Ανάρτηση 119/2013 [προγραμματισμένη, επίκαιρη, σχολιογραφική, κυπριακή, αιγυπτιακή και εξ αναδημοσιεύσεως] – Δύο σχόλια από η “Γνώμη” κι ένα από τη “Δέφτερη Ανάγνωση”…

Σύντομη εισαγωγική σημείωση 

Χωρίς πολλές εισαγωγές, προλόγους και επεξηγήσεις θα αναδημοσιεύσω σήμερα τρία σύντομα κείμενα, δύο από την περασμένη έκδοση της “Γνώμης” [της 12^ης Ιουλίου] κι ένα από την προηγούμενη κυκλοφορία της “Δέφτερης Ανάγνωσης”:

-   το πρώτο αφορά τη κήρυξη του Κώστα Παπακώστα ως ενόχου για ανθρωποκτονία από το Κακουργιοδικείο στη δίκη για την έκρηξη στο Μαρί,

-   το δεύτερο, τη φιλελευθεροποίηση του ωραρίου των καταστημάτων τζιαι τις τσσιόφτες που μας λαλούν για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, και

-  το τρίτο, αποτελεί απόσπασμα ενός μεγαλύτερου άρθρου για τις πολιτικές εξελίξεις την Αίγυπτο .  

{Οι υπογραμμίσεις και επιχρωματώσεις στα κείμενα που αναδημοσιεύω είναι δικές μου}...

****************************

1. Λευτεριά στον Κώστα Παπακώστα

“Ανθρωποκτονία” εκ προθέσεως από το κατεστημένο

[τού ΕΥΑΓΟΡΑ - “Γνώμη” 12-18 Ιουλίου 2013, σελ. 5]

Το Δικαστήριο λειτούργησε ως γρανάζι του βαθέως κράτους της Δεξιάς. Κι εκείνον που τιμώρησαν στο τέλος, ήταν έναν αποστάτη της παράταξης τους.

Όπως είπε κι ένας συγγενής των θυμάτων «τα φόρτωσαν σ’ ένα γέρο που καθόταν στο γραφείο του και ενημερωνόταν», ή όπως γράφει κι ο Κώστας Γενάρης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, «έναν «άνθρωπο που ανάλωσε τη ζωή του σε αγώνες για τη Δημοκρατία, για τη νομιμότητα, για την ελευθερία και για την ευημερία του Κυπριακού λαού».

Σίγουρα το Δικαστήριο λειτούργησε και κατέληξε στην απόφαση του υπό το βάρος της απαίτησης των συγγενών των θυμάτων αλλά και της χειραγωγημένης δεξιόστροφης κοινής γνώμης για ενόχους, καταδίκες και εκδίκηση!

Φυσικά, ο Κώστας Παπακώστας δεν είναι ούτε «συμπέθερος», ούτε Χάσικος, ούτε Ορφανίδης, ούτε ιδιοκτήτης της Ήλιος, ούτε χρηματιστής, ούτε τραπεζίτης, ούτε νατοϊκό ογλάνι, ούτε Ντίνος Μιχαηλίδης ή Αρχιεπίσκοπος, είναι πολιτικός συνεργάτης της Αριστεράς.

Μερικές μέρες πριν την επέτειο του χουντοφασιστικού πραξικοπήματος ένας άνθρωπος που πολέμησε το πραξικόπημα κρίνεται ένοχος για ανθρωποκτονία! Καθαρό ξήλωμα της αντίστασης ενάντια στο πραξικόπημα.

Να θυμάστε ότι λίαν συντόμως η Κυβέρνηση της Δεξιάς θα αποκαταστήσει τους 22 ΛΟΚατζήδες που σκοτώθηκαν επιτιθέμενοι κατά του Προεδρικού και της δημοκρατίας... 

**************************************

2. Στοχευμένα υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου τα μέτρα της Κυβέρνησης Αναστασιάδη

Οδηγούν στο κλείσιμο τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

[του Σπάρτακου – “Γνώμη” 12-18 Ιουλίου 2013, σελ. 21]

Με διάταγμα της η Υπουργός Εργασίας κυρία Ζέτα Αιμιλιανίδου κηρύσσει ολόκληρη την Κύπρο ως τουριστική περιοχή και επεκτείνει το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων μέχρι τις 10 το βράδυ τις καθημερινές και μέχρι τις 9 τις Κυριακές. Ως ήταν αναμενόμενο αύτη η απόφαση χαιρετίστηκε από το ΚΕΒΕ το οποίο εκφράζει το μεγάλο κεφαλαίο, ενώ η ΠΟΒΕΚ που εκπροσωπεί τους μικροκαταστηματάρχες εξέφρασε τη διαφωνία της.

Είναι σαφές ότι αυτό το μέτρο της Κυβέρνησης Αναστασιάδη είναι ταξικά στοχευμένο υπέρ των μεγαλοεπιχειρηματιών στο τομέα του λιανικού εμπορίου (των υπεραγορών και των πολυκαταστημάτων). Για τις μικρομεσαίες όμως επιχειρήσεις, όπως παραδέχτηκε κι ο νεοφιλελεύθερος βουλευτής του ΔΗΣΥ Μάριος Μαυρίδης μιλώντας την Τετάρτη το πρωί στον “ΑΣΤΡΑ”, το μέτρο αυτό θα δημιουργήσει προβλήματα βιωσιμότητας, καθώς θα αναγκαστούν να τηρήσουν το ίδιο ωράριο για να κρατήσουν τους πελάτες τους. Όμως το λειτουργικό του κόστος θα είναι αυξημένο πλέον, καθώς θα έχουν επιπρόσθετα έξοδα για το ρεύμα, το τηλέφωνο, για υπερωρίες και ίσως και για έξτρα υπαλλήλους. Αλήθεια τι πιθανότητες έχουν να ανταγωνιστούν τις μεγάλες επιχειρήσεις; Αργά ή γρήγορα θα κλείσουν ή θα εξαγοραστούν από τις πιο μεγάλες. Εξ άλλου ο κύριος Μαυρίδης το είπε καθαρά: «Μ’ αυτό το μέτρο θα δώσουμε την ευκαιρίας τις επιχειρήσεις να μεγαλώσουν...» Δεν είπε όμως πως κάποιες θα βάλουν λουκέτο καθώς ο ανταγωνισμός θα είναι αθέμιτος. Η ευαίσθητη Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού τι λέει επ’ αυτού;

Ο κύριος Μαυρίδης είπε ακόμα πως η φιλελευθεροποίηση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Αυτό μπορεί να ισχύει για τα μεγαλοκαταστήματα, αλλά δεν μας είπε με τι μισθό θα εργάζονται εκεί οι υπάλληλοι και μάλιστα σε μιαν εποχή που καταργείται και ο κατώτατος μισθός, ή όπως είπε και ο Υπουργός Οικονομικών σε μια τηλεοπτική συζήτηση αυτός πρέπει να αναπροσαρμόζεται «σύμφωνα με τα νέα δεδομένα της οικονομίας»...

Όμως το πιο σημαντικό είναι τι εμπορική κίνηση και τζίρο θα έχουν κυρίως τα μικρά καταστήματα για να επιβιώσουν σε μια εποχή γενικότερης οικονομικής κρίσης; Ποιος θα απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα;

******************************* 

“Η Αίγυπτος με τρεις εσωτερικούς πόλους εξουσίας και εξωτερικούς άξονες επέμβασης”

[από τη “Δέφτερη Ανάγνωση”, 10-17 Ιουλίου 2013- http://www.defterianaynosi.com/article.php?id=798]...

“… φαίνεται ότι στην Αίγυπτο υπάρχουν σήμερα τρεις ομάδες, που κινούνται σε ετερόκλητες συμμαχίες:

1.  Η μια τάση είναι οι ισλαμιστές, οι οποίοι ωστόσο δεν είναι κατ’ ανάγκη ενωμένοι, αφού ο διχασμός των συμφερόντων του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας εκφράζει και εσωτερικούς διαχωρισμούς.

2.  Στην αντίπερα όχθη, βρίσκονται και οι δυνάμεις του στρατού και του κράτους, που στήριζαν καθεστώς Μουμπαρακ και οι οποίοι φαίνεται να έχουν ανασυγκροτηθεί – αξίζει να υπενθυμιστεί ότι ο αντίπαλος του Μόρσι, που πήρε 48% στις προεδρικές ερχόταν από αυτήν την τάση και εμφανίστηκε βέβαια ως εκπρόσωπος των κοσμικών. Εδώ, υπάρχουν βέβαια τα δεδομένα συμφέροντα, αλλά είναι και μεγάλο μέρος της μεσαίας τάξης, που αναζητά τη σταθερότητα.

3.  Ανάμεσα σε αυτά τα μπλοκς είναι οι κοινωνικές δυνάμεις, με έμφαση στην νεολαία, αλλά και την αναδυόμενη αριστερά, που φαίνεται να έχουν την δυναμική του δρόμου και της επανάστασης σαν ένα είδος συμβολικού κεφαλαίου. Η μετακίνηση αυτών των στρωμάτων, που εκφράζουν μια επίσης ετερόκλητη συμμαχία ταξικά με εργατικά, αλλά και μεσαία κοσμικά στρώματα πέρα από την νεολαία, φαίνεται να είναι ο παράγοντας που καθορίζει την ισορροπία στους δρόμους, με τον ίδιο τρόπο που ο στρατός φαίνεται να καθορίζει την ισορροπία στην εξουσία. 

Και ακριβώς επειδή η Αίγυπτος έχει και συμβολική σημασία, η εμπλοκή των εμιράτων και οι διαμάχες μεταξύ τους αντικατοπτρίζουν και τα συμφέροντα, τα οποία διακυβεύονται. Ο Μόρσι λ.χ. ήταν μεν συντηρητικός, αλλά γεωπολιτικά είχε κάνει ανοίγματα στο Ιράν, που τρομοκράτησαν την Σαουδική Αραβία.

Η εικόνα δεν είναι σαφής στους διαχωρισμούς της, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι και χαώδης – μέσα από την αντιπαράθεση αρχίζει να διαγράφεται ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Μερικοί αναλυτές ονόμασαν την επέμβαση του στρατού ως ένα είδος “18ης Μπρυμέρ”, χρησιμοποιώντας τον τίτλο του γνωστού κειμένου του Μαρξ για να χειραγώγηση της επαναστατικής δυναμικής του 1848. Άλλοι είδαν την επέμβαση του στρατού ως κίνηση έκτακτης ανάγκης μπορετά στον κίνδυνο μιας αυθεντικής λαϊκής έγερσης με άξονα τα οικονομία προβλήματα – διότι ο Μόρσι οικονομικά είχε ουσιαστικά παραδοθεί στις νεοφιλελεύθερες επιλογές, που του επιβλήθηκαν.”

Για την αντιγραφή,

Anef_Oriwn

[ο αντιγραφέας]

Τετάρτη 17/7/2013

Ανάρτηση 118/2013 [επετειακή, αντι-πραξικοπηματική, αντιστασιακή, δημοκρατική, τιμητική] – Εικόνες από τις μέρες του χουντοφασιστικού πραξικοπήματος...

Εισαγωγικά:

15 του Ιούλη αύριο! Ημερομηνία γεμάτη πόνο, οργή και θλίψη για κάθε δημοκρατικό άνθρωπο και δη Αριστερό. Η μνήμη ζωντανεύει και πάει 39  χρόνια πίσω [σχεδόν 4(!) δεκαετίες] στη θλιβερή και τραγική  15^η του Ιούλη του 1974, την μέρα εκδήλωσης του προδοτικού, χουντοφασιστικού και τουρκοφόρου πραξικοπήματος. Προδοτικού γιατί αποτελούσε εκ των έσω προδοσία σε βάρος της Κύπρου. Το πραξικόπημα ήταν μέρος ενός οργανωμένου σχεδίου για παράδοση μέρους της Κύπρου στους τούρκους και στο οποίο συμμετείχαν συνειδητά τόσο ελλαδίτες όσο και ελληνοκύπριοι. Χουντοφασιστικού γιατί οργανώθηκε από τη ελληνική χούντα, εκτελέστηκε από την ελεγχόμενη από χουντικούς έλληνες αξιωματικούς “Εθνική” Φρουρά και τη φασιστική ΕΟΚΑ Β΄ που είχε ιδρύσει προ δύο-τριών χρόνων ο Γρίβας. Και τουρκοφόρου γιατί έδωσε την πολυπόθητη αφορμή και ευκαιρία στην Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο και να καταλάβει το 37% του εδάφους. Γνωστό τοις πάσι τι έφερε η εισβολή. Νεκρούς, τραυματίες, αιχμάλωτους, αγνοούμενος, πρόσφυγες, εγκλωβισμένους, κατοχή, αίμα, θάνατο, καταστροφές, πόνο...

***************************

Δόξα και τιμή

Εμείς τιμούμε σήμερα [μ’ αυτήν μας την ανάρτηση] όσους αντιστεκόμενοι στο πραξικόπημα και στον φασισμό και υπερασπιζόμενοι τη Δημοκρατία και τη νομιμότητα έδωσαν γι’ αυτό το σκοπό και τη ζωή τους.  Ενδεικτικά αναφέρουμε τους κάτωθι:

Κώστας Μισιαούλης,

Σωτήρης Αδάμου

Γεώργιος Χατζιηστεφανής

Αντρέας Θοδοσίου,

Γεώργιος Χαραλάμπους,

Αντρέας Κουρτέλλης,

Αντρέας Κέστας,

Χριστάκης Κόμπος,

Πάμπος Χριστοφή,

Τάσος Χριστοφή,

Παντελής Χαραλάμπους,

Ματθαίος Ματθαίου,

Νίκος Φλουρέντζου,

Κωστάκης Ευαγόρου,

Αντρέας Ιορδάνους,

Αντρέας Μακαρίου

Για να δούμε για ποιους απ’ αυτούς τους πραγματικούς(!) ήρωες θα κάμουν αύριο ρεπορτάζ τα κυπριακά κανάλια για να μας περιγράψουν τη ζωή και τα όνειρα τους, όπως έκαμαν τις προάλλες και με τα θύματα της [προ διετίας] έκρηξης στη Ναυτική Βάση στο Μαρί... Όσα χρόνια κι αν περάσουν κι ενόσω είμαστε εν ζωή θα κρατούμε ζωντανές τις μνήμες για ‘κείνες τις αποφράδες μέρες!

Για να ΣΑΣ μεταφέρουμε το κλίμα εκείνων των ημερών θα ΣΑΣ παραπέμψουμε στην 12η ανάρτηση μας του 2008...

Επίσης θα παραθέσουμε δύο κείμενα του χρονογράφου Αντρέα Κούνιου [σημ. 15/7/2013: ενός κοσμοπολίτη με δεξιές καταβολές δημοσιογράφου] που περιγράφουν εικόνες, καταστάσεις και αντιδράσεις ανθρώπων κατ’ εκείνες τις μέρες...

*******************************

“Την ημέρα που έγινε το πραξικόπημα”

[τού Αντρέα Κούνιου, “Αλήθεια” 3/11/2010, στήλη “Εν Δηκτικά”]

{Οι υπογραμμίσεις και επιχρωματώσεις είναι δικές μου}... 

“Ο Παναγιώτης Κ. φώναξε «Ζήτω η Δημοκρατία», «Ζήτω η Ελευθερία». Δίστασε να φωνάξει «Ζήτω η Ένωσις» γιατί, αν και ενωτικός έως τα μπούνια, αισθανόταν ανασφαλής. Κάτι δεν του πήγαινε καλά με το πραξικόπημα, κάτι προσγείωνε τον εθνικό του πόθο. Όμως, για να μην δώσει ικανοποίηση στα κομμούνια που πρέπει, κάποια στιγμή, να γίνουν σαπούνια, φόρεσε το καλύτερό του χαμόγελο, το χαμόγελο της Δευτέρας, και εμφανίστηκε στην πλατεία του χωριού, κοτσονάτος σαν πετεινός.

Η αλήθεια είναι πως δεν ανήκε στην ΕΟΚΑ Βήτα, και όσες φορές προσεγγίστηκε από τομεάρχες τους γύρισε διπλωματικά την πλάτη. Εγώ, μάγκες, βλέπω αίμα και κατουριέμαι, και εσείς μου λέτε να πάρω όπλο; Εντούτοις, έζησε, έστω και νοερά, τις στριγκλιές από τις ερπύστριες, τον αντίλαλο των πυροβολισμών και μέθυσε μόλις έμαθε ότι ο Μακάριος είναι νεκρός. Στο στομάχι του καθόταν, ο ανθενωτικός, ο επίορκος, ο Κάστρο της Μεσογείου, που το έπαιζε και μεγάλος ηγέτης.

Ο Αντώνης Ν. δάγκωσε τα χείλη του μέχρι που μάτωσαν.

 Όχι, όχι, δεν θαύμαζε τον Μακάριο αλλά, υπό τις περιστάσεις, θεωρούσε ότι η εξόντωσή του θα άνοιγε την πόρτα στην Τουρκία. Και, γενικότερα, ως γνήσιος αριστερός απεχθανόταν τη βία. Πόσο μάλλον τώρα που την εξέφραζε μια παράνομη οργάνωση της οποίας τα μέλη, από το πρωί, γυρίζουν σαν αλλόφρονες από χωριό σε χωριό και ζητάνε να πάρουν εκδίκηση. Εκδίκηση από ποιον και γιατί; Κατάπιε φοβισμένος την ερώτηση, και ρούφηξε τον καφέ του, στο οίκημα των Λαϊκών Οργανώσεων.

 Οι ομοϊδεάτες μαζεύτηκαν γύρω του, όπως μαζεύονται τα έντομα γύρω από το φως της λάμπας. Άντεξε ένα λεπτό και μετά ξέσπασε: και τι θέλετε ακριβώς από εμένα; Να βγω αντάρτης στα βουνά; Αφήστε πρώτα να δούμε πώς θα πάνε τα πράγματα, και αναλόγως πράττουμε. Η δεύτερη γουλιά του καφέ είχε γεύση φυτοφάρμακου. Ως περιβολάρης, μπορούσε να την ξεχωρίσει από χίλια μίλια απόσταση...”

********************************

“Οι Κόκκινοι”

[με τον Αντρέα Κούνιο, “Αλήθεια” 13/7/2013, στήλη “Εν

Δηκτικά”, σελ. 11]

{Οι υπογραμμίσεις και επιχρωματώσεις είναι δικές μου}... 

“Ο διοικητής ξερόβηξε για να καθαρίσει ο λαιμός του, έσβησε με θυμό το τσιγάρο στο σταχτοδοχείο, έσπρωξε στο συρτάρι το περιοδικό «Σκάνδαλο», στο εξώφυλλο του οποίου πόζαρε γυμνή μια Αμερικανίδα ηθοποιός, πάτησε την εσωτερική γραμμή, «πες στο λοχαγό να τσακιστεί να έρθει εδώ», ο γραφέας του Τρίτου ειδοποίησε τον λοχαγό ο οποίος, παρότι πέταξε μια βρισιά, τσακίστηκε και πήγε εκεί. Εκεί τον υποδέχτηκε με κατεβασμένες προβοσκίδες ο διοικητής, του είπε, σε άτονο ρυθμό, «κάθισε», άπλωσε τον ονομαστικό κατάλογο, «έχεις σημειώσει τους Κόκκινους, όπως είχαμε συνεννοηθεί;» «Ασφαλώς, κύριε διοικητά» απάντησε εθνικά υπερήφανος ο λοχαγός και τέντωσε τις κεραίες των αυτιών του, σίγουρος ότι δεν επρόκειτο για τυπική συνάντηση. Αλλιώς, γιατί να τον κουβαλούσε στο διοικητήριο, μεσημέρι 13ης Ιουλίου 1974, ενώ οι μισοί φαντάροι βρίσκονταν με άδεια, άρον-άρον; «θα σου εξομολογηθώ κάτι, κύριε λοχαγέ, αλλά πρέπει να μείνει εντελώς μεταξύ μας. Απαιτώ πλήρη εχεμύθεια. Υπάρχει περίπτωση τη Δευτέρα να λάβουμε μέρος σε στρατιωτικές επιχειρήσεις και, ως εκ τούτου, χρειάζομαι τους καλύτερους φαντάρους. Τους Γαλάζιους, αν εννοείτε τι εννοώ». «Μα φυσικά εννοώ τι εννοείτε. Παιδιά είμαστε; Γι’ αυτό, έχω βάλει σημάδι δίπλα στους Κόκκινους».

«Tο πρόβλημα», συνέχισε τη ρητορική του ο διοικητής, «είναι πως θα χρειαστούμε και λίγους Κόκκινους, ώστε η μονάδα να είναι τουλάχιστον ποσοτικά συμπληρωμένη. Επομένως, θα με βοηθήσεις να ξεχωρίσω τους λιγότερο Κόκκινους; Ή, για να ακριβολογώ, τους λιγότερο επικίνδυνους Κόκκινους;» «Στις διαταγές σας, κύριε διοικητά, άλλωστε τους ξέρω σαν τον παρά τον κάλπικο. Μόνο που θα χρειαστεί να μου δώσετε για λίγα λεπτά τον κατάλογο». «Είναι δικός σου» αντιγύρισε ο διοικητής, και πρόσθεσε: «Μέχρι να τελειώσεις, θα πεταχτώ στο διπλανό τάγμα όπου θα έχω μία εις βάθος συζήτηση με τον αγαπητό συνάδελφο που, όπως υποψιάζομαι, κάτι περισσότερο γνωρίζει από εμένα». Φόρεσε το πηλήκιο, ίσιωσε το μουστάκι, βρόντηξε την πόρτα και ο λοχαγός, αφηνιασμένος σαν άλογο, επέλεξε τους λιγότερο επικίνδυνους Κόκκινους, τρίβοντας τα χέρια από ικανοποίηση καθώς, σε αντίθεση με τον διοικητή του που μασούσε τα λόγια του, αυτός έπαιρνε όρκο ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις λέγονταν μονολεχτικά «πραξικόπημα». Και πραξικόπημα με Κόκκινους δεν μπορεί να γίνει.”

Anef_Oriwn

[τιμούμε τους αγωνιστές της Αντίστασης]

Κυριακή 14/7/2013

Ανάρτηση 117/2013 – [έκτακτη, επίκαιρη, κριτική συνειδησιακή, ενστικτώδης, πολιτική, Αριστερή, φιλο-μεταναστευτική, της Βουλής] – Σε τι διαφέρουμε ΕΜΕΙΣ (οι Αριστεροί) από τους άλλους;

Τζιείνον το “δκιαολούιν” μέσα μου, που εγώ το ονομάζω ένστικτο,  τζιαι που “συμπουργκά” [υποκινεί, ερεθίζει, προκαλεί] τη συνείδηση μου να αντιδρά αμέσως και ίσως και παρορμητικά [και χωρίς πολλή σκέψη] με αρνητικό και επικριτικό τρόπο σε κάποια γεγονότα, συμβάντα, happenings και events, πάλαι με ταλαιπωρεί τζιαι με νεκατώνει που τα χτες που άκουσα τα νέα! [Ο Χατζιής, ο ελλαδίτης ανθρωπιστής τραγουδοποιός λαλεί το [αυτό που ΕΓΏ ονομάζω «ένστιχτο», “Συνείδηση”.  Και μπορεί και σ’ ΕΜΕΝΑ να ισχύει το ίδιο! Να είναι η ανήσυχη Αριστερή ΜΟΥ συνείδηση που με «ταράζει» και μ’ αναστατώνει όταν ακούω τέτοιες ειδήσεις...

Τι είναι αυτό όμως που υποσυνείδητα απόρριψε το ένστιχτο μου κι έκανεν την [Αριστερή] συνείδηση μου να «συγχυστεί» και να διαμαρτυρηθεί;

«Ομόφωνα(!!!), [είπαν στις ειδήσεις κι έγραψαν στον Τύπο] 

η Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων ψήφισε σε νόμο νομοσχέδιο και κανονισμούς για την παραχώρηση κουπονιών αντί χρημάτων στους αιτητές πολιτικού ασύλου και τους δικαιούχους ειδικής προστασίας»... «Μα ούλλοι», είπα μέσα  μου, «κι αυτοί της Αριστεράς»;  

Δεν βρέθηκε ένας να πει πως τέτοιες απόλυτες και μονοκόμματες πρακτικές υποβαθμίζουν και προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια; Πού να βρεθεί! Ή ακολουθούμε την κομματική γραμμή ή όχι; Όμως ρε Συντρόφια, πώς διαφέρουμε ΕΜΕΙΣ από τους άλλους; Δεν ΣΑΣ προβληματίζει που συνταχτήκαμε με τους Κουλίες, τους Περτίτζιηες, τους Βαρνάβες, τους Θεμιστοκλέους, τους Κυπριανού, τους Προκοπίου; Δεν εσσιήζαμεν μέχρι εσχάτως τα ιμάτια μας τζιαι ελαλούσαμεν ότι «τούτοι» εν ξενόφοβοι, ρατσιστές τζιαι απάνθρωποι, όταν αυτοί ως κύμβαλα αλλάζοντα φωνασκούσαν για τους μετανάστες; Ότι ΜΑΣ παίρνουν τις δουλειές, ότι τους επρίσαμε στα επιδόματα, ότι τους δίναμε επιταγές μερικών χιλιάδων ευρώ [τις οποίες φωτοτυπούσαν και παρουσίαζαν από τηλεορασεως], ότι δεν προσφέρουν τίποτε στην πατρίδα, ότι τρων τζιαι κάθονται; Εν ελαλούσαμεν ότι εν ψέματα που λεν και διαδίδουν; Τώρα γιατί εσυνταχτήκαμεν και «ομοφωνήσαμε» μαζί τους, χωρίς να πούμεν έστω τζιαι δκυο-τρεις κουβέντες διαφορετικές; Κουβέντες που να αναδεικνύουν και τη διεθνιστική και ταξική πτυχή του θέματος και που να προβάλλουν τις δικές μας προσεγγίσεις πάνω στο μεταναστευτικό και το προσφυγικό; Φοβηθήκαμε τη μοναξιά της διαφορετικής άποψης, ή ότι θα ΜΑΣ κατηγορούσαν ότι κοιτάζουμε τους ξένους κι όχι τους δικούς μας; 

Ας δούμε όμως, [αφού οι “δικοί” μας δεν τα ‘παν] τι λέει ο Δώρος Πολυκάρπου της ΚΙΣΑ σε διαδικτυακή παρέμβαση του για την «ομόφωνη»(!) απόφαση της Βουλής:

“Νομίζετε ότι τρώμε όλοι κουτόχορτο? Έχει ψηφιστεί ένας νόμος που αφορά 200 αιτητές ασύλου οι οποίοι σε ποσοστό του συνόλου των ληπτών δημόσιων βοηθημάτων ήταν αμελητέο … απλά για σκοπούς δημαγωγίας και εντυπώσεων! Χωρίς μελέτη για το πόσα θα στοιχίσει στο φορολογούμενο το «νέο» αυτό σύστημα «διανομής πόλιπιφ και πατανιών» και ποιοι όπως και το 74 θα το κάνουν επιχείρηση να βγάλουν λεφτά στην πλάτη και αυτών των φτωχών προσφύγων! Δηλαδή τώρα οι αιτητές ασύλου θα πηγαίνουν με τις σακούλες κάθε πρώτη του μήνα στα γραφεία ευημερίας να παραλαμβάνουν τρόφιμα? Και το παιδί που δεν του αρέσει το ένα ή το άλλο είδος που θα «δίνεται» θα του λέει ο γονιός «φάτω μάνα μου, τούτο μας έδωκε το γραφείο ευημερίας». Ε ρε ευρωπαϊκή ανθρωπιστική κοινωνία να σου λάχει!

 Ή μήπως θα τους δίνονται κουπόνια τα οποία θα εξαργυρώνουν μόνο σε συγκεκριμένα εμπορικά συγκροτήματα τα οποία έχουν τις ανάλογες σχέσεις με τους κρατούντες και το σχετικό οικονομικό εκτόπισμα για να υποβάλουν «τις πιο συμφέρουσες προσφορές». 

 Μήπως όμως όλα αυτά να στοχεύουν αλλού και κάποιοι που σήμερα χαριεντίζονται αύριο να κλαίνε? Μήπως οι κυβερνώντες να άρχισαν να «πειραματίζονται» για το τι θα κάνουν εάν τον επερχόμενο χειμώνα κηρύξουμε πτώχευση ή μείνουμε χωρίς ρευστά και επομένως τα άτομα των ευάλωτων ομάδων στο σύνολο τους δεν θα μπορούν πλέον να παίρνουν μετρητά?

 Το σίγουρο είναι ότι η Κύπρος με αυτό το μέτρο θα διασυρθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη αν όχι παγκοσμίως και ενδεχομένως να πληρώσει ένα πρόστιμο για παραβίαση του ευρωπαϊκού κεκτημένου πολύ μεγαλύτερου από τα ψίχουλα που σήμερα δίνουμε σε αυτούς τους ανθρώπους και τα οποία στο τέλος καταλήγουν στους κύπριους ιδιοκτήτες στέγης και στις τοπικές εμπορικές μικροεπιχειρήσεις (καταστήματα & σουπερμάρκετ). 

Ζήτω οι Κουλίες αυτού του τόπου! Κατάφεραν μέσα σε δύο χρόνια προπαγάνδας να πείσουν και τους 56 Βουλευτές να ψηφίσουν ομόφωνα ένα ρατσιστικό νομοσχέδιο που κάθε άλλο παρά προβλήματα θα λύσει!”

Βρε, «δεν βαριέσαι αδελφέ», 
που θα ‘λεγε κι ο κάθε “κυρ-Παντελής”, που «έχει κατάστημα κάπου στη γη, ... [και] ... πουλά εμπόρευμα, βγάζει λεφτά»... Και τέλος πάντων, πολύ προβληματική τελικά αυτή η συνείδηση μου! Ρε gamoto, «μήπως θα σώσω εγώ αυτόν τον κόσμο; [...] Εγώ [...] θα κοιτάξω αυτούς του ψωμολίμηδες»; Τώρα το παν είναι να σώσουμε τον “εθνικό” καπιταλισμό και την Πατρίδα μας!

Όμως η συνείδηση μου εξακολουθεί να με σκουλουντρά: «Και είναι οι διακόσιοι αιτητές πολιτικού ασύλου το πρόβλημα;»  Έλα ντε, που οι σοφοί της Βουλής μας [εν τη σοφία τους] αποφάνθηκαν πως είναι!!! Λέτε κάπου να κάνω ΕΓΩ λάθος; 

********************************

Υστερόγραφον 1:

Και παρεμπιπτόντως εκεί στη Μενόγεια τι συμβαίνει; Τι καθεστώς επικρατεί εκεί; Πριν μερικές εβδομάδες λόγω των επεισοδίων που προκλήθηκαν κατά τις διαμαρτυρίες Σύριων αιτητών ασύλου, άκουσα σε ρεπορτάζ στις ειδήσεις στο ΡΙΚ1, να ονομάζονται τα εκεί υποστατικά ως «φυλακές» και «κρατητήρια»...  Τελικά εν φύλακες που φτιάξαμε για να μαντρώνουμε τον κόσμο;

Υστερόγραφον 2:

Πολύ λίγα πράματα παρακολούθησα από τη σημερινή διάσκεψη Τύπου τού “Δεσμεύομαι_Δεν_Θα_Δεχτώ_Κούρεμα”. Και τα λίγα που παρακολούθησα μου ήταν αρκετά για να συμπεράνω ότι το δούλεμα [περί πολλών και διαφόρων] συνεχίζεται! Κάποια στιγμή πήγε να το παίξει και θυμωμένος κι απείλησε τους επιχειρηματίες ότι αν δεν τηρήσουν τα συμφωνηθέντα σε σχέση με τη φιλελευθεροποίηση του ωραρίου των καταστημάτων θα το άρει... Ε, τζιαι σιγά τα ωά!  

Anef_Oriwn

[νευριασμένος, στεναχωρημένος και ταλαιπωρημένος που την συνείδηση του]

Παρασκευή 12/7/2013 

Ανάρτηση 116/2013 – [δικαστική, νομικο-πολιτική, Μαρι-ακή, κριτική] – Μερικές πρώτες εκτιμήσεις και σχόλια πάνω στην απόφαση του Κακουργιοδικείου στη Λάρνακας για την έκρηξη στο Μαρί...

Εισαγωγικά:

Δυο ακριβώς χρόνια μετά την έκρηξη στο Μαρί στις 11 του Ιούλη του  2011 κατά την οποία σκοτώθηκαν 13 άτομα [στρατιωτικοί και πυροσβέστες], το τριμελές Μόνιμο Κακουργιοδικείο που συνεδρίαζε στη Λάρνακα, ανακοίνωσε σήμερα την πολυ-αναμενόμενη απόφαση του από 500 και βάλε σελίδες. [Πήρε κάπου 5 ώρες στον Πρόεδρο του Κακουργιοδικείου να διαβάσει την απόφαση. Τώρα γιατί επέλεξαν να ανακοινώσουν την απόφαση τους  δυο μέρες πριν την επέτειο της έκρηξης, οι ίδιοι ξέρουν. Αλλά κι ΕΜΕΙΣ δικαιούμαστε να κάνουμε υποθέσεις μας, όπως ας πούμεν να παίξουν, ή/και να φορτίσουν περισσότερο τους συγγενείς των θυμάτων; Τελικά όμως οι πλείστοι εκ των συγγενών δεν έμειναν ικανοποιημένοι με την απόφαση αλλά ούτε και με την όλη νομική διαδικασία. Κάποιοι έχουν και παράπονα από τον Γενικό Εισαγγελία για τον χειρισμό της υπόθεσης. Εύλογο είναι το ερώτημα τους γιατί εξαιρέθηκε από κατηγορούμενος  ο Αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Γεωργιάδης. Ευτυχώς που σήμερα ο Πρόεδρος διόρισε τον Ρίκκο ως νέο Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα κι έτσι θα ξεκινήσει η αναμόρφωση της Γενικής Εισαγγελίας]... 

Σύμφωνα με την απόφαση αθωώθηκαν ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού και ο τέως Υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς Σάββας Αργυρού. Ο πρώην Υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας, κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία εξ αμελείας και πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης˙ η ποινή που μπορεί να του επιβληθεί μπορεί να φτάσει μέχρι και τη διά βίου φυλάκιση. Ο Διευθυντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ανδρέας Νικολάου και οι τελούντες σε διαθεσιμότητα Υποδιευθυντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Χαράλαμπος Χαραλάμπους και Διοικητής της ΕΜΑΚ Αντρέας Λοϊζίδης κρίθηκαν ένοχοι για πρόκληση θανάτου [κι όχι ανθρωποκτονίας] λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης [κοντολογίς εξ αμελείας] , κάτι που προνοεί  μέχρι τέσσερα χρόνια φυλακή. Με δκυο λόγια έφαν την ο Παπακώστας ένας γέρος πέραν των 70 χρονών, ο οποίος ενημερωνόταν από άλλους [τους ανώτατους στρατιωτικούς ηγέτες της “Εθνικής” Φρουράς] για την επικινδυνότητα του φορτίου. Τζι’ έφαν την κύρια για τις (μη) πολιτικές του αποφάσεις, ενώ ο Μάρκος Κυπριανού αθωώθηκε για τις (μη) πολιτικές του αποφάσεις!

Πιο κάτω θα σχολιάσω μερικά σημεία της Απόφασης των κυρίων κυρίων Κακουργοδικών, όπως αυτά περιήλθαν στην αντίληψη μου μέσα από το διαδίκτυο και τις ειδήσεις από τηλεοράσεως. Το διευκρινίζω αυτό γιατί ίσως κάποια πράματα να μην έχουν μεταφερθεί σωστά από τους δημοσιογράφους...

*************************

Πρώτα σχόλια και εκτιμήσεις ΕΜΟΥ του Ιστολόγου

Κατ’ αρχάς να δηλώσω ότι οι κρίσεις, οι επικρίσεις, σχόλια, οι παρατηρήσεις και τα ερωτήματα μου είναι κύρια πολιτικά κι όχι νομικά καθότι δεν χαμπαρίζω ΤΙΠΟΤΙΣ από Δικονομία και Νομικά! Πέραν τούτου αν και έχουν να πουν πως οι αποφάσεις των δικαστηρίων είναι σεβαστές [και να τις αμφισβητήσουμε τι θα πετύχουμε] εγώ θα πω τα δικά μου χωρίς φόβο και με πάθος! Και μου είναι αδιάφορο αν θα με πουν βλάσφημο και ιερόσυλο!

Έχουμε και λέμε, λοιπόν...  

1. Οι κακουργοδίκες στην απόφαση τους ανάφεραν ότι οι Χαραλάμπους και Λοϊζίδης είχαν ίδιαν αντίληψη για τους κινδύνους έκρηξης των  εμπορευματοκιβωτίων [των γεμάτων με  πυρομαχικά ή/και πυρίτιδα] και ότι όφειλαν να ενεργήσουν για ενημέρωση των υφισταμένων τους και ειδικά της ΕΜΑΚ, δηλ. των έξι πυροσβεστών που πήγαν στη Βάση για να κατασβήσουν [δήθεν] φωτιά. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο Λοϊζίδης δεν είπε στον αρχιλοχία Παπαδόπουλο να μείνει μακριά από τη φωτιά και ότι δεν έδωσε συμβουλές να μείνουν μακριά και να κρατήσουν απόσταση. Αν λοιπόν, ο Κώστας Παπακώστας κρίθηκε ένοχος [ως ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός για την προϊστάμενος της “Εθνική” Φρουρά] για ανθρωποκτονία λόγω της ΜΗ λήψη των απαραιτήτων πολιτικών αποφάσεων [προφανώς και ένεκα της ελλιπούς ενημέρωσης που είχε για την επικινδυνότητα του φορτίου από τους στρατιωτικούς], τότε Χαραλάμπους και Λοϊζίδης που «είχαν [και] ίδιαν αντίληψη για τους κινδύνους έκρηξης» γιατί κρίθηκαν ένοχοι ΜΟΝΟ για πρόκληση θανάτου εξ αμέλειας ή «αλόγιστης πράξης»; Ποια ήταν η «αλόγιστη πράξη» τους και τι εννοούν με τον όρο «αλόγιστη πράξη»; Πως ό,τι (δεν) έκαμαν προ της έκρηξης συνέβη εν ώρα απουσίας των λογικών τους;         

2. Και πάμε στο επόμενο σημείο που εγείρει παρόμοια ερωτήματα: Στην απόφαση αναφέρεται ότι τα θύματα [γιατί άραγε τους είπαν «θύματα» κι όχι ήρωες;], ο  Πλοίαρχος Ανδρέας Ιωαννίδης και ο Αρχιλοχίας της Πυροσβεστικής Ανδρέας Παπαδόπουλος, είχαν αντίληψη του «κινδύνου θανάτου», αλλά έμειναν εκεί και δεν διέταξαν εκκένωση της βάσης εξαιτίας των παραλείψεων των κατηγορουμένων Α. Νικολάου, Χ. Χαραλάμπους και Α. Λοϊζίδη. Οι δύο νεκροί που αναφέρονται πιο πάνω και δη ο Πλοίαρχος Ιωαννίδης [ανώτατος στρατιωτικός αξιωματικός] δεν μπορούσαν να εκτιμήσουν τους κινδύνους [δεν σχημάτισαν «ιδίαν αντίληψη»] και να διατάξουν την εκκένωση της Βάσης; Κι αν οι παραλείψεις των Α. Νικολάου, Χ. Χαραλάμπους και Α. Λοϊζίδη  προκάλεσαν τον θάνατο των 13 αξιωματικών, στρατιωτών και πυροσβεστών, τότε γιατί «τούτοι» κρίθηκαν ένοχοι για «πρόκληση θανάτου [κι όχι ανθρωποκτονίας] λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης». Ήταν αυτές οι παραλείψεις «αλόγιστες»;  

3. Στην απόφασή του, το Κακουργιοδικείο αναφέρει ότι κατά την ημέρα της έκρηξης στη ναυτική βάση ο Ιωαννίδης, ο Παπαδόπουλος, αλλά και οι υπόλοιποι βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια χωρίς προηγούμενο κρίση και με δύσκολα διλήμματα. Επίσης αναφέρεται ότι ο Ιωαννίδης δεν είχε καμιά αρμοδιότητα, μέσα σε ένα χώρο όπου είχε την ευθύνη, χωρίς όμως να έχει ευθύνη για το ίδιο το φορτίο. Και γενικώς δεν είχε γίνει καμιά προεργασία προς αντιμετώπιση ενδεχόμενης κρίσης. Κάτι ΔΕΝ γωνιάζει δαμέ! Μα καλά πώς γίνεται ο Πλοίαρχος Ιωαννίδης κότζαμ ανώτατος αξιωματικού του [ένδοξου] Στρατού ΜΑΣ να ΜΗΝ είχε [τελικά] «ιδίαν αντίληψη» για την επικινδυνότητα του φορτίου ή/και του «κινδύνου θανάτου»; Δεν βγάζανε τόσους μήνες σκοπιές παρά tα containers οι στρατιώτες/ναύτες της Βάσης για να φυλάνε τα πυρομαχικά που ήταν εκεί; Δεν υπήρχαν κίνδυνοι; Ποιος θα έδινε οδηγίες/διαταγές, ή/και θα οργάνωνε ασκήσεις ως «προεργασία προς αντιμετώπιση ενδεχόμενης κρίσης»; Δεν ισχύει και για τους δύο νεκρούς αξιωματικούς του Ναυτικού [τους Ιωαννίδης και Λάμπρου] η υποβάθμιση των κινδύνων από το φορτίο και παράβλεψη του ορατού κίνδυνου έκρηξης, για το οποίο οι τρεις κακουργοδίκες διαπίστωσαν για τους Παπακώστα και Κυπριανού; Κι αν την ώρα της κορύφωσης της κρίσης δεν υπήρξε ΚΑΜΙΑ ανταπόκριση από την ηγεσία του ΓΕΕΦ [και κυρίως από τον Αρχηγό της “Εθνικής” Φρουράς – αλήθεια τι να γίνεται «τούτος»] για οδηγίες και διαταγές, άρα υπήρξε αδράνεια, τότε γιατί ανάμεσα στους κατηγορούμενους δεν περιλαμβάνονται και ο Αρχηγός της “Εθνικής” Φρουράς και άλλοι ανώτατοι αξιωματικοί; [Ο ένας και μοναδικός στρατιωτικός που κατηγορήθηκε, αθωώθηκε!]...  Και τέλος πάντων, αφού ο Ιωαννίδης δεν έβρισκε κανένα για να του δώσει οδηγίες για το τί θα κάμει, γιατί δεν προχώρησε από μόνος του σε κάποιες αποφάσεις; Δεν εκτίμησε σωστά την κατάσταση, ή δεν είχε «ιδίαν αντίληψη»;

4. Σύμφωνα με το Κακουργιοδικείο ο Παπακώστας κρίθηκε ένοχος γιατί είχε την «εποπτεία» της “Εθνικής” Φρουράς και ότι «εθελοτυφλούσε» για τους κινδύνους. Το ίδιο όμως δεν ισχύει και για τους στρατιωτικούς; Η διαπίστωση του Κακουργιοδικείου για «πλήρη και καθολική δυσλειτουργία του κράτους στην υπόθεση της έκρηξης των εμπορευματοκιβωτίων στο Μαρί» δεν αναδεικνύει και την αναποτελεσματικότητα των στρατιωτικών αρχών από τους (μη) χειρισμούς τους; Μήπως ήταν συνειδητή αυτή η κίνηση να μην υπάρξουν ανάμεσα στους καταδικασθέντες και στρατιωτικοί; Ποιες οι ευθύνες του νυν Γενικού Εισαγγελέα γι’ αυτό;  

5. Το Κακουργιοδικείο αναφέρει, επίσης, ότι η μαρτυρία Συνταγματάρχη Γεώργιου Γεωργιάδη κρίνεται ύποπτη και μολυσμένη και είχε ελατήριο τη μετάθεση των ευθυνών στους κατηγορούμενους και πως  το φορτίο με τα πυρομαχικά είχε αφεθεί στη τύχη του. Άραγε γιατί ο Γενικός Εισαγγελέας τον απάλλαξε από τις όποιες κατηγορίες για να τον χρησιμοποιήσει ως μάρτυρα κατηγορίας; [Ο Γεωργιάδης ήταν ο στρατιωτικός που έλεγε ότι δεν υπήρχε κίνδυνος έκρηξης! Όπως μάλιστα αναφέρεται στην απόφαση, οι Χαραλάμπους και Λοϊζίδης ισχυρίστηκαν ότι ο Γ. Γεωργιάδης τους έλεγε ότι η πυρίτιδα καίγεται αλλά δεν εκρήγνυται και πως δεν είχαν αντίληψη ότι η πυρίτιδα ήταν εκρηκτικό υλικό.]...

6. Ο Μάρκος Κυπριανού αθωώθηκε γιατί το Υπουργείο του δεν είχε τον έλεγχο του φορτίου και ότι απλά διαχειριζόταν την πολιτική πτυχή του θέματος. Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν εγείρεται θέμα πολιτικών ευθυνών και ότι καλώς λήφθηκε η πολιτική απόφαση για εκφόρτωση του φορτίου; Η αθώωση του πρώην Υπουργού Εξωτερικών και η επικείμενη καταδίκη του πρώην Υπουργού Άμυνας μπορεί να αποτελεί και ένδειξη για την ορθότητα της απόφασης για εκφόρτωση του φορτίου και αναδεικνύει τα προβλήματα ένεκα της ελλειμματικής φύλαξης του;   

7. Η επιλογή του χώρου φύλαξης των εμπορευματοκιβωτίων [στο Βασιλικό κοντά στον ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό] ήταν λανθασμένη όπως και ο τρόπος που τοποθετήθηκαν τα containers. Ποιοι όμως ήταν οι αρμόδιοι που πήραν αυτή την απόφαση; Τελικά ΜΟΝΟ ο Κώστας Παπακώστας έφταιε για την έκρηξη και το θάνατο 13 πλασμάτων και οι πλημμελείς ενέργειες τριών άλλων ατόμων; Μα ΚΑΝΕΝΑΣ στρατιωτικός;

8. Τέλος, και μια κακία: Λέμε «κάθειρξη» κι όχι «κάθαρξη!

***************************

Επίλογος:  

Όπως είπα και πιο πάνω δεν είμαι νομικός, γι’ αυτό και οι τοποθετήσεις μου σε σχέση με την απόφαση του Κακουργιοδικείου δεν είναι νομικές αλλά κυρίως πολιτικές. Γι’ αυτό και δεν θα παραλείψω να θίξω και τις αναφορές που έγιναν από διαφόρους για ευθύνες του τέως Προέδρου Χριστόφια. [Κι αυτό κι από συγγενείς που αναζητούν εκδίκηση και πολιτικούς, κύρια από τους (συγ)κυβερνώτες που προσπαθούν να κεφαλοποιήσουν πολιτικά οφέλη]... Μυρίζομαι μια νέα εκστρατεία/σταυροφορία δυσφήμησης της Αριστεράς και δαιμονοποίησης του Χριστόφια. Ήδη απόψε ο ΑΝΤΕΝΑς προαγγέλλοντας με τίτλους τις ειδήσεις του, μας πέταξε ως πρώτο τίτλο το “Η απόφαση του Κακουργιοδικείου παραπέμπει σε ευθύνες Χριστόφια”! Ξανάγινε και αναφορά σε πολιτικές ευθύνες, λες και τα δικαστήρια εξετάζουν και καταλογίζουν κι αυτού του είδους τις ευθύνες. Είναι αυτό που επιδίωκαν με την Ερευνητική για την Οικονομία, αλλά δεν τους βγήκε τελικά. Αποκαλύφτηκαν όμως!

Εμείς προφανώς θα επανέλθουμε!  

Anef_Oriwn

[με έντονους προβληματισμούς και ενδοιασμούς για την απόφαση του Κακουργιοδικείου]

Τρίτη 9/7/2013

[για την 9^η Ιουλίου ρίξτε μια ματιά εδώ]

Ανάρτηση 115/2013 – [των παιδιών της Δεξιάς, της μίζας και της διαπλοκής, δεφτερο-αναγνωστική, εξ αναδημοσιεύσεως και αριστερο-κριτική] – Ένα κείμενο από τη “Δέφτερη Ανάγνωση” για τις διαπλοκές των παιδιών της Δεξιάς και μερικά σχόλια δικά μου για την αγοραπωλησία τουρκοκυπριακής γης στη Δρομολαξιά…

Εισαγωγικά και σχολιογραφικά

Την περασμένη Πέμπτη όταν μελετούσα τα κείμενα της τελευταίας έκδοσης [της Τετάρτης 3 του μηνός] της “Δέφτερης Ανάγνωσης” είχα αποφασίσει όπως με την πρώτη ευκαιρία [και πριν παρέλθει καιρός] αναδημοσιεύσω από εκεί ένα κείμενο που αφορούσε τον βίο και την πολιτεία τριών των ευυπόληπτων και άξιων τεκνών της Δεξιάς: του Χριστόδουλου Χριστοδούλου, του Ντίνου Μιχαηλίδη και τού Σωκράτη Χάσικου. Τίτλος του άρθρου,  Η κυπριακή διαπλοκή έχει πρόσωπο; Χ.Χριστοδούλου, Ντ. Μιχαηλίδης, Σ. Χάσικος .
Εμείς όμως θα μπορούσαμε να του δώσουμε και τον τίτλο,  
- “Αρματολοί και Κλέφτες” [θυμάστε που πριν μερικά χρόνια ο Χριστουδούλου κατηγορούσε τον Αναστασιάδη ότι δεν υπήρξε ούτε καν Ακριτόπουλο, δηλ. μέλος της μαθητικής νεολαίας της ΕΟΚΑ, άρα δεν τού ‘πρεπε να είναι Πρόεδρος του ΔΗΣΥ], ή 

- “Μαύρη μωρέ μαύρη είν’ η ζωή που κάνουμε, εμείς οι μαύροι κλέφτες”, ή 

- [κατά το “Παιδιά της Ελλάδος παιδιά”], “Παιδιά της Δεξιάς παιδιά”, ή 

- ακόμα και το “Όλοι θα ζήσουμε” [για τα «παιδιά που είχανε τον Ρήγα»!]...

Κοιτά όμως να δεις αγαπητέ my χρεντ, που τις τελευταίες μέρες οι εκ δεξιών συνήθεις ύποπτοι που μάχουνται να μας πείσουν ότι έχει τζι’ αριστερούς που εν διαπλεκόμενοι σε μίζες! Ένας Λιοτατής που τα Κοτσσιηνοχώρκα είπε σε κατάθεση του [που θα βρείτε εδώ] διάφορα “αποκαλυπτικά” [που σε πολλούς ήταν ήδη γνωστά]   σε σχέση με την γνωστή υπόθεση για την αγορά τουρκοκυπριακής γης στη Δρομολαξιά [κοντά στο Αεροδρόμιο] από το Ταμείο Συντάξεων της CYTA [και όχι την ίδια τη CYTA]. Στην αγορά εμπλεκόμενη ήταν και την εταιρεία του Προέδρου της “Αλκής” κου Λίλλη. Ο κος Λιοτατής στην κατάθεση του ενέπλεξε και τ’ όνομα του Νίκου Κατσουρίδη...  Ο blogger Strovoliotis επανεμφανιστεί και σε νέα ανάρτηση του μίλησε για «αριστερή υπόθεση» διαπλοκής και είπεν μας ότι «βασική [...] ενασχόληση [του Λίλλη, ήταν] και η προεδρία της ΑΛΚΗΣ – με σαφή ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά». Γιατί «αριστερή υπόθεση» ΔΕΝ κατάλαβα. Επειδή ο Λίλλης είπεν του Λιοτατή ότι ο Κατσουρίδης πήρε 1 εκατομμύριο ευρώ  και το κόμμα του μεγάλο ποσό, γιατί ο Λιλλης μπορεί να ήταν στα παιδικά του χρόνια ΕΔΟΝόπουλλο, όπως ίσως και ο Λιοτατής;

Εγώ πάντως θα το πω απευθυνόμενος στους Συντρόφους εκεί στα υψηλά δώματα κι αμαρτία ουκ έχω αν κακοφανιστούν. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω πόση αλήθεια περιέχουν τα λεγόμενα του  Λιοτατή και ούτε θα κάνω τον πράκτορα ή τον ντετέκτιβ για να το ανακαλύψω. Είναι προφανές ότι η κατάθεση του μπάζει από παντού. Κι όπως λέει και η Disdaimona στου Strovolioti: «Διάβασα την κατάθεση Λιοτατή [...] και εχω πολλες απορίες….δηλαδη πρεπει να πιστεψω πως ο Κατσουριδης πηρε 1 εκ. και το ΑΚΕΛ καποια πολλα λεφτα αλλα ο Άντρος δεν είχε ιδέα;…αλλα ήξερε π.χ ο Κυρίτσης και ο Κιττής, οτι το ΑΚΕΛ πηρε μίζα…ε καλά ποιος επηρεν αυτη τη μιζα εκ μερους του ΑΚΕΛ; ο καφετζής του κομματος;…εν σου φαινεται για μεγαλη πατατα εσενα αυτη η καταθεση;

είμαστε σιγουροι οτι αυτος ο Λιοτατής εννε λαμογιο;; Να πιστεψω πως δανεισε 1,6 εκ. έτσι χωρίς κερδος;; Ποιο κερδος θα ειχε, γιατι δεν το αναφερει; Δεν λεει καν, πως π.χ δανεισα 1,6 εκ. με την συμφωνια οτι θα παρω πισω 2 εκ.

Ποιός επιχειρηματιας δινει αυτα τα λεφτα χωρίς κερδος;»

Όμως αγαπητά Συντρόφια  αν δούμε το όλο θέμα και λίγο ιδεολογικοπολιτικά,
- Πρώτον, από πού κι ως πού ο Λιοτατής [ένας εκατομμυριούχος επιχειρηματίας] αποτάθηκε στο Κόμμα και προσωπικά στον Άντρο Κυπριανού αλλά και στο Προεδρικό για να διαμεσολαβήσουν ούτως ώστε «τούτος» να πάρει πίσω τα λεφτά [του] που δάνεισε στον Λίλλη;  Έστω και λανθασμένα, γιατί ένας επιχειρηματίας, ακόμα κι αν αυτός είναι φίλα προσκείμενος προς το ΑΚΕΛ ή με αριστερές καταβολές, να έχει τέτοια εντύπωση ; Και
- Δεύτερον, από πού κι ως πού το ΑΚΕΛ να ενσκήψει στα οικονομικά προβλήματα και στις δραστηριότητες κάποιων επιχειρηματιών, όταν φύσει και θέσει βρίσκεται σε συνεχή αντιπαράθεση με τα καπιταλιστικά συμφέροντα γιατί είναι τα συμφέροντα των εργαζόμενων που υπερασπίζεται και όταν συνεχώς κριτικάρει και καταδικάζει την κερδοσκοπική και εκμεταλλευτική φύση του καπιταλιστικού συστήματος;  

Περίπλοκα και πολύπλοκα τα ερωτήματα μου; Ίσως, όμως εδώ είναι η ουσία για έναν Αριστερό! Διότι αν κάποιο ΑΚΕΛικό στέλεχος είναι εμπλεκόμενο και διαπλεκόμενο σ’ αυτην την υπόθεση ΣΙΓΟΥΡΑ θα παει σπίτι του, όμως ένα Αριστερό κόμμα δεν μπορεί να μετατρέπεται σε διαμεσολαβητή έστω και σε δίκαιες(;) υποθέσεις επιχειρηματιών...  

Πάμε όμως στις διαπλοκές των άξιων παιδιών της Δεξιάς και της  Πατρίδας...

**********************************

Η κυπριακή διαπλοκή έχει πρόσωπο; Χ. Χριστοδούλου, Ντ. Μιχαηλίδης, Σ. Χάσικος

[από τη “Δέφτερη Ανάγνωση” της 3^ης Ιουλίου 2013]

{Οι υπογραμμίσεις και οι επιχρωματώσεις είναι δικές μου}...

Τη βδομάδα που πέρασε, η έννοια της διαπλοκής εμφανίστηκε ξαφνικά και ταυτόχρονα σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, που έδειχναν όχι μόνο ενδεχόμενες ατομικές περιπτώσεις διαπλοκής, αλλά που σηματοδοτούσαν και ένα πιθανό είδος ιστορικού – πορείας: από το Χ. Χριστοδούλου, στον Ντίνο Μιχαηλίδη και τις μίζες των πυραύλων, στο Σ. Χάσικο, υπουργό άμυνας της κυβέρνησης που διόρισε το Χριστοδούλου, και που συνεργάστηκε με το Μιχαηλίδη για να επανεκλεγεί.

***************************

Ο Χριστοδούλου δεν έχει δικαιολογίες;

Η αρχική αμηχανία του Χ. Χριστοδούλου, όταν η εφημερίδα Πολίτης αποκάλυψε το θέμα της παραχώρησης - δωρεάς - ενός εκατομμυρίου από συνεργάτη του κ. Βγενόπουλου στην κόρη του, αμέσως μετά την κάθοδο του έλληνα τραπεζίτη στην Κύπρο, φαινόταν ύποπτη. Όταν η εφημερίδα συνέχισε τις αποκαλύψεις, ο κ. Χριστοδούλου συνέχισε μια αμυντική στάση, που φαινόταν να δείχνει ότι δεν είχε τίποτα να πει. Ενώ, αρχικά, το ζήτημα ήταν γιατί πληρώθηκε το εκατομμύριο, ακολούθως αποκαλύφθηκε την Παρασκευή 28/6, ότι ουσιαστικά η πληρωμή του κ. Ζολώτα ήταν η μόνη πράξη της εταιρείας της κόρης του κ. Χριστοδούλου. Ο κ. Χριστοδούλου κατέφυγε όντως σε υπεκφυγές. Ουσιαστικά, η όλη υπόθεση φαίνεται πια να δείχνει μια δοσοληψία ανάμεσα στην ομάδα κεφαλαίων γύρω από τον κ. Βγενόπουλο και τον τότε διοικητή της κεντρικής – και με τα δεδομένα της τότε εποχής, η πιο λογική ερμηνεία αυτής της ανεξήγητης δοσοληψίας φαίνεται να ήταν η διευκόλυνση της νέας διοίκησης της Λαϊκής. Ο κ. Παρούτης πρόσθεσε δύο νέα ζητήματα στην υπόθεση:

1.  Η όλη υπόθεση φαίνεται να διερευνάται από την ελληνική «διεύθυνση κανονιστικής συμμόρφωσης της Marfin-Egnatia Bank» προς την ελληνική «αρχή καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες στις 2/5/2012.

2.  Το ότι ο κ. Χριστοδούλου ήταν «ο αποκλειστικός και εξουσιοδοτημένος» διαχειριστής του τραπεζιτικού λογαριασμού – ενώ ο ίδιος είχε δηλώσει στις 21/6, ότι ο ίδιος δεν είχε «καμία εμπλοκή» με την εν λόγω εταιρεία.

Την Κυριακή, η εφημερίδα επανήλθε με νέο πρωτοσέλιδο για το θέμα: σύμφωνα με αυτό οι εταιρείες του κ. Ζολώτα πήραν συνολικά 659 εκατομμύρια δάνεια από την Λαϊκή, ενώ οι εξασφαλίσεις ήταν μόλις 98 εκατομμύρια. Σύμφωνα, μάλιστα, με το δημοσίευμα η ανικανότητα των εταιρειών Ζολώτα, να αποκληρώσουν τα δάνειά τους, ήταν από τις αιτίες της διεύρυνσης των απωλειών της Λαϊκής – καταγράφοντας, όπως λέει, προβλέψεις για 494 εκατομμύρια μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2013.

Και θέτει το εξής ερώτημα, που αγγίζει το ευρύτερο πρόβλημα του τραπεζιτικού τομέα:

«Πώς και γιατί η Μαρφιν-Εγνατία ενέκρινε το τεράστιο χρηματοδοτικό άνοιγμα των 659 εκατομμυρίων στις εταιρείες του ομίλου Ζολώτα, όταν μάλιστα αυτές παρουσίαζαν σχετικά χαμηλά ίδια κεφάλαια, σε μια μάλιστα περίοδο που τα μισά από τα ποσά αυτά δόθηκαν, ενώ το θεσμικό έλεγχο των τραπεζών ασκούσε ως διοικητής ο κ.Χριστόδουλος Χριστοδούλου; Η εποπτική αρχή μπορεί να μην έχει λόγο τόσο στην ροή κεφαλαίων, νομιμοποιείται όμως να ελέγχει τη διασπορά των κεφαλαίων και να διασφαλίζει ότι δεν παρουσιάζεται υπερσυγκέντρωση επενδυτικών δανείων σε ένα τομέα της οικονομίας. Το έκανε αυτό η Κεντρική επί κ. Χριστοδούλου, αλλά και επί του διαδόχου του Αθ. Ορφανίδη;»

Η επίθεση, όπως γράψαμε και στην προηγούμενη έκδοση, σηματοδοτεί μια σημαντική μετακίνηση της εφημερίδας, αλλά και ένα είδος έκθεσης για τον κ. Χριστοδούλου, ο οποίος παρά τα ειρωνικά σχόλια που ακούγονταν για το άτομό του - για το πώς έφτασε στην θέση του διοικητή της κεντρικής κλπ - είχε κτίσει ένα είδος προφίλ σοβαρότητας. Η αποκάλυψη, ότι εμπλέκεται με διαρροές χρημάτων από άτομο που είχε πάρει δάνεια μάλιστα, κατά την κάθοδο του κ. Βγενόπουλου, τον εκθέτει και η σιωπή του, αναπόφευκτα αυξάνει τις υποψίες. Διότι, αν το θέμα είναι να διεκδικήσει δικαστικά λ.χ. κάποια δικαιολογία για να μπλοκάρει τη συζήτηση - στην βάση λεπτομερειών διαδικασίας αντί θεμάτων ουσίας - τότε η εικόνα του θα είναι πια δεδομένη.

Στο εβδομαδιαίο του σχόλιο στο “Φιλελεύθερο” το Σάββατο, ο Χριστοδούλου συνέχισε με την προσπάθεια αποφυγής του θέματος – το να βρίσκεσαι μπροστά σε τέτοιες κατηγορίες, να έχεις την ευκαιρία/χώρο να εκθέσεις την άποψή σου, και να μην το κάνεις, είναι ενδιαφέρον. Το ότι έδινε και συγχαρητήρια στον τίτλο του κειμένου του στον κ. Χάσικο - για δηλώσεις για τους πολιτικούς πρόσφυγες - θα μπορούσε και να ερμηνευτεί και ως αναζήτηση στηριγμάτων μπροστά στα υπάρχοντα δεδομένα των καταγγελιών. Τη Δευτέρα, πάντως, δέχθηκε ένα πλήγμα, όταν το κόμμα του κ. Περδίκη εξέδωσε ανακοίνωση, εντάσσοντας την υπόθεσή του στα υπό διερεύνηση σκάνδαλα, για τα οποία, τώρα, ο κ. Περδίκης ζητά διερεύνηση. Είναι, όμως, και μια εγκατάλειψη από μέρους του «μετώπου», που στήριζε μέχρι τώρα τον κ. Χριστοδούλου.

*****************************

Νέοι καιροί: Ο κ. Ντ. Μιχαηλίδης «καταζητούμενος»

Παράλληλα με το θέμα κ. Χριστοδούλου, επανήλθε στην επικαιρότητα και το θέμα του κ. Ντ. Μιχαηλίδη μετά την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης του διότι δεν εμφανίστηκε στη δίκη του κ. Τσοχατζόπουλου – όπου φέρεται να είναι εμπλεκόμενος, μαζί με τον γιο του, στη διακίνηση των μιζών. Ο κ. Μιχαηλίδης επικαλέστηκε το ότι ο δικηγόρος του είχε πληροφορήσει το δικαστήριο για την απουσία του – σύμφωνα με την Καθημερινή «οι δυο κατηγορούμενοι αρνούνται όσα τους αποδίδονται και δεν επιθυμούν να απολογηθούν.» Το ζήτημα είναι ευρύτερο και πάει πίσω σε θέματα διαπλοκής της δεκαετίας του 1990. Την Τετάρτη 3/7 η είδηση που έκανε αίσθηση ήταν ότι οι ανακριτές είχαν εκδώσει εναντίον τους «ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης»...

Αν ο κ. Χριστοδούλου εκφράζει τη διαπλοκή, που έρχεται από την δεκαετία του 1960 και απέκτησε νέα θεσμική μορφή την περίοδο της προεδρίας Κληρίδη, ο κ. Ντίνος Μιχαηλίδης προέρχεται μεν από το ίδιο σκηνικό, αλλά έκανε την καριέρα του στο ΔΗΚΟ – μέχρι τη μοιραία εκλογική διαδικασία του 1998. Εκείνη η εκλογική διαδικασία, υπήρξε η πιο ύποπτη στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ήταν μια εκλογική διαμάχη, στην οποία χρησιμοποιήθηκε ως προεκλογικό πυροτέχνημα, η αγορά πυραύλων τους οποίους η κυβέρνηση εξόφθαλμα φάνηκε ότι δεν θα χρησιμοποιούσε - η μετέπειτα στρατηγική κι οι δεσμεύσεις της πήγαιναν προς την αντίθετη κατεύθυνση, της \“συμμόρφωσης\” παρά της πρόκλησης έντασης. Αλλά η πολυέξοδη - εις βάρος του δημοσίου εκστρατεία - συνοδεύτηκε και από μια σειρά άλλων παραδόξων – ξαφνικά, όλοι οι ανθυποψήφιοι του κ. Κληρίδη - από τον υποψήφιο των αντιομοσπονδιακών Νέων Οριζόντων μέχρι τον υπερομοσπονδιακό κ. Βασιλείου αποφάσισαν, τυχαία ας πούμε, να το στηρίξουν στο δεύτερο γύρο, ενάντια στον κ. Ιακώβου. Εκείνη η παράδοξη στροφή συνοδεύτηκε και από την πρώτη συντονισμένη εκστρατεία των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών για εκλογή προέδρου. Και τα παράδοξα, απλώς, εντάθηκαν αμέσως μετά την οριακή νίκη του εκλεκτού των ΜΜΕ και όχι μόνο. Το ίδιο βράδυ, ο κ. Κληρίδης είπε την αξέχαστη ατάκα μπροστά στις κάμερες «σε ευχαριστώ για όλα, Άκη», μιλώντας στο τηλέφωνο με τον κ. Τσοχατζόπουλο, ενώ τους επόμενους μήνες θα αποκαλύπτονταν ότι το θέμα των πυραύλων ήταν απλώς προεκλογικό. Οι πύραυλοι, βέβαια, αγοράστηκαν και σε ένα χρόνο ακολούθησε μια μεγάλη κομπίνα αυτή του χρηματιστηρίου. Από τα περίεργα εκείνης της εποχής, το ζήτημα των πύραυλων και του πώς αγοράστηκαν φαίνεται να ανοίγει – έμμεσα έστω. Μετά την έρευνα και τη δίκη εναντίον του κ. Τσοχατζόπουλου, νευραλγικού τότε παίκτη στις σχέσεις Αθηνών-Λευκωσίας, οι ανακριτές εμπλέκουν και τον τότε πανίσχυρο υπουργό εσωτερικών Ντίνο Μιχαηλίδη, ο οποίος τότε διέσπασε το κόμμα του, το ΔΗΚΟ, για να στηρίξει τον κ. Κληρίδη. Είναι σε αυτό πλαίσιο, που οι αποκαλύψεις του κ. Ζήγρα για μεταφορά χρημάτων από την Κύπρο στην Αθήνα για τις μίζες του κ. Τσοχατζόπουλου αντιμετωπίστηκαν ως πιθανές με βάση τα δεδομένα της τότε εποχής – απλώς το θέμα που τέθηκε ήταν αν και πώς θα αντιδρούσε ο ίδιος ο κ. Τσοχατζόπουλος, αν δηλαδή θα επέμενε στην αθωότητά του ή αν θα αποφάσιζε να ανοίξει το στόμα του. (http://defterianaynosi.com/article.php?id=41)

Όπως αναφέρεται και στη στήλη Ιανός της Καθημερινής: «Δεν μπορείτε να φανταστείτε ... πόσοι είναι εκείνοι που κάνουν δεήσεις να μην τσιμπήσει η ελλαδική λαβίδα του νόμου τον πρώην υπουργό εσωτερικών, Ντίνο Μιχαηλίδη, και το γιο του κατηγορούμενων στην υπόθεση των παράνομων αμοιβών για το TOR M1.»

Η στρατηγική των δικηγόρων των κατηγορουμένων, μέχρι στιγμής, φαίνεται να είναι, είτε να αμφισβητήσουν τη διαδικασία και τα τις μαρτυρίες, είτε να προσπαθήσουν να αφαιρέσουν το δικό τους πελάτη από τις ευθύνες. Η εμπλοκή του κ. Μιχαηλίδη πάντως φαίνεται απόλυτα δεμένη με τις βασικές μαρτυρίες για τον κ. Τσοχατζόπουλο, και έτσι η μοίρα των δυο τέως υπουργών - Ελλάδας και Κύπρου - φαίνεται δικαστικά, τουλάχιστον, αλληλένδετη. Και αν το ζήτημα Τσοχατζόπουλου άνοιξε την πόρτα στα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ της τότε περιόδου, δεν αποκλείεται να γίνει ο μηχανισμός, μέσα από τον οποίο αργά ή γρήγορα θα ανοίξουν τα λογοκρινόμενα θέματα της περιόδου 1998-2003, με κύριους άξονες την εμπλοκή της τότε ελληνικής κυβέρνησης μέσω Τσοχατζόπουλου στις κυπριακές εκλογές - και τα σχετικά συμφέροντα - τις μίζες για τους S 300 και το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου το 1999. Το χρηματιστήριο και η μετέπειτα έκρηξη στις αγοραπωλησίες γης μπορεί να ήταν μηχανισμοί μέσα από τους οποίους διοχετεύονταν οι μίζες, αλλά και τα κέρδη από την κομπίνα του χρηματιστηρίου.

*******************************

Και ο κ. Χάσικος που δεν φαίνεται να μπορεί να δράσει χωρίς να υπάρχει σκιά οικογενειακών συμφερόντων: τελικά, το ζήτημα με το κτηματολόγιο και την αγορά γης από τη ΣΥΤΑ, ήταν τα συμφέροντα της εταιρείας του πεθερού;

Ο κ. Χάσικος διετέλεσε υπουργός άμυνας, κατά τη δεύτερη προεδρία Κληρίδη και είναι από τα άτομα που λογικά, λόγω αρμοδιότητας, θα πρέπει να ήξερε για τις μίζες στρατιωτικού υλικού. Ταυτόχρονα, η οικογένεια του πεθερού του, του κ. Κουλέρμου, φαίνεται να ήταν οικονομικά δραστήρια την εποχή του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου και των μετέπειτα αγορών γης. Αυτή η αύρα διαπλοκής γύρω από το όνομά του ενισχύθηκε με τη συμμετοχή του στην εταιρεία Telepassport, η οποία ήταν εμπλεκόμενη σε υπόθεση μιζών στην Ελλάδα. (http://defterianaynosi.com/article.php?id=600)

Αυτά τα δίκτυα διαπλοκής και διακίνησης κεφαλαίων δεν έχουν διερευνηθεί ακόμα – και ίσως είναι αυτό το κλίμα που έκανε τον νυν υπουργό εσωτερικών να νιώθει ότι μπορεί όχι μόνο να προωθεί τα οικογενειακά συμφέροντα, αλλά ενδεχομένως να απειλεί και όσους δεν «συμμορφώνονται». Ο διορισμός του ήταν έτσι και αλλιώς κραυγαλέος. Ένας τέως βουλευτής, που είχε δηλώσει ότι δεν θα έθετε υποψηφιότητα ανάμεσα σε άλλα και γιατί θα ασχολείτο με οικογενειακές επιχειρήσεις, βρέθηκε ξαφνικά σε ένα υπουργείο, που διαχειρίζεται μια ολόκληρη σειρά θεμάτων της ... οικογένειας: από τα θέματα των ΜΜΕ μέχρι την πώληση γης. Μια πρώτη κραυγαλέα περίπτωση διαπλοκής εμφανίστηκε, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο νέος υπουργός απαιτούσε από όλους του ενοικιαστές του δημόσιου, να χαμηλώσουν τα ενοίκια, ενώ ο ίδιος δεν το έκανε για τα κτίρια της... οικογένειας. Ταυτόχρονα, φάνηκε να προσπαθεί να μετατοπίσει την έμφαση με θεαματικές δηλώσεις για έρευνες στο κτηματολόγιο. Το ότι δεν προέκυψε τίποτα, το παρατήρησαν και φιλικοί προς αυτόν σχολιογράφοι, όπως ο ΜΧΣ στο Φιλελεύθερο. Όμως, πίσω από το θέαμα βρίσκεται η ουσία. Ο κ. Χάσικος, προφανώς, επιβάλλοντας ένα είδος απειλής, εξασφάλιζε και την ενδεχόμενη προώθηση των οδηγιών, αλλά ενδεχομένως και των συμφερόντων του. Το ότι πίσω από τις βαρύγδουπες διακηρύξεις, κρύβονται και τα οικογενειακά συμφέροντα, εμφανίστηκε και πάλι στη διαμάχη του με του κ. Συλικιώτη και Κιττή για την αγορά γης στην Λάρνακα. Η επίθεση του κ. Χάσικου φάνηκε, αρχικά, να είναι απλώς μετεκλογική φούσκα στα πλαίσια των κατηγοριών της νέας εναντίον της παλιάς κυβέρνησης. Ο κ. Κιττής όμως, ο οποίος είχε αποκαλύψει και πέρσι το καλοκαίρι τα διαπλεκόμενα συμφέροντα του Ν. Παπαδόπουλου σε άλλο θέμα, έριξε μια μικρή βόμβα – αποκάλυψε ότι ο βασικός λόγος που δημιουργούσε θέμα ο κ. Χάσικος ήταν ότι η ΣΥΤΑ δεν αγόρασε γη από την εταιρεία του πεθερού του, του κ. Κουλέρμου. Ο κ. Χάσικος αντέδρασε, όπως και ο κ. Χριστοδούλου. Αρχικά, επικαλέστηκε το αστείο επιχείρημα ότι δεν είχε σχέση με τις επιχειρήσεις του πεθερού του, λες και ανάλαβε την Αλήθεια, λόγω δημοσιογραφικής καριέρας. Ήταν απλώς παραδοχή ότι, όντως ο πεθερός του είχε εταιρεία κτηματομεσιτικών - και άρα εξηγείτο και η ευαισθησία του για το κτηματολόγιο - αλλά και ότι είχε όντως τεμάχιο γης κοντά στην περιοχή που είχε αγοράσει η ΣΥΤΑ. Ο κ. Κουλέρμος έκανε τα πράγματα χειρότερα για τον γαμπρό του, με επίθεση ενάντια στον κ. Κιττή, που δεν έλεγε τίποτα, απλώς έβριζε τον κ. Κιττή ότι δεν ήταν \“του επιπέδου\” του. Όταν ο κ. Κιττής αποκάλυψε ότι συναντήθηκαν δυο φορές με τον κ. Κουλέρμο, για το θέμα και ότι οι αναφορές του γαμπρού του, και υπουργού, για άλλα τεμάχια που ήταν υποτίθεται πιο φθηνά, ήταν αποτέλεσμα παραπλάνησης, δεν υπήρξε απάντηση.

Αναπόφευκτα, όμως, τώρα τίθεται πια και ένα μόνιμο ζήτημα για την επίβλεψη του κτηματολογίου από τον γαμπρό του κ. Κουλέρμου.

Anef_Oriwn

[αντι-διαπλεκόμενος και προβληματιζόμενος]

Δευτέρα 8/7/2013

Ανάρτηση 114/2013 – [έκτακτη, επίκαιρη, σύντομη, καλοκαιρινή, ιουλιανή, παραθαλάσσια, φωτογραφική, πολιτιστική, τραγουδιστική] – Ολίγα τινά για τον Ιούλη, αλλά και για την επικαιρότητα...

Μπήκαμε πλέον και στον Ιούλη! [“Πορθητή”, τον λέει ο Παντελής Θαλασσινός σε σχετικό τραγούδι του]... Διανύουμε μάλιστα και την 7^η μέρα του! Κατακαλόκαιρο πια! Σφίξανε [κάπως] και οι ζέστες, οι βραδιές όμως είναι δροσερές. Δεν χρειαστήκαμε ακόμα air-condition, κοιμόμαστε όμως μ’ ανοικτά παράθυρα και μπαλκονόπορτες. Έτσι κάνουμε και οικονομία. [Ελεγχόμενη η κατάσταση με την κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι. Είναι άλλα κόστη που δεν μπορούμε να ελέγξουμε και πού να περισσέψουν και χρήματα για τα χρέη]... Ξεκινήσαμε και τα μπάνια [για την ώρα μόνο τα σαββατοκύριακα] εκεί, 

στη γνωστή κι αγαπημένη παράλια της Αγιάνναπας...

με τις ωραίες θεάσεις!

 

Το blog όμως, το παραμελήσαμε κάπως. Εδώ και μια βδομάδα τώρα μέναμε με την ίδια ανάρτηση. Αυτή είναι και η πρώτη για τον μήνα Ιούλη. Λίγο η  βαρεμάρα [λόγω και της (μετα)μεσημεριανής ζέστης], λίγο κάποιες έκτακτες επαγγελματικές υποχρεώσεις [για να βγάλουμε και κάνα ψιλό, τουλάχιστον για τα ούζα μας], λίγο ή και μπορεί και πολύ  κάποια οικογενειακά προβλήματα και τρεχάματα [όλο και κάτι θα προκύψει, ή κάποια μπόρα θα ενσκήψει], λίγο κάποιες κοινωνικές υποχρεώσεις [γάμοι και γεννητούρια, ή άλλες εθελοντικές/ερασιτεχνικές ενασχολήσεις, δεν μας επέτρεψαν να ανανεώνουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα 2-3 ημερών [όπως ΣΑΣ είχαμε συνηθίσει] την αρθρογραφία το Blog.   

Και πολλά ήταν εκείνα για τα οποία θα μπορούσαμε να γράψουμε σχόλια. “Δόξα τω Θεώ” [που λαλούν και οι ευσεβείς και μη, πιστεύοντες εις Αυτόν], τα «άξια τεκνά»  της [κυπριακής] Δεξιάς, [όπως ο Χριστοδούλου, ο Ντίνος Μιχαηλίδης, ο Χάσικος], μια την  άλλη μας δίνουν αφορμές και ερεθίσματα.  Πολλή μπόχα και δυσωδία όζουν «τα «παιδιά, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά [...] που είχανε το ρήγα» [που ανάθρεψε και εξέθρεψε η ελληναράδικη κυπριακή Δεξιά]... Άραγε εκεί στον λόφο του Προεδρικού πότε θα (επαν)εκκινήσουν και να επιληφθούν διαφόρων καταστάσεων; Ή μήπως δεν συμφέρει;   

Είχαμε όμως, αυτή την βδομάδα και γεμάτες βραδιές, [όχι απαραίτητα με ΣΕΞ(!), αλλά] με πολιτισμό. Όπως ας πούμεν,
-   την περασμένη Δευτέρα 1^η του μηνός, την παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Αλέκου, “1948, Ο Ελληνικός Εμφύλιος και η Κύπρος” στη Λάρνακα, 
-   τη θεατρική παράσταση “Σαμία” [του Μενάρδου] από τον ΘΟΚ [πολλά κριτικά σχόλια έχω, αλλά άστα να πάνε!],
-   το 26^ο Φεστιβάλ της ΕΔΟΝ στη Λευκωσία [με μουσική, σουβλάκι και κουβεντούλα]˙ μέγα πολιτιστικό και πολιτικό γεγονός, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι και εκ δεξιών και εξ “αριστερών” να το μειώσουν... [Πιο πολλά για το Φεστιβάλ θα προσπαθήσω να γράψω σε ξεχωριστή ανάρτηση μου]...
-  το Φεστιβάλ της Παττίχας στο Χρένναρος [με μπόλικη παττίχα]... 

Κι έπονται κι άλλα! [Και για τις επετείους του χουντοφασιστικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής]...

Κι ΕΜΕΙΣ θα κλείσουμε όπως ξεκινήσαμε, με Παντελή Θαλασσινό...

“Ιούλιος Πορθητής”



Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης

Μουσική: Παντελής Θαλασσινός

Τραγουδα: Παντελής Θαλασσινός

“Φορά η νύχτα στα μαλλιά του φεγγαριού την άλω

να γίνει αγάπη διάφανη γυναίκα ποθητή

από το κάστρο της Ωριάς στέλνει στερνό σινιάλο

και περιμένει τρέμοντας Ιούλιο πορθητή

Με της φωτιάς τα άλογα ο ήλιος ταξιδεύει
σε πάει όνειρο χρυσό στους δρόμους τ’ ουρανού
και μια ψυχή που καίγεται τον άνεμο αγναντεύει
και χάνεται στα σύννεφα τσιγάρου πρωινού

Ένα τσαμπάκι μέλισσες και λιάτικο σταφύλι
είναι του μήνα Καίσαρα το βιός το αληθινό
κι ο ποιητής που έψαχνε θαλασσινό τριφύλλι
έγινε άσπρο ανέσπερο και φως εωθινό”

Anef_Oriwn

[απολαμβάνων, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα, το καλοκαίρι]

Κυριακή 7/7/2013