Εισαγωγικά:
Αγαπητές φίλες κι αγαπητοί φίλοι,
[αλλά και όσοι διαφωνείτε μαζί ΜΟΥ],
Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης ΜΟΥ, όπου ασχολήθηκα κριτικά με τη θέση της πλειοψηφίας της ΕΡΑΣ για αποχή [ή για λευκό] στις επικείμενες προεδρικές εκλογές, θα παραθέσω πιο κάτω [για ενίσχυση της επιχειρηματολογίας μου αλλά και της υποψηφιότητας του Σταύρου Μαλά] ένα σχετικό κείμενο του Εκπαιδευτικού Θεοχάρη Μασούρα. Τούτο έχει τίτλο “Αποχή και συνειρμοί…” και δημοσιεύτηκε χτες στην εφημερίδα “Σημερινή” και σήμερα στον “Πολίτη” και τη “Χαραυγή”…
{Ο Χάρης Μασούρας είναι Λυκειάρχης και μέλος του Εκλογικού Επιτελείου του Σταύρου Μαλά στη Λάρνακα. Είναι αδελφός του Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτου και παλαιότερα υπήρξε στέλεχος της ΕΔΕΚ}…
Επίσης θα παραθέσω το καταληκτικό σχόλιο του Νίκου Τριμικλινιώτη στη συζήτηση που έγινε στο Blog του σε σχέση με τη θέση της ΕΡΑΣ για αποχή
**************************
“Αποχή και συνειρμοί…”
[του Θεοχάρη Μασούρα, του εκλογικού επιτελείου του Σταύρου Μαλά Λάρνακας – Αμμοχώστου]
{Οι υπογραμμίσεις και οι επιχρωματώσεις είναι δικές μου}…
“Η συζήτηση γύρω από τις επικείμενες προεδρικές εκλογές και όσα καταγράφονται για τις συνέπειες που θα υπάρξουν από τυχόν μεγάλη αποχή, με οδήγησαν, συνειρμικά, να μετροφυλλήσω δύο «ξεχασμένα» βιβλία: Τη συλλογή ποιημάτων του Μανώλη Αναγνωστάκη, “ο Στόχος”, στην οποία περιλαμβάνεται το ποίημα “Μέρες του 1969”, και την Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας. Εξηγώ τους λόγους:
Αρχικά οδηγήθηκα να ξαναδιαβάσω το ποίημα αυτό του Μ. Αναγνωστάκη, το οποίο ενώ γράφτηκε δύο χρόνια μετά την εγκαθίδρυση της Χούντας στην Ελλάδα, συνεχώς μου θύμιζε τις εκλογές τού σήμερα, κυρίως εκείνοι οι στίχοι όπου ο ποιητής κλίνει το ρήμα μεταναστεύω σε όλα τα πρόσωπα: Εγώ μεταναστεύω, Εσύ μεταναστεύεις, Αυτός μεταναστεύει, Εμείς μεταναστεύουμε, Εσείς μεταναστεύετε, Αυτοί μεταναστεύουν. Στους συγκεκριμένους στίχους αναφέρεται με πίκρα αφενός στο κοινωνικό φαινόμενο της μετανάστευσης στην Ελλάδα κατά τις δεκαετίες ‘50 και ‘60, αφετέρου όμως με το ρήμα μεταναστεύω στηλιτεύει εκείνους τους διανοούμενους και πολιτικούς που στα μαύρα χρόνια της Δικτατορίας (δεκαετία ‘70), αντί να μείνουν στην Ελλάδα για να παλέψουν πρόσωπο με πρόσωπο με τη Χούντα, εγκατέλειπαν τη χώρα και «έκαναν αντίσταση» εκ του ασφαλούς στο εξωτερικό, ενώ τα ξερονήσια ήταν γεμάτα από τους γνήσιους αντιχουντικούς.
Η σχέση του εν λόγω ποιήματος, “Μέρες του 1969”, με τις επικείμενες εκλογές στην Κύπρο και με την πιθανότητα αποχής, αν βέβαια επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις, είναι έμμεση. Αν όμως αντικατασταθεί το ρήμα μεταναστεύω με το ρήμα απέχω και το κλίνουμε ξανά στα διάφορα πρόσωπα -Εγώ απέχω, Εσύ απέχεις, Αυτός απέχει, Εμείς απέχουμε, Εσείς απέχετε, Αυτοί απέχουν-, τότε η σχέση γίνεται άμεση και άρρηκτη με τις συνέπειες που θα έχει για τη Δημοκρατία στην Κύπρο, τυχόν αποχή: Πρώτον, θα εκφυλιστεί η βασική αρχή της Δημοκρατίας, σύμφωνα με την οποία η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία αντιπολιτεύεται, λαμβάνοντας βεβαία υπόψη ότι η πλειοψηφία κυβερνά σύμφωνα με τις θετικές ψήφους που παίρνει ένας υποψήφιος και όχι με τις ψήφους διαμαρτυρίας και την αποχή! Δεύτερον, αυτός που θα επωφεληθεί από την αποχή θα είναι ο κ. Αναστασιάδης, αφού ως πρώτος που θα είναι σε ψήφους κατά τον α΄ γύρο των εκλογών και με βάση την αναγωγή, θα καρπωθεί τις περισσότερες ψήφους της αποχής. Τρίτον, αν η αποχή είναι μεγάλη, υπάρχει μεγάλο ενδεχόμενο, με την αναγωγή, να εκλεγεί ο κ. Αναστασιάδης από τον πρώτο γύρο. Το θύμα, όμως, θα είναι η Δημοκρατία και στις τρεις παραμέτρους. Η Δημοκρατία πλήρωσε τα παρεπόμενα της μετανάστευσης!!! Η Δημοκρατία θα πληρώσει και τα παρεπόμενα και της αποχής;
Το δεύτερο βιβλίο που με οδήγησε συνειρμικά να μετροφυλλήσω, όπως προανέφερα, με αφορμή τη λέξη αποχή, ήταν η Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας. Ξαναδιάβασα έτσι για τον Γενάρχη της Δημοκρατίας, τον Κλεισθένη, που κατονόμαζε «Άτιμο» όποιον απείχε από τις εκλογές και επιπλέον του στερούσε τα πολιτικά δικαιώματα. Ξαναδιάβασα ακόμη για τον θεμελιωτή της Δημοκρατίας, τον Περικλή, που ονόμαζε «Αχρείο», δηλαδή άχρηστο, όποιον έμενε αμέτοχος στις εκλογές και δεν έπαιρνε θέση ανάμεσα στις «στάσεις» - έτσι ονομάζονταν τα κόμματα στην αρχαία Ελλάδα.
Οι νεοέλληνες σήμερα, δικαίως, περηφανεύονται για το γεγονός ότι η Δημοκρατία γεννήθηκε και μεγαλούργησε στην αρχαία Αθήνα, όπως και το Δράμα, αλλά πρέπει να γνωρίζουν, ταυτόχρονα, πως ο πολίτης -με την υποχρεωτική συμμετοχή που εμμέσως του επιβαλλόταν στην εκλογική διαδικασία από τους Κλεισθένη και Περικλή- στήριζε τη Δημοκρατία. Πρέπει ακόμη να γνωρίζουν οι νεοέλληνες πως ο νόμος αυτός του Κλεισθένη κρίθηκε αναγκαίος ώστε να προστατεύσει τη Δημοκρατία από τους επιτήδειους πολιτικούς και δημαγωγούς της εποχής, οι οποίοι εκμεταλλεύονταν την αδιαφορία των πολιτών και την αποχή της πλειοψηφίας από την εκλογική διαδικασία, ώστε να αναρριχώνται στην πρωτοκαθεδρία της πολιτείας.
Κάθε ομοιότητα με τα σημερινά πολιτικά πράγματα δεν είναι καθόλου τυχαία! Το παρελθόν, είτε το λαμβάνουμε υπόψη όταν είναι επωφελές για το σήμερα είτε το χρησιμοποιούν επιλεκτικά κάποιοι, όπως κάνουν οι λογής-λογής εθνοκάπηλοι. Κλείνω με τούτο:
Αν η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, τότε και οι εκλογές είναι η επιλογή του ολιγότερον κακού, ανάμεσα σε δύο κακά. Επομένως, οι όποιες πικρίες και παράπονα δεν πρέπει να καταγραφούν σε αποχή, γιατί εκείνο που θα πετύχεις, πικραμένε ψηφοφόρε του ΑΚΕΛ, είναι εκείνο που δεν θέλεις. Γνώριζε, τέλος, πως η αποδυνάμωση του κόμματος της αριστεράς εξασθενίζει τη Δημοκρατία και αποδυναμώνει ταυτόχρονα τους εργαζόμενους. Στο κάτω-κάτω, η όποια πιθανή εκλογή του κ. Αναστασιάδη, ας γίνει με τις θετικές ψήφους όσων τον υποστηρίζουν και όχι με την αποχή όσων δεν τον υποστηρίζουν. Η αποχή, εξάλλου, δεν αποτελεί απάντηση στα προβλήματα!!!”
Σχόλιο ΕΜΟΥ του Ιστολόγου:
Τις επιφυλάξεις και τους ενδοιασμούς μου για τις εκφράσεις του αρθρογράφου για «τον Γενάρχη της Δημοκρατίας, τον Κλεισθένη» και «τον θεμελιωτή της Δημοκρατίας, τον Περικλή» [όλ’ αυτά σε μια δουλοκτητική κοινωνία] δεν θα τις καταθέσω τώρα, γιατί δεν είναι της ώρας…
****************************
Το σχόλιο του NicosTrim:
{Οι υπογραμμίσεις και οι επιχρωματώσεις είναι δικές μου}…
“Φίλοι, η συζήτηση τούτη πιστεύω ότι δείχνει πόση ανάγκη είναι ξεφύγουμε από την περιχαράκωση και το ταμπούρωμα πίσω από στερεότυπα, όταν μαίνεται αυτή η εκλογική αντιπαράθεση που δεν είναι μόνο εκλογική - έχει ένα βαθύτερο νόημα και διεξάγεται με φόντο μια έντονη ταξική και κοινωνική αντιπαράθεση. Δεν είναι μόνο θέμα τι θα πει η ΕΡΑΣ, ή τι θα πει ο α΄ ή ο β΄. Δεν θέλω να παρεξηγηθώ – δεν άνοιξα αυτή τη συζήτηση με την ανοικτή μου επιστολή με στόχο την ΕΡΑΣ: Η ΕΡΑΣ τοποθετήθηκε δημοσίως υπέρ της αποχής ως πολιτική θέση για τις προεδρικές θέτοντας υπό την κρίση όλων αυτή την θέση. Είναι επομένως ευρύτερο ζήτημα της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, τονίζω το “αυτές” τις εκλογές, και κυρίως στον πρώτο γύρο. Για τον δεύτερο θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναμιλήσουμε. Πραγματικά δεν βλέπω ούτε την σοφία, ούτε την πολιτική ηθική της επιχειρηματολογίας για αποχή ως «τιμωρία»: Αυτή δεν είναι πολιτική θέση για να οικοδομήσει κάποιος ένα κίνημα της Αριστεράς. Δεν μπορείς επί σκοπού και ως πολιτική θέση να καλείς τον λαό, και μάλιστα τον Αριστερό, ριζοσπάστη και προοδευτικό να μείνει σπίτι του ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. Κι αυτό γιατί στηρίζεται σε μια στρεβλή, εσφαλμένη και ιδιαίτερα προβληματική υπόθεση ότι μια ήττα του ΑΚΕΛ, είτε θα το «συνετίσει», είτε θα ανοίξει το δρόμο για μια πιο ριζοσπαστική δύναμη που θα αναδυθεί. Αυτό δεν μπορεί να είναι σκοπός ενός Αριστερού σχηματισμού ή ατόμου που επαγγέλλεται την ενότητα και τη συσπείρωση σήμερα: η «τιμωρία» του ΑΚΕΛ θα οδηγήσει σε τιμωρία της Αριστεράς και της υπόθεσης στο σύνολο της, και κυρίως στην εργατική τάξη και τις κατώτερες τάξεις στο σύνολο τους. Εκτός αν ασπαζόμαστε την θέση κάποιων στην Βρετανία που επέμεναν ότι η Θάτσερ ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί στη Βρετανία γιατί έβγαλε χιλιάδες στους δρόμους και τους ριζοσπαστικοποίησε… Κριτική ναι, κατανοητή ή εναλλακτική προσέγγιση, αλλά το «μείνετε σπίτι σας γιατί είναι όλοι τους το ίδιο» δεν είναι πολιτική θέση της Αριστεράς που θέλει να αλλάξει τον κόσμο. Ναι οι εκλογές δεν είναι επανάσταση – αλλά η μαζική αποχή μπορεί να επιτρέψει στον Αναστασιάδη να βγει από τον πρώτο γύρο ή να περάσει ο Λιλλήκας δεύτερο γύρο: τι μήνυμα θα δώσει αυτό;”
Σχόλιο ΕΜΟΥ του Ιστολόγου:
ΟΥΔΕΝ!
Anef_Oriwn
[ενάντια στην αποχή]
Κυριακή 6/1/2012
[τα Θεοφάνεια ήταν σήμερα, λαλούν! Ξεροτήανα εφάετε;]…
