Ανάρτηση 90/2014 [προγραμματισμένη, μακροσκελής, επετειακή, τιμητική, αφιερωματική, Αριστερή, χιλιανή κι αντι-υποκριτική] –«Μην ξεχάσετε, ποτέ, τον Victor Jara»!

Ο τίτλος της ανάρτησης ΜΑΣ αποτελεί παράφραση του τίτλου άρθρου του συντάκτη της “Σημερινής” Μάριου Δημητρίου που δημοσιεύτηκε στις 22 του Αυγούστου [αυτής της χρονιάς] στην καθημερινή  του στήλη, «εξ αφορμής» της επετείου επέμβασης στρατευμάτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην πάλαι ποτέ  Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας το βράδυ της 21^ης του Αυγούστου του 1968.  Ο τίτλος του άρθρου του Μαρ. Δημητρίου ήταν “Μην ξεχάσετε, ποτέ, τον Jan Palach” και θέμα του ο αυτοπυρπολισμός του τσεχοσλοβάκου φοιτητή Jan Palach στην πλατεία Wenceslas της Πράγας στις 16 Ιανουαρίου 1969. Όπως γράφει ο συμπαθέστατος κατά τ’ άλλα αρθρογράφος της “Σημερινής”, ο τσεχοσλοβάκος φοιτητής αυτοπυρπολήθηκε  διαμαρτυρόμενος  [όπως έγραψε πριν τον θάνατο του σε σχετική επιστολή του] «εναντίον της λογοκρισίας», καλώντας παράλληλα «τους Τσεχοσλοβάκους να εξεγερθούν κατά των κατοχικών δυνάμεων»...  

Εμείς εδώ, ΔΕΝ θα ασχοληθούμε με το αν η «εισβολή» ήταν «κτηνώδης», όπως χαρακτηρίζει την επέμβαση της «κομμουνιστικής συμμαχίας» στην Τσεχοσλοβακία ο ειδικός κομμουνιστικολόγος και σταλινολόγος Μαρ. Δημητρίου, [αλήθεια, πόσα θύματα, νεκροί και τραυματίες, υπήρξαν κατά την επέμβαση;], αλλά με τη διαχρονικά υποκριτική, μονόπλευρη και επιλεκτική στάση του συγκεκριμένου δημοσιογράφου πάνω σε ζητήματα που έχουν σχέση με την ούτω καλούμενη [αστική] «κοινοβουλευτική δημοκρατία»...  Ούτε και θα αναλύσουμε εδώ τα περιορισμένα όρια της αστικής δημοκρατίας˙ ότι δηλ. είναι μια δημοκρατία για τους λίγους, και πιο συγκεκριμένα τους οικονομικά δυνατούς ή έστω τους οικονομικά βολεμένους, ή και τους μη εξαρτημένους οικονομικά. [Σκόπιμα δεν λεω «οικονομικά ανεξάρτητους» για να τονίσω τη εξάρτηση της ατομικής μας ελευθέριας από τις οικονομικές δυνατότητες το καθ’ ενός μας˙ ας πούμεν, πολύς κόσμος  είναι ελεύθερος να μεταναστεύσει για οικονομικούς λόγους! Παράδειγμα ο φίλος μου ο Γκάνταλφ!]...

Δεν θα παραλείψω όμως να σημειώσω, μια και ο κος Μάριος [βγάζοντας ακόμα μια φορά τα αντικομουνιστικά απωθημένα του] μίλησε για «κατάργηση μια για πάντα της κομμουνιστικής δικτατορίας» [εννοώντας προφανώς τον Σοσιαλισμό] ότι στις βουλευτικές εκλογές του 2013 το Κομουνιστικό Κόμμα Βοημίας και Μοραβίας [δηλ. της Τσεχίας] κατετάγη [μέσα σε μια αντικομουνιστική ρεβανσιστική περιρρέουσα]  τρίτο κόμμα στη χώρα κερδίζοντας το15% των ψήφων...

Ο κύριος, λοιπόν, λόγος που ΕΜΕΙΣ συγγράφουμε αυτό το πόνημα είναι άλλος και δεν έχει άμεσα σχέση με την επέμβαση στην Τσεχοσλοβακία. Απλώς το κείμενο του Μαρ. Δημητρίου ΜΑΣ έδωσε την αφορμή για να κάμουμε κάποιες συγκρίσεις με τη Χιλή, όπου σαν σήμερα, 41 χρόνια πριν [στις 11 του Σεπτέμβρη του 1973, δηλ. μόλις 5 χρόνια μετά την επέμβαση στην Τσεχοσλοβακία], ανατράπηκε με φασιστικό στρατιωτικό πραξικόπημα υπό την ηγεσία του Στρατηγού Πινοσέτ και με την καθοδήγηση της CIA, [όσοι έχετε αμφιβολίες δείτε την ταινία του ελλαδίτη σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά “Ο Αγνοούμενος ”], ο νόμιμα εκλεγμένος Αριστερός Πρόεδρος της χώρας Σαλβαντόρ Αλιέντε, ο οποίος και δολοφονήθηκε τελικά.  Με το φασιστικό πραξικόπημα καταλύθηκαν στη Χιλή και τα πιο στοιχειώδη αστικά δικαιώματα και ελευθερίες, ενώ στην χώρα επιβλήθηκε μια αιμοσταγής στυγνή δικτατορία, που έμεινε στην ιστορία ως η χούντα του Πινοσέτ, όπως και ο Πινοσέτ ως ένα ακόμα συνώνυμο της φασιστικής βίας και των πιο άγριων δικτατοριών...

Ανάμεσα στα πρώτα θύματα του χουντικού καθεστώτος της Χιλής ήταν και ο Αριστερός τραγουδοποιός Viktor Jara [Βίκτορ Χάρα], ο οποίος δολοφονήθηκε μετά από βασανιστήρια στο Στάδιο του Σαντιάγκο.

Εκεί, κατά τις πρώτες μέρες του πραξικοπήματος, είχαν μεταφερθεί, κρατηθεί και βασανιστεί φρικτά [πολλοί μάλιστα δολοφονήθηκαν] χιλιάδες υποστηριχτές της αριστερής κυβέρνησης του Σοσιαλιστή Προέδρου Αλιέντε [μαζί και ο νεαρός αμερικανός ήρωας της ταινίας του Γαβρά]...

Ο Μάριος Δημητρίου όμως, δεν βρήκε λέξη να γράψει [με την ευκαιρία της επετείου του φασιστικού πραξικοπήματος στη Χιλή] για τον χιλιανό Viktor Jara, όπως έκαμε πριν κάποιες μέρες για τον τσεχοσλοβάκο Jan Palach. Βλέπετε ο Viktor Jara δεν ήταν ένας τυχαίος φοιτητής που μέσα από την προσωπική του θυσία [που βασικά τον πρόβαλε σαν άτομο κι όχι ως μέλος μιας συλλογικότητας] επιχείρησε να διαμαρτυρηθεί και ευαισθητοποιήσει  τους συμπατριώτες του πάνω σε ζητήματα που ο ίδιος σαν άτομο θεωρούσε ως ορθά. Δηλ. επέλεξε να παλέψει για τα ιδανικά του ΜΟΝΟΣ του και μάλιστα προχώρησε στην αυτοκτονία στο τέλος [ως μορφή αντίστασης] «διαμαρτυρόμενος για το τσάκισμα του ηθικού των Τσεχοσλοβάκων πολιτών», όπως γράφει ο Μαρ. Δημητρίου... [Στην Χιλή οι άνθρωποι πάλευαν πώς να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη για την φυσική τους επιβίωση, κι όχι για να βελτιώσουν την ψυχολογική τους κατάσταση, όπως συνεπάγεται από τα γραφόμενα του συντάκτη της “Σημερινής”]... 

Από την άλλη Viktor Jara μέσα από οργανωμένα σύνολα, συμμετείχε σε μαζικούς κοινωνικοπολιτικούς αγώνες [ως μια μονάδα μέσα στους πολλούς, παρά το ότι ήταν μια ξεχωριστή και εξέχουσα προσωπικότητα] και προσπαθούσε με τα τραγούδια και την μουσική του να εμψυχώσει τα λαϊκά στρωματά στους αγώνες τους να βελτιωθεί και να γίνει καλύτερη η ζωή τους. Αυτή ήταν η δράση του Viktor Jara και κατά την Προεδρία Αλιέντε [τον οποίο στήριζε] αλλά και πιο πριν...  Κι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι Αριστεροί [και δη οι Κομμουνιστές] αντιλαμβάνονται τη συμμετοχή τους σε κοινωνικούς, πολιτικούς, αντιφασιστικούς δημοκρατικούς αγώνες... 

Πιο κάτω θα παραθέσουμε αρκετά στοιχεία για τη ζωή και τη δράση του Viktor Jara παρμένα από άρθρο με τίτλο “ΒίκτορΧάρα: Η αντιφασιστική φωνή της Χιλής” της Ramona Wadi [συγγραφέως που ειδικεύεται σε θέματα της Λατινικής Αμερικής] και το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό  “History Today” και μεταφράστηκε για  το ελληνικό site tvxs ...

*************************************************

Πολλά από τα εγκλήματα της δικτατορίας του Πινοσέτ στη Χιλή παραμένουν θαμμένα. Άγνωστοι παραμένουν ακόμα και πολλοί βασανιστές, που οδήγησαν στο θάνατο χιλιάδες ανθρώπους. Ένα από τα θύματα της δικτατορίας ήταν ο τραγουδιστής, σύμβολο του αγώνα ενάντια στο φασισμό, Βίκτορ Χάρα. Δολοφονήθηκε από τους βασανιστές του δικτάτορα Πινοσέτ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1973. Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, η γυναίκα του, Τζοάν Χάρα, ζητά να αποκαλυφθούν οι δολοφόνοι, όχι μόνο του άντρα της, αλλά όλων των αγωνιστών.

Ο Χάρα γεννήθηκε στις 23 Σεπτέμβρη του 1932 στις παρυφές του Lonquen, κοντά στην πρωτεύουσα Χιλής, το Σαντιάγκο. Ήταν παιδί αγροτικής οικογένειας. Θύμα ενδοοικογενειακής βίας από τον πατέρα του, ο Βίκτορ Χάρα βρήκε από μικρή ηλικία καταφύγιο στη μουσική.

Ο Χάρα ήταν μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του κινήματος “Nueva canción”. Οι στρατιωτικές δικτατορίες που αυξάνονταν στη Λατινική Αμερική κατά τη δεκαετία του ‘60 αποτέλεσαν το κεντρικό άξονα στα τραγούδια τους. Με στίχους που προβάλουν τη συλλογική μνήμη και εναντιώνονται στον ιμπεριαλισμό, το “Nueva canción” βρίσκει άμεσα οπαδούς στις εργατικές συνοικίες.

Ο Χάρα εξελίσσεται σε μισητό πρόσωπο για τη Δεξιά, μετά από μία εμφάνισή του σε ένα σχολείο το 1969, όπου τραγούδησε το “Preguntas a Puerto Montt”. 

Το τραγούδι ήταν ένα άμεσο μήνυμα προς το υπουργείο Εσωτερικών, που είχε διατάξει την  επίθεση και εισβολή σε ανεκμετάλλευτη γεωργική περιοχή, την οποία είχαν καταλάβει 91 άστεγες αγροτικές οικογένειες.

Το κίνημα “Nueva canción” στήριξε τον προεκλογικό αγώνα του Αλιέντε, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές το 1970. Τα τραγούδια “Venceremos” και “El Pueblo Unido Jamas Sera Vencido”, του Sergio Ortega, γίνονται συνώνυμα με την Αριστερά.

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Αλιέντε ο Χάρα γίνεται αναπόσπαστο μέρος του πολιτισμού της Χιλής και ένας από τους βασικούς “πολιτιστικούς πρεσβευτές” της Χιλής στο εξωτερικό, με περιοδείες στην Ευρώπη και την Λατινική Αμερική.

Το ενδεχόμενο της επανεκλογής του Αλιέντε είχε φέρει σε αδιέξοδο τη Δεξιά. Το πραξικόπημα του Πινοσέτ, με τη βοήθεια της CIA, πραγματοποιήθηκε ώστε να τερματίσει κάθε τέτοιο ενδεχόμενο. Την ημέρα της επίθεσης στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Βίκτορ Χάρα βρισκόνταν στο Πολυτεχνείο του Σαντιάγκο, σε μια έκθεση για τον φασισμό. Η Τζοαν Χαρα πληροφορήθηκε μετά την επίθεση πως ο σύζυγός της είχε συλληφθεί από τους πραξικοπηματίες.

Μαρτυρίες από το Στάδιο της Χιλής, όπου συγκεντρώθηκαν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, αναφέρουν πως ένας υπολοχαγός με το προσωνύμιο “Πρίγκιπας” αναγνώρισε μέσα στο πλήθος τον Χάρα. Αφού τον βασάνισαν στη συνέχεια τον δολοφόνησαν. Ορισμένοι αναφέρουν πως οι βασανιστές του έσπασαν τα χέρια και του έδωσαν μία κιθάρα περιγελώντας τον ζητώντας του να παίξει. Ο Χάρα φέρεται να τραγούδησε κάποια αποσπάσματα από το “Venceremos”…

Έχοντας επίγνωση της επιρροής που είχε ο Χάρα στην κοινωνία, δόθηκε εντολή να τον θάψουν σε ένα μαζικό τάφο. Η δολοφονία του Χάρα ήταν μέρος του σχεδίου της δικτατορίας για να διαλύσει το κίνημα “Nueva canción”.

Το όνομα του Χάρα στη Χιλή απαγορεύτηκε και όποιοι είχαν στην κατοχή του υλικό που σχετιζόταν με το “Nueva canción” συλλαμβάνονταν. Παράλληλα, ο στρατός εισέβαλε σε σπίτια ψάχνοντας στοιχεία «μαρξιστικής προπαγάνδας».

Η σύζυγος του Χάρα, Τζοάν, επισημαίνει πως στόχος της πρωτοβουλίας της είναι να αποκαλυφτούν οι δράστες των δολοφονιών. Ο υπολοχαγός με το προσωνύμιο “Πρίγκηπας” παραμένει ακόμα άγνωστος, ενώ πολλά στελέχη των Εθνικών Υπηρεσιών Πληροφοριών, που φέρονται να συμμετείχαν σε βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πινοσετ, εξακολουθούν να κατέχουν υψηλόβαθμες θέσεις και εξουσία στη Χιλή.

Αυτός ήταν ο λαϊκός αγωνιστής Viktor Jara!!!

[Να σημειώσουμε ότι για τη Χιλή γράψαμε και πέρσι εδώ]... 

Anef_Oriwn

[Εμείς δεν ξεχνάμε τον Viktor Jara, Μάριε Δημητρίου! ΕΣΥ μάλλον ούτε καν έχεις ακούσει γι’ αυτόν!]

Πέμπτη 11/9/2014 

Ανάρτηση 89/2014 [συνεχιζόμενη, επίκαιρη, αντι-εκποιητική, αντι-τροϊκανή, αντι-παραπόττικη, αλλά και διερωτηματική] - Για τις περί εκποιήσεων νέες νομοθεσίες και τους ψευταράδες και παραπόττηες της κυβερνητικής συνοπαρτζιάς και τα περί αναπομπών κόλπα τους. (Και ερωτήματα γιατί η Αριστερά να ψηφίσει το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις)...

Σύντομα προλογικά

Θα το συνεχίσουμε και σήμερα για τις εκποιήσεις με ένα νέο πόνημα ΜΑΣ˙ θα το πιάσουμε βασικά απ’ εκεί που μείναμε στην προηγούμενη ανάρτηση ΜΑΣ, δηλ. από την ψήφιση των σχετικών με τις εκποίησης νομοθεσιών... Εδώ θα καταθέσουμε κυρίως κάποια ερωτήματα μας, απορίες, διαπιστώσεις και παρατηρήσεις που αποτελούν τους δκιαλοϊσμούς, αλλά και δκιαολισμούς ΜΑΣ επί του καυτού θέματος των εκποιήσεων... [Καυτό όπως την καιόμενη καλοκαιριάτικη σκουρόχρωμη άμμο, που σε κάνει να χοροπηδάς όταν περπατάς πάνω σ’ αυτήν ξυπόλητος/ανυπόλητος˙ κι εδώ με πολλούς ανυπόληπτους έχουμε να κάνουμε]...

Πάμε, λοιπόν, σ’ αυτά που κατακλύζουν τούτες τις μέρες το μυαλό ΜΑΣ...

*******************************

Δκιαλοϊσμοί, αλλά και δκιαολισμοί για το σήριαλ των  εκποιήσεων

1. Όπως δείχνουν τα σημάθκια των καιρών [και κυρίως οι μασημένες δηλώσεις κάποιων μεγαλόσχημων του κυβερνητικού στρατοπέδου], κι όπως είναι [για να πούμε και την ωμή αλήθεια] φυσιολογικά αναμενόμενο [γιατί μόνο αφελείς, αδαείς τζι’ αχάπαροι θα πίστευαν το αντίθετο], ο Νίκαρος ο Πρόεδρος, θα αναπέμψει [δηλ. θα θκιαολοστείλει ή/και θα πουτσογράψει] όσα νομοθετήματα σε σχέση με τις εκποιήσεις [και όσους τα ψήφισαν] που δεν θα αρέσουν τόσο στους ίδιους τους κυβερνώντες, αλλά πρώτα και κύρια στη Μαμά - Τρόικα. Κι όταν λέμε «δεν αρέσουν» εννοούμε ότι δεν εξυπηρετούν τις νεοφιλελεύθερες τροϊκανές πολιτικές διάσωσης [σε βάρος των συμφερόντων των λαϊκών εργατικών και μικρομεσαίων στρωμάτων] του τραπεζιτικού “ΜΑΣ” συστήματος, άρα και του κυπριακού καπιταλισμού...

2. Με βάση τα πιο πάνω [και τη (προ)διαγραφόμενη αντίδραση/σταση του Νίκαρου - τί κάμνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;] ΕΜΕΙΣ διερωτούμαστε,

-  πρώτον, οι προτάσεις νόμων και οι τροπολογίες πάνω στο κυβερνητικό νομοσχέδιο που υπέβαλαν τα κόμματα τις αντιπολίτευσης και τελικά υπερψηφίστηκαν απ’ αυτά τα κόμματα [και καταψηφίστηκαν φυσικά από το κυβερνών ΔΗΣΥ] και τα οποία [νομοθετήματα και τροπολογίες] δημιουργούν ένα «δίχτυ προστασίας» [όπως τα ονόμασαν διάφοροι πολιτικοί] για την πρώτη κατοικία και τη μικρή επαγγελματική στέγη, γιατί δεν ενσωματώθηκαν όλα μαζί [συμπεριλαμβανομένων και όσων θετικών προστέθηκαν εκ των υστερών και κατόπιν πιέσεων και στο κυβερνητικό νομοσχέδιο] σ’ ένα άλλο δεύτερο [αλλά ολοκληρωμένο] νομοσχέδιο, που να εγκρινόταν και πάλι με τις ψήφους της Αντιπολίτευσης; Ποιος ο λόγος τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και δη το ΑΚΕΛ να ψηφίσουν ΚΑΙ το κυβερνητικό νομοσχέδιο [η ΕΔΕΚ δεν το ψήφισε!] όταν είτε το άλφα γινόταν [δηλ. αυτό όπου δη έγινε στη Βουλή το περασμένο Σάββατο], είτε το βήτα [αυτό που λέω ΕΓΩ μόλις πιο πάνω] ο Πρόεδρος θα ανέπεμπε [είτε μερικώς, είτε καθ’ ολοκληρία] την όποια νομοθεσία δεν θα ήταν στα μέτρα της Τρόικας; Για να τον εκθέσουν πολιτικά και για να δημιουργηθεί και πολιτικό θέμα [με την αντιδημοκρατική συμπεριφορά του Προέδρου και την καταπάτηση των αποφάσεων της πλειοψηφίας της Βουλής]; Μα και με το «βήτα» θα δημιουργείτο [μείζον] πολιτικό θέμα, όμως σ’ αυτήν την περίπτωση θα είχαμε κι ένα ολοκληρωμένο νόμο κι όχι πεντέξι, μέσα από τον οποίο θα πρόβαλλε και μια ενιαία πολιτική συμπεριφορά από πλευράς Αντιπολίτευσης. Εκτός κι αν η συγκεκριμένη τακτική ήταν αποτέλεσμα συμβιβασμών, λόγω κυρίως των πουτανιών του ΔΗΚΟ, δηλ. του Παπαδοπουλλουθκιού... [Ξέρετε το ανέκδοτο με το «αν δεν σταθεροποιηθεί το πουττίν εν θα φάμε ψάρι»;]... Και,

-  δεύτερον, δεν αντιλαμβανόμαστε [κι αναφέρομαι στην ΑΚΕΛική Αριστερά] πως με τέτοιες τακτικές [που βασικά υποβαθμίζουν, ή/και παραγνωρίζουν, το ταξικό στοιχείο που εμπεριέχουν οι πολιτικές της Τρόικας και της Κυβέρνησης], επιτρέπουμε στον Αβέρωφ Νεόφυτου [τον αρχηγό του ΔΗΣΥ, του Κόμματος που εκφράζει πολιτικά το μεγάλο κεφάλαιο, τον νεοφιλελευθερισμό και τις πολιτικές λιτότητας] να κάνει παιχνίδι. Να παρουσιάζεται [μ’ εκείνο το γνωστό (ψευτο)κακόμοιρο, πλην γλοιώδες και υποκριτικό υφάκι του] συναινετικός και ενωτικός, κάτι που όμως που δηλώνει ΥΠΟΤΑΓΗ στα κελεύσματα της Τρόικας. ΠΟΤΕ ΔΕΝ απαντά σε κριτικές [για να μην φανεί αντιπαραθετικός και συγκρουσιακός˙ “έξυπνος” ο βλάχος, που το παίζει στη βάση της άποψης που καλλιεργείται τεχνηέντως μέσα στην κοινωνία ότι πρέπει «να τα βρουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ οι πολιτικοί, αφού εν τζιείνοι που τα ‘κάμαν θάλασσα»˙ μα καλά εν νεν οι τραπεζίτες που ετινάξαν κυριολεκτικά τις μπάνκες;]˙ επίσης ΔΕΝ επιχειρηματολογεί, αλλά μιλά γενικά κι αόριστα για ευθύνες ολωνών ΜΑΣ κι ότι πρέπει να μονιάσουμε για να σώσουμε τη  πατρίδα [βλέπε το κεφάλαιο]... Άστε που πριν τη συνεδρία της Ολομέλειας της Βουλής του περασμένου  Σαββάτου βγήκε [ο Φούλλης] και είπε πως «σε περίπτωση που τα κόμματα της αντιπολίτευσης ψηφίσουν τις δικές τους τροποποιήσεις, τότε το κόμμα του θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο των εκποιήσεων»... Γιατί δεν το ‘κανε; Τί άλλαξε;  

3.  Ο Λεφτέρης Κασεττοφόρου, sorry Χριστοφόρου, σε μια ήπια ραδιοφωνική παρουσία του χτες Δευτέρα το πρωί στον “ΑΣΤΡΑ”, [βλέπετε μετά την επιλογή του Στυλιανίδη ως ευρωπαϊκού Επίτροπου, ο Λεφτεράκης θα παει στην παει στην Ευρωβουλή και μάλλον θα είπε να αλλάξει και ύφος] χαρακτήρισε τα αποτελέσματα της όλης διαδικασία που έγινε το Σάββατο το απόγευμα στη Βουλή ως τη «χρυσή τομή». Την ίδια ώρα η κυβέρνηση [με δηλώσεις των δύο  Κυβερνητικών Εκπροσωπών  - και του κανονικού και του αναπληρωτή] επιχαίρει για το αποτέλεσμα, παρά το ότι οι προτάσεις νόμων όπως και κάποιες τροπολογίες της Αντιπολίτευσης που κατάφερε και πέρασε τελικά είχαν καταψηφιστεί συλλήβδην από το κυβερνών κόμμα. Τι είναι αυτό που κάμνει τους κυβερνώντες να είναι ικανοποιημένοι και να χαίρονται; Κι εδώ εγείρεται και πιο έντονα το ερώτημα για το τί ήταν τέλος πάντων εκείνο που έκαμε το ΑΚΕΛ να ψηφίσει το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις; 

4.  Ακούμε κατά κόρον διάφορους [κυρίως εκ του κυβερνητικού στρατοπέδου ορμώμενους] ευρωλάγνους να μάς λένε ότι οι τροϊκανοί είναι οι δανειστές μας που μας έδωσαν τα λεφτά ΤΟΥΣ για να ΜΑΣ σώσουν από την χρεοκοπία [δεν μας τα χάρισαν όμως, θα τους τα επιστρέψουμε] και δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να ικανοποιούμε τις απαιτήσεις τους γιατί διαφορετικά θα μας κόψουν τη δόση μας [ναρκομανείς μάς έχουν καταντήσει πια!]... Αυτή η προσέγγιση συνιστά μια στάση και μια συμπεριφορά δουλικότητας και υποταγής. Και η μεγάλη πλάκα, η κοροϊδία αλί η υποκρισία είναι ότι αυτά τα λένε κυρίως άνθρωποι [πολιτικοί ΟΛΗΣ της Δεξιάς και των όποιων παραφυάδων της] που κατά τις “εθνικές” επετείους και γιορτές και τα “εθνικά” μνημόσυνα κι άλλες “εθνικές” εκδηλώσεις και παναῢρκα βγαίνουν από εξώστες, άμβωνες και παρόμοια βήματα για να εκστομίσουν λαφαζανιές, κορώνες κι ανέξοδα λόγια για τους αγώνες των ολίγων που τα ‘βαλαν με τους πολλούς και τους νίκησαν, όπως ας πούμε οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ που πολέμησαν κότζια μου Βρετανική Αυτοκρατορία... [Τι κατάληξη είχε εκείνος ο αγώνας είναι μια άλλη ιστορία]... Ε, ρε θεομπαίχτες που θα ‘λεγε κι Παύλος Λιασίδης...

[Τζιαι κοπέλια, την Τρόικα δεν την νοιάζει ποσώς τι θα απογίνουμε εμείς, ως χώρα και ως ξεχωριστό κράτος, δηλ. αν θα παττίσουμε ή όχι. Θα την ένοιαζε αν το πρόβλημα μας ήταν συστημικό για την Ευρωζώνη. Και οι πιθανότητες να ήταν τέτοιο εξέλειπαν ότι που το Νικούιν ξεπούλησε όσα – όσα τα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα... Και μετά έρχεται κι ο Φουλλης και μας πουλά συναίνεση για να καϊλισουμε!]...   

*****************************

Επίλογος

Τα πράματα ΔΕΝ αλλάζουν (ΜΟΝΟ) με συγκυριακές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Θέλει τους ανθρώπους να ‘ναι κατά χιλιάδες στους δρόμους.   

Anef _Oriwn

[με πολλά ερωτηματικά, αλλά τζιαι δκιαλοϊσμούς τζιαι δκιαολισμούς]

Τρίτη 9/9/2014

[επέτειος της σεπτεμβριανής αριστερής αντιφασιστικής εξέγερσης στη Βουλγαρία το 1944 και της κατάληψης της εξουσίας από το “Πατριωτικό Μέτωπο” το οποίο είχε επικεφαλής το Βουλγάρικο Κομμουνιστικό Κόμμα]... 

Ανάρτηση 88/2014 [έκτακτη, επίκαιρη, αντι-εκποιητική, αντι-τροϊκανή, αντικαπιταλιστική, κι αντι-πολιτικάντικη] – Η συνέχεια του περί εκποιήσεων αναγνώσματος... (Προσθήκη φωτογραφιών και υστερογράφων)...

Με το πολυθρύλητο* ζήτημα των εκποιήσεων και των παρασκηνιακών [πίσω από κλειστές πόρτες και μέσα σε κατάκλειστα δώματα] μεθοδεύσεων της υπό τον Νίκαρο [δεξιάς νεοφιλελεύθερης] κυβέρνησης “ΜΑΣ” και των τροϊκανών εταίρων** “ΜΑΣ” [τρομάρα τους!], τα ‘χουμε ξαναπεί. [Δείτε σχετικώς και την 80/2014 ανάρτηση μας]...

 

{Επεξηγηματικές σημειώσεις:

1. * - «πολυθρύλητο» ή μπορεί και «θρυλικό» το ζήτημα των εκποιήσεων γιατί πάει να γίνει θρύλος˙ βλέπετε το τελευταίο δεκαήμερο, από αναβολή σ’ αναβολή πάει η τελική συζήτηση και η (μη) ψήφιση του επίμαχου νομοσχεδίου από τη Βουλή˙ και μάλλον το τελικό ΝΑΙ ή ΌΧΙ εν αύριο Σάββατο...

2. ** - «εταίρα» ήταν η πόρνη στη αρχαία Ελλάδα, η οποία, εκτός από σωματική ομορφιά, διέθετε και πνευματικότητα˙ διάσημη εταίρα της αρχαιότητας, ξακουστή για το φυσικό της κάλλος ήταν η Φρύνη}...  

Εδώ, σ’ αυτήν την νέα ανάρτηση ΜΑΣ, θα τονίσουμε ή και θα επαναλάβουμε ακόμα μια φορά ότι το ζήτημα [όπως και τι κάθε άλλο στη ζωή μας που άπτεται των οικονομικοκοινωνικών σχέσεων] έχει τις ταξικές του πτυχές και διαστάσεις. Τις τελευταίες μερικές εβδομάδες έχουν γίνει συζητήσεις και κόντρα συζητήσεις για την επίτευξη συναίνεσης [έτσι λένε οι “ειδικοί” τους ταξικούς συμβιβασμούς] για να ψηφιστεί, έστω και με κάποιες επιμέρους κι ασήμαντες τροποποιήσεις που δεν θα αναιρούν τη φιλοσοφία του, το κυβερνητικό [βλέπε τροϊκανό] νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις. Ένα νομοσχέδιο που [όπως ξανάπαμε] οι κυβερνώντες ετοίμασαν μαζί με την Τρόικα χωρίς να ρωτήσουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ  ΚΑΝΕΝΑ άλλο! Κι απαιτούν από την κοινωνία [παρά τις ευρύτερες κοινωνικές αντιδράσεις] να το δεχτεί αδιαμαρτύρητα [λες και ο κόσμος πάσχει από μαζοχισμό] κι από τη Βουλή να το ψηφίσει, παρά το ότι ΟΛΑ τα κόμματα πλην του ΔΗΣΥ διαφωνούν με την νεοφιλελεύθερη κι αντιλαϊκή φιλοσοφία του νομοσχεδίου. Και το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της φιλοσοφίας δεν είναι άλλο από το ξεπούλημα των περιουσίων του κόσμου [των κατοικιών του, των επαγγελματικών του υποστατικών, της γης που καλλιεργεί] σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές. E, πώς αλλιώς θα βοηθήσουν το τραπεζικό κεφάλαιο να ξελασπώσει και να πάρει τα πάνω του και πως θα δημιουργηθούν ευκαιρίες για επενδύσεις από τους [ντόπιους και ξένους] παραλήδες σε φτηνά ακίνητα;

Όλα στο σφυρί, λοιπόν για να σωθεί  το τραπεζιτικό κεφάλαιο!

Κι όταν λέμε «ξεπουλάτε» δεν εννοούμε μόνο την ακίνητη περιουσία, αλλά και τους ανθρώπους

Πάντως «το [προτεινόμενο] νομοσχέδιο είναι [όντως] καταστροφικό»,

αλλά η ταξική θέση [και τα οικονομικά συμφέροντα] των κυβερνώντων και των όποιων άλλων υποστηριχτών του νομοσχεδίου, ΔΕΝ τους επιτρέπει [αδυνατούν!] να το αντιληφτούν! 

Εκ των υστέρων φυσικά όταν οι κυβερνώντες αντιλήφτηκαν ότι η κοινωνία αντιδρά τρέχανε [για τα μάτια του κόσμου τζιαι για shεπαshιάν˙ «τούτοι» εν μαστόροι στον λαϊκισμό και τον πολιτικαντισμό!] να κάμνουν εκ των υστερών διαβουλεύσεις με τα κόμματα και τις κοινωνικές οργανώσεις. Και τι έχουν αλλάξει τελικά στο περιεχόμενο του κυβερνητικού νομοσχεδίου; Κάποια κόμματα, οξείες και άνω τελείες, κι άντε και καμιά λέξη!

Το άκρον άωτο όμως όλης αυτής της κοροϊδίας ήταν που βγήκε ο Φούλλης να πει ότι «σε περίπτωση που τα κόμματα της αντιπολίτευσης ψηφίσουν τις δικές τους τροποποιήσεις, τότε το κόμμα του θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο των εκποιήσεων». [Τις σχετικές δηλώσεις του θα τις βρείτε εδώ]... Γιατί όμως θα το καταψηφίσουν, ΕΓΩ δεν έχω  καταλάβει! ΕΣΕΙΣ; [Προφανώς γιατί διαφωνούν με τις τροποποιήσεις για την προστασία των περιουσιών του κόσμου;] Την ίδια ώρα εξακολουθούν [από την άνεση του καναπέ ή της περιστροφικής καρέκλας του γραφείου τους] να κινδυνολογούν και να εκφοβίζουν τον κόσμο, όπως ας πουμεν, ο βουλευτής τους, ο Μαυρίδης που σήμερα το πρωί μιλώντας στον “ΑΣΤΡΑ” είπε πως «αν δεν περάσει το κυβερνητικό νομοσχέδιο θα έχουμε πρόβλημα»...  

Αυτή είναι, λοιπόν, η αστική δημοκρατία, η δημοκρατία (λέμε τώρα) τού καπιταλισμού. Σε περιόδους οικονομικών κρίσεων εξυπηρετεί πρώτα και κύρια το μεγάλο κεφάλαιο. 

Και πολύ σωστά τα λέει και με το πλακάτ του κι ο διαδηλωτής έξω από τη Βουλή τον περασμένο Φεβράρη.

Αλήθεια, πόσοι μεγαλοφειλέτες έχουν προχωρήσει σε αναδιαρθρώσεις των δανείων τους ή πληρώνουν τις δόσεις αυτών των δανείων τους;  

Κι όλες αυτές οι εξελίξεις σε σχέση με το επίμαχο νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις συμβαίνουν την ώρα που το τραπεζιτικό κεφαλαίο τα ‘χει κάμει μπίλιες κατά τα τελευταία χρόνια. Γνωστές πλέον οι ματσαράγκες και κατ’ επέκταση και κατραπατσσιές των μεγαλοτραπεζιτών κατά τα προηγούμενα χρόνια που έλαβαν χώρα με την έγκριση ή την ανοχή του Κεντρικού Τραπεζίτη μου Ορφανίδη. Εμείς για την ιστορία να υπενθυμίσουμε τις εξ αρχής παρακινδυνευμένες επενδύσεις τους σε ομόλογα και τις επεκτάσεις στο εξωτερικό που περιελάμβαναν κυρίως εξαγορές τραπεζών... 

Ποιες ευθύνες έχουν, τέλος πάντων, αναλάβει οι ίδιες οι Τράπεζες για τες δικές τους τες ματσαράγκες; Γιατί, λοιπόν,  απαιτούν από τους δανειολήπτες ολόκληρο το χρωστούμενο πόσο αυξημένο μάλιστα κατά πολύ από τους υπέρογκους τόκους, τα penalties για καθυστερήσεις κι άλλα έξοδα που αυθαίρετα και παράνομα επιβάλλουν; Δεν είναι οι ίδιοι που ενέκριναν τα δάνεια στη βάση μάλιστα των δικών τους υπερεκτιμημένων αξιών για τα ακίνητα που προορίζονταν για υποθήκευση;

Κι εκείνη η δήλωση του Προέδρου τις προάλλες ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα γίνουν συλλήψεις τραπεζιτών, υπόπτων [λέμε τώρα] για την οικονομική καταστροφή [καπιταλιστική κρίση την λεμ’ εμείς], τί ήταν και για ποιο λόγο έγινε; Προφανώς ένα νέο πυροτέχνημα που εκτοξεύτηκε για λόγους εντυπωσιασμού και λαϊκής κατανάλωσης. Στόχος και σκοπός του Νίκαρου και των αυλικών του ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από το καυτό ζήτημα των εκποιήσεων και παράλληλα η παραπλάνηση του κόσμου ότι κάποιοι [τραπεζίτες] θα πληρώσουν τελικά για την οικονομική καταστροφή. Έμμεση τελικά παραδοχή [από τον ίδιο τον Πρόεδρο] ότι για τα χάλια της κυπριακής καπιταλιστικής οικονομίας φταίνε τελικά οι τραπεζίτες και τα ξανοίγματα τους, δηλ. τα ίδια τα γρανάζια και τα ρουλεμάν του ιδίου του συστήματος. Άρα αναφορές [όπως εκείνες του Διονύση Διοινυσίου στον “Πολίτη” ΤΟΥΣ της περασμένης Κυριακής] σε «δημοσιονομικές αλχημείες της διακυβέρνησης Χριστόφια» και η όποια σύγκριση ή εξίσωση τους με «τα κουρέματα της κυβέρνησης Αναστασιάδη»] είναι και άστοχες και επιπόλαιες κι ασυνάρτητες και γενικώς εκτός τόπου και χρόνου... [Παρεμπιπτόντως εκεί στον “Πολίτη” τελείωσαν με τα αφιερώματα στον Μικελλίδη κι είπαν να επανέλθουν στα συνήθη κολλήματα, στερεότυπα και εμμονές τους;]…  

Όμως ποιους θα δικάσετε ρεεε; Αυτούς που εκφράζουν, και υπηρετούν το καπιταλιστικό σύστημα; Αντιλαμβάνεστε ρεεε ηλίθιοι ότι εν τον ίδιο τον Καπιταλισμό που πρέπει να “συλλάβετε” και να δικάσετε; Τις μίζες sic-άτα τις έχουν ονομάσει πλέον bonus και τις αποτυχημένες οικονομικές επενδύσεις ως επιχειρηματικές κινήσεις που εμπεριείχαν και ρίσκο. Ψύλλους στ’ άχυρα ψάχνετε κύριοι [για ποιους ενόχους τραπεζίτες μιλάτε;] τζιαι περιπαίζετε τον κόσμο! Αν υπάρχουν ύποπτοι τραπεζίτες γιατί δεν τους συλλαμβάνετε, σήμερα, άντε αύριο, άντε το πολύ μεθαύριο;   

Γιατί όμως, τόση πρεμούρα από μέρους κοπελιών της κυβερνητικής [δεξιάς] παράταξης να κλείσει όπως όπως το ζήτημα με τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια που αφορούν την πρώτη κατοικία των λαϊκών οικογενειών [πολλοί εκ των οποίων είναι σήμερα άνεργοι ή έχουν μειωθεί σημαντικά τα εισοδήματα τους κι έτσι δεν μπορούν να πληρώνουν τις δόσεις των δανείων τους], όταν αυτά τα δάνεια αποτελούν μόλις το 15% ΟΛΩΝ των μη εξυπηρετούμενων δανείων; Άστε που σύμφωνα με το κυβερνητικό νομοσχέδιο [το οποίο υπαγόρευσε η Τρόικα] αν κάποιου δανειολήπτη ξεπουληθεί το σπίτι και τα χρήματα δεν αρκέσουν για να αποπληρωθεί το δάνειο του, Αυτός θα συνεχίσει να χρωστά στην Τράπεζα. Τελικά και άστεγος ο δανειολήπτης και να χρωστά και στην Τράπεζα ακόμα!

Πόση δουλικότητα να προσφέρουν όλοι αυτοί [της κυβερνητικής δεξιάς παράταξης] στο ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο και στην Αγία Τρόικα; Κι ας γράφει τέτοιες μέρες αποπροσανατολιστικά και παραπλανητικά γνωστός κονδυλοφόρος της Δεξιάς [ο Αλ.Κων. της “Αλήθειας”] περί «δουλικής εξάρτησης της ηγεσίας του ΑΚΕΛ»... Τελικά αλλού τους τρώει κι αλλού κνίθουνται!

Κι όπως είπαμε και πιο πάνω το ζήτημα είναι ταξικό. Και είτε είσαι με τα λαϊκά στρώματα είτε με το [τραπεζιτικό] κεφάλαιο… Μέση λύση ΔΕΝ υπάρχει!

Anef_Oriwn

[αντι-εκποιητικά σκεφτόμενος˙ κι είν’ ο καπιταλισμός ηλίθιοι ο μεγάλος ένοχος˙ αυτός είναι που αφήνει τον κόσμο άστεγο, χωρίς δουλειά -οι έκτακτοι και οι συμβασιούχοι στην εκπαίδευση καρτερούν επαναδιορισμό ακόμα- χωρίς φαΐ, χωρίς μόρφωση, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη -δεν διερωτηθήκατε γιατί η Τρόικα επιμένει τόσο πολύ για την εφαρμογή του ΓΕΣΥ;]…

Παρασκευή 5/9/2014

[του “Προφήτου” Ζαχαρία ήταν σήμερα˙ οι “προφητείες” σήμερα είναι οι κινδυνολογίες της Δεξιάς˙ α, και να ζήσουν όσοι γιόρταζαν!]... 

************************************

Υστερόγραφα 6/9/2014 – 13:00:

1. Συλλούρης (των απομειναριών του   ΕΥΡΩΚΟ) , Βότσης (των ανεμόμυλων του ΔΗΚΟ)  και Προδρόμου (του κυβερνώντος ΔΗΣΥ), με δηλώσεις τους σήμερα το πρωί στον “ΑΣΤΡΑ” είπαν ή άφησαν σαφώς να νοηθεί ότι το νομοσχέδιο θα περάσει... [Πάλι έκλωσεν το ΔΗΚΟ]... Το ίδιο γράφει πρωτοσέλιδα και ο Αναστασταδιακός “Πολίτης”: “Περνά το νομοσχέδιο με πολιτικές ντρίπλες”, προφανώς υπονοώντας ότι ναι μεν μπορεί να ψηφιστούν κάποιες τροπολογίες αλλά μετά να αναπεμφθούν από τον Πρόεδρο…
Ο Δαμιανού του ΑΚΕΛ άφησε να νοηθεί [με τις δικές του δηλώσεις στον “ΑΣΤΡΑ”] ότι αν γίνουν αποδεχτές και οι δικές του τροπολογίες για την προστασία της πρώτης κατοικίας και της μικρής επαγγελματικής στέγης όπως και για την αφερεγγυότητα, μπορεί και το ΑΚΕΛ ψηφίσει τα νομοσχέδια της κυβέρνησης...
Η συνέχεια έπεται κατά τη διάρκεια της ημέρας...  Για να δούμε πώς θα λειτουργήσουν τελικά αντιπολιτευόμενοι και κυβερνώντες και τί θα μας αφήσουν με το νομοσχέδιο που θα ψηφίσουν...

(από τη “Χαραυγή”)

2. Αυτή η ιστορία με τη χρησιμοποίηση του ονόματος της ευειδούς και χαμηλών τόνων Προέδρου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Δήμητρας Καλογήρου σε μήνυμα που μιλούσε για επικείμενο (εντός των ημερών) νέο κούρεμα καταθέσεων, τί να κρύβει άραγε από πίσω της; Προσπάθεια σπίλωσης του ονόματος της με στόχο να φαγωθεί κι αυτή, γιατί κάποιοι τι θεωρούν εμπόδιο στα σχέδια τους; Ποτέ ήταν [πρόσφατα νομίζω] που η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επέβαλε  βαρύτατα πρόστιμα σε τραπεζίτες; Δεν την αδικώ αν νοιώθει ότι έχει πέσει σε λάκκο λεόντων...

Anef_

6/9/2014

Ανάρτηση 87/2014 [έκτακτη, περιβαλλοντική, οικολογική, καρπασίτικη, αλλά και τού Ακάμα, ολίγο τι πολιτική, quiz-ική και φωτογραφική] – Ένα φωτογραφικό quiz για την Καρπασία και τον Ακάμα...

Εισαγωγικά

Πάμε εκτάκτως σε κάτι άλλο σήμερα, τελείως διαφορετικό. Το θέμα είναι βασικά περιβαλλοντικό και οικολογικό αλλά δεν θα λείψουν και οι πολιτικές αιχμές.... [Το χούιν εν τζιαι φέφκει έτσι εύκολα]... Αφορμή για το πόνημα ΜΟΥ [και τις σκέψεις που με κατέκλυσαν] ήταν κάποιες φωτογραφίες που μετάφερα αυτές τις μέρες από την φωτογραφική ΜΟΥ στο laptop ΜΟΥ...

*******************************

Προλογικά

Λένε διάφοροι [ειδικοί κι ανειδίκευτοι] ότι η Χερσόνησος της Καρπασίας [και δη η περιοχή μετά το Λεονάρισσο] και η περιοχή του Ακάμα μοιάζουν μεταξύ τους, κυρίως περιβαλλοντικά και οικολογικά... Και δεν θα διαφωνήσω μαζί τους με βάση τις δικές μου εμπειρίες και παρατηρήσεις από τις δύο περιοχές [Δεν ξέρω αν κάποιοι έχουν μελετήσει και την ιστορία ή/και την λαογραφία των δύο περιοχών κι αν έχουν βρει κι εκεί κοινά σημεία. Να σημειώσω πάντως ότι η περιοχή της Καρπασίας έχει πολλά εξωκλήσια, κάτι που νομίζω δεν συμβαίνει με τον Ακάμα]... 

Προσωπικά τις δύο περιοχές τις επισκέφτηκα και τις γνώρισα από κοντά μετά τον πόλεμο του 1974:

-  πρώτη επίσκεψη ΜΟΥ στην περιοχή του Ακάμα ήταν καλοκαίρι, κάπου το 1979 ή 80, όταν για πρώτη φορά πήγαμε με άλλους δυο συμφοιτητές κατά Πάφο μεριά για να επισκεφτούμε Παφίτες συμφοιτητές μας, ενώ

-   στην Καρπασία [και στο Μοναστήρι του Αποστόλου Αντρέα] πήγα για πρώτη φορά τέλη του Απρίλη του 2003 με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων... [Μέλη της οικογένειας ΜΟΥ έτυχε προπολεμικά κατά τις επισκέψεις συγγενών μας από την Αγγλία να πηγαίνουν εκδρομή στον Απόστολο Αντρέα, αλλά ΕΓΩ δεν ετσσιάττισεν να παω καμιά φορά μαζί τους]...

*********************************

Καρπασία και Ακάμας – Ομοιότητες

Πάμε, λοιπόν, να ρίξουμε μια γρήγορη περιγραφική ματιά στις δύο περιοχές, σημειώνοντας εξ αρχής ότι η περιοχή του Ακάμα είναι κατά πολύ πιο μικρή από την υπό αναφορά [μετά το Λεονάρισσο] περιοχή της Καρπασίας...

1. Τόσο ο Ακάμας όσο και η Καρπασία είναι δύο περιοχές εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και με σημαντική περιβαλλοντική και οικολογική αξία. Αλλά και στις δύο περιοχές έγιναν μεγάλες επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον από το μεγάλο [ιδιωτικό] κεφάλαιο με μεγάλα έργα τουριστικής ανάπτυξης [για τους λίγους και τους εκλεκτούς όμως]... Στον  Ακάμα [ανάμεσα στο Λατσιή και τα Λουτρά της Αφροδίτης] κατασκευάστηκε το μεγάλο τουριστικό συγκρότημα “Άνασσα”, ενώ μεγάλες εκτάσεις γης κατέχει εκεί και ο Φωτιάδης [αυτός της Carlsberg], o ο ποιος επιδιώκει να τις “αναπτύξει” οικοδομικά και τουριστικά... Παράλληλα έχουν φουσκώσει και τα μυαλά των κατοίκων της περιοχής για τουριστική ανάπτυξη των δικών τους περιουσίων. Και τα διαχειριστικά σχέδια για τον Ακάμα πάνε κ‘ έρχονται... Κατά τ’ άλλα ο Ακάμας έχει κηρυχθεί σε “Εθνικό Πάρκο”...  Που την άλλη μερκά μάshεται τζι’ ο Σιακόλας να ανάπτυξη την περιοχή της Λίμνης, αλλά αν δεν σιουράρει ότι το κράτος θα κάμει τον υπεραστικό δρόμο Πάφου - Πόλης, το έργο ΔΕΝ θα προχωρήσει... [Κάποια στιγμή θα πρέπει να αναλύσουμε και τι εστί ανάπτυξη]...

Τη ίδια ώρα στην Καρπασία το τουρκικό μεγάλο κεφάλαιο σε συνεργασία με τουρκοκύπριους μεγαλοεπιχειρηματίες εκάμαν ουκ ολίγες κατασκευές στην Καρπασία, όπως τουριστικά διαμερίσματα, μαρίνα παρά τον Άγιο Θέρισσο, νέους δρόμους... Όλ’ αυτά συνιστούν κι εκεί μια τεράστια επέμβαση στο φυσικό περιβάλλον με τις ανάλογες καταστροφές στην άγρια ζωή...

2. Και οι δυο περιοχές έχουν ισσιοτόπια με καλλιεργήσιμη γη [πολλές τερατσσιές στον Ακάμα], αλλά και λόφους με χαμηλή [θαμνώδη] βλάστηση [λατζιές, μερσίνια, αοράτοι], όπως και χαμηλά δάση [από [πεύκα]. Κι όπου κι αν σταθείς σε ύψωμα θα έχεις θέα προς τη θάλασσα... [Και στις δύο περιοχές ψαρεύονται κουρκούνες, Δεν είναι λίγοι οι ελληνοκύπριοι που πανε στην Καρπασία για ψάρεμα]...

3. Και στην Καρπασία και στον Ακάμα υπάρχουν εξαιρετικές παραλίες με χρυσόχρωμη άμμο. Πιο πολλές υπάρχουν στην Καρπασία, όπως ας πούμεν, η τεραστία παραλία Παshύαμμος κάτω από τον Απόστολο Αντρέα, ενώ στον Ακάμα η κυριότερη είναι εκείνη της Λάρας...

4. Στις παραλίες των δύο περιοχών γεννάνε οι χελώνες, οι Πράσινες και οι Caretta Caretta… [Πέρσι στη Λάρα κοντά στην παραλία μέσα στο νερό είδα μια τέτοια χελώνα, αλλά δεν είχα τη φωτογραφική μου μαζί μου, ενώ στην περιοχή του Μακρόνησου δεν είναι λίγοι οι κολυμβητές που λένε πως έχουν δει κι εκεί μια όμως στα πιο βαθιά, όπως και φώκιες]...

5. Στην περιοχή της Καρπασίας οι κάτοικοι της καλλιεργούσαν προπολεμικά καπνά... Πρόσφυγες καρπασίτες φαίνεται να μετάφεραν την καλλιέργεια του καπνού [μετά τον πόλεμο] στην περιοχή του Ακάμα και δη της Πόλης της Χρυσοχούς. Για αρκετά χρόνια παρατηρούσαν να υπάρχουν εκεί μικρές καπνοκαλλιέργειες, όμως έχει χρόνια που έχουν εξαφανιστεί κι αυτές...

6. Και στις δυο περιοχές έχω δει φραγκολίνες, ένα πανέμορφο πλουμιστό πουλί που συνήθως τρέχει μέσα στους θάμνους, και τα χόρτα και τις φυτείες˙ πιο σπάνια θα το δεις να πετά...

7. Μεγάλες περιοχές στον Ακάμα χρησιμοποιούνται από τους εγγλέζους νεοαποικιοκράτες για τις στρατιωτικές τους ασκήσεις. Την ίδια ώρα η Καρπασία πέραν από κατεχόμενη [από το 1974 από τους τούρκους], το 1964 μια μεγάλη έκταση της θα παραδινόταν, σύμφωνα με το τελικό Σχέδιο Άτσεσον, ως βάση στην Τουρκία με αντάλλαγμα τη Ένωση της Κύπρου με τη Ελλάδα. Είναι που τότε που οι σούπερ πατριώτες ελληναράδες εθέλαν να δώσουν γη και ύδωρ [κοντολογίς να διχοτομήσουν την Κύπρο] για τη μαυρογέρημην Ένωση με την Ελλάδα. 

Να σημειώσουμε ότι [σύμφωνα με το περιβόητο εκείνο Σχέδιο] η έκταση εκείνης της τουρκικής βάσης δεν θα ξεπερνούσε το 4,5% του κυπριακού εδάφους, δηλ. θα ήταν max. κοντά στα 420 τετρ. χιλιόμετρα. Αντιλαμβάνεστε το μέγεθος αυτής της γης;  Είναι σχεδόν όλη η Καρπασία! Η Λωρίδα της Γάζας όπου ζουν 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι έχει έκταση 360 τετρ. χιλιόμετρα! Ε, ρε τι ελληναράδες είχαμε! Ακόμα και σήμερα κάποιοι κλαίνε που δεν διχοτομήσανε τότε την Κύπρο!

   

*********************************

QUIZ (με φωτογραφίες από τις δύο περιοχές)

Και πάμε και στο quiz ΜΑΣ...

Θα παραθέσουμε συνολικά 7 (εφτά) φωτογραφίες από τις δύο περιοχές και θα σας καλέσουμε να μαντέψετε και να πείτε από ποια περιοχή είναι, από την Καρπασία ή τον Ακάμα...

2 Παραλίες

Ποια παραλία είναι από την Ακάμα και ποια από τη Λάρα Καρπασία (9/11/2015 - 9:55 μ.μ.); 

************************************

2 εικόνες με γιδοπρόβατα

Παρόμοιο (με το πιο πάνω) ερώτημα κι εδώ...

*****************************

Και δύο εικόνες  που έχουν σχέση με παραδοσιακές ασχολίες των κατοίκων και δη τη βοshική

Στη μια εικόνα βλέπουμε ένα βουνάρι (σωρό) με άshερον [τροφή για τα αιγοπρόβατα που γίνεται με το αλώνισμα της ξερής ποκαλάμης των σπαρτών], πριν ακόμα το αshερομπάσουν και στην άλλη τις μεταλλικές ταΐστρες των αιγοπροβάτων... 

*********************************

Τέλος, στη μια από τις δύο περιοχές υπάρχουν πολλά μικρά σπιτάκια [όπως αυτά που φαίνονται στην πιο κάτω φωτογραφία]... Ξέρετε πού ακριβώς τα απαντάμε και σε τι χρησίμευσαν; 

**************************************

Καλή ξενάγηση, φίλτατοι αναγνώστες και αγαπητές αναγνώστριες...

Anef_Oriwn

[ξεναγώντας ΣΑΣ στον Ακάμα και την Καρπασία]

Τρίτη 2/9/2014

[του “Αγίου” Μάμαντος σήμερα˙ λειτούργησαν στη Μόρφου; Δεν είδα ρεπορτάζ στις τηλεοράσεις. Την ψεσινή δικοινοτική εκδήλωση των συνδικάτων των δύο κοινοτήτων υπέρ της ειρήνης την πρόβαλαν;]…