Ανάρτηση 45/2011 [έκτακτη, πολιτική, προεκλογική, αντι-διαστρεβλωτική] – Για τις τελευταίες δηλώσεις του Άντρου Κυπριανού για Αριστερό τουρκοκύπριο πρόεδρο...



Προλογικό σημείωμα:

Νέα τρικυμία στα κρανία των εθνικιστών και ελληναράδων προκάλεσε η δήλωση του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού στον ραδιοφωνικό σταθμό “107,6” [το ραδιόφωνο του “Πολίτη”] το περασμένο Σάββατο [14 του Μάη]. Ο Άντρος Κυπριανού δήλωσε πως θα προτιμούσε έναν αριστερό τουρκοκύπριο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας παρά ένα δεξιό ελληνοκύπριο [μετά την επίτευξη λύσης στο κυπριακό. Σίγουρα τώρα είναι και πρακτικά ανέφικτο, δεν ξέρω όμως αν υπάρχει και νομικό/συνταγματικό κώλυμα]...

Άναψαν λοιπόν και βρόντηξαν οι ελληνοκύπριοι πολιτικοί της Δεξιάς προεξαρχόντων των Αναστασιάδη και Κάρογιαν. Ο πρώτος μάλιστα που το παίζει και σούπερ ευρωπαίος και υπέρμαχος της ομοσπονδιακής λύσης [που ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι η πολιτική ισότητα] λίγο πολύ κάλεσε [με το γνωστό αυτοκρατορικό ειρωνικό κι αλαζονικό του ύφος] το ΑΚΕΛ να υποδείξει τουρκοκύπριο ως υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές του 2013 [αν ο Χριστόφιας δεν θα ‘ναι υποψήφιος]... Εξυπνάδες; Ή κρυάδες; Σίγουρα όμως όχι πολιτική ωριμότητα και διορατικότητα! Αντίθετα οι δηλώσεις Αναστασιάδη είναι έμπλεες ψεύδους, αισχρότητας και λαϊκισμού. Και το κάνει σε μια προσπάθεια του να δημιουργήσει πολωτικό αντι-ΑΚΕΛικό κλίμα για να συσπειρώσει περαιτέρω τους “συναγερμικούς” ψηφοφόρους, αλλά και να τραβήξει κι άλλους [ακραίους] από άλλους χώρους [ΕΥΡΩΚΟ, ΕΛΑΜ, ΔΗΚΟ]!

Πιο κάτω θα παραθέσω τα σχόλια που κατάθεσε επί του θέματος αυτού ο αγαπητός σχολιογράφος Π. [Περαστικός;] στο Blog μου στη συζήτηση στην προηγούμενη ανάρτηση μου [links: http://aneforiwn.blogspot.com/2011/05/442011.html?showComment=1305483422185#c5312615616675663124 και http://aneforiwn.blogspot.com/2011/05/442011.html?showComment=1305483466307#c7419815920706436193]:

[Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου. Στο κείμενο του Π. έχω κάμει μόνο μικρές τυπογραφικές διορθώσεις]...

************************
Ο α. κυπριανου, η αυτονοητη δηλωση τζαι ο κουφος ρατσισμος [εστω τζαι προεκλογικος]..

“Σημερα επιασα τον πολιτη της κυριακης τζαι μετροφυλλωντας τον επροσεξα οτι στην αναφορα για την συνεντευξη του αντρου κυπριανου στον ραδιοφωνικο σταθμο του πολιτη, υπηρχε ενας τιτλος που επαιζεν σαν προεκλογικη πασα για ρατσιστικο αυτομαστιγωμα των πολιτκαντηδων μας..Σαν πασα αυτονοητη οτι μερικοι ποτε εν εκαταλαβαν τζαι εν εδεχτηκαν την κυρπιακη δημοκρατια - που κατα τα αλλα τυλιουνται την σαν αμυνα τζαι οχυρο «μας»..

το δειλις σε μιαν φαση ανοιξα το ραδιο τζαι ναι ..ετην αναμενομενη χαζη αντιδραση..

Πρωτα τι ειπεν το πλασμα τζαι υστερα τα σχολια για την φολκλορικη αντιδραση..
Ρωτουν τον για την εκ περιτροπης προεδρια τζαι λαλει [συμφωνα με την εφημεριδα]
«Μα καλα, μονο οι ελληνοκυπριοι ειναι καλοι, και την ιδια ωρα ολοι οι ελληνοκυπριοι ειναι καλοι;»
Τζαι παρακατω ειπε οτι αντι ενα δεξιο ε/κ προεδρο θα προτιμουσε ενα αριστερο τ/κ.
Λογικο - αφου εμιλαν για το δικαιωμα των πολιτων να εκλεγονται, αφου εν πολιτικος με μιαν ιδελογια, θα ηταν κουφο να πει - ναι αλλα εγω παντα θα προτιμω ε/κ για προεδρο εστω τζαι αν συμφωνω ιδεολογικα με ενα τ/κ..
Τοτε γιατι υπαρχουν οι ιδεολογιες, τζαι γιατι επιμενουν οι ε/κ [ολων των αποχρωσεων] οτι εν εχουν προκαταληψη με τους τ/κ;
Ο δημοσιογραφος θα μπορουσε βεβαια να εβαλε σαν τιτλο την πρωτη φραση, αλλα ενταξι ηθελε να πουλησει τζαι λλιην ατακα.

Το δειλις ακουσα οτι ο Αναστασιαδης εθυμωσεν, ο ομηρου εννοειται κλπ.
Δηλαδη: το να πει καποιος οτι οι τ/κ πρεπει να κρινονται επισης για τις πολιτικες τους αποψεις [οπως τζαι οι ε/κ], διοτι τουτο σημαινει να τον επιλεγεις για την ιδεολογια του αντι για την καταγωγη του, ειναι απαγορευμενο;
Τζαι μαλιστα που τον Αναστασιαδη;
Δηλαδη εν εν αυτονοητο οτι καθε πολιτης της κυπριακης δημοκρατιας [ειτε σε ομοσπονδη ειτε σε ενιαιο κρατος για να πιασουμε τζαι τις αλλες φαντασιωσεις] θα πρεπει να κρινεται με βαση τις αποψεις του;
Εν θα επρεπε τζαι οι οικολογοι [που ταχα μου εν καταλαβουν την χρηση της ομοσπονδιας] να πουν ακριβως το ιδιο - οτι προτιμουν ενα οικολογο τ/κ παρα εναν μη-οικολογο ε/κ;
Η ακομα τζαι η εδεκ - εναν σοσιαλιστη τ/κ παρα ενα αντι-σοσιαλιστη [η φασιστα] ε/κ;
Αν η θεση μερικων ενι οτι μονο ε/κ πρεπει να εκλεγονται στην θεση του προεδρου να το πουν..
Τζαι ο Ομηρου να το πει στον Σουλτς του ευρωκοινοβουλιου..Να του στειλει τον Μαυρονικολα σε πακετο..
Τζαι να στειλουν τουτες τες κυρακατικες πελλαρες σαν δηλωση δωρο στον Ερογλου - για την δειυκολυνση του απευθειας εμποριου.. τζαι οϊ μονο..
Καταλαβω την προεκλογικη χαζομαρα..
αλλα σε ετσι επιπεδο πκιον;

Οσο για τον κ. Αναστασιαδη...
Παραδεχομαι οτι τζαι επιστεψα τον τζαι εφανηκεν μου καλη ιδεα η εισηγηση του να μεν πολλοσυζητουν το κυπριακο στην προεκλογικη - τζαι ας εμασιετουν ο Α. Κυπριανου..

Τωρα;
Μια εφτομαδα πριν τες εκλογες, τζαι μπροστα στον φοον της ανοδου του Ακελ, ο Αναστασιαδης ξαφνικα παιζει μας το σουπερ εθνικοφρονας στο κυπριακο;
Το κυπριακο που εν επρεπε να συζητειται;
Ελεος..
Εν εμεινε τιποτε σαν συμβολο συνεπειας;
Να πεις εθιχτηκεν σαν δεξιος;
Ατε σιορ.. Ενεν γνωστο οτι το μονο κομμα που φκαλει προεδρους αλλων ιδεολογικων χωρων που το 1960 [μακαριος, κυπριανου,τασσος - μεχρι τζαι τον κληριδη εστηριξεν τον υστερα που το 74] εν το ακελ;
Δηλαδη οι 9 προεδροι του σχεδιου Αναν ινταλως ηταν να συνεργαζουνται συμφωνα με τον κ. Αναστασιαδη;
Οι ε/κ θα εψηφιζαν μονο με τους ε/κ;
Τζαι οι εναλλακτικοι πρωθυμουργοι που εισηγειται τωρα [για να αλακσει καπως την ορολογια] ινταλως εν να λειτουργουν;
Σαν μελη κοινοτητας η σαν ατομα /πολιτες με αποψεις;

Αν ειχαμε πραγματικα κριτικη σκεψη στα ΜΜΕ, το ερωτημα θα επρεπε να τεθει σε ουλλους:
θα εσυνεργαζεστουν [αρα θα επροτιμουσατε καποιον] με τ/κ σε αλλη βαση [ιδεολογικη, πολιτικη κλπ] εκτος που την καταγωγη;
Θα εσυνεργαζεστουν με τ/κ για να αυτονομηθει η κυπρος που την εξαρτηση του τουρκικου κρατους;
Διοτι εν μαλλον ξακαθαρα τα δεδομενα - ειτε θα βρεθει φορμουλα με τους τ/κ [σε καποια κοινη πλατφορμα] ειτε θα γεμισει η βορεια κυπρος με κοσμο που την τουρκια τζαι θα γινουμε ουλλοι μειοψηφια στο νησι...
οπιος θελει νεα 15 η ιουλιου ιδου..

Αν μερικοι θεωρουν οτι πρεπει η κοινοτικη καταγωγη να καθοριζει καθε πραξη, καθε επιλογη, τζαι θεωρουν τζαι παραδοξο οτι θα εμπορουσαν να προτιμουν καποιο τ/κ για τις αποψεις του,
τοτε εν εκαταλαβαν ουτε το κυπριακο,
ουτε την Ε.Ε...
Γιατι εν γερμανοι τζαι αλλοι ευρωπαιοι που καθοριζουν πκιον τους νομους μας - τζαι βασιζουμαστεν στο οτι προτιμουμε καποιους για τις αποψεις τους παραπανω που αλλους..
Οϊ για την καταγωγη τους..

Να δουμε αυριο τζαι τα ΜΜΕ..
Να καμουν χαζιν τζαι οι απεναντι με την προεκλογικη βλακεια..
τζαι για τις πασες..

Διοτι ο Αναστασιαδης καταλαβει νομιζω τους κινδυνους της μη λυσης του κυπριακου..
Αλλα με ετσι αποσπασματικες λογικες πως θα βοηθηθει ο ηλιος να παει ενα βημα παρακατω;”

***************************
Σχόλια, παρατηρήσεις κι απορίες ΕΜΟΥ, του αχάπαρου Blogοδεσπότη:

1. Άραγε σου ένας ελληνοκύπριος δεξιός μπορεί να πει κάτι ανάλογο; Να πει δηλαδή ότι προτιμά για Πρόεδρο της Δημοκρατίας έναν τουρκοκύπριο δεξιό παρά έναν ελληνοκύπριο αριστερό!

2. Με το θέμα [των δηλώσεων του Άντρου Κυπριανού και των εκ δεξιών ελληναράδικων αντιδράσεων] ασχολήθηκαν και οι φίλοι συν-bloggers Νέος Ελληνοκύπριος [link: http://newgreekcypriot.blogspot.com/2011/05/vs.html ] και Μιχάλης Μιχαήλ [link: http://mihalismihail.blogspot.com/2011/05/blog-post_16.html ]…

3. Όπως είπα και πιο πάνω η προσπάθεια του ευρωπαίου [λέμε τώρα] Νίκου Αναστασιάδη, ήταν/είναι [μέσα από τη συγκεκριμένη διαστρεβλωτική και ελληναράδικη δήλωση του] να ενισχύσει το ψηφοδέλτιο το Κόμματος του πατώντας πάνω στον δήθεν ανθελληνισμό του ΑΚΕΛ. Έτσι πιστεύει πως θα φοητσσιάσει [τρομοκρατήσει] τους κεντρώους και κεντροδεξιούς ψηφοφόρους που είχαν τυχόν επιλέξει να ψηφίσουν ΑΚΕΛ, για να κάμουν δεύτερες σκέψεις, αλλά τζιαι να συμπουργκίσει [να ωθήσει] άλλους [κολλημένους ή/και ακραίους] δεξιούς ψηφοφόρους να επιλέξουν τον “Συναγερμό” ως τη μοναδική πολιτική δύναμη που μπορεί να αντισταθεί την “κόκκινη ΑΚΕΛική λαίλαπα”!

4. Πέραν τούτου όμως [και προφανώς για να πετύχει τους στόχους του] ο Νίκαρος καταφανώς ψεύδεται και διαστρεβλώνει σκόπιμα τη δήλωση του Άντρου Κυπριανού. Γιατί δεν βγαίνει καθαρά και ξάστερα να δηλώσει [αφού πλέον ως Κόμμα έχουν τοποθετηθεί και αρνητικά για τη «εκ περιτροπής προεδρία»] ότι είναι γενικώς εναντίον της εκλογής τουρκοκύπριου προέδρου [κι όχι μόνο Αριστερού]; Γιατί δεν ΜΑΣ επεξηγούν γιατί απέρριψαν την πρόταση του Προέδρου Χριστόφια για ενιαίο ψηφοδέλτιο για τη εκλογή Προέδρου κι Αντιπρόεδρου; Θέλουν ή δεν θέλουν τελικά την Ομοσπονδία;

5. Καταλαβαίνω τη δυσκολία κάποιων φίλων [που επέλεξαν να στηρίξουν συγκεκριμένους υποψήφιους του “Συναγερμού”, για να σώσουν το κόμμα από τον εθνικισμό - όπως ας πούμεν ο αγαπητός Strovoliotis], να αιτιολογήσουν τες “βαρέλλες” του διορατικού και ευρωπαϊστή Αναστασιάδη, θα ήταν όμως προτιμότερο αντι να μασούν τα λόγια τους [link: http://newgreekcypriot.blogspot.com/2011/05/vs.html?showComment=1305519306717#c7084845713811987136 ] να σιωπήσουν για λίγο! Εκλογές είναι και θα περάσουν. 5-6 μέρες εμείναν! Ή να επικεντρωθούν στα δάκρυα του Προέδρου! [Εγώ επιφυλάσσομαι για το τελευταίο για μετά τις εκλογές]...

Για τον πρόλογο, το copy-paste και τα σχόλια,
Anef_Oriwn
Δευτέρα 16/5/2011

Ανάρτηση 44/2011 [έκτακτη, εκλογική, αποκαλυπτική, πολιτικο-ποδοσφαιρική, ανορθωσιάτικη και ΕΛΑΜ-ίτικη] – “Ανόρθωση” και (γ)ΕΛΑΜ(ε) πάνε (μήπως) μαζί (και σε πακέτο);



Αγαπητές αναγνώστριες,

Φίλοι αναγνώστες [“άσπονδοι” και μη],

Shαιρετούμεν(τε)!

Τζιαι για να ΣΑΣ καθησυχάσω, λαλώ ΣΑΣ που [από] την αρχή ότι, ούτε ο πάττιχος έχασε, αλλά ούτε τζι’ επέλλανα. Πιθανόν κάποιοι να ενομίσαν ότι τρελλάθηκα μια τζιαι στη φωτογραφία που διανθίζει το κείμενο αυτής μου της ανάρτησης αναγράφεται στο σύνθημα «ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΕΛΑΜ».

Ηρεμήστε [φίλοι και οχτροί] τζιαι είμαι μια χαρά! Τζιαι ΔΕΝ καλώ τον κόσμο να ψηφίσει τα φασιστούθκια του ΕΛΑΜ, [τα γνωστά και ως (Ε)ΛΑΜόγια] και ούτε όλως αιφνιδίως και εν μία νυχτί [άλλες είναι οι δουλειές της νύχτας, αλλά και παραδόξως μετακινήθηκα από την Αριστερά στην Άκρα Δεξιά. Ούτε μια στο εκατομμύριο υπάρχει τέτοια περίπτωση! Λάθος σκεφτήκατε και υποθέσατε, αν πέρασε κάτι τέτοιο από το μυαλό σας!!!

Απλώς, μ’ αυτήν την ανάρτηση ΜΟΥ και με τη φωτογραφία που παραθέτω συμβάλλω στην αποκάλυψη,

- της [υπόγεια] διασύνδεσης του ΕΛΑΜ [κι άλλων φασιστικών παραφυάδων] με συγκεκριμένα αθλητικά/ποδοσφαιρικά σωματεία και δη τους λεγόμενους Συνδέσμους Φίλαθλων(;) αυτών των σωματείων,

- του πως μέσα απ’ αυτούς του χώρους [τους λεγόμενους συνδέσμους φίλαθλων] καλλιεργούνται κι αναπαράγονται φασίζουσες συμπεριφορές, νοοτροπίες και πρακτικές, και

- της [σιωπηρής(;)] ανοχής που επιδεικνύουν οι διοικούντες αυτά τα σωματεία απέναντι σε τέτοιες φασιστικές και ρατσιστικές καταστάσεις και εκδηλώσεις. [Είναι γνωστό ότι ο πρώην Πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ Πρόδρομος Πετρίδης αποθανατίστηκε από την camera να εξυβρίζει στο γήπεδο μαζί με χιλιάδες άλλους αφηνιασμένους ΑΠΟΕΛίστες τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ουρλιάζοντας ως φανατικός το αισχρό και χυδαίο σύνθημα «Χριστόφια - Προδότη Καταδότη».

Φυσικά είναι τοις πάσι γνωστή η φασιστική δράση, ο βίος και η πολιτεία των λεγόμενων “Πορτοκαλί” του ΑΠΟΕΛ – ακόμα και σβάστικες κουβαλούν στα γήπεδα. Μόλις προχτές την Τετάρτη ακόμα, στο match ΟΜΟΝΟΙΑΣ-ΑΠΟΕΛ [που για την ιστορία να αναφέρω ότι κέρδισε η ΟΜΟΝΟΙΑ με 1-0 – τζιαι μια φορά ο “Άρης”!], οι “Πορτοκαλί” “παούριζαν” [ούρλιαζαν] εν χορώ «να πεθάνει Πρόεδρος» [ακόμα να χωνέψουν ότι Πρόεδρος εν ένας ΑΚΕΛικός].

Επίσης πριν καμιά δεκαριά μέρες [και πιο συγκεκριμένα νύχτα του Σαββάτου 30 Απριλίου] όταν είχαν τη φιέστα τους για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος, κάποιοι απ’ αυτούς [του “πορδοκαλλένιους”] επιτέθηκαν απρόκλητα, ξυλοκόπησαν και λήστεψαν έναν 28χρονο φοιτητή από την Μπαγκλαντές – τον Farhad Reza. Το επεισόδιο έγινε στον στο χώρο στάθμευσης του σταδίου ΓΣΠ όπου το θύμα τοποθετούσε σε αυτοκίνητα προεκλογικά φυλλάδια φίλου του νεαρού υποψήφιου βουλευτή [όχι του ΑΚΕΛ]. Γι’ αυτή την φασιστική και ρατσιστική επίθεση, ο ευαίσθητος σε ζητήματα [και προβλήματα] μεταναστών και συμπαθέστατος κατά τα άλλα, δημοσιογράφος Μάριος Δημητρίου έγραψε 3 [μέχρι τώρα] κείμενα στην καθημερινή του στήλη στην εφημερίδα “Σημερινή” – links:

http://www.sigmalive.com/simerini/columns/eks+aformis/379371  

http://www.sigmalive.com/simerini/columns/eks+aformis/379666

http://www.sigmalive.com/simerini/columns/eks%20aformis/381451

Φαίνεται όμως πως τη δόξα των “Πορτοκαλί” τη ζήλεψαν και κάποια άλλα (Ε)ΛΑΜόγια [του “εθνικού” χρώματος μπλε τούτη τη φορά], οι λεγόμενοι “Μαχητές” της “Ανορθώσεως” Αμμοχώστου, ή/και κάποιοι πέριξ αυτών.

Τις προάλλες λοιπόν [πριν 4-5 μέρες], ενώ περνούσα έξω από το στάδιο της “Ανόρθωσης” στη Λάρνακα [το “Αντώνης Παπαδόπουλος”], βλέπω ξαφνικά φάτσα κάρτα μπροστά μου μια μεγάλη μεταλλική πινακίδα να γράφει με κεφαλαία μεγάλα γράμματα «ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΕΛΑΜ»!!!
«Ρε μπας και εν είδα καλά», είπα [από μέσα μου]... Μα εν δυνατόν, τόσο απροκάλυπτα να διαφημίζουν «τούτοι» [οι Ανορθωσιάτες] τη [στενή] σχέση τους με το ΕΛΑΜ; Κι αποφάσισα κι έδωσα ένα γύρο κι επέστρεψα [στο τόπο του εγκλήματος, αλλά ως “ντετέκτιβ”(!) κουβαλώντας μάλιστα και τη φωτογραφική μηχανή μου για τα σχετικά] για να επιβεβαιώσω [φευ!] πως ό,τι είχαν πρωτοδεί τα τσακίρικα μου τα μάτια εκεί εξω από το Γήπεδο ήταν αληθές πέρα για πέρα. Στον χώρο του γηπέδου της προσφυγικής “Ανορθώσεως” Αμμοχώστου όντως υπήρχε ταμπέλα που καλούσε τον κόσμο να δώσει «ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΕΛΑΜ», ίνα πληρωθούν τοιουτοτρόπως τα ρηθέντα εις τας Γραφάς ότι «ο φασισμός ευδοκιμεί και εκκολάπτεται εις ΟΛΟΥΣ τους χώρους της Δεξιάς» και ότι «All Dogs, One Generation»!!!

Και ιδού μάλιστα κι ένα φωτογραφικό ντοκουμέντο ως απόδειξη του λόγου [των Γραφών] το αληθές! [Και προσέξτε το έμβλημα της “Ανορθώσεως” με τον Φοίνικα δίπλα από την ταμπέλλα των (Ε)ΛΑΜογιών]:


Να σημειώσω ότι πέρασα απ’ έξω από το Στάδιο και τις επόμενες 2-3 μέρες για να διαπιστώσω ότι η ταμπέλα με το συγκεκριμένο περιεχόμενο παραμένει εκεί ακούνητη κι απαρενόχλητη να υποβάλλει στον κόσμο της “Ανόρθωσης” [κι όχι μόνο] να ψηφίσει τα (Ε)ΛΑΜόγια.

Το αξιοσημείωτο πάντως είναι που προχτές την Τετάρτη εκεί στις εγκαταστάσεις του “Αντώνης Παπαδόπουλος” είχε τη Γενική Συνέλευση της η “Ανόρθωσις”. Σ’ αυτήν [τη Συνέλευση] μάλιστα παρευρέθηκαν κάπου 200 άτομα! Και ΚΑΝΕΝΑΝ [ως φαίνεται] δεν ΤΟΝ απασχόλησε η ύπαρξη της εν λόγω ταμπέλας με το συγκεκριμένο περιεχόμενο! Ούτε και τον κον Ευγένιο Χαμπουλλά [μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της “Ανορθώσεως”] και υποψήφιο βουλευτή με τον ΔΗΣΥ. Ούτε φυσικά και τον Πρόεδρο της ομάδας [και πάλαι ποτέ ΕΟΚΑΒητατζιή] Κίκη Κωνσταντίνου! [Τούτον έλειπε!] ...

Ανορθωσιάτες πάσης Κύπρου, να χαίρεστε το (γ)ΕΛΑΜ(ε) ΣΑΣ!

Anef_Oriwn
Παρασκευή 13/5/2011

Ανάρτηση 43/2011[πολιτική και παραβολική] - Ήρθε η ώρα να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις! (Ένα άρθρο της Λιάνας Κανέλλη)...

Προλεγόμενα:
Οι βουλευτικές εκλογές είναι πια προ των πυλών! Έχουν ήδη υποβληθεί και οι υποψηφιότητες [από την περασμένη Τρίτη, 3 του μηνός]. Οι άμεσα εμπλεκόμενοι [και οι υποψήφιοι και οι υποστηρίζοντες αυτούς και οι κομματικοί μηχανισμοί και τα επιτελεία και οι οπαδοί] είναι ΟΛΟΙ σε εγρήγορση και σε διάταξη “μάχης” αναμένοντας τη ημέρα των εκλογών - την 22α του Μάη.

Ήρθε όμως κι η στιγμή που ο καθένας ΜΑΣ πλέον πρέπει ν’ αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θ’ αφήσει! Εγώ φυσικά ΔΕΝ είχα εξ αρχής τέτοιο δίλημμα! Εξ αρχής δήλωσα ότι θα ψηφίσω “ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις” [link: http://aneforiwn.blogspot.com/2011/04/292011.html].  Αλλά δεν είναι λίγοι αυτοί που [ειδικά σε τούτες τις εκλογές] αντιμετωπίζουν [τεχνηέντως πιστεύω] το δίλημμα [που μπορεί να ‘ναι και τρίλημμα] με ποιους θα πάνε. Υπάρχουν και πολλοί που προβληματίζονται [κάποιοι όμως και καθόλου] αν θα πανε τελικά ως στις κάλπες για να ψηφίσουν.

Μεταξύ αυτών [των αναποφάσιστων ή αυτών που λαλούν πως δεν θα πάνε να ψηφίσουν] και αρκετοί που δηλώνουν Αριστεροί. Και λένε [ή υποβάλλουν] πως δεν θα πάνε να ψηφίσουν γιατί έχουν [ας πούμεν] κάποιο παράπονο [από το Κόμμα], ή γιατί είναι δυσαρεστημένοι [με ή χωρίς εισαγωγικά] γιατί δεν ικανοποιήθηκε κάποιο προσωπικό αίτημα τους, ή γιατί η Κυβέρνηση δίνει επιδόματα στους μετανάστες [πιστεύουν πιο πολύ τι λέει ο Κουλίας κι ο Βαρνάβας παρά τι λενε οι δικοί τους άνθρωποι], ή πολύ πιθανόν όμως και γιατί ανάμεναν [δικαίως ή αδίκως] πολύ περισσότερα από την αριστερή διακυβέρνηση τους ΑΚΕΛ.

Όμως φίλτατοι [Αριστεροί κι “αριστεροί”] αυτή τη στιγμή [αν δεν το καταλάβατε] η αντιπαράθεση κι αντιπαλότητα που παρατηρείται είναι κοινωνικοταξική. Κι ΕΣΕΙΣ πρέπει επιτέλους να διαλέξετε σε ποια πλευρά του ποταμού ή σε ποια όχθη του θέλετε να είστε!

«Διαλέξτε λοιπόν πλευρά του ποταμού», που λέει και η βουλευτίνα του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη ... Σίγουρα υπό άλλες συνθήκες και για άλλα πράγματα τα λέει - για τα εν Ελλάδι τεκταινόμενα [και πολύ όμορφα μάλιστα - τα λέει], αλλά πάνε γάντι [gamoto] και με τα δικά μας προεκλογικά δρώμενα...

*****************************
Διάλεξε πλευρά του ποταμού!..
[της Λιάνας Κανέλλη, από τη στήλη της “Πατριδογνωμόνιο”, στον “Ριζοσπάστη”, της Κυριακής 8/5/2011, στη σελ. 5 – link: http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=6235024&publDate=8/5/2011].
[Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου]

“Το ποτάμι είναι βαθύ, άγριο, απροσδιόριστης ορμής. Κατεβάζει ανθρώπινα έργα κι εγκλήματα, τραύματα και θαύματα, πνιγμένους και χαλάσματα. Κυρίως όμως κατεβάζει και γίνεται αδιάβατο, όλον τον πλούτο της γης που παράχθηκε και παράγεται στην πηγή της ζωής, την εργασία των πολλών ανθρώπων, ανακατεμένο με τα απόβλητα των κλεφτών του. Η φύση που έφτιαξε τον άνθρωπο είδος ξεχωριστό από το λύκο, ήρθε τα πάνω κάτω και ορμάει σα βρισιά στα νερά του ποταμού.

Είναι ώρα να διαλέξουμε όχθη. Από τη μια οι μαυραγορίτες, οι ρουφιάνοι και οι δοσίλογοι, οι ενσωματωμένοι στην κοίτη της κρίσης. Κι από την άλλη πολεμιστές και ποιητές. Ήρωες της καθημερινότητας και του δέους της φύσης. Οι άφοβοι. Ο καθένας κι η κάθε μια από μας πρέπει θαρρώ, ελπίζω, παλεύω, να ξυπνάει και να κοιμάται, να δουλεύει και να ερωτεύεται, να πονάει και να λυγάει έστω, με την αυτοπροσταγή: Διάλεξε πλευρά του ποταμού. Δε γίνεται αλλιώς και δεν πάει το ποτάμι κόντρα. Χύνεται στη θάλασσα. 'Η θα την μολύνει με τα πτώματα τα ηθικά και πολιτικά των ρουφιάνων της καταστροφής ή θα ευωδιάσουν τα ύδατα της γης από τους θυσιασμένους για να μη στερέψουν οι πηγές.

Η «κρίση», όπως τη λένε, την πουλάνε και την αγοράζουν, είναι, σύντροφοι και φίλοι μου κι αντίπαλοι και ψαγμένοι και αδαείς, μια στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μια στιγμή, ίση με το θάνατο και συνάμα ίση με τη ζωή. Είναι μια επιλογή. Τόσο κρίσιμη όσο η τρίχα του σύμπαντος που χωρίζει το φως από το σκοτάδι. Το εκούσιο φως. Το εκούσιο σκοτάδι. Δεν είναι μοίρα. Δεν είναι αναπόδραστο φυσικό φαινόμενο. Δεν είναι η δική μας κρίση. Είναι αλλονών. Της απέναντι απ’  των πολεμιστών - ποιητών όχθης του ποταμού. Όσο κερδίζουν τόσο θα λιγοστεύουμε οι ζωντανοί. Θα λιγοστεύουμε οι ελεύθεροι. Όσο χάνουν τόσο περισσότεροι θα γινόμαστε. Ικανοί να καθαρίσουμε το ποτάμι. Να ποτίσουμε τους κάμπους. Ν’ αλαφρώσουμε τα βουνά από τους πάγους. Να κολυμπήσουμε και να ψαρέψουμε σε ελεγμένα από φράγματα και ημερωμένα από τη φύση ποταμίσια νερά.

Αν την ώρα τούτη διαλέξουμε την πλευρά του ποταμού, θα φτιάξουμε γέφυρες και πόλεις ανθρώπων και χωριά χορτασμένων απέναντι. Εκεί που τη γη τη διαφεντεύουν οι λύκοι.

Όποιος θέλει να δει βλέπει. Δεν απαντάει στις ερωτήσεις του εχθρού. Δεν τις ακούει. Εκτοξεύει τις δικές του κι έχει και τις απαντήσεις, επειδή τ’ αυτιά και η καρδιά του είναι ανοιχτά. Οιωνοσκόπους είχαν και πλήρωναν οι βασιλιάδες και τα ιερατεία. Γιατί είχαν μαζί με τους χρησμούς και το κρέας, τα σφάγια της «μεγάλης» θυσίας. Ας πάρουμε το κρέας στα χέρια μας κι ας μείνουν με τους χρησμούς. Αλλιώς για να ζήσουμε θα πρέπει να υποδουλωθούμε σ’ αυτούς. Διάλεξε πλευρά του ποταμού. Απάντησε με την κρίση σου στην «κρίση»...”

Για τον πρόλογο και το copy paste,
Anef_Oriwn
Τρίτη 10/5/2011

Ανάρτηση 42/2011[σύντομη, φουλλική, πεζινάρικη, φωτογραφική, αποκαλυπτική και σατιρική] – Φωτογραφικά στιγμιότυπα τού Φούλλη με τη λιμουζίνα του...

{* - 6/5/2011: Προσθήκης σημείωσης:

Η ανάρτηση αυτή θα μπορούσε να έχει και τίτλο,
- “Δείτε πως κυκλοφορά ο Φούλλης, μετά την οικολογική κριτική που του έκαμεν ο Aceras” – link: http://acerasanthropophorum.blogspot.com/2011/04/blog-post_26.html, ή
- “Πως ο Φούλλης προστατεύει [KAI] το περιβάλλον”, ή
- “Ο Φούλλης με υβριδικό”, ή
- “Ο Φούλλης ακτιβιστής για το περιβάλλον και ενάντια στην αλόγιστη χρήση καυσίμων”} ...

**************************************
Οι “παπαράτσι” του Blog εντόπισαν και φωτογράφισαν τον γνωστό Φούλλη να οδηγεί τη περιλάλητη λιμουζίνα του.

Πιο κάτω ΣΑΣ αποκαλύπτουμε σε blogger-ική αποκλειστικότητα [αλλά δανεισμένες από το τελευταίο τεύχος του ένθετου life-style περιοδικού “ΟΚ!” της εφημερίδας “Σημερινής” – τεύχος 166 του Σαββάτου 1ης του Μάη] δύο σχετικές φωτογραφίες για του λόγου το αληθές:                               

Φούλλης: «Ααααχ Μαρία μου!» [link: http://www.youtube.com/watch?v=-Cs_SYqujmY]. «Μα εί(δ)ες που εκαταντήαμεν με τούτη την κυβέρνηση των κομμουνιστών! Να θέλουμε 75(!) ευρουλλάκια, τζιαι που τούτα τα 35 να τα πιάννει φόρους “τούτη” η κυβέρνηση, για να γεμώουμεν, το τάνγκιν της αμαξούας του Περικλή μας!!! Εν πάει άλλο τούτη η κατάσταση. Τώρα μα δεις ίνταμ που εν ννα του κάμω εγιώ...»...  

Περικλής [από μέσα του]: «Ω, μα σε τι κόσμο μπαμπά μ’ έχεις φέρει να ζήσω!» [link: http://www.youtube.com/watch?v=LhW8YvwqSt0]...

******************************************

Άγνωστη ηλικιωμένη κυρία προς την κυρία Μαρία Σελίπα-Αβέρωφ:

«Αχ Μαριούα μου! Είπετε να ‘γοράσετε τζι’ εσείς μια λιμουζινούα για να παίρνετε το Περικλούιν σας περίπατο, αλλά εφάαν σας τα έξο(δ)α μάνα μου! Πιερώννετε ένα σωρό ριάλλια στες πεζίνες τζιαι τους φόρους!!! Έχταρεν μας τούτη η κυβέρνηση τους κουμπουνιστές. Ίντα να κάμετε όμως τζι’ εσείς; Αναγκαστήκετε τζι’ επιάσετε αμαξούαν! Μα εν τζιαι τούτη πο’ τούντες βόλβες, όπως η λιμουζίνα που ‘shετε; Α, μμα εί(δ)ες το Φούλλη σου Μαρία μου, ίντα ωραία που την τζιυλά! Μάνα μου, τζιαι χάρεινε μου τον!»  

Anef_Oriwn

Τετάρτη 5/5/2011

Ανάρτηση 41/2011[έκτακτη, σύντομη, καλλιτεχνική, αφιερωματική και τιμητική] – Στο καλό «καλέ μας άνθρωπε»...



“Έφυγε” ο Θανάσης Βέγγος

Πέθανε σήμερα το πρωί σε ηλικία 84 ετών ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός και «τεράστιος άνθρωπος» [όπως τον χαρακτήρισε σήμερα σε δήλωση της η Δέσποινα Μπεμπεδέλη] Θανάσης Βέγγος. Ο σπουδαίος ηθοποιός [κωμικός βασικά] του θεάτρου και του κινηματογράφου [κυρίως] άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο “Ερυθρό Σταυρό”, όπου νοσηλευόταν τους τελευταίους μήνες ένεκα διάφορων περιπετειών με την υγεία του.

Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο, στις 29 Μαΐου του 1927 και ήταν και το μοναδικό παιδί της οικογένειας. Ο πατέρας του, Βασίλης Βέγγος ήταν δημόσιος υπάλληλος, εργαζόταν στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού και συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση. Μετά τον πόλεμο εκδιώχθηκε από την δουλειά του, εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων. Ο ίδιος ο Θανάσης μάλιστα κατά τα χρόνια του εμφύλιου εξορίστηκε [ή υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως εξόριστος] στο κολαστήριο της Μακρονήσου κι όταν απολύθηκε έκανε διάφορες δουλειές και μικροθελήματα για να βγάλει τα προς τα ζην.

[Εδώ παρενθετικά να αναφέρω ότι το διαβόητο στρατόπεδο της Μακρονήσου δημιουργήθηκε το 1947, στην κορύφωση του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, ώστε να εκτοπίζονται εκεί οι κομμουνιστές φαντάροι ή ακόμη και οι ύποπτοι αριστερής συνείδησης και να “αναμορφωθούν” ιδεολογικά ώστε να σταλούν στο μέτωπο και να πολεμήσουν στην πλευρά του Εθνικού στρατού εναντίον των πρώην συντρόφων τους. Ο Γιάννης Ρίτσος, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Κατράκης, ο Θανάσης Βέγγος, ο Νίκος Κούνδουρος, ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ήταν μερικοί μόνο από όσους πέρασαν εκείνη τη σκληρή δοκιμασία].

Στην Μακρόνησο όμως έτυχε και γνωρίστηκε και με τον σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο, γνωριμία που οδήγησε στην πρώτη του εμφάνιση στο σινεμά το 1954 με την ταινία “Μαγική Πόλις” του σκηνοθέτη.

Ο Θανάσης Βέγγος δεν σπούδασε υποκριτική, υπήρξε αυτοδίδακτος. Το 1959 πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού όχι από Σχολή αλλά ως εξαιρετικό ταλέντο με εξετάσεις σε ειδική επιτροπή. Η πρώτη του θεατρική παράσταση ήταν την ίδια χρονιά στην επιθεώρηση «Ομόνοια πλατς πλουτς», δίπλα στους Νίκο Ρίζο και Γιάννη Γκιωνάκη.

Στη συνέχεια έπαιξε μικρούς, αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους, σε σημαντικές ταινίες όπως “Ο δράκος”, “Μανταλένα”, “Ο Ηλίας του 16ου” [την είδα πριν 1-2 χρόνια σε “επανέκδοση” με κύριο πρωταγωνιστή τον Πέτρο Φιλιππίδη – εξαιρετική κωμωδία], “Ποτέ την Κυριακή”, ενώ παράλληλα εργάστηκε και ως φροντιστής στα πλατό.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη και ανέπτυξε τον τύπο του νευρικού, αεικίνητου ανθρώπου, που τον καθιέρωσε, και αρχίζει να γίνεται δημοφιλής. Έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στο ελληνικό κοινό με ταινίες όπως “Ψηλά τα χέρια”, “Χίτλερ”, “Μην είδατε τον Παναή”, “Ζήτω η τρέλα”, “Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης” και άλλες.

Λίγα χρόνια αργότερα ο “Πράκτωρ Θου Βου” μετατρέπει τον Βέγγο σε λαϊκό ήρωα μέσα από πολλές ταινίες με μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, την εποχή που ο κινηματογράφος αποτελούσε την μόνη φθηνή ψυχαγωγία για τον ευρύ κοινό.

Η στενή σχέση του με τον σκηνοθέτη Ντίνο Κατσουρίδη τον οδηγεί στον θρίαμβο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1971 με την ταινία “Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;” Κοινό και κριτικοί τον αποθεώνουν και αποσπά το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου.

Συνολικά, ο Θανάσης Βέγγος έπαιξε σε 126 ταινίες σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του [σε 52 μάλιστα ως πρωταγωνιστής].

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές: “Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης” (ΑΝΤ1, 1990), “Έρωτας, όπως έρημος” (ΝΕΤ, 2003), “Περί ανέμων και υδάτων” (Mega, 2002) [όπου έπαιζε και η Δέσποινα Μπεμπεδέλη], “Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου” (ΑΝΤ1, 2006) και σε άλλες.

Εν ολίγοις ο Θανάσης Βέγγος δημιούργησε τον τύπο του κατατρεγμένου Έλληνα που βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση προσπαθώντας να επιβιώσει. Άνθρωπος για όλες τις δουλειές, άνεργος, καρπαζοεισπράκτορας, ονειροπόλος, αεριτζής και επεισοδιακός κατάσκοπος, ενσάρκωσε εκατοντάδες ρόλους στη μεγάλη οθόνη και στην τηλεόραση, καθιερώνοντας έναν χαρακτήρα άμεσα αναγνωρίσιμο, με συγκεκριμένη συμπεριφορά και κινησιολογία.

Την εποχή που γυριζόταν “Ο δράκος” παντρεύτηκε την Ασημίνα Βέγγου, με την οποία απέκτησε δύο γιους.

Στο καλό [λοιπόν] «καλέ μας άνθρωπε» [φράση που συνήθιζε να λέει στις ταινίες του] ...

****************************
Τέλος παρακολουθείστε κι ένα δείγμα από τη δουλειά του και το υποκριτικό του ταλέντο:

Anef_Oriwn

Τρίτη 3/5/2011

*******************************

Υστερόγραφον:

Με την ευκαιρία αυτήν να αναφέρω ότι πριν 2-3 μέρες [στες 30 τ’ Απρίλη] πέθανε, σε ηλικία 89 ετών και ο Λάκης Σάντας, ο άνθρωπος που μαζί με τον φίλο του Μανόλη Γλέζο κατέβασε τη νύχτα της 30ης προς 31η Μαΐου 1941 τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης.

Ελαφρύ να ‘ναι το χώμα τον σκεπάζει!

Anef_Oriwn

Ανάρτηση 40/2011[εργατική, πρωτομαγιάτικη, εορταστική, ποιητική] – Αφιερωμένο στους αρκάτες που διαλογίζονται αλλά τζιαι δκιαολίζονται ...



Δεν θα μπορούσε να λείπει ούτε φέτος από τις αναρτήσεις του Blog ένα επετειακό αφιέρωμα στην Εργατική Πρωτομαγιά. Η 1η του Μάη αποτελεί τη Γιορτή [μνήμης κι ανασκουμπώματος για νέους αγώνες] των [απανταχού] Εργαζομένων. Και ΔΕΝ είναι γιορτή [μόνο] των Λουλουδιών και της Άνοιξης, όπως κάποιοι χαζοχαρούμενοι, καλοπερασάκηδες κι άσχετοι με τους εργατικούς αγώνες, θέλουν να την παρουσιάζουν.

Το φετινό μου αφιέρωμα θα είναι βασικά ποιητικό, καθώς θα παραθέσω δύο ποιήματα διαλεκτικών και διαλεχτών ποιητών της Αριστεράς:

- το ένα είναι το εξαίρετο ποίημα του μεγάλου Γερμανού Κομμουνιστή ποιητή Μπέρτολτ Μπρεχτ [γραμμένο το 1935] “Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει”, [και αναφέρεται στο ρόλο των εργατών ή και των δούλων σε κάποιες μεγάλες στιγμές της παγκόσμιας ιστορίας], και

- το άλλο είναι ένα ποίημα [στην κυπριακή διαλεκτό], του κύπριου λαϊκού ποιητή Κυριάκου Καρνέρα [του αγαπημένου μου μαζί με τον Παύλο Λιασίδη], αφιερωμένο στους αρκάτες [αλλά πάει γάντι και για τους οικονομικούς μετανάστες τού σήμερα]. Έχει τίτλο “Σκοτώστε τους” και καταπιάνεται με την απληστία και της υπεροψία των δυνατών, του κατεστημένου και των καλοπερασάκηδων.

Θα ‘θελα όμως να ΣΑΣ παραπέμψω [αν έχετε χρόνο και διάθεση για διάβασμα, αλλά και για μουσικά ακούσματα σχετικά με την Πρωτομαγιά] στην προπέρσινη ανάρτηση μου [link: http://aneforiwn.blogspot.com/2009/05/182009-1.html], καθώς και στην περσινή [link: http://aneforiwn.blogspot.com/2010/04/282010.html].

*******************************
"ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ"
[του Μπέρτολτ Μπρεχτ – 1935]

Ποιος έχτισε τη Θήβα την εφτάπυλη;
Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά των βασιλιάδων τα ονόματα.
Oι βασιλιάδες κουβαλήσαν τ’ αγκωνάρια;

Kαι τη χιλιοκαταστρεμμένη Bαβυλώνα –
ποιος την ξανάχτισε τόσες φορές;

Σε τι χαμόσπιτα της Λίμας της χρυσόλαμπρης ζούσαν οι οικοδόμοι;

Tη νύχτα που το Σινικό Tείχος αποτελειώσαν, πού πήγανε οι χτίστες;

H μεγάλη Pώμη είναι γεμάτη αψίδες θριάμβου.
Ποιος τις έστησε; Πάνω σε ποιους θριαμβεύσανε οι Kαίσαρες;

Tο Bυζάντιο το χιλιοτραγουδισμένο μόνο παλάτια είχε για τους κατοίκους του;

Aκόμα και στη μυθική Aτλαντίδα, τη νύχτα που τη ρούφηξε η θάλασσα,
τ’ αφεντικά βουλιάζοντας, μ’ ουρλιαχτά τους σκλάβους τους καλούσαν.

O νεαρός Aλέξανδρος υπόταξε τις Iνδίες.
Mοναχός του;

O Kαίσαρας νίκησε τους Γαλάτες.
Δεν είχε ούτ’ ένα μάγειρα μαζί του;

O Φίλιππος της Iσπανίας έκλαψε όταν η Aρμάδα του βυθίστηκε. Δεν έκλαψε, τάχα, άλλος κανένας;

O Mέγας Φρειδερίκος κέρδισε τον Eφτάχρονο τον Πόλεμο. Ποιος άλλος τόνε κέρδισε;

Kάθε σελίδα και μια νίκη.
Ποιος μαγείρεψε τα νικητήρια συμπόσια;

Kάθε δέκα χρόνια κι ένας μεγάλος άντρας.
Ποιος πλήρωσε τα έξοδα;

Πόσες και πόσες ιστορίες.
Πόσες και πόσες απορίες.

*****************************
“ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ”
[του Κυριάκου Καρνέρα – 1980].

“Χτυπάτε τους, σκοτώστε τους τζιαι πκιάστε το ψουμίν τους,
φάτε το σεις να ζήσετε τζιαι τζιείνοι ας πεθάνουν
τζιαι ας παν αλλού, εις άλλην γην, τους πόνους τους να γιάνουν,
γιατ’ έν’ εσείς που ρίζετε δαπάνω την ζωήν τους.
Εσείς κρατείτε τα ι-νναί, εσείς κρατείτε τ’ όι
Τζι’εν νέν’ σωστόν ο δουλευτής να ‘σσιει ψουμίν να τρώει.

Τζιείνοι που κάθουνται να τρων τζιαι τζιείνοι να φορήσουν,
τζιαι τζιείνοι που σαπίζουσιν μες στης δουλειάς το δρώμαν
ας φάσιν πέτρες για ψουμίν, ψουμίν ας φάσιν χώμαν.

Τζι’ αν πεθυμήσουσιν ποτόν, έσσιει νερόν η βρύση
τζι' ας πκιουν να πά’ η ποστασσιά, ας πκιουν να πάει ο κόπος.
Μα πως εχάραξεν το φως έντζιε θωρούν το αλώπως!

Κάμετε ό,τι κάμετε, πριν να γυρίσ’ η μέρα
τζιαι να τους έβρει ζωντανούς, γιατί πκοιος (έν’ που) ξέρει
είντα ‘ν’ που κρύφει μέσα τον το μυστικόν δεφτέριν,
πόσσιει γραμμένα τ’ άδικα τους λας που υποφέραν.

Στα σσιέρκα σας τόσον τζιαιρόν, σαν μαραμμένοι τσσιόλοι,
σας εγυρέψασιν ψουμίν τζι εδώσετέ τους βόλιν.

Το ίδιον πά’ ‘ς τούντην γην έπαθεν τζι ο Χριστός μας,
που τους εζήτησεν νερόν, σαν ήτονν σταυρωμένος,
τζιαι τζιείνοι εδώκαν τον το ξιν - κόσμος ττεμπισσιασμένος.

Πκοιος έφταιεν; Το καθεστώς! Τζι εμάς το καθεστώς μας,
κατά την στράταν που κρατεί τζιαι περπατεί τζιαι πάει,
φαίνεσταί μο’ ‘ννά μνοιάσουμεν του Αβελ τζιαι τον Κάι”.

********************************
Έκτακτο επετειακό σχόλιο ΕΜΟΥ του Ιστολόγου:

Καίριοι και διαλεκτικοί οι ποιητικοί προβληματισμοί του Μπρεχτ και διαχρονικά επίκαιρος ο Καρνέρας. Οι στίχοι του Μπρεχτ αποτελούν και μια απάντηση «... για το ινταλως παραγεται ο πλουτος ...», θέμα διαφωνίας μεταξύ του Λινοπάμπακου τζιαι του Strovolioti [link: http://sirmastocomputer.blogspot.com/2011/04/blog-post.html?showComment=1303927649404#c6934232951340070037], αλλά ΜΑΣ δείχνουν και συνάμα το πως χρησιμοποιούν τον πλούτο οι λίγοι που τον κατέχουν ή/και πως τον σπαταλούν. Από την άλλη τα όσα ο Καρνέρας άδει ποιητάρικα για «τ’ άδικα τους λας που υποφέραν», μπορεί να ειπωθεί ότι αποδίδουν με παραστατικό τρόπο τα πάθη των σύγχρονων ειλώτων, των οικονομικών μεταναστών.

Τούτο φυσικά δεν σημαίνει ότι όλα είναι ρόδινα για τους ντόπιους εργαζόμενους επειδή έχουν πετύχει/κερδίσει κάποια πράματα μέσα από την οργανωμένη συνδικαλιστική τους δράση. Το βαλάντιο τους δέχεται [ένεκα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης] αρκετές επιθέσεις και πιέσεις για συρρίκνωση του. Στόχος πάντοτε η διάσωση του κεφαλαίου και του χλιδάτου τρόπου ζωής των αστών και των πέριξ αυτών κολαούζων κι αυλικών. Διαφορετικά αν «τούτοι», [πρίγκιπες, βασιλιάδες, δούκες, κόμεις κι άλλοι γαλαζοαίματοι – μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά] δεν το «φυσούσαν το παραδάκι», [όπως κάποτε έλεγε και η “άσπονδη φίλη” Dokisisofi – link: http://saikkopad.blogspot.com/2008/09/hurricane-sike-i.html#comment-2123229182445489117], πως θα μπορούσαν να κάμνουν «παραμυθένιους γάμους» στα διάφορα Westminster Abbeys, ή να δίνουν παραστάσεις “Θεάτρου Σκιών” σε βενζινάδικα;

Από κοντά και οι αυλικοί τους να τους σιγοντάρουν και να τους προβάλλουν. Είναι τυχαίο άραγε που [ο διαβόητος] παπαφιλίππειος “ΑΝΤΕΝΑς”,

- είχε το βράδυ της Παρασκευής ως πρώτη είδηση στο βραδινό του δελτίο τον περιβόητο γάμο του Ουίλλιας τζιαι της Κέιτ του, ενώ το απόγευμα στης γνωστής Ελίτας το προγραμμα [που είναι στο “Σίγμα” όμως, αλλά καμιά διαφορά γα το πολιτιστικό επίπεδο ], είχε και άμεση αναμετάδοση του γάμου και με φιλοξενούμενους στο στούντιο για να συζητήσουν, ας πούμεν για το «τι λένε τ’ άστρα για τον πριγκιπικό γάμο». [Ο Μαρίνος Κλεάνθους – υποψήφιος με το ΔΗΚΟ – ψοφάει για τέτοια]. Η κα Ελίτα [ειδική επί παντός επιστητού] βρήκε χρόνο να ΜΑΣ παρουσιάσει στη εκπομπή της, μεταξύ συζητήσεων για ζητήματα πολιτικής(;), θαυμάτων, θαυματουργών εικόνων και εμφανίσεων [στη γη] αγίων, αλλά και περί σεξ και διαίτης, κι γι’ αυτό το γκλαμουράτο event. Την ευχαριστούμε τα μάλα˙ οφείλω μάλιστα να πω ότι από την Παρασκευή γίναμε πιο (παρα)μορφωμένοι.

Όμως επειδή Εγώ είμαι τζιαι νάκκον νεκατώστρας θα ‘θελα να την αρωτήσω,
a. πρώτον, αν διάβασε το βιβλίο του Θέμου Κορνάρου “Οι άγιοι χωρίς μάσκα” [link: http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/kornaros_agioieis.html], και
b. δεύτερον γιατί δεν ΜΑΣ είπε ότι ο πριγκιπικός γάμος κόστισε 32(!) εκατομμύρια αγγλικές λίρες [στερλίνες], ενώ το κόστος του νυφικού της πριγκίπισσας Κάθριν ανήλθε στις 30 χιλιάδες λίρες. Τον λογαριασμό κάλυψαν [προφανώς απο τα υστερήματα τους] κυρίως ο πατέρας του γαμπρού, Κάρολος [αυτός που χώρισε την Νταϊάνα και πήρε την Καμίλα] τζιαι η στετέ του, βασίλισσα Ελισάβετ. Οι γονείς της νύφης, [«αυτοδημιούργητους εκατομμυριούχους» τους ονομάζουν τα ΜουΜουΕ - όμως εν μας λαλούν ποιο είναι το κόλπο τζι' εκατεφέραν τα], θα συνεισφέρουν 100.000 λίρες προς το τελικό κόστος [ψίχουλα, δηλαδή]. Ο Βρετανός φορολογούμενος θα πληρώσει τελικά τα σπασμένα, αφού από το δημόσιο ταμείο θα καλυφτούν τα έξοδα ασφάλειας και αστυνόμευσης [5.000 αστυνομικοί θα περιπολούν το Αβαείο του Ουέστμινστερ και τις γύρω περιοχές], καθώς και ο καθαρισμός της πόλης μετά το πέρας των εορτασμών.

Εγώ πάντως θα αφιερώσω στους νεόνυμφους, τους πιο κάτω στίχους του Δημήτρη Καραγιάννη από την ποιητική του συλλογή “Άπνοια”:
Τόσα εκατομμύρια
τη μυϊκή τους να θυσιάζουν δύναμη
και τη φαιά του μυαλού τους ουσία
στη χλιδή για να ζουν
τεμπέληδες, οκνηροί
που τους προσφωνούν
άλλοτε Δούκες
άλλοτε Πρίγκιπες
και άλλοτε Βασιλιάδες

- ήταν ΜΟΝΟ αυτός [ο “ΑΝΤΕΝΑς”] που μετέδωσε [σε βραδινό - και πάλι - δελτίο ειδήσεων του] την σπαραξιακάρδια ιστορία κάποιου φτωχού βιοπαλαιστή ονόματι Φούλλης και για το πως ξοδεύτηκε [πληρώνοντας 75(!) ευρά] σ’ ένα βενζινάδικο για να γεμίσει την ψευτο-λιμουζίνα του με καύσιμα [link: http://aneforiwn.blogspot.com/2011/04/382011.html], και

- ήταν [και πάλι] ο ΜΟΝΟΣ [τηλεοπτικός σταθμός] που αποκάλυψε και πρόβαλε την [“να σου σηκώνεται η ελληνική τρίχα”] ιστορία με τες ελληνικές σημαίες που κάποια έμπλεα ανθελληνισμού “ΕΔΟΝόπουλα” [κατά τον “όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει” Συλλούρη] εβάλαν σε “λαμπρατζιάν” για τις κρούσουν [σε ανοικτό χώρο παρά το οίκημα της “Θύρας 9” της “ΟΜΟΝΟΙΑΣ”, στην Λευκωσία]. Αυτή η πράξη κάποιων περιθωριακών ΟΜΟΝΟΙΑ-τών, έκαμεν το Συλλούρην [αλλά τζιαι τον Περτίτζιην] να shίσουν τον λαιμόν τους [για να μεν πω τζιαι κάτι άλλον τζιαι πιάσει μας η αγορανομία]... Γιατί άραγε σου, γιατί μόνο «τούτοι» αντιδράσανε τζιαι μάλιστα τόσο έντονα. Μήπως γιατί αποσκοπούν σε πολιτικά οφέλη και εκλογικά κέρδη ποντάροντας στον θιγμένο και προσβλημένο εθνικιστικό εγωισμό και “πατριωτισμό” των ελληναράδων;

Από κοντά και ο “άξιος θεματοφύλακας” του τραπεζιτικού καπιταλιστικού συστήματος κος Ορφανίδης [μέλος της τρόικας “ΟρΑβΝικ” – Ορφανίδης-Αβέρωφ-Νικόλας]...

Φίλοι και συνάδελφοι εργαζόμενοι [και χειρώνακτες και του πνεύματος] Χρόνια Πολλά.
Κι ανασκουμπωθείτε γιατί «είν’ ο δρόμος μακρινός»!
Κι αγρυπνείτε αλλά κι αντισταθείτε [όπως λέει κι ο Μιχάλης Κατσαρός - link: http://11dim-kaval.kav.sch.gr/main/keimena/katsaros.htm ]
«... σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα»...

Anef_Oriwn
30/4/2011

Ανάρτηση 39/2011* [κυπριακή, επετειακή, πολιτική κι αυτοβιογραφική] – Για το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003...

{*Σημείωση 25/4/2011:
Η συγγραφή αυτού του κειμένου ολοκληρώθηκε το Σάββατο 23 του Απρίλη του 2011, που έτυχε(;) να συμπίπτει και με την 8η επέτειο από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων}...

************************************
Εισαγωγικό [πλην μακροσκελές] σημείωμα:

Στις 23 του Απρίλη του 2003 [που ήταν Μεγάλη Τετάρτη] το ντενκτασικό κατοχικό καθεστώς κάτω από την πίεση των μαζικών διαδηλώσεων των τουρκοκύπριων ήρε [έστω και υπό όρους] τους περιορισμούς στη διακίνηση από και προς τα κατεχόμενα ή/και από και προς τις ελεύθερες περιοχές [άνοιξε δηλαδή τα οδοφράγματα].
Ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι μπορούσαν πλέον να περάσουν έστω και υπό όρους [με τη επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου] τη διαχωριστική γραμμή – κατ’ αρχάς Απο το οδόφραγμα παρά το Ledra Palace στη Λευκωσία, εκείνο του Περγάμου κι εκείνο των Στροβιλιών.

Εγώ πέρασα για πρώτη φορά στα κατεχόμενα την [Μεγάλη] Παρασκευή 25 του Απρίλη από το Οδόφραγμα στο Ledra Palace, μαζί με τον καλό φίλο [από τα φοιτητικά χρόνια] τον Δέλτα και τον αρφότεγνο του τον Κάππα, για να πάμε στο μεσαορίτικο χωρίο του. [Μετά πήγαμε και στην Κερύνεια].

Εκείνη την χρόνια δεν έτυχε να κάμουμε [ως οικογένεια] και ταξίδι [τις μέρες του Πάσχα] κατά Ελλάδα μεριά και έτσι δεν υπήρχε και πρόβλημα από άποψης χρόνου ...

Μερικές μέρες μετά [στις 30 τ’ Απρίλη του 2003, δηλ. την Τετάρτη του Πάσχα] ξαναπέρασα στα κατεχόμενα για δεύτερη φορά, αλλά [σ’ εκείνη τη περίπτωση] από το Οδόφραγμα των Στροβιλιών για να πάμε στην Καρπασία και τον Απόστολο Αντρέα. Εκείνη τη δεύτερη φορά πήγαμε όλη η οικογένεια. Συνοδεύσαμε [και πάλι] μια φιλική [κι αυτή από τα φοιτητικά χρόνια] οικογένεια από την Πάφο – η Έψιλον ομως, η σύζυγος και μητέρα της οικογένειας, καταγόταν από χωριό της Καρπασίας. Είχε κάμει μάλιστα [ως νεαρούλα] και δύο χρόνια εγκλωβισμένη. Όταν δε πήγαμε στο χωριό της μας πήρε να δούμε και τις τότε [έποικες] φιλενάδες της!

Η κίνηση του Ντενκτάς ν’ ανοίξει τα οδοφράγματα ΜΑΣ έπιασε ΟΛΟΥΣ εξ απήνης, για να μην πω και στον ύπνο! ΜΑΣ ξάφνιασε! Κι ομολογώ πως κι ΕΓΩ στην αρχή ήμουν αρκετά επιφυλακτικός – αν θα πήγαινα κατά κει μεριά. Όμως οφείλω να πω ότι αυτό που βιώσαμε όσοι επισκέφτηκε εκείνες τις μέρες τα κατεχόμενα [κι έχω να λεω πως ήμουν ανάμεσα στους πρώτους που περασαν τελικά στα κατεχόμενα] ήταν πρωτόγνωρο!
Και η επίσκεψη των εκτοπισμένων [κι από τις δύο κοινότητες] στα σπίτια και στα χωριά τους συγκινητική και το συναπάντημα ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων πολύ ανθρώπινο και τα ξεχειλίσματα ΟΛΩΝ από αισθήματα χαράς και συγκίνησης αξέχαστα! Αλλά και η υπομονή των ελληνοκυπρίων να περιμένουν για ώρες στα Οδοφράγματα μέχρι να τους δοθεί η άδεια και “βίζα” για να περάσουν απέναντι, στωική, απαράμιλλη κι απερίγραπτη.

ΕΜΕΙΣ την πρώτη φορά καρτερούσαμε κάπου 6-7 ώρες [από τις οκτώμισι το πρωί μέχρι τις 3 το απόγευμα] μέχρι να ΜΑΣ αφήσουν να περάσουμε από το Οδόφραγμα του Ledra Palace στη Βόρεια Λευκωσία. Κάποια στιγμή μάλιστα βαρέθηκα  και καθώς έπιασε και ψιλή βροχούλα κίνησα να φύγω. Δεν ήμουν και πρόσφυγας για να αγωνιώ και να προσμένω με αγωνία την ώρα για να πάω έστω και ως επισκέπτης στο σπίτι μου. Δεν ένοιωθα [όπως προφανώς πολλοί άλλοι που έφυγαν άρον - άρον από το σπίτια τους τότες το 1974] τη νοσταλγία του εγκαταλειμμένου σπιτιού τους, ή που αναπολούσαν τα χρόνια που έζησαν εκεί [στο σπίτι, τη γειτονιά, την πόλη, στο χωριό]. Όμως δεν ανεχόμουν και την κοροϊδία των τόσων ωρών αναμονής στην οποία ΜΑΣ υπόβαλλε το κατοχικό καθεστώς. Όμως ο κόσμος που καρτερούσε να περάσει απέναντι ήταν τόσος πολύς που δεν υπηρχε τρόπος και οδός για να στραφώ πίσω! Κι έμεινα τελικά για αν ζήσω στιγμές αξέχαστες. Στιγμές μιας έντονης συναισθηματικής φόρτισης η οποία κατέκλυζε μόριο του σώματος και της ψυχής των ανθρώπων που πήγαιναν για πρώτη φορά μετά από 30(!) περίπου χρόνια στα σπίτια και στα χωριά τους, στους τόπους που είχαν γεννηθεί, μεγαλώσει και ζήσει ένα μέρος της ζωής τους [μικρό ή μεγάλο δεν έχει και τόση σημασία]!

Θυμάμαι την Καρπασίτισσα φίλη [την Έψιλον] μόλις στρίψαμε για να πάρουμε τον δρόμο που θα ΜΑΣ οδηγούσε στο χωριό της, ξεκίνησε να κλαίει, ενώ ο μεσαορίτης φίλος μόλις σταματήσαμε έξω από το σπίτι του κατέβηκε βιαστικά [από το τουρκοκυπριακό ταξί που ΜΑΣ πήρε εκεί] και ΜΑΣ είπε να του βγάλουμε στα γρήγορα 2-3 φωτογραφίες εκεί μπροστά από το σπίτι του φοβούμενος μην συμβεί κάτι και δεν προλάβει ή μήπως και οι νέοι [τουρκοκύπριοι] ένοικοι του σπιτιού ΜΑΣ έδιωχναν.


Στο κυρίως θέμα - Κι άλλες εικόνες από τα κατεχόμενα:

Οι εικόνες εκείνων των ημερών είναι πολλές, ζωντανές κι αξέχαστες. Συχνά μάλιστα, επανέρχονται στη μνήμη μου κι ανακατώνουν [για διάφορους λόγους] το μυαλό μου. Είναι εικόνες αλλά και συναισθήματα που θα προσπαθήσω κάποια στιγμή [πριν ΜΕ κτυπήσει το Αλτζχάιμερ!] να καταγράψω κι εδώ, με πιο πολλές λεπτομέρειες…

Σήμερα θα αναφερθώ συνοπτικά [χωρίς πολλές λεπτομέρειες] σε κάποιες από τις στιγμές που έζησα και χάρηκα εκείνες τις μέρες ή που με άγγιξαν [συναισθηματικά και θυμικά] ή μ’ έκαναν να μελαγχολήσω και οι οποίες παραμένουν έντονα χαραγμένες στη μνήμη μου. [Ήδη κάποιες παράθεσα και πιο πάνω...]

Θυμούμαι ας πούμεν,

- την αγωνία και την έγνοια του φίλου του Δέλτα [μόλις ολοκληρώσαμε τις διατυπώσεις και περάσαμε στον τουρκοκυπριακό τομέα της Λευκωσίας] να εξεύρουμε μέσο [ταξί] και να ξεκινήσουμε για το χωριό του. Εκεί στην πλατεία περιφέρονταν διάφοροι [προφανώς ταξιτζήδες] αναμένοντας πελάτες. Εμείς αποταθήκαμε σε κάποιο νεαρό που μας πλησίασε γι’ αυτό τον σκοπό, αλλά φαίνεται πως δεν ήταν επαγγελματίας ταξιτζής, γιατί μετά που συμφωνήσαμε να μας μεταφέρει στον προορισμό μας είχε έντονες συζητήσεις μ’ άλλους ταξιτζήδες και νομίζω πως κάποια στιγμή παρενέβητε και η “Αστυνομία”. Ο συγκεκριμένος ταξιτζής [του όπου το όχημα φαινόταν και καινούργιο] ΜΑΣ ζήτησε [ως κόμιστρο] 60 λίρες, εμένα μου φάνηκαν πολλά αλλά ο Δέλτα [που θα πλήρωνε!] και βιαζόταν να αναχωρήσουμε δεν τον ένοιαζε(!),

- την καταπράσινη [ανοιξιάτικη] Φύση της Βόρειας Κύπρου [της Μεσαορίας, του Πενταδακτύλου και της Καρπασίας – μοναδική η τελευταία], όπως και την ομορφιά του μικρολίμανου της Κερύνειας [όπου κάτσαμε κατά το γιόμα να τσιμπήσουμε κάτι – να “ψευδοφάμε” οι ασσυχχόμπατοι!]... Εκεί στον παραλιακό δρόμο της Τζιερύνειας ήταν και κάποια ελληνοκυπριακά τηλεοπτικά κανάλια [θυμάμαι χαρακτηριστικά το “Sigma”] που έπαιρναν συνεντεύξεις από ελληνοκύπριους και ετοίμαζαν σχετικά ρεπορτάζ [για το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, το πέρασμα στα κατεχόμενα και για τα συναισθήματα του κόσμου. Μεταξύ αυτών που είδα τότε εκεί στο Λιμανάκι ήταν και ο [κωμικός] ηθοποιός Κωστάκης Κωνσταντίνου, υποψήφιος σήμερα με τον ΔΗΣΥ για τις βουλευτικές,

- τη προσπάθεια μου [καθώς ταξιδεύαμε στο Δρόμο Λευκωσίας – Αμμόχωστου καθ’ οδό προς το μεσαορίτικο χωριό] να προσανατολιστώ στο χώρο και να ανακαλύψω ρωτώντας τον μεσαορίτη φίλο αλλά και τον τουρκοκύπριο ταξιτζή [που μπορεί να ήταν και έποικος], ποια ήταν τα χωριά που φαίνονταν στο βάθος εκατέρωθεν του δρόμου. Σ’ όλα τα χωριά προεξείχαν οι στενόμακρες φιγούρες των μιναρέδων, ένδειξη κι απόδειξη συνάμα για το ποιοι κατοικούσαν πλέον σ’ αυτά και πόσο είχαν αλλάξει τα δημογραφικά και πολιτισμικά δεδομένα στη Βόρεια Κύπρο. {Παρόμοια εικόνα, με τους μιναρέδες των χωριών να προεξέχουν άλλων κτισμάτων και να αναγνωρίζονται από μακριά, είδα και κατέγραψα στο μυαλό μου μερικά χρόνια μετά ταξιδεύοντας στον Δρόμο Ξάνθης – Κομοτηνής. Δυστυχώς τότε δεν εισακούστηκα από τη σύζυγο μου και να παρεκκλίνουμε για να επισκεφτούμε ένα τέτοιο χωριό [τουρκόφωνων ελλαδιτών ή και Πομάκων], για να πιούμε έστω κι ένα καφέ...}

- την αίσθηση [όταν περνούσαμε μέσα από διάφορα χωριά ή όταν μπήκαμε στα χωριά του προορισμού μας – τόσο στη Μεσαορία όσο και τη Καρπασία] ότι ο χρόνος είχε προ πολλού σταματήσει να κυλάει εκεί και πολλά πράματα είχαν παραμείνει στάσιμα,

- το καταφανές αίσθημα απογοήτευσης του φίλου του Δέλτα για την κατάσταση στην οποία βρήκε το σπίτι του. Τούτο κατοικείτο πλέον από μια οικογένεια τουρκοκυπρίων που απ’ ότι κατάλαβα είχαν έρθει από ένα γειτονικό τουρκοκυπριακό χωριό. Του φάνηκε ότι το σπίτι ήταν πολύ μικρό, παρ’ όλο που νέοι ένοικοι του είχαν αναγείρει και δωμάτια στον όροφο. [Ασυναίσθητα φαίνεται το σύγκρινε με το σπίτι του στις ελεύθερες περιοχές]. Πέραν οι νέοι ένοικοι είχαν φτιάξει στο σπίτι μια μικρή επιχείρηση εκτροφής ορτυκιών κι άλλων πουλιών,

- το ανοιχτόκαρδο καλωσόρισμα και το shαιρέτισμα των πλείστων τουρκοκυπρίων [αλλά και εποίκων] που συναντούσαμε, είτε στα σπίτια που επισκεφτήκαμε είτε στους δρόμους [όπως στο Βαρώσι καθ’ οδόν για την Καρπασία] και στα καφενεία... Και τα κεράσματα που ΜΑΣ πρόσφεραν σε μια προσπάθεια τους [είτε ειλικρινή και γνήσια, είτε προσποιητή] να φανούν φιλόξενοι. Όμως και πολλοί απ’ αυτούς ένοιωθαν το ίδιο αμήχανα και παράξενα όπως κι ΕΜΕΙΣ!].

- τον εγκάρδιο χαιρετισμό ενός ασπρομάλλη 50ρη τουρκοκύπριου ναυτικού [όπως μάθαμε μετά], που κατοικούσε πριν τον πόλεμο και πριν τη μετακίνηση του στο μεσαορίτικο χωριό, στο αμιγές τουρκοκυπριακό χωριό Κοφίνου. Ερχόμενος στο καφενείο [όπου καταλήξαμε και καθίσαμε 3-4 διαφορετικές παρέες ελληνοκυπρίων] και βλέποντας ΜΑΣ εκεί μαζεμένους και καθήμενους μεταξύ των τουρκοκύπριων, ΜΑΣ χαιρέτησε μεγαλόφωνα και χαρούμενα μ’ ένα εγκάρδιο και πολύ ζωντανό «μάshαλλα μάshαλλα»,

- από την άλλη [καθώς δεν ήταν όλα τα συναπαντήματα ευχάριστα] συναντήσαμε και το επιθετικό και γεμάτο δυσφορία ύφος μιας τουρκούς, που όταν ΜΑΣ είδε να κατεβαίνουμε από το ταξί [στο μεσαορίτικο χωριό] και να στεκόμαστε [περίεργα αι αμήχανα] στο χώρο που ήταν κάποτε – [τουλάχιστον μέχρι τον Αύγουστο του 1974] το σπίτι της γιαγιάς του φίλου Δέλτα, ΜΑΣ αρώτησε [στα αγγλικά] τι πήγαμε να κάμουμε εκεί ή/και τι γυρεύαμε. Προφανώς ήταν αντίθετη με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και το σμίξιμο του κόσμου,

- την πολλή άσχημη κατάσταση στην οποία βρήκαμε την εγκαταλειμμένη κι ασυντήρητη εκκλησία του μεσαορίτικου χωριού. Το εσωτερικό της ήταν γεμάτο από κουτσουλιές των πεζουνιών [υπήρχαν στοίβες ολόκληρες – 30 χρόνια ολόκληρα φώλιαζαν εκεί τα πουλιά], ενώ εξωτερικά η αυλή ήταν γεμάτη χόρτα, εκτός του χώρου περιμετρικά της εκκλησιάς σε πλάτος μερικών μέτρων, που είχε καθαριστεί τις τελευταίες μέρες [για λόγους ευνόητους]. Εκεί στον χώρο της εκκλησιάς βρίσκονταν και έπαιζαν μια παρέα με τουρκοκυπριόπουλα, γύρω στην ηλικία των δώδεκα. [Ένα κορίτσι είναι καταφανώς πιο μεγάλο – μιλούσε αγγλικά και μας είπε πως είχαν έρθει πριν μερικά χρόνια από Αυστραλία]. Τα παιδιά ΜΑΣ πήραν στο κατόπιν κι ο φίλος ο Δέλτα τα φιλοδώρησε με μερικές λίρες(!!),

- το πέρασμα μας από το σχολείο του μεσαορίτικου χωριού που βρισκόταν σε ύψωμα. Εκεί [λόγω του υψώματος] είχε και λήψη το κινητό μου, κατάφεραν και με πήραν από σπίτι [αγωνιούσαν αν είχαμε πάει τελικά στον προορισμό μας], ενώ επικοινώνησε μαζί μου και μια καλή φίλη γιατρίνα που κατάγεται από χωριό κοντά στην Αμμόχωστο και ήθελε να μάθει λεπτομέρειες,

- τα sms μηνύματα που έρχονταν στο κινητό μου κατηφορίζοντας πλέον προς Λευκωσία καθώς φεύγαμε από την Κερύνεια κατα το βραδάκι. Στην Κερύνεια δεν είχαμε λήψη και τα μηνύματα ήταν από φίλους, αλλά κυρίως από τη σύζυγο μου που ανησυχούσε,

- την αμηχανία με την οποία μα υποδέχτηκε στο πατρικό σπίτι της καρπασίτισσας φίλης Έψιλον, η “ρούσα” [ξανθοπρόσωπη] νέα “οικοδέσποινα” του, που ήταν και η χότζιενα το χωριου. Στο σπίτι έμενε η οικογένεια του χότζια του χωριού. Τούτοι ήταν έποικοι [είχαν έρθει από την Τουρκία κι αν κατάλαβα καλά από την περιοχή της Τραπεζούντας]. Θυμάμαι ότι στο σπίτι είχαν και αγελάδες, ενώ κάποια στιγμή ο χότζια αναγκάστηκε να ΜΑΣ αφήσει γιατί είχε καθήκοντα να εκτελέσει στο τζαμί,

- την βιασύνη με την οποία οι τουρκάλες έποικες [οι πιο μεγάλες στην ηλικία] προσπάθησαν να σβήσουν ή να κρύψουν τα τσιγάρα που κάπνιζαν όταν πήγαμε σε μια άλλη γειτονιά του χωριού για να δει η καρπασίτισσα φίλη τες παλιές [των εφηβικών της χρόνων] έποικες φιλενάδες της,

- το ασυντήρητο νεκροταφείο στο καρπασίτικο χωριό [με γκρεμισμένους και καταστραμμένους τάφους και σταυρούς],

- τις επισκέψεις μας στην Εκκλησία της Παναγίας της Κανακαριάς, στον Απόστολο Αντρέα, στην Σαλαμίνα, όπου πληρώσαμε και είσοδο [δεν είμαι σίγουρος αν πήγαμε και στον Απόστολο Βαρνάβα], στην παλιά [την εντός των τειχών] πόλη της Αμμοχώστου [που εκείνη τη μέρα ήταν γεμάτη με ελληνοκύπριους – θυμάμαι πως πριν το πόλεμο κανένας ελληνοκύπριος ΔΕΝ μπορούσε να εισέλθει εκεί μέσα],

- τη στάση που κάναμε στη Γιαλούσα [καθ’ οδόν για τον Απόστολο Αντρέα] για να πάρουμε νερό [από ένα μπακάλικο], όπως και τη στάση [κατά την επιστροφή μας] στο ελληνοκυπριακό καφενείο στο Ριζοκάρπασο [για να κεραστούμε],

- το πολύ κακό το χάλι του Μοναστηριού του Αποστόλου Αντρέα, καθώς για 30 τόσα χρόνια παρέμενε ασυντήρητο [όπως παραμένει μέχρι σήμερα και κινδυνεύοντας μάλιστα με κατάρρευση!]... Να σημειώσω ότι ήταν η πρώτη φορά που επισκεφτόμουν το Μοναστήρι. Έκτοτε ξαναπήγα ακόμα δύο φορές.

- την ανησυχία του παφίτη φίλου [που ήταν και ο οδηγός μας] όταν διακινούμασταν εκεί στην Αμμόχωστο κατα την επιστροφή μας όταν δεν παρατηρούσε να ΜΗΝ κυκλοφορούν αυτοκίνητα με ελληνοκυπριακούς αριθμούς έγγραφης.

Όλ’ αυτά κι άλλα πολλά ΜΟΥ θυμίζουν εκείνες τις αξέχαστες και ανεπανάληπτες εμπειρίες. Κι όταν έρχονται στο μυαλό μου, μού αφήνουν μια πικρή γεύση για το συνεχιζόμενο διαχωρισμό του τόπου ΜΑΣ. Και τούτο ίσως λόγω και της αδυναμίας ΜΑΣ να αξιοποιήσουμε τις δυναμικές που [ανέλπιστα και ξαφνικά] δημιουργήθηκαν με το συναπάντημα ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων προς όφελος της Επανένωσης του νησιού ΜΑΣ

Οι φορές που επισκέφτηκα από τότε τες κατεχόμενες περιοχές [στη Βόρεια Κύπρο] δεν είναι και πολλές. Μετρούνται στα δάκτυλα και των δύο χεριών μου – ανέρχονται δηλ. σε καμιά 10ρια. Πέραν από τις δύο πρώτες φορές [που ήδη περιέγραψα πιο πάνω], πήγα και 3-4 φορές για να παραστώ σε δικοινοτικές πολιτικοκοινωνικές εκδηλώσεις [σε μια τέτοια συνάντηση αναφέρθηκα στο σημείο 13, στην 4η ανάρτηση μου του 2008 – link: http://aneforiwn.blogspot.com/2008/06/4.html], ενώ ακόμα δυο φορές συνόδευσα εκεί φίλους από το εξωτερικό [την μια μέχρι την Αμμόχωστο και τον Απόστολο Βαρνάβα και την άλλη στην Καντάρα και Κερύνεια]. Υπήρξαν και δύο άλλες επισκέψεις [στον Απόστολο Αντρέα και στο Ριζοκάρπασο].

Δεν υπάρχει κάτι που να με τραβά για να πηγαίνω κατά ‘κει. Δυστυχώς δεν κατάφερα [παρ’ όλο που υπήρξαν ευκαιρίες] να δημιουργήσω και τέτοιες σχέσεις με τουρκοκύπριους που να μου δίνουν άλλοθι να πηγαίνω τακτικότερα στα κατεχόμενα.

***************************
Και πάμε [τέλος] και στο θέμα των πολιτικών διαστάσεων του ανοίγματος των οδοφραγμάτων:
Για τον σκοπό αυτόν θα αναδημοσιεύσω [χωρίς δικά μου σχόλια] ένα [φετινό] κείμενο από το Blog του αγαπητού φίλου Gregoris.

"Το άνοιγμα των οδοφραγμάτων"
[αναδημοσίευση από το Blog του Gregoris – link: http://nekatomata.blogspot.com/2011/04/blog-post_13.html].

“το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 τζιαι η μαζική κοσμοσυρροή για τη διάβαση στην άλλη πλευρά ήταν πιθανότατα η πιο μεγάλη επανάσταση στην σύγχρονη κυπριακή ιστορία. τζιαμέ εκαταρρεύσαν έστω μερικώς έστω προσωρινά για κανένα θκιο μήνες οι προκαταλήψεις, οι φοβίες, τα στερεότυπα που εγκλωβίζαν τους κυπραίους στα εθνοτικά, "εθνικά" τζιαι εδαφικά τους κλουφκιά. πριν 8 χρόνια ο εθνικισμός τζιαι η διχοτόμηση εδεχτήκαν το πρώτο τους χτύπημα στην Κύπρο. έννεν τυχαίο που η ένοχη τζιαι φασιστική ακροδεξιά βόρεια τζιαι νότια απαιτεί το κλείσιμο τους, ούτε εν τυχαίο που οι κάθε λογής εθνικιστές αρνούνται να τα διασταυρώσουν. η ανάμιξη των κοινοτήτων τζιαι η επανένωση της χώρας σε βάση ισοτιμίας των δυο κοινοτήτων φοϊτσιάζει τους...

για την επέτειο του ανοίγματος αναδημοσιεύκω δαμέ ένα περσινό μου κείμενο που το μπλογκ επανένωση που έπιασεν τότε τζιαι 202 σχόλια.

............................................
"Διασταυρώνοντας τα οδοφράγματα"
[σημ. Ιστολόγου: http://www.epanenosi.com/index.php/archives/660]

Πολλές φορές εστιάζουμεν στο βλέμμα μας στην κατεύθυνση της επίτευξης της συμφωνίας τζιαι αγνοούμεν ότι η επανένωση εν μπορεί να συμπυκνωθεί σε ένα κομμάτι χαρτί, συμβόλαιο συνεργασίας ή σύνταγμα. Η επανένωση εν κοινωνική διαδικασία στα μυαλά των Κυπραίων τζιαι επί του εδάφους της Κύπρου. Εν διαδικασία αντίληψης τζιαι δημιουργίας μιας ολικής Κύπρου που προϋποθέτει την ήττα όι απλά των εθνικισμών αλλά τζιαι των εθνοκεντρισμών βόρεια τζιαι νότια. Εν διαδικασία ισότιμης αποδοχής του Άλλου, αλληλοσεβασμού τζιαι συνύπαρξης. Τζιαι πάνω που ούλλα εν διαδικασία αμφισβήτησης του διαχωρισμού που επιβλήθηκεν τον τελευταίο μισόν αιώνα.

Το 2003 αποτελεί κομβικό σημείο στην Κυπριακή ιστορία. Το άννοιμα των οδοφραγμάτων εσηματοδότησεν την απαρχή μιας νέας εποχής όπου η επανένωση ως στοχοθεσία απόκτησεν κοινωνική βάση τζιαι υλικότητα. Σύμφωνα με έρευνες η πλειοψηφία των Κυπραίων επέρασεν απέναντι, έστω μια φορά, ενώ υπάρχει μια σημαντική μειοψηφία που διασταυρώνει σχετικά συχνά τα οδοφράγματα. Τούτη η ομάδα που διασταυρώνει τα οδοφράγματα, έστω τζιαι για απλά καταναλωτικούς λόγους, (την πιο άμεσα πολιτική πτυχή περιγράφω την δαμέ http://nekatomata.blogspot.com/2009/09/blog-post_23.html) συνιστά ουσιαστικά την μαγιά της επανένωσης. Επειδή έρκεται σε επαφή με την άλλη κοινότητα, αμφισβητά στην πράξη τα “σύνορα” τζιαι πιο σημαντικά υπονομεύκει την κυρίαρχη λογική της διχοτόμησης που αντιλαμβάνεται την Κύπρο ως θκιο ξεχωριστά κομμάθκια. Το άννοιμα της Λήδρας το 2008 εδραίωσεν τούτην την τάσην. Ένας περίπατος στην Λήδρας εν αρκετός για να συνειδητοποιήσει κάποιος ότι η συνύπαρξη εν γεγονός – είτε νότια είσαι είτε βόρεια, ο κόσμος εν ανάμιχτος. Αντιλαμβάνεσαι ότι η Κύπρος εν δίγλωσση τζιαι δικοινοτική.

Βέβαια τούτον που περιγράφω εν μια Λευκωσιάτικη οπτική. Εν σαν να τζιαι εν άλλη χώρα η Λευκωσία, είπαν μου θκιο Παφίτες προχτές που εγυρίζαμεν μέσα στην παλιά πόλη βόρεια τζιαι νότια. Τζιαι οι Λεμσιανοί, τζιαι οι Σκαλιώτες που εν θωρούν τον Πενταδάχτυλο, που εν βιώνουν την νεκρή ζώνη πρέπει να έχουν άλλην αντίληψη για το στάτους κβο. Η Λευκωσία ήταν ο τόπος που εξεκινήσεν η ιδέα της διχοτόμησης. Δαμέ πρέπει να την ανατρέψουμεν.

..................................
το θέμα όμως έννεν απλά επετειακό. είναι τζιαι βαθύτατα επίκαιρο, καθώς τωρά είμαστεν ξανά στον αστερισμό της εξέγερσης, της δεύτερης τ/κ εξέγερσης του 2011, η οποία αμφισβητεί ξανά το διχοτομικό στάτους κβο.”

Για το εισαγωγικό σημείωμα
και τα copy paste,
Anef_Oriwn
Σάββατο 23/4/2011

*****************************
Υστερόγραφον [Δευτέρα 25/4/2011]:

Πέρασε και το φετινό Πάσχα μαζί με τις ολιγοήμερες αργίες και διακοπές που ΜΑΣ προσφέρει. Από αύριο και πάλι δουλειά, κυρίως για τους δημόσιους και ημικρατικούς υπαλλήλους γιατί στον ιδιωτικό τομέα είναι και η Τρίτη αργία. [Διερωτούμαι πως κι ακόμα και δεν τη διεκδίκησαν κι αυτήν τη μέρα ως αργία - οι δημόσιοι υπαλλήλοι]. Φυσικά οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα αργούν και θα διακοπεύουν μέχρι την Κυριακή καθώς τα σχολειά από Δευτέρας θ’ ανοίξουν. Και  για πόσες μέρες θα μου πείτε θα γίνουν μαθηματα; Σχεδόν αμεσως θα μπουν στην τελική ευθεία για τις εξετάσεις και θα προετοιθμαζονται για τις επερχόμενες καλοκαιρινές διακοπές.

Πάσχα λοιπόν και καλά φάγαμε κι ήπιαμε και διασκεδάσαμε και σε εκδηλώσεις με παραδοσιακό χρώμα πηγαμε! Κι όσοι νήστεψαν [ελαυνόμενοι κυρίως από μια ακατανόητη κι αναχρονιστική και συχνά υποκριτική κατ’ εμένα θρησκευτικότητα], αλλά κι όσοι ΔΕΝ νηστέψαμε ή ψευδο-νηστέψαμε! Δοκιμάσαμε και μαγειρίτσα κι αρνίσιο κεφαλάκι βραστό και σούβλα και τταβά και κουπέπια [τυλιγμένα σε φρέσκα αμπελόφυλλα και σε κρεμμύδια] κι ήπιαμε και τα ουζάκια μας και πήγαμε και σε πασχαλινές γιορταστικές εκδηλώσεις. Πήγαμε [εθιμοτυπικά] και στον “Καλόν Λόον”, κινδυνέψαμε κι από τις κροτίδες αλλά και να καούν τα ρούχα, τα γενιά και τα μαλλιά μας από τα κεριά, ενώ αποφύγαμε να κυκλοφορήσουμε γύρω από την “λαμπρατζιά” [επικίνδυνες αυτές οι καταστάσεις όπου οι κροτίδες μπορεί να συνδυαστούν με τη φωτιά!]. Φάγαμε και φλαούνες - και γλυκές κι αλμυρές [αν ήμασταν στην Πάφο θα δοκιμάζαμε και “πασκιές” ή/και “γαλένα”] και τσουγκρίσαμε κι αυγά [κάποιοι και τα κεφάλια μας]... Έχουν ξεκινήσει όμως και οι γάμοι [και να καλέσματα για να προσφέρουμε τον οβολό ΜΑΣ!] και δεν θα προλαβαίνουμε!

Και θα 'χουμε και τες εκλογές στις 22 του Μάη! Καλά πνάσαμε από τα προεκλογικά και τους ΦουλλοΝικολάκηδες και τους ΠερδικΌμηρους! Αλλά σ’ αυτά θα επανέλθουμε σε προσεχείς μας αναρτήσεις...

Για την ώρα ΚΑΛΑ να περνάτε ΟΛΟΙ!!!

Anef_Oriwn
25/4/2011