Ανάρτηση 5/2016* (πέμπτη του 2016 και πρώτη του Μάη!!!!) [προγραμματισμένη, μαγιάτικη, (προ)εκλογική] – Για τι επικείμενες βουλευτικές εκλογές και τους εκλογικούς συνδυασμούς που θα συμμετάσχουν σ’ αυτές...

Παίδες και κορασίδες,

{* - Επεξηγηματική σημείωση: 
Κατ’ αρχάς κι όπως θα έχετε ήδη προσέξει, τούτη τη φορά καταφέρνουμε και κάνουμε ανάρτηση αρχές του μηνός κι όχι στα τέλη του, όπως πράτταμε τους προηγούμενους μήνες, τις πλείστες φορές μάλιστα μόλις και προλαβαίναμε, ανεβάζαμε τα κείμενα μας μερικές ώρες πριν να βγει ο μήνας. Με βάση αυτήν την διαπίστωση, ευελπιστούμε πάντως πως αυτόν τον μήνα θα κάνουμε κι άλλες αναρτήσεις}...

*******************************

Εισαγωγικά – Υποβολή υποψηφιοτήτων

Ως θα ακούσατε, είδατε και θα μάθατε, υποβλήθηκαν την περασμένη Τετάρτη 4 του μηνός (Μαΐου) οι υποψηφιότητες για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Οι υποψηφιότητες είναι συνολικά 493(!), [αρχικά ήταν 494, αλλά κατόπιν έντασης που έγινε δεκτή αποκλείστηκε ο Κυριάκος Κυριάκου, ο γνωστός Ούτοπος]... Πάντως ο αριθμός 493 αποτελεί ρεκόρ για τα εκλογικά ιστορικά τις Κυπρου˙ φαίνεται πως πολλοί είν’ αυτοί που την είδαν (και) Μεσσίες και επιθυμούν να αναλάβουν να ΜΑΣ σώσουν... Τώρα, λοιπόν, «αρχίζει [και επίσημα] το ματς»! 

Στις εκλογές θα λάβουν μέρος συνολικά 12 κόμματα, κομματίδια και (εκλογικοί) συνδυασμοί, καθώς  και μερικοί ανεξάρτητοι. Κάποιοι νεοφανείς (ως επί το πλείστον) συνδυασμοί [που για να πούμε και την αλήθεια συνίστανται από διάφορα γκρουπούσκουλα και παρεούλες] δεν κατέρχονται με πλήρεις συνδυασμού σ’ όλες τις εκλογικές περιφέρειες/επαρχίες... [Πού να τούς έβρουν;]...

Σ’ αυτήν ΜΟΥ την ανάρτηση καθώς και στην επόμενη θα παρουσιάσω [μέσα από πολλά και ποικίλα σχόλια και διαπιστώσεις] τα κόμματα και τους εκλογικούς συνδυασμούς που θα λάβουν μέρος στις εκλογές της 22^ας του Μάη, δηλ. το σημερινό εκλογικό τοπίου της χωρας. Και ξεκινώ απ’ αυτήν την ανάρτηση με τα κόμματα ΑΚΕΛ, ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, τα οποία έχουν την μακροβιότερη πολιτική ζωή και συμμετοχή στη Βουλή...  

Να σημειώσω ότι ένα παρόμοιο κείμενο με τίτλο “Προεκλογική καταγραφή τοπίου” ανάρτησαν χτες στην ιστοσελίδα τους τα παιθκιά και οι κοπελιές της “Δέφτερης Ανάγνωσης”... Με πρόλαβανε, [αν και ξεκίνησα να συγγράφω από το κείμενο από την Παρασκευή], αλλά εν πειράζει!

******************************

Τα κόμματα και οι (εκλογικοί) συνδυασμοί που θα λάβουν μέρος στις βουλευτικές εκλογές...

Για χάριν της ιστορίας παραθέτουμε πιο κάτω τα κόμματα και τους εκλογικούς συνδυασμούς που θα λάβουν μέρος στις βουλευτικές εκλογές της 22^ας του Μάη...

1. Το ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες (αλλά και Παλιές Δυνάμεις) – στις “Παλιές Δυνάμεις” περιλαμβάνονται η Ειρήνη ΜΑΣ και ο εν πολλές γκάφες περιπεσών νεανίας Μάριος Χαννίδης. Πάντως από τις “Νέες Δυνάμεις”, αμαρτία ΜΟΥ ξομολοημένη, ομολογώ πως ΔΕΝ βλέπω και κάτι το νέο και το ιδιαίτερα σπουδαίο! Απ’ εκεί και περά ΕΜΕΙΣ προσδοκούμε σε ανάκαμψη του ΑΚΕΛ σε ποσοστά τουλάχιστον 28%-30% και σε διατήρηση του αριθμού το εδρών που το ΑΚΕΛ είχε στη προηγούμενη Βουλή... [Στις βουλευτικές του 2011 το ΑΚΕΛ πήρε ποσοστό 32,67% και εξασφάλισε 19 έδρες˙ στις ευρωεκλογές του 2014 πήρε 26,98%]... Δεν νοείται σε εποχής οξείας καπιταλιστικής οικονομικής (κι όχι μόνο)  κρίσης, ο ΔΗΣΥ, ως ο κύριος πολιτικός φορέας του κεφαλαίου, να διατηρήσει τα ποσοστά του και το ΑΚΕΛ (το κόμμα της Αριστεράς) και ως η κατ’ εξοχήν πολιτική δύναμη αντίστασης στις μνημονιακές νεοφιλελεύθερες κυβερνητικές και τροϊκανές πολιτικές να μην έχει ανάκαμψη.

Φυσικά είναι πολλά τα κόμματα και κομματίδια που το παίζουν αντιμνημονιακά [σχεδόν όλα πλην του ΔΗΣΥ!], αλλά ΜΟΝΟ το ΑΚΕΛ μπορεί να το κάνει μέσα από αντικαπιταλιστικές ή έστω αντιιμπεριαλιστικές  θέσεις και να οργανώσει και να κινητοποιήσει τον κόσμο σε μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και αντίστασης...

******

2. Ο ΔΗ.ΣΥ (Δημοκρατικός Συναγερμός), με ηγέτη τον κοινωνικά ευαίσθητο [κι όχι ανάλγητο, παρακαλώ, μην κακολοάτε το πλάσμα του Θεού!] Άρκοντα της Αρκάκας Φούλλη, που όπως δήλωσε [μετά την υποβολή των υποψηφιοτήτων του Κόμματος του για την Επαρχία Λευκωσίας] «η περαιτέρω μείωση της ανεργίας και η στήριξη των ευάλωτων ομάδων αποτελεί γιατον Δημοκρατικό Συναγερμό ύψιστη προτεραιότητα...»...Τρίχες κατσαρές και μαλλί περμανό! Αοριστολογίες, παιχνιδάκια λαϊκισμού και ανέξοδες υποσχέσεις. Όλες οι τοποθετήσεις του Φούλλη κι άλλων υψηλόβαθμων στελεχών του ΔΗΣΥ είναι ξεκάθαρα ταξικές υπέρ των οικονομικών κα επιχειρηματικών ελίτ. [Στις βουλευτικές του 2011 ο ΔΗΣΥ πήρε ποσοστό 34,27% και εξασφάλισε 20 έδρες˙ στις ευρωεκλογές του 2014 πήρε 37,75%]... Μαζί τους φέτος [παρέα με τα γνωστά τοις πάσι αχτύπητα συναγερμικά κοπέλια, για να μην πω νούμερα, Θεμιστοκλέους, Χαμπουλλάς, Κυπριανού, Δίπλαρος], είναι και κάποιος Αντρέας Μασούρας, ο οποίος ηγείται μιας νέας (πολιτικής) οικολογικής κίνηση υπό την επωνυμία “Οικολογία Μπροστά”. Τούτος προηγουμένως ήταν αντιπρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων κι αποχώρησε για να συνεργαστεί με τον super αντι-λαϊκιστή Φούλλη. Μια πρώτη οικολογική [και καθόλου λαϊκίστικη(!) - για να μην αδικούμε και τον Φούλλη] πράξη  τους ήταν να καθαρίουν παρεΐτσα το Λατσσιή τηΔευτέρα της Καθαρής...

Τώρα ποια η σχέση της πολιτικής οικολογίας με το κόμμα του κεφαλαίου και του νεοφιλελευθερισμού, πέρκι τζι’ εξηγήσει ΜΑΣ το καμιά φορά ο κος Μασούρας... Εδώ δεν λύσαμε το μέγα γρίφο γιατί εργαζόμενοι βιοπαλαιστές ψηφίζουν τον “Συναγερμό” [και τους απαξιώνει κι από πάνω ο Φούλλης] και σε τούτο θα κολλήσουμε τώρα;
Πάντως τον τελευταίο καιρό βλέποντας εκεί στον ΔΗΣΥ ότι τα κουκιά τους δεν τους βγαίνουν επιστράτευσαν δια τον φόβο των ιουδαίων [απωλειών υπέρ των μικρών κομμάτων] επιστράτευσαν από το εξωτερικό και των ευρωβουλευτή τους με τη γλώσσα ψαλίδι, Λευτέρη Κασεττοφόρου [είναι σπεσιαλίστας στο περί άλλων να τυρβάζει, κατηγορώντας συνεχώς τους προηγούμενους και περί άλλων να τυρβάζει]... 
Την ίδια ώρα ο αρχηγός Φούλλης δεν παραλείπει, με κάθε ευκαιρία, να ειρωνεύεται και να απαξιώνει το ΑΚΕΛ [αναμενόμενο αυτό!] για την (αποτυχημένη, όπως λέει) διαχείριση του (σε οξεία κρίση) καπιταλισμού, που επιχειρήθηκε από την κυβέρνηση Χριστόφια. Φαίνεται πως όταν δει μικρόφωνο μπροστά του, τον πιάννει το αντι-αριστερό κι αντι-ΑΚΕΛικό του ντελίριο. Μα τί ήθελε δηλαδίς από το ΑΚΕΛ; Ότι θα έσωζε τον καπιταλισμό παίρνοντας τα μέτρα που πήραν αυτοί σε βάρος των χαμηλά αμειβόμενων εργαζόμενων, των συνταξιούχων και των ευπαθών ομάδων; Με την προσφιλή τακτική του που χαρακτηρίζεται από ατάκες έμπλεες ταξικής υπεροψίας, ειρωνείας και απαξίωσης επιτίθεται κατά του ΑΚΕΛ [για την προηγούμενη πενταετία] σε μια προσπάθεια του να κρύψει τη γύμνια της κυβέρνησης Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ και την ταξική της τοποθέτηση υπέρ του κεφαλαίου. 
Μεταφέρουμε πιο κάτω μερικές από τις πολύ πρόσφατες ατάκες, τύπου βαρελλας, του κου Φούλλη. Μ’ αυτές τις ατάκες (τις έμπλεες ενός πρωτόγονου αντιΑΚΕΛισμού) στοχεύουν, εκεί στον ΔΗΣΥ, στο μάντρισμα από την μια των συναγερμικών ψηφοφόρων και στην κατατρομοκράτηση (μέσα από διλληματικά φοητσσιάρικα ερωτήματα) του κόσμου της (κεντρο)Δεξιάς:
- όταν «είχαμε αριστερές πολιτικές, ευαίσθητες προς τους εργαζόμενους, φιλολαϊκές, το αποτέλεσμα ήταν [η ανεργία] από το 3,6% να σκαρφαλώσει στο 16%, πενταπλασιάστηκε δηλαδή μέσα σε 5 χρόνια....», 
- «... θέλετε να πάμε πίσω στις παλιές πρακτικές των δήθεν αριστερών πολιτικών που πολλαπλασίασαν την ανεργία, τον καιρό που δεν υπήρχαν πολικές λιτότητας;», 
- «θα προτιμήσουμε πάλι αριστερές πολιτικές που την ανεργία την έχουν εκτοξεύσει;»

Άτε, ρεεε Φούλλη, μα νομίζεις ότι ο κόσμος τρώει τες λουβάνες ΣΟΥ; Επήραν ΣΕ ούλλοι χαπάριν πιον!

******
3. Το ΔΗ.ΚΟ (Δημοκρατικό Κόμμα), με ηγέτη τον μονίμως πικκαρισμένο (χολωμένο) με το ΑΚΕΛ (και τον Μάριο Κκάρογιαν), “Γιον του Τάσσου”, Νικόλα… Διερωτούμαι αν δεν ήταν “Γιος του Τάσσου”, ποιος θα τον έξερεν; Σίγουρα η Μάνα του, η κυρία Φωτεινή, αλλά και η αδελφή του, η Αναστασία, η οποία την περασμένη Τετάρτη, την ώρα που ο αδελφός της έκανε δηλώσεις, [μετά την υποβολή των υποψηφιοτήτων], στεκόταν συνεχώς δίπλα του, προφανώς για να τον εμψυχώνει, μια και υπό την αρχηγία του το ΔΗΚΟ αναμένεται να φάει νέα κατραπατσιάν.

Δεν ξέρω τώρα που συμπεριέλαβε στα ψηφοδέλτια του Κόμματος και δύο πρώην ΑΚΕΛικούς, τον Κυριάκο Τυρίμο [μα τούτος εν επήεν και στην “Συμμαχία” του Λιλλήκα μετά που έφυεν που το ΑΚΕΛ;] και τον Αντρέα τον Φάντη [τον γνωστό λαλίστατο γιατρό που έκαμεν τζιαι μέλος της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ και μέλος Διοικητικών Συμβουλίων της “Ομόνοιας” και Εκπρόσωπος Τύπου του Σωματείου], αν θα πιάσει πεντέξι ψήφους παραπάνω... Πάντως η πίκκα του Νικολάλη κατά του ΑΚΕΛ δεν λέει να κοπάσει με τίποτε! Μια την άλλη μιλά περί «ΔΗΣΑΚΕΛ» [ξεσυνερίζεται και τον Περδίκη και γενικώς  τους Οικολόγους μ’ αυτή την κοτσάνα!], αλλά ξεχνά ότι είναι το ΔΗΚΟ που στήριξε τον Αναστασιάδη στον Β΄ Γύρο των Προεδρικών του 2013 και τον ανέβασε στον Λόφο του Προεδρικού.
Στις βουλευτικές του 2011 το ΔΗΚΟ πήρε ποσοστό 15,77% και εξασφάλισε 9 έδρες˙ (στις ευρωεκλογές του 2014 πήρε 10,83%)... Στην πορεία [ή μάλλον σχεδόν από τις αρχές της θητείας του στην προηγούμενη Βουλή] ο βουλευτής του κόμματος Ζαχαρίας Κουλίας -μέγας λαϊκιστής, εθνικιστής, ξενοφοβικός και λαφαζάνης- αποβλήθηκε από το Κόμμα, [όταν Πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Κκάρογιαν] και ανεξαρτητοποιήθηκε. Τον επανέφερε στο Κόμμα και στο ψηφοδέλτιο της Αμμοχώστου ο ομοϊδεάτης του Νικόλας Παπαδόπουλος  ίνα πληρωθεί το ρηθέν από κάποιους ότι «ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος»...

******
4. Το “Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ”, με αρχηγό τον Μαρίνο Σιζόπουλο, ο οποίος ένα χρόνο μετά την ανάληψη από μέρους του κατάφερε να εξοστρακίσει από την ιεραρχία του Κόμματος του όλους τους εσωκομματικούς του αντίπαλους ενώ ΚΑΝΕΝΑΣ από τους νυν βουλευτές δεν επαναδιεκδικεί έδρα, είτε γιατί έτσι προνοούν οι κανονισμοί λειτουργίας του κόμματος, είτε γιατί έτσι επέλεξαν οι ίδιοι οι μέχρι πρωτινός βουλευτές (Νίκος Νικολαΐδης)... Κι εδώ αναμένεται κατραπατσιά και δη μεγάλη! Club-άκι των δικών, των ολίγων και των εκλεκτών θα γίνει τελικά η ΕΔΕΚ, άστε που η πορεία της όλο και κλίνει δεξιότερα και ίσως και ακροδεξιότερα. Δεν είχε τελικά και πολύ άδικο ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ Μάριος Χαννίδης, παρά τις “ραφκιές” που έφαεν κι από δικούς κι από ξένους, που είπεν πως «η εθνικιστική, δήθεν πατριωτική, ρητορική του προέδρου της ΕΔΕΚ [σημ.: του Σιζόπουλου]καμία σχέση δεν έχουν με ένα αριστερό προοδευτικό κόμμα. Αντίθετα θυμίζουν τηρητορική του παραρτήματος της  ΧρυσήςΑυγής στην Κύπρο, του ακροδεξιού φασιστικού ΕΛΑΜ»... Κάτι παραπάνω θα ξέρει ο Χαννίδη, μια και υπήρξε και στέλεχος της ΕΔΕΚ... 
[Στις βουλευτικές του 2011 η ΕΔΕΚ πήρε ποσοστό 8,93% και εξασφάλισε 5 έδρες˙ στις ευρωεκλογές του 2014 συνεργάστηκαν με τους Οικολόγους του Περδίκη και πήραν μαζί 7,68%]...

Κι έπεται η συνέχεια στην επόμενη ΜΑΣ ανάρτηση! 

Anef_Oriwn

[ψηφίζουμε ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες (και Παλιές) Δυνάμεις – και θα το αναλύσουμε σε επόμενη ΜΑΣ ανάρτηση]

Δευτέρα 9/5/2016

[Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών(!) - έτσι για να μην ξεχνιόμαστε!]...  

Ανάρτηση 4/2016 (τέταρτη του 2016 και πρώτη του Απρίλη!!!!) [προγραμματισμένη, μακροσκελής, επίκαιρη, πρωτομαγιάτικη και πασχαλινή] – Σκέψεις πάνω στην τρέχουσα επικαιρότητα, περί του Πασκάτου (αναδημοσίευση ενός άρθρου του Παν. Σταυρινίδη για «το Πάσχα ενός άθεου») και της Πρωτομαγιάς...

Εισαγωγικά και περί πολλών και διαφόρων  

                                   

Τσα, που λένε και τα μωρά!

Και να ‘μαι, φίλτατες αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες,  πάλι εδώ (τελευταία μέρα του μηνός και μερικές ώρες πριν φύγει και ο Απρίλης κι έρθει ο Μάης), για να τα πούμε λιγάκι!

Shαιρετώ ΣΑΣ, λοιπόν, προ-πρωτομαγιάτικα και προ-πασκάτικα και ΣΑΣ εύχομαι να περάσετε όσο καλύτερα μπορείτε και όσο γίνεται (όσο το επιτρέπουν οι συνθήκες και οι καταστάσεις) την αυριανή μέρα! Τζιαι με το μαλακό με τ’ αρνιά τζιαι τα ρίφκια! 

Να σημειώσω, για χάριν της ιστορίας, ότι τελικά δεν κατάφερα να τηρήσω τη «δέσμευση»(!) που ανάλαβα στην προηγούμενη ανάρτησης ΜΟΥ, για μια δεύτερη ανάρτηση μέσα στον Μάρτη. Φαίνεται ότι ο Νίκαρος ΔΕΝ έχει αποκλειστικό το προνόμιο του σπορ της αθέτησης των «δεσμεύσεων» ΤΟΥ (!), αλλά τουλάχιστον ΕΓΩ ΔΕΝ είμαι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Κι ούτε κατάφερα, όπως σκεφτόμουν, να κάνω μια – δυο αναρτήσεις αρχές του Απρίλη. Θέματα υπήρχαν, όπως ας πούμεν, 

1. κάποιες συζητήσεις για την “εθνική” επέτειο της 1^ης τ’ Απρίλη 1955, «που ακούστηκε στην Κύπρο η φωνή του [φασίστα προδότη Γρίβα] Διγενή» και τον Αγώνα της ΕΟΚΑ, ή

2. οι  αναφορές κάποιου Θανάση Λώλου (που καθόλου Λωλός δεν φαίνεται να είναι˙ το παιχνίδι που τον δασκαλέψανε παίζει!) για εμπλοκή στελεχών του ΑΚΕΛ – ποια στελέχη, μόνο τον έρμο τον Βεν. Ζαννέττο που είναι αδίκως στη φυλακή μπλέξανε - σε μίζες, που τελικά μια εισφορά προς το Κόμμα ήτανε˙ στο ίδιο έργο θεατές μιας επαναλαμβανόμενης ιστορίας για δήθεν εμπλοκή του ΑΚΕΛ σε σκάνδαλα είμαστε ξανά, αλλά και τούτα τα συντρόφια πώς και λειτουργούν τόσο αφελώς κάποιες στιγμές˙ τι έχει, τέλος πάντων, απογίνει εκείνη η κομμουνιστική καχυποψία και εκείνο το κομμουνιστικό ένστικτο, που θέτουν υπό αμφισβήτηση και αμφιβολία το κάθε τι;

3. ή οι αποκαλύψεις μέσα τα λεγόμενα Panama Papers των φορολογικών παράδεισων «για κροίσους, επιχειρηματικούς κολοσσούς, πολυεθνικές [...] σε μέρη εξωτικά κι ονειρεμένα, με ειδυλλιακές παραλίες με φοινικόδεντρα», που γράφει κι ο Χρήστος Χαλικιόπουλος στο πόνημα του “Ο καπιταλισμός πάει διακοπές…”,

4. ή την απροκάλυπτη επίθεση του κυβερνώντος ΔΗΣΥ προεξάρχοντος του Προέδρου του (τού Φούλλη ντε του Άρκοντα της Αρκάκα), αλλά και των Υπουργών της κυβέρνησης Αναστασιάδη - ΔΗΣΥ εναντίον των εργαζομένων. Θαυμάστε μερικές από τις ιστορικές πλέον ατάκες του Φούλλη:

- «... γιατί οι νοσηλευτές δεν ψάχνουν αλλού δουλειά, με καλύτερους όρους εργοδότησης, αφού κανένας δεν τους υποχρεώνει να εργάζονται με συμβάσεις που δεν τους ικανοποιούν» [για τους απεργούντες νοσηλευτές της ΠΑΣΥΝΟ],

- «Πάντα υπάρχουν ακριβότερα και φάρμακα και αυτοκίνητα και σπίτια» [για τις δαπάνες στην Υγεία],

- «...μετατρέψαμε την ΑΗΚ και σε ένα κοινωφελές ίδρυμα...» [για την ΑΗΚ],

5. ή οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές (της 22^ας του Μάη) στις οποίες ως φαίνεται θα συμμετάσχουν καμιά ντουζίνα εκλογικοί συνδυασμοί και καμιά 600ρια υποψήφιοι. Απ’ όλα θα έχει το πανέρι! Για να δούμε πόσο ο εργαζόμενοι έχουν συνειδητοποιεί της ταξική επίθεση σε βάρος τους από μέρους των κυβερνώντων και του πολιτικού φορέα που εκφράζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, του ΔΗΣΥ...

Τέλος πάντων... Ίσως για τα πιο πάνω τα πούμε κάποια άλλη στιγμή. Ευελπιστώ πως για τις εκλογές θα το κάνω λίαν συντόμως...

Για την ώρα θα πω λίγα λίγα γράψω [άλλα θα γράψω και άλλα θα αναδημοσιεύσω]  για την αυριανή μέρα...

*********************************
Για την 1^η του Μάη

Τριπλή η γιορτή, λοιπόν, αύριο, 1^η του Μάη! ΕΜΕΙΣ οι Αριστεροί, [οι «άθεοι κομμουνιστές»], τιμούμε πρωτίστως την Εργατική Πρωτομαγιά και τους αγώνες και τις επιτυχίες και νίκες των απανταχού εργαζομένων. Σ’ αυτούς αφιερώνουμε και το τραγούδι “Πρώτη του Μάη” με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου (στίχοι και μουσική Θωμά Μπακαλάκου)...

*****************************
Και ολίγα τινά (δικά ΜΟΥ) περί του Πασκάτου

Οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι (και φυσικά και οι Έλληνες) γιορτάζουν το Πάσχα, δηλ. την Ανάσταση του Κυρίου Υμών Χριστού˙ οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες ήδη την γιόρτασαν από τις 27 του Μάρτη – ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ο Χριστός για τους καθολικούς ανασταίνεται πιο νωρίς. Εμείς οι άθεοι και οι άθρησκοι τι να πούμε και τι να κάνουμε αυτές τις μέρες; Να παραπονεθούμε ότι και φέτος οι τηλεοράσεις ΜΑΣ πρήξανε με τα γνωστά θρησκευτικά έργα, (για τον Ιησού τον Ναζωραίο και τα λεγόμενα Πάθη του και το λεγόμενο Θείο Δράμα, για τον Μωυσή, για τον Αβραάμ, για μονομάχους και μάρτυρες χριστιανούς κι άλλες ιστορίες απείρου θρησκευτικού κάλλους) και ότι αυτή η πρακτική θα συνεχίζεται, ως φαίνεται, μέχρι και τη Δευτέρα Παρουσία, ή για το ότι απόψε θ’ ξανακούσουμε και τα περί του λεγόμενου Αγίου Φωτός και τα της υποδοχής του ως ... Αρχηγού Κράτους; Θου, Κύριε φυλακή των στόματι ΜΟΥ!

ΕΜΕΙΣ (το Πολιτμπιουρό του Blog) δηλώνουμε πάντως ότι απλώς θα συμμετάσχουμε [ως καλεσμένοι εδώ στην εξοχή που είμαστε] σε κανένα ζιαφέττιν αύριο και μεθαύριο... Φτιάξαμε όμως και τη μαγειρίτσα ΜΑΣ και το βραστό ρίφι ΜΑΣ, για ένα γευματάκι πιο αργά απόψε...  

Πιο κάτω ευκαιρίας δοθείσης θα αναδημοσιεύσω για το Πάσχα [αν και δεν συμφωνώ πλήρως με τα γραφόμενα του συγγραφέα] κι ένα περσινό κείμενο του Καθηγητή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου Παναγιώτη Σταυρινίδη με τίτλο “Το Πάσχα ενός άθεου”... [Ο Παν. Σταυρινίδης ήταν και υποψήφιος στις ευρωεκλογές του 2014 με το ΑΚΕΛ]...  

Α, ναι, αύριο είναι (για πολλούς - χαζοχαρούμενους και μη) και η Γιορτή του Λουλουδιών. Αυτή όμως, θα καλυφτεί εν πολλοίς από τη Γιορτή του Πασκάτου. Ο κόσμος θα είναι ήδη σε διασκεδάσεις και παιχνίδια για το Πάσχα.

***************************************

“Το Πάσχα ενός άθεου”

[του Παναγιώτη Σταυρινίδη, Καθηγητή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, Πέμπτη 09 Απριλίου 2015, από το CyprusNews]

{Οι επιχρωματώσεις και οι υπογραμμίσεις είναι δικές ΜΟΥ. Επίσης δικά ΜΟΥ είναι και τα σχόλια με κόκκινο χρώμα εντός των αγκύλων. Τα μαύρα bold είναι του αρχικού κειμένου}...

“Αντίφαση θα μου πείτε.

Πάσχα και άθεος δεν παν μαζί. Και όμως, εξαρτάται πως θέλει να το δει κανείς, αλλά κυρίως, εξαρτάται και από τον τρόπο που βλέπει κανείς τους άθεους. Ειδικά στον τόπο μας όπου σχεδόν όλοι είναι Χριστιανοί, διαπιστώνω ότι το να είσαι άθεος, σπάνια αντικρίζεται με συμπάθεια. Συνήθως επικριτικά, ενίοτε και εχθρικά. Πάντως όχι συχνά με κατανόηση.

Ταμπού

Το καταλαβαίνω. Σε μια μικρή χώρα, κλειστή κυρίως κοινωνία, με βαθιά παράδοση στην ορθόδοξη πίστη, είναι πολύ εύκολο να δεις έναν άθεο ως εχθρό της χριστιανικής αλήθειας. Μιας αλήθειας τόσο έντονα αποτυπωμένη στην προσωπικότητα που οτιδήποτε έρχεται σε διαφωνία με αυτό μπορεί να αποτελεί ακόμα και απειλή. Μιας απειλής όμως που δεν ισχύει. Αυτό γιατί οι περισσότεροι άθεοι δεν νοιάζονται εάν οι υπόλοιποι πιστεύουν. [ΕΓΩ πάντως, θεωρώ ότι στη θρησκευτική πίστη υπάρχει πολλή αμάθεια, βλακεία, ηλιθιότητα και αφέλεια]... Μπορεί οι άθεοι να θεωρούν την θρησκεία αστεία, αλλά δεν διεκδικούν την ακύρωσή της. [ΕΓΩ τη διεκδικώ! Ο παππούς ο Μαρξ σωστά είπε προ αμνημονεύτων χρόνων ότι η «η θρησκεία είναι το όποιο του  λαού» για να συμπληρώσει πως «η θρησκεία αποτελεί την καρδιά ενός άκαρδου κόσμου». Για να πει μετά ο Λένιν πως «η θρησκεία είναι μια απ’ τις μορφές της πνευματικής καταπίεσης που καταδυναστεύει παντού τις λαϊκές μάζες, που τσακίζονται στη δουλειά προς όφελος τρίτων. Η αδυναμία των τάξεων που υφίστανται την εκμετάλλευση στην πάλη τους ενάντια στους εκμεταλλευτές γεννάει την πίστη σε μια καλύτερη ζωή μετά θάνατο, το ίδιο αναπόφευκτα όπως η αδυναμία του άγριου, στην πάλη του με τη φύση, γεννάει την πίστη στους θεούς, τους σατανάδες, στα θαύματα, κλπ».]... Αντίθετα, διεκδικούν το δικαίωμα να μην πιστεύουν και να αντιμετωπίζονται από την κοινωνία ισότιμα.[Welcome to the club! Δεν ΣΑΣ κοιτάζουν κι ΕΣΑΣ με το μισό ΤΟΥΣ και δεν ΣΑΣ ρωτάνε αν είσαστε Μάρτυρας του Ιεχωβά; ΕΜΕΝΑ μόλις χτες ΜΟΎ κάνανε αυτήν την κομβική για το μέλλον ΜΟΥ ερώτηση!]...  

Σε τι πιστεύω;

Πρώτα απ’ όλα στον άνθρωπο. Που είναι ικανός για το χειρότερο αλλά και για το πιο θαυμαστό επίτευγμα. Διάβαζα τις προάλλες ότι εάν τα 14 τόσα δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης του σύμπαντος αναλογούσαν σε ένα ημερολογιακό έτος, αντίστοιχα ο ανθρώπινος πολιτισμός θα ισοδυναμούσε με μόνο μερικά δευτερόλεπτα ύπαρξης. Για φαναταστείτε. Σε ένα τόσο απειροελάχιστο χρόνο ανθρώπινης παρουσίας, ανακαλύψαμε γραφή, χτίσαμε πυραμίδες, δημιουργήσαμε φιλοσοφίες, θρησκείες, τέχνη, πολιτισμό, επιστήμη. Στείλαμε ανθρώπους στο διάστημα. Και πατήσαμε σε ένα άλλο ουράνιο σώμα έξω από την γη. [Εξακολουθούμε όμως, να ζούμε την βαρβαρότητα και τους πολέμους του αγγελικά πλασμένου και θεϊκά ευλογημένου Καπιταλισμού]...  

Γαμάτα πράγματα

Δεν πιστεύω στην ιστορία που μας αφηγείται η θρησκεία μας. Το νερό δεν γίνεται κρασί, οι ασθένειες δεν γιατρεύονται με το άγγιγμα ενός ανθρώπου, κανείς δεν μπορεί να περπατήσει στο νερό (όχι, ούτε ο Ντάιναμο), [ποιος είναι πάλι αυτός;] οι τσιπούρες δεν τρέχουν στα δίκτυα με την προσευχή. Και φυσικά, κανείς νεκρός δεν ανασταίνεται. Ούτε ο Χριστός.

Σόρι
Ομολογώ όμως ότι πέρα από αυτά που αρνούμαι να πιστέψω, υπάρχει και μια γλυκιά όψη της ιστορίας του Χριστού. [Γλυκανάλατη θα ‘λεγα ΕΓΩ! Τα πράματα προς το καλύτερο ΔΕΝ αλλάζουν ΜΟΝΟ με την Αγάπη! Οι Επαναστάσεις ΔΕΝ είναι ιστορίες Αγάπης! Δείτε και τη long – lasting (μακρά διαρκείας) αγάπη των ευρωπαίων για τους πρόσφυγες από τη Σύρια!]... Πραγματική για εσάς, μύθος για εμένα, δεν έχει σημασία αυτό. [Και βεβαίως έχει σημασία! «Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας, ποτέ δε λένε την αλήθεια...»]... Είναι μια γλυκιά ιστορία ενός φτωχού ανθρώπου που θέλησε να διδάξει οικουμενικές αξίες: Ότι την καλοσύνη θα τη βρεις παντού. Ακόμα και στις πουτάνες ή στον φόρο εισοδήματος. Ότι το άδικο δεν το νικάς με την εκδίκηση αλλά με τον αγώνα για δικαιοσύνη. Ότι όλα τα πλάσματα είναι ίσα ενώπιον της φύσης. Οκ, ενώπιον του Θεού θα’ λεγε ο Χριστός αλλά ας μην κολλήσουμε σε αυτά. Ότι ακόμα και μπροστά στην μεγαλύτερη κακουχία ο άνθρωπος βρίσκει δυνάμεις που ποτέ δεν γνώριζε ότι τις είχε.

Και το Πάσχα; 

Παραμένει και αυτό μια πολύ ανθρώπινη και γλυκιά γιορτή. Για κάποιους ίσως να είναι σημαντικό το μήνυμα της ανάστασης. Της νίκης της ζωής επί του θανάτου. Το μήνυμα της ελπίδας σε μια ζωή με μοναδική βεβαιότητα το τέλος της. Και τι κρατάει ένας άθεος; Ένα ωραίο παραμύθι που μπορεί να διαβάζει ξανά και ξανά σαν μικρό παιδί. Μια ιστορία ενός ανθρώπου και της παρέας του που ξεκίνησαν από τα τελευταία σκαλοπάτια της κοινωνίας και κατάφεραν να κατακτήσουν τις ψυχές του κόσμου, [χρησιμοποιώντας πολλές φορές και βία και αίμα]...

Καλό Πάσχα”

*************************************

[Τα σχόλια ΜΟΥ θ’ ακολουθήσουν!].... Τα έχω ήδη παραθέσει! 

Anef_Oriwn

[Ζήτω, ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!]

30 Απριλίου 2016

[Καιρός να ξεκινήσουμε και τα μπάνια! Εδώ στην εξοχή είχαμε καλό καιρό για μπάνια αυτές τις μέρες αλλά δεν το τολμήσαμε
Πολλά και τα ακροάματα από τον φτερωτό κόσμο, όπως ας πούμεν, από τους μελισσοφάους που φαίνεται αυτές τις μέρες να περνούν πάνω από την Κύπρο ταξιδεύοντας προς τα βόρεια, ή από τις αρσενικές φραγκολίνες και τα φιλικουτουνια˙ εξαιρετικό και το κελάηδημα των συκαλλουθκιών!]

Ανάρτηση 3/2016 (τρίτη του 2016!!!) [έκτακτη, σχετικά σύντομη, του Μάρτη, της Επανάστασης του ’21 και τραγουδιστική] – Δυο λόγια για την Επανάσταση του 1821 και τον Γεώργιο Καραϊσκάκη...

Παίδες και κορασίδες,

Shαιρετούμεν(τε)!

Και να ‘μαστε και τούτον τον μήνα εδώ, στην καθιερωμένη (πλέον) μηνιαία ανάρτηση ΜΑΣ, για να τα πούμε λιγάκι. Τούτη όμως τη φορά σκάσαμε μύτη κάπως νωρίτερα˙ δεν μείναμε να κάνουμε την ανάρτηση ΜΑΣ την τελευταία μέρα του μήνα,  όπως πράξαμε με τις προηγούμενες δύο αναρτήσεις ΜΑΣ - εκείνη του Γενάρη και την άλλη του Φεβράρη...

Κατά νουν πάντως, γι’ αυτόν τον μήνα, έχω και μια δεύτερη ανάρτηση με στόχο και σκοπό να πούμε λίγα λόγια (ΚΑΙ) για τις αιματηρές και πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις τζιχαντιστών του ISIS στις Βρυξέλλες, (δύο στο αεροδρόμιο και μία στο μετρό), κατά τις οποίες σκοτώθηκαν κάπου 30 πλάσματα και τραυματίστηκαν πέραν των 200! 

Πιο πολύ στις προθέσεις ΜΟΥ είναι να σχολιάσω κάποιες δηλώσεις που έγιναν για το ζήτημα της (αντιμετώπισης και καταπολέμησης της) τρομοκρατίας και το ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως από αριστερούς και αριστερίζοντες, όπως ο δικός ΜΑΣ(!) ο Τάκης ο Χατζιηγεωργίου, ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ. 
[Τα μάσησε αρχικά, ο αγαπητός κατά τ’ άλλα Τάκης, κυρίως για τα αίτια που γεννούν την τρομοκρατία και για την υπεράσπιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά πήγε να τα σάσει/φτιάξει λίγο -προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση κάνει και με άρθρο του στη σημερινή “Χαραυγή”- αλλά τελικά εκείνο που κατάφερε ήταν να αποκαλύψει και να αναδείξει για άλλη μια φορά τις σοσιαλδημοκρατικές του προσεγγίσεις και αντιλήψεις]...

Μέχρι λοιπόν να ολοκληρώσω την ετοιμασία του κείμενου ΜΟΥ πάνω στις τοποθετήσεις του Τάκη Χατζιηγεωργίου (για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες), είπα να πάνω μια σύντομη ιστορική παρέμβαση (και λεκτική/πεζή και τραγουδιστική) για την Ελληνική Επανάσταση του 1821        (ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία) με αφορμή τη σημερινή επέτειο (της) και τους «λαμπρούς» εορτασμούς της...

Τώρα τι λένε σήμερα (σ’ αυτούς τους «λαμπρούς εορτασμούς») στις έμπλεες πατριωτικών κορώνων ομιλίες τους, σε εκκλησιές και συλλόγους (των ΘΟΙ και των ΧΟΙ), οι εκπρόσωποι της δουλοπρεπούς στους δυτικούς φίλους και εταίρους “ΜΑΣ” κυβέρνησης Αναστασιάδη κι άλλοι Συναγερμικοί, ένας (ο δικός ΤΟΥΣ) Θεός ξέρει. Πάντως λέξη δεν θ’ αρθρώνουν για “Ελευθέρια ή Θάνατο”, από τρόικες και μνημόνια!   

Για ‘μας τους Αριστερούς (όχι όλους όμως!) η Επανάστασης του 1821, ήταν εθνικοαπελευθερωτική στη μορφή (αφού πραγματοποιήθηκε σε συνθήκες οθωμανικής κατάκτησης) και αστικοδημοκρατική στο περιεχόμενο (αφού βασική κινητήρια δύναμη σε αυτή ήταν η ελληνόφωνη αστική τάξη). Έκτοτε όμως, το κοινωνικό της περιεχόμενο εκτοπίστηκε από την κρατούσα ιστοριογραφία, για να κυριαρχήσουν το θρησκευτικό και μια “υπερταξική” έννοια του εθνικού, ως αποκλειστικά κίνητρα της Επανάστασης. Να αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι κι ο Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού της κυβέρνησης Αναστασιάδη Κώστας Καδής (γνωστός και ως παπαοπαίιν) στο χτεσινό του μήνυμα (προς εκπαιδευτικούς, μαθητές και μαθήτριες, φοιτητές και φοιτήτριες) για την επέτειο της 25^ης Μαρτίου 1821, ανάφερε και τα εξής ανιστόρητα και μεταφυσικά: «Οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν την 25^ην  Μαρτίου 1821, ημέρα της γιορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ζητώντας την προστασία Της για ευόδωση του αγώνα τους...»

Ως γνωστόν (στους πιο ψαγμένους, αιρετικούς και βέβηλους ανθέλληνες), η Επανάσταση ΔΕΝ ξεκίνησε στις 25 του Μάρτη του 1821, αλλά μερικές μέρες νωρίτερα, (στην Καλαμάτα, αν δεν κάνω λάθος) και καμιά σημαία της Επανάστασης ΔΕΝ υψώθηκε στην Αγία Λαύρα από τον κάποιο Μητροπολίτη (Παλαιών Πατρών) Γερμανό... Όλ’ αυτά (το πάντρεμα της ημερομηνίας έναρξης της Επανάστασης με τη Γιορτή του Ευαγγελισμού) φτιάχτηκαν μετά για να ταιριάζουν με το εθνικοθρησκευτικό αφήγημα που κατασκεύασαν εθνικόφρονες και αστοί ιστορικοί και φιλόλογοι... Την εθνο-αστική αυτή σούπα τους τη χάλασαν μετά διάφοροι αριστεροί ιστορικοί, όπως οι Κορδάτος, Σκαρίμπας, Φωτιάδης, αποκλαυπτωντας το πραγματικό (αντεπαναστατικό) ρόλο των κοτζαμπάσηδων και της επίσημης Εκκλησίας, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα για μια άλλη (ολόκληρη) ανάρτηση...

Ας ακούσουμε όμως και τι άδει πάνω σ’ αυτό το θέμα  σχετικά κι ο Μανόλης Μητσιάς στο “Μια φορά κι έναν καιρό”, σε μουσική Χρήστου Λεοντής και στίχους Μήτσου Ευθυμιάδη:  

“Μια φορά κι έναν καιρό”

Μια κουβέντα όμως θα ‘θελα να πω και για τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, έναν από τους πιο γενναίους, ηρωικούς, εμβληματικούς αλλά και αμφιλεγόμενους (κυρίως λόγω της καταγωγής του -ήταν γιος καλόγριας- αλλά και της ανεξέλεγκτης υβριστικής γλώσσας που χρησιμοποιούσε) πρωταγωνιστές της Επανάστασης του ’21.  

Για χάριν της ιστορικής σας ενημέρωσης να αναφέρω ότι ο Καραϊσκάκης γεννήθηκε το 1782 σε μια σπηλιά κι αφού η μάνα του ήταν καλόγρια, τον ακολουθούσε πάντα η φράση: Ο γιος της καλογριάς”. [Για τα πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια του Γεώργιου Καραϊσκάκη, διαβάστε τι γράφει εδώ στο blog του Ροΐδη, ο Δημήτρης Φωτιάδης]...

Το 1823, o Καραϊσκάκης έστειλε την εξής (πικάντικη) απάντηση στον Μαχμούτ Πασά: «Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω. Κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον πούτζον μου τον ίδιον κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω»...

Πολύ πιθανόν, αν ζούσε, να ‘λεγε και σήμερα τα ίδια, όχι όμως σε οθωμανούς τούρκους, αλλά σε κάποιους δυτικούς φίλους και εταίρους “ΜΑΣ”...

Πέθανε τον Απρίλιο του 1827, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής, μετά από τραυματισμό του σε μία συμπλοκή, στην περιοχή του σημερινού Φλοίσβου (Νέου Φαλήρου). Κανείς δεν είπε με βεβαιότητα ποιος τον πυροβόλησε. Έλληνας ή εχθρός; 

Και κλείνουμε με δυο τραγούδια για τον Καραϊσκάκη:

- το “Καραϊσκάκης - Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω” - (σε στίχους και μουσική: Νίκου Καλογερόπουλου και τραγουδημένο από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου), ακατάλληλο για ανηλίκους (αλλά και αγαπημένο του μουσικού παραγωγού του “ΑΣΤΡΑ” Πάμπου Φιλίππου, που το ‘παιζε σχεδόν κάθε Κυριακή πρωί στο πάλαι ποτέ πρόγραμμα του “Λειτουργία” – γιατί όμως τον κόψανε;), 

“Καραϊσκάκης - Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω”

- και το “Ωδή στον Καραϊσκάκη” του Διονύση Σαββόπουλου (στίχοι, μουσική και τραγούδι), το οποίο όμως γράφτηκε επί εποχής χούντας, (αρχικά) για τον Che Γκεβάρα!  

“Ωδή στον Καραϊσκάκη”

Anef_Oriwn

[ξανά μαζί ΣΑΣ! Και στο επαναδιαβάζειν λίαν συντόμως! ]...

25 Μαρτίου 2016
[της Παναγιάς και της Επανάστασης, λένε παπάδες και εθνικόφρονες φιλόλογοι για να (απο)κοιμίζουν τον κόσμο]... 

Ανάρτηση 2/2016 (δεύτερη του 2016!) [έκτακτη, τηλεγραφική, ανοιξιάτικη, της Φύσης, φωτογραφική τραγουδιστική] – “Κυκλάμινο: στου βράχου τη σχισμάδα”…

Παίδες και κορασίδες,

Σας χαιρετώ και πάλι(!) [και μετά από απουσία ενός σχεδόν μηνός]!!!

Κάνουμε, λοιπόν, κι αυτή την ανάρτηση στο τσακ, πριν να βγει κι αυτός ο μήνας, ο Φεβράρης, γνωστός κι ως Κουτσοφλέβαρος, που αν και φέτος, δίσεκτη ούσα η χρόνια, έχει ως γνωστόν, 29 (αντί 28) μέρες και πριν μπει και ημερολογιακά η Άνοιξη...[Καιρικά ήταν σχεδόν καλοκαίρι σήμερα]...

Είχα διάφορα κατά νουν να γράψω, κυρίως πολιτικοκοινωνικά [όπως ας πούμεν, για το προσφυγικό με τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες κυρίως από τη Συρία που καταταλαιπωρούν τους καημένους τους ευρωπαίους, ή/και για τα μασκαραλίκια των νεοφιλελεύθερων κυβερνώντων μας εδώ στην Κύπρο – όπως ας πούμεν(τε) για το προεκλογικό πυροτέχνημα τους περί μείωσης της θητείας στην “Εθνική” Φρουρά στους 14 μήνες], αλλά επειδή τρέχω να προλάβω τον χρόνο πριν πλακώσει ο Μάρτη και δεν καταφέρουμε να έχουμε έστω και μια ανάρτηση για τον Φεβράρη, θα τ’ αφήσω για τις προσεχείς μέρες...   

Θα σας φιλέψω όμως με δυο ανοιξιάτικες φωτογραφίες που απεικονίζουν ανοιξιάτικες εικόνες...

Κυκλάμινα στου βράχου τη σχισμάδα 

(παρέα με δύο κουρκουτάες)...

και 

Δυο ανθισμένες μυγδαλιές – μια με άσπρα λουλούδια και μια με ροζ. 

Αν και λιγοστές οι βροχές φέτος (μεγάλη η αναβροχιά) βοήθησαν να πρασινίσει και ν’ ανθίσει και ολίγο τι τούτος ο γεριμότοπος μας, κυρίως κατά Πάφο μεριά...

Και θα σας παίξουμε και το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Γιάννη Ρίτσου “Κυκλάμινο”, που τραγουδά ο Γιώργος Νταλάρας...

“Κυκλάμινο”

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Ερμηνευτής: Γιώργος Νταλάρας

Κυκλαδινό κυκλάμινο

στου βράχου τη σχισμάδα

πού βρήκες χρώματα κι ανθείς

πού μίσχο και σαλεύεις

Μέσα στο βράχο σύναξα

το γαίμα στάλα στάλα

μαντήλι ρόδινο έπλεξα

κι ήλιο μαζεύω τώρα.

Άντε γεια και τα λέμε...  

Anef_Oriwn

[φωτογραφίζοντας κυκλάμινα και μυγδαλιές]

Δευτέρα 29 του Φεβράρη του 2016
[γιόρταζαν οι Κασσιανοί και οι Κασσιανές σήμερα - μια φορά κι αυτοί κάθε 4 χρόνια!] 

Ανάρτηση 1/2016 (και πρώτη του 2016!) [σχετικά σύντομη, της τελευταίας στιγμής, νεο-χρονιάτικη και των προσφάτων εξελίξεων] – Κι άντε και Καλή ΜΑΣ Χρονιά! (Αφού όπου να ‘ναι βγαίνουμε κι από το Μνημόνιο -αυτό της Τρόικας και του Νίκαρου- πώς δεν θα ‘ναι καλή!)...

Παίδες και κορασίδες,

Σας χαιρετώ!

«Α, τζι’ ίντα νέα; Εχώρηεν καμιά, εκόλληεν καμιά...», που λαλεί τζιαι μια κορού, από Πάφο μεριά; Χαθήκαμε τελευταία, αλλά τα γεγονότα τρέχουν γύρω μας, τόσο εντός της Κύπρου (σε κασαπάες τζιαι χωρκά), όσο κι εκτός και δη εδώ στην περιφέρεια μας – και στις απάνω γειτονιές και στους κάτω μαχαλλάδες...  

Πάει ακριβώς ένας μηνάς από την τελευταία ΜΑΣ ανάρτηση. Ήταν βράδυ της 31^ης του Δεκέμβρη, Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, πριν την (καθιερωμένη) οικογενειακή σύναξη για την υποδοχή του 2016, (φέτος, όπως και πέρσι, την κάναμε εκτός έδρας), όταν γράφαμε, έτσι για το έθιμο, ή ίσως κι από συνήθεια, λίγα τελευταία λόγια για το 2105... [Έχουν απομείνει και σ’ εμάς κάποια κατάλοιπα μεταφυσικής, γι’ αυτό και συνηθίζουμε κατά τις γιορτές να ανταλλάσσουμε και ευχές και φιλιά, ότι και να σημαίνει για τον καθ’ ένα μας αυτή η συνήθεια]...

Κι έκτοτε χαθήκαμε! Στην ουσία ΕΓΩ χάθηκα! Πάει πια εκείνο το μεράκι να γράφω και να ξαναγράφω... Λέτε να τα ‘χω γράψει όλα πια! Μπα, ΚΑΘΟΛΟΥ! Πολλά είν’ αυτά που τεκταίνονται γύρω ΜΑΣ και για τα οποία θα μπορούσαμε να πούμε και το ψιλό και το κοντό ΜΑΣ, αλλά ποιος ΜΑΣ διαβάζει πια και ποιος ΜΑΣ ακούει. [Εξ άλλου, κι όπως λέμε κι ΕΜΕΙΣ οι Αριστεροί, οι αγώνες δεν γίνονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά έξω στους δρόμους, στις πλατείες και στους τόπους δουλειάς]... Κάποιοι ΜΟΎ λένε, γιατί δεν φτιάχνεις κ’ ΕΣΥ κάνα Facebook, που είναι και της μόδας κι έχει πιο πολλή κίνηση; Αααπαπαπά! Και να μπούμε σε ατέλειωτους ατακο-πόλεμους; ΕΜΕΙΣ (το Πολιτμπιουρό του Blog ετούτου!) ως γνήσιοι δογματίλες εξακολουθούμε να παραμένουμε fans του blogging! Τελεία και παύλα! Γι’ αυτό κι αποφάσισα να γράψω έστω και στο τσακ πριν βγει ο Γενάρης δυο-τρία λόγια. Για να μην σημειώσουμε και αρνητικό ρεκόρ παραμένοντας ολόκληρο μήνα χωρίς ανάρτηση...  

Απ’ εκεί και πέρα τι να πούμε και τί λόγο ν’ αρθρώσουμε. Το 2016 ΜΆΣ μπήκε [και με το Νέο και με Παλιό Ημερολόγιο!] κουβαλώντας μαζί ΤΟΥ όλα τα προβλήματα της περασμένης χρονιάς, αλλά και των λοιπών προηγούμενων χρόνων. Δόξα Σοι ο Ύψιστος [που λένε και οι πιστεύοντες σ’ Αυτόν], ουκ ολίγα (προβλήματα), ΜΆΣ έχει κληρονομήσει η οικονομική (κι όχι μόνο) κρίση του αγγελικά πλασμένου και θεϊκά ευλογημένου Καπιταλισμού. Τα οποία θα συνεχίσουν για χρόνια ακόμα [και προφανώς και θα οξύνονται] κι ας διατυμπανίζουν ότι βγαίνουμε από το Μνημόνιο τον Μάρτη οι της κυβερνητικής τροϊκανής και νεοφιλελεύθερης συνοπαρτζιάς, κτυπώντας πόδια, χέρια χαρωπά. Από το Μνημόνιο θα βγούμε, αλλά οι “τάτσες” (οι μειωμένοι μισθοί, οι πετσοκομμένες συντάξεις και τα κουρεμένα κοντύλια σε Παιδεία και Υγεία] θα ΜΑΣ μείνουν αγγονίν! Κι άντε να ζήσεις και να μορφωθείς σ’ αυτόν τον τόπο (και αν βάλεις κ’ ένα κεραμίδι πάνω από το καφάσι σου) αν δεν ανήκεις στους προνομιούχους και στους βολεμένους... 

Κατά τ’ άλλα ουκ ολίγοι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία στην Ευρωπαϊκή Γη της Επαγγελίας (και κυρίως μικρά παιδιά) εξακολουθούν να πνίγονται καθημερινά στο Αιγαίο, ενώ οι μέχρι πρότινος πονόψυχοι ευρωπαίοι ηγέτες, παίζουν ξεκάθαρα πελλόν πλέον και ψάχνουν τρόπους για να κρατήσουν μακριά από την προνομιούχα Ευρώπη πρόσφυγες (από τις εμπόλεμες περιοχές) και μετανάστες (από πάμπτωχες κι λεηλατημένες από τα καπιταλιστικά συμφέροντα χώρες). Στην Σύρια συνεχίζει να μαίνεται ο εμφύλιος πόλεμος, οι τζιχαντιστές εξακολουθούν (αλλού βάσιμα κι αλλού αβάσιμα, γιατί δεν λείπουν και οι υπερβολές) να σπέρνουν (με επιθέσεις κι απειλές) τον φόβο και τον τρόμο ανά την υφήλιο, ενώ δεν εξέλειπαν και οι πολεμικές συγκρούσεις και εντάσεις σε πολλές άλλες χώρες και περιοχές κυρίως της Εγγύτερης και Μέσης Ανατολής, καθώς και της Βόρειας Αφρικής, όπως στην Παλαιστίνη, το Ιράκ, τις κουρδικές περιοχές σε Τουρκία, Συρία και Ιράκ, την Υεμένη, τη Λιβύη, το Αφγανιστάν, ακόμα και στην Νιγηρία... Μπάχαλο τα έχουν κάνει οι ιμπεριαλιστές όπου έβαλαν το χέρι τους και ενίσχυσαν αντικαθεστωτικά ακραία κινήματα... 

Την ίδια ώρα στον τόπο μας πάμε για βουλευτικές εκλογές τον Μάη κι ας υποβάλλουν ακόμα κάποιοι (κυρίως εκ της κυβερνητικής συνοπαρτζιάς ορμώμενοι) ότι αυτές μπορεί  αναβληθούν λόγω κυπριακού... Αν βρεθεί λύση μέχρι και τον Μάη, ΕΜΕΝΑ να ΜΟΎ τρυπήσετε την μύτη, κι ας λένε κάποιοι που κάνουν τους σπουδαίους και τους δαήμονες ότι τα πάντα έχουν ήδη  συμφωνηθεί... Μέχρι τώρα ΜΟΝΟ το ΑΚΕΛ έχει ετοιμάσει τα ψηφοδέλτια του˙ κάποιες παρατηρήσεις που έχουμε ίσως τις καταθέσουμε κάποια άλλη φορά. Τα άλλα κόμματα και κυρίως εκεί στην κυβερνώσα εθνική παράταξη ψάχνονται ακόμα. [Στο ΔΗΚΟ μιλάνε και για μεταγραφές από τον χώρο του ΑΚΕΛ και της ευρύτερης Αριστεράς – του Αντρέα Φάντη, τέως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ και του ηθοποιού Ηράκλη Γιωργαλλή, που δεν ξέρω κι ΕΓΩ πόσο αριστερός ήταν/είναι]...

Μ’ όλ’ αυτά, αλλά κι άλλα πολλά θα προσπαθήσω ν’ ασχοληθώ πιο αναλυτικά και πιο λεπτομερώς σε κάποια προσεχή ανάρτηση ΜΟΥ, είτε μέσα από δικό ΜΟΥ κείμενο ή ίσως και με κάποιο δανεικό... Υπάρχουν πολλά τέτοια στο διαδίκτυο...

Πάντως αύριο Δευτέρα οι κυβερνητικοί γιατροί προχωράνε σε απεργία, γιατί τα δεξιά νεοφιλελεύθερα κόμματα ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ (και με την υπογραφή των ηγετών τους, Φούλλη και Νικολάκη) αποφάσισαν να καταθέσουν πρόταση νόμου για αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης των κυβερνητικών γιατρών από τα 65 στα 68!!! Κι αυτό για να παρατείνουν τον χρόνο εργασίας πεντέξι δικών ΤΟΥΣ υψηλόμισθων γιατρών. Μα μέχρι ποιαν ηλικία θα μάς αναγκάσουν τελικά να δουλεύκουμεν μέχρι να πιάσουμε σύνταξη; Γιατί είναι προφανές ότι ξεκινούν με τους γιατρούς για να συνεχίσουν και με τον υπόλοιπον κόσμο. 
Έλεος πιον!  

Anef_Oriwn

[είμαστε ακόμα ζωντανοί!]

31 του Γενάρη του 2016

[χτες ήταν και των λεγόμενων Τριών Ιεραρχών και η Γιορτή των (Ελληνικών) Γραμμάτων – την άποψη ΜΑΣ για τους τρεις Ιεράρχες του Ορθόδοξου Ελληνισμού, δείτε την εδώ, στην ανάρτηση ΜΑΣ με αρ. 11/2012˙ κι αυτοί πώς και δεν κατάφεραν με τη διδαχή του χριστιανικού λόγου να κάνουν και τον πολιτισμό μας πιο ανθρώπινο;]... 

Κι από αύριο Φεβράρης με πιο ψηλές για την εποχή θερμοκρασίες˙ και καθώς δίσεκτη ούσα φέτος η χρόνια, οι μέρες του θα’ ναι ‘κοσιεννιά! (Κοίτα να δεις που φτιάξαμε και τσσιαττιστόν!)... Α, ναι μέσα στον Φεβράρη θα ολοκληρωθούν και οι προετοιμασίες για τα Καρναβάλια! 

***************************************

Υστερόγραφον: 31/1/2016 - 9:45 μ.μ.

Και παρεμπιπτόντως, μια και είναι και στην επικαιρότητα τις τελευταίες μερικές μέρες και σχολιάζεται πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως και γυροφέρνει και στο δικό ΜΟΥ το μυαλό, να θέσω και το ερώτημα: πόσο happy είμαστε Συντρόφια, με το Πόρισμα της Αστυνομίας για την περιβόητη υπόθεση με τις χρηματοδοτήσεις (ή την κάλυψη εξόδων για την μεταφορά φοιτητών κατά τις Προεδρικές του 2008) από τη διαβόητη  Focus; Νομικά έχουμε καλυφτεί, πολιτικά όμως;

Anef_