Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Ανάρτηση 108/2011 (εκατόν συν οκτώ) [έκτακτη, επίκαιρη, νομική, δικαστική, πορισματική, αποσπασματική, δι-ερωτηματική] – Αποσπάσματα από το Πόρισμα Παναγιώτη Καλλή για το αεροπορικό δυστύχημα της “Ήλιος” και μερικές απορίες ΕΜΟΥ του Αδαούς του Μέγα!


Ομολογώ ότι από νομικά εν ι-σκαμπάζω! Μια κκελλέ εν τούτη! Πόσα να μάθει τζιαι πόσα να θυμηθεί!
[Φυσικά κατά καιρούς είχα κάποιες υποθέσεις στα δικαστήρια, αλλά τούτες εν άλλα, μεγάλα ανέκδοτα, που ίσως σας τα αφηγηθώ κάποια άλλη φορά!]...

Επειδή λοιπόν, είμαι ανίδεος που νομικά [όπως είπα] εν θα κάτσω να κρίνω την απόφαση του Κακουργιοδικείου για αθώωση των κατηγορουμένων για το αεροπορικό δυστύχημα με το αεροπλάνο της “Ήλιος” τον Αύγουστο του 2005. Ως γνωστόν, το τραγικό αποτέλεσμα του δυστυχήματος ήταν 121νεκροί˙ ολόκληρες οικογένειες είχαν ξεκληριστεί.

Για περισσότερα για τη δικαστική απόφαση θα σας παραπέμψω σ’ ένα σχετικό ρεπορτάζ της “Σημερινής”, ενώ για διάφορες απόψεις και κρίσεις στα Blogs του  StrovoliotiΝέου Ελληνοκύπριου και στους “Πειραματισμούς του Richie”...
Εγώ, σ’ αυτήν μου την ανάρτηση θα περιοριστώ στην παράθεση μερικών [σημαντικών κατά τη γνώμη μου] αποσπασμάτων από το Πόρισμα του πρώην Δικαστή Παναγιώτη Καλλή, που είχε διοριστεί από την τότε Κυβέρνηση ως Μονομελής Επιτροπή [τι όρος κι αυτός!] για να διερευνήσει το αεροπορικό δυστύχημα. Σχόλια δεν θα κάμω, απλώς δκύο-τρεις απορίες θα υποβάλω στο τέλος ... [Το Πόρισμα Καλλή θα το βρείτε ολόκληρο στο link: http://pdf.kathimerini.com.cy/PorismaKalli.pdf]

********************************
Αντιγράφω λοιπόν, από το Πόρισμα ...
[Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου]

σελ. 114
«Η Επιτροπή έχει την άποψη:
(α) Ότι η ευθύνη τις Εκτελεστικής Εξουσίας της περιόδου 1999 – 2005 έγκειται στην παράλειψη της να λάβει επειγόντως απόφαση πολιτικής (policy decision), για τη διάθεση των απαιτούμενων πόρων για την δέουσα και αναγκαία στελέχωση του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας σε βαθμό που να ασκεί αποτελεσματική εποπτεία της ασφάλειας των πτήσεων, και να την προωθήσει με πάρα πολύ γοργούς ρυθμούς.»

Κι επίσης πιο κάτω στην ίδια σελίδα,
«Η Επιτροπή έχει την άποψη ότι οι χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες έπρεπε να είχαν υποχωρήσει έναντι της ασφάλειας των πτήσεων η οποία αποτελεί θέμα ύψιστου δημόσιου συμφέροντος.»

Ακολούθως στη σελ. 115,
«(β) Ότι η ευθύνη των εκάστοτε Υπουργών Συγκοινωνιών και Έργων και του Τ.Π.Α. (της περιόδου 1999 – 2005) έγκειται την παράλειψη τους να αναδείξουν την μεγάλη σημασία του θέματος, να αξιώσουν πιεστικά και να προωθήσουν με την ταχύτητα που απαιτείτο από τη φύση των πραγμάτων, ήτοι την ασφάλεια των πτήσεων, τη λήψη επειγόντων μέτρων προς την κατεύθυνση της δέουσας και αναγκαίας στελέχωσης του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας σε βαθμό που να ασκεί αποτελεσματική εποπτεία της ασφάλειας των πτήσεων.
Οι πιο πάνω Φορείς δεν είχαν ενεργήσει προς την πιο πάνω κατεύθυνση. Το θέμα είχε αφεθεί να επιλυθεί σύμφωνα με τις συνήθεις γραφειοκρατικές διαδικασίες χωρίς να ληφθεί υπόψη η ιδιαιτερότητα του η οποία σχετίζεται με την ασφάλεια των πτήσεων. Ακόμη και μέχρι το Νοέμβριο του έτους 2006, δεν είχαν ετοιμασθεί τα σχέδια υπηρεσίας 5 θέσεων που είχαν εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο πολύ πριν από το ατύχημα – το Μάιο του 2004.
Τα προβλήματα του Τ.Π.Α. και οι ανάγκες του και το τί έπρεπε να είχε γίνει ήταν πάρα πολύ γνωστά στους πιο πάνω Φορείς. Οι εκθέσεις των πιο πάνω Οργανισμών ήταν αρκούντως διαφωτιστικές. Παρά ταύτα είχαν αφεθεί στην εκκρεμότητα. Δεν είχαν επιλυθεί μέχρι το ατύχημα.»

Και μετά στη σελ. 116:
«Η Κυβερνητική δραστηριότητα που αφορά την ασφάλεια των πτήσεων διακρίνεται ευκρινώς από τους άλλους τομείς Κυβερνητικής δραστηριότητας. Ενώ η παράλειψη λήψης μέτρων σε σχέσει με τους άλλους τομείς δυνατό να επηρεάζει μόνο την ποιότητα ζωής των πολιτών, η αδράνεια και απραξία σε θέματα ασφαλείας πτήσεων θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ζωή των πολιτών. Επιβάλλεται λοιπόν η λήψη άμεσων, δραστικών και επειγόντων μέτρων όπως ανωτέρω υποδεικνύεται (βλ. σελ. 114-115). Η απραξία και ολιγωρία έχουν οδηγήσει σε τραγικές και οδυνηρές συνέπειες.»

Τέλος αναφέρει τα πιο κάτω [σελ. 119] για τον τότε Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων Χάρη Θράσου:
«Είναι λοιπόν η κατάληξη της Επιτροπής ότι ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων δεν βαρύνεται με αστική ευθύνη. Πρόσθετα τονίζεται ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι πράξεις ή παραλείψεις του Τ.Π.Α. που σχετίζονται με τις επιθεωρήσεις ήταν το αποτέλεσμα οδηγιών ή προτροπών του Υπουργού. Τα ίδια ισχύουν και για την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία. Οι αποφάσεις και παραλείψεις της αφορούσαν σαφώς θέματα Πολιτικής και όχι λειτουργίας και δεν μπορούν να ενταχθούν στη σφαίρα της αστικής ευθύνης που σχετίζεται με το δίκαιο της αμέλειας. Έπεται πως δεν υφίσταται ούτε θέμα ποινικής ευθύνης σε σχέση με τα αδικήματα των αρ. 210 και 205 του Κεφ. 154, για το λόγο ότι για τα αδικήματα αυτά χρειάζεται πολύ μεγαλύτερος βαθμός αμέλειας από εκείνη που χρειάζεται για θεμελίωση αστικής ευθύνης. Η απουσία αστικής ευθύνης εκθεμελιώνει και αφαιρεί το βάθρο για τη θεμελίωση ποινικής ευθύνης. Τα πιο πάνω συμπεράσματα δεν αφορούν το Τ.Π.Α. . Για το τελευταίο έχουν ήδη καταγραφεί τα συμπεράσματα της Επιτροπής (βλ. σελ. 81-82 πιο πάνω).»

********************************
Αφελείς απορίες ΕΜΟΥ, του Αδαούς Blogοδεσπότη/Ιστολόγου:
Αν σωστά αντελήφθην [κι αν δεν κάνω λάθος], ο Πορισματοποιός Παναγιώτης Καλλής [συνάδελφος του άλλου Μέγα Πορισματοποιού Πόλυ Πολυβίου, ο οποίος στη προκειμένη δίκη ήταν δικηγόρος κάποιων εκ των κατηγορουμένων – πως τα ταιριάζει όλα, αν και αντιφατικά μεταξύ του, αυτό το παιδί-θαύμα!] μιλά για θεσμικές [κι όχι προσωπικές] ευθύνες «των εκάστοτε Υπουργών Συγκοινωνιών και Έργων και του Τ.Π.Α. (της περιόδου 1999 – 2005)».

Αν και διάφορα Ανώνυμα accessories μπορεί να θεωρήσουν ότι είμαι «κυριολεκτικά ηλίθιος και αχάμπαρος ... [και] ... ερασιτέχνης ... [επειδή] ... μπορεί να συγκρίνω ή να συσχετίσω το “Μαρί” με την “Ήλιος”»,
Εντούτοις δεν θα κωλώσω να κάμω τους σχετικούς συνειρμούς και διερωτηθώ [αφελώς;],
Σε τι διαφέρει το ένα “κακό” από το άλλο [πέραν του ότι η νεκροί της “Ήλιος” ήταν δεκαπλάσιοι από το “Μαρί”];
Και γιατί σιόρ, οι ευθύνες είναι διαφορετικές [δηλ. και προσωπικές] στη δεύτερη περίπτωση;
Τζιαι εν θωρείτε να έχει παρατηρηθεί «απραξία και ολιγωρία» από κρατικούς λειτουργούς όπως στο Μαρί;

Anef_Oriwn,
ο Αδαής ο Μέγας
Παρασκευή 23/12/2011

10 σχόλια:

Anef_0ri0n είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Bananistanos είπε...

Θα τσιμπήσω!

Εγώ, ο επίσης αδαής, εκτάλαβα οτι το αεροπλάνο έπεσε γιατί:
1.ένα κουμπί έμεινε σε λάθος θέση, 2.οι πιλόττοι δεν έκαμαν τους ελέγχους που έπρεπε να κάμουν, και
3. οι πιλοττοι δεν εκαταλάβαν έγκαιρα το πρόβλημα (με ευθύνη και των κατασκευαστών που δεν είχαν συγκεκριμένο συναγερμό/ειδοποηση για το συγκεκριμένο πρόβλημα).

Με βάση τα πιο πάνω, εγώ συμπεραίνω ότι, τα προβλήματα, λάθη, παραλείψεις, διαπλοκες κλπ που ήταν και είναι γεγονός, δεν είχαν άμεση ευθύνη στη πτώση του αεροπλάνου.

Στο Μαρί η έκρηξη έγινε λόγω συγκεκριμένων προσωπικών αποφάσεων και ενεργειών του Προέδρου, όχι του συστήματος(δεν ξεφορτωθήκαμε τα εκρηκτικά, δεν επιτρέψαμε στα ΗΕ να τα εξετάσουν, δεν τα φυλάξαμε όπως έπρεπε).

Χαμάλης είπε...

Δεν ξεφορτωθήκαμε τα πυρομαχικά (και όχι εκρηκτικά) επειδή αυτό απαιτούσε το συμφέρον του κράτους μας, το οποίον εντεταλμένη να εξυπηρετεί είναι η κυβέρνηση και όχι ο κάθε μαλάκας δημοσιογράφος, ο κάθε μεγαλειομανής σατανοσκατόπαπας, ή ο κάθε πρόστυχος πολιτικός της μπακκίρας.

Από τη στιγμή που εκατασχεθήκαν τα πυρομαχικά ήταν περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα ΗΕ δεν είχαν κανένα δικαίωμα να εξετάσουν τίποτε.

Όταν ήρθαν τα πυρομαχικά στην περιοχήν μας οι στρατιωτικοί υποσχεθήκαν ότι μπορούν να τα φυλάξουν. Είχαν κονδύλιν για να κάμουν στέγαστρον αλλά δεν έκαμαν τίποτε τζιαί ούτε ξέρομεν τωρά τί εγίνησαν τζιείν' τα ρυάλια. Όταν παρουσιάστηκε πρόβλημα πήραν οδηγίες να εξετάσουν τα πυρομαχικά σε χημείο τζιαί αμελήσαν. Για έξι μήνες δεν εκάμαν μιαν ανάλυσιν οι γαδάροι. Εβλέπαν το εμπορευματοκιβώτιον να φουσκώνει τζιαί αντί να το απομακρύνουν δεν εκάμαν τίποτε τα κτήνη, επίτηδες για να δημιουργήσουν πρόβλημα στην Κυβέρνηση. Ούτε τα χόρτα γυρόν δεν τα εφκάλασιν οι χαρραμοφάηες. Τζιαί ενώ λαλούσιν ότι η ευθύνη που είχαν τάχα ήταν να τα φρουρούσιν μόνο τζιαί όχι να τα φυλάξουν, όταν επήραν φωθκιάν εβάλασιν τους μιτσιούς να πάν να την εσβήσουν αντί να τους απομακρύνουν ούλλους να γλυτώσουν την ζωήν τους. Εκάψαν τους ζωντανούς.

Τούτα ούλλα ο Πολυβίου έν τα στραώθηκεν; Έρκουνται όμως δικαστήρια τζιαί δίκες πίσω. Τζιαμέ να δεις κλάματα.

Ανώνυμος είπε...

Στο Μαρί η έκρηξη έγινε λόγω συγκεκριμένων προσωπικών αποφάσεων και ενεργειών του Ιωαννίδη.

Bananistanos είπε...

1. Σπουδαία προστασία των συμφερόντων του κράτους!!!

2. Ωραία, επροστατεύσαμεν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα!!! σπουδαία προστασία!!!

3. Οι στρατιωτικοί αναλάβαν να τα προσέχουν(όχι να τα φυλάξουν) για εύλογα σύντομο χρονικό διάστημα. Όταν πέρασε ο καιρός ζήτησαν οδηγείες για χειρισμό και τους είπαν να μεν κάμουν τίποτε. Το στέγαστρο δεν ήταν μόνιμη λύση. Ναί, φταίνε οι ανώτεροι αξιωματικοί και ο ΥΠΑΜ για τις ενέργειες τους από το φούσκωμα και μετά. Με το να λές ότι το εκάμαν σκόπιμα νομίζω υπερεκτιμάς τους.

Και ναι, μπορεί να κατηγορηθεί ο Ιωαννίδης που δεν εγκατέλειψε τη μάχη , αν και δεν ξέρουμε τι οδηγείες είχε, σίγουρα όμως δεν φέρει καμιάν ευθύνη για την έκρηξη.

Καλές γιορτές.

Ανώνυμος είπε...

Ανωτατοι αξιωματικοι του στρατου ενιξερουν οτι αμα πιαν φωθκια τα πυρομαχικα εκκενωνουμε το χωρο, αλλα αντι τουτου καλει τες αδειες μεσα, καλει την ΕΜΑΚ για να τους σκοτωσει τζιαι τζινους τζιαι συζητα για να φερει ελικοπτερα για να συρνουν νερο που πανω.

Τουτο στην Κυπρο ονομαζουμε το αυθορμητο ηρωισμο.

Ανώνυμος είπε...

2/93 ο Βασιλείου χάνει τις εκλογές γιατί αγκάλιασε το ΔΗΣΥ, προσπαθώντας να διαλύσει ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ. Είχε προηγηθεί η ίδρυση της «κίνησης Βασιλείου» στην οποία ήμουν μέλος.
2/98 το ΑΚΕΛ κατεβάζει τη «Γαιδουροκεφαλή με το θλιβερό προσωπείο» ως υποψήφιο πρόεδρο και πάλι χάνει τις εκλογές.
Και στις 2 περιπτώσεις το ΑΚΕΛ έκανε αυτοκριτική και αποφάνθηκε ότι για την αποτυχία τους έφταιγε το ΔΗΚΟ με την ΕΔΕΚ.
Το 2009 ο πρόεδρος πήρε την απόφαση να κατάσχει τα εμπορευματοκιβώτια εντελώς αντισυνταγματικά. Την απόφαση βάσει του συντάγματος έπρεπε να την πάρει το υπουργικό συμβούλιο. Οι μετέπειτα χειρισμοί του προέδρου και των 2 υπουργών του ήταν εκρηκτικοί και φονικοί με όλα τα γνωστά συνεπακόλουθα. Ο πρόεδρος βάσει του συντάγματος είναι ο άμεσα υπεύθυνος για την ασφάλεια και την ευημερία των υπηκόων του κράτους το οποίο διοικεί .
Φταίνε όλοι οι άλλοι, πλην από αυτούς που έπαιρναν τις αποφάσεις!
Από το τέλος του 2009 έπρεπε η κυβέρνηση να πάρει μέτρα για την οικονομία αλλά μέχρι τώρα σχεδόν κανένα μέτρο δεν πάρθηκε. Όταν όλοι έλεγαν στην κυβέρνηση να πάρει μέτρα ο πρόεδρος έλεγε ότι καμιά κρίση δε μας αγγίζει.
Τώρα που είμαστε προ των πυλών του ΔΝΤ, για τα οικονομικά μας χάλια φταίει η παγκόσμια οικονομική κρίση. Αλλά ποιος λογαριάζει τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης όπως είπε ο πρόεδρος και ο Χ. Σταυράκης. Τι ξέρουν αυτοί οι οίκοι?
@Χαμάλη,
Ναι τα εμπορευματοκιβώτια έγιναν ιδιοκτησία του κράτους άμα με την κατάσχεση τους. Όμως είχαμε να δώσουμε και λόγο στο συμβούλιο ασφαλείας των ΗΕ, και η έκρηξη πρόλαβε τις κυρώσεις που το συμβούλιο ήταν έτοιμο να μας επιβάλει.

Anef_Oriwn είπε...

Bananistanε,

Ένα - δυο σημεία μόνο:
Λαλείς μας: «οι πιλοττοι δεν εκαταλάβαν έγκαιρα το πρόβλημα...» --- Μα καλάν, οι başστρατιωτικοί μας εκαταλάβαν το πρόβλημα με τα εκρηκτικά και ενημέρωσαν σωστά τον Πρόεδρο και τον Υπουργό Άμυνας;

Επίσης γράφεις: «ένα κουμπί έμεινε σε λάθος θέση» [για το αεροπλάνο που έππεσεν] – Τζιαι οι στρατιωτικοί έπρεπε να βρουν τρόπους να προσέχουν, να φυλάουν και να συντηρούν τα εκρηκτικά! [Παρεμπιπτόντως ποια η διαφορά μεταξύ «προσέχουν» και «φυλάξουν»;

**********************
Τελευταίε Ανώνυμε [ημερ. 24/12/11 6:01 μ.μ.],

Ασυναρτιοσιολογείς!
«Το 2009 ο πρόεδρος πήρε την απόφαση να κατάσχει τα εμπορευματοκιβώτια...» κατόπιν απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών!

Ανώνυμος είπε...

ANEF_Oriwn καλά κρασιά όπως λαλείς!
άν δε το σηκώνεις το μαυρογέρημο το κρασί, πίνε μπύρες!
το ότι η κατάσχεση έγινε μετά από απόφαση του συμβουλίου ασφαλείας είναι αυτονόητο και γνωστό. ξαναδιάβασε το σχόλιο μου,ειδικά την τελευταία πρόταση.


Αυτοκριτική:
"Μια έννοια που μας είναι άγνωστη. Πάντα φταίει κάποιος άλλος, ποτέ εμείς".
Αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε, να σκύβουμε στον εαυτό μας, να τον αγαπάμε, να τον κρίνουμε για τα σωστά και τα λάθη, να τον κατανοούμε και να προσπαθούμε να τον βελτιώσουμε, το λέμε με μια λέξη αυτοκριτική.

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
καλά να περνάτε τώρα τις γιορτές, χωρίς ατυχήματα η δυστυχήματα!!!