τόπου γέννησης του, της κοινωνικής του τάξης, της ηλικίας του, της φυσικής του κατάστασης, του φύλου και της σεξουαλικής κατεύθυνσης του, με στόχο να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον δικαιοσύνης και ισότητας. Θα καταβάλω προσπάθεια για αντικατάσταση της κουλτούρας της αντιπαράθεσης και της βίας, με μια κουλτούρα βασισμένη στην ειρήνη και την συμφιλίωση, ενώ ταυτόχρονα θα μείνουμε αφοσιωμένοι στις αρχές της Δημοκρατίας, της Κοινωνικής Ευημερίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών, και της θεσμοθέτησης μιας Ομόσπονδης Κυπριακής Πολιτείας»...

Όπως έγραψα και σε σχόλιο μου στού Λινού: «Θέλει [...] τόλμη, τσαμπουκά, αντικομφορμισμό και να ‘σαι ριζοσπάστης στην πράξη για να πεις τα λόγια που είπε η τουρκοκύπρια!»

Θα καρτερούμε πάντως, να δούμε πως η αγαπητή Doğuş θα λειτουργήσει και θα κάμει πράξη αυτά που λέει... Όμως ΜΑΣ έδωσε χαρά και ευχαρίστηση που τα είπε!

Anef_Oriwn

[μαζί με τους προοδευτικούς και ριζοσπάστες Αριστερούς τουρκοκύπριους]

Δευτέρα 12/8/2013

Ανάρτηση 132/2013 [έκτακτη, πολιτική, Αριστερή, “συμπορευτική”, της ενότητας δράσης και εξ αναδημοσιεύσεως] – Ένα άρθρο της Γιώτας Δημητρίου για τη «συμπόρευση» των αριστερών δυνάμεων...

Εισαγωγικά και σχολιαστικά

Συνεχίζουμε και σήμερα τις αναδημοσιεύσεις ελλείψει δικών μας φρέσκων και τταζέτικων κειμένων. [Τα θέματα από την επικαιρότητα πολλά, αλλά η χαλαρότητα των καλοκαιριών/αυγουστιάτικων ημερών, ΜΑΣ έχει κάνει να ττεμπελιάσουμε. Και είναι και ζέστη την ημέρα, όμως σχετικά δροσερές οι νύχτες!]...

Η σημερινή μας επιλογή είναι ένα άρθρο της νεαρής κι ευειδούς Σκαλιώτισσας δημοσιογραφίνας [και δημιουργού του ιστοχώρου “Skala Times”] Γιώτας Δημητρίου, το οποίο [άρθρο] ψαρέψαμε από τη “Χαραυγή” της Παρασκευής, θκυο τ’ Αούστου. [Ήμασταν σε διακοπές τότε, αλλά το ξεχωρίσαμε και το βάλαμε στο πλευρό για μελλοντική χρήση]... 

Το άρθρο της αγαπητής Συντρόφισσας, που δημοσιεύτηκε στη σελίδα υπό τον τίτλο “Άρθρα – Απόψεις” [κάτι που υποδηλοί ότι οι απόψεις που δημοσιεύονται εκεί είναι “ανεξάρτητες”,  ή/και δεν εκφράζουν τις θέσεις ή την πολιτική του Κόμματος], είναι αρκετά ενδιαφέρον και πρωτοποριακό καθότι ένα μέλος του ΑΚΕΛ, επώνυμα,

-  αναγνωρίζει πολιτικοκοινωνικό ρόλο σε πολιτικές ομάδες και άτομα εκτός ή πέραν του ΑΚΕΛ [σε αριστεριστές, αναρχικούς, ανένταχτους, οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και κινήματα όπως τα “Παιδιά της Φανερωμένης”, ή η  “Συσπείρωση Ατάκτων” ], και

-  στην ουσία καλεί το ΑΚΕΛ να επιδιώξει συνεργασίες και ενότητα δράσεων μαζί τους... 

Δεν θα διαφωνήσω ποσώς με την αγαπητή Γιώτα όμως παράλληλα θέλω να σημειώσω και την εξής τοποθέτηση της: «Αυτή τη στιγμή στην Κύπρο, το Κόμμα της εργατικής τάξης, είναι μόνο ένα: το AKEΛ. Ή συμπορεύεσαι μαζί του στον αγώνα ή με την αποχή ή απαξίωση ή διαφωνία σου βρίσκεσαι απέναντι του.» Αυτό δεν σημαίνει καθυπόταξη ή υποταγή στις θέσεις και πολιτικές του ΑΚΕΛ, αλλά θέλω να καταθέσω και την άποψη [ΜΟΥ] ότι η διεκδίκηση από άλλες αριστερές ομάδες, σχηματισμούς και κινήματα αυτόνομης παρουσίας και φωνής στα πολιτικοκοινωνικά δρώμενα του τόπου δεν πρέπει να γίνεται κατ’ ανάγκη σε αντιπαραβολή, αντιπαράθεση ή ακόμα και σε σύγκρουση με το ΑΚΕΛ...  Η πάλη ενάντια στον φασισμός, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον συντηρητισμό, τον αναχρονισμό δημιουργούν προοπτικές για κοινές δράσεις, ή όπως λέει και η Γιώτα «είμαστε σύντροφοι και μαζί οφείλουμε να συμπορευτούμε και να αγωνιστούμε»...

Επίσης εδώ θα βρείτε ακόμα μένα πολύ ωραίο και ενδιαφέρον [διεθνιστικό κι αντιρατσιστικό] κείμενο της Συντρόφισσας Γιώτας με τίτλο “Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι”…

*******************************

Επιβάλλεται συμπόρευση όσων αγωνίζονται για τα ίδια ιδανικά

[από την Γιώτα Δημητρίου, Δημοσιογράφο, Κομματικό μέλος ΑΚΕΛ*, “Χαραυγή”, 02-08-2013, σελ. 25 - http://www.haravgi.com.cy/site-article-38690-gr.php]…

{* - τι πάει να πει «κομματικό μέλος ΑΚΕΛ»; Το ΑΚΕΛ έχει και μέλη που δεν είναι «κομματικά»;}…

{Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου}…

Αντιλαμβανόμαι με κάθε υπευθυνότητα την έννοια των λέξεων «Αναρχικός», «Ανέντακτος Κομμουνιστής», «Κομμουνιστής», «Κομματικό Μέλος», «Αριστεριστής», «Προοδευτικός» κτλ. Γνωρίζω πολύ καλά πώς είναι η κατάσταση σήμερα στην Κύπρο, όσον αφορά τις πιο πάνω έννοιες. Έχω επίσης, πρoσωπικά, γνωρίσει δραστήριους αναρχικούς και κομμουνιστές (κομμουνιστές εντός και εκτός ΑΚΕΛ), οι οποίοι αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις κατά του συστήματος και κατά του ρατσισμού. (Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε την αντιφασιστική δράση των «παιδιών της Φανερωμένης», της «Συσπείρωσης Ατάκτων» και άλλων Αριστερών εξωθεσμικών οργανώσεων στην Κύπρο;). Όσον αφορά τους Αριστεριστές δεν τους βάζω όλους στο ίδιο καζάνι. Υπάρχουν και οι επικίνδυνοι αριστεριστές του σαλονιού, στους οποίους εντόπιζε τον κίνδυνο ο Λένιν όταν χαρακτήριζε τον αριστερισμό σαν παιδική αρρώστια του κομμουνισμού, αλλά υπάρχουν και «οι χρήσιμοι αριστεριστές» οι οποίοι σύμφωνα με τον Βασίλη Ραφαηλίδη (στο βιβλίο του «Η Μεγάλη Περιπέτεια του Μαρξισμού»), είναι αυτοί οι οποίοι με κάποια δόση απερισκεψίας και τρέλας μπορούν να μπουν στη μάχη ευκολότερα, άρα είναι και χρήσιμοι. Πριν λίγο καιρό ένας φίλος μου αναρχικός σε μια στιγμή έντονης συζήτησης μού είπε «ας πολεμήσουμε το καπιταλιστικό σύστημα που είναι η ρίζα του κακού, ας κάνουμε όλους τους αντιφασιστικούς μας αγώνες τώρα που ο σοβινισμός και ο ρατσισμός δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας και μετά, κομμουνιστές και αναρχικοί λύνουμε τις διαφορές μας». Γέλασα. Αλλά κατά βάθος συμφώνησα. Σήμερα, πόση ανάγκη υπάρχει για ενότητα όσων τάσσονται υπέρ της εργατικής τάξης, κατά του υφιστάμενου συστήματος, κατά του σοβινισμού, φασισμού, ρατσισμού; Μήπως η κρισιμότητα της εποχής η οποία μας οδηγεί στο καζάνι μιας κόλασης την οποία γέννησε το καπιταλιστικό σύστημα, θα έπρεπε αν μας ωθούσε να δούμε κάποια πράγματα με περισσότερη υπευθυνότητα και λιγότερο δογματισμό; Μήπως όταν ο σοβινισμός, ο φασισμός κι ο καπιταλισμός αφρίζουν, τότε η αντίπερα όχθη («Ανέντακτοι Κομμουνιστές», «Κομμουνιστές», «Κομματικά Μέλη ΑΚΕΛ», «Αριστεριστές», «Προοδευτικοί») θα έπρεπε με ενωμένη τη γροθιά να αγωνιστεί; Μήπως η διαίρεση (σε εξωθεσμική Αριστερά και κομματικοί, κτλ.) αποδυναμώνει τους αγώνες της εργατικής τάξης; Το ΑΚΕΛ σήμερα δεν βρίσκεται στην εξουσία. Η πρόκληση για κάθε «στρατιώτη» κατά του καπιταλιστικού συστήματος και υπέρ της εργατικής τάξης, είναι να ενώσει τη φωνή του τώρα με το μοναδικό κυπριακό κόμμα της εργατικής τάξης. «...τότε που οι τυχοδιώκτες, οι καριερίστες, οι παλιάνθρωποι, και γενικά τα ασταθή στοιχεία δεν μπορούσαν καθόλου να υπολογίζουν ότι θα έχουν επικερδή σταδιοδρομία, αν προσχωρούσαν στους κομμουνιστές, αλλά μάλλον θα έπρεπε να περιμένουν κρεμάλα και βασανιστήρια» έγραφε ο Λένιν. Τώρα λοιπόν που το ΑΚΕΛ (ιδιαίτερα από το Μαρί και μετά) το πολεμούν ακατάπαυστα, λες και κάποιοι έθεσαν ως στόχο τον αφανισμό του (ξεχνώντας προφανώς την ιστορία του), τώρα είναι η ώρα να το στηρίξουν όλοι όσοι λένε ότι τάσσονται υπέρ της εργατικής τάξης. Σε  μια καπιταλιστική κρίση όσοι τασσόμαστε κατά του καπιταλισμού/σοβινισμού/ρατσισμού/φασισμού/κεφαλαίου, οφείλουμε να αναθεωρούμε κάποια δεδομένα και να μας περιβάλλει περισσότερη συνειδητοποίηση του κινδύνου. Δεν με ενδιαφέρει αν είμαι σωστή ή λάθος όταν λέω ότι όλοι εμείς οι οποίοι ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο, το οποίο υπερασπίζεται την εργατική τάξη και πολεμούμε γι αυτή, πρέπει να ενωθούμε. Δεν με ενδιαφέρει αν κάποιος άλλος θα βγει με «κομμουνιστικόμετρο» και «περίσσειες γνώσεις» και με μετρήσει κάτω από τη βάση λόγω των απόψεών μου αυτών. Με ενδιαφέρει να ξέρω ότι αγωνίζομαι όπως και όσο μπορώ για το καλό του αγώνα. Κι όχι να στέκομαι εμπόδιό του, με τον Α ή Β τρόπο ή με την απάθεια και αδράνειά μου, συνειδητά ή ασυνείδητα. «Ασφαλώς, τώρα πια το βλέπουν σχεδόν όλοι ότι οι μπολσεβίκοι δεν θα μπορούσαν να κρατηθούν στην εξουσία όχι δυόμισι χρόνια, μα ούτε και δυόμισι μήνες χωρίς την αυστηρότατη, πραγματικά σιδερένια, πειθαρχία μέσα στο Κόμμα μας, χωρίς την πιο πλήρη και απεριόριστη υποστήριξή τους απ’ όλη τη μάζα της εργατικής τάξης, δηλαδή απ’ ό,τι υπάρχει μέσα σ’ αυτήν σκεπτόμενο, τίμιο, αφοσιωμένο, με κύρος, ικανό να οδηγεί μαζί του ή να προσελκύει τα καθυστερημένα στρώματα», έλεγε ο Λένιν το 1920. Αυτή τη στιγμή στην Κύπρο, το Κόμμα της εργατικής τάξης, είναι μόνο ένα: το AKEΛ. Ή συμπορεύεσαι μαζί του στον αγώνα ή με την αποχή ή απαξίωση ή διαφωνία σου βρίσκεσαι απέναντι του. Η ανάγκη και η κρισιμότητα της εποχής μάς καλούν να λάβουμε θέσεις. Τώρα. Περιθώρια δογματισμού, αναβολής, επιπολαιότητας και απαξίωσης δεν υπάρχουν. Η ιστορία καταγράφεται κι εμείς είμαστε μέρος της. Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Εμείς θα επιλέξουμε με ποιους θα είμαστε. Και όσους μας ενώνουν τα ίδια ιδανικά και όσοι τρέμουμε από αγανάκτηση μπροστά στην αδικία του σοβινισμού, φασισμού, ρατσισμού, καπιταλιστικού συστήματος, είμαστε σύντροφοι και μαζί οφείλουμε να συμπορευτούμε και να αγωνιστούμε. Τώρα! Δεν υπάρχουν περιθώρια διχόνοιας ανάμεσά μας.

Υ.Γ.: Είναι καιρός να αναγνωριστούν και οι αγώνες όσων βρίσκονται στους δρόμους για αντιφασιστικές πορείες απέναντι από ακροδεξιές οργανώσεις (πολλές φορές με χτυπήματα και ξύλο), με διάφορες δικοινοτικές εκδηλώσεις με σκοπό τη φιλία των δύο κοινοτήτων του τόπου και άλλους αγώνες αλληλεγγύης. Κανείς δεν είναι παιδί κατώτατου Θεού, επειδή είναι «ανέντακτος» ή «αναρχικός». Είμαστε όλοι σύντροφοι, αν αγωνιζόμαστε για τα ίδια ιδανικά. Οι διαφορές των ιδεολογιών μας μπορούν να περιμένουν μετά την επιτυχία του αντικαπιταλιστικού μας αγώνα. Λόγω της κρισιμότητας της εποχής έχω την εντύπωση ότι μέχρι και ο Μπακούνιν και ο Μαρξ θα συμφωνούσαν με αυτό.

********************************

Σχόλια δικά μου [πάνω στο κείμενο της Γιώτας Δημητρίου] έκανα στην εισαγωγή μου... Να σημειώσω μόνο ότι το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη “Η Μεγάλη Περιπέτεια του Μαρξισμού” είναι εξαιρετικό και διαλεκτικότατο. Αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε!

Anef_Oriwn

[ενταγμένος πλην κριτικά λειτουργών Αριστερός]
Παρασκευή 9/8/2013]