Ανάρτηση 33/2010 [πολιτική, συναγερμική και ... μουσικοχορευτική*] – «Σύγχρονη αδογμάτιστη ευρωπαϊκή παράταξη» ή Μπάντα κρουστών** και πνευστών***;

Προκαταρκτικές επεξηγηματικές σημειώσεις:

1. * «μουσικοχορευτική» - γιατί όπως θα δείτε πιο κάτω “τρεις λαλούν τζιαι δκυο χορεύκουν”!

2. ** «κρουστά» - λέξη παραγωγό του ρήματος «κρούω» - εξ ου και το «συγκρούω» και το «συγκρούομαι».
Τα «κρουστά» είναι μουσικά όργανα από τα οποία παράγεται ήχος όταν κάποιος τα κτυπά. Σε μια ορχήστρα μπορεί να δίνουν ρυθμό και ζωντάνια στη μουσική που παίζουν οι οργανοπαίκτες, αλλά στα χέρια κάποιων άλλων, άσχετων παράγουν εκκωφαντικό θόρυβο και φασαρία. Κρουστά μουσικά όργανα είναι τα τύμπανα και τα κύμβαλα. Τα τελευταία στα κυπριακά τα λέμε και «τζιάσπες» και αποτελούνται από μεταλλικές πλάκες οι οποίες μπορεί να κρούονται και μεταξύ τους ανά ζεύγη [σαν δύο ανθρώπους που φακκούν τες κκελλάες τους] ...
Όμως γνωστή είναι και η φράση «ως αλαλάζοντα κύμβαλα» που αναφέρεται στην Επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς Κορίνθιους. Συνήθως λέγεται για ανθρώπους χωρίς περιεχόμενο [και που για να καλύψουν αυτή την αδυναμία τους φωνασκούν]. Παράγουν δηλαδή κι αυτοί θόρυβο [καρκαshαλλίκκιν] όπως και τα κρουστά μουσικά όργανα, [αλλά και τα τσόκκαρα και οι ττενεκκέδες] ...
{Για τους τυχόν δικούς ΣΑΣ συνειρμούς εξ αφορμής των λεγομένων ΜΟΥ, ΔΕΝ φέρω ΚΑΜΙΑ ευθύνη!} ...

3. *** «πνευστά» - κι αυτά είναι μουσικά όργανα όμως τούτα παράγουν ήχο φυσώντας μέσα σ’ αυτά. Λόγου χάριν, το κλαρίνο, η φλογέρα, η γκάιντα, το σαξόφωνο, αλλά και η σάλπιγγα [στα κυπριακά “κατσαμπούνα] ... Οι κατσαμπούνες χρησιμοποιούνται και στες φιλαρμονικές που λαμβάνουν μέρος σε παρελάσεις και προκαλούν κι αυτές μπόλικο θόρυβο – κουφαίνουν τον κόσμο! [Κι εδώ ΔΕΝ φέρομε ευθύνη για τυχόν δικούς ΣΑΣ συνειρμούς] ...
Η λέξη «πνευστά» είναι παράγωγο της λέξης «πνέω» [φυσώ] και σχετική με το κείμενο μας είναι και η φράση «πνέω τα μένεα» [είμαι εξοργισμένος ή αλλιώς «τα πήρα στο κρανίο»] ... Ένα ["τυχαιο"] παράδειγμα να πούμεν: "Ο Αναστασιάδης "πνέει τα μένεα" κατα του Θεμιστοκλέους ..."

****************************
Τελικά όντως τα πήρε στο κρανίο ο κυρ-Νίκος τζιαι πάραυτα εβκαλεν τζιαι φιρμάνια τζιαι ντιρεκτίβες ... Γιατί όπως πήγαιναν τα πράματα ή θα του το ‘κλειναν το μαγαζί ή θα το έκαμναν συνοικιακό καφενεδάκι [όπου ο κάθε θαμώνας θα ‘λεγε και τα δικά του] ...
Ποιος είν’ ο κυρ-Νίκος; Μα ο Αναστασιάδης, ρε παιδκιά, ο διορατικός και εμπνευσμένος ηγέτης του ΔΗΣΥ, γνωστός στην [πολιτική] πιάτσα και με το γιαπωνέζικο χαϊδευτικό ΝασουσυρωΤοτασακι! Είδε κι απόειδε ο άνθρωπος με τους διάφορους κομματικούς καπεταναίους, να λέει ο ένας το ψηλό του κι' ο άλλος το κοντό του [και για να περισώσει την ευρωπαϊκή εικόνα του Κόμματος του] αποφάσισε τελικά να βάλει τέρμα στην πολυγλωσσία των κομματικών στελεχών [«κάθε συναγερμικός - ήταν - και μια φωνή», όπως είχαμε κάποτε το «κάθε σπίτι και κάστρο»] που έτεινε να μετατρέψει το Κόμμα σε «χάβρα των εβραίων»! [σημ.: χάβρα είναι η συναγωγή των εβραίων αλλά παράλληλα είναι και η θορυβώδης συγκέντρωση πλήθους το οποίο φωνασκεί και προκαλεί ενόχληση] ...

Πόσους, όμως να προλάβει και να ελέγξει πριν βγάλουν τη γλώσσα τους περίπατο, κι αυτός ο έρμος ο κυρ-Νίκος; Δεν τον έφτανε η [αντιφατική] διγλωσσία του αχτύπητου διδύμου [κάτι σαν τους αδερφούς Κατσάμπα, τα Καλουτάκια και τες αδελφές Μαγγίρα] των Αντιπροέδρων του Κόμματος, του Φούλη και του Λεφτεράκη [γνωστοί, ο μεν πρώτος και ως ο “Κόφ’ τους τα όλα” κι ο δε δεύτερος ως ο “Δώσ’ τους τα όλα” – όπως πολύ πετυχημένα τους αποκαλεί ενίοτε και ο «αμαρτωλός» Γιώργος Γράβαρης, «πρωί - πρωί με τη δροσούλα» στον “ΑΣΤΡΑ”], του προέκυψαν μαζεμένοι και μερικοί άλλοι πολύγλωσσοι τζιαι εκάμαν τα της Βαβέλ στην Πινδάρου! Ένα ολόκληρο τρίο [οι Los Campaleros – Ιωνάς, Θεμιστοκλέους και Χατζιηγιάννης] ξεκίνησε παραστάσεις [με τες ποικίλες δηλώσεις τους] ενώ μερικοί εκάμναν [τζιαι κάμνουν] τα δικά τους show [Σαμψός, Θεοχάραινα]! Που να ησυχάσει λοιπόν που τους πονοκεφάλους ο κυρ-Νίκος, καθώς μια την άλλη ΟΛΟΙ αυτοί με τες πράξεις και τες δηλώσεις του θέτουν εν αμφιβόλω το ευρωπαϊκό προσωπείο του Κόμματος!


Με τον Φούλη όμως είχε τζι’ άλλα προβλήματα – άστε που ελαλούσαν ότι εμάχετουν [ο Φούλης] να του φάει τη θέση [του κυρ-Νίκου] ... Όμως τούτος ο Φούλης πρέπει να είναι και διχασμένη προσωπικότητα καθώς συχνά παρουσιάζεται να έχει μιαν [εσωτερική] αντιπαλότητα με τον Εαυτό του, τζιαι τούτο επροβλημάτιζε πολλά τον κυρ-Νίκο. Όχι μόνο γιατί ΠΑΝΤΟΤΕ παρουσιάζεται να ΜΗΝ είναι ευχαριστημένος [καλά τζιαι ήβρεν τζιαι γεναίκαν!], αλλά και γιατί που και που [κι όλως παραδόξως] το παίζει [εκτός από “Κόφ’ τους τα όλα”] και Robin Hood [ή Ρομπέν των Δασών], δηλ. προστάτης των φτωχών και των καταφρονημένων! Φαίνεται ότι τούτο το σύνδρομο τον πιάννει άμα επισκέπτεται το χωριό του [κάπου εκεί στην Πόλη της Χρυσοχούς] και πηγαίνει βόλτα στο παρακείμενο Δάσος της Πάφου και δη στον Σταυρό της Ψώκας όπου βλέπει και τ’ αγρινά. Και τότε πιαννει τον Εαυτό το να ονειρεύεται πως ζει στο δάσος ως ένας σύγχρονος Robin Hood με τη σύντροφο του Maid Marian [Μαρία] και τους αγαπημένους του βοηθούς, τον Friar Tuck [Αρχιεπίσκοπο – που πάντα ευλογεί πρώτα τα γένια του] και τον Little John [Jonas Νικολάου – ο οποίος ΟΛΟΥΣ τους δέρνει, λεκτικώς μεν αλλά μ’ ένα ψευτο-οργίλο στυλ!] ... Αχ ρε Φούλη γιατί δεν παίρνεις τον Λεφτερακη από το χέρι να πατε σε κανένα μέλαθρον για ταβλάκι ή για εξηντάξι τζι’ επελλάνετε ΜΑΣ με το συνονθύλευμα των πολύχρωμων απόψεων κι αντιφάσεων ΣΑΣ...

Έχει λεφτά το κράτος [για να δώσει, ας πούμεν, στους περιλάλητους «εκ μητρογονίας»] yoksa εν έχει [τζιαι πρέπει να κόψει τζιαι που τους συνταξιούχους];

Επανέρχομαι όμως στο τρίο των Los Kampaleros [κι όχι μόνο] και στην κατσάδα που τους έσουρε ο κυρ-Νίκος... Έχω αναφέρει πιο πάνω [ονομαστικά] ποιοι αποτελούν το τριο(διο), να πω όμως ακόμα λίγα λόγια για έκαστο έναν:

1. Πρώτος και καλύτερος ο Little John [όπως τον είπαμε πιο πάνω] Ιωνάς Νικολάου. Παλιά καραβάνα στην πιάτσα. Αρχι-φωνακλάς και μάχιμος δικηγόρος, τζι’ όι σαν τον Τσιελεπή ... Υποθέτω πως τον έχετε ακούσει να αποκαλεί ως «Εξάρχεια», γενικότερα την περιοχή της παλιάς Λευκωσίας και ειδικότερα το χώρο γύρω από την Εκκλησία της Φανερωμένης και τον Μανόλη, μέρη όπου συχνάζουν κυρίως τόπακες νεαροί και έφηβοι αλλά και μετανάστες, καλλιεργώντας και αναπαράγοντας έτσι [μέσα στον κόσμο – τον ντόπιο πληθυσμό] φοβικά σύνδρομα.

2. Αμ, ο άλλος ο Θεμιστοκλέους - μα που τον εχώνναν «τούτον» τόσο τζιαιρόν, σιόρ; Εν «τούτος» που πριν κάποιους μήνες ΜΑΣ τα είχε πρήξει με τα δικαιώματα των καπνιστών. Εσχάτως ήρθε και τα ‘βαλε τζιαι με τους ομοφυλόφιλους. Στην ουσία τα ‘χει με τους gay [και τα δικαιώματα που μπορεί να τους κατοχυρωθούν με βάση κάποιες ευρωπαϊκές συνθήκες] ... Όμως οφείλω να σημειώσω ότι ΔΕΝ τον έχω ακούσει να λέει κάτι επιλήψιμο ή να καταφέρεται και ενάντια σ’ ΕΜΑΣ τους … lesbians! Να του το αναγνωρίσουμε αυτό! Όμως με περισσό ρατσιστικό μένος καταφέρθηκε ενάντια στους gay και εξίσωσε μάλιστα την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία και την κτηνοβασία! Να τον χαίρεστε [εκεί στο ευρωπαϊκό σας κόμμα] κυρ-Νίκο!

3. Ο τρίτος της [συναγερμικής ευρωπαϊκής] μπάντας κρουστών και πνευστών είν’ ο Κυριάκος ο Χατζιηγιάννης – και νεοφανής, και μιτσής αλλά ροτσής [έχει μέλλον τούτος – δίαυλοι ανοίγονται μπροστά του]. Κι αυτός ως αδογμάτιστος και γνήσιος ιδεολόγος του κατ’ έξοχη ευρωπαϊκού μας κόμματος [του ΔΗΣΥ], έτρεξε ασθμαίνοντας να στηρίξει τους [“αδίκως”] διωκόμενους Παραλιμνίτες αμπελοπουλλοσυνάχτες [όπως λέμε καραολοσυνάχτες] και παράλληλα να καταδικάσει τες αποτρόπαιες και ιταμές ενέργειες και προσπάθειες των ευρωπαίων ακτιβιστών ενάντια σ’ ένα παραδοσιακό σπορ των κατοίκων της περιοχής. Είπε να λάβει [τζι’ ο Κυριάκος] έγκαιρα τα μέτρα του... Έρχονται τζιαι εκλογές [βουλευτικές] και έχει και δυνατούς παίκτες [εσωκομματικούς αντιπάλους] εκεί στην Αμμοχώστο ... Να μη φανεί ότι υποστηρίζει τα «δίκαια» αιτήματα των Κοτσιηνοχωρκατών [ανεξαρτήτως του αν κάποιοι λαλούν ότι λαϊκίζει παραπάνωπου τον Λεφτεράκη]; Προχτές μάλιστα υπέβαλε και ερώτημα [ως βολευτής] όπως «ο αρμόδιος υπουργός να πληροφορήσει τη Βουλή τι μέτρα λαμβάνονται για αστυνόμευση περιοχών όπου διαμένουν μη Κύπριοι»! Όζει ρατσισμού αυτό ή εγώ ο μεταναστολάγνος κάμνω λάθος;

Όμως ΔΕΝ πρόλαβαν να σιγήσουν τα κλαπατσίμπαλα
της μπάντας του τρίο Los Campaleros και έτερος πονοκέφαλος πρόκυψε για τον κυρ-Νίκο ... [Δεν τον πιάνουν ούτε οι ασπιρίνες πλέον αλλά ούτε και τα Panadol]. Μα τέλος πάντων ο καθένας κάμνει ότι του καπνίσει σ’ ένα ευρωπαϊκό κόμμα, φίλτατη ΜΟΥ κυρία; Σε πόσες αποχρώσεις βγαίνει επιτέλους αυτό το μπλε της εθνικοφροσύνης [βαθύ γαλάζιο, navy blue, σμαραγδί, βιολεττί ya τιρκουάζ];

Βλέπετε, άλλος ένας βουλευτής του (ευρωπαϊκού κατά τ’ άλλα) ΔΗΣΥ, μεγαλούργησε! Ο Σωτήρης Σαμψών, αποδέχθηκε πρόσκληση του ακροδεξιού Εθνικού Λαϊκού Μετώπου - Ε.ΛΑ.Μ. (ναι, αυτά τα φασιστοειδή, που με μπότες και όλα τ' άλλα... αξεσουάρ είχαν επιχειρήσει να κάνουν ρατσιστική πορεία στη Λευκωσία το Δεκέμβρη και ανακόπηκαν από τον κόσμο που αντέδρασε) για να είναι ο ομιλητής σε εκδήλωσή τους για τον πατέρα του, τον «Οκταήμερο» Νικόλαο Σαμψών.

Μπήκα στη ιστοσελίδα του Ε.ΛΑ.Μ. όπου, αφού διάβασα τη σχετική πρόσκληση, ακολούθησα τους συνδέσμους τους (links) για αρκετά άλλα ακροδεξιά και νεοφασιστικά κινήματα της Ευρώπης (τη Χρυσή Αυγή, το NPD της Γερμανίας, τους Φαλαγγίτες της Ισπανίας κ.ά.!). Και διερωτήθηκα, ο έρμος, τι στην ευχή γυρεύει σε μια τέτοια φασιστική οργάνωση ένας βουλευτής του ΔΗΣΥ, της «αδογμάτιστης, σύγχρονης ευρωπαϊκής παράταξης»!

Αλλά μια και μιλήσαμε για τους Σαμψούες [τον «οκταήμερο» πατέρα και τον φέρελπι υιό] να μη κάνουμε και μια αναφορά στην ωραία τους εφημερίδα; Τζιαι να πούμεν ότι η εποφθαλμιούσα τη Προεδρία του ΔΗΣΥ κα Ελένη Θεοχάρους [προκαταβολικά να της ευχηθούμε "Χρόνια Πολλά" και για την ονομαστική της γιορτή στες 21 του μηνός – τότε θα κάμουμε και ειδική ανάρτηση για τον Κωνσταντίνο τον Μέγα κι Άγ(ρ)ιο], γράφει συχνά - πυκνά το κύριο πρωτοσέλιδο άρθρο της εν λόγω καλής ΜΑΣ [«οχταήμερης»] εφημερίδας! Και βγαίνει και του κυρ-Νίκου από τα δεξιά! Ε, ρε τζιυρά-Ελένη, που κατάντησες. Από τα αριστερά να γενείς και κύρια αρθρογράφος της “Μάχης”!!!

Κυρ-Νίκο ΜΟΥ, τελικά μούζην να ‘χουν οι ΕΥΡΩΚΟ-κοι κοντά σε κάποιους που τους δικούς ΣΑΣ! Τζιαι που ‘σαι ακόμα αν αρκέψουν τα όργανα [τζιαι πνευστά τζιαι κρουστά] για την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα!!!

Anef_Oriwn
Σάββατο 15/5/2010

Προσθήκη 16/5/2010 [ώρα 11:55 μ.μ.]

Με τους εν λόγω ευρωπέους “συναγερμικούς” τύπους ασχολήθηκε και ο “Δικηγόρος του Διαβόλου” στο σημερινό “Πολίτη”, 16 του Μάη [σελ. 9, link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=946162&-V=columns] ... Παραθέτω [πιο κάτω] το σχετικό κειμενάκι υπό τον τίτλο “Έξι υπέροχοι άνθρωποι ανάμεσά μας”, [χωρίς περαιτέρω – δικά ΜΟΥ – σχόλια]:

“* Αν και βρισκόμαστε στα μέσα του χρόνου, τολμώ να προβλέψω ότι τον τίτλο του “Κόμματος Αχταρμάς” της χρονιάς, το κερδίζει ο Δημοκρατικός Συναγερμός... που ως γνωστόν είναι ένα κόμμα “ευρωπαϊκό” (τρομάρα τους), “ανοικτό"” (έως ξεχειλωμένο), και “πολυσυλλεκτικό” (όπου σ' έβρω κι’ όπου μ’ έβρεις).
* Στην κατάκτηση αυτής της διάκρισης συνέβαλαν τα μέγιστα οι βουλευτές: Α. Θεμιστοκλέους , Κ. Χατζηγιάννης, Ι. Νικολάου και Σ. Σαμψών.
* Ο Α. Θεμιστοκλέους, με τον παραλληλισμό της ομοφυλοφιλίας με την κτηνοβασία, κατάφερε να σπάσει τα ταμπού και να καθιερωθεί ως ο βουλευτής “πού σου νέφκω, πού πάεις”.
* Ο κ. Χατζηγιάννης, με τις εύστοχες ερωτήσεις του για τη μαθήτρια με τη μαντίλα και την ειδική αστυνόμευση σε περιοχές που διαμένουν μη Κύπριοι (τα αμπελοπούλια τα αφήνουμε απ' έξω), κατέστη εκ των πραγμάτων καρατζαφερικότερος του Καρατζαφέρη.
* Ο Ι. Νικολάου, που έσπευσε να τα βάλει με την αστυνομία και να υπερασπίσει τον συνάδελφό του δικηγόρο για το christofias-watch.blogspot, (για να τον αδειάσει λίγο αργότερα ο Αναστασιάδης), δίδαξε τι σημαίνει να είσαι πιο πολύ δικηγόρος από ό,τι βουλευτής.
* Ο Σ. Σαμψών, με την παρουσία του σε εκδήλωση του ΕΛΑΜ για να μιλήσει για τον “Άτρωτο” πατέρα του, έδειξε πως σε αυτό το κόμμα χωράνε όλοι. Νοσταλγοί του πραξικοπήματος (το οποίο κάθε 15 Ιουλίου καταδικάζει) και βουλευτές “ελευθέρας βοσκής” (που εκφωνούν λογύδρια όπου λάχει).
* Εφάμιλλος των συναδέλφων του, στον ΔΗΣΥ, είναι και ο Νεικωλάκις του ΔΗΚΟ, για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Η εισήγησή του για άσκηση ποινικής δίωξης στους αστυνομικούς που ερεύνησαν με δικαστικό ένταλμα σπίτι δικηγόρου, είναι το τελευταίο κατόρθωμά του, που πέραν της πολιτικής του διορατικότητας (λέμε τώρα), φανερώνει και τη βαθιά νομική του κατάρτιση (παρακαλώ να λείπουν τα γέλια).
* Από το σημερινό μας ανθολόγιο (στις μεγάλες μορφές της πατρίδος) δεν θα μπορούσε να απουσιάζει ο Αρχιεπίσκοπος, που με στεντόρεια φωνή είπε: “Δεν πληρώνω”. Και γιατί να πληρώσει; Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τα χρήματα της Εκκλησίας για το φιλανθρωπικό του έργο (παρεμπιπτόντως ουδέποτε τον άκουσα να μιλάει για τον Χριστό ή την ορθόδοξη παράδοξη). Το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας θέλει ξενοδοχεία, γκολφ, mall... και άλλους οίκους του Θεού.
* Αυτός είναι ικανός να βάλει και εισιτήριο στις εκκλησίες και να χωρίσει στους σκάμνους σε Α', Β' και Γ΄ θέση. Ήμαρτον Θεέ μου!”

Anef_Oriwn
16/5/2010

Ανάρτηση 32/2010 [επίκαιρη, πολιτικο-σατιρική, ΕΔΕΚκίτικη, εθνικοσοσιαλιστική και αναδημοσιευμένη] – Όλο και πιο δεξιά οι ... “Σοσιαληστές” μας ...

Λόγω του ότι ΔΕΝ έχω το χρόνο [αυτές τες μέρες] να γράψω ένα δικό μου κείμενο πάνω σε [2-3 φλέγοντα, δηλ. που κρούζουν] θέματα της τρέχουσας [πολιτικής] επικαιρότητας, όπως, ας πούμεν,
- η συνεχιζόμενη συζήτηση περί της πολυλάλητης, πολυθρύλητης και πολυεπίπεδης ελευθεριας της έκφρασης, ή
- η δήλωση του Αρχιεπισκόπου του 8% ότι ΔΕΝ θα πληρώσει ούτε σεντ για τους φόρους που η Εκκλησία χρωστά στο Κράτος έστω κι αν προκυψει και σχετική αποφαση δικαστηρίου [στον “ΑΣΤΡΑ” απεκάλεσε τα 169 εκατομμύρια που χρωστά η Εκκλησία «ψωροπαράδες», ή
- η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και τα μέτρα λιτότητας που έχουν εξεγείρει του εργαζομένους [γιατί άραγε οι Ελλαδίτες αδερφοί Ημών και Υμών δεν στήνουν πό(δ)ιν όπως τον Αρχιεπίσκοπο τζιαι να πουν – για το εξωτερικό τους χρέος – «Δεν πληρώνουμε, δεν πληρώνουμε»;],
είπα να μεταφέρω εδώ [δια της προσφιλούς μεθόδου του copy paste] το σατιρικό και χιουμοριστικό [και πετυχημένο, κατ’ εμένα] κείμενο του Κώστα Κωνσταντίνου [ο επονομαζόμενος από τους ΓρουστοφοΓουωτσσιανούς και “Κωστακόμπλεξ”] από τον σημερινό “Πολίτη”.
Στο σατιρογράφημα του ο Κώστας Κωνσταντίνου καταπιάνεται βασικά με την όλο και δεξιότερα στροφή και πορεία των “Σοσιαλιστών” της ΕΔΕΚ και την ταύτιση των απόψεων τους μ’ εκείνες των ΕΥΡΩΚΟ-κων. Να σημειώσω προς αποφυγή [σκοπίμων και εκ κεκτημένης συνήθειας] παρεξηγήσεων ΄τι η αναδημοσίευση του εν λόγω άρθρου δεν εξυπακούει αυτόματα και τη δική μου ταύτιση με όσα λέει ο αρθρογράφος, γι’ αυτό και μετά το κείμενο υπάρχουν σύντομα δικά μου σχόλια, παρατηρήσεις και επεξηγήσεις [στη βάση της αρίθμησης που έχω κάμει εντός του κειμένου] ...

"Ε, όχι και... Ακροδεξιά!"(1)
[του Κώστα Κωνσταντίνου – εφημ. “Πολίτης” 12/5/2010, στήλη “Κατά Βαρβάρων”, σελ.: 13, link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=945447&-V=archivecolumns].

[Οι υπογραμμίσεις και επιχρωματώσεις είναι δικές μου, καθώς επίσης και η αρίθμηση των σημειώσεων/παραπομπών].

“*Εδώ που τα λέμε, Σταύρο Ευαγόρου και λοιποί του ΑΚΕΛ, ήταν πολύ χοντρό. Ε, μα να λέτε ότι η ΕΔΕΚ συναγελάζεται με την Ακροδεξιά και όταν σας απαντούν, να τους λέτε ότι έχουν «φλερτ διαρκείας» και «απόλυτη ταύτιση θέσεων με το ΕΥΡΩΚΟ», ομολογώντας ουσιαστικά πως το ΕΥΡΩΚΟ ήταν που εννοούσατε ως Ακροδεξιά(2);

*Πέρκιμον να απορείτε κιόλας γιατί ούρλιαζε χθες το ΕΥΡΩΚΟ. Ε, μα είναι άδικο, πώς να το κάνουμε, κ. Ευαγόρου. Είπαμε ότι ζούμε σε χώρα... ευρωπαϊκή στην οποία γίνεται πια αποδεκτό ως «άποψη» το να λες ότι πρέπει να σκοτώσουν κάποιον και να τον πετάξουν σε λάκκο με ασβέστη (αρκεί να είσαι στην πλευρά του βαθέος κράτους(3)) αλλά, δεν μπορεί να λέτε οι υπόλοιποι (οι πρώην του βαθέος(4) και όλοι οι άλλοι) ό,τι θέλετε πια!

*Δεν μπορεί να βλέπει κανείς το πολιτικό σκηνικό σήμερα και να επιμένει (πλέον) πως με τα όσα λένε το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ τα τελευταία χρόνια, το... ΕΥΡΩΚΟ είναι Ακροδεξιά. Σόρι κιόλας. Με όσα λένε ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, θα έπρεπε να είχε μετονομαστεί σε «ΕΥΡΩΚΟ Μ.Λ.» (5). Πώς είπατε; Α, για κάντε μας τη χάρη, δεν χρησιμοποιούμε τέτοιες εκφράσεις εμείς στη Στήλη, δεν ντρέπεστε λίγο; «ΕΥΡΩΚΟ Μαρξιστικό - Λενινιστικό», εννοούσαμε.

*Αφού, να σκεφτείτε, έχουμε ένα φίλο Γριβικό (έχουμε όλοι αμαρτίες - έχουμε και έναν Πορδικολόγο(6), αλλά αυτό μεταξύ μας) ο οποίος Γριβικός, άμα βλέπει ρεπορτάζ με τα Παπαδοπουλάκια του ΔΗΚΟ, τους ΕΔΕΚίτες και μετά στο «καπάκι» το Συλλούρη να λέει την άποψή του, μονολογεί: «Α, ρε Δημήτρη, που κατάντησες! Μα, κρυφοκουμούνι ρε Δημήτρη; Γιατί;».

*Το ενδιαφέρον είναι πως, πάλι, ουδείς μπήκε στην ουσία. Και ουδείς ρώτησε την ηγεσία των «σοσιαλιστών», π.χ., πότε ήταν -εάν υπήρξε- η τελευταία φορά που διαφώνησαν με το ΕΥΡΩΚΟ(7). Όχι μόνο στο Κυπριακό, όπου όντως είναι απόλυτη η ταύτισή τους αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι (εδώ, στην Στράκκα είχαν ταυτιστεί με τον Ντενκτάς για τουμπάρουν τη λύση), αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο ζήτημα. Με οποιαδήποτε άλλη θέση ουσίας τού κόμματος αυτού.

*Ή, ας πούμε, γιατί δεν θίχτηκαν το ίδιο (για την ακρίβεια... καθόλου!) όταν η θυγατέρα του τέως Προέδρου (και διακεκριμένου αγωνιστή υπέρ της ελεύθερης άποψης επίσης, βλέπε «Περιρρέουσα») Τάσσου, μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΔΗΚΟ, Αναστασία Παπαδοπούλου(8), δήλωνε («Φιλελεύθερος» 15/02/2009): «Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ ΕΔΕΚ, ΔΗΚΟ, ΕΥΡΩΚΟ και Οικολόγων; Γιατί δεν οδεύουμε ως μία ομάδα;».

*Έλα, ντε, γιατί δεν οδεύουν; Από... οικολογικής απόψεως και μόνο, αν αναλογιστεί κανείς το χαρτί που ξοδεύουν x 4 για ανακοινώσεις, είναι ασυγχώρητη η διάσπαση του... χώρου. Αλλά, για να μην φεύγουμε από την ουσία, γιατί δεν διαφοροποιήθηκαν τότε; Μάλλον θα εμπίπτει κι αυτό στην ευρύτερη αντίληψή τους για την... άποψη και την ελευθερία της έκφρασης. Η κ. Παπαδοπούλου είναι δική τους. Άρα, δικαιούται να ομιλεί(9). Οι του ΑΚΕΛ δεν είναι (πλέον...) δικοί τους. Συνεπώς, έχουν απολέσει το δικαίωμαν.

*Για σταθείτε, όμως. Μόλις θυμηθήκαμε κάτι. Υπήρξε μία περίπτωση κατά την οποία η ΕΔΕΚ (αν τότε την έλεγαν ΚΙΣΟΣ, ΕΔΕΚ, ΚΣ ΕΔΕΚ(10) ή κάτι άλλο θα σας γελάσουμε, τα ονόματα είναι τόσα όσα και τα... πρόσωπά της), υπήρξε λοιπόν μία περίπτωση κατά την οποία η ΕΔΕΚ σαφώς και διαφοροποιήθηκε από το ΕΥΡΩΚΟ. Α, εμείς θέλουμε να είμαστε δίκαιοι...

*Θυμάστε πριν από τρία σχεδόν χρόνια, όταν κάποιοι είχαν φτιάξει την ξενοφοβική «Κίνηση για τη Σωτηρία της Κύπρου» και εξήγγειλαν τη διοργάνωση ημερίδας (18/11/07), στο έντυπο της οποίας επιχειρούσαν να πανικοβάλουν τον κόσμο για τους «Ασιάτες και Αφρικανούς» (sic), τους «δήθεν φοιτητές» (sic) και τις άλλες, ιμίσιη μου, 160.000 μεταναστών(11) (μη ευπόρων, εννοείται - είπαμε, ρατσισμός μεν, κυπριακός δε... στα ριάλλια αλλάζει), οι οποίοι μας κατέκλυσαν, όπως έλεγαν, και εκινδύνευε η πατρίς; Ενθυμείσθε;

*Εκεί η ΕΔΕΚ διαφοροποιήθηκε από την Ακροδεξιά. Αποφάσισε να στείλει, όχι μόνο τον υπουργό Δικαιοσύνης (τού αγωνιστή του πλουραλισμού, Τάσσου), κ. Σοφοκλέους, αλλά και τον επίτιμο πρόεδρό της, Βάσο Juralyssaric(12), για να προσφωνήσουν αυτή την απολύτως συμβατή με τη σοσιαλιστική (την εθνικο-σίγουρα) ιδεολογία, γιορτή της διαφορετικότητας και της ανοχής η οποία ηκυρώθη, δυστυχώς, λόγω της κατακραυγής που υπήρξε.

*Η ΕΔΕΚ, όμως, διαφοροποιήθηκε από την Ακροδεξιά. Διότι το ΕΥΡΩΚΟ, όσο κι αν είμαστε σίγουροι πως πολύ θα ήθελε, δεν διανοήθηκε να στείλει κανέναν...! Οπότε, επανερχόμαστε στο αρχικό μας συμπέρασμα: Είστε πολύ άδικος όταν ταυτίζετε (τώρα πια) την ακροδεξιά με το ΕΥΡΩΚΟ, κ. Ευαγόρου. Πάρα πολύ.

*Να μην επαναληφθεί, έτσι; Διότι θα ζητήσουμε να σας πετάξουν και εσάς στο λάκκο με τον ασβέστη, μαζί με τους υπόλοιπους προδότες, τις πουτάνες, τους δωσίλογους, τα γιουσουφάκια και τους σφογγοκωλάριους του κατακτητή, όπως λένε οι αγωνιστές της ελεύθερης άποψης και οι πάτρωνές τους στο πολιτικό «κέντρο» (μακράν της Ακροδεξιάς!).
Καταλάβατε;”

Σχόλια, σημειώσεις, παρατηρήσεις και επεξηγήσεις του Ιστολόγου:

1. Να αναφέρω ότι με το ζήτημα της μελέτης και ανάλυσης των εθνοσοσιαλιστικών γνωρισμάτων και απόψεων που κυριαρχούν πλέον μέσα στο χώρο της ΕΔΕΚ [ίσως από τες αρχές της δεκαετίας του ‘80] είναι κάτι που είχα στα υπ’ όψη μου για να “διαπράξω” [και να απασχολήσω τον εαυτό μου με τη συγγραφή και κάποιου πονήματος], παραθέτοντας μάλιστα και παραδείγματα από τον πολιτικό λόγο των στελεχών του Κόμματος ... Για την ώρα τούτο μετατίθεται για ευθετότερο χρόνο ... Θα περιοριστώ βασικά σ’ αυτήν την αναδημοσίευση αλλά θα παραθέσω κι ένα σχόλιο του φίλτατου Aceras που [τόλμησε και] κατάθεσε στο “Ρολόι του Χριστόφια” [το “Christofias Watch” – link: http://christofias-watch.blogspot.com/2010/05/blog-post_08.html]:

“Ο Aceras Anthropophorum είπε...
Πρέπει να σας πώ ότι επαραδέχτηκα σας. Εφέρατε με τζιαι μέναν σε σημείον να υπερασπίζομαι το να έχετε την δυνατότηταν να βρίζετε την διαδυκτιακήν μου ύπαρξη. Τζείνο που λυπούμαι είναι ότι πίσω που τούτον όλον τον βόθρον μίσους που σιονώννετε καθημερινώς, πίσω που τες δικές σας διαδυκτιακές υπάρξεις δεν εν φανατισμένα κοπελλούθκια κάποιας φοιτητικής παράταξης αλλά σοσιαλιστές.

Λυπούμαι Ξενή, αλλά ως τη φτέρναν του αναστήματος του τζιουρού σου δεν θα φτάσεις τζιαι ας εγίνης δικηγόρος. Η πραγματική σου αξία φαίνεται που τζιείνον που κάμνεις άμα φορείς μάσκα τζιαι δεν ηξέρουν ποιός είσαι.

Εθκιάβαζα τον τζύρη σου που ήμουν μιτσής τζιαι ενέπνεεν με, διότι έκαμνεν με τα γελώ με την γελειότηταν της εξουσίας. Έκαμνεν με να ΓΕΛΩ. Έντζισεν την ψυσιήν μου διότι δεν εμίσαν. Επερίπαιζεν. Ενοχλούσεν όχι γιατί εμίσαν. Ενοχλούσεν γιατί είσεν χάρην τζιαι ιδέες που έθελαν τον κόσμον όμορφον. Έξερεν να δείχνει την ασχήμιαν των άλλων, όι να τους μισά. Εσού ενοχλείς γιατί μισάς. Τζιαι τωρά που σε εκάτσαν μέσα να σε ανακρύνουν θα μισάς ακόμα παραπάνω. Θα γινείς ακόμα σιειρόττερος που ότι ήσουν. Τζιαι συ, τζιαι το μπλογκ σου.

Κρίμα, γιατί η Κύπρος θέλει πολλούς σοσιαλιστές για να γινεί πιο όμορφη.
09 Μαΐου 2010 7:35 μ.μ.”

Εν καλά να δείτε και την υποδοχή που επεφύλαξαν [εκεί] ακραιφνείς ΕΔΕΚκίτες [και Λυσσαριδικοί] στον Aceras ... Πόσο φασίζουσα είναι η συμπεριφορά και η στάση τους ...

2. Λαλείτε να θιχτούν μερικοί λαϊκιστές πολιτικάντηδες με ακραίο εθνικιστικό και ελληναράδικο λόγο [και μεγαλόστομες φανφάρες] που στεγάζονται [πολιτικά] στον ΔΗΣΥ [ή και στο ΔΗΚΟ], όπως ο Χρ. Κληρίδης, ο Προδρόμου, ο Σαμψών, ο Θεμιστοκλέους, η Θεοχάρους, ο Λεφτέρης, ο Κουλίας;

3. «βαθύ [κυπριακό] κράτος» - Ο Ποιητής μάλλον θα εννοεί,
i. πρώτον, τους “θεσμούς”, τες “παραδόσεις”, τες “διαδικασίες” και τα “είθισται”, που δημιουργήθηκαν και καθιερώθηκαν από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη βάση των οποίων βολεύτηκαν πρώτα οι και μετά τα παιδιά, τα εγγόνια και πάμε για τα δισέγγονα γονείς [των ημετέρων] στες διάφορες κρατικές υπηρεσίες και ημικρατικούς οργανισμούς [Αστυνομίες, Στρατούς, Ηλεκτρικές, Σύτες, Κτηματολόγια, Τελωνεία] , και
ii. δεύτερον, τους διάφορους οργανισμούς, συνδέσμους, συλλόγους, οργανώσεις, ιδρύματα κι άλλα τέτοια λουλουδικά με τες παραφυάδες τους, μέσω των οποίων οι ]γνωστοί] βολεμένοι προσπαθούσαν και προσπαθούν να ελέγξουν την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου [με σκοπό να διατηρήσουν τα υπερπρονόμια και τα “κεκτημένα”]. Λόγου χάριν, να πούμεντε, η Εκκλησία, οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών, των παρα-αγωνιστών [σ’ αυτούς οι πετάξαντες πέτρες και φυλλάδια, οι καφκαλατίσαντες με Αριστερούς και οι νοερώς συμμετέχοντες στον «Αγώνα»] και των Απογόνων τους(!), οι εκπαιδευτικές οργανώσεις, οι ηγεσίες της ΠΟΕΔ και της ΟΕΛΜΕΚ, τα ΘΟΙ και τα ΧΟΙ, τα Ιδρύματα Ιστορικής Μνήμης [βλέπετε υπάρχει και ο κίνδυνος του Αλτσχάιμερ] και τα λοιπά και τα λιμπά ...

Για το «κυπριακό βαθύ κράτος» και πως δραστηριοποιείται ρίξτε κι ένα διάβασμα στη σημερινή ανάρτηση του Lexi_Penita [στο Blog του] την οποία θα βρείτε στο link:http://pousounefkopoupaeis.blogspot.com/2010/05/blog-post_12.html.

4. «οι πρώην του βαθέος» - Εδώ ο Ποιητής θα εννοεί το πάλαι ποτέ δικό ΜΑΣ Γιώργο Λιλλήκα [κλάππαν που έπαθεν το ΑΚΕΛ], τότε που εξίσωσε [όντας υπουργός του Τάσσου Παπαδόπουλου] τους διαδηλωτές στη Λήδρας που ζητούσαν το άνοιγμα του Οδοφράγματος] με τους Χρυσαυγίτες, οι οποίοι είχαν επιτεθεί στους πρώτους και είχαν προκληθεί επεισόδια.

5. Τι άραγε να εννοεί ο Ποιητής με το «Μ.Λ.»; Εσεις καταλάβετε;

6. «Πορδικολόγος»- ειδικός επί των πορδών ή απλώς κλανιάρης;

7. Εδώ οι ΕΥΡΩΚΟ-κοι έχουν κάμει παντιέρα και λάβαρο τους τον Λυσσαρίδη. Ο πάλαι ποτέ φιλομακαριακός αντιστασιακός και αντιπραξικοπηματίας [ηγέτης της Αντίστασης] δίπλα - δίπλα [ή/και πιασμένοι χέρι –χέρι – αυτό μπορεί να λέγεται και παραβολικά], στο ίδιο ... λεωφορείο με τον πάλαι ποτέ Δρασίτη, αντιμακαριακό και φιλογριβικό Νίκο Κουτσού!!!

8. “Τούτη” εξακολουθεί να πιστεύει ότι τα κίνητρα της κλοπής της σορού του πατέρα της [Τάσσου Παπαδόπουλου] ήταν πολιτικά;

9. “Κόρακας κοράκου ΔΕΝ βγάζει μάτι”!!!

10. Το επόμενο [όνομα] λαλείτε να εν “Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα ΕΔΕΚ”;

11. Πως το επέτρεψε αυτό το “κακό” η εθνική διακυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου [να αλώσουν την Κύπρο 160 χιλιάδες κακορίζικοι τζιαι κκιλίντζιηροι μετανάστες];

12. Κι ΕΣΥ Κωστακόμπλεξ, «Ηλικιακός Ρατσιστής»;

Ε, ρε για κλάματα είσαστε, ψευτοσοσιαλιστές!!! Παρέα με τους πυρομανείς, τους τσεκουροποιούς, τους λακκοτρύπες και τους ασβεστοποιούς!!!

Για την εισαγωγή, το copy-paste και τα σχόλια,
Anef_Oriwn
Τετάρτη 12/5/2010

Ανάρτηση 31/2010 [έκτακτη, σύντομη, blogger-ική, υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης και ποιητική] – Τζι’ αρνιούμαι, τζιαι βαρκούμαι ... ν’ ασχοληθώ!!!

«Ε, ρε πλακές!!!» [ο τόνος στο έψιλον] – που ελάλεν τζιαι η παλιά ηθοποιά Δέσποινα Στυλιανοπούλου [η πάλαι ποτέ αιώνια υπηρέτρια – οικιακή βοηθός – του ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ‘70] σε μια παλιά ελληνική κωμωδία!

Κι όμως, ΕΓΩ αρνιέμαι [για λόγους αυτοσεβασμού – γιατί άμα ‘νεκατωθείς με τους shύλλους εν ννα βρωμίσεις shυλλιές!], τζιαι βαρκούμαι τζιόλας [“εν τζιαι όποιος shύλλος λάξει, εν τζιαι ννα του βουννώ πέτραν, ΕΓΙΩ”!] ν’ ασχοληθώ με τους χυδαίους, τους αισχρούς, τους υποκριτές τζιαι τους τιποτένιους! «Αυτούς τους έχω σιχαθεί», που λέει και η Μεγάλη Μαρία Δημητριάδη – link: http://www.youtube.com/watch?v=6CsCs_pWUsE&feature=related
Οι μάσκες εππέσαν τζιαι οι «έγκριτοι», οι «υπεράνω» και οι «ευυπόληπτοι», αποκάλυψαν τους πραγματικούς εαυτούς τους – και τα alter ego τους [που λαλεί τζι’ Joshoua στο Blog του– link: http://new.ledras.com/index.php/archives/470] ... [Ρίξτε όμως, και μια ματιά στου Lexi_Penita – link: http://pousounefkopoupaeis.blogspot.com/2010/05/watch.html].

Αλλά τζιαι για τούτην την περιλάλητη, την ελευθερία του λόγου, τζιαι για το ευλοημένο το δικαίωμα της έκφρασης, πόσα δεν έχουν ειπωθεί!Επιτρέψτε μου να παραθέσω ένα [παραβολικό] απόσπασμα από ένα ποίημα του Μεγάλου Χιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούντα:

“Ζήτω οι σπιριτιουαλιστές !
Ζήτω οι μοναρχικοί, οι εγκληματίες κάθε είδους!
Ζήτω η φιλοσοφία, ο καπνός χωρίς φωτιά …
Ζήτω το σκυλί, που γαυγίζει μα δεν δαγκώνει,
ζήτω οι αστρολόγοι, οι διαφθορείς,
ζήτω οι πορνογραφία, ο κυνισμός, τα καβούρια,
οι συντηρητικοί, όλοι, εκτός απ’ τους κομμουνιστές! …
Ζήτω οι ζώνες αγνότητας,
ζήτω οι συντηρητικοί, που δεν έχουν πλύνει τα ιδεολογικά τους
ποδάρια πεντακόσια χρόνια!
Ζήτω οι ψείρες των φτωχών χωριών,
το δωρεάν κοινοτάφιο, ο αναρχοκαπιταλισμός,
ο Αντρέ Ζιντ με τη θεοφοβούμενη φάτσα του,
ζήτω στον κάθε μυστικισμό.
Όλα είναι καλά. Όλοι είναι ήρωες.
Πρέπει να βγαίνουν όλες οι εφημερίδες.
Σ’ αυτές μπορούν να δημοσιεύονται όλα …
Εκτός απ’ τους κομμουνιστές …”

Anef_Oriwn
Παρασκευή 7/5/2010

Ανάρτηση 30/2010 [ελλαδική, οικονομική, αντι-καπιταλιστική, αγωνιστική, καβαφική και παραβολική] – “Περιμένοντας τους βαρβάρους” …

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε με δέος τις εξελίξεις γύρω από την οικονομική [καπιταλιστική] κρίση στην Ελλάδα. Διερωτούμαστε αν θα τα καταφέρει η [φίλη] χώρα να βγει από την κρίση και πότε, αν θα τη βοηθήσουν/στηρίξουν οικονομικά οι ευρωπαϊκοί της εταίροι, αν θα πάρει τελικά βοήθεια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο [ΔΝΤ] και με ποιο [οδυνηρότατο] αντίτιμο κι αν τελικά “γιορτή τους έλληνες, παραμονή δική μας” ... Τελικά η ίδια η χώρα [η ΠΑΣΟΚική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπαντρέου – εγγονού] αποτάθηκε στο ΔΝΤ για οικονομική βοήθεια – δεν θυμάμαι πόσα δισεκατομμύρια δοθούν [ως δάνειο] αλλά οι όροι είναι αυστηρότατοι. Ήδη η Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ [ακολουθώντας τες οδηγίες του ΔΝΤ] προχώρησε στην εξαγγελία νέων μέτρων λιτότητας, περικοπών στους μισθούς και αύξηση φορολογιών. Όλ’ αυτά ως είναι φυσικό κι αυτονόητο πλήττουν περαιτέρω [και σε πιο μεγάλο βαθμό] το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και δη των χαμηλά αμειβομένων. Οι εργαζόμενοι αισθάνονται ότι αδικούνται κατάφορα καθώς καλούνται να πληρώνουν τις αμαρτίες άλλων [τις διαχρονικές ατασθαλίες και τη διαφθορά] των όποιων κυβερνώντων ...
Όμως είναι λάθος να νομίζουμε και να πιστεύουμε ότι η σημερινή οικονομική κρίση και τα τόσα [κι αυξημένα μάλιστα] προβλήματα που έχει φέρει η κρίση αυτή [τα συνεχή κτυπήματα στο βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων, η ανεργία, η φτώχεια, η εξαθλίωση] έχουν προκύψει μόνο από τη κακοδιαχείριση των ταμείων του κράτους ή/και της οικονομίας του τόπου. Όλ’ αυτά αποτελούν εγγενή προβλήματα του καπιταλιστικού συστήματος, των ενδοκαπιταλιστικών αντιφάσεων κι αντιπαραθέσεων, της εκμεταλλευτικής φύσης του καπιταλισμού και των νεοφιλελεύθερων πρακτικών π[ου υιοθετήθηκαν ανά το παγκόσμιο. Αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά οι έλληνες εργαζόμενοι γι’ αυτό κι έχουν αντιδράσει τόσο έντονα μετά την απόφαση για εμπλοκή του ΔΝΤ στα οικονομικά δρώμενα της χώρας και την πρόθεση των κυβερνώντων για περαιτέρω αντιλαϊκά μέτρα. Λέγεται ότι στις σημερινές εκδηλώσεις στην Αθήνα [απεργίες, πορείες, διαδηλώσεις] κατήλθαν γύρω στις 150 χιλιάδες άτομα - μια από τις μεγαλύτερες και πιο ογκώδεις κινητοποιήσεις εργαζόμενων που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στη χώρα.
[Χτες μέλη του ΚΚΕ είχαν καταλάβει για μερικές ώρες και την Ακρόπολη. Και βγήκαν κάποιοι να διαμαρτυρηθούν γιατί πλήττεται το δικαίωμα των τουριστών να επισκεφτούν τον ιστορικό αυτό χώρο. Όμως για τα δικαιώματα αυτών που ζουν στη χώρα ΔΕΝ μίλησαν] ...

Δυστυχώς όμως σήμερα πέραν από τες πορείες [που διακρίνονταν μεν από θυμό και παλμό αλλά ήταν ειρηνικές γενικά] κάποιοι [οι γνωστοί “άγνωστοι”] παρείσφρυσαν σ’ αυτές με αποτέλεσμα να προκληθούν επεισόδια, εμπρησμοί και φασαρίες. Από βόμβες μολότοφ μάλιστα που ρίχτηκαν στο κτίριο όπου στεγάζεται η Τράπεζα MARFIN, σκοτώθηκαν [ή πέθαναν από ασφυξία] τρεις νέοι ανθρώπειοι – δυο γυναίκες κι ένας άντρας] υπάλληλοι της Τράπεζας. [Κι αυτός είναι ένας τρόπος για να αποδομήσουν και να διαβάλουν οι απολογητές του συστήματος, τους αγώνες των εργαζομένων … Ή όπως γράφει τζι’ ο “Νέος Ελληνοκύπριος” στο Blog του – link: http://newgreekcypriot.blogspot.com/2010/05/blog-post.html - “Ποιους λοιπόν συμφέρουν τα επεισόδια, ποιοι τα οργανώνουν και ποιοι τα εκτελούν; Ποιοι λύκοι χαίρονται κι απ' αυτή την αναμπουμπούλα;”] ...

Πάντως τις τελευταίες μέρες [και μετά που πάρθηκε η απόφαση να ζητηθεί βοήθεια από το ΔΝΤ] συνεχώς τριγυρνούσε/τριγυρνά στο μυαλό MOY εκείνο το [ωραιότατο] ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη [1863-1933] “Περιμένοντας τους βαρβάρους” [του ΔΝΤ; - ΔΝΤ = Διεθνής Νομισματική Τρομοκρατία] που έγραψε πριν μια 100-στη χρόνια [και παραμένει διαχρονικά επίκαιρο. Προσέξτε πόσο προφητικά είναι αυτά που έχω σημειώσει με κόκκινο χρώμα!]...


“Περιμένοντας τους Βαρβάρους”

“-Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

-Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

-Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

-Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.

-Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαριούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.

-Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;


Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.”

***********************
Ποιοι λαλείτε [ΕΣΕΙΣ] να ‘ναι οι Συγκλητικοί και ποιοι οι Βάρβαροι;

Anef_Oriwn
Τετάρτη 5/5/2010

Ανάρτηση 29/2010 [ποδοσφαιρική, Ομονοιάτικη, γιορταστική και πανηγυρική – “Άτε γειάαα, τζι’ αρκήσαμεν»!!! ΟΜΟΝΟΙΑ – ΛΑΟΣ – ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!!!

Αφιερωμένο [από καρδιάς] σ’ ΟΛΟΥΣ τους ΟΜΟΝΟΙΑΤΕΣ [για την κατάκτηση του 20ου Πρωταθλήματος]:
“Ο Ύμνος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ” – link:

http://www.youtube.com/watch?v=Fy61g40dM8g

“Εμπρός OMONOIA για νέες νίκες πάμε
κ' ένα στεφάνι σ' όλα τα παιδιά
Την πράσινη φανέλα σαν φοράνε
σου δίνουν την ψυχή και την καρδιά

Στην άμυνα λιοντάρια επίθεση κανόνια
και του λαού ομάδα OMONOIA, OMONOIA, OMONOIA
Το πράσινο το χρώμα το τίμησες για χρόνια
και το τιμάς ακόμα OMONOIA, OMONOIA, OMONOIA

Μέσα στα γήπεδα, σε κάθε σου αγώνα
χιλιάδες οι πιστοί σου οπαδοί
Σε τρέμουν οι αντίπαλοι σου OMONOIA
της Κύπρου το καμάρι είσαι εσύ

Στην άμυνα λιοντάρια επίθεση κανόνια
και του λαού ομάδα OMONOIA, OMONOIA, OMONOIA
Το πράσινο το χρώμα το τίμησες για χρόνια
και το τιμάς ακόμα OMONOIA, OMONOIA, OMONOIA

Φοράς το πράσινο το χρώμα της ελπίδας
και το λευκό το χρώμα της χαράς
Στο στήθος με το ένδοξο τριφύλλι
OMONOIA στο γήπεδο πετάς

Στην άμυνα λιοντάρια επίθεση κανόνια
και του λαού ομάδα OMONOIA, OMONOIA, OMONOIA
Το πράσινο το χρώμα το τίμησες για χρόνια
και το τιμάς ακόμα OMONOIA, OMONOIA, OMONOIA”

Anef_Oriwn
Κυριακή 2/5/2010 - 10:00 μ.μ.

********************

Προσθήκη [2/5/2010 – 11:30 μ.μ.]:
[http://www.youtube.com/watch?v=eBtmDFLB25A&feature=related].

Κόντρα στις όποιες αντιξοότητες [αγωνιστικές, προπονητικές, διαιτητικές] αλλά και πολεμικές [από αντιπάλους, οχτρούς κι “άσπονδους φίλους” – κάποιοι σ’ αυτόν τον τόπο, όνομα και μη χωριό, δεν μπορούν να χωνέψουν με τίποτα, ούτε με χίλιες σόδες τζιαι σέβενες, να βλέπουν την ΟΜΟΝΟΙΑ να κατακτά πρωταθλήματα], σίγουρα όμως μετά από μια σειρά επιτυχή αποτελέσματα [ίσως και με μερικά επιμέρους λάθη της διαιτησίας που μπορεί αν την ευνόησαν σε κάποιες καθοριστικές στιγμές], η ΟΜΟΝΟΙΆ-κκα στέφθηκε τελικά Πρωταθλήτρια (!!!) – μετά μάλιστα τη σημερινή πανηγυρική νίκης της επί του ΑΠΟΕΛ [την τρίτη στη σειρά για φέτος], τούτη τη φορά με 1-0 [για την ιστορία να αναφέρω ότι σκόρερ ήταν ο Αλωνεύτης στο 16΄]!

[Κατά καιρούς στη φετινή ποδοσφαιρική περίοδο είχα κάμει σκέψεις πολλές και διάφορες πάνω στα κυπριακά ποδοσφαιρικά δρώμενα και θα μπορούσα να γράψω κάποιο κείμενο για ανάρτηση – ας πούμε για τη διαιτησία, τον Λεμονή, τις επιλογές και έμμονες του, την απόδοση κάποιων ποδοσφιαροιστων μας, για τον Κωκού, τον Έλληνα, Χριστιανό κι Ορθόδοξο πολεμικό ανταποκριτή του ΑΠΟΕΛ ΧατζιηΛιασή, τους κίτρινους και ροζ φακέλους - αλλά ως συνήθως προείχαν άλλα πιο σοβαρά και επείγοντα ζητήματα] …
Εδώ ΔΕΝ θα μπω στη διαδικασία να αποδείξω αν η ΟΜΟΝΟΙΑ άξιζε φέτος να πάρει το Πρωτάθλημα [ΔΕΝ έχω τέτοιους προβληματισμούς τζιαι έννοιες ΕΓΙΩ – ας αποδείξουν κάποιοι άλλοι ότι η δικιά τους ομάδα ήταν καλύτερη] ή αν ευνοήθηκε [σκόπιμα] και πόσο από τη διαιτησία.
Θα ήθελα όμως έστω και τώρα να σημειώσω [μόνο] δύο πράγματα :

1. Καμιά ομάδα [από τις άλλες τρεις του πρώτου group των play offs] ΔΕΝ έχει κερδίσει φέτος την ΟΜΟΝΟΙΑ [δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει να το πράξει η “Ανόρθωση” την ερχόμενη Κυριακή ... Η ΟΜΟΝΟΙΆ-κκα είτε τις κέρδισες [το ΑΠΟΕΛ μάλιστα 3 φορές], είτε ήρθε ισοπαλία μαζί τους.

2. Ενόσω οι [κύπριοι] διαιτητές αδικούσαν την ΟΜΟΝΟΙΑ [δεν θυμάμαι πόσα ματς πέρασαν μέχρι να κερδίσει penalty], όλα ήταν καλά κι άγια ... Όταν όμως με κάποιες αποφάσεις [κύπριων] διαιτητών, έτυχε να ευνοηθεί ΚΑΙ η ΟΜΟΝΟΙΑ [και μάλιστα σε καθοριστικές στιγμές του Πρωταθλήματος, σπάζοντας έτσι το μονοπώλιο του ΑΠΟΕΛ – ήταν κεκτημένο και δεν μπορούσε κανένας να το αγγίξει], οι άλλες Μεγάλες ομάδες [και δη το ΑΠΟΕΛ] που μέχρι τότε ΔΕΝ παραποιούνταν [για τα φάλτσα διαιτητικά σφυρίγματα] και ούτε θεωρούσαν απαραίτητη την κάθοδο ξένων διαιτητών, κακοφανίστηκαν! Ανεξάρτητα αν μέχρι τότε η ΟΜΟΝΟΙΑ είχε κερδίσει στην πράξη μόλις 2-3 penalties, αλλά τηλεοπτικώς περίπου άλλα 15 και βάλε ... Να σημειώσω πως αν κάποια απ’ αυτά τα πέναλτι [τα τηλεοπτικά] τις δίνονταν τελικά πολύ πιθανόν η Ομάδα να ΜΗΝ έχανε κάποιους βαθμούς, όπως ας πούμε στα μάτσια με την ΑΠΕΠ [στον πρώτα γύρο στη Λεμεσό] ή με τον “Εθνικό” στην Άχνα ...

Όσο κι αν κάποιοι [κυρίως ΑΠΟΕΛ-ληστές] θέλουν να μειώσουν ή να υποβαθμίσουν το γεγονός της ανάδειξης της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ως Πρωταθλήτριας, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΟΜΟΝΟΙΑΤΕΣ, το χαιρόμαστε και το πανηγυρίζουμε εντονότατα – 7 χρόνια φαγούρας είν’ αυτά!

****************
Πέραν τούτου όμως ΕΓΩ ομολογώ ότι απόλαυσα και τα ανέκδοτα που ΜΑΣ βγάλανε και την πλάκα που ΜΑΣ κάνανε [οι “άσπονδοι φίλοι” ΜΑΣ] μετά την ισοπαλία με τον “Απόλλωνα” [την περασμένη Κυριακή 25 του Απρίλη – ως γνωστό ο “Απόλλωνας” ΜΑΣ ισοφάρισε στις καθυστερήσεις τζι’ εμείναμεν χάσκοντας] και την αναβολή που πήρε η κατάκτηση του Πρωταθλήματος ... Πιο κάτω θα παραθέσω [έτσι για την πλάκα ΜΑΣ] μερικά απ’ αυτά [τα ανέκδοτα και τις ατάκες] που ΜΑΣ βγάλανε, καθώς κάποια είναι όντως πολύ έξυπνα και με μπόλικο χιούμορ ... [Δεν ήξερα όμως ότι κάποιοι έχουν πάθει τόσο κόλλημα με τη τις “Σαμπάνιες” της Τζιούλιας! Πάντως θα ψάξω - στο internet – να βρω το DVD της για να δω [κι να έχω υπ’ όψη ΜΟΥ] κι ΕΓΩ επιτέλους, τι έκανε με τη σαμπάνια η εν λόγω ξανθομαλλούσα ή/και ξανθοβαμμένη ευειδής κοπελιά!!!

Ανέκδοτα:
1. Ηλίας Χαραλάμπους και Volley
Πληροφορίες ότι ο προπονητής της εθνικής ομάδας της Πετόσφαιρας εκτίμησε τις ικανότητες του Ηλία Χαραλάμπους να στρώνει την μπάλα με το χέρι και γι’ αυτό τον λόγο θα τον καλέσει στην ομάδα δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί.

2. Τζούλια Αλεξανδράτου
Όσοι φίλαθλοι της Ομόνοιας που πρόλαβαν και άνοιξαν μπουκάλια με σαμπάνια για τους πανηγυρισμούς της περασμένης Κυριακής, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με την Τζούλια για να τους δώσει οδηγίες χρήσεως…

3. Το μεγαλύτερο μουσείο
Στο μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου μετατράπηκε την περασμένη Κυριακή το ΓΣΠ! 17.000 πράσινα αγάλματα κρατούσαν το κεφάλι τους…

4. Ψύχρα
Το πολικό ψύχος που υπήρχε το βράδυ της Κυριακής στο ΓΣΠ προερχόταν από τα 17.000 παγάκια (Party Ice) που υπήρχαν στις κερκίδες του σταδίου.

5. Έσπαζαν τα SALES!
Οι Ομονοιάτες μετά το τέλος του αγώνα με τον Απόλλωνα, έσπαζαν όλα τα μαγαζιά που έγραφαν στις βιτρίνες τους SALES επειδή νόμιζαν ότι ανήκουν στον Diego Sales που τους χάλασε το πάρτι στο 92΄.

**************
Τέλος [θα κλείσω με] μια αφιέρωση για τους αγαπητούς και συμπαθέστατους ΑΠΟΕΛ-ληστές και “Ανορθωσιάτες”: “Καρδιά μου καημένη” [link: http://www.youtube.com/watch?v=WuW19l8D56M&feature=related], ελληνοποιημένο ινδικό τραγούδι ...
“Καρδιά μου καημένη, πως βαστάς και δεν ραγίζεις,
Στον ψεύτη ντουνιά τόση απονιά που αντικρίζεις”!!!
ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ!

Και πάμε απ’ την αρχή:
1. http://www.youtube.com/watch?v=Fy61g40dM8g
2. http://www.youtube.com/watch?v=5NYdeEBM7SI&feature=related

Anef_Oriwn
2/5/2010 - 11:55 μ.μ.

Ανάρτηση 28/2010 [πρωτομαγιάτικη, εργατική και τραγουδιστική] – “Η Πρώτη του Μάη”* και οι κοινοί αγώνες ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων εργαζομένων.

Τιμώντας [σήμερα] την Εργατική Πρωτομαγιά [που θα γιορταστεί από τους εργαζόμενους ανά τον κόσμο αύριο, με πάσα λαμπρότητα, αλλά και με απεργίες, πορείες και διαδηλώσεις], ΣΑΣ αφιερώνουμε [από καρδιάς] το παλιό τραγουδάκι [ένα από του πρώτα του], του Βασίλη Παπακωνσταντίνου [σε στίχους και μουσική του Θωμά Μπακαλάκου] “Πρώτη του Μάη”* – link: http://www.youtube.com/watch?v=_PH2SWop1pU

“Πρώτη του Μάη και πώς
τους εργάτες ξεσηκώνεις.

Πρώτη του Μάη με φως,
φως της εργατιάς θαμπώνεις.
Παλεύει η εργατιά.

Δεν είν’ αργία,
είν’ απεργία.
Παλεύει η εργατιά.”

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΑ Σ’ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

Παράλληλα, θα ήθελα αντί κάποιου [άλλου] δικού μου [επετειακού] κειμένου, θα παραθέσω μια εργασία της μαθήτριας Μαρίας Αργυρού [της Γ΄ Τάξης του Λυκείου Βεργίνας στη Λάρνακα] που είχε ως θέμα τους κοινούς εργατικούς αγώνες ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων. Το εν λόγω κείμενο γράφτηκε [αν δεν κάνω λάθος] για κάποιο διαγωνισμό κι εγώ το εντόπισα στον έντυπο Τύπο. Το είδα τελευταία δημοσιευμένο στις εφημερίδες “Χαραυγή” και “Πολίτη”, [στον “Πολίτη” στις 18 του Απρίλη και θα το βρείτε στο link: http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=941093&-V=archivearticles&-p], ενώ υπάρχει και στο Blog της “ Προοδευτική Κίνηση Δασκάλων και Νηπιαγωγών” [link: http://proodeftikidask.blogspot.com/2010/04/blog-post_4546.html].

Οι κοινοί εργατικοί αγώνες Ελληνοκυπρίων - Τουρκοκυπρίων στη νεότερη εποχή.
[της Μαρίας Αργυρού - Μαθήτρια Γ΄ Τάξης Λυκείου Βεργίνας]

[Οι επιχρωματώσεις είναι δικές μου]

“Στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα στην Κύπρο, σε συνθήκες αποικιοκρατίας, άρχισε να αναπτύσσεται η εργατική τάξη λόγω της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης και εκβιομηχάνισης. Η εκμετάλλευση ήταν τεράστια, οι συνθήκες εργασίας ήταν άθλιες.

Εκείνη την εποχή εννοείται ότι δεν υπήρχε εργατική νομοθεσία ούτε συντεχνίες, συνδικαλιστικές οργανώσεις, που να αγωνίζονται για τα δικαιώματα των εργατών. Οι ώρες εργασίας ήταν πάρα πολλές, από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου, «γέννημα - βούττημα», τα μεροκάματα ήταν ψίχουλα. Κάποιες φορές η δουλειά συνεχιζόταν ακόμα και το βράδυ.

Όλα αυτά έσπρωξαν τους εργάτες να οργανωθούν σε συντεχνίες με ταξικό χαρακτήρα για διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους από την εργοδοτική - αστική τάξη.

Οι τομείς που υπήρχαν τότε και απασχολούσαν εργάτες ήταν μικρές βιοτεχνίες στις πόλεις -δεν υπήρχαν μεγάλα εργοστάσια- όπου δούλευαν λίγοι εργάτες σε κάθε μια. Είχαν αρχίσει επίσης να έρχονται ξένες εταιρείες στο νησί μας και να λειτουργούν τα μεταλλεία. Εκεί δούλευε μεγάλος αριθμός εργατών, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Άνθρωποι που κατοικούσαν στην ύπαιθρο και προηγουμένως ήταν αγρότες, αναγκάζονταν να αφήσουν τα χωριά τους, αφού οι τοκογλύφοι τους ξεκλήριζαν. Συγκεντρώνονταν στα μεταλλεία όπου δούλευαν σκληρά, για ένα κομμάτι ψωμί, χωρίς καμιά προστασία ούτε της υγείας, ούτε της ζωής και της ασφάλειάς τους.

Η εκμετάλλευση, η φτώχεια και οι στερήσεις ήταν κοινές για Ε/Κ και Τ/Κ εργάτες.

Στην Κύπρο όμως τότε άρχισαν να εμφανίζονται οι σοσιαλιστικές ιδέες, που είχαν διαδοθεί σε όλο τον κόσμο. Το 1922 ιδρύθηκε το Εργατικό Κόμμα που είχε ως στόχο του να βοηθήσει την εργατική τάξη να συνειδητοποιήσει τις αιτίες της εκμετάλλευσης της και την ανάγκη να αγωνιστεί για την κοινωνική ισότητα και τη δικαιοσύνη.

Έτσι, δημιουργήθηκαν οι πρώτες συντεχνίες, τα σωματεία. Ο στόχος τους ήταν η καλυτέρευση των συνθηκών της ζωής και της εργασίας των εργατών: τα καλύτερα μεροκάματα, η καθιέρωση του οκταώρου, η θέσπιση εργατικής νομοθεσίας.

Η εργατική τάξη ζητούσε να αναγνωριστεί στην κοινωνία η ύπαρξή της, η αξιοπρέπειά της.

Οι εργοδότες όμως αντέδρασαν με μανία στις διεκδικήσεις των εργατών και στην ίδρυση των συντεχνιών, με απειλές, με διώξεις, με βία, φυλακίσεις και εξορία απεργών.

Στους αγώνες τους οι εργάτες, Ε/Κ και Τ/Κ ήταν αδελφωμένοι. Η πρωτομαγιάτικη προκήρυξη του Εργατικού Κέντρου το 1926 μεταξύ άλλων έλεγε: «Οι πιέσεις των αφεντικών μας, η εκμετάλλευση από τους πλουτοκράτες πρέπει να μας ενώσουνε, Τούρκους και Χριστιανούς. Δε μας χωρίζουνε πια φυλετικά μίση και θρησκευτικοί φανατισμοί. Αφτά ανήκουνε στο παρελθόν. Σήμερα πρέπει όλοι αδελφωμένοι να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα που έχουμε στη ζωή... Κανένας Οθωμανός και κανένας Χριστιανός εργάτης δεν πρέπει να λείψει από την αβριανή συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς. Ζήτω η αδερφοσύνη των Ελλήνων και Τούρκων Εργατών. Ζήτω οι εργάτες όλου του κόσμου.»

Με τους σκληρούς αγώνες τους, με απεργίες, οι εργάτες πέτυχαν σημαντικές κατακτήσεις: Ήταν η περίοδος της Παλμεροκρατίας -της δικτατορίας του Άγγλου αποικιοκράτη Πάλμερ, που επιβλήθηκε μετά την εξέγερση των Οκτωβριανών (1931), κατά της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, και της άρνησης των Άγγλων να δεχτούν το αίτημα της Ένωσης. Μετά την εξέγερση οι Άγγλοι επέβαλαν σκληρά μέτρα κατά των εργατών, απαγόρευσαν τη λειτουργία των Συντεχνιών και έθεσαν εκτός νόμου και το Κομουνιστικό Κόμμα Κύπρου.

Οι αγώνες όμως συνεχίστηκαν και το 1932 θεσπίστηκε ο περί συντεχνιών νόμος.

Το 1935, τρία χρόνια αργότερα, οι οργανωμένοι υποδηματοποιοί (Έλληνες, Τούρκοι, Αρμένιοι), κάνουν απεργία με αιτήματα 30% αύξηση στο μεροκάματο, δεκάωρη εργασία και αναγνώριση της συντεχνίας τους από τους εργοδότες. Μετά από ένα χρόνο (1936) γίνεται απεργία σε δύο μεταλλεία της ΚΜΕ (Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία). Σε αυτή συμμετείχαν Ε/Κ και Τ/Κ εργάτες, στην περιοχή Λεύκας -Μαυροβουνίου και δυστυχώς οι εργοδότες αντάμα με τους αποικιοκράτες την κατέστειλαν με τον αγγλικό στρατό.

Σιγά- σιγά η εργατική τάξη, οι συντεχνίες και οι αγώνες δυνάμωναν. Τον Μάη του 1939, μετά από απεργιακές κινητοποιήσεις των κτιστών στη Λευκωσία, συμφωνήθηκε η πρώτη συλλογική σύμβαση που κατοχύρωσε το οκτάωρο στις οικοδομές.

Οι αγώνες και οι απεργίες συνεχίζονταν, ο αριθμός των συντεχνιών αυξανόταν σημαντικά, οι εργάτες ενώνονταν και όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούσαν την ανάγκη να οργανωθούν, να γραφτούν στις συντεχνίες και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

Κάνουν προσπάθειες να ιδρύσουν Κεντρική Παγκύπρια Συνδικαλιστική Οργάνωση. Ιδρύουν το 1941 την ΠΣΕ (Παγκύπρια Συντεχνιακή Επιτροπή).

Εν τω μεταξύ είχε ξεσπάσει το 1939 ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, στη μικρή Κύπρο ήρθε κύμα ανεργίας, τα προβλήματα οξύνθηκαν και οι αγώνες και οι απεργίες συνεχίζονταν.

Μέχρι τότε οι Τουρκοκύπριοι συμμετείχαν στις συντεχνίες μαζί με τους Ελληνοκύπριους, ως μέλη των ίδιων συντεχνιών.

Όμως, από το 1942 άρχισαν να ιδρύονται τουρκοκυπριακές συντεχνίες λόγω του ότι οι κοινές συντεχνίες δεν είχαν δώσει ίσως την απαιτούμενη προσοχή στους Τ/Κ, τις ανάγκες τους, την επικοινωνία μαζί τους στη γλώσσα τους κ.λ.π., αλλά και γιατί είχαν αρχίσει να εμφανίζονται ανάμεσα στους Ε/Κ εθνικιστικές διαφορές.Το 1943 το ΑΚΕΛ (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού), που είχε εξελιχθεί σε μια αρκετά υπολογίσιμη δύναμη, κάλεσε τους εργάτες να πάρουν μέρος στον αντιφασιστικό αγώνα. Η έκκληση του ΑΚΕΛ βρήκε ανταπόκριση και στην τ/κ κοινότητα και πολλοί ήταν οι Τ/Κ που υπηρέτησαν στον βρετανικό στρατό μαζί με τους Ε/Κ συναδέλφους τους. Συνολικά 30.000 Κύπριοι πολέμησαν με τον αγγλικό στρατό κατά της φασιστικής απειλής.

Το 1944 δημιουργήθηκαν και οι Νέες Συντεχνίες, που την ίδρυσή τους προώθησε το Κυπριακό Εθνικό Κόμμα και που στα αρχικά τους στάδια περιλάμβαναν και αυτές Τ/Κ εργάτες. Όμως, επειδή οι ίδιες θεωρούσαν τον εαυτό τους ως εθνικές οργανώσεις με ελληνοχριστιανικό προσανατολισμό, η συμμετοχή των Τ/Κ δε διήρκεσε.

Το 1948 οργανώθηκαν μεγάλες δικοινοτικές απεργίες των μεταλλωρύχων και των οικοδόμων. Υπήρξε βίαιη αντίδραση σ΄ αυτές , η αστυνομία των Άγγλων αποικιοκρατών επιτέθηκε ένοπλα κατά των απεργών και υπήρξαν τραυματισμοί και συλλήψεις. Η απεργία αυτή είναι ιστορική. Οι μεταλλωρύχοι της Κυπριακής Μεταλλευτικής Εταιρείας -αμερικανικών συμφερόντων- στη Σκουριώτισσα, το Μαυροβούνι και τον Ξερό, ζούσαν με τις οικογένειές τους στοιβαγμένοι σε παραπήγματα στους χώρους εργασίας, υπό καθεστώς στυγνής εκμετάλλευσης. Ζητούσαν μείωση ωραρίου, τερματισμό των υπερωριών, αυξήσεις στα μεροκάματα, αργίες, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Οι περισσότεροι πέθαιναν κτυπημένοι από την πνευμοκονίαση, αφού κανένα μέτρο προστασίας της υγείας τους δεν υπήρχε στα λατομεία. Η απεργία εξελίχτηκε σε διαρκείας. Κινήθηκαν μηχανισμοί απεργοσπαστών, χρησιμοποιήθηκε άγρια βία και μετά από τέσσερις μήνες, οι απεργοί πέτυχαν μεγάλη νίκη. Τα αιτήματά τους έγιναν σχεδόν όλα δεκτά.

Η απεργία αυτή αποτελεί μια μεγάλη, περιφανή νίκη των ταπεινών και καταφρονεμένων του νησιού μας. Έδωσε ελπίδες σε όλους τους εργαζόμενους και έκανε περισσότερους να συνειδητοποιήσουν τη δύναμη που έχουν, όταν ενώνονται και αγωνίζονται για τα πραγματικά τους προβλήματα, χωρίς φτιαχτές διαφορές μεταξύ τους, ιδεολογικές ή εθνικές ή θρησκευτικές.Στη συνέχεια, και μέχρι το 1955 (η ΠΕΟ είχε τότε 3.000 Τ/Κ εργάτες μέλη της) άρχισε ο διαχωρισμός των Τ/Κ εργατών, δημιουργήθηκαν τουρκικές συντεχνίες και η εθνοτική πολιτική σύγκρουση δεν άφηνε πολλά περιθώρια συνεργασίας των εργατών, Ε/Κ και Τ/Κ.”

Για τη φωτογραφική και τραγουδιστική επιμέλεια
και για το copy-paste,
Anef_Oriwn
Παρασκευή 30/4/2010

Ανάρτηση 27/2010 [καταρανή, παραπολιτική και πλακατζιήτικη] – Περί του Σεΐχη του Κατάρ και της Σεΐχας του, για την “εκ περιτροπής” και τη “σταθμισμένη

Shερετούμεν!

Σήμερα θ’ αφήσω τα βαρύγδουπα και βαθυστόχαστα κείμενα [είτε δικά μου, είτε αναδημοσιευμένα] για διάφορα “επουσιώδη”, “ασήμαντα” τζι’ “ανούσια” ζητήματα, όπως ας πούμεν, για τα τεκταινόμενα γύρω από το κυπριακό [τες συνομιλίες, την εκλογή Έρογλου, την επικείμενη νέα τριήμερη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, τες πισώπλατες μαχαιριές από τη Ευρωπαϊκή Ένωση, τα ομοσπονδιακά και συνομοσπονδιακά συστήματα, την οικονομική κρίση και πως αυτή επηρεάζει ... και το σεξ και γενικώς για το “Τι θα κάνουμε” – όχι όμως αυτό του Λένιν] και θ’ ασχοληθώ με την επίσκεψη του Σεΐχη του Κατάρ [και της Σεΐχας του] στην Κύπρο, καθώς και με κάποιες άλλες διαστάσεις, προεκτάσεις επεκτάσεις της “εκ περιτροπής” και της “σταθμισμένης” … [Πως αυτά τα δύο συσχετίζονται και με τη σεϊχίστικη επίσκεψη θα το δείτε πιο κάτω ...] ...

[Ένα κείμενο που είχα σχεδόν έτοιμο για την επέτειο της “εθνοσωτήριας” επανάστασης της 21ης του Απρίλη του 1967 όταν τα ένδοξα και ηρωικά ελληνικά στρατά “επενέβησαν” – πραξικοπηματικά, λένε κάποιοι κακεντρεχώς” – για να σώσουν την χώρα από τον φαύλο κοινοβουλευτισμό και τον μιαρό και καλπάζων κομμουνισμό, καθώς και για τις “υπόγειες” σχέσεις του ΑΚΕΛ με την ελληνική χούντα – θα έκαμνα “τρομερές ” αποκαλύψεις – θα τ’ αφήσω για μεταγενέστερο στάδιο ...]

Στα της επίσκεψης, λοιπόν, του Καταρανού [δεν ξέρω αν είναι και “καταραμένος”] Σεΐχη στην Κύπρο και διάφορα άλλα παρεμφερή και παράπλευρα ζητήματα, τώρα …

[Κατ’ αρχάς οφείλω να πω ότι με διάφορες πτυχές της επίσκεψης του Σεΐχη έχουν ασχοληθεί κι άλλοι Bloggers όπως
ο Strovoliotis, link: http://strovoliotis.wordpress.com/2010/04/23/%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b7%ce%bd-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%b6%cf%8d%ce%b3%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%bc/#comment-1266,
η “Μάνα είναι μόνο μία”, link: http://mana-mia.blogspot.com/2010/04/blog-post_22.html,
και οι ΦΟΥΚΟΥΒΙΟΙ, link: http://foukou.blogspot.com/2010/04/blog-post_22.html.
Όμως – να πω την αλήθεια - περίμενα τζιαι που τον παρέα τον Lexi_Penitas να κάμει καμιά ανάρτηση, μια τζι’ έκαμεν τζιει κάτω, στο Κατάρ, καμπόσα φεγγάρκα για δουλειά. Πάντως ευπρόσδεκτες θα είναι οι όποιες παρατηρήσεις και συμπληρώσεις από μέρους του] ...

Ως γνωστόν λοιπόν, ο Σεΐχης [ή Εμίρης] του Κατάρ Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θάνι [συνηθίζουν ως φαίνεται και οι γαλαζοαίματοι Άραβες να έχουν ονόματα σιδηρόδρομους όπως κάμνουν γενικότερα οι Ισπανοί τζιαι οι Λατινοαμερικάνοι] ήρθε στην Κύπρο και υπέγραψε με τον Πρόεδρο Χριστόφια [οικονομική] συμφωνία για την ίδρυση Κοινοπραξίας, η οποία θα προχωρήσεις την κατασκευή μεγάλου έργου στη Λευκωσία απέναντι από το Hilton. Το έργο αυτό θα περιλαμβάνει ξενοδοχείο 5 αστέρων, εμπορικό κέντρο, καταστήματα, γραφεία και διαμερίσματα.

Τον ο Σεΐχη συνόδευε [όπως μάθαμε και είδαμε] ΜΙΑ εκ των ΤΕΣΣΑΡΩΝ [4!!!] ΣΥΖΥΓΩΝ ΤΟΥ, η γοητευτική και ψηλόκορμη πριγκίπισσα Μόζα Μπιντ Νάσερ Αλ Μισνέντ [κι εδώ έχουμε όνομα σιδηρόδρομο, αλλά δεν βλέπω πουθενά να υπάρχει έστω κι ένα στοιχείο από τ’ όνομα του άντρα της – ξέρεις κανένας να μας ειπεί τι σημαίνει εκείνο το «Αλ»]. Πολλοί και διάφοροι λένε ότι πέραν από γοητευτική και μοντέρνα [αντι για την παραδοσιακή μαντίλα φοράει στο κεφάλι κάτι σαν τουρμπάνι – πολύ πιο όμορφη αυτή η αμφίεση] είναι και μορφωμένη και πολύ δυναμική! Κάποιοι μάλιστα, την παρομοιάζουν με την Κάρλα
Μ(πρ)ούνι [την Σαρκοζίνα] και την συγκρίνουν με την όμορφη Βασίλισσα της Ιορδανίας Ράνια [από το Ουρανία αυτό;]...

Η επίσκεψη του Σεΐχη και της Σεΐχας στην Κύπρο και η υπογραφή της συμφωνίας που προαναφέραμε αποτελεί μεγάλη επιτυχία για τον Πρόεδρο και την Κυβέρνηση του, τόσο από Οικονομικής όσο κι από ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ άποψης. Από οικονομικής γιατί ανοίγει το δρόμο για επενδύσεις στην Κύπρο με πετροδόλαρα κι από πολιτικής γιατί μια δυνατή οικονομία [έστω και καπιταλιστική] ενισχύει πολιτικά έναν πρόεδρο [έστω τζι' Αριστερό]. Πέραν τούτης όμως της πολιτικής σημασίας η επίσκεψη του καταρανού σεϊχικού ζεύγους αποτελεί και στήριξη στην πολιτική του Προέδρου για ομοσπονδιακή λύση και δη των προτάσεων του για την “εκ περιτροπής” [προεδρία] και τη “σταθμισμένη” [ψήφο]!!! Γι’ αυτό θα ‘χουν λυσσάξει και οι αντιομοσπονδιακοί και οι απορριπτικοί [τζιαι οι “ΠΟΝΤΙΚΟΙ” τζιαι τα «Κοπέλια» οι “ΒεΣε-τάδες”!!!

Ο εμίρης του Κατάρ λοιπόν είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου [άλλη φορά θα ΣΑΣ πω πως φτιάχνονται οι βασιλιάδες!] Ανέλαβε τα ηνία της χώρας του το 1995 που εκθρονίζοντας τον πατέρα του με πραξικόπημα! [Διαχρονικά όλο δολοπλοκίες, αλληλοσκοτωμούς και πισώπλατα κτυπήματα ακόμα και μεταξύ συγγενών, είναι αυτοί οι βασιλιάδες!] ...

Όπως έχω ήδη πει [και πιο πάνω] ο κος Σεΐχης έχει 4(!!!) συζύγους!!! [Όλοι – οι άντρες - θα αναρωτηθούν πως τις προλαβαίνεις ο κακομοίρης ο Εμίρης – εφανταστήκετε να τον κουκκουφούν τζιαι κυριολεκτικά τζιαι μεταφορικά τζιαι οι τέσσερεις ούλλη μέρα - αλλά εν καλό κορμάτζιην τζιαι τζιείνος] ... Μια λοιπόν, από τες Σεϊχικές/Εμιρικές [αλλά ουχί ερημική] γυναίκες του είναι και η Πριγκίπισσα Mozah [που όπως λέγεται, τον συνοδεύει τις περισσότερες φορές στα ταξίδια του]!

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω γιατί ο Σεΐχης διάλεξε [από τες 4 γυναίκες του] τη Σεΐχα Mozah να τον συνοδεύσει στην Κύπρο, αλλά ομολογουμένως η κίνηση του αυτή άξιζε τον κόπο. Ίσως γιατί ήταν ΚΑΙ η σειρά της [για να του κάμει παρέα στο εξωτερικό], αλλά μπορεί και γιατί είναι και η πιο γοητευτική [από τες 4 σύζυγες] και ήθελε να μας εντυπωσιάσει – κι εμάς τον ανατολίτη λαουτζίκο και τον ίδιο τον Πρόεδρο, ο οποίος έχει και μια άποψη [από κοντινά πλάνα] και για την Κάρλα την Μ(πρ)ούνι!!!

Αυτήν όμως, την εντός του οίκου του “κακομοίρη” του Εμίρη οικογενειακή κατάσταση, θα μπορούσαμε να τη δούμε [αναλύοντας την κοινωνικοπολιτικά] ως μια μορφή οικογενειακής ... ομοσπονδοποίησης!!! Θα μπορούσε, λόγου χάριν να πούμεν, να ονομαστεί [μια τζιαι κολλούμε τζιαι στους όρους] “Διφυλική [από την λέξη «φύλο», κι όχι τη λέξη «φυλή»] Πενταμερής [από τα 5 συνιστώντα μέρη που τη συναποτελούν – τον Σεΐχη και τες 4 γυναίκες του] Ομοσπονδία”!!!
Το ένα συστατικό μέρος [ο Σεΐχης] που αντιπροσωπεύει μόλις το 20% [όσο περίπου και το ποσοστό των τουρκοκυπρίων στη μελλοντική Κυπριακή Ομοσπονδία] είναι ερωτικά [sorry πολιτικά ήθελα να ειπώ] ίσο με το υπόλοιπο 80% [δηλ. τες 4 συζύγους του]!!!
Από τη άλλη [κι όπως μας πληροφορούν και οι διάφοροι επαΐοντες και γνώστες για τα του οίκου του Εμίρη, αλλά και οι δαήμονες επί των μουσουλμανικών “πολιτικo-ερωτικών” ηθών και εθίμων] οι 4 σύζυγες είναι πολιτικά ίσες μεταξύ τους – υποθέτω τόσο στον ερωτικό τομέα αλλά και σε ζητήματα πρωτοκόλλου και εθιμοτυπίας!!!
Όμως “τούτες” [αι σύζυγοι] θα χαίρονται και θα απολαμβάνουν την προσοχή, τον έρωτα, τα “αγαθά” και τις “υπηρεσίες” που σίγουρα αφειδώλευτα [και στη βάση κάποιων εσωτερικών κανονισμών και πρωτοκόλλων] θα “προσπαθεί” να τους προσφέρει και τους παρέχει ο Σεΐχης, όμως “εκ περιτροπής” [όππππαααα, να ‘σου και ο πολυθρύλητος και επίμαχος όρος!]. Κι όπως ψιθυρίζεται ΚΑΜΙΑ δεν έχει παράπονο! Με δυο λόγια στον οίκο του Σεΐχη η “εκ περιτροπής” δουλεύει μια χαρά!
[Πάντως ο παρέας και κουμπάρος μου, ο Πάμπος ο Τσιόπανος, όταν τον ερώτησε η κουμέρα η Κρασιμίρα τι πάει να πει “εκ περιτροπής προεδρία”, επεξήγησε της το ως εξής: “Ετο, μια φορά ΕΣΥ που πάνω, τζιαι μια φορά ΕΓΙΩ!”] ...

Παράλληλα όμως ο Σεΐχης πρέπει να διαθέτει για την κάθε μια από τες 4 πριγκιπέσσες [ανεξαρτήτως ηλικίας, εμφάνισης, ύψους, βάρους και τα λοιπά] τον ίδιο χρόνο ... Αν λόγου χάριν ο Σεΐχης αποφάσιζε ή ψήφιζε ότι θα ήθελε για την τάδε μέρα [ή και νύχτα] τη Mozah [ας πούμεν], θα μπορούσαν οι άλλες τρεις να κλικκώσουν και να συμφωνήσουν καθώς θα διαθέτουν και την πλειοψηφία στον οικογενειακό [ομοσπονδιακό] συμβούλιο [3 ψήφοι έναντι δύο] να ανατρέψουν την αμοιβαία επιθυμία και βούληση των ΔΥΟ να κάμουν το κκέφι τους!!! Κι εδώ πλέον υπεισέρχεται και η αναγκαιότητα για την “σταθμισμένη” [ψήφο]!!! Η πρόνοια αυτή πρέπει να ρυθμιστεί με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε ευκαιριακές και συμφεροντολογικές συμμαχίες [που θα βασίζονταν στην αρχή “ένας άνθρωπος, μια ψήφος”, να μην προκαλούν προβλήματα στην ομαλή και εύρυθμη λειτουργία της οικογενειακής σεΐχικης κλίνης [κι όχι μόνο] και αναγκάσουν στο τέλος της ημέρας τον Εμίρη [μια και είναι και Σεΐχης] να εφαρμόσει το αντι-δημοκρατικότατο δόγμα του “αποφασίζω και διατάττω”!

Είναι πλέον πασιφανές γιατί ΟΛΟΙ οι απορριπτικοί κι αντιομοσπονδιακοί έχουν σκυλιάσει με την επίσκεψη του Σεΐχη και της Σεΐχα του στην Κύπρο!
Να διευκρινίσω όμως πριν κλείσω [και για να προλάβω και τυχόν καλοθελητές] ότι σκοπός και στόχος αυτού του κειμένου είναι,
1. Πρώτον, να σατιρίσει το δογματικό, απόλυτο και μονοκόμματο τρόπο με τον οποίο οι διάφοροι κολλημένοι και εθνικιστές αντιομοσπονδιακοί απορρίπτουν [χωρίς αν εμβαθύνουν στο αντικείμενο και να επιχειρηματολογούν] τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, και
2. Δεύτερον, να καυτηριάσει την αδιαφορία με την οποία υποδεχτήκαμε ή βρεθήκαμε αντιμέτωποι [ίσως όλως αιφνιδίως] με την [μουσουλμανική] πρακτική της πολυγαμίας , ή/και την ανοχή και τον “ωχαδερφισμό” που επιδείξαμε για την ύπαρξη αυτής της αναχρονιστικής και απαξιωτικής [για την Γυναίκα] πρακτικής ...

Δεν ξέρω πως καθιερώθηκε η πολυγαμία στην μουσουλμανική θρησκεία και στον μουσουλμανικό κόσμο [αν δεν κάνω λάθος, κι ο Μωάμεθ είχε ΔΥΟ γυναίκες], αλλά σίγουρα τούτο το “έθιμο” ή η πρακτική [για τους άντρες μόνο], αποτελεί μια κοινωνική και σεξιστική διάκριση σε βάρος των Γυναικών. Σε αρκετές πάντως [κοσμικές] μουσουλμανικές χώρες συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας η πολυγαμία έχει καταργηθεί δια νόμου ... [Να σημειώσω ότι η πολυγαμία ή μάλλον η διγαμία για τους άντρες επιτρέπεται και στην χριστιανική ομάδα των Μορμόνων, τους οποίους απαντάμε στην Αμερική. Έχετε δει την ταινία “Μάρτυρας εγκλήματος” (“Witness” - 1985), με Στην ταινία ένας αστυνομικός [τον οποίο υποδύεται ο Harrison Ford] “εντάσσεται” σε μια κλειστή κοινότητα μορμόνων, προκειμένου να προστατέψει το (ανήλικο) μοναδικό μάρτυρα ενός φόνου κάποιου μυστικού πράκτορα.

Η πολυγαμία ήταν [και εξακολουθεί να είναι – όπως βλέπουμε και με την περίπτωση του καταρανού Εμίρη] χαρακτηριστικό οπισθοδρομικών και συντηρητικών πατριαρχικών κοινωνιών [κυρίως μουσουλμανικών] όπου η θέση της Γυναίκας ήταν [και είναι] πολύ δυσχερής ... Η Γυναίκα, σ’ αυτές τες κοινωνίες αποτελεί [για τους άντρες] αντικείμενο ηδονής ή και σκεύος ερωτικό [και σεξουαλικής εκτόνωσης] αλλά και εργαλείο αναπαραγωγικό για τη συνέχιση του οικογενειακού δέντρου! Ειλικρινά διερωτούμαι γιατί οι γυναίκες ακτιβίστριες [εδώ στην Κύπρο] συμπεριλαμβανομένων και γνωστών bloggerούδων αλλά και οι γυναικείες οργανώσεις, ΔΕΝ άγγιξαν αυτή τη διάσταση των δικαιωμάτων της Γυναίκας [που ΜΑΣ πρόκυψε με την της επίσκεψης του σεΐχικου ζεύγους] ...

Κλείνω μ’ ένα άσμα [το “Στην Αγορά του Αλ Χαλίλι” με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη – link: http://www.youtube.com/watch?v=40IX0AjcGCQ&feature=related], το οποίο αφιερώνω ειδικά στες αναγνώστριες ΜΑΣ, για να απαμβλύνω ολίγο τι, την ίσως σεξιστική χροιά που μπορεί να έχει η γραφίδα μου!

Anef_Oriwn
Σάββατο 24/4/2010