Ανάρτηση 40/2015 (έκτακτη έκδοση) - [πολιτική, φιλο-προσφυγική, ελλαδική, εκλογική, φιλο-ΚΚΕ] – Σκόρπιες σκέψεις (εκτιμήσεις, προβλέψεις και επιθυμίες) για τις σημερινές βουλευτικές εκλογές την Ελλάδα και μια κουβέντα για το παγκόσμιο προσφυγικό ζήτημα... - Υστερόγραφα

Σύντομα προλογικά

Πάει ένας μήνας και πλέον από τότε (16 του περασμένου Αυγούστου) που έκανα την τελευταία [την προηγούμενη] ΜΟΥ ανάρτηση. Κι έκτοτε σχεδόν απόλυτη σιγή! Εξόν από δύο σχόλια στο Blog ΜΟΥ [συμπληρωματικά των όσων έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση ΜΟΥ] και 2-3 παρεμβάσεις (με σχόλια) ΜΟΥ σ’ άλλα blogs  [όπως εδώ, εκεί και παρατζιεί], ΔΕΝ είχα (δυστυχώς) άλλη διαδικτυακή συγγραφική δραστηριότητα. Η περιορισμένη συγγραφική/αρθρογραφική δραστηριότητα ΜΟΥ σίγουρα έχει σχέση και με την [προ τριών μηνών περίπου] απόφαση ΜΟΥ να κατεβάσω τα ρολά του Blog ΜΟΥ, όπως χαρακτηριστικά επεξήγησα και στην ανάρτηση ΜΟΥ με αρ. 30/2015... Έκτοτε περιορίστηκε και η διάθεση ΜΟΥ [ομολογώ ότι μ’ έχει καταβάλει μια βαριεστιμάρα] για γράψιμο κειμένων για διαδικτυακή χρήση, παρ’ όλο που δεν έπαψα ΠΟΤΈ να σκέφτομαι και να προβληματίζομαι, και για τα τρέχοντα και για τα πιο παλιά, αλλά για τα όσα διαχρονικά οραματίζομαι...  

******************************

Η ευρωπαϊκή προσφυγική “κρίση”, ή η κρίση και σήψη των “αξιών” του ευρωπαϊκού (κι όχι μόνο) καπιταλισμού

Σημειώνεται ότι ΔΕΝ σταμάτησα το σερφάρισμα (στο διαδίκτυο) για την αλίευση/άντληση ειδήσεων, πληροφοριών και τοποθετήσεων πάνω στο φλέγοντα ζητήματα του προσφυγικού και του μεταναστευτικού και την οξεία προσφυγική κρίση (όπως την ονομάζουν) που αντιμετωπίζει με αυξανόμενους ρυθμούς (τους τελευταίους 1-2 μήνες) και χωρίς διεξόδους επίλυσης της, η Ευρώπη της  καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, των μονοπωλίων και της απανθρωπιάς... 

Ξεχείλισε, προς στιγμή, (για πόσο καιρό όμως;) η Ευρώπη από εκδηλώσεις αγάπης, συμπόνιας και φιλευσπλαχνίας για τους Σύριους (κι όχι μόνο) πρόσφυγες. Ακόμα και η φράου Μέρκελ αποφάσισε την προσωρινή αναστολή των Κανονισμών της Ευρωπαϊκής Σύμβασης του “Δουβλίνου II” κι άνοιξε τα γερμανικά σύνορα της για να περάσουν στη Γερμανία δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες. [Σίγουρα θα καταστούν πολίτες δεύτερης κατηγορίας και φτηνή εργατική δύναμη για το γερμανικό κεφαλαίο!] Την ίδια όμως ώρα, η Ουγγαρία [που έχει για πρωθυπουργό κάποιον Ορμπάν, ένα ψευτοδημοκράτη άστο πολιτικό, πλην όμως με φασιστικές νοοτροπίες κι συμπεριφορές, φτιάχνει φράκτες στα σύνορα της με τη Σερβία για να μην περνάνε η πρόσφυγες, πορευόμενοι με κάθε μέσο ακόμα και με τα πόδια, προς τη Γερμανία, ενώ η (ίδια) χώρα αποφάσισε να φτιάξει και φράχτη στα σύνορα της με την Κροατία.

Πολλά είναι αυτά που μπορεί κάποιος να γράψει [και είναι πάρα πολλοί που γράψανε σχετικά] για την υποκριτική στάση των ευρωπαίων ηγετών [και γενικότερα του ευρωπαϊκού καπιταλισμού] απέναντι στους πρόσφυγες από τις εμπόλεμες περιοχές της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής. Και πολλοί είναι κι αυτοί που συγκινήθηκαν και ευαισθητοποιήθηκαν [οι δύο αυτές λέξεις μπορούν να μπουν και εντός εισαγωγικών] με την εικόνα του μικρού Aylan που τον ξέβρασαν πνιγμένο τα κύματα στις τούρκικες ακτές... Και πόσοι θα ξεβραστούν ακόμα (μικροί και μεγάλοι) ή θα πεθάνουν στη προσπάθεια τους να διαπλεύσουν τη Μεσόγειο [και το Αιγαίο] στη γενικότερη πορεία τους (ακόμα και μέσα σε φορτηγά-ψυγεία τάφους) προς την ευρωπαϊκή Γης της Επαγγελίας. 
  

******************************

Συμπληρωματική σημείωση για το προσφυγικό (20/9/2015 – 10:40 μ.μ.):

Να πούμε συμπληρωματικά και τα εξής τα οποία είχαμε μεν κατά νουν και πιο πριν αλλά δεν προλάβαμε να τα καταθέσουμε καθώς βιαζόμαστε να προχωρήσουμε στην ανάρτηση του κειμένου μας:

1. Ο καλός Θεούλης Υμών των ελληνορθόδοξων χριστιανών της Κύπρου μερίμνησε όπως πάρουμε κι εμείς ολίγους πρόσφυγες [Σύριων, Παλαιστινίων και Λιβανέζων]˙ μόλις 115, συμπεριλαμβανόμενων και των τριών διακινητών [προφανώς στην συντριπτική τους πλειοψηφία μουσουλμάνους] και shίστηκαμε να δείξουμε τα φιλάνθρωπα αισθήματα μας [αν και ο κυρ-Χάσικος, ο Cowboy Υπουργός Εσωτερικών του Νίκαρου, προτιμά Χριστιανούς Ορθόδοξους]˙ μέχρι και πρωτοβουλίες στα σχολεία αναλήφτηκαν για τη συλλογή ρουχισμού και ειδών πρώτης ανάγκης. Λες και το (κυπριακό) κράτος δεν μπορεί να χειριστεί συνθήκες διαβίωσης εκατό και κάτι μόλις προσφύγων...  Να σημειώσουμε ότι οι διασωθέντες πρόσφυγες [συμπεριλαμβανομένων και μικρών παιδιών και βρεφών] μεταφέρθηκαν πρώτα (για να ζήσουν) σε τσσιατίρκα στο Καταυλισμό “Πουρνάρα” στην Κοκκινοτριμιθιά [όπου πέρσι τέτοια εποχή είχαν μεταφερθεί άλλοι ναυαγοί μετανάστες που περισυλλέχτηκαν από τη θάλασσα στα δυτικά της Κύπρου] κι ακολούθως [μετά από μερικές μέρες] στη Μενόγεια, όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι σαφώς καλύτερες... 
Και παρεμπιπτόντως μια και μιλάμε για τον τόπο μας, εδώ έχουμε και τους φασίστες “Πορτοκαλί” [του ΑΠΟΕΛ] να αναρτούν στην κερκίδα τους φασιστικού περιεχομένου πανό που γράφουν “REFUGEES GO HOME”!!! Να πούμε και την αλήθεια δεν περιμέναμε και κάτι διαφορετικό από τους ΑΠΟΕΛίστες! 

2. Η αστική (ευρωπαϊκή) αλληλεγγύη έχει ημερομηνία λήξης! Δεν πιστεύουμε ότι οι μέρες ευφορίας για τους πρόσφυγες [ότι κι αν αντιλαμβάνονται οι ίδιοι με τον όρο «ευφορία»] δεν θα κρατήσουν για πολύ... Η καπιταλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να λύσει ούτε το προσφυγικό κι ούτε το μεταναστευτικό γιατί δεν μπορεί (αδυνατεί) λόγω και φιλοσοφίας και οικονομικών συμφερόντων να αγγίξει τα αιτία που σπρώχνουν ανθρώπους στην προσφυγιά και τη μετανάστευση. Άστε που πολλούς πολέμους κι άλλες ανώμαλες εντάσεις εν οι ίδιοι τους/τις προκαλούν...

3. Κοντά σ’ αυτά είναι και εξόφθαλμα υποκριτικές αλλά και υστερόβουλες οι προσεγγίσεις των πολιτικών εκπροσώπων του ευρωπαϊκού καπιταλισμού. Λόγου χάριν, η πρόταση του Φιλανδού πρωθυπουργού να παραχωρήσει τη εξοχική του κατοικία στη βόρεια Φινλανδία για στέγαση Σύριων προσφύγων. Επίσης η πρόταση ενός πολυ-δισεκατομμυριούχου Αιγύπτιου για την αγορά ενός ελληνικού νησιού [λες κι όλα πουλιούνται στην Ελλάδα] και την ανέγερση κατοικιών [αλλά και νοσοκομείου και σχολείου] για τη στέγαση προσφύγων. Προφανώς προσωπική αποικία θέλει να δημιουργήσει ο αιγύπτιος λεφτάς! Το θέμα το ‘κανε και πεντάλεπτο ρεπορτάζ το “Μέγα” πριν δυο-τρεις Κυριακές... [Το “ΜΕΓΑ”, που ενώ το ΡΙΚ1, το “Sigma” κι ακόμα και ο “ANTENA” έχουν προγράμματα για τις ελληνικές εκλογές, αυτό με παρουσιάστρια με την Barbie Χριστιάνα Αριστοτέλους, γυναικεία κυπριακά καλλιστεία με ημίγυμνες κοπέλες να παρουσιάζουν στα μπούτια και τα στήθια τους στην κριτική επιτροπή για να τις κρίνουν να κάνουν για μοντέλλες]...  Τέλος πάντων... Εν με τέτοιες σπασμωδικές και περιορισμένης έκτασης ενέργειες που εν να λυσσούν τούτοι οι τύποι το προσφυγικό ζήτημα; Αγγούρκα του Ππίγκου! 

*****************************************

Για τις ελληνικές εκλογές   

Στο παραπέντε [και πριν την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων των ελληνικών εκλογών] να πούμε και δυο κουβέντες για τις ελληνικές εκλογές. Με βάση τα exit polls [του 75% του δείγματος] φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει τις εκλογές (με ποσοστά από 30-34%), αφήνοντας τη “Νέα Δημοκρατία” στη δεύτερη θέση (με ποσοστά 28,5-32,5%)... [Προφανώς οι αδελφοί έλληνες δεν διακινδύνευσαν την επαναφορά/επάνοδο τη Δεξιάς στη διακυβέρνηση της χώρας, εξ ου και τα χαμηλά ποσοστά της ΛΑΕ και ίσως και του “Ποταμιού”]... Τρίτο κόμμα εκτιμάται ότι θα είναι η ναζιστική “Χρυσή Αυγή” [ζωντανός και διαρκής ο φασιστικός κίνδυνος!], ενώ στο ΚΚΕ τα exit polls δίνουν από 5,5-7%˙ τα ίδια ποσοστά δίνουν και στη “Δημοκρατική Συμπαράταξη”, (τη συνεργασία ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ) ενώ το “Ποτάμι”, εκτιμάται ότι θα κυμανθεί στο 4-5,5%. Η “Λαϊκή Ενότητα” (τού Παναγιώτη Λαφαζάνη) εκτιμάται ότι θα πάρει από 2,5-3,5%, κινδυνεύοντας να μείνει εκτός Βουλής. Πάντως στην ελληνική Βουλή αναμένεται να μετέχουν από 7-9 κόμματα, συμπεριλαμβανομένου και του κόμματος “Ένωση Κεντρώων”, κάποιου φαιδρού ονόματι Λεβέντης. 
Θα καταφέρουν τελικά να κάνουν κυβέρνηση στην Ελλάδα; Μάλλον ναι, με τον ΣΥΡΙΖΑ να συμμαχεί και πάλι με τους “Ανεξάρτητους Έλληνες” - εκτιμάται ότι τα ποσοστά τους θα κυμανθούν  μεταξύ 3-4%...   

Επί του θέματος θα επανέλθω, με υστερόγραφα ΜΟΥ, αργότερα. Να σημειώσω πάντως ότι οι συνεχείς εκλογικές διαδικασίες στην Ελλάδα [αυτή είναι η 5^η στην Ελλάδα από το 2009 και δεύτερη για φέτος] αναδεικνύουν τα αδιέξοδα (και προφανώς και τον εκφυλισμό) του ελληνικού αστικού πολιτικού συστήματος... Τελικά η (αστική) δημοκρατία ΔΕΝ έχει διεξόδους ουσίας!  

Anef_Oriwn

[ευελπιστώντας σε ψηλά ποσοστά του ΚΚΕ - πέραν του 7%(!) – για μια πιο αντιπροσωπευτική του εκπροσώπηση στην ελληνική κοινωνία και για δυνάμωμα των αγώνων του]...

Κυριακή 20/9/2015

[με ‘κείνα και με τούτα πέρασε και τούτο το καλοκαίρι˙ σήμερα έπεσαν σε κάποια μέρη, όπως στη Λευκωσία και οι πρώτες βροχές, αλλά και χαλάζι˙ συνεχίζονται όμως και οι ταφές νεκρών του 1974(!), μέχρι πρότινος γραμμένων στις λίστες των αγνοουμένων]... 

***************************************

Υστερόγραφον 1

Μερικά πρώτα σχόλια (ΕΜΟΥ του Ιστολόγου) για τα αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών (21/9/2015 – 12:20 π.μ.):

1.  Κατ’ αρχάς για να κάνετε συγκρίσεις με τις εκλογές του περασμένου Γενάρη, ανατρέξτε στην ανάρτηση μας με αρ. 5/2015...  

2. Η (εκλογική) νίκη του ΣΥΡΙΖΑ [και προφανώς και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα – κατάφερε μέσα από τις εκλογές να πάρει στήριξη για την πολιτική του, έστω κι αν αυτή χαρακτηρίζεται ως μνημονιακή μια υπέγραψε το 3^ο μνημόνιο!] είναι ξεκάθαρη καθώς η διαφορά από τη “Νέα Δημοκρατία” ανέρχεται στις 7,5 μονάδες. Δεν κατάφερε όμως να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία/αυτοδυναμία. [Ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει 35,5% έναντι 28.2%  της Ννου Δδου - ψηλά πάντως και τα ποσοστά της “Νέα Δημοκρατία”)...

3. Η νέα νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον καθιερώνει πλέον ως τον νέο σημαντικό παίκτη και κύριο αντίπαλο της “Νέας Δημοκρατίας” σ’ ένα νέο διπολικό/δικομματικό πολιτικό παιχνίδι Δεξιάς - Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα. [Το ΠΑΣΟΚ παρ’ όλο που ανέβασε ελαφρώς τα ποσοστά του – παίρνει περίπου 6,5% - μέσα από τη συμμαχία “Δημοκρατική Συμπαράταξη” που συνέπτυξε με τη ΔΗΜΑΡ είναι μακράν από του να επανακάμψει ως ο δεύτερος παίχτης του διπολισμού]...

4. Η “Νέα Δημοκρατία” [υπό τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη] απέτυχε να πείσει τον κόσμο να ξανα-εμπιστευτεί τη Δεξιά. Φοβόταν τη Δεξιά! Και προφανώς είναι κι αυτός ο λόγος που προηγούμενης κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ] δεν κινήθηκε προς το ΚΚΕ, αλλά και προς τη “Λαϊκή Ενότητα”...

5. Το ΚΚΕ δεν κατάφερε (δυστυχώς) να αξιοποιήσει τη μεγάλη του ΣΥΡΙΖΑ κωλοτούμπα προς μνημονιακές πολιτικές και να αυξήσει τα ποσοστά του. Περιορίζεται [ή καλύτερα καθηλώνεται] στο 5,5% και στους 15 βουλευτές (μπορεί και 14!), αποτέλεσμα που πέτυχε το περασμένο Γενάρη. Προφανώς και δεν πέρασε το εκλογικό του σύνθημα ου Κόμματος “Τα δοκίμασες, τους δοκίμασες, τώρα με το ΚΚΕ ανοίγουμε το δρόμο της ανατροπής”... [Ως ένα αποτέλεσμα «ιδιαιτέρως κακό για το κίνημα και τους εργαζομένους...», το χαρακτήρισε ο διαχειριστής του ελλαδικού φιλο-ΚΚΕ blog “Redfly Planet”, σ’ ένα «πρώτο και πολύ σύντομο σχόλιο [ΤΟΥ] για το εκλογικό αποτέλεσμα»]... Προφανώς ο κόσμος δεν πείστηκε ότι ανοίγονται δρόμοι για την ανατροπή του καπιταλισμού. Το ΚΚΕ πάντως παραμένει η μοναδική ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ πολιτική δύναμη στη Βουλή και ίσως και η πιο σημαντική στους κοινωνικούς αγώνες και στους δρόμους, όμως αυτό δεν είναι αρκετό. Μήπως είναι καιρός να συναντηθούν στους δρόμους και μ’ άλλους αντιμνημονιακούς κι αντικαπιταλιστές από άλλους αριστερούς πολιτικούς χώρους;

6. Παταγώδης και η αποτυχία της “Λαϊκής Ενότητας” (ΛΑΕ)˙ απέτυχε να εξασφαλίσει το ποθούμενο 3% [έμεινε κατ’ ελάχιστον πίσω] για να κερδίσει και την εκπροσώπηση της στη νέα Βουλή των Ελλήνων. Τούτο ίσως οδηγήσει στη περιθωριοποίηση της, στην πολιτική απομόνωση της [τόσο της ίδιας ως κόμμα όσο και των επωνύμων στελεχών της αφού κάποια τρανταχτά ονόματα μένουν εκτός Βουλής – Λαφαζάνης, Κωνσταντοπούλου, Λαπαβίτσας, Αγλαΐα Κυρίτση, Νάντια Βαλαβάνη, Ήσυχος], ή/και σε δυσκολίες στην ανάπτυξη της ως νέος αριστερός πολιτικός σχηματισμός. Να σημειώσουμε ότι η ΛΑΕ δέχτηκε και έντονη πολεμική κι από το ΚΚΕ, χωρίς όμως στην τελική να καρπωθεί (το ΚΚΕ) τα όποια εκλογικά οφέλη... Προφανώς στοίχισε (στη ΛΑΕ) και η αποτυχία (ή το λάθος) μη επίτευξης εκλογικής συνεργασίας μεταξύ της ΛΑΕ με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που εκ των υστερών μπορούμε να πούμε ότι οι δυο σχηματισμοί θα μπορούσαν να πάρουν μαζί ποσοστά πέραν του 3%... 

7.  Ο Τσίπρας προχωρά σαφώς [το ‘πε ξεκάθαρα και σ’ αποψινή του ομιλία] προς νέα κυβέρνηση συνεργασίας και πάλι με ακροδεξιά τσόντα από τους (λεγόμενους) “Ανεξάρτητους Έλληνες”, με σύνολο βουλευτών από τα δύο κόμματα 155 [145 ρου ΣΥΡΙΖΑ και 10 των ΑΝΕΛ]... Τραγική κι αξιοθρήνητη απόψε η συμπαθέστατη κατά τ’ άλλα Καθηγήτρια Ιστορίας [και βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ] Σία Αναγνωστοπούλου, που επιχείρησε [μιλώντας απόψε από τα στούντιο της ΕΡΤ] να προβάλει και να επαινέσει  τους ακροδεξιούς κυβερνητικούς εταίρους τους. Ακόμα και ο Λεβέντης των “Κεντρώων” χαρακτήρισε μια τέτοια συμμαχία μεταξύ «Αριστεράς και Δεξιάς» αφύσικη...   

8. Η αποχή ανήλθε σε πρωτόγνωρα επίπεδα, φτάνοντας σχεδόν στο 45%˙ κοντολογίς ένας στους δυο έλληνες δεν πήγε να ψηφίσει... Πιο πριν αναφερθήκαμε και κάτι είπαμε για τον εκφυλισμό του ελληνικού αστικού πολιτικού συστήματος. Οι επαναλαμβανόμενες εκλογικές διαδικασίες δεν αντανακλούν δημοκρατικότητα, ούτε και επιβεβαιώνουν το ρητό ότι «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα»... Ένδειξη γι’ αυτό τον εκφυλισμό το ό,τι η ελληνική Βουλή απέκτησε και τη φαιδρή της τσόντα με τη λεγόμενη “Ένωση Κεντρώων” του Βασίλη Λεβέντη που παίρνει κάπου 3,5 βουλευτές κι 9-10 βουλευτές... [Σε αποψινή του ομιλία μίλησε και για «τρελλούς της δραχμής», από τους οποίους απαλλάχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ˙ ΕΓΩ θα ‘λεγα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απαλλάχτηκε απ’ ό,τι αριστερό είχε μείνει στο κόμμα!]...

9.  Ανησυχητική είναι η άνοδος (ελαφρώς αυξημένα ποσοστά της) τής “Χρυσής Αυγής”, (αναμένεται να ξεπεράσει το 7% και οι βουλευτές της θα ανέλθουν στους 19), καταλαμβάνοντας (ξανά) την τρίτη θέση που καταλαμβάνει. Υπό κάποιες συνθήκες και σύμφωνα με το ελληνικό Σύνταγμα μπορεί στο μέλλον να τής δοθεί [ως τρίτο κόμμα] και εντολή για να προβεί σε διαβουλεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης...

10. Το “Ποτάμι” είχε πτώση˙ περιορίζεται κοντά στο 3,8% και στους 10 βουλευτές. [Σαφώς απογοητευμένος ο αρχηγός του Σταυρός Θεοδωράκης, όπως τον είδαμε την TV]... Έπαιξε το “Ποτάμι” τον ιστορικό του ρόλο ως κεντροαριστερό κόμμα [κι αριστερίζον άλλοθι για τις ευρωπαϊκές μνημονιακές πολιτικές] και πάει κι αυτό να καταλάβει τη θέση του στο χρονοντούλαπο της ιστορίας;  

11. Τα τελικά αποτελέσματα και η κατανομή των εδρών θα παρατεθούν σε νέα παρέμβαση ΜΟΥ, πολύ πιθανόν αύριο...

12. Να αναφερθούμε, (πριν κλείσουμε), έστω κι ακροθιγώς και για μια ακόμα φορά στη βρώμικη δουλειά που έκαναν οι “Αλήτες δημοσκοποι”, όπως τους αποκαλεί και ο Stelios Papalangi, διερωτούμενοι κι εμείς  πως «ήταν ντέρμπι [και] θρίλερ [με] 7 μονάδες διαφορα» [μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και “Νέας Δημοκρατίας” , η εκλογική διαδικασία, ή αν «ηταν εκτός οι ανέλ», ή αν «ήταν μέσα ο λαφαζανης»;   

13. Επίσης θα ‘θελα να ΣΑΣ παραπέμψω στην τελευταία [σχετική κι αυτή με τις ελληνικές εκλογές] ενδιαφέρουσα ανάρτηση του Νέου με τίτλο  “Για τις κρίσιμες εκλογές στην Ελλάδα, την Αριστερά και τα δημοκρατικά της μέτωπα”, η οποία έχει ήδη προκαλέσει ενστάσεις και εντάσεις...

Anef_

Δευτέρα (21/9/2015) χαράματα (12:20 π.μ.) 

*********************************************

Υστερόγραφον 2

Τα τελικά αποτελέσματα  (Δευτέρα 21/9/2015 –  7:50 μ.μ.):

Τα (σχεδόν) τελικά (κατά 99,50%) αποτελέσματα των χτεσινών εκλογών στην  Ελλάδα έχουν ως εξής:

(Στις παρενθέσεις τα αποτελέσματα των εκλογών της 25^ης  περασμένου Ιανουαρίου

    

1. ΣΥΡΙΖΑ       35,46%, 145 έδρες  (36,34%/149)   

2. “Νέα Δημοκρατία” 28,10%, 75  έδρες (27,81%/76)

3. “Χρυσή Αυγή”        6,99%, 18  έδρες    (6,28%/17)

4. “Δημοκρατική Συμπαράταξη” (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) 6,28% 17 έδρες  (4,68%/13 – το ΠΑΣΟΚ μόνο του)*

5. Κ.Κ.Ε.                    5,55%  15 έδρες   (5,47%/15)

6. “Το Ποτάμι”          4,09%  11 έδρες  (6,05%/17)

7. “Ανεξ. Έλληνες”    3,69%  10 έδρες  (4,75%/13)

8. “Ένωση Κεντρώων”  3,43%  9 έδρες  (1,79%/0)

9. “Λαϊκή Ενότητα”             2,86%      

10. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α - Ε.Ε.Κ.  0,85%      

11. Ε.ΠΑ.Μ (Καζάκης)        0,77%     

12. ΚΚΕ (μ-λ) - Μ-Λ ΚΚΕ   0,16%     

* - Σ’ αυτές τις εκλογές δεν συμμετείχε το ΚΙΔΗΣ του Γεώργιου Παπαντρέου και προφανώς σ’ αυτό να οφείλεται και η συγκεκριμένη αύξηση˙ τον περασμένο Γενάρη είχε πάρει 2,47% και είχε είναι εκτός Βουλής

***********************************************

Παραθέτουμε επίσης ένα απόσπασμα από κείμενο με τίτλο “ΕΚΛΟΓΕΣ: ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕ ΜΙΚΡΕΣ ΑΛΛΑ ΣΟΒΑΡΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ”, που δημοσιεύτηκε στο ελλαδικό φιλο-ΚΚΕ blog “Αριστερά και Πολιτική”... 

«Τα αποτελέσματα των εκλογών στην ουσία επανέλαβαν τα κομματικά αποτελέσματα των εκλογών της 25^ης Ιανουαρίου 2015. Αφανείς αλλά πολύ σοβαρές μεταβολές έχουν συμβεί, στην ουσία των επιλογών των ψηφοφόρων και στο τι συνείδηση έχουν αυτοί σχηματίσει από τις εξελίξεις των 8 προηγούμενων μηνών.

Η γενική εκτίμηση είναι πως πρόκειται για πολύ αρνητικές εξελίξεις. Η πολιτική επιλογή (συνείδηση) του λαού εμφανίζεται να αντιφάσκει διαρκώς και πιο κραυγαλέα από την ταξική και οικονομική θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας του.

Οι εκλογές δίνουν περίπου 93% φιλο-ΕΕ δύναμη και 7% κατά, με διάφορες αποχρώσεις. Επίσης δίνει περίπου 90% ανοικτή φιλο-ευρώ δύναμη. Η δύναμη της ταξικής δικτατορίας του κεφαλαίου να καθοδηγεί τις πολιτικές συνειδήσεις των πολιτών, για μια ακόμη φορά επιβεβαιώθηκε και για μια ακόμη φορά έγινε κατανοητό ότι δεν ανατρέπεται σε επίπεδο επικοινωνιακής πολιτικής και εκλογικών διαδικασιών. 

Το ΚΚΕ έχει περίπου το ίδιο ποσοστό με αυτό του Ιανουαρίου

Ανεξάρτητα του ότι τα ποσοστά δεν αποτελούν για το ΚΚΕ το περιεχόμενο του αγώνα και της ύπαρξής του, είναι φανερό ότι πρέπει τα κομματικά του όργανα να αναλύσουν σε βάθος τη σχέση ΑΦΟΡΜΗΣ ψήφου (εκλογικής και γενικότερα επικοινωνιακής πολιτικής και τακτικής) και ΑΙΤΙΑΣ ψήφου (άντληση δυνάμεων μόνο μέσα από τη διεύρυνση της οργανωτικών δεσμών με την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα και τις μετωπικές πολιτικές). 

Στο ΚΚΕ δεν έρχονται ψηφοφόροι από την επικοινωνιακή πολιτική, τα ωραία λόγια, τις υποσχέσεις ή τις καλές εμφανίσεις όσο και αν αυτό παίζει ρόλο. Αν δεν γίνει μεταβολή βαθιά στις συνειδήσεις, στη βάση της ταξικής σχέσης, η ψήφος ή δεν θα έρθει ή αν έρθει θα είναι χωρίς υπόβαθρο άρα επιρρεπής να φύγει στην πρώτη ευκαιρία. Αντίθετα, στα αστικά κόμματα η μετακίνηση ψηφοφόρων μεταξύ τους είναι εύκολη με βάση την επικοινωνιακή πολιτική δεδομένου ότι δεν τη συνδέουν με την ταξική τους θέση και πολύ περισσότερο με την ταξική εξουσία την οποία αφήνουν άθικτη κατά την περιήγησή τους από (αστικό) κόμμα σε κόμμα...»

Anef_
Δευτέρα (21/9/2015) βράδυ 

Ανάρτηση 39/2015* [γλωσσολογική, λεξιλογική ερμηνευτική, πολιτική, αντι-χαφιεδίστικη] – Σύντομα μαθήματα ελληνικής σε σχέση με τον χαφιεδισμό στην εποχή του διαδικτύου... (Και μερικά επετειακά υστερόγραφα)...

* - Ολίγα εισαγωγικά και διευκρινιστικά:

Η ιδέα γι’ αυτήν την ανάρτηση, ΜΆΣ κατέβηκε μέσα στον Ιούνη και φυσικά όχι ουρανοκατέβατα˙ κι ακολούθησε και η απαραίτητη έρευνα σε λεξικά και διάφορα λεξιλογικά sites στο internet. Αφορμή ήταν ένα διαδικτυακό περιστατικό απείρου χαφιεδικού κάλλους από ένα καθίκι που υπογράφει με το ψευδώνυμο “πρόσφυγας”, ο οποίος μάλιστα αυτοαποκαλείται και κομμουνιστής - τρομάρα ΤΟΥ! «Τούτος»,  σε παρέμβαση ΤΟΥ σ’ ένα φιλο-ΚΚΕ blog, περί τα μέσα του Ιούνη, λίγο μετά το τελευταίο Συνέδριο του ΑΚΕΛ και κάτω από μια ανάρτηση σχετική με το Συνέδριο, αποκάλυψε, προφανώς διαπνεόμενος από νέα “κομμουνιστικά» ήθη, την ταυτότητα ΜΑΣ, δηλ. το όνομα, τον τόπο διαμονής και το επάγγελμα ΜΑΣ. Τώρα, αν διερωτάστε [και θα είναι εύλογο το ερώτημα ΣΑΣ] πώς γίνεται ο κομμουνιστής(;) διαχειριστής του συγκεκριμένου blog να ‘χει επιτρέψει τη δημοσιοποίηση ενός σχολίου έμπλεου ρουφκιανιάς κι όταν μάλιστα στο blog υπάρχει και μετριασμός, δηλ. έλεγχος των σχολίων πριν την ανάρτηση τους, λυπούμαι αλλά ΔΕΝ μπορώ να ΣΑΣ λύσω τις απορίες ΣΑΣ, γιατί ούτε κι ΕΓΩ καταλάω! Να σημειώσω πάντως ότι ο διαχειριστής του blog εδέησε, μετά από παρέμβαση ΜΟΥ, να αφαιρέσει τα επαίσχυντα σχόλια [ήταν δυο!] του εν λόγω χαφιέ σχολιογράφου...   

Οι διαδικτυακοί χαφιέδες παρακολουθούν τα πάντα

Εν πάση περιπτώσει όμως, επειδή ο Ιούνης ήταν και ένας μήνας κατά τον οποίο το δικό ΜΑΣ Blog ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και προβληματιζόμαστε κατά πόσο θα κατεβάζαμε τα ρολά του μαγαζιού ή θα το κρατούσαν ακόμα λίγο εν ζωή, πλην όμως με ορρούς, [μετά βίας κάναμε δυο αναρτήσεις εκείνο τον μήνα!], ήταν επόμενο και το κείμενο ΜΑΣ να πάει (μέχρι νεωτέρας) στο αρχείο. Ένα όμως, νέο περιστατικό σπιουνιάς από το ίδιο και πάλι καθίκι, τον ψευδοκομμουνιστή  “πρόσφυγα”, [αυτήν τη φορά στου Νέου και μάλιστα δις με τρία και δυο σχόλια αντίστοιχα - ο Νέος ΔΕΝ είχε μετριασμό, όμως διέγραψε τα χαφιεδίστικα σχόλια πάραυτα-  ΜΕ “αναγκάζει”, ή ΜΟΎ επιβάλλει να αναρτήσω το συγκεκριμένο από γνωσιολογικής και πολιτικής άποψης λεξιλογικό κείμενο ΜΟΥ... Τονίζω το «πολιτικής άποψης», γιατί ο χαφιεδισμός ΔΕΝ είναι ΠΟΣΩΣ ένα ζήτημα προσωπικής αντιπαράθεσης, αλλά ένα βαθύτατα πολιτικό ζήτημα με φασιστικές προεκτάσεις...    

****************************************

Ερμηνεία λέξεων

1. Χαφιές – αυτός που προδίδει τις κινήσεις ή τα λόγια των άλλων σε τρίτους, ή/και που δίνει πληροφορίες στις αρχές για να τις χρησιμοποιήσει εναντίον άλλων ατόμων, κυρίως προσδοκώντας προσωπικά οφέλη. Κι όπως λέει και η σχολιογράφος Δήμητρα στου Νέου: «για να είσαι χαφιές πρέπει να γνωρίζεις πράματα και να καρφώνεις...», κάτι που ένα πράμα κάνει και ο χαφιές ονόματι “πρόσφυγας”... Άλλες συνώνυμες ονομασίες είναι: σπιούνος, κατάσκοπος, καταδότης, ρουφιάνος, χαφιές, καρφί...

2. Σπιούνος – αυτός που παρακολουθεί τις κινήσεις των άλλων και τις αναφέρει σε όποιον τυχόν ενδιαφέρεται (συνήθως σε πρόσωπο που ασκεί εξουσία), με ανταλλάγματα υλικό ή την εύνοια του ή από κακοήθεια˙ κατ’ επέκταση αυτός που συνηθίζει αν μεταφέρει τα λόγια, ή τις πράξεις [ακόμα και προσωπικά δεδομένα] κάποιου σε τρίτους...

3. Ρουφιάνος [στα κυπριακά ρουφ(κ)ιάνος] – αυτός που προδίδει τα μυστικά, ή τα προσωπικά δεδομένα κάποιου άλλου  σε τρίτους...

4. Κατάσκοπος - αυτός που παρακολουθεί κάποιον κρυφά με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών γι’ αυτόν τον κάποιον...

5. Καταδότης – αυτός που αποκαλύπτει (συνήθως έναντι αμοιβής, ή ιδεολογικού/πολιτικού φανατισμού) στην Αστυνομία, ή στους φορείς εξουσίας κάποιον που διώκεται...   

6. Καρφί – πρόσωπο που παρακολουθεί τις κινήσεις κάποιων και τις αναφέρει σε κάποιον ισχυρό, ή/και εκθέτει κάποιον φανερώνοντας κάποιο στοιχείο εις βάρος του (άλλως, ο καταδότης)...

7. Καθίκι - (υβριστική έκφραση) άνθρωπος κακόβουλος και δόλιος, χωρίς αρχές κι όλο βρωμιές...

8. Πράκτορας – πρόσωπο που επί πληρωμή [ή άλλο αντίτιμο] φέρνει εις πέρας υποθέσεις άλλων, συμβουλεύει και  ενημερώνει, ή αναλαμβάνει μυστικές αποστολές...  

9. Λακές   - άτομο ετεροκίνητο που κατά βάση συμπεριφέρεται δουλικά  και που υπηρετεί τα σχέδια και τους σκοπούς άλλου ή άλλων με δουλικό τρόπο... 

10. Ορντινάντσα – υποτιμητικό χαρακτηρισμός για στρατιώτης που με ίδια μέσα (γλείψιμο) ή εξωτερική βοήθεια (βύσμα/μεσο), έχει αποσπαστεί στην προσωπική υπηρεσία αξιωματικού, βρίσκεται υπό την προστασία του και χαίρει ασυλίας από τις αγγαρείες, τις δύσκολες ή βαριές δουλειές και τις υπηρεσίες. Μεταφορικά είναι ο υπηρέτης, ή ο αυλικός που δουλικά υπηρετεί συγκεκριμένα άτομα που βρίσκονται στην εξουσία ή κοντά στην εξουσία, παρέχοντας τους μάλιστα και πληροφορίες για τρίτους.

11. Προβοκάτορας – άτομο που διεισδύει δολίως σε οργάνωση [ας πούμεν της Αριστεράς και μπορεί να το παίζει και baș, κομμουνιστής και γνωστής του Μαρξισμού - Λενινισμού], σε διαδήλωση, πολιτική εκδήλωση κ.λπ. και δρα υπονομευτικά,  στοχεύοντας να προκαλέσει αναταραχές και προβλήματα, ή να παρασύρει κάποιους σε ενέργειες που θα τους εκθέσουν (προς όφελος των αντίπαλων τους, της αστυνομίας, κ.λπ.)...

12. Μεγάλος Αδελφός (Big brother) - έκφραση που υποδηλώνει καθεστώς (ενοχλητικής και καταπιεστικής) παρακολούθησης, κι αφορά πρόσωπο/πρόσωπα, σώματα [όπως το Τρίτο Γραφείο στον Στρατό], ή οργανώσεις που παρακολουθούν τα πάντα, όπως κάθε κίνηση που κάνετε, αν είστε υπό παρακολούθηση. Μ’ αυτόν τον τρόπο σίγουρα περιορίζεται η ελευθερία κινήσεων, βούλησης και δράσεων... 

*****************************

Σημείωση:

Δύο άλλοι όροι που βρίσκονται διαρκώς στην (οικονομική και πολιτική) επικαιρότητα, αλλά δεν έχουν σχέση με τα πιο πάνω, αλλά σίγουρα επιβάλλεται η ερμηνεία και η επεξήγηση τους είναι οι λεγόμενες  Μεταρρυθμίσεις [που πολλοί και διάφοροι νεοφιλελεύθεροι και μη, εισηγούνται ως αναγκαίες και επιβεβλημένες, για να ορθοποδήσει, ας πούμεν, η κυπριακή οικονομία] και το Πρωτογενές πλεόνασμα... 

Επιφυλάσσομαι πάντως...  

****************************

Και μια αφιέρωση

Κι ένα άσμα (του Παύλου Σιδηρόπουλου) αφιερωμένο σ’ όλους τους χαφιέδες, 

ενώ θα εισηγούμασταν για διάβασμα και το βιβλίο “Ο χαφιές”, του Αλέξαντρου Δημάσου, από τις εκδόσεις “Εντός”...

*******************************

Υστερόγραφα (γιορταστικά και επετειακά - πλούσιος σ’ αυτά ο Αύγουστος):

1. 15υγουστο και γιορτή της πολυωνύμου Παναγιάς [και των Ορθόδοξων, αλλά και των Καθολικών, νομίζω], ήταν χτες. Γιόρταζαν οι απανταχού ποικιλώνυμες Παναγιές, ΕΓΩ όμως, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί γιορτάζεται με τόση μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα η λεγόμενη Κοίμηση (δηλ. ο θάνατος) της “Θεοτόκου”. Μαζί με την Παναγιά, γιορτάζει κι ένα σωρό κόσμος: Παναγιώτηδες, Μάριοι, Παναγιώτες, Μαρίες, Μαίρες, Μαρούλες Δέσποινες... Και γιορτάζουν φυσικά όσοι απ’ αυτούς έχουν επιλέξει αυτήν την ημέρα, από τις 5-6 που γιορτάζει η Παναγιά τον χρόνο, για την ονομαστική τους γιορτή. 

Και στο δικό ΜΑΣ το σπίτι γιορτάζουν αρκετές Γυναίκες:  η Α(α)πη, καθώς και οι δυο οι γιαγιάδες [η μια γενέθλια και ονομαστική γιορτή κι άλλη γενέθλια μόνο], όπως επίσης και η βαφτιστικιά [γενέθλια και ονομαστική]... 

Να ‘ναι ΟΛΕΣ καλά, να ΤΙΣ χαιρόμαστε και να ΜΑΣ χαίρονται! 

Να σημειώσουμε πάντως ότι με το πέρας του 15αυγουστου, το καλοκαίρι μπαίνει στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση του, ενώ πλησιάζει πλέον και το τέλος των καλοκαιρινών διακοπών. ΕΜΕΙΣ μάλλον θα τις συνεχίσουμε επ’ αόριστον...   

2. Χτες όμως, 15 τ’ Αυγούστου, έκλειναν και 89 χρόνια (από το 1926) από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου (ΚΚΚ) συνεχιστής του οποίου είναι σήμερα το ΑΚΕΛ, το οποίο ιδρύθηκε τον Απρίλη του 1941 ως νόμιμη έκφραση του παράνομου τότε [από τους εγγλέζους αποικιοκράτες] Κομμουνιστικού Κόμματος. Χρόνια Πολλά, λοιπόν, και στους κύπριους Κομμουνιστές κι Αριστερούς γενικότερα...

3. Τα 89 του χρόνια έκλεισε τις προάλλες [στις 13 του μηνός, γεννημένος κι αυτός το 1926] κι ο μεγάλος κουβανός Κομμουνιστής επαναστάτης  και ηγέτης της Σοσιαλιστικής Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, που όπως λέει κι ο ίδιος ΔΕΝ γεννήθηκε Κομμουνιστής κι Επαναστάτης. Πολλές ευχές κι από ΜΑΣ για να τα 100στήσει!

4. Στις 14 τ’ Αυγούστου του 1956 πέθανε [σε ηλικία μόλις 58 χρόνων – έφυγε πραγματικά νωρίς!] ο μεγάλος γερμανός Κομμουνιστής ποιητής, δραματουργός και σκηνοθέτης Μπέρτολτ Μπρεχτ... Υποκλινόμαστε στη διαλεκτική ΤΟΥ σκέψη!

5. Επίσης στις 14 Αυγούστου του 1954 δολοφονήθηκε [από εκτελεστικό απόσπασμα που έστησε το τότε μετεμφυλιακό ελληνικό καθεστώς της Δεξιάς ], σε ηλικία μόλις 56 χρόνων, o Νίκος Πλουμπίδης, [γνωστός και ως “Μπάρμπας” και “Κόκκινος Δάσκαλος”], ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ κατά την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας, τη Γερμανική Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Κατ’ ΕΜΕΝΑ, ο Νίκος Πλουμπίδης μαζί με τους Βελουχιώτη και Μπελογιάννη αποτελούν τις πιο ηρωικές μορφές του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος. Ο Πλουμπίδης όμως αποτελεί και υπόδειγμα Κομμουνιστή, με Κ κεφαλαίο! Παρ’ όλο που είχε κατηγορηθεί αδίκως από την τότε ηγεσία του ΚΚΕ ως συνεργάτης των ελληνικών αστυνομικών αρχών, ΑΥΤΟΣ δεν είπε λέξη κατά δίκη ΤΟΥ και πριν την εκτέλεση ΤΟΥ [από την τότε κυβέρνηση της Δεξιάς υπό τον Στρατηγό Παπάγο] ενάντια στο ΚΚΕ, ενώ πίστευε ότι το Κόμμα θα αναγνώριζε το λάθος ΤΟΥ και θα τον αποκαθιστούσε, όπως κι έγινε λίγα χρόνια μετά... Κι εμείς ΤΟΝ τιμούμε και «τη δόξα του γονατιστοί [...] ζητιανεύουμε»... [Και ΤΟΎ χρωστάω κι ένα ειδικό αφιέρωμα!]...   

Τραγούδι αφιερωμένο στον Νίκο Πλουμπίδη

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη

6. Τέλος, περί τα μέσα του Αυγούστου του 1961 ξεκίνησε στην τότε Σοσιαλιστική Ανατολική Γερμανία η κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου. Πρώτα αποτελούμενο από αγκαθωτά συρματοπλέγματα κι ακολούθως από μπετόν αρμέ. Το Τείχος έπεσε τη νύχτα της Πέμπτης 9 προς Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 1989, την εποχή κατάρρευσης/ανατροπής των σοσιαλιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης. Γιατί, όμως  έπρεπε να γίνει το Τείχος μπορείτε να διαβάστε εδώ, σ’ ένα άρθρο [του Ηρακλή Κακαβάνη] από το ελλαδικό site “ΑΤΕΧΝΩΣ”... 

ΕΜΕΙΣ ίσως ασχοληθούμε πιο εκτεταμένα και μ’ αυτό το θέμα μελλοντικά... 

Anef_Oriwn

[σε επ’ αόριστον διακοπές˙ κι ενθυμούμενος στιγμές από την κομμουνιστική ιστορία]...

Κυριακή 16/8/2015

Ανάρτηση 38/2015 [αντι-νεοφιλελεύθερη] – Μακρύ σημείωμα περί νεοφιλελευθερισμού και πώς τον περιγράφουν οι ίδιοι οι θιασώτες ΤΟΥ...

Εισαγωγικά

Με αφορμή δυο άρθρα με θέμα τον νεοφιλελευθερισμό [και με θέσεις υπέρ του, ή/και απολογητικές γι’ αυτόν], τα οποία εντόπισα στον σημερινό (κυριακάτικο) “Πολίτη” [και διάβασα με ολίγη περιέργεια για να δω τι λένε οι επώνυμοι συγγραφείς τους, αν και λίγο πολύ ξέρω τις εμμονές και τα κολλήματα τους - θα αναφερθώ σ’ αυτούς και στο τί γράφουν σε συντομία πιο κάτω], είπα να (ξανα)θέσω προς προβληματισμό και συζήτηση το ερώτημα/ζήτημα «τι εστί νεοφιλελευθερισμός»... [Το ‘χω ξανακάνει αυτό το αμάρτημα, στις αναρτήσεις ΜΟΥ με αριθμούς 151/2013 και 12/2014, όπου αναδημοσίευσα δυο σχετικά με το θέμα ΜΑΣ, άρθρα του εκ Πάφου ορμώμενου Χρήστου Χαλικιόπουλου]...

*********************************

Εγκώμιο στον Νεοφιλελευθερισμό από τον Αντρέα  Ανδριανόπουλο

Το ένα, [περί της μαγείας του Νεοφιλελευθερισμού], άρθρο που δημοσιεύτηκε στον (σημερινό) “Πολίτη” [στο ένθετο για την Οικονομία, σελ. 59], έχει τίτλο «Οι νεοφιλελεύθεροι και οι “αντιστασιακοί”» κι ανήκει στον γνωστό ελλαδίτη Αντρέα Ανδριανόπουλο, πάλαι ποτέ στέλεχος της “Νέας Δημοκρατίας”. «Τούτος» εκλέχτηκε αρκετές φορές βουλευτής της, καθώς και Δήμαρχος Πειραιά, ενώ έχει διατελέσει υπουργός και υφυπουργός σε κυβερνήσεις της “Νέας Δημοκρατίας”. Το 1994 αποχώρησε από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ το 2004 εκλέχτηκε και πάλι βουλευτής αλλά τούτη τη φορά ως συνεργαζόμενος με το ... ΠΑΣΟΚ. [Μέχρι εκεί κατάντησε το σοσιαλιστικό -λέμε τώρα- ΠΑΣΟΚ του μακαρίτη του Ανδρίκκου!]... 

Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στην ελλαδική ιστοσελίδα Capital.gr και θα το βρείτε εδώ... ΕΜΕΙΣ θα αναδημοσιέψουμε πιο κάτω την κατακλείδα του πονήματος του Ανδριανόπουλου, για να δείτε κι ΕΣΕΙΣ τι λένε με περισσή ωμότητα, κυνικότητα και θρασύτητα πως πρέπει να γίνει για να σωθεί ο Καπιταλισμός ΤΟΥΣ. Ποιες είναι οι νεοφιλελεύθερες συνταγές ΤΟΥΣ [όπως ΕΜΕΙΣ οι Αριστεροί αποκαλούμε τις προτάσεις  που κάνουν με βάση τα συμφέροντα του κεφαλαίου και] που πρέπει να υιοθετηθούν και να εφαρμοστούν για να βγει το σύστημα από τα οικονομικά αδιέξοδα και προβλήματα που του προκάλεσε η εγγενής για τον Καπιταλισμό οικονομική κρίση. Η συνταγή ΤΟΥΣ είναι ΜΙΑ και καλά γνωστή: (Περι)Kόψτε τα πάντα και ιδιωτικοποιείτε τα όλα πέρκι τζιαι δει άσπρη μέρα ο Καπιταλισμός! Τζι’ ανάθεμαν αν ο κόσμος πεθανίσκει της πεινάς ή που τες αρρώσκιές, εν έχει σπίτι ή μεινίσκει αγράμματος...

 Η δωρεάν παιδεία και η δωρεάν υγεία παύουν να είναι πλέον δικαιώματα του πολίτη! Προέχει η ελεύθερη [όπως αρέσκονται να τη λεν, χωρίς να είναι όμως], η ελεύθερη επιχειρηματικότητα [γιατί όμως τώρα δεν κάνουν επενδύσεις για ν’ ανοίξουν δουλειές;], ο ελεύθερος [τρομάρα του!] ανταγωνισμός [στην Κύπρο γιατί δεν “άφησαν” τις Τράπεζες να παττίσουν και προχώρησαν σε κουρέματα καταθέσεων για να τις σώσουν;], και ένα ισχυρό πλην άτεγκτο κι άνθρωπο “κράτος δικαίου” [ιμίshι μου!], που δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ για να βοηθήσει τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους ΜΑΣ κι αφήνει σχεδόν τα πάντα στον εθελοντισμό. 

[Σε κάποιο μελλοντικό κείμενο ΜΟΥ θα προσπαθήσω να δείξω, μέσα από παραδείγματα, πώς ο Εθελοντισμός επί της παρούσας Κυβέρνησης. έχει τεθεί στην υπηρεσία του Νεοφιλελευθερισμού – για Ό,ΤΙ δεν διατίθενται κοντύλια από το κράτος, όπως ας πούμεν στην Εκπαίδευση για φροντιστηριακά μαθήματα, αναλαμβάνει ο Επίτροπος Εθελοντισμού να βρει τρόπους για την παροχή τους εθελοντικά και δωρεάν!]...  

Αλλά ας πάμε και στο τί λέει ο Ανδριανόπουλος στο νεοφιλελεύθερο του κήρυγμα που αναδημοσιεύει ο “Πολίτης”:

{Μέσα στις αγκύλες και με κόκκινο χρώμα είναι κάποια δικά ΜΟΥ σχόλια, ερωτήματα  και παρατηρήσεις}...

«Οι νεοφιλελεύθερες επιλογές αντίθετα είναι ολοζώντανες και ικανές να οδηγήσουν σε βιώσιμη διέξοδο. Δραστικές περικοπές φορέων του δημοσίου με αντίστοιχη μείωση προσωπικού... [Αυτοί που θα απολυθούν που θα πάνε και τί θα κάνουν; Δεν πρέπει να μεριμνήσει το κράτος γι’ αυτούς;]... Οι επιλογές προστασίας του δημόσιου τομέα – που επιλέγονταν μέχρι τώρα και που βέβαια δεν είναι νεοφιλελεύθερες– προκάλεσαν πάνω από 1 εκατ. 300 χιλιάδες ανέργους στον ιδιωτικό τομέα... [Πώς; Ποιος τους απόλυσε και είναι άνεργοι;]... Καιρός είναι ο δημόσιος τομέας, που προκάλεσε την κρίση να σηκώσει ένα μέρος του βάρους των σημερινών αδιεξόδων. Αυτό θα έδινε την δυνατότητα να μειωθούν ουσιαστικά οι φόροι [δηλ. μα μην φορολογείται το κεφάλαιο] και να περιορισθεί η γραφειοκρατία καθώς και οι λογής κανονιστικές ρυθμίσεις στην οικονομία. Η μονιμότητα και σταθερότητα αυτών των ρυθμίσεων θα προκαλούσε εισροή επενδύσεων και ταχύτατη ανάκαμψη της οικονομίας... [Υπέρ ποιων;]... 

 Ο νεοφιλελευθερισμός προσφέρει ορατές και βιώσιμες λύσεις... [Για το κεφάλαιο, φυσικά]... Ποιες είναι οι εναλλακτικές προτάσεις των υποτιθέμενων “αντιστασιακών”»; [Ο Σοσιαλισμός]...

[Από ένα κόρακα τι περιμένεις ν’ ακούσεις εξόν από κρα - κρα;]...  

[Δείτε όμως και για ποιους επενδυτές μιλά ο Ανδριανόπουλος]...

**************************************

Εγκώμιο στον Νεοφιλελευθερισμό από τη Σώτη Τριανταφύλλου(!!!)

Το έτερο άρθρο που αλίευσα από τον σημερινό “Πολίτη” έχει τίτλο “Νεοφιλελευθερισμός, ο δρόμος της απώλειας” [δεν έχω link για να ΣΑΣ παραπέμψω σ’ αυτό] κι ανήκει στην εξ Ελλάδος νέα συνεργάτιδα της εφημερίδας [γράφει κάθε Κυριακή τη στήλη “Checkpoint” – θέλει άραγε να τσιεκκάρει/ελέγξει τη σκέψη ΜΑΣ;] συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου, που κάποτε νόμιζα ότι ήταν και αριστερή. Δεν ξέρω πώς σχημάτισα αυτήν την ιδέα [ίσως να ήταν μετά που διάβασα το μυθιστόρημα της “Το εργοστάσιο των μολυβιών”, το οποίο, ομολογώ ότι, με είχε γοητεύσει για την πλοκή του], αλλά οι σημερινές τοποθετήσεις της [σε άρθρα, δηλώσεις και συνεντεύξεις της], ΜΟΎ προκαλούν κυριολεκτικά εμετό, καθώς είναι έμπλεες ρατσισμού, μίσους κι απαξίωσης της Αριστεράς, δουλικότητας προς την Ευρώπη [άστε που η κυρ'ια Τριανταφύλλου συντάχτηκε και με τους “Μένουμε Ευρώπη” της Ελλάδας – αλίμονο!] και ύβρεων κατά του ελληνικού λαού... [Κατοπινές προσπάθειες ΜΟΥ να διαβάσω κι άλλα μυθιστορήματα της όπως το “Άλμπατρος” και τα “Κινέζικα κουτιά” κι ένα-δυο άλλα, δεν τελεσφόρησαν καθώς τα παρατήρησα μετά τις πρώτες 20-30 σελίδες. [Ίσως ένας από τους λόγους γιατί το story τους δεν είχε να κάνει με την Ελλάδα. Έχει κι αυτό το complex η κύρια Σώτη. Αρέσκεται να κινείται σε ξένους χώρους, σε κλίμα αγγλικό ή αμερικάνικο και με ήρωες συνήθως όχι έλληνες, πλην ίσως του ήρωα του βιβλίου της “Το εργοστάσιο των μολυβιών”, ο οποίος όμως έδρασε σε πολλούς χώρους – αν θυμάμαι καλά έζησε σε Αφρική, Ελβετία, Σοβιετική Ένωση, Ελλάδα]...  Να αναφέρω όμως ότι κατάφερα και διάβασα το αφήγημα “Η Φυγή”, προφανώς γιατί δεν ήταν μεγάλο – μόνο καμιά εκατοστή σελίδες.

Να περάσω όμως και σ’ ένα - δυο σύντομα αποσπάσματα από το σημερινό (κυριακάτικο) αποκαλυπτικό πλην όμως εμετικό άρθρο της μαντάμ Σώτης στον “Πολίτη”, με τα σχόλια δικά ΜΟΥ (εντός των αγκύλων) με κόκκινο χρώμα...

«... ο επίσημος λόγος, ο οποίος ακούγεται [είναι] αν όχι μεταφυσικός, τουλάχιστον ανεδαφικός: δεν αναγνωρίζει τη δημιουργία καινούργιου πλούτου -με αποτέλεσμα να μην την ενθαρρύνει- [που το είδες αυτό κα Σωτη; Κι άσε που εργαζόμενοι ΠΟΤΈ δεν απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν, ενώ τώρα σε περιόδους κρίσης και με τόσο ανεργία κι αναδουλειά, δεν ξέρω κι ΕΓΩ τί πλούτος παράγεται!], αλλά επιμένει στην αναδιανομή του υπάρχοντος, ένα σύνθημα του Ρομπέν των Δασών: πάρτε από τους πλούσιους και δώστε στους φτωχούς... [Μα καλά Lady Soti, αυτοί πώς θα ζήσουν, να πεθάνουν από την πείνα;]... Αλλά η αναδιανομή από μόνη της είναι αντιπαραγωγική και αήθης. Από την πλευρά που ο νεοφιλελευθερισμός, όχι απαραιτήτως αυταρχικός και συντριπτικός έναντι του ατόμου [μα τί ΜΑΣ λες, που τον μετατρέπει σε ένα σκέττον αριθμό και στατιστικό στοιχείο!], αναδεικνύει την ατομική πρωτοβουλία [για να γίνουν κάποιοι πλουσιότεροι σε βάρος των πολλών και των πιο αδύνατων], προωθεί την καινοτομία και επιβραβεύει την οικονομική φιλοδοξία των ανθρώπων [την απληστία θέλει στην ουσία να πει]...  

Ο νεοφιλελεύθερος δρόμος  προϋποθέτει μαι σειρά στοιχείων που απορρίπτει ο σύγχρονος βολεψίας: εργασιακό ήθος (περισσότερη και καλύτερη δουλειά για περισσότερο κέρδος) [δηλ. δουλειά που το γέννημα ως το βούττημα του νήλιου˙ και κέρδος όμως, για ποιους;], ανταγωνισμό (δηλαδή όχι επανάπαυση, δημοσιοϋπαληλήκι, δεβαριεσισμό) [και λεξιπλάστης η κα Σώτη(!)] ανάδειξη της κοινωνικής επιτυχίας ως άξιας [προφανώς «για όποιον πετύχει να είναι αρκετά άρπαγας όπως βολεύκει το σύστημαν να αναπαράγεται» - που γράφει και ο Aceras σε σχόλιο του στου Νέου] και όχι ως αποτελέσματος μιας άδικης τύχης του υποκειμένου [ας πούμεν να ‘χει μπαμπά εκατομμυριούχο;] η οποία οφείλεται σε ατυχία των υπολοίπων υποκειμένων...» [ας πούμεν να ‘χουν γεννηθεί στην Αφρική και να μην έχουν καταφέρει να περάσουν τον Ρουβίκωνα της Μεσογείου!]...         

Και εις ανώτερα φράου Σώτη!

*********************************

Επίλογος

ΕΜΕΝΑ, εκείνο που με λυπεί ιδιαίτερα δεν είναι τα εγκωμιαστικά λόγια και κείμενα γράφουν κάποιοι ας τους πούμε πνευματικούς ανθρώπους για τον (απάνθρωπο) νεοφιλελευθερισμό. Ούτε και τι λέει υπέρ του Νεοφιλελευθερισμού [αναμενόμενα είναι αυτά, αφού είναι η κοσμοθεωρία ΤΟΥΣ!], ο όποιος Ανδριανόπουλος, ή η όποια Σώτη ή δεν ξέρω κι ΕΓΩ ποιος άλλος αυλοκόλακας του Καπιταλισμού γενικότερα κι όχι απλώς του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού. Κι ούτε γιατί η μαντάμ Σώτη [της “επαρχιώτικης” Αθήνας, των κοσμοπολίτικων Παρισίων, του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης] μπορεί να ήταν κάποτε αριστερή, ενώ τώρα αλλαξοπίστησε κι έγινε μάλιστα πολέμια της Αριστεράς. Με ενοχλεί και με λυπεί που ΕΜΕΙΣ [όσοι λεμε ότι κινούμαστε στον ευρύτερο χώρο της Κομμουνιστικής Αριστεράς] αντί να αποκαλύπτουμε το απάνθρωπο πρόσωπο της νεοφιλελεύθερης μορφής του Καπιταλισμού και πόσο υποφέρει η ανθρωπότητα από την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών, κάποιοι εξ Αριστερών τους φταιν τα ρούχα τους και τρώγονται να αποδείξουν τη ορθότητα, από Μαρξιστικής – Λενινιστικής άποψης, των δικών τους θέσεων... Ας δούμε επιτέλους τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας [κι φυσικά και τις δικές ΜΑΣ] κι ας ιεραρχήσουμε σωστά τα καθήκοντα ΜΑΣ! Τεράστια σημασία έχει, στο παρόν στάδιο, να προκληθούν ρήξεις στο καπιταλιστικό σύστημα. Τώρα, φίλε Aceras, «τί Σοσιαλισμόν για τες σημερινές συνθήκες ονειρευκούμαστιν» και πώς θα τον κατασκευάσουμε, [αν δεν κάνω λάθος το ΚΚΕ έχει και Πρόγραμμα], αλίμονο αν κολλήσουμε στην βαρβαρότητα του Καπιταλισμού!   

Anef_Oriwn

[ο νεοφιλελευθερισμός είναι απάνθρωπος!]...

Κυριακή 9/8/2015