Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Ανάρτηση 101/2014 (εκατόν συν μια) [έκτακτη, σχετικά σύντομη, Ραφαηλιδική, αντι-καπιταλιστική, αντι-μπουρζουάδικη, αντι-γοητευτικική και Βεργική] – Για την «κρυφή γοητεία της Μπουρζουαζίας» και του Καπιταλισμού˙ κι ολίγα τινά περί Βέργα και μελιού...


Στο “εξοχικό” έχω κουβαλήσει διάφορα βιβλία [κάποια τα παίρνω και τα φέρνω], τα οποία χρησιμοποιώ όταν δκιαλοΐζομαι [ή τζιαι δκιαολίζομαι] και όταν συ(γγ)ράφω. Πιο πολύ τα ‘χω [ή τα κουβαλάω] μαζί ΜΟΥ ως βοηθήματα [κάτι σαν  «κκεττάπες», που λέγαμε και τότε στα μαθητικά τα χρόνια], αλλά και για φρεσκάρισμα των γνώσεων ΜΟΥ... Μεταξύ αυτών κι ένα λεξικό του Μπαμπινιώτη [για την ελληνική], όπως κι ένα άλλο του Γιαγκουλλή για την κυπριακή διάλεκτο [που είναι και τα πιο πολύχρηστα]. Κοντά σ’ αυτά μερικά από βιβλία του Ραφαηλίδη [έχω πάρει όλα τα βιβλία!] καθώς και 2-3 περί της Ιστορίας της Κύπρου, ενώ “βρέχεται τζιαι κανέναν λογοτεχνικό, μισοδιαβασμένο όμως˙ φυσικά υπάρχουν και πάμπολλες εφημερίδες, καθώς κι ένθετα εφημερίδων, όπως και διάφορα άλλα περιοδικά...

Απόψε πήρα από μια νάιλον τσάντα, δίπλα από το κρεβάτι, ένα από τα βιβλία του Ραφαηλίδη, το οποίο προεξείχε πάνω – πάνω, για να του (ξανα)ρίξω μια ματιά. Το κάνω πού και πού, καθώς η επανάληψη αποτελεί τη “μητέρα πάσης μαθήσεως”, όπως λέει κι ένα αρχαίο ρητό... Ποιο ήταν το βιβλίο; Το ιδιαίτερα επιμορφωτικό και οπωσδήποτε χρήσιμο [για αρχάριους και μη] εγχειρίδιο του για τον Καπιταλισμό: “Καπιταλισμός. Η κρυφή γοητεία της Μπουρζουαζίας” (Δεύτερη έκδοση, Αναθεωρημένη, Εκδόσεις “του Εικοστού Πρώτου”, 2000)...


Σ’ αυτό περιλαμβάνονται τα πιο στοιχειώδη μαθήματα περί του αγγελικά πλασμένου καπιταλιστ(ρ)ικού συστήματος. Ίσως Κάποια στιγμή ίσως αναδημοσιεύσω εδώ [δια της μεθόδου κοπτοραπτικής ] εκτενή αποσπάσματα από 2-3 από τα πιο ενδιαφέροντα κεφάλαια του βιβλίου, όπως το “Η καπιταλιστική καθημερινότητα”, ή το Η γέννηση του Καπιταλισμού”... 
Για τη  ώρα όμως θα περιοριστώ στη μεταφορά του σύντομου σημειώματος που υπάρχει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Αφορμή γι’ αυτήν την ενέργεια [και νέα ανάρτηση] ΜΟΥ, ΜΟΎ έδωσαν τα όσα όμορφα, λαμπρά, θεϊκά κι άγια τεκταίνονται [κατ’ αρχάς στα παρασκήνια και πίσω από κλειστές πόρτες κι ακολούθως “εν δήμω”] στην υπέροχη καπιταλιστική μας κοινωνία με πρωταγωνιστές ευυπόληπτους , σεβάσμιους και σεβαστούς πολίτες, από γνωστά παραδοσιακά, ή και νεόδμητα και νεοφώτιστα τζάκια˙κάποιοι το παίζουν κι “εθνικοί” ευεργέτες, σούπερ πατριώτες και “μητέρες Τερέζες”... Αν ο νους ΣΑΣ πάει στους Βέργα, Χριστοδούλου [και “αγωνιστής” της ΕΟΚΑς αυτός], Αριστοδήμου [αυτουνού προφανώς και του τη στήσανε], σε ουκ ολίγους επώνυμους τραπεζίτες, τού Ορφανίδη [τού τέως της Κεντρικής] μη εξαιρουμένου, αλλά και τού Αρχιεπισκόπου Νέας Ιουστινιανής, πάσης Πάφου και πασών των Εκκλησιαστικών Επιχειρήσεων Λτδ, όπως και του Προέδρου του Νίκαρου συμπεριλαμβανομένων, μυαλό είν’ αυτό κι όπου θέλει ταξιδεύει...  

Και πάμε τώρα να δούμε τι γράφει  στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του Ραφαηλίδη...      

{Οι υπογραμμίσεις είναι δικές ΜΟΥ}...

“Η γοητεία του καπιταλισμού εντοπίζεται από τον ιδιοφυή αναρχικό σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ, από ταινία του οποίου δανειστήκαμε τον τίτλο του βιβλίου, στην “αμαρτία” ή, αν προτιμάτε, στην ανηθικότητα. Όμως η ανηθικότητα του καπιταλισμού πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο διακριτική προκειμένου να είναι γοητευτική. Όπως δεν απατά κανείς τη γυναίκα του φανερά, έτσι δεν πρέπει να απατά και το συνέταιρό του φανερά.

Ο καπιταλισμός δεν χρειάζεται απατεώνες, αλλά πονηρούς και ευέλικτους απατεωνίσκους, προκειμένου το παιχνίδι να γίνεται όσο το δυνατό λιγότερο ανιαρό και επικίνδυνο. Στον καπιταλισμό τα παιχνίδια πρέπει να παίζονται με κανόνες και όλα να φαίνονται ευπρεπή. Όμως, αλίμονο στον καπιταλιστή που δεν παραβαίνει διακριτικά και με τρόπο τους κανόνες και που είναι πράγματι ευπρεπής. Η γοητεία του σωστού καπιταλιστή συνίσταται στην ικανότητά του να είναι απατεώνας χωρίς να φαίνεται.”

Για όποιες δικές συγκρίσεις ή συνειρμούς για ομοιότητες με πρόσωπα υπαρκτά ή με γνώριμες ιστορίες και περιστατικά προφανώς και δεν είναι τυχαία αλλά εμείς δεν φέρουμε ΚΑΜΙΑ ευθύνη.  

Και μια και αναφερθήκαμε και στον Βέργα, λέτε να ‘χει περάσει από τον νουν του η σκέψη να αιτηθεί από το δημαρχιλλίκκιν, οξά εν κολοκασόφυλλον; [Σίγουρα το δεύτερον γιατί όπως διάβασα κι εδώ, «απευθείας από το Επαρχιακό Δικαστήριο στο Δημοτικό Μέγαρο Πάφου μετέβη ο Σάββας Βέργας, μετά τη μη έγκριση του διατάγματος κράτησης του»...
Κι ούτε κι εκείνη την καημένη την κοπελιά [την συνεργάτιδα του] που την πήρε στο λαιμό του [και σε κάποια ταξίδια] ΔΕΝ την ξανακλείσανε μέσα. Λαλείτε τελικά να τη βκάλουν κι αυτή μάρτυρα κατηγορίας και να την ι-γλιππάρει; Αχ Μαρία, κι ΕΣΥ θα τού την κάτσεις;!
Πάντως εκείνος που στην προκειμένη περίπτωση θα μπορούσε να το παίξει “Λίλλης”, είναι ο Βέργας. Αλλά ποιους θα κατηγορούσε για να γλιτώσει ο ίδιος, τον Ρουβά και τον εργολάβου του Αποχετευτικού της Πάφου; Αλλά εν είδαμε τζιαι καμιά διαδήλωση υπέρ του Βέρκα ή εκδήλωση στήριξης του [έξω από τα δικαστήρια] όπως έγινε με τον Αρίστο. Όμως τι έκαναν τελικά οι άνθρωποι; Χαράς το πράμα! Έτο, εβουττήσαν  όλίγο τι το (κωλο)δάκτυλο τους στο μέλι τζι ευστερα εγλείψαν το! Μα εν νεν είναι έτσι που «κάμνει η μισή Κύπρος», αν λάβουμε υπ’ όψη και το σχετικό εδάφιο τού κατά Χριστόδουλον Ευαγγελίου;
Α, και by the way (BTW), τόσοι και τόσοι που ήταν περίξ του Δημάρχου, γιατί εν εμιλούσαν τόσον τζιαιρόν;

Anef_Oriwn
[διαβάζοντας Ραφαηλίδη και δη για την «γοητεία της μπουρζουαζίας»]
Τρίτη 21/10/2014 

2 σχόλια:

Anef_Oriwn είπε...

Τελικά σάμπου τζι’ εν ο Δήμαρχος που ΤΗΝ έκατσεν της «αχ Μαρίας»! [Πάντοτε εν μεταφορικά που μιλούμεν˙ να το διευκρινίζουμε άμπα τζιαι παρεξηγηθούμεν]... Όπως ακούσαμε «πρωί πρωί με τη δροσούλα» από τον “ΑΣΤΡΑ”, το Δημοτικό Συμβούλιο της Πάφου υπό την Προεδρία, ναι, του Σάββα Βέργα [που πήγε πάραυτα εκεί όταν Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν ενέκρινε το αίτημα της Αστυνομίας για οκταήμερη κράτηση τόσο του ιδίου όσο και του ζεύγους Σύφαντου - Σολομωνίδη] έθεσε τη συνεργάτιδα του Δημάρχου σε διαθεσιμότητα για ένα μήνα. Κι αυτό προφανώς έγινε να εξεταστούν καταγγελίες σε βάρος της για τυχόν πειθαρχικά αδικήματα. Μα περιπαίζουν μας σιόρ; Ο Δήμαρχος δεν αντιμετωπίζει τες ίδιες κατηγορίες; ΕΓΩ πάντως αν ήμουν Δημοτικός Σύμβουλος θα είχα μέχρι τώρα υποβάλει 10 φορές την παραίτηση ΜΟΥ!

Anef_Oriwn είπε...

Τελικά ο [ως φαίνεται] εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσών Δήμαρχος Πάφου κος Βέργας, αποφάσισε να απέχει από τα καθήκοντα του ως δήμαρχος [άραγε ποια είν’ αυτά] για καμιά 15ριά μέρες. Αλλά μην νομίζετε ότι το σκέφτηκε από μόνος του και το (δι)έπραξε εξ ιδίας πρωτοβουλίας. ή/και λόγω πολιτικής ευθιξίας... Τού ‘στείλε επιστολή ο Υπουργός Εσωτερικών [ο Σωκράτης ο Χάσικος ο Κκάουμπόι] και τού το ζήτησε... [Να και κάτι θετικό που έκαμε τούτος ο Υπουργός]... Ο ίδιος ο Δήμαρχος όντας κολοκασόφυλλον που να το αντιληφτεί! Εν τόσες πολλές οι ποινικές υποθέσεις που έχουν ανοιχτεί και διερευνώνται εκεί στην Πάφο κι αφορούν το Δημαρχείο, ή/και φέρουν και τον ίδιο να είναι εμπλεκόμενος, που θα ‘πρεπε να το ‘χε κάμει από μέρες˙ αλλά πού τέτοια ευαισθησία για να παρατηθεί... Να φανταστείτε ότι μόλις τον εβκάλαν από το κελλί [όπου εκρατείτο ως ύποπτος για ποινικά αδικήματα], πήγε προήδρευσε συνεδρίας του Δημοτικού Συμβουλίου, το οποίο θα αποφάσιζε για τη διαθεσιμότητα της στενής συνεργάτιδας του κας Μαρίας... Ω αστοί, ως ήθη!