Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Ανάρτηση 33/2015 [απρογραμμάτιστη, επίκαιρη, ελλαδική, δημοψηφισματική, αντι-εκβιαστική, Αριστερή, προβληματισμένη και εξ αναδημοσιεύσεως] – Δύο κείμενα περί του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα και των εκβιασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης...


Εισαγωγικά

«Το να πεις ΟΧΙ σε μια εκβιαστική πρόταση των δανειστών, δε σημαίνει υποχρεωτικά ότι αποδέχεσαι και όποιο Μνημόνιο υπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μπορείς μάλιστα να το επισημάνεις απόλυτα διακριτά: Ψηφίζουμε ΟΧΙ στον εκβιασμό άλλα δεν αποδεχόμαστε μνημόνια. Αυτή είναι μια στρατηγική που σε φέρνει πιο κοντά στον λαό και ενισχύει ακόμα περισσότερο την πολιτική σου επιλογή. Και πιστεύω ότι ούτε ο Μαρξ θάχε αντίρρηση. Για τον απλούστατο λόγο, ότι καμιά κοινωνία δεν ωριμάζει μεμιάς. Περνάει τα στάδια της και σε κάθε της βηματισμό εμπλουτίζεται με εμπειρίες μέσα από την συλλογικότητα...»

Αυτά έγραφε ο ελλαδίτης δημοσιογράφος Άρης Σκιαδόπουλος σε άρθρο το υπό τον τίτλο “Εμείς και οι…Ρουβίτσες”, στον ελλαδικό διαδικτυακό χώρο “Ημεροδρόμο” το περασμένο Σάββατο 4 του Ιούλη, μια μέρα πριν από το Δημοψήφισμα του Μεγάλου ΟΧΙ [του πέραν του 61%]... Και ΔΕΝ θα διαφωνήσω ΠΟΣΩΣ μαζί του! Έλα όμως πριν πετεινός λαλήσει και κικιρίκου φωνάξει, η υπό τον Τσίπρα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ική ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε προς τους τοκογλύφους δανειστές και τους λεγόμενους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και φυσικά στον χερ Ντάισελμπλουμ του Eurogroup, νέα πρόταση, η οποία στην ουσία αποτελεί και νέο μνημόνιο... Κι όπως γράφουν αλλού στον ελληνικό Τύπο αυτή αποτελεί «ένα πακέτο επώδυνων μέτρων, το οποίο μικρές διαφορές έχει από την πρόταση Γιουνκέρ που ετέθη στο δημοψήφισμα και ακόμα λιγότερες από εκείνη που ο Γιουνκέρ είχε καταθέσει στην κυβέρνηση στις 26 Ιουνίου...»

Κοντολογίς το Μεγάλο «ΟΧΙ» της περασμένης Κυριακής μετατρέπεται σ’ ένα νέο «ΝΑΙ», οι εκβιασμοί των ευρω-καπιταλιστών υπερισχύουν, τα μνημόνια καλά κρατούν και η όποια ρήξη [με τον ευρωπαϊκό ολοκληρωτισμό] παραπέμπεται (κυριολεκτικά κι όχι μεταφορικά)  στις ελληνικές καλένδες! Κι όλ’ αυτά υπό τις ευλογίες και τα λιβανίσματα της πλειοψηφίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ“Αριστερή Πλατφόρμα” του Παναγιώτη Λαφαζάνη κλωτσά λίγο, αλλά δεν νομίζω για πολύ ακόμα, ενώ ενστάσεις υπάρχουν κι από τους συγκυβερνώντες “Ανεξάρτητους Έλληνες” του Καμμένου, αλλά τελικά θα σωπάσουν κι αυτοί], της “Νέας Δημοκρατίας” [αλίμονο, γίνεται να λείψουν αυτοί!] και των σοσιαλιζόντων ευρωλιγούρηδων του “Ποταμιού” και του ΠΑΣΟΚ... Μούχτιν πήγε τελικά και το λογύδριο του Γλέζου στο Ευρωκοινοβούλιο προχτές Τετάρτη όταν είπε πως «η Ελλάδα δεν θα (τούς) χαρίσει την Ευρώπη» [και προφανώς εννοούσε στους νεοφιλελεύθερους] και καταχειροκροτήθηκε...Μετά τα πίσκαλα όμως; 


Το νέο μνημόνιο θα υποβαθμίσει περαιτέρω τη ζωή των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων στην Ελλάδα και θα βυθίσει τη χώρα πιο βαθιά στην ύφεση... Για πολλούς είναι σαφές ότι η χώρα χάνεται, παράλληλα όμως αντιλαμβάνονται  ότι είναι μάταιο να μάχουνται ν’ αλλάξουν την καπιταλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση [και τους θεσμούς και μηχανισμούς της] και να την κάνουν πιο ανθρώπινη. Η φύση της Ένωσης [που εκφράζεται κυρίως μέσα από τον ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου και την γερμανική αλαζονεία κι αδιαλλαξία] είναι βάρβαρη κι απάνθρωπη, όπως φυσικά είναι παντού ο Καπιταλισμός... Και τις διαπιστώσεις αυτές τις κάνουμε παρά τους έντονους προβληματισμούς που με διακατέχουν για το πώς θα μπορούσαν ν’ αλλάξουν τα πράματα και να μπουν σε μια πορεία ρήξης κι ανατροπής...

*********************************
Προλογικά

Αρχικά η σκέψη και πρόθεση ΜΟΥ ήταν, σ’ αυτήν την εκτός προγράμματος ανάρτηση ΜΟΥ, να παραθέσω δυο κείμενα που αλίευσα από το διαδίκτυο αρχές της εβδομάδας κι έχουν ως θέμα το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος και τις εξελίξεις που αναμενόταν να ακολουθήσουν, όμως πολυλόγησα [ως συνήθως – τα χούγια ΔΕΝ κόβονται εύκολα!] στα “Εισαγωγικά”...  

Το πρώτο υπό αναδημοσίευση κείμενο, ανήκει στον Κομμουνιστή δημοσιογράφο Νίκο Μπογιόπουλο [που κάποτε – για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας- αρθρογραφούσε και στον “Ριζοσπάστη”] κι αφορά την ερμηνεία και τη διαχείριση του ΟΧΙ κυρίως από τον κυβερνώντα ΣΥΡΙΖΑ, και το δεύτερο που είναι παρμένο από το ελλαδικό blog “Αριστερά και Πολιτική” αφορά τους νέους εκβιασμούς τους προερχόμενους από την Ευρωπαϊκή Ένωση...

Πάμε, λοιπόν...  

*******************************
“Όχι”,“ίσως”,“ναι”…
[του Νίκου Μπογιόπουλου, από το enikos.gr˙ δημοσιεύτηκε την Τρίτη 7/7/2015]

{Τα μαύρα bold και η υπογράμμιση τους είναι του συγγραφέα}...

Πρώτο: Το αποτέλεσμα της Κυριακής ήταν καθαρό, ήταν σαρωτικό και δεν επιδέχεται καμίας παρερμηνείας ως προς ένα τουλάχιστον σημείο του. Όποια κι αν ήταν η αφετηριακή βάση από την οποία ξεκίνησε ο κάθε ψηφοφόρος για να δηλώσει την άρνησή του στην υποταγή, στον εκβιασμό και στην τρομοκρατία, το αποτέλεσμα είναι σαφές και είναι τούτο:

Ο ελληνικός λαός απέρριψε με εκκωφαντικό τρόπο κάθε προσπάθεια να του κολλήσουν τη ρετσινιά ότι ψήφισε με όρους αποδοχής του ραγιαδισμού και της εθελοδουλείας. Το «σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω» με ό,τι μάσκα κι αν επιχείρησαν να το επιβάλουν οι ντόπιοι και οι ξένοι επικυρίαρχοι υπέστη συντριβή.

***
Δεύτερο:  Η κάλπη λειτούργησε ως δισκοπότηρο εξαγνισμού από την βρωμιά και τη δυσωδία την οποία εξέπεμπαν όλες αυτές τις ημέρες τα ραδιοτηλεοπτικά κιτία της πιο ελεεινής προπαγάνδας.

Μια προπαγάνδα που ξεπερνώντας ακόμα και τον πιο άθλιο εαυτό της, υποδυόταν τη «δημοσιογραφία», την «ενημέρωση», την «αντικειμενικότητα» και την «δημοκρατική πληροφόρηση» την ώρα που οι πυροβολαρχίες του εκβιασμού και της κατατρομοκράτησης, της διαστρέβλωσης και του ψεύδους, μεγαλουργούσαν στο άθλημα της «αλητείας» και της «ρουφιανιάς»

***
ΤρίτοΑπό την πρώτη στιγμή που έκλεισε η κάλπη ξεκίνησε και η μάχη της ερμηνείας αυτού του αποτελέσματος, ξεκίνησε η διαδικασία της ερμηνείας και της πολιτικής διαχείρισης αυτού του «Όχι». Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι ο πιο ισχυρός «παίκτης» στο παιχνίδι της ερμηνείας και της διαχείρισης αυτού του «Όχι» είναι η κυβέρνηση. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, επίσης, ότι η κυβέρνηση – το έχει αποδείξει η εμπειρία των τελευταίων 5 μηνών – θα επιδιώξει να αξιοποιήσει το «Όχι» ως το πολιτικό παραβάν πίσω από το οποίο θα ήθελε με όρους πολιτικά διαχειρίσιμους στο εσωτερικό της χώρας να υπογράψει μια συμφωνία με τους «εταίρους», την οποία κατόπιν θα βαφτίσει «έντιμη», «επώδυνη πλην βιώσιμη» κοκ.  

Ότι η συμφωνία που επιδιώκει η κυβέρνηση (ανεξαρτήτως αν οι «εταίροι» θα την διευκολύνουν σε αυτό) έχει ήδη προεξοφληθεί ως μια επαίσχυντη συμφωνία προκύπτει τόσο από τη θέση του πρωθυπουργού στο κυριακάτικο διάγγελμά του ότι «έχω πλήρη συνείδηση – όπως είπε - ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την ΕΕ», όσο και από τις μνημονιακές κυβερνητικές υπογραφές κάτω από την συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, από την πρόταση των «47 + 10 σελίδων», από τις επιστολές Τσίπρα (και μάλιστα μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος) στον ESM και στον Γιούνκερ. Αυτή η πορεία επικυρώθηκε χτες και στη σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
***
ΤέταρτοΟ ελληνικός λαός ψήφισε αλλά από την επόμενη κιόλας στιγμή το πολιτικό σύστημα του «ανήκομεν εις την Δύσιν», από τη μια, όπως και το πολιτικό σύστημα που από την άλλη δηλώνει ότι «η θέση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ δεν αμφισβητείται», σπεύδουν να καταθέσουν τη ψήφο του σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων με εκβιαστές, τοκογλύφους, δυνάστες και οικονομικούς δολοφόνους.

Το «Όχι» του λαού, όπως και η ψήφος του στις εκλογές του Γενάρη,  επιστρέφει, δηλαδή, εκεί που η «ευρωδημοκρατία» είναι μια φενάκη, μια λέξη κενή περιεχομένου, που σημαίνει το ακριβώς αντίθετό της.

Η συμφωνία στην οποία κατέληξαν χτες υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας οι ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ – με εξαίρεση το ΚΚΕ - δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι το «Όχι» του ελληνικού λαού επιδιώκεται να προσφερθεί ως «Ναι» σε δήμιους και σε δυνάστες.

***
Να, λοιπόν, που απέναντι στην «ευρωδημοκρατία» της ελληνικής και της ευρωπαϊκής ολιγαρχίας, που συμπεριφέρονται στην Ελλάδα με όρους πολιτικής Ζιμπάμπουε, μπανανίας και προτεκτοράτου, εκείνοι οι ψηφοφόροι του «Όχι» που κατέθεσαν την ψήφο τους ως εντολή ρήξης μαζί της, δεν τελείωσαν με το δημοψήφισμα της Κυριακής.
Αυτό το γνωρίζουν ήδη οι ψηφοφόροι που ενστερνίστηκαν την πολιτική εκτίμηση του ΚΚΕ για το πώς θα αξιοποιείτο το δημοψήφισμα. Το γνωρίζουν και πολλοί από αυτούς που την Κυριακή δεν πήγαν καθόλου στην κάλπη.
Όλοι αυτοί συνιστούν εξ αντικειμένου ένα μεγάλο οδόφραγμα ενάντια στα Μνημόνια και στα αίτια που τα γεννούν. Ένα χαράκωμα που τόσο σε πολιτικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο λαϊκού κινήματος, οι κομμουνιστές το κράτησαν την Κυριακή ζωντανό. Και που ορθώνεται, πλέον, ανοιχτό για να πάρουν από σήμερα τις θέσεις τους όλοι όσοι εννοούν το «Όχι».   

************************************
Δραματικές εξελίξεις στις Βρυξέλες. Οι εκβιασμοί της ΕΕ στο κατακόρυφο
[από το ελλαδικό φιλο-ΚΚΕ blog “Αριστερά και Πολιτική”˙ δημοσιεύτηκε την Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015]  

{Τα μαύρα bold, οι υπογραμμίσεις και οι επιχρωματώσεις με κόκκινο είναι του συγγραφέα}...

Οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ, δήθεν εταίροι της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, έβαλαν το μαχαίρι στο λαιμό: ή δέχεται η Ελλάδα τους όρους των δανειστών ή κλείνει η κάθε χρηματοδότηση από την ΕΚΤ και βγαίνει από το ευρώ.

Μια έξοδος από το ευρώ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, και χωρίς ούτε αλλαγή εξουσίας, ούτε κάποια προετοιμασία της χώρας, από την κυβέρνηση, να αντιμετωπίσει τις συνέπειες, το σίγουρο είναι ότι θα φέρει καταστροφικές συνέπειες στο λαό, τον οποίο θα πτωχεύσουν και θα καταληστέψουν οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι και ξένοι μεγαλοκαπιταλιστές. Καταλήστευση επίσης προβλέπεται και για τον εθνικό πλούτο.

Αν η κυβέρνηση δεχτεί την πλήρη παράδοση τότε οι ίδιες συνέπειες πτώχευσης του λαού και της χώρας θα εφαρμοστούν αλλά με ελεγχόμενους ρυθμούς.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες επιβάλλεται μια ριζική ανατροπή των πολιτικών και ταξικών συσχετισμών δυνάμεων με συγκρότηση πραγματικά λαϊκού μετώπου, λαϊκής συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα πληττόμενα στρώματα του εργαζόμενου λαού για την έξοδο από την ΕΕ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, μέσα σε μια διαδικασία αλλαγών που εντάσσονται στην γενική διαδικασία ανατροπής της εξουσίας της αστικής τάξης και του μεγάλου, μονοπωλιακού, κεφαλαίου.

Αισχρές οι δηλώσεις από τους πολιτικούς ηγέτες - ανδρείκελα του κεφαλαίου της ΕΕ.

Ο κ. Τσίπρας, σε αντίθεση, δήλωσε ευχαριστημένος και εξέφρασε αισιοδοξία ότι μέχρι την Κυριακή θα λυθεί το πρόβλημα οριστικά με τις (θετικές σε τι;) προτάσεις που θα καταθέσει.

Εξαθλίωση με ευρώ ή εξαθλίωση με Grexit;

Αυτές τις ώρες, οι τοκογλύφοι του κόσμου μετράνε αν τα κέρδη τους θα είναι περισσότερα από μια ελεγχόμενη πτώχευση και καταλήστεψη της χώρας με νέα συμφωνία μέσα στο ευρώ ή αν τα κέρδη τους θα είναι περισσότερα με Grexit, έξω από το ευρώ.

Τα κοράκια πετάνε πάνω από το θύμα και με τους γύρους μετράνε και ξαναμετράνε αν, πότε και πως θα τους παραδώσει το σώμα του.
Όσοι νομίζουν ότι οι ηγέτες της ΕΕ ασχολούνται με την αλληλεγγύη προς την Ελλάδα και ψάχνουν τρόπο διάσωσης, είναι βαθιά γελασμένοι. Το μόνο που αναμένουν είναι η απόφαση των τοκογλύφων για το τι τους συμφέρει περισσότερο.

Ο μόνος «σπουδαίος» ρόλος της Ελλάδος είναι κατά πόσο η τελική πρότασή της για συμφωνία, τους δίνει όλα όσα ζητούν και αν αυτά είναι περισσότερα από μια ωμή πτώχευση και καταλήστεψη.

Και στις δύο περιπτώσεις ο λαός πτωχεύει και η χώρα ληστεύεται

Anef_Oriwn
Παρασκευή 10/7/2015

3 σχόλια:

Eriugena είπε...

Ας συνεχίσομε τον επεισοδιακό μας διάλογο. Ευχαριστώ προκαταβολικά για την φιλοξενία και την ευγένειά σας, αγαπητέ συν-πατριώτη, και συν-ομιλητή, και για την ψυχραιμία σας κατά την επίθεση που δεχτήκατε εις το μπλόγκ μου από τον τιμιότατον (όπως αποδείχθηκε) και σοφότατον (μέσα στην "μούρλια" του) φίλον μου Γεώργιον. Ο φίλος αυτός λοιπόν περισσότερο από εμέ, και λόγω του βαθύτατου από το 2011 αντιτσιπρισμού του με προειδοποίησε να μην πάω στο δημοψήφισμα του πολιτικού απατεώνος Τσίπρα, αν και δεν με έπεισε αφού ψήφισα ΟΧΙ, παρὀλο που ήθελα μαζί με το ψηφοδέλτιον να στείλω και μια μούτζα στον "εθνικόν ηγέτη". Να μην τα πολυλέω, ένας βασικός λὀγος που εψήφισα ΟΧΙ ἠτο το δικό μου βαθύτατο μίσος προς κάθε τι που θα σήμαινε σημειολογικώς και πολιτικώς κοντινό εις το "κίνημα" "Μένουμε Ευρώπη" (Μένουμε σκλάβοι). Όμως ήμουν πολύ καχύποπτος, κάτι εβρώμαγε, έζεχνε, φώναζε από παντού. Δεν ήθελα να γίνω συνωμοσιολόγος, ούτε ήμουν ποτέ κάτι τέτοιο, είτε ως "μαρξίζων" είτε ως "πατριώτης αντι-ιμπεριαλιστής". Όμως είμαι σίγουρος πως εδώ είχαμε δυο μηχανές (με την έννοια σου "έστησα μηχανή") εις τις οποίες έπαιξαν παιχνίδι όλοι, ΟΛΟΙ. Η μία μηχανή ήταν "εγκλωβίζουμε τον τύπο και τον πετάμε μέσω του μπλοκαρίσματος στο μη αποπερατωθέν 2 μνημόνιο" και σε αυτήν την μηχανή έπαιξαν οι παλαιομνημονιακοί μαζί με τους ευρωγραφειοκράτες (και ξέραν κάποιοι επαναστάται της φακής, ονόματα δεν λέω) και η άλλη μηχανή ήταν "θα κρατήσω το μνημόνιο για την πάρτη μας, εμών των εθνοσοσιαλδημοκρατών" της "εθνικής" (που να την κάνει ο Βούδας) μεσοαστικής τάξης. Σε αυτό έπαιξε ο συριζα και διάφοροι παράγοντες της ανταρσύα (και ο φίλος μας ο Μπογιόπουλος αν θέλεις το πιστεύεις) με την ψευδαίσθηση της "εξόδου" από το ευρώ. Πές με συνωμοσιολόγο, αλλά εγώ θα σου πω κάτι άλλο: Στην Κύπρο έχετε χώρο για καλαμαράες; (ελπίζω να το είπα σωστά τώρα, εμένα εννοώ). Οι Κύπριοι είναι λίγο πονηρούληδες αλλά είναι καλοί άνθρωποι, δεν ξέρουν ακόμα με τι τομάρια έχουν να κάνουν (εμάς εννοώ, τους καλαμαράες)

Eriugena είπε...

Και κάτι ολίγον άσχετο, αλλά ειπωμένο έμμεσα στο προηγούμενο σχόλιον:
Δεν ξέρω τι με έπιασε αυτές τις μέρες αλλά θα στο πω ευθέως, με έπιασε μια αγάπη για κάθε τι κυπριακό, για την Κύπρο, για τους Κύπριους (όχι ως "έλληνες" ούτε καν ως "ελληνοκύπριους"), μόνον όταν σκέφτομαι την Κύπρο ησυχάζω και ηρεμώ με ό,τι έχει σχέση με την ταυτότητά μας και το "ανήκειν" μας. Θα το ερμηνευα, πέρα από την αγάπη που σας έχω ως μια διαφυγή από την εσωτερική αθλιότητα του ελλαδικού και ως έναν θαυμασμό για μια κοινωνία που εν πάσει περιπτώσει δεν παρουσιάζει τέτοια συμπτώματα πολιτικού αμοραλισμού. Τι είναι ο Χριστόφιας μπροστά στο ανάλογόν του "σοσιαλδημοκρατικό" Τσίπρα; ένας καλός άνθρωπος, ενας τίμιος. Λέω τώρα, αυθορμήτως ό,τι μου βγαίνει. Γειά!

Anef_Oriwn είπε...

Αγαπητέ Eriugena [και κατά κόσμο Ι. Τζανάκο],
Σε χαιρετώ και σ’ ευχαριστώ για το πέρασμα ΣΟΥ από τα μέρη ΜΟΥ και τα σχόλια ΣΟΥ...

Δεν θα πω πολλά τώρα [είναι και προχωρημένη η ώρα] επιφυλασσόμενος όμως για περισσότερα, ίσως αύριο˙ δεν ξέρω όμως αν θα συμπεριλάβω και τον Χριστόφια στις αναφορές ΜΟΥ... Δεν έχω λόγους να πιστεύω ότι ο Τσίπρας δεν είναι «καλός ή και τίμιος άνθρωπος», αλλά διακρίνω και σ’ αυτόν τουλάχιστον την ίδια πολιτική αφέλεια που είχε και ο δικός ΜΑΣ [ο Χριστόφιας] για τη φύση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον ολοκληρωτισμό της... Ο Χριστόφιας έβγαινε και τους έλεγε ότι ήταν και Κομμουνιστής, αλλά ΠΟΤΕ δεν τόλμησε [σε ευρωπαϊκό επίπεδο] να έρθει όχι σε ρήξη μαζί ΤΟΥΣ, αλλά ούτε και να βάλει κάτω ενστάσεις. Αντιστάθηκε όμως στις απαιτήσεις τις Τρόικας όταν ήταν Πρόεδρος γι’ αυτό και το μνημόνιο που τελικά συμφώνησαν τον Νοέμβρη του 2012, ΠΟΤΕ ΔΕΝ υπογράφηκε μια και οι ευρωπαίοι “φίλοι” και “εταίροι” ΜΑΣ, αποφάσισαν τελικά να μην το υπογράψουν, αλλά περιμένουν να εκλέγει ο Αναστασιάδης Πρόεδρος της Δημοκρατίας κι έτσι να κάνουν τα δικά ΤΟΥΣ – τα κουρέματα και τα ξουρίσματα...

Για την ώρα πάντως, θα ‘θελα απλώς να αναφέρω [μια και έθεσες το ερώτημα – προφανώς ρητορικά αλλά θα σηκώσω το γάντι] ότι στην Κύπρο έχουμε πλέον πολλούς «καλαμαράες» μετανάστες, κι όχι μόνο όσους ή όσες παντρεύονται κύπριες ή κύπριους κι επιλέγουν [ή αναγκάζονται λόγω ανωτέρας “βίας”] να μετακομίσουν και να κατοικήσουν εις Κύπρο (των αγ(ρ)ίων). Τα τελευταία δυο – τρία χρόνια μάλιστα ΜΑΣ πήραν πρέφα και πολλοί «καλαμαράες» ηθοποιοί και κατεβαίνουν μαζικά για να συμμετάσχουν σε φτηνιάρικες κυπριακές τηλεοπτικές σειρές... Πιο παλιά αυτό το κάνανε μόνο οι «καλαμαράες» οι τρα(γ)ουδιστά(δ)ες, οι οποίοι φυσικά δεν σταμάτησαν να το κάνουν... Σήμερα έχει συναυλία στην Λευκωσία των Ρέμου, Ασλανίδου, Βανδή και Stavento! Βλέπεις, κυκλοφορά ακόμα λίγο παραδάκι στην Κύπρο, κι είπαν να ‘ρθουν κι αυτοί να εξαργυρώσουν κι εδώ την τηλεοπτική τους επιτυχία που αποκόμισαν με το show που παρουσίαζαν φέτος από τον ΑΝΤΕΝΑ!
Και στον δικό ΜΟΥ εργασιακό χώρο υπάρχουν μερικοί «καλαμαράες». Καλά παιδιά, αλλά ρε gamoto, πολύ λαφαζάνηδες˙ μιλάνε πολύ, περιαυτολογούν ακόμα περισσότερο και δεν ξέρεις και πότε να τους πάρεις στα σοβαρά!  [Λες τέτοιος «λαφαζάνης» να ‘ναι και ο δικός ΣΑΣ ο Παναγιώτης της “Αριστερής Πλατφόρμας”;]...
[Όλα τα πιο πάνω αποτελούν προσωπικές ΜΟΥ εκτιμήσεις κι αν και θεωρώ ότι ΔΕΝ απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα, σ’ τα γράφω με χιούμορ κι αγάπη και φυσικά χωρίς ΚΑΜΙΑ κακία ή κακεντρέχεια. Κάποτε, όταν ως οικογένεια ήμασταν πολύ καλά οικονομικά, κάναμε και δυο και ίσως και τρία ταξίδια στην Ελλάδα κάθε χρόνο. Δες εδώ στην ανάρτηση ΜΟΥ με αρ. 16/2009: http://aneforiwn.blogspot.com/2009/04/162009.html]...

Τι έγινε μ’ εκείνο το κείμενο που θα έγραφες με αφορμή τον προηγούμενο «επεισοδιακό μας διάλογο»;