ANEF_Oriwn

Ανάρτηση 9/2012 (ενάτη τού 2012!) [επίκαιρη, πολιτική, κυπριακή, συνομιλιακή, Greentree-νική, συμπερασματική] – Μερικές σκέψεις κι απορίες εξ αφορμής της συνάντησης Χριστόφια - Έρογλου και Μπαν κι-Μουν στο Greentree…

2012-01-27T22:00:00.043+02:00

Τούτη τη φορά θα μπω απευθείας στο ψητό χωρίς προκαταρκτικά, εισαγωγές, προλόγους και λοιπές λαφαζανιές. “Τα πολλά λόγια εν φτώshα”, που ελαλούσαν τζι’ οι πιο παλιοί [στην ηλικία]...

Πιο αναλυτικά λοιπόν, τα εξής:
1. Η συνάντηση στο Greentree μεταξύ Χριστόφια – Έρογλου και Μπαν κι-Μουν ΔΕΝ έφερε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα – ούτε θετικό αλλά ούτε και αρνητικό. Οι πολιτικές σκοπιμότητες όμως [μπήκαμε πλέον στα προκαταρκτικά για τις προεδρικές εκλογές του 2013], αλλά και οι ελάχιστες πιθανότητες για σύγκλιση διεθνούς διάσκεψης εκάμαν την συνοπαρτζιά της Δεξιάς αντιπολίτευσης να αφηνιάσει πάλαι. [Ο Νέος λαλεί ότι θα έχουμε “Μετά το Greentree2… το «Μαρί 2»”]. Είδαμε λοιπόν, τα γνωστά “Κοπέλια”, τους Ιωνάδες, τους Νικολάκηδες [μα εν έχουν άλλον ποτζιεί στο ΔΗΚΟ να στέλλουν στα κανάλια, οξά πάει μόνος του;], τους Παπαδάκηδες, τους Συλλουρηδες, τους Περτίτζιηες τζιαι τες Ιωάννες [όι της Λωραίνης], και λοιπούς τεθλιμμένους συγγενείς], να ξελαρυγγίζονται στις τηλεοράσεις για να μας πουν τις γνωστές “βαρέλλες” τους για την «ανικανότητα» και την «παταγώδη αποτυχία» του Προέδρου. Κάποιοι μάλιστα [όπως οι ΕΥΡΩΚΌ-κοι – το μέγα τούτο κομματίδιο] ζήτησαν την παραίτηση του Προέδρου [εν εβαρεθήκαν να το μυρηκάζουν;], ενώ οι άλλοι του super κομματιδίου των [δήθεν] Οικολόγων, αποδείχτηκαν πιο συγκαταβατικοί - εζητήσαν όπως ο Χριστόφιας παραιτηθεί μόνο(!) που διαπραγματευτής! Διερωτούμαι αν τέτοιες προσεγγίσεις δεν αποτελούν φασίζουσες συμπεριφορές...

Α, τζι’ η Ιωάννα εζήτησε όπως η [κυβερνώσα] Βουλή απαιτήσει την ανάκληση του Downer˙ εν τζιαι κόφτει την να πει τού Περτίτζιη να βάλει θέμα να φκαλει τζιαι για τούτο ψήφισμα η Βουλή!

2. Το τι έγινε τελικά στο Greentree ήταν να διατηρηθεί εν ζωή [και μάλιστα με ορρούς και συντηριτικά] η διαδικασία των συνομιλιών για περίοδο 3-4 μηνών ακόμα! Και τούτο γιατί παρέμεινε ζωντανή η προοπτική σύγκλισης [κάτω από κάποιες προϋποθέσεις, όπως διευκρίνισε ο Πρόεδρος] πολυμερούς [όπως ονομάστηκε] διάσκεψης, κάτι που ίσως πραγματοποιηθεί μέχρι το τέλος τ’ Απρίλη ή τις αρχές του Μάη... [Λαλείτε να εν για τούτο που ελυshάσαν τα “Κοπέλια”;]... Όμως οι μέχρι πρότινος υπέρμαχοι της σύγκλισης [χτες – που ελάλεν τζι’ Βασιλειου] διεθνούς διάσκεψης τι (απ)έγιναν; Εν είδα τους παρά τον ΔΗΣΥ λαλίστατους φιλελευθέρους [‘πόψε εμφανίσαν τζιαι τον Στυλιανίδη – που ήταν χασιμιός τόσο τζιαιρόν;], ya τους διάφορους αιωνίως μουρμούρηδες πρώην ΑΚΕΛικούς [αλλά εσαεί αριστερούς(!), όπως διατείνονται] που κινούνται συνήθως στις παρυφές του ΔΗΣΥ, να χαίρονται που η πόρτα της διεθνούς διάσκεψης έμεινε μισάνοικτη.

3. Ξέρετε όμως γιατί τούτοι ούλλοι [της δεξιάς συνοπαρτζιάς] εshυλλιασαν τζι’ ελυshάσαν; [Όι πως εν το εκάμναν τζιαι πιο πριν]; Εν γιατί ο Πρόεδρος έβαλεν μπροστά στον Μπαν κι-Μουν [και τον Έρογλου] ένα περίγραμμα λύσης με τις θέσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς, με τες οποίες όμως οι δικοί μας λυσο-φοβικοί αντιομοσπονδιακοί κι απορριπτικοί όι μόνο εν συμφωνούν, αλλά παθαίνουν και ντελίριο όταν τις ακούν! [Φυσικά ουδέποτε συμφώνησαν με οτιδήποτε, αλλά αυτό είναι άλλο ανέκδοτο! Θέλουν, οι super πατριώτες – τρομάρα τους! – ελληνοκυπριακό κράτος έστω και στη μισή Κύπρο]...

4. Τούτες τες θέσεις τες αποκάλυψε το “Σίγμα” χτες Πέμπτη [26 του μηνός] και θα τες βρείτε στο link http://www.sigmalive.com/news/politics/459138. Για χάρη της ιστορίας θα παραθέσω πιο κάτω τα κυριότερα σημεία:

- Στο εδαφικό η ε/κ πλευρά ζητεί την επιστροφή της Μόρφου, της Αμμοχώστου καθώς και της γραμμής που συνδέει τις δυο πόλεις και περιλαμβάνει χωριά όπως η Άσσια, η Βατυλή, η Λύση και η Κοντέα. Επιπλέον ζητούμε και επιστροφή μέρους της Καρπασίας.

- Με τις εδαφικές αναπροσαρμογές η πλευρά μας ζητεί στην ουσία την επιστροφή 100 χιλιάδων προσφυγών υπό ε/κ διοίκηση. Αυτό βοηθά και στην πιο εύκολη επίλυση του περιουσιακού.
Αυτό σημαίνει, βάσει των θέσεων μας, ότι αυτόματα 100 χιλιάδες προσφυγές θα πάρουν πίσω τις περιουσίες τους. Άρα δικαία επιμένουμε στη διασύνδεση των δυο κεφαλαίων.
Στην ουσία λοιπόν παραμένουν μονό 60 χιλιάδες πρόσφυγες για τους οποίους εκκρεμεί το θέμα αποκατάστασης της περιουσίας τους, αν θα επιστρέψουν υπό τ/κ διοίκηση.

- Επιπλέον η πλευρά μας ζητεί όπως μετά από μια μεταβατική περίοδο όλοι ανεξαιρέτως οι Κύπριοι να μπορούν να απολαμβάνουν και τις 4 ελευθερίες. Δηλαδή για να το κάνουμε αντιληπτό, ένας Ε/κ θα μπορεί να αγοράσει σπίτι ή να ανοίξει επιχείρηση στην Κερύνεια, με τη μονή διαφορά ότι δεν θα έχει δικαίωμα ψήφου στην Κερύνεια ώστε να μην επηρεαστεί η ισορροπία στο τ/κ συνιστούν κρατίδιο.

- Στο θέμα των εποίκων έχουμε θέσει ως οροφή τις 50.000 διευκρινίζοντας ότι αυτό είναι το ανώτατο όριο των Τούρκων που θα πάρουν την ιθαγένεια της Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας.

- Στο θέμα της εκτελεστικής εξουσίας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξεκαθαρίζει ότι αν ο Έρογλου δεν επαναβεβαιώσει τα συμφωνηθέντα με τον Ταλατ, δηλαδή εκ περιτροπής προεδρία με διασταυρούμενη και σταθμισμένη ψήφο, τότε η πλευρά μας θα επιστρέψει στην αμέσως προηγουμένη θέση της για ε/κ πρόεδρο και τ/κ αντιπρόεδρο.

Αλήθεια, τούτα ούλλα τα Κοπέλια της Δεξιάς αντιπολίτευσης πιστέφκουν ότι μπορούμε [at the end of the day] να πετύχουμε κάτι καλύτερο ως λύση του κυπριακού. Γιατί εν μας λαλούν σε τι ακριβώς διαφωνούν, ή και τι προτείνουν;

5. Αλλά και κάποιοι άλλοι, που κατηγορούν τον Πρόεδρο για αναποφασιστικότητα ή για έλλειψη διάθεσης για διαπραγμάτευση [όπως ας πούμε ο αγαπητός Papalangi και η συμπαθέστατη Λεμέσια - που ποτέ δεν είπε μια καλή κουβέντα για τον Πρόεδρο], τι συγκεκριμένα πράματα εισηγούνται ή κινήσεις και πρωτοβουλίες προτείνυν; Ξέρουν να μας πουν τί απάντησε στις προτάσεις Χριστόφια ο Έρογλου, ή πιο ήταν το δικό του περίγραμμα λύσης; Ή πιστεύουν ότι πρέπει να αποδεχτούμε τις τούρκικες προτάσεις για συνομοσπονδία [για να λυθεί επιτέλους το κυπριακό;

6. Είναι προφανές πλέον ότι η λεγόμενη Διεθνής Κοινότητα [και πιο συγκεκριμένα τα Ηνωμένα Έθνη και η Αγία Οικογένεια μας η Ευρωπαϊκή Ένωση], ουδόλως ενδιαφέρονται αν Ημείς ως ελληνοκύπριοι έχουμε τα όποια δίκια μας [παρ’ όλο που κατ’ εμένα το δίκιο δεν μετρέται με “εθνικά” κριτήρια αλλά ταξικά]. Τι ευρωπαϊκές αρχές και πράσιν’ άλογα μας κουπανιούν μιαν την άλλη! Εκείνο που στην ουσία προσπαθούν να πράξουν είναι να συμβιβάσουν τα πράματα, δηλ. να «γεφυρώσουν» τες διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών, τραβώντας όμως τα κάστανα κοντά στον δυνατό [και τον νικητή – ας είχαμε τον νουν μας], που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Τουρκία.

7. Special mission [not impossible όμως] και ειδικός ρόλος προς εξεύρεση μονόπλευρα “συμβιβαστικής” λύσης έχουν ανατεθεί στο Αλέξαντρο [έχει και ελληνικό όνομα gamoto] Downer! Εξ ου και οι συχνές του ματσαράγκες, τις οποίες κάποιοι [όπως ο “κουμπάρος” Strovoliotis] προσπαθούν να δικαιολογήσουν, [είτε ως γκάφες, είτε ως αψυχολόγητες, ατυχείς ή/και πικκαρισμένες ενέργειες] και να τις «υπερασπιστουν». Ο άνθρωπος όμως κάμνει τη δουλειά που τον εβάλαν! Να κλείσει το κυπριακό!!!

8. Δεν θα καταπιαστώ με τες λεπτομέρειες της Greentree-νικής σύναξης και ούτε με το αν ο Πρόεδρος υπαναχώρησε τελικά [όπως λαλούν οι λυσο-φοβικοί – αυτοί που φοβούνται τη λύση] από τις σχεδόν [πλην ΕΥΡΩΚΟ-των] ομόφωνες αποφάσεις της τελευταίας [προ του Greentree] σύναξης στο “Εθνικό”(;) Συμβούλιο(;) κι αν έκανε γενικώς του κεφαλιού του [υποχωρήσεις και πρωτοβουλίες εκτός προγράμματος]! Εβαρέθηκα ν’ ακούω “βαρέλλες” [που τους “διχοτομικούς”, κι όχι μόνο!]… Όμως οι απορίες μου εξακολουθούν να εν πολλές [αν και κάποιες τις έχω ήδη καταθέσει πιο πάνω] ...

Ας πούμεν, διερωτούμαι [μεταξύ άλλων] γιατί τούτοι ούλοι [της αντιπολιτευτικής δεξιάς συνοπαρτζιάς] επιχαίρουν για το τυχόν ναυάγιο των συνομιλιών; Λαλείτε να προτιμούν τη διχοτόμηση; Φυσικά ούτε εγώ πίστεψα για μια στιγμή και ούτε και περίμενα ότι η σύναξη στο Greentree θα είχε το όποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα, όμως με λυπεί που οδηγούμαστε [εκ νέου] σε αδιέξοδο.

9. Και για να προλάβω διάφορους της γνωστής [δεξιάς] συνοπαρτζιάς, εγώ ΔΕΝ επιρρίπτω [πλην ελάχιστες] ευθύνες στον Πρόεδρο Χριστόφια, για το επικείμενο αδιέξοδο [σε 2-3 μήνες]... Οι θέσεις της πλευράς μας είν’ εκεί [βλέπε σημείο 4 πιο πάνω]. Ας κάμει λοιπόν και η τουρκική πλευρά επιτέλους καμιά κίνηση ουσίας, που να δείχνει διάθεση και ετοιμότητα για λύση. Τζι’ όπως λαλεί τζι’ ο Λινός ο Δάσκαλος στου Νέου:
«…οπως ηρταν τα πραματα, η μαππα εν πανω στην τουρκια..

τζηνη πρεπει να καμει το ανοιγμα...στα 3 που τα 4 θεματα [εδαφικο-περιουσιακο, τζαι τες εγγυησεις στην διεθνη διασκεψη] εν η τουρκια που εν να δωκει..τζαι στην ιθαγενεια ακομα [με βαση την πραμγατικοτητα] θα πρεπει να διαπραγματευτει υποχωρησεις..»

10. Υπάρχει όμως κι ένα άλλο ερώτημα που ταλανίζει την Αριστερή(!;) μου συνείδηση εδώ και καιρό [και δεν μ’ αφήνει να κοιμηθώ - νωρίς - τα βράδια!]... Να αναφέρω ότι τούτο [το ερώτημα μου] έχει προκύψει και μέσα από τις συζητήσεις [κάποτε και έντονα αντιπαραθετικές] με διάφορους κι αγαπητούς αριστερούς bloggers: Λοιπόν, γιατί μέσα σ’ αυτή την οξεία παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που έχει επισωρεύσει των προβλήματα στους εργαζόμενους και με το σύστημα να βρίσκεται συνεχώς σε αδιέξοδα τα οποία δεν φαίνεται να ξεπερνά με τίποτε, επιμένουμε να μην δεχόμαστε καμιά έκπτωση στα εργατικά κεκτημένα [μισθούς και ωφελήματα] των εργατικών ελίτ [για να πάρει κι ο άλλος κόσμος μιαν ανάσα], ενώ για το κυπριακό είμαστε έτοιμοι να κάμουμε συμβιβασμούς με το σύστημα [για να μην πω με τους ιμπεριαλιστές!];

Κατακλείδα:
Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι η πλειοψηφία των κυπρίων [και στις δύο κοινότητες] ΔΕΝ θέλουν πλέον Λύση ή/και Επανένωση της Κύπρου. Έχουν συμβιβαστεί με τα τετελεσμένα – το status quo! Και επειδή μια λύση θέλει και μπόλικη προσπάθεια και καλή θέληση και διάθεση για να λειτουργήσει, πολύ λίγοι φαίνεται είναι έτοιμοι να βάλουν τη ράshη τους που κάτω!!!

Anef_Oriwn
Παρασκευή 27/1/2012

Ανάρτηση 8/2012 (ογδόη τού 2012!) [επίκαιρη, πολιτική, αριστερή, αντι-καπιταλιστική, ιδεολογική, διαλογική] - Η ανάγκη για συνεννόηση και ενότητα της Αριστεράς για αντιμετώπιση των επιθέσεων του παγκοσμίου κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους...

2012-01-24T22:00:00.072+02:00

Προλογικά:

Σε συνέχεια της συζήτησης που έλαβε χώρα στην προηγούμενη ανάρτηση του Blog μου , όπως και μιας συζήτησης στο Blog της Ε.Ρ.Α.Σ., πάνω σε πολιτικο-ιδεολογικά του ΑΚΕΛ και του ΚΚΕ, θα αναδημοσιεύσω [πιο κάτω] ένα άρθρο [και πάλι] τού δημοσιογράφου Νεόφυτου Νεοφύτου από τη σημερινή “Χαραυγή” [ημερ. 24/1/2012]. Τούτο [το άρθρο] καταπιάνεται με την όλο και αυξανόμενη ανάγκη «... η μάχιμη και μαρξιστική Αριστερά [...] να συνεννοηθεί και να ενώσει τις δυνάμεις της σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο», για να αποκρούσει και να αντιμετωπίσει τις λυσσαλέες επιθέσεις του παγκόσμιου κεφαλαίου και «ξένων κάντρων» ενάντια στα «εργατικά και κοινωνικά κεκτημένα».

************************
Το άρθρο:

“Ξένα κέντρα επιβάλλουν εθνικές πολιτικές”
[του Νεόφυτου Νεοφύτου, “Χαραυγή” 24/1/2012, στήλη “Yπογραμμίσεις”, σελ.8 – link: http://www.haravgi.com.cy/site-article-16905-gr.php]

{Οι υπογραμμίσεις και επιχρωματώσεις μέσα στο κείμενο είναι δικές μου}…

“Τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα επιβεβαιώνουν ότι βρισκόμαστε σε μια πορεία νέων οικονομικών-πολιτικών διαδικασιών καπιταλιστικής ολοκλήρωσης. Σε πολλές χώρες δεν εξουσιάζει πλέον η αστική τάξη και το εθνικό κεφάλαιο, αλλά τα διεθνή μονοπώλια, οι πολυεθνικές και το παγκόσμιο καπιταλιστικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Τα διεθνή καπιταλιστικά οικονομικά και πολιτικά κέντρα καθορίζουν και επιβάλλουν τις εθνικές πολιτικές. Η συγκέντρωση και ισχυροποίηση του κεφαλαίου, εμπορικού και χρηματοπιστωτικού, έχει οδηγήσει πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, περιλαμβανομένης τώρα και της Ελλάδας, σε πλήρη εξάρτηση από αυτά τα ξένα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Βρισκόμαστε σε ένα στάδιο εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες, αδυνατούν και δεν μπορούν να καθορίσουν από μόνες τους, εθνικές πολιτικές και στρατηγικές. Σε μεγάλο αν όχι σε απόλυτο βαθμό, η ελευθερία και η δικαιοσύνη, η ευημερία και η εθνική αξιοπρέπεια των πολιτών, καταπατήθηκαν και ισοπεδώθηκαν από τα ξένα καπιταλιστικά κέντρα λήψης αποφάσεων, τα οποία επιβάλλουν τους δικούς τους όρους. Εργατικά και κοινωνικά κεκτημένα, όπως το δικαίωμα εργασίας, κατοικίας, μόρφωσης και υγείας, όπως μια αξιοπρεπή σύνταξη, συρρικνώνονται στο όνομα της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Η τρόικα και το ΔΝΤ που αποτελούν «διευθυντήρια» του χρηματοπιστωτικού καπιταλιστικού συστήματος, ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να δοθεί η έγκριση για νέα χρηματοδότηση, υπογραφές - δεσμεύσεις ότι θα ληφθούν νέα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Ζητούν από τον ελληνικό λαό σκληρότερα μέτρα, για μείωση του κατώτατου μισθού και περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, μείωση των επικουρικών συντάξεων, απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, περιστολή των δαπανών υγείας, πλήρη απελευθέρωση επαγγελμάτων, κ.α. Είναι διπλός ο στόχος τους: Δανείζουν και υποθηκεύουν ολόκληρη την Ελλάδα για τις επόμενες δεκαετίες και την ίδια στιγμή οδηγούν τον ελληνικό λαό σε φτώχεια και εξαθλίωση σε σημείο που να μην μπορεί να αντιδράσει. Κάνουν, όμως, λάθος. Γιατί, όταν ο λαός δεν θα έχει δουλειά, πρόσβαση στην υγεία και στην παιδεία, αλλά ούτε να φάει, ούτε να πιει, τότε δεν έχει τίποτα να χάσει και θα βρεθεί ξανά δυναμικά και μαζικά στους δρόμους, για νέους ταξικούς αγώνες. Αγώνες και νέες επαναστατικές κινητοποιήσεις που για να έχουν επιτυχία απαιτείται σωστή πολιτικο-ιδεολογική καθοδήγηση και οργάνωση κι αυτό το ρόλο μπορεί, έστω και μέσα από πολύ εχθρικές συνθήκες και δυσκολίες, να τον διαδραματίσει μόνο η μάχιμη και μαρξιστική Αριστερά, η οποία καλείται να συνεννοηθεί και να ενώσει τις δυνάμεις της σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.”

******************************
Σχόλια ΕΜΟΥ του Ιδίου
[που λαλεί τζιαι η Μά(γ)ισσα]:

1. Κατ’ αρχάς να παρατηρήσω ότι ο κος Νεόφυτος Νεοφύτου χρησιμοποιεί πλειστάκις τους επιθετικούς [από τη λέξη «επίθετο» κι όχι «επίθεση»] προσδιορισμούς «εθνικός», «εθνική», «εθνικό», «εθνικές», για να τους αντιπαραβάλει με τα «ξένα κέντρα» [και τις επιθέσεις τους κατά των κεκτημένων των εργαζομένων στες διάφορες χώρες]. Όμως, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ή να ξεχνάμε ότι εντός κάθε χώρας [δηλ. τοπικά ή “εθνικά”] ή “εθνική” ή ντόπια αστική τάξη [ή μέρος της] έχει τα δικά της συμφέροντα, ή/και έχει συμβιβαστεί με τα ξένα κέντρα και το παγκόσμιο κεφάλαιο [γιατί έχει οφέλη] και κάμνει τη δική της επίθεση κατά των εργατικών κεκτημένων. Γι’ αυτό και επιβάλλεται όσο ποτέ η συνεννόηση και ενότητα της «μάχιμης και μαρξιστικής Αριστεράς», χωρίς αλληλο-αποκλεισμούς.

2. Επιτρέψτε μου [που λαλεί τζι’ η Μούσα], (κι όχι «επετρέψτε μου»), να διερωτηθώ καλοπροαίρετα [για να προλάβω τυχόν βεβιασμένες αντιδράσεις, αν και πολύ πιθανό ό,τι πω πιο κάτω να ανοίξει το ασκίν του Αιόλου], πως τούτη η ευλο(γ)ημένη ενότητα της Αριστεράς πως τελικά προωθείται ή/και επιτυγχάνεται στην Ελλάδα... Μια [ως γνωστόν] πολυ-διασπασμένη ελληνική Αριστερά [μ’ ένα ΣΥΡΙΖΑ να ψάχνει τη δικιά του ενότητα αναμεσίς των πολλών συνιστωσών του, κι ένα ΚΚΕ να διεκδικεί το αλάθητο του Παπά, να απέχει από κάθε κινητοποίηση που δεν ελέγχει και να απορρίπτει τις όποιες συνεργασίες με τους άλλους χώρους της Αριστεράς κατηγορώντας τους για υποχωρήσεις και συμβιβασμούς με τους «ταξικούς εχθρούς»], τι προοπτικές υπάρχουν και τι δυναμικές δημιουργούνται «... για να έχουν επιτυχία [...] αγώνες και νέες επαναστατικές κινητοποιήσεις ...»; Ή θα περιορίζονται [οι σύντροφοι στην Ελλάδα] σε εκδηλώσεις κι αντιδράσεις διαμαρτυρίας χωρίς να καταφέρνουν να καταθέτουν και να προβάλλουν ουσιαστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας;

Ή όπως γράφει και ο Μάριος Θρασυβούλου στη δεύτερη παράγραφο κειμένου του που αναρτήθηκε στο Blog της Ε.Ρ.Α.Σ., θα οδηγηθούμε και στην Κύπρο στην «...εμφάνιση λογικών και στάσεων που παραπέμπουν στο ΚΚΕ: Αγώνας στο δρόμο, απεργιακές κινητοποιήσεις, επαναστατική ρητορεία, μοναχική πολιτική πορεία μακριά από συνεργασίες με εκπροσώπους του συστήματος. Αυτό το “ηρωικό” πρότυπο του ΚΚΕ ξεπροβάλλει σιγά σιγά, σε αντιπαραβολή με το “συμβιβασμένο” ΑΚΕΛ».

3. Η αναφορά όμως σε «εθνικές πολιτικές» μπορεί να παρερμηνευτεί όχι μόνο εκ δεξιών αλλά κι εξ αριστερών. Κι εδώ μας προκύπτουν και οι “αριστεροί”(!) εθνικιστές. Τούτοι χρησιμοποιούν μεν μια εύηχη αντι-ιμπεριαλιστική φρασεολογία, αλλά κρατούν shερκές [βαδίζουν χέρι – χέρι] με τους υπόλοιπους εθνικιστές, υπερασπιζόμενοι το “εθνικό” αστικό κράτος ή τις “εθνικές” ιδιαιτερότητες της χώρας [στην Κύπρο την “ελληνικότητας” της] από τις ιμπεριαλιστικές επιβουλές ή τες επιβουλές από τα «ξένα κέντρα» [όπως γράφει και ο Νεοφ. Νεοφύτου]! Αυτή η πολιτική στάση το πιο πιθανόν είναι να οδηγήσει σε εξάρσεις εθνικισμού που συνήθως συνοδεύονται κι από επιθέσεις ενάντια στα εργατικά κεκτημένα. Επιδίωξη το πετσόκομμα μισθών και ωφελημάτων με στόχο να σωθεί και να ορθοποδήσει το “εθνικό” κράτος αφού [υποτίθεται] ότι τούτο είναι σε αντιπαράθεση με τον ιμπεριαλισμό. [Για να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι του λόγου μου το αληθές, ρίξτε, αν έχετε χρόνο, και μια ματιά στα ελληνικά “καραμπελίστικα” έντυπα “Ρήξη” και “Άρδην”]...

Όμως εδώ πρέπει να διαχωρίσουμε τις θέσεις των “εθνικιστών” της Αριστεράς(;) από τις θέσεις των όποιων εξ Ημών έχουμε επιφυλάξεις και ενδοιασμούς για την ωφελιμότητα των [απεργιακών] κινητοποιήσεων της «εργατικής αριστοκρατίας» ή για την αναγκαιότητα να φτάσουν τα πράματα αυτή τη στιγμή στα άκρα αφού οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για [σοσιαλιστική] αλλαγή. Πολύ λεπτή η διαχωριστική γραμμή κι εδώ! Γι’ αυτό κι έχουν προκύψει και σοβαρές διαφωνίες με κάποιους φίλους και συντρόφους. Και θα τα πω [όπως συνήθως (δια)πράττω] «κουτσιά καθαρισμένα», ή θα «το καμω [...] σε γιουροσεντς», όπως [ΜΟΥ] ζητά και η αγαπητή Disdaimona:

Συμφέρει αυτή τη στιγμή στο εργατικό κίνημα της Κύπρου και γενικότερα στους κύπριους εργαζόμενους η δημιουργία μιας χαώδους κατάστασης στο δημόσιο και ημιδημόσιο τομέα ένεκα γενικών απεργιών από τους δημόσιους υπαλλήλους; Ή ποια είναι τα άμεσα ή μακροπρόθεσμα οφέλη που θα επιφέρει γενικά σ’ όλους τους εργαζόμενους η πιθανή καταβαράθρωση του αστικού κράτους λόγω απεργιακών κινητοποιήσεων από μικρές συντεχνίες ουσιωδών επαγγελματικών κλάδων του δημόσιου, ημιδημόσιου και ιδιωτικού τομέα [ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, πιλόττους, τραπεζιτικούς, πεζινάριες, φορτηγατζιήδες]. Ή μήπως έχουμε την ψευδαίσθηση ότι οι στάσεις εργασίας της ελίτ ή αριστοκρατίας των κυπρίων εργαζόμενων [σε ουσιώδης κρατικές υπηρεσίες, αλλά και στις τράπεζες] συνιστούν ταξικό αγώνα ή ίδιοι αυτοί εργαζόμενοι έχουν ανεπτυγμένη ταξική συνείδηση; Ποιος είναι ο ταξικός τους αντίπαλος, το αστικό κράτος; Μα αφού ο ίδιοι αποτελούν τα golden boys του ίδιου του συστήματος και χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση και συντήρηση του.

4. Πιο πολλά για το ζητήματα των πολιτικών συμμαχιών σε επόμενη μας ανάρτηση.

5. Αναμένω “πισκαλιές”!

Anef_Oriwn
Τρίτη 24/1/2012

Ανάρτηση 7/2012 (εβδόμη τού 2012!) [επίκαιρη, πολιτική, κυπριακή, συνομιλιακή και “Πρασινο-δεντρική”] – Ολίγα τινά γα το κυπριακό, τα αδιέξοδα του και για την επικείμενη συνάντηση στο Green Tree της Νέας Υόρκης και για ένα κείμενο της Ε.Ρ.Α.Σ. ...

2012-01-22T16:30:00.075+02:00

Εισαγωγικά:
Θα αφήσω για λίγο [όμως θα επανέλθω λίαν συντόμως] τες συζητήσεις για τα συνδικαλιστικά, τις απεργίες των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορία, γενικά τις απεργιακές κινητοποιήσεις, του ταξικούς αγώνες και τα τοιαύτα [συζητήσεις που έγιναν τόσο εδώ στο Blog μου - link: http://aneforiwn.blogspot.com/2012/01/62012-2012-2013.html - όσο και στου Gregoris - links: http://nekatomata.blogspot.com/2012/01/10-1912012.html και http://nekatomata.blogspot.com/2012/01/9-1812012.html], για να πω ολίγα τινά για την επικείμενη [αυριανή] συνάντηση του Προέδρου Χριστόφια με τον τουρκοκύπριο ηγέτη Ντερβίς Έρογλου και τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν στο Green Tree της Νέας Υόρκης, για απευθείας ή για του σύνεγγυς συνομιλίες. [Κάπου προς το τέλος θα επιχειρήσω να κάμω και κάποιο συσχετισμό του κυπριακού με τα «ταξικά»]...

***********************
Προλογικά:

Εκεί λοιπόν, [στο “Πράσινο Δέντρο”] είχαν συναντηθεί [οι παρέα των Τριών] και πριν κάνα δίμηνο - τρίμηνο περίπου [δεν θυμάμαι ακριβώς πότε ήταν - ως γνωστό “το γηρας ουκ έρχεται μόνο του”], χωρίς να επιτευχθεί τίποτα το ουσιαστικό. Τώρα είναι ακόμα χειρότερα τα πράματα! Ήδη ο Πρόεδρος [που ήδη βρίσκεται στην Νέα Υόρκη] δήλωσε την «απαισιοδοξία για τις προοπτικές επιτυχούς έκβασης της συνάντησης», κάτι το οποίο συμμερίζομαι προσωπικά κι εγώ! Πολλά είναι που συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι στο Green Tree θα υπάρξει ναυάγιο! [Τόσους μήνες δεν επιτεύχθηκε καμιά πρόοδος στις συνομιλίες και τώρα θα γίνει το μεγάλο βήμα!]...

Και ειλικρινά διερωτούμαι που βασίζουν την αισιοδοξία τους ο παρέας ο Νέος , όπως και ο Λινός, αλλά και η αγαπητή Μά(γ)ισσα...

Στο μεταξύ το λεγόμενο “Εθνικό” Συμβούλιο [ή “Γουμάς” κατά τον Περδίκη] που συνήλθε πριν την αναχώρηση του Προέδρου για την Αμερική, αποφάσισε όπως ο Πρόεδρος να ΜΗΝ δεχτεί επιδιαιτησίες [εμείς οι ΟΜΟΝΟΙΑ-τες ξέρουμε απ’ αυτά καθώς έχουν τραβήξει τα πάνδεινα από μεροληπτικές σε βάρος μας διαιτησίες], χρονοδιαγράμματα [ασφυκτικά ή όχι δεν έχει σημασία] και τη σύγκλιση διεθνούς διάσκεψης πριν την επίτευξη συμφωνίας στα ουσιώδη θέματα που αφορούν τις εσωτερικές πτυχές του κυπριακού [link: http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=73592]...

***********************
Για ένα άρθρο της Ε.Ρ.Α.Σ.

Ουδέποτε πίστεψα ότι ο Αριστερός [παρά τις όποιες ενστάσεις των οποιωνδήποτε] Χριστόφιας θα μπορούσε να τα βρει με τον δεξιό και εθνικιστή Έρογλου. Εδώ δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία με τον Αριστερό(;) Ταλάτ. [Λαλείτε να ‘ναι πιο εύκολο να τα βρει ο Έρογλου με τον Αναστασιάδη σε μια “χαλαρή” πλην διχοτομική ομοσπονδία;]

Σε ανύποπτο χρόνο [όταν συνομιλητής του Χριστόφια από πλευράς τουρκοκυπρίων ήταν ο Έρογλου είχα εκφράσει τους προβληματισμούς μου για τη διαδικασία των συνομιλιών και τις αμφιβολίες μου αν θα κατέληγαν σε συμφωνία – βλέπετε ανάρτηση μου με αρ. 77/2009. Παράλληλα μόλις τις προάλλες μίλησα για τις «κοινωνικο-ταξικές διαστάσεις του κυπριακού» και για «πρωτοβουλίες και κινήσεις από την Αριστερά πάνω σε κοινωνικο-ταξική βάση». Το θέμα αυτό [της ταξικής διάστασης του κυπριακού] το πραγματεύονται και οι Ε.Ρ.Α.Σ.-ίτες σ’ ένα κείμενο τους που εντόπισα σήμερα στο Blog τους. Το κείμενο υπό τον τίτλο “Κυπριακό: τέλος εποχής;” το έχει αναδημοσιεύσει και η Disdaimona στο δικό της Blog.

Στο κείμενο προτείνεται [ως υπαλλακτική πρόταση για το κυπριακό] ότι «...πρέπει να αντιπαραβαλουμε την επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του βάση, δηλαδή την ταξική. Αυτό σημαίνει την συσπείρωση των οπαδών μιας ενωμένης Κύπρου και στις δύο κοινότητες με τρόπους οι οποίοι θα πρέπει να εφευρεθούν ή να ξαναεφευρεθούν για να οδηγήσουν τις κοινότητες στην ειρηνική συμβίωση».

Όμως στον λόγο των Ε.Ρ.Α.Σ.-ιτών [αλλά και άλλων φίλων που στέκονται αριστερότερα του ΑΚΕΛ] επισημαίνω και μια σημαντική αντίφαση. Ενώ από τη μια τονίζουν την ανάγκη για «... την επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του βάση, δηλαδή την ταξική...», εν τούτοις στο ίδιο κείμενο γίνεται και καλοπροαίρετη αναφορά στον «... διεθνή παράγοντα [που] επιμένει να δείχνει ακόμα κάποιο ενδιαφέρον για το Κυπριακό και θεωρεί τη λύση εφικτή (Ηνωμένα Έθνη, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο) ...» και παράλληλα επιδεικνύεται και μια πρωτόγνωρη εμπιστοσύνη στην ίδια την Τουρκία μια και τούτη [όπως γράφουν οι αγαπητοί Ε.Ρ.Α.Σ.-ίτες] «... το 2004 [...] έκανε κίνηση λύσης»!

Μα ποια λύσης; Από ποιους [ντόπιους και ξένους] είχε ετοιμαστεί το Σχέδιο Ανάν; Μήπως το Σχέδιο Ανάν δεν εξυπηρετούσε ταξικά ή/και ιμπεριαλιστικά συμφέροντα; Σήμερα η άρση του “«όχι στα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα» που προβάλλει η ελληνοκυπριακή πλευρά από το 2004” [και που όπως λεν οι φίλοι Ε.Ρ.Α.Σ.-ίτες] “...είναι το αποκορύφωμα της αθλιότητας για την πλευρά εκείνη πού διατείνεται ότι θέλει να λύσει το πρόβλημα της εδώ και δεκαετίες”, δεν ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για επιβολή μιας μη αποδεκτής λύσης [όπως έγινε και το 1960] καθώς τα πάντα θα αποφασιστούν και θα επιβληθούν με επιδιαιτησία σε μια άκαιρη διεθνή διάσκεψη;

Λαλείτε ο Ελισαίος Βαγενάς [μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, Υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών σχέσεων της ΚΕ] να κάμνει λάθος όταν γράφει στο τέλος αρθρου του πως «Το κομμουνιστικό κι εργατικό κίνημα πρέπει να έχει σαφή στάση αντίθεσης σε κάθε ιμπεριαλιστική ένωση, να αγωνίζεται για τον απεγκλωβισμό των χωρών από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια κι ενώσεις, με την ταυτόχρονη ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος που τις γεννά».

Τέλος πως άραγε πρακτικά «... ο Δημήτρης Χριστόφιας ... [θα] ... δώσει ώθηση στις συνομιλίες ...» και πως θα υπάρξουν «βήματα προόδου»; Αυτή η τοποθέτηση δεν έρχεται σε αντίθεση με την κατακλείδα του κειμένου όπου προβάλλεται η ανάγκη για «επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του βάση, δηλαδή την ταξική»;

Όλ’ αυτά ταλανίζουν το μυαλό μου μετά που διάβασα το κείμενο της Ε.Ρ.Α.Σ...
Κάποιος να βοηθήσει να δω το φως το αληθινό;

Anef_Oriwn
Κυριακή 22/1/2012

Ανάρτηση 6/2012 (έκτη τού 2012!) [έκτακτη επίκαιρη, πολιτική, “Συναγερμική”, Αναστασιαδική, αναδημοσιευτική] – Για τη σπουδή του Νίκαρου να εξαγγείλει την υποψηφιότητα του για τις Προεδρικές του 2013...

2012-01-19T23:55:00.018+02:00

Σύντομο εισαγωγικό σημείωμα:

Είπα να μην ασχοληθώ [για την ώρα] παρ’ όλο που ήταν/είναι στις σκέψεις μου,

- ούτε με τις απεργίες [δεν θα χρησιμοποιήσω επιθετικούς προσδιορισμούς για να τις χαρακτηρίσω] των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας [επιφυλάσσομαι όμως να το (δια)πράξω εντός των προσεχών ημερών, αν και τούτο προφανώς θα προκαλέσει νέες τριβές και εντάσεις εντός των τειχών του Αριστερού blogger-ικού “στρατοπέδου”]

- ούτε με τις σεξιστικές επιθέσεις σε βάρος της Υπουργού Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού κας Πραξούλας Αντωνιάδου που έγινε στη σχετική Επιτροπή της Βουλής προ δύο μηνών περίπου [το θέμα επανήλθε στο προσκήνιο και στην επικαιρότητα τις τελευταίες μέρες]. Και

- ούτε και με τις επικείμενες συνομιλίες Χριστόφια – Έρογλου στο Green Tree της Νέας Υόρκης και το αναμενόμενο ναυάγιο τους και προφανώς και το κλείσιμο της παρούσας διαδικασίας. Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να συμμεριστώ την αισιοδοξία του φίλου μου του Νέου, όπως και του Λινού , αλλά και της αγαπητής Μά(γ)ισσας. [Όμως κι επ’ αυτού μάλλον τις προσεχείς μέρες].

Τελικά λοιπόν θα αναδημοσιεύω εκτάκτως σήμερα από τη σημερινή “Χαραυγή” [για ανανέωση και της θεματολογίας του Blog] ένα άρθρο του συντάκτη της εφημερίδας Νεόφυτου Νεοφύτου από την καθημερινή του στήλη “Υπογραμμίσεις”. Θέμα του άρθρου η εξαγγελία της υποψηφιότητας του Νίκου Αναστασιάδη για τες Προεδρικές εκλογές του 2013 και πως αντιμετωπίζεται αυτή εντός του χώρου της Δεξιάς.

********************************
“Υποψηφιότητα Ν. Αναστασιάδη και οι τάσεις στο ΔΗΣΥ”
[του Νεόφυτου Νεοφύτου, “Χαραυγή” 19/1/2012, στήλη “Υπογραμμίσεις”, σελ. – link: http://www.haravgi.com.cy/site-article-16762-gr.php].

{Οι υπογραμμίσεις μέσα στο κείμενο και επιχρωματώσεις είναι δικές μου όπως και οι αριθμήσεις μέσα στο κείμενο, οι οποίες παραπέμπουν στα σχόλια μου στο τέλος}

“Με την πρόωρη εξαγγελία της υποψηφιότητάς του για τις προεδρικές εκλογές, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ κ. Ν. Αναστασιάδης στοχεύει στο να δημιουργήσει τετελεσμένα τόσο σε ό,τι αφορά επίδοξους Συναγερμικούς υποψήφιους, όσο και να στείλει μηνύματα προς τις ηγεσίες των κομμάτων ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΕΥΡΩΚΟ ότι ο ΔΗΣΥ θα έχει κομματικό υποψήφιο και δεν στηρίζει δικό τους. Παράλληλα, η υποψηφιότητα Ν. Αναστασιάδη έχει φέρει στην επιφάνεια και τις εσωκομματικές τάσεις και διαφωνίες αναφορικά με τη μορφή λύσης του Κυπριακού. Η Ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ κα Ελένη Θεοχάρους, η οποία δεν έκρυψε το ενδιαφέρον της για την προεδρία του κράτους , όπως και άλλα ηγετικά στελέχη του ΔΗΣΥ, αρνήθηκαν να δώσουν στήριξη στην υποψηφιότητα κ. Ν. Αναστασιάδη, αφήνοντας μάλιστα και αιχμές. Κάποια, όμως, άλλα ηγετικά στελέχη του ΔΗΣΥ, όπως οι Ν. Τορναρίτης, Σ. Χάσικος, Χ. Γεωργιάδης έχουν ταχθεί εδώ και πολύ καιρό υπέρ της υποψηφιότητας Ν. Αναστασιάδη. Εξάλλου, οι εσωκομματικές τάσεις στο ΔΗΣΥ εκφράζονται και μέσα από τις υποψηφιότητες για τις τρεις θέσεις αντιπροέδρου του κόμματος. Ενώ έγινε προσπάθεια να μην υπάρξουν ανθυποψήφιοι των τριών αντιπροέδρων Ι. Νικολάου, Ν. Τορναρίτη και Λ. Χριστοφόρου(1), δεν καρποφόρησαν και υποβλήθηκαν οι υποψηφιότητες Πρ. Προδρόμου και Χρ. Τριανταφυλλίδη(2), οι οποίοι εκφράζουν τη διαφορετική σχολή σκέψης για λύση του Κυπριακού, η οποία πλησιάζει τις θέσεις του ΕΥΡΩΚΟ, ενώ ως γνωστό ο κ. Αναστασιάδης και οι υπόλοιποι έχουν πολύ προχωρημένες θέσεις στο Κυπριακό που αγγίζουν μέχρι και λύση «χαλαρής» ομοσπονδίας(3) . Ακόμη ένα γεγονός που επιβεβαιώνει τις ενδοκομματικές τάσεις στο ΔΗΣΥ για το Κυπριακό είναι ο αρνητικός σχολιασμός από Συναγερμικά στελέχη της παρουσίας της κυρίας Καίτης Κληρίδη και του κ. Κώστα Θεμιστοκλέους στο γεύμα που είχε παραθέσει πρόσφατα ο κ. Αναστασιάδης στον Ντ. Ερογλου. Η εικόνα λοιπόν που παρουσιάζει σήμερα ο ΔΗΣΥ, είτε υποψήφιος θα είναι ο κ. Ν. Αναστασιάδης είτε η Ελένη Θεοχάρους ή οποιοδήποτε άλλο τρίτο στέλεχος του ΔΗΣΥ, είναι εικόνα που δεν εκπέμπει εμπιστοσύνη και αξιοπιστία για μια εθνικά σωστή και υπεύθυνη πολιτική λύσης του Κυπριακού. Η ηγεσία του ΔΗΣΥ στην προσπάθειά της να διατηρήσει τις εσωκομματικές ισορροπίες και να κρύψει κάτω από το χαλί τις εσωκομματικές διαφωνίες στο Κυπριακό, στέλνει το μήνυμα ότι πρώτιστο γι’ αυτούς είναι η εξουσία και όχι η εθνική μας υπόθεση(4). Επομένως, σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για το Κυπριακό, προφανώς καμία Συναγερμική υποψηφιότητα δεν είναι βοηθητική και εξυπηρετική για την πορεία του εθνικού μας προβλήματος.”(5)

**************************
Σχόλια ΕΜΟΥ του Ιστολογο-Παθολογο-Ανατόμου:

(1) Λ. Χριστοφόρου – Γνωστός και ως “Κασεττοφόρος” [έτσι τον λαλεί τζιαι μια καλή φίλη], “Εκατάπιεν ράδιο”, “Εκόλλησεν η κασέττα”, “Δώσ’ τα όλα”, “«Αυτή κ Κυβέρνηση...»”

(2) Πρ. Προδρόμου και Χρ. Τριανταφυλλίδη – Τζιαι ‘κόμα εν εμιλήσαν ο Ουράνιος, ο Αντρέας Θεμιστοκλέους, ο Σαμψός, ο Χρου Κληρίδης! Μόνο ο Ρότσας ψέλλισε κάτι!

(3) «αγγίζουν μέχρι και λύση “«χαλαρής» ομοσπονδίας” - Λαλείτε τις προάλλες που ο Αναστασιάδης παρέθεσε γεύμα στον Έρογλου [στο σπίτι του στη Λεμεσό] να του είπε: «Kardeş Έρογλου, κάμε λλιον υπομονη τζι’ όπου τζιαι να ‘σαι φκαίνω Πρόεδρος τζι’ εν να τα έβρουμε για χαλαρή ομοσπονδία. Φτάννει να τα ττουμπάρεις ούλλα τζιει κάτω στο Πράσινο Δεντρόν που εν να πατε»!!!

(4) «η εθνική μας υπόθεση» - Άραγε τι να εννοεί ο ποιητής όταν αναφέρεται σε «εθνική μας υπόθεση»; Ποιου έθνους, Ημών των [απανταχού[ ελλήνων; Είναι κάτι τέτοια που ακούν και διαβάζουν διάφοροι εξ αριστερών φίλοι, όπως ο Αντώνης του Blog “συντυχ@ννουμε” και ξεκινούν να τοποθετούν την Αριστερά μέσα στο «εθνικιστικό κάδρο» και να μιλούν για τις «εθνικιστικές παρεκκλίσεις» [του ΑΚΕΛ]... Κι επ’ αυτού όμως, μια άλλη φορά!

(5) «του εθνικού μας προβλήματος» - Πότε θα καταλάβουμε [ως Αριστερά] τες κοινωνικο-ταξικές διαστάσεις του κυπριακού και ότι χωρίς τη σύσταση [με πρωτοβουλία της Αριστεράς] ενός κοινού [για ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους] μετώπου επανένωσης πάνω σε κοινωνικο-ταξική βάση, ΤΙΠΟΤΑ δεν θα γίνει;

Για τα εισαγωγικά,
το copy paste και τα σχόλια,
Anef_Oriwn
Πέμπτη 19/1/2012

Ανάρτηση 5/2012 (πέμπτη τού 2012!) [παπαδουλουλική, ψευδο*-αντιφασιστική, παιδικο-θεατρική, αντι-αλαζονική] – Το κιστημένον** Παπαδο-πουλλούιν τζι’ ο (αντι)φασισμός του ή ιδέες για παιδικές θεατρικές παραστάσεις...

2012-01-15T18:15:00.009+02:00

Επεξηγήσεις - Γλωσσάριο:

1. *«ψευδο-αντιφασιστική», δηλ. ψεύτικα αντιφασιστική τζι’ όι όπως λαλούμε «ψευδοκράτος», «ψευδο-δικαστήριο», «ψευδο-αστυνομία», «ψευδο-πρόστιμο», «ψευδο-γαμήσι» [δηλ. η όποια ερωτική πράξη που λαμβάνει χώρα στα κατεχόμενα] και τα λοιπά...
2. **«κιστιμένον» - χολωμένο

*********************
Εισαγωγικά:

Το Blog αυτό [και δη ο διαχειριστής του, τουτέστιν η Αφεντομουτσουνάρα μου] δεν θα μπορούσε [ούτε με σφαίρες, που λαλούν τζιαι στο χωρκόν μου] να αντιπαρέλθει και ν’ αφήσει ασχολίαστα τα νέα κρούσματα αλαζονείας, υπεροψίας, αυταρχισμού, νεοφιλελεύθερης αλλά και φασίζουσας συμπεριφοράς όπως όλ’ αυτά εκδηλώθηκαν τις τελευταίες μέρες από μέρους του Παπαδο-πουλλουθκιού [του υιού Τάσσου], γνωστού και ως Νικολάκι [το Ξεφτέρι]! Γι’ αυτό και μετά χαράς θα το αφιερώσουμε αυτό το postάκιον!

*********************
Προλεγόμενα [πριν μπούμε στο κυρίως θέμα]:

Μέχρι πριν λίγα χρόνια είχα υπ’ όψη μου ότι λειτουργούσε [με έδρα τη Λευκωσία] ένα θεατρικό σχήμα ή Παιδική Σκηνή όπως ονομαζόταν] των ηθοποιών Δώρου Κυριακίδη και Κώστα Σχοινιού που παρουσίαζε ανά την Κύπρο [αλλά κυρίως στη Λευκωσία] παιδικές παραστάσεις. [Περί όρεξης κολοκυθόπιτα, αλλά δεν θα κρίνω εγώ τώρα το νερόβραστο περιεχόμενο των παραστάσεων]. Ο κύριος ήρωας των έργων που παρουσιάζονταν ήταν ένα παιδάκι ονόματι Νικολάκης [που τον υποδυόταν νομίζω ο Κώστας Σχοινιού] και η υπόθεση του έργου ήταν παρμένη από κάποιον επίκαιρο θέμα. Μερικοί χαρακτηριστικοί τίτλοι τέτοιων [πιο πρόσφατων] παραστάσεων ήταν:

- “Ο Νικολάκης στη χώρα των θαυμάτων”
- “Ο Νικολάκης Τροχονόμος......”
- “Ο Νικολάκης Μάγειρας - Top Chef”
- “Ο Νικολάκης, ο ποδοσφαιριστής”
- “Ο Νικολάκης Δήμαρχος”
- “Ο Νικολάκης ο άσχημος”
- “Ο Νικολάκης Ανακυκλώνεται”
- “Ο Νικολάκης, η γοργόνα και ο πειρατής”

Για να ‘χουν [οικονομική] επιτυχία οι παραστάσεις τους και να πάνε τα παιδιά να δουν τα έργα, οι επικεφαλής του συγκεκριμένου θιάσου ενέπλεκαν στη διοργάνωση των παραστάσεων τους Συνδέσμους Γονέων των Δημοτικών Σχολείων, προσφέροντας τους μάλιστα ποσοστά από τις εισπράξεις!!!

Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω αν σήμερα ο θίασος αυτός εξακολουθεί να λειτουργεί και σήμερα. Έχει καιρό να δω ανακοίνωση ή διαφήμιση τους για κάποια παράσταση, όχι πως τούτες ήταν και κάτι το εξαιρετικό [«καρακιτσαριο» τις είπε μια καλή φίλη], αλλά τέλος πάντων…

*********************
Επί του [κυρίως] θέματος:

Α. Προλογικά:
Φαίνεται λοιπόν πως το Νικολάκι το Παπαδο-πουλλούιν εζήλεψε τη δόξα του συνονόματου του, τού παιδικο-θεατρικού ήρωα Νικολάκη [αλλά τζιαι του κολλητού του, τού Φούλλη – links: http://aneforiwn.blogspot.com/2011/04/382011.html και
http://aneforiwn.blogspot.com/2011/05/422011.html] κι αποφάσισε να παίξει κι αυτός ρόλους ποικίλους και σπουδαίους και σίγουρα πρωταγωνιστικούς και πρωτοποριακούς...

Β. Ιδέες για παιδικές θεατρικές παραστάσεις με πρωταγωνιστή το Νικολάκι:
Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1. “Ο Νικολάκης ο (Αντι)Φασίστας” [ακούσετε τον που μίλησε για «κρατικό φασισμό», αλλά εν τζι’ έχει το «γνώθι σ’ αυτόν» για να αντιληφτεί πόσο “φασιστικά” συμπεριφέρεται ο ίδιος].

2. “Ο Νικολάκης ο Αναχωρητής” [«αναχωρητής» σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη είναι «αυτός που απαρνείται την κοινωνική ζωή αποσυρόμενος σε ερημική τοποθεσία με σκοπό την ολοκληρωτική αφιέρωση στο Θεό» ή «αυτός που εγκαταλείπει την καθημερινή ζωή»... Έτσι τζι’ ο Νικολάκης το Παπαδο-πουλλούιν εγκατέλειψε την τηλεοπτική ζωή!

3. “Ο Νικολάκης ο Αποχωρών” - εδώ πάνε γάντι τα δύο τραούθκια που του αφιέρωσαν στες “Πατάτες”˙ το “Θα σου φύγω στο ‘χα πει” και το “Είμαι μάγκας και γουστάρω”.
4. “Ο Νικολάκης ο Δερβέναγας” – ακούσετε τον ίντα λόις [πως] εμίλαν [στην ουσία απειλούσεν] τη Βρετού στο Τρίτο του ΡΙΚ το πρωί της περασμένης Τρίτης 10 του μηνός;].

5. “Ο Νικολάκης ο Καπιταλίστας” [γι’ αυτο και του αφιερώνουμε και το “Καπιτάλα Αγάπη μου”.

6. “Ο Νικολάκης ο Νεοφιλελεύθερος” [εδώ θα συμπρωταγωνιστεί με τον κολλητό του τον Φούλλη σε μια υπερπαραγωγή όπου το ακτύπητο δίδυμο θα μας μιλήσουν για την ανάγκη για περαιτέρω μειώσεις στα μεροκάματα των εργαζομένων και δη των ξένων για να μεν χρειαστεί να συνεισφέρουν και οι μεγάλες επιχειρήσεις στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης]

7. “Ο Νικολάκης ο Ρομπέν των Δασών” [για τες κυπριακές επιχειρήσεις]

8. “Ο Νικολάκης ο «κόφτε τα μεροκάματα στους ξένους»”!

9. “Ο Νικολάκης ο Αππωμένος” [επάθαμεν της παροιμίας που λαλεί “είπαν του πελλού, πελλέ τζι’ επέλλανεν τέλεια”!]...

10. “Ο Νικολάκης ο Πρίγκιπας” [που όλοι πρέπει να προσκυνάνε και να υπάκουνε τον Πολυχρονεμένο]

11. “Ο Νικολάκης ο αντι-ΡΙΚατζιής” - αλόπως εξίασεν ίντα λόις [πως] και με τι μισθό [οι κακές γλώσσες λένε 7000 ευρά τον μήνα] επροσλάβαν στο ΡΙΚ την εποχή που ο παπάκης του ήταν Πρόεδρος, την καλαδερφή του την Αιμιλία... Τού βγήκε ξινό φαίνεται που συντονιστής της συζήτησης [που την οποία έφυεν] δεν ήταν η Αιμιλία η καλαδερφή, αλλά “κάποιος” Κυριάκος Πιερίδης... Παρεμπιπτόντως, «τούτη» επανέρχεται [μετά την άδεια μητρότητας της]...

12. “Ο Νικολάκης ο Απειλητικός” [απείλησε καθαρά στη συνομιλία του με την Ελένη Βρετού στο Τρίτο του ΡΙΚ ότι θα κόψει χρήματα από τους προϋπολογισμούς του ΡΙΚ, αφού δεν έγινε το δικό του]...

13. “Ο Νικολάκης ο Μέγας Εκδικητής” [εμμέσως πλην σαφώς άφησε να νοηθεί πως εν να τους “κανονίσει” εκεί στο ΡΙΚ]...

14. “Ο Νικολάκης ο Απελευθερωτής” [θα παλέψει για να απελευθερώσει το “αλωμένο” από το ΑΚΕΛ και ΑΚΕΛοκρατούμενο πλέον, ΡΙΚ]...

15. “Ο Νικολάκης ο Εξυγιαντής” [είπαμε, θα εξυγιάνει το ΡΙΚ από το ΑΚΕΛικά μιάσματα]...

16. “Ο Νικολάκης Sherlock Holmes” [το εργό αυτό θα έχει να κάμει με τις έρευνες του Νικολάκιου για εξυγίανση του ΡΙΚ και τις συνταρακτικές αποκαλύψεις του για τις παρανομίες των ΑΚΕΛικών υπαλλήλων και συνεργατών - δείτε σχετικά και την ανάρτηση μας με αρ. 27/2011].

17. “Ο Νικολάκης ο Εκβιαστής” [παλαιοτέρα «εκβίασε την διευθύντρια της Αγγλικής Σχολής να μεν εφαρμόσει την εισήγηση της Ηλιάνας Νικολάου για 2 μουσουλμανικές αργίες».

18. “Ο Νικολάκης ο Κιστιμένος” [αν δεν εκιστούσεν δεν θα έφεφκεν που την τηλεοπτική συζήτηση στο ΡΙΚ1]...

19. “Ο Νικολάκης ο Μουγιασμένος” [εδώ του πάει κι ο στίχος ενός παιδικού άσματος, «Κι όμως δεν με παίζουνε τ’ άλλα ζωάκια...»]

20. “Ο Νικολάκης ο Ποθκιάντραπος” [μόνο ένας που δεν ντρέπεται για τίποτα, τζι’ εν μουshαμμάς, ya κολοκασόφυλλον, θα μπορούσε να έχει τέτοια συμπεριφορά]...

Πάντως για να διαπιστώσετε τις άπειρου κάλλους, μεγέθους και επιπέδου παιδικό-θεατρικές ικανότητες του Παπαδο-πουλλουθκιού, θα παραθέσω πιο κάτω το link για το video της αποχώρησης του από τηλεοπτική συζήτηση στην εκπομπή του ΡΙΚ “Κωδικός Ευρώπης” με παρουσιαστή/συντονιστή τον Κυριάκο Πιερίδη:
http://www.youtube.com/watch?v=SI_VVnZzzMc&feature=related

Επίσης πολύ ενδιαφέροντα κι αποκαλυπτικά πράματα για την κατάσταση στο “ΑΚΕΛοκρατουμενο” ΡΙΚ και τον ρόλο του Παπαδο-πουλλουθκιού είπαν χτες Σάββατο [14 μηνός] στον “ΑΣΤΡΑ”, η βουλευτίνα του ΑΚΕΛ Ειρήνη Χαραλαμπίδου και ο εκτελών χρέη Γραμματέα της ΣΥΔΗΚΕΚ - ΠΕΟ στο ΡΙΚ Κώστας Κώστα – link: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=gcrF0qkQ1n8#!

[Το video το πήρα από το Blog του Μιχάλη]...

Γ. Επίλογος
Τόσο οι απειλές του, όσο οι και οι “ευφάνταστες” ατάκες του [όπως εκείνες για τα μεροκάματα τρων ξένων εργατών] και η γενικότερα η όλη συμπεριφορά θα μείνουν στην ιστορία ως δείγματα αλαζονείας, αυταρχισμού και φασίζουσας νοοτροπίας και συμπεριφοράς.

Να τον χαίρεστε!!!

Anef_Oriwn
Κυριακή 15/1/2012

Ανάρτηση 4/2012 (τετάρτη τού 2012!) [επίκαιρη, κοινωνική, παιδική, τραγική, θλιβερή, της πείνας, συστημική, αλλά και για ευρύτερο προβληματισμό] - Κι από ασιτία κι αρρώστιες, κι όχι κατ’ ανάγκην κι από υποθερμία: Μια άλλη διάσταση μιας λυπηρής ιστορίας…

2012-01-09T00:15:00.011+02:00

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό κι ανατριχιαστικό και συνάμα και θλιβερό και τραγικό και σίγουρα και εγκληματικό κι απάνθρωπο να αφήνεται ένα νεογέννητο βρέφος να πεθαίνει «Από ασιτία και υποθερμία…», στην ευημερούσα κατα τ’ αλλά και χριστιανο-ηθική Κύπρο. Όταν μάλιστα ένα τέτοιο τρομερό γεγονός/συμβάν τυγχάνει να λαμβάνει χώρα δίπλα μας, στη γειτονιά μας, αγγίζει σίγουρα πιο έντονα τις ευαίσθητες χορδές μας! Βλέπετε Ημείς οι (ελληνο)κύπριοι και ευαίσθητοι είμαστε, κι ανθρωπιστές και αρεσκόμαστε στις μελό και σπαραξικάρδιες ιστορίες [και δεν φειδόμαστε να ρίξουμε και κάνα δάκρυ], αλλά συνήθως μέχρις εκεί!

Άραγε όμως γιατί δεν εντυπωσιαζόμαστε όταν τέτοια περιστατικά με θανάτους παιδιών συμβαίνουν μαζικά [κατά εκατομμύρια] κι όχι μεμονωμένα, σ’ άλλες χώρες, όπως ας πούμεν, στην Αφρική; Μήπως δεν είναι κι εκεί τραγικά και εγκληματικά; Ή είναι κάτι το “φυσιολογικό” σ’ άλλους τόπους και σ’ άλλα μέρη; Λαλείτε η ευημερία μας να μην μας αφήνει να δούμε πέραν από την μύτη μας, να μας έχει κάμει εσωστρεφείς και ίσως να ‘ναι γι’ αυτό που «... δεν έγραψε κανείς/καμιά [blogger] για το ζήτημα της εγκατάλειψης και του θανάτου του βρέφους στην Αραδίππου», ένα όντως πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της νήσου των Αγ(ρ)ίων συμβάν. Φυσικά ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έγραψε ούτε για τον απαίσιο και στυγερό (ελληνο)κύπριο δολοφόνο που σκότωσε τις προάλλες στην Πάφο την έγκυο [από λόγου του] Μολδαβή σύντροφο του και το τρίχρονο κοριτσάκι της. Συμβαίνουν και τέτοια [και πάλι πρωτόγνωρα] στην ευημερούσα [ακόμα] και ηθικότατη βραχονησίδα μας! Όμως εκείνοι δεν πέθαναν «από ασιτία και υποθερμία…», αλλά δολοφονήθηκαν από παθολογική ζήλια!!!

Δεν ξέρω αν το συγκεκριμένο συμβάν αναδεικνύει «την κρίση αξιών της κοινωνίας [μας]» {άποψη μου είναι ότι διαχρονικά και ιστορικά ΟΛΕΣ οι κοινωνίες είχαν «κρίσεις αξιών»}, σίγουρα όμως θα συμφωνήσω ότι το συγκεκριμένο συμβάν αποτελεί ακόμα μιαν απόδειξη για την «πλήρη αποτυχία του συστήματος». Ενός συστήματος που συντηρεί κι αναπαράγει [ανά τον κόσμο] τον συντηρητισμό, την εκμετάλλευση και τις διακρίσεις και την φτώχεια, την πείνα και την ανέχεια! [Και είναι απορίας άξιο σε ποιες διαχρονικές ή «αρχαϊκές αξίες» αναφέρονται διάφοροι, όπως ένας καθηγητής του Πανεπιστήμιου Κύπρου ονόματι Τταϊφάκος, τις προάλλες σε μια συζήτηση στο ΡΙΚ1, στο πρόγραμμα της Βίβιαν Κανάρη – την Τρίτη 3 του μηνός, αν δεν κάμνω λάθος]...

Γενικώς όμως, ΕΜΕΝΑ κάτι ΔΕΝ μου κολλά μ’ αυτήν την ευαισθησία ΜΑΣ! Όχι γιατί δεν πρέπει να συγκινούμεθα με τέτοια περιστατικά και να προβληματιζόμαστε για το που είμαστε και που πάμε [ως κοινωνία]. Φυσιολογικό κι ανθρώπινο είναι αυτό και δη όταν αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν δίπλα μας. Και για αποφυγή τυχόν παρεξηγήσεων να τονίσω ότι καλά έκαμε ο Strovoliotis που το έθιξε και εξαίρω μάλιστα τον περισσό και ειλικρινή συναισθηματισμό με τον οποίο το έκανε.

Όμως εδώ εγώ θα καταπιαστώ γενικότερα με το πρόβλημα της «ασιτίας», που παρατηρείται πέραν κι έξω από τον μικρόκοσμο μας. Και προχώρησα ν’ ασχοληθώ μ’ αυτό το θέμα γιατί διακρίνω στις όλες αντιδράσεις ΜΑΣ και δόσεις [μετά συγχωρήσεως] υποκρισίας; Η ευυπόληπτη και χριστιανική ΜΑΣ συνείδηση πότε εξεγέρθηκε για παρόμοια περιστατικά που συμβαίνουν [όπως ανάφερα και πιο πάνω] κατά μυριάδες σε χώρες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου, όπως ας πούμεν στην Αφρική [Αιθιοπία, Σομαλία, Μαδαγασκάρη, Ουγκάντα, Σουδάν, Νίγηρα, Μοζαμβίκη], αλλά και στη Νότια [κυρίως] Ασία [Αφγανιστάν, Ινδονησία, Ινδία. Μπαγκλαντές, Πακιστάν, Φιλιππίνες]; Πότε γράψαμε για τα εκατομμύρια βρέφη και μικρά παιδιά που πεθαίνουν καθημερινώς σ’ αυτές τις χώρες από «ασιτία» κι αρρώστιες; Δεν φταίνε κάποιοι για όλους αυτούς τους θανάτους; Ποιοι κρατάνε τον κόσμο πεινασμένο και εξαθλιωμένο; Ή δεν ΜΑΣ νοιάζει;

Μήπως τελικά ισχύει αυτό που τραγούδαγε ο μακαρίτης ο Πάνος Τζαβέλας “εξαιρώντας” τον “Εντιμο άνθρωπο κυρ-Παντελή”,
«...τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι;»

Ή αυτό που άδει ο Κώστας Χατζής στο “Στο διεθνές το μαγαζί”,
«Στο Διεθνές το Μαγαζί γελούσανε οι δυο χαζοί
ελέγανε αστεία
Λέγαν πως ψέμα αν θες να πεις αν θέλεις να γελά κανείς
λέγε Δημοκρατία».

Όμως για ποια δημοκρατία και για ποια δημοκρατικά ή/και ανθρώπινα δικαιώματα μπορούμε να μιλάμε όταν άνθρωποι [και δη παιδιά] πεθαίνουν από την πείνα; Ή μήπως δεν αποτελεί υποκρισία και μάλιστα μεγάλη όταν λόγω επιβολής εμπάργκο από τους Μεγάλους της Γης [σε τροφικά και φάρμακα] πεθαίνουν χιλιάδες παιδιά σε Ιράκ και Βόρεια Κορέα, για να επιτευχθεί [εκβιαστεί λέω εγώ] ο εκδημοκρατισμός(;) των χωρών αυτών;

Κι έχουμε από την άλλη διαφόρους κονδυλοφόρους [κι εδώ στην Κύπρου] να κλαυθμυρίζουν και να κατατρύχονται [ακόμα] για σταλινικά φαντάσματα. Ο κατά τ’ άλλα συμπαθέστατος και ευαίσθητος [σε τέτοια θέματα «επαγγελματίας αντικομμουνιστής» Μάριος Δημητρίου όλως παραδόξως(;) εν εφκαλεν με φωνή με ακρόαση για το θέμα! Δεν πουλούσε φαίνεται! Συνεχίζει όμως ακάθεκτος κι απτόητος την αντισταλινική του σταυροφορία! Και 200 χρόνια να περάσουν τούτοι οι τύποι εν να τα έχουν με τον “σταλινισμό” και τη Σοβιετική Ένωση! Τη σημερινή κρίση έφεραν την «τούτοι»;

Πρόσφατα ακούσαμε στις ειδήσεις [και διαβάσαμε στις εφημερίδες], για τον [νέο] λιμό στο Κέρας της Αφρικής [και δη στη Σομαλία και στα πέριξ της]. Ποιοι όμως, είναι οι υπαίτιοι [και] γι’ αυτόν τον λιμό, για τον οποίο εδώ και καιρό προειδοποιούσε ο ΟΗΕ;

Το παιδάκι στην Αραδίππου πέθανε «από ασιτία και υποθερμία» γιατί κάποιοι [συμπεριλαμβανομένης πιθανόν και της μάνας του] το παράτησαν νηστικό μέσα στο κρύο. Η Σομαλή μάνα όμως της φωτογραφίας μας δεν παράτησε το παιδάκι της, αλλά με τι γάλα να το θρέψει όταν τα στήθια της έχουν στερέψει από τη πεινά και δεν βγάζουν γάλα για να το βυζάξει; Μήπως έτσι το πετάει ή το εγκαταλείπει [μεταφορικά] κι αυτή;

Πάντως σύμφωνα με ανακοίνωση της UNICEF του 2009 [Πηγή: http://www.unicef.gr/pdfs/kosmos78.pdf]:
«Σχεδόν 9 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο, κυρίως από αιτίες που μπορούν να προληφθούν. Ο υποσιτισμός αποτελεί την κρυφή αιτία πίσω από τον ένα στους τρεις θανάτους αυτών των παιδιών. Η υγεία και η διατροφή της μητέρας είναι αλληλένδετη με τη διατροφική κατάσταση και την υγεία των παιδιών της, γι’ αυτό παρέχοντας σωστή διατροφή στις έγκυες και θηλάζουσες μητέρες είναι κλειδί για την προαγωγή της σωστής διατροφής των παιδιών.
Ο μητρικός θηλασμός είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να εξασφαλίσουμε πως τα παιδιά έχουν τη σωστή διατροφή ώστε να έχουν την καλύτερη δυνατή αρχή στη ζωή. Ειδικότερα, για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής, το μητρικό γάλα καλύπτει εξ ολοκλήρου τις διατροφικές ανάγκες του βρέφους. Σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, τα παιδιά συχνά ζουν χωρίς καθαρό νερό και συνθήκες υγιεινής. Αυτό τα κάνει ευπρόσβλητα από μολύνσεις ενώ η χρήση γάλατος σε σκόνη αυξάνει τον κίνδυνο μετάδοσης διαρροϊκών ασθενειών. Το μητρικό γάλα προσφέρει προστασία από αρκετές μολύνσεις και είναι γι’ αυτό αναντικατάστατο για τα μικρά παιδιά που ζουν κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες.»

Παράλληλα σύμφωνα με ενημέρωση από την ίδια οργάνωση:
«- Περίπου 148 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών στις αναπτυσσόμενες χώρες [ή ένα στα τέσσερα] υποφέρουν από υποσιτισμό, με παραπάνω από τα μισά να βρίσκονται στη Νότια Ασία.
- 19.000.000 βρέφη στις αναπτυσσόμενες χώρες, γεννιούνται λιπόβαρα.
- Το χαμηλό βάρος των βρεφών, που σχετίζεται άμεσα με τον μητρικό υποσιτισμό, είναι ένας βασικός λόγος για το 60 με 80% των θανάτων των νεογέννητων.
- Η υψηλή κάλυψη στις καλύτερες πρακτικές θηλασμού και ειδικά του αποκλειστικού θηλασμού κατά τους 6 πρώτους μήνες της ζωής, μπορεί να έχει τον πρώτο και μεγαλύτερο ρόλο στην επιβίωση του παιδιού, καθώς έχει την ικανότητα να αποτρέψει 1,4 εκατομμύρια θανάτους παιδιών κάτω των 5 ετών. Και αυτό τη στιγμή που τα ποσοστά του αποκλειστικού θηλασμού είναι μόλις 39% στις αναπτυσσόμενες χώρες.
- Παρά το γεγονός πως ήδη το 70% των νοικοκυριών του κόσμου, χρησιμοποιεί πλέον ιωδιούχο αλάτι, 38 εκατομμύρια νεογέννητα παγκοσμίως, παραμένουν ακόμη απροστάτευτα σε πιθανή εγκεφαλική ζημιά και σε μειωμένες μαθητικές επιδόσεις, εξαιτίας δυσλειτουργιών λόγω της έλλειψης ιωδίου, μιας κατάστασης που μπορεί ν’ αποφευχθεί με τη χρήση ιωδιούχου αλατιού.»

Και η Σομαλή Μανά εις μάτην προσπαθεί να βυζάξει το παιδάκι της!!!

Όμως τα πράματα δεν θ’ αλλάξουν από μόνα τους «έτσι νέτα σκέτα» ή στη βάση της φιλανθρωπίας από ψίχουλα των μεγιστάνων του πλούτου ή των προσπαθειών των όποιων φιλανθρωπικών ανθρωπιστικών οργανώσεων! [Έχει ένα εξαιρετικό ποίημα ο Παύλος Λιασίδης για την «φιλανθρωπία» και θα ψάξω να το βρω... Επίσης ίσως κάποια στιγμή μεταφέρω εδώ στο Blog μου και εμπειρίες φίλων γιατρών που έλαβαν μέρος σε ανθρωπιστικές αποστολές στην Αφρική]...
Τους αίτιους και ενόχους γι’ αυτά τα καθημερινά εγκλήματα κατα εκατομμυρίων παιδιών τους ξέρουμε.
Ας τους “πολεμήσουμε” έστω και με την πέννα ή/και το πληκτρολόγιο μας!

Anef_Oriwn
Κυριακή 8/1/2012

Ανάρτηση 3/2012 (η τρίτη του 2012!) [έκτακτη, σύντομη, τραγουδιστική, εν μέρει αποκαρδιωτική κι ολίγο τι καταθλιπτική] – «Χειμώνιασε...»!!!

2012-01-07T16:30:00.029+02:00

Προλογικά:
Πάμε, έτσι και γι’ αλλαγή σκηνικού και παραστάσεων [μια κι είναι κι ο καιρός χειμωνιάτικος - “ψωφόκρυο” κάνει σήμερα!], μ’ ένα [ακόμα] τραγουδάκι με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου [όπου άδει για «αγάπες» και για «χειμώνες»], κι όποιους ήθελε αγγίξει:

“Δεν έχω άλλη υπομονή”

[από το μουσικό άλμπουμ “Χαμένες Αγάπες”]

Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος

Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης

Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

«Δεν έχω άλλη υπομονή
δεν έχω που να ταξιδέψω
μου περισσεύει μια ζωή
δεν έχω που να την ξοδέψω
χειμώνιασε και μ’ άφησες απ’ έξω

Με χάδια πρόστυχα φτηνά
εγώ δεν πρόλαβα να παίξω
πάνω σου μόνο μια φορά
σαν δάκρυ πρόλαβα να τρέξω
χειμώνιασε και μ’ άφησες απ’ έξω

Αγάπες έρχονται και πάνε
παίζουν μαζί μας σαν παιδιά
αγάπες που μας ξεπερνάνε
κι ύστερα γίνονται πουλιά
έλα, απόψε βάλε τα καλά σου
έλα, απόψε ντύσου γιορτινά
έλα, έλα και πάρε με κοντά σου
έλα, και μη με δώσεις πουθενά

Δεν έχω άλλη υπομονή
δεν έχω δρόμο να διαλέξω
μέσα μου ουρλιάζει μια φωνή
χωρίς εσένα πως ν’ αντέξω
χειμώνιασε και μ’ άφησες απ’ έξω»

************************
«... πάνω σου μόνο μια φορά
σα δάκρυ πρόλαβα να τρέξω...»

«Αγάπες έρχονται και πάνε
παίζουν μαζί μας σαν παιδιά
αγάπες που μας ξεπερνάνε
κι ύστερα γίνονται πουλιά»

Λαλείτε να ‘ν’ γρίππη, ya κρυολόγημα, τζι’ εν να περάσει;!

***********************
Τζιαι για όσους τους έχει συνεπάρει το τραγούδι του Παπακωνσταντίνου, ας ακροαστούν και το τραγούδι του Μάνου Χατζηδάκη “Η μπαλάντα των Αισθήσεων και των Παραισθήσεων”, με τον Βασίλη Λέκκα.

“Η μπαλάντα των Αισθήσεων και των Παραισθήσεων”

Στίχοι: Άρης Δαβαράκης

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας

«Σαν παλιό σινεμά και σαν τη Χαλιμά
που μιλάει με τα παιδιά
σου κρύβω την αλήθεια
κι αφήνω από τα στήθια μου να βγουν
παραμύθια για κείνους π’ αγαπούν

Για στιγμές μυστικές για λάμψεις μαγικές
γι’ αγκαλιές ερωτικές για νύχτες φωτεινές

Σ’ αγκαλιάζω στο σκοτάδι
σε τυλίγω μ’ ένα χάδι
τώρα είμαι γυμνός
νιώθω σαν θεός
φωτεινός δυνατός,
μπορείς να μ’ αγαπήσεις
μπορείς να μου φωτίσεις μια στιγμή
το κορμί μου είναι μόνο η αφορμή

Για στιγμές μυστικές για λάμψεις μαγικές
γι’ αγκαλιές ερωτικές για νύχτες φωτεινές».

Anef_Oriwn [δ(κ)ιαλογιζόμενος],
Σάββατο 7/1/2012

************************
Υστερόγραφον:
Η νέα [ετούτη] ανάρτηση μου προέκυψε όλως αιφνιδίως, όμως επειδή οφείλω [έτσι νιώθω] ένα σχόλιο καταληκτικό για να πω δυο λόγια για τα όσα χυδαία, αισχρά και προβοκατόρικα κατατέθηκαν ως σχόλια [λέμε τώρα] από κάποια θρασύδειλα Ανώνυμα accessories [που δεν είναι και τόσο Ανώνυμα] στο προηγούμενο post μου, θα επανέλθω για να δώσω το σχετικό link…

Σημείωση 8/1/2012 – 4:50 μ.μ.:
Το link για το σχόλιο μου είναι: http://aneforiwn.blogspot.com/2012/01/22012-2012.html?showComment=1326033912634#c1223945853207893946

Anef_Oriwn
Σάββατο 7/1/2012

Ανάρτηση 2/2012 (η δευτέρα του 2012!) [σύντομη, τραγουδιστική, μαρξιστική, πολιτικο-οικονομική, ταξική, αφιερωματική] – Σύντομα και ταχύρυθμα δωρεάν τραγουδιστικά μαθήματα πολιτικής οικονομίας και περί της «ταξικής πάλης» για αρχάριους...

2012-01-04T23:00:00.074+02:00

Εισαγωγικά:
Εξ αφορμής μιας πρόσφατης συζήτησης που κάναμε εδώ στο Blog μου [στην ανάρτηση 110/2011] με τον “κουμπάρο” τον Strovolioti περί του «Συντάγματος» [της Κυπριακής Δημοκρατίας] και της σχέσης(;) ή διασύνδεσης(;) του με την «ταξική πάλη» που δεν κατάλαβα ακόμα πως ο Strov. τα σύνδεσε, σκέφτηκα [ένεκα και του γιορταστικού κλίματος των ημερών] να του κάμω μια τραγουδιστική αφιέρωση με θέμα τις ταξικές αντιπαλότητες αλλά και ενδοκαπιταλιστικές συγκρούσεις, συμμαχίες και λυκοφιλίες!!!
Εν τζιαι ξέρω αν θα κολλήσει τζιαι τίποτε πάνω του αλλά μια προσπάθεια θα την κάμω!!!

Το τραγούδι

“Ο Τρίτος Παγκόσμιος”
Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς
σε φάμπρικα δούλευαν φτιάχνοντας τανκς
ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς
αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τανκς

Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς
δουλεύαν στον Μπράουν στο Φίσερ στον Κράφτ
ο Μπράουν ο Φίσερ κι Κράφτ
αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστ

Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς
ανέμελοι δούλευαν πάντα στα τανκς
ποτέ τους δε διάβασαν Μαρξ
ιδέα δεν είχαν για τραστ και για κραχ

Ο Μπράουν ο Φίσερ κι Κράφτ
χωρίσαν σε Μπράουν σε Φίσερ σε Κραφτ
ο Μπράουν ο Φίσερ κι ο Κράφτ
εχθροί τάχα γίναν διαλύσαν το τραστ

Και πριν μάθουν τι είπε ο Μαρξ
στρατιώτες τους πήραν στον πόλεμο παν
ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς
σαν ήρωες έπεσαν κάτω απ’ τα τανκς

ο Μπράουν ο Φίσερ κι Κράφτ
σκεφτήκαν και βρήκαν πως φταίει ο Μαρξ
ο Μπράουν ο Φίσερ κι Κράφτ
ξανάσμιξαν πάλι και φτιάξανε τραστ

****************************
Σχόλιο ΕΜΟΥ του Ιστολογο-Παθολογο-Ανατόμου:

Το τραγούδι αυτό περιέχει μέσα σε λίγους μόνο στίχους, τα καπιταλιστικά αίτια των μεγάλων πολέμων!!!

********************************
Κι έπεται [επί του θέματος της «ταξικής πάλης» και των Strovolioti-κων εφευρημάτων] συνέχεια λίαν συντόμως [σ’ άλλο post μου]...

Anef_Oriwn
Τετάρτη 4/1/2012

Ανάρτηση 1/2012 (η πρώτη για το 2012!) [αναδημοσιευμένη, συνδικαλιστική, εξ αριστερών] - Ένα κείμενο από την Ε.Ρ.Α.Σ. για τες απεργιακές κινητοποιήσεις της ΠΑΣΥΔΥ τον περασμένο Δεκέμβρη...

2012-01-02T23:00:00.077+02:00

Εισαγωγικά:
Ως πρώτη μας ανάρτηση για την νέα [αρξάμενη] χρονιά επιλέξαμε να (ανα)δημοσιεύσουμε ένα [πρόσφατο] κείμενο από το Blog της Επιτροπής για μια Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση [Ε.Ρ.Α.Σ.]. Το κείμενο τούτο, με τίτλο “Περι κοινωνικης αντίστασης…” ανήκει συνεργάτη του συγκεκριμένου Blog με το αρχικό Τ. και δημοσιεύτηκε το Σάββατο 31 του περασμένου Δεκέμβρη.

Αναδημοσιεύσεις συνήθως κάμνω από εφημερίδες και περιοδικά, σπανιότητα από άλλα Blogs – συνήθως παραπέμπω σ’ αυτά. Όμως επειδή το συγκεκριμένο άρθρο είναι αρκετά ενδιαφέρον [και κριτικό και για τη στάση της ΠΑΣΥΔΥ αλλά και για τον τρόπο που λειτουργούν οι ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς] και είναι πολύ κοντά σε δικές μου απόψεις για τις πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις των Δημοσίων Υπαλλήλων [οι οποίες απόψεις είχαν μάλιστα τύχει κι αρνητικής υποδοχής από συντρόφους], είπα να το μεταφέρω και στο Blog μου, τόσο για ενημερωτικούς λόγους, όσο και για περαιτέρω προβληματισμό...

*********************
“Περι κοινωνικης αντίστασης…”
[του Τ. – από το Blog της ΕΡΑΣ – link: http://erascy.blogspot.com/2011/12/blog-post_31.html]

[Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου, όπως και οι αριθμήσεις εντός του κειμένου που παραπέμπουν σε σχόλια μου και άλλες σημειώσεις στο τέλος του κειμένου]

«Η αντίδραση της Ερας στην απεργία της Πασυδυ αποτελει την πρώτη απόπειρα παρέμβασης στο κίνημα. Σαν τέτοια αποτελει σημαντικο βήμα στην πορεία της προσπάθειας για τη συσπείρωση της ριζοσπαστικης αριστερας. Οι παρεμβάσεις στα καθημερινα γεγονότα είναι ο μόνος τρόπος να καθοριστει η αντικειμενικη ύπαρξη μιας συνάθροισης ανθρώπων σαν μέρος της κοινωνίας και η διαφοροποίησή-της απο μια αυτιστικη αποκοπή απο τα κοινωνικα δρώμενα. Θα μειώναμε όμως την αξία αυτης της παρέμβασης αν δεν σημειώναμε τα ελλείμματα και τις αδυναμίες-της. Γιατι ελλείμματα και αδυναμίες υπάρχουν και πρέπει να συζητηθουν αν θέλουμε να βελτιώσουμε τη συμπεριφορα-μας.

Ο ακτιβιστης της αριστερας βρίσκεται μπροστα σε μια σειρα προβλήματα όταν αντιμετωπίζει μια κινητοποίηση που προγραμματίστηκε απο άλλους. Η κινητοποίηση έχει τη δικη-της λογικη, το δικο-της πρόγραμμα, τη δικη-της ηγεσία. Οι στόχοι-της δεν είναι πάντα σαφεις και τις περισσότερες φορες δεν υπάρχει η στρατηγικη που να μπορει να τους πετύχει. Η κινητοποίηση είναι καταδικασμένη είτε να ηττηθει είτε, τις περισσότερες φορες, να πετύχει πολυ περιορισμένα κέρδη μέσα από κάποιο συμβιβασμο. Ο ακτιβιστης είναι αναγκασμένος να συμμετέχει στην κινητοποίηση χωρις να μπορει να καθορίσει την πορεία-της, πολλες φορες σε διαφωνία με το πρόγραμμά-της.

Η Πασυδυ ρίχτηκε στη μάχη χωρις να καθορίσει στόχους.(1) Αυτο δεν ήταν τυχαίο. Η ηγεσία-της μόλις μέρες πριν είχε συφωνήσει με τις άλλες συνδικαλιστικες οργανώσεις να περιορίσουν τις αντιδράσεις-τους στην τρίωρη στάση εργασίας της προηγούμενης μέρας. Οι κλαδικες της Πασυδυ, εξοργισμένες απο την αδυναμία της συντεχνίας-τους να τους προστατέψει απέναντι στα μέτρα πού είχαν ήδη παρτει, αλλα και στις φήμες για νέα μέτρα που είχε πρόθεση η Βουλη να πάρει (φορολόγηση 13ου, Ατα, αφυπηρέτηση στο 64ο), επέβαλε τη συνέλευση όπου πάρτηκε η απόφαση για την απεργία και την αποχη απο τη δουλεια για τις δημοτικες εκλογες – και παράδοση των εκλογικων βιβλιαρίων.

Φήμες ή όχι, η Βουλη δεν πήρε κανένα πρόσθετο μέτρο. Αν μερικοι βουλευτες ή κόμματα είχαν πρόθεση να παραγνωρίσουν για άλλη μια φορα το συνδικαλιστικο κίνημα, σίγουρα η απεργία τους έκοψε τη φόρα. Αν η Πασυδυ είχε βάλει ξεκάθαρο στόχο τη ματαίωση του ετσιθελισμου της Βουλης και της απαξίωσης του συνδικαλιστικου κινήματος θα μπορούσε να τερματίσει εκει την απεργία και να δείξει για άλλη μια φορα τις δυνατότητες μιας κινητοποίησης – κερδίζοντας έτσι και την κατανόηση της κοινωνίας. Χωρις ξεκάθαρους στόχους, επέμεινε στη συνέχιση των μέτρων μέχρι που τα ίδια τα μέλη-της αρνήθηκαν να την ακολουθήσουν: 90% των υπευθύνων εκλογικων κέντρων και των βοηθων-τους δήλωσαν πως θα έπαιρναν μέρος στις εκλογες. Η νίκη είχε μετατραπει σε ήττα, η αξιοπιστία της Πασυδυ καταρρακώθηκε και η εμπιστοσύνη των εργαζομένων στις συνδικαλιστικες κινητοποιήσεις δέχτηκε σημαντικο πλήγμα.

Η Πασυδυ δεν μπορούσε να έχει ξεκάθαρο στόχο. Το πρόβλημα για τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα δεν είναι τα πιθανα συγκεκριμένα μέτρα που θα έπαιρνε η Βουλη. Το πρόβλημα είναι η συντονισμένη επίθεση ενάντια στο βιοτικο-τους επίπεδο, μια επίθεση που πλασάρεται σαν η συνταγη για την έξοδο απο την οικονομικη κρίση. Οι φήμες για νέα μέτρα ήταν μόνο ο σπινθήρας που έβαλε φωτια σ’ αυτο το εύφλεκτο υλικο αγανάκτησης.

Η δουλεια της ηγεσίας μιας συνδικαλιστικης οργάνωσης δεν είναι να σύρεται απο τα αισθήματα αγανάκτησης των μελων-της. Δουλεια-της είναι να επεξεργάζεται ένα σχέδιο αγώνα για την προστασία των συφερόντων-τους. Δουλεια-της είναι να μετατρέπει αυτη την αγανάκτηση σε συγκροτημένο πρόγραμμα αγώνα που να μπορει να φέρει αποτελέσματα. Δουλεια-της είναι να ανοίγει τους ορίζοντες του αγώνα και να εκπαιδεύει τα μέλη της οργάνωσης στο πώς να πετυχαίνουν τους στόχους-τους. Κι εδω η ηγεσία της Πασυδυ, όπως και η ηγεσία ολόκληρου του συνδικαλιστικου κινήματος, καλείται να δώσει λύσεις σε προβλήματα για τα οποία δεν ξέρει την απάντηση. Οσο δέχονται τη λογικη του νεο-φιλελεύθερου καπιταλισμου, η επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους είναι μονόδρομος. Οσο διαρκει η οικονομικη κρίση, η αντίσταση των συνδικάτων θα περιορίζεται σε συμβολικες μάχες οπισθοφυλακης.

Το κυπριακο συνδικαλιστικο κίνημα αλλα και αριστερα γενικότερα δέχεται τη νεο-φιλελεύθερη λογικη – όσο κι αν στα λόγια την κριτικάρει. Τη δέχεται γιατι δεν έχει τίποτε άλλο να προτείνει για έξοδο απο την κρίση. Οταν όλη η Ευρώπη ακολουθει την πορεία της λιτότητας θα ήταν παράδοξο αν η Κύπρος είχε τις δυνάμεις και τα αποθέματα να αντεπεξέλθει με διαφορετικη πολιτικη. Αυτη είναι μια πραγματικότητα που είναι αντιληπτη απο τη μεγάλη πλειοψηφία του λαου. Είναι γι’ αυτο που η αντίδραση της Πασυδυ και των μελων-της φαίνεται παράλογη και εγωϊστικη. Είναι γι’ αυτο που η κατασυκοφάντηση της συνδικαλιστικης δράσης έχει περάσει.

Πρέπει λοιπον να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια προστασίας του βιοτικου επιπέδου των εργαζομένων; Κάθε άλλο. Αντίθετα πρέπει να πάμε στη ρίζα του προβλήματος και να αναλύσουμε τους πραγματικους λόγους που το βιοτικο επίπεδο των εργαζομένων γενικα και όχι μόνο των κυβερνητικων υπαλλήλων δέχεται αυτη την ανελέητη επίθεση. Αυτο επιβάλλει την επέκταση της ανάλυσής-μας πέρα απο τα σύνορα της Κύπρου, επιβάλλει να δακτυλοδείξουμε την παγκόσμια οικονομικη κρίση σαν την αιτία της επιβολης της λιτότητας και στην Κύπρο. Πρέπει ακόμα να επεκτείνουμε την ανάλυσή-μας πέρα απο το συνδικαλιστικο επίπεδο, να εξηγήσουμε την πολιτικη διάσταση των οικονομικων αποφάσεων.

Η Ερας απο μόνη-της δεν μπορει ούτε να προκαλέσει κινητοποιήσεις ούτε να διαμορφώσει την έκβασή-τους. Σ’ αυτο το στάδιο, το μόνο που μπορει να ελπίζει είναι να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της κατάστασης με τις αναλύσεις-της και στη βελτίωση του προγράμματος και των στόχων της κινητοποίησης. Η προσπάθειά-της πρέπει να είναι το κέρδισμα της εμπιστοσύνης των εργαζομένων σε μια μακρόχρονη, στρατηγικη βάση. Δεν είναι τα αισθήματα της στιγμης που πρέπει να καθωρίζουν τη στάση-της αλλα τα στραγητικα συφέροντα της τάξης. Απο αυτη τη σκοπια, η στήριξη της ηγεσίας της Πασυδυ αποτυγχάνει:(2)

Γίνεται χωρις την αναγκαία κριτικη και ταυτίζεται με την κακη διαχείρηση της κινητοποίησης και την τελικη ήττα-της.

Δεν προστατεύει την ενότητα της τάξης διακινδυνεύοντας την εχθρότητα των εργατων του ιδιωτικου τομέα που πράγματι υποφέρουν πολυ περισσότερο απο την κρίση παρα οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Δεν δίνει εναλλακτικη λύση για έξοδο απο την κρίση. Το στυγνο ερώτημα απο πού θα βρεθουν τα λεφτα για να πληρώνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι θα κρέμμεται σαν δαμόκλεια σπάθη όσο δεν εισάγουμε την πολιτικη διάσταση της νεοφιλελεύθερης οικονομίας και της ανάγκης αντιμετώπισης της κρίσης σε Ευρωπαϊκο και παγκόσμιο επίπεδο.

Δεν διαχωρίζει την κυβέρνηση Χριστόφια με το κεφάλαιο και τη δεξια στην επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους. Οσο κι αν διαφωνούμε με την πολιτικη της κυβέρνησης στον οικονομικο τομέα, δεν πρέπει να ξεχνούμε πως η κυβέρνηση Χριστόφια και το Ακελ είναι σήμερα τα πιο σημαντικα αναχώματα στην επέλαση της δεξιας. Η κριτικη-μας πρέπει να είναι ξεκάθαρη και αυστηρη αλλα παράλληλα να είναι ξεκάθαρος και ο διαχωρισμος του ρόλου-τους απο το κεφάλαιο και τη δεξια.

Κατα τη γνώμη-μου, μια ανακοίνωση της Ερας για την απεργία θα έπρεπε να περιέχει τα πιο κάτω στοιχεία:

Σύντομη ανάλυση των αιτίων της κρίσης και της επίθεσης ενάντια στο βιοτικο επίπεδο των δημοσίων υπαλλήλων. Παράλληλη σύνδεση των δεινων της υπόλοιπης εργατικης τάξης και κάλεσμα για ενότητα στην αντιμετώπιση της κρίσης απο τις συνδικαλιστικες οργανώσεις.
Κριτικη της ηγεσίας της Πασυδυ και πρόταση για ένα σωστο πρόγραμμα κινητοποιήσεων και της εφαρμογης-του. Αναγκαιότητα για ξεκάθαρους στόχους και συνεννόησης με τις άλλες συνδικαλιστικες οργανώσεις, ιδιαίτερα του ιδιωτικου τομέα.
Κριτικη του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμου και των αποτελεσμάτων-του. Αναγκαιότητα πανευρωπαϊκης αντιμετώπισης απο τα συνδικάτα και την αριστερα. Κρατικοποίηση των τραπεζων(3) και περιφρούρηση του βιοτικου επιπέδου των εργαζομένων. Συγκεκριμένα μέτρα φορολόγησης του πλούτου και κάλυψης του δημοσιονομικου ελλείμματος.
Κάλεσμα προς την κυβέρνηση και την αριστερα γενικότερα να εγκαταλείψουν την πολιτικη της υποταγης στα κελεύσματα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμου και να επιδιώξουν εναλλακτικες πολιτικες βρίσκοντας συμμάχους στα ευρωπαϊκα συνδικάτα και την ευρωπαϊκη αριστερα.

Η ριζοσπαστικη αριστερα έχοντας για πολλα χρόνια κάψει τα χέρια-της προτείνοντας ουτοπικα επαναστατικα μέτρα, κινδυνεύει σήμερα να μην αναγνωρίσει μια πραγματικα επαναστατικη συγκυρία και να περιοριστει σε αναπαρκη συνθήματα και δράση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η σημερινη κατάσταση είναι ριζικα διαφορετικη απο την κατάσταση πριν το 2008. Για πρώτη φορα μετα τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ο καπιταλισμος δεν μπορει να προσφέρει καλύτερο βιοτικο επίπεδο για τους εργαζόμενους. Η απόπειρα να ξεπεραστει η κρίση μέσα απο την προσπάθεια να μειωθει το βιοτικο επίπεδο των εργαζομένων απο-νομιμοποιει το ίδιο το σύστημα στην συνείδηση των ανθρώπων και δημιουργει τις συνθήκες για την αμφισβήτησή-του. Αν τώρα δεν μπορέσουμε να δώσουμε επαναστατικες προοπτικες για την εργατικη τάξη, θα έχουμε σπαταλήσει μια μοναδικη ευκαιρία που ίσως αποδειχτει μοιραία για την ανθρωπότητα.»

***********************************
Σχόλια και παρατηρήσεις ΕΜΟΥ του Ιστολόγου:
(1). Μήπως αυτό είναι γενικότερο χαρακτηριστικό των δεξιών συνδικάτων ή της εσωστρέφειας των ηγεσιών κάποιων συνδικαλιστικών οργανώσεων [ΠΑΣΥΔΥ, ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ] που βλέπουν μόνο ή κυρίως τα δικά τους στενά συντεχνιακά συμφέροντα;

(2). Αμφισβητούνται σοβαρά ή/και απορρίπτονται απόψεις [όπως του φίλου του Χαμάλη] του τύπου «Η ΠΑΣΥΔΥ αυτήν την στιγμήν είναι η αιχμή του δόρατος των εργαζομένων τζιαί των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων εναντίον της επίθεσης του πλούτου»...

(3). Για το ζήτημα της κρατικοποίησης [ή “εθνικοποίησης”] των Τραπεζών θα προσπαθήσω να επανέλθω.

Για το εισαγωγικό σημείωμα,
τα σχόλια και το copy paste,
Anef_Oriwn
Δευτέρα 2/1/2012

Ανάρτηση 111/2011 (εκατόν και έντεκα) [τηλεγραφική, πρωτοχρονιάτικη, ευχετήρια, αλλά και περισυλλογιστική] – Καλή Χρονιά! - Προσθήκη Υστερογράφου

2011-12-31T20:30:00.012+02:00

“Η Καλή Χρονιά δε θα ‘ρθει
από μονάχη της έτσι νέτα-σκέτα
αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς”...

Γι’ αυτό,
“Σύντροφοι! Βιάστε τ’ άλογα, κ’ είν’ το ταξίδι μακρινό”!

Anef_Oriwn
Σάββατο 31/12/2011

**************************
Υστερόγραφον 1/1/2011 – 11:15 μ.μ.:
Η ψεσινή τηλεγραφική παρα-πρωτοχρονιάτικη ευχετήρια ανάρτηση μου [με το σημαδιακό και χαρακτηριστικό αριθμό 111/2011 –δηλ. με τα πολλά εντεκάρια] έγινε στα γρήγορα και στα βιαστικά εν μέσω των τελικών προετοιμασιών για την καθιερωμένη [εδώ και χρόνια] οικογενειακή σύναξη στο σπίτι για το καλωσόρισμα της νέας χρονιάς... Και κάναμε τα γνωστά: φάγαμε, ήπιαμε, καλαμπουρίσαμε, είδαμε τηλεόραση, κόψαμε τη βασιλόπιτα, ανταλλάξαμε ευχές και φιλιά!

[Σήμερα σ’ ένα γιορταστικό τραπέζι που ήμουν, κάναμε και πολιτική συζήτηση˙ βασικά δεν μπορώ να ανεχτώ καθόλου πλέον την άποψη ότι γενικώς οι πολιτικοί είναι ΟΛΟΙ το ίδιο και ότι ο κόσμος δεν έχει τη δύναμη ν’ αλλάξει πράματα! Βασικά τούτο λέγεται από ανθρώπους που πολιτικά ανήκουν στη Δεξιά ή από απογοητευμένους ή βολεμένους – πλέον – Αριστερούς]...

Ψες ήθελα μεταξύ άλλων να σημειώσω ότι ΔΕΝ πρέπει να παραμένουμε ή να κολλούμε στις ευχές και στα ευχολόγια. Καλοδεχούμενες οι ευχές... Κι όπως γράφει κι φίλος ο Σολιάτης στο δικό του Blog «Οι ευχές είναι καλές και καλοδεχούμενες. Η Ελπίδα μας δίνει δύναμη να ανταποκριθούμε στις δυσκολίες και μας δίνει την αισιοδοξία να βλέπουμε στο μέλλον κάθε καλό.»

Όμως πως έλεγαν και οι αρχαίοι Υμών πρόγονοι: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει». Οι καιροί είναι δύσκολοι αγαπητοί φίλοι, και «το ταξίδι μακρινό» [στίχος του Τεύκρου Ανθία]... Αλλά τα πράματα δεν θ’ αλλάξουν από μόνα τους ή όπως λέει και ο άλλος Βλαδίμηρος [ο Μαγιακόφσκι] στον στίχο του που παράφρασα πιο πάνω, «Το μέλλον δε θα ‘ρθει από μονάχο του έτσι νέτο-σκέτο αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς»...

«Καλή Χρονιά, λοιπόν, συντρόφκια τζι’ αντοχές πολλές» [που λαλεί τζιαι μια καλή φίλη]...

Anef_Oriwn
Κυριακή 1/1/2012 [Πρωτοχρονιά]

Ανάρτηση 110/2011 (εκατόν και δέκα) [επίκαιρη, σύντομη, αναδημοσιευτική, ποδοσφαιρική, ΟΜΟΝΟΙΑ-τική, ΚΟΠ-ατζίδικη και οικονομική και κλεφτο-λησταρχική] - Δύο αναδημοσιεύσεις από την εφημερίδα “Χαραυγή”˙ για την “OMONOIA” και τους αρχικλέφτες των διεθνών (καπιταλιστικών) αγορών...

2011-12-27T19:45:00.015+02:00

{Άσχετο αλλά διαχρονικά επίκαιρο:
Όταν το μυαλό μας, το κατακλύζουν σκέψεις απαισιόδοξες και συνειρμοί απογοητευτικοί, καλό είναι να καταπιανόμαστε με κάτι άλλο, σε μια προσπάθεια να ξεφύγουμε και να χαλαρώσουμε!}...

************************
Εισαγωγικά:
Σήμερα επιλέγω [για αλλαγή και της θεματολογίας του Blog], να αναδημοσιεύσω από την εφημερίδα “Χαραυγή” της 24ης του Δεκέμβρη [του τρέχοντος έτους] δύο σύντομα κείμενα πάνω σε δύο επίκαιρα [πλην διαφορετικά] ζητήματα.
- Το πρώτο είναι ένα μικροπολιτικό σχόλιο του [συνονόματου μου του] Γκάνταλφ για την «επιχείρηση εξόντωσης (αγωνιστικής και οικονομικής) της ΟΜΟΝΟΙΑΣ», και
- Το δεύτερο είναι άρθρο της Νίκης Κουλέρμου, εξ αφορμής της δήλωσης του Προέδρου ότι «Οι λεγόμενες αγορές είναι οι αρχικλέφτες της υφηλίου, οι οποίοι δημιουργούν τις προϋποθέσεις να γίνεται η κλοπή ακόμα πιο μεγάλη και πιο προσοδοφόρα» και την αντίδραση του [γνωστού] Φούλλη, αλλά και του δίδυμου “αδελφού” του, τού [επίσης γνωστού] Νικόλα [link: http://www.sigmalive.com/news/politics/449869]...

****************************
Α. Για την επιχείρηση εξόντωσης της “ΟΜΟΝΟΙΑΣ”!

Προλογικά:
Στην ανάρτηση μου με αρ. 102/2011 ασχοληθήκαμε [εκτάκτως] με την μάππαν [το ποδόσφαιρο] και την ΟΜΟΝΟΙΑ. Επικεντρωθήκαμε στες «πολιτικές διαστάσεις της εξοντωτικής τιμωρίας του Προέδρου και του προπονητή της ΟΜΟΝΟΙΑΣ» και στους «εν δράσει “δήμιους” του κυπριακού ποδοσφαίρου...». Και πριν πετεινός λαλήσει τρις, νέο κρούσμα εξοντωτικής τιμωρίας της ΟΜΟΝΟΙΑΣ μας προέκυψε [τυχαία;] ...

Ας πάμε λοιπόν, να δούμε τι γράφει η “Χαραυγή”...

«H επιχείρηση εξόντωσης ενισχύεται»
[του Γκάνταλφ από τα “Μικροπολιτικά” της “Χαραυγής” 24/12/2011 – σελ. 5, link: http://www.haravgi.com.cy/site-article-15555-gr.php]
{Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου όπως και τα σχόλια εντός των αγκύλων}...

«Η επιχείρηση εξόντωσης (αγωνιστικής και οικονομικής) της ΟΜΟΝΟΙΑΣ μέρα με τη μέρα ενισχύεται. Τιμωρήθηκαν το προηγούμενο διάστημα προπονητής, πρόεδρος και αρχηγός της ομάδας, ενώ τώρα τιμωρήθηκε μέλος της Διοίκησης των “πρασίνων” που μάλλον τσακώθηκε μόνος του στο ντέρμπι, αφού για την αντιπαράθεσή του με ποδοσφαιριστή του Αποέλ, τιμωρήθηκε μόνο ο ίδιος. Και όσοι παραιτήθηκαν, αλλά ανακάλεσαν αργότερα, προτάσσοντας το έργο που έχουν να επιτελέσουν, τιμώρησαν με 50 χιλιάδες ευρώ πρόστιμο την ΟΜΟΝΟΙΑ για “επεισόδια” στο παιχνίδι με τον αιώνιο αντίπαλο… Και ας μην ξεχνάμε ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ είχε τιμωρηθεί στο εν λόγω παιχνίδι εκ προοιμίου από τις άδικες αποφάσεις της διαιτησίας. Στον αντίποδα; Ουδείς από τους αρμόδιους στο χώρο του ποδοσφαίρου [σημ. Ιστ.: συμπεριλαμβανομένου και του κου Κουτσοκούμνη, που προφανώς ήταν στο γήπεδο καθότι οπαδός και μέτοχος του ΑΠΟΕΛ], είδαν τις φωτοβολίδες και τα καπνογόνα που προκάλεσαν διακοπή του παιχνιδιού από την κερκίδα του Αποελ. Ουδείς είδε τους φασιστικούς και ρατσιστικούς στόχους των Χρυσαυγιτών [σημ. Ιστ.: και τα ναζιστικά σύμβολα που κυμάτιζαν όλο το 90λεπτο στην κερκίδα του ΑΠΟΕΛ]. Όπως ουδείς άκουσε τις, για πολλοστή φορά, χυδαίες βρισιές κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας [σημ. Ιστ.: ας πούμεν, το σύνθημα “να πεθάνει ο Χριστόφιας”]. Εκτός και εάν ακούσατε εσείς κανένα πρόστιμο στο Αποέλ για το ντέρμπι...
Τώρα γιατί υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της ΚΟΠ τα βλέπουν όλα ρόδινα στο ποδόσφαιρο, όλοι αντιλαμβανόμαστε τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια. Πάντως όλα βαίνουν καλώς, αλλά όχι για το ποδόσφαιρο. Όλα πάνε κατ’ ευχήν για την Κένεντι και την Πινδάρου…»

Σχόλια Ιστολόγου:
Λαλείτε να ‘παθαν ούλλοι [τζιαι Κουτσοκούμνιες, τζιαι Κούμες, τζιαι διαιτητές, τζιαι παρατηρητές, τζιαι μέλη της Δικαστικής] αχρωματοψία τζιαι να θωρούν μόνο πράσινα έκτροπα; Πως τζιαι δεν είδαν τζιαι τον πάγκο του ΑΠΟΕΛ που προκάλεσε τους οπαδούς της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ή και τον ελληναρά τον Χιώτη που έβριζε την κερκίδα και να προσπαθούσε να έρθει στα χέρια με τους οπαδούς της ΟΜΟΝΟΙΑΣ που βρίσκονταν στην κερκίδα; Μήπως τελικά να ‘ν’ ο Κουτσοκούμνης [γνωστός και ως “Κωκού” – περισσότερα στην “Παράγκα” κάθε απόγευμα Παρασκευής στο Τρίτο του ΡΙΚ] η αιτία της αχρωματοψίας των προαναφερομένων; Τζιαι μετά κάποιοι μιλούν για προκατάληψη!

***********************************
Α. Για τους [καπιταλίστες] αρχικλέφτες της υφηλίου!

Προλογικά:
Ο γνωστός Φούλλης [ΣΑΣ] μετά το κάζο που έπαθε έξω από τη Βουλή [από “δικούς” του, “συναγερμικούς” εργαζόμενους] και τες ψεματάρες του στες 13 του μηνός, επανήλθε τζι’ όπως κάθε ποθκιάντραπος απολογητής του καπιταλισμού υπερασπίστηκε τις έρμες τις «αγορές»...
Από κοντά τον σεκόνταρε και ο έτερος εκατομμυριούχος [της γνωστής συνοπαρτζιάς των νεοφιλελεύθερων], ο Νικολάκης του Τάσσου!

Αλλά, ας δούμε και τι του(ς) γράφουν στη “Χαραυγή”...

“Λήσταρχοι και κλέφτες”
[της Νίκη Κουλέρμου, από τη στήλη “Επωνύμως” της “Χαραυγής” 24/12/2011 – σελ. 6, link: http://www.haravgi.com.cy/site-article-15560-gr.php]
{Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου}...

“Ξαφνιάστηκε ο Αβέρωφ Νεοφύτου, γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε τους αρχικλέφτες με το όνομά τους!
Περίεργη αντίδραση. Μια τέτοια αντίδραση δικαιολογείται μόνο αν ανέχεται, συναινεί και επιβραβεύει κάποιος αυτό το σύστημα που κλέβει τον ιδρώτα και το μόχθο των απλών ανθρώπων, αυτών που είναι στις σκαλωσιές και στα χωράφια, αυτών που πριν πάρουν το μεροκάματο στο σπίτι και στην οικογένειά τους, ξοφλούν όλες τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος. Δικαιολογείται μια τέτοια αντίδραση μόνον αν κάποιος είναι εραστής αυτού του συστήματος που πήρε από τον ιδρώτα των φτωχών Αμερικανών για να τα δώσει μπόνους -λέει- στα «χρυσά παιδιά» των τραπεζών! Δικαιολογείται μόνον αν είναι κάποιος ηλίθιος και δεν καταλαβαίνει ότι η οικονομική κρίση δεν είναι απλά κρίση χρέους αλλά κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.
Πάντως Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έδειξαν να εμπίπτουν σ’ αυτή την κατηγορία των ηλιθίων και αυτό είναι παρήγορο. Αντίθετα οι ίδιοι υπέδειξαν ότι οι αγορές «θάβουν» και «εγκλωβίζουν» τις εθνικές οικονομίες για δικούς τους λόγους. Παραδέχθηκαν ότι η κρίση είναι συστημική και γι’ αυτό και μόνον το λόγο είναι πιθανόν να καταφέρουν να την αντιμετωπίσουν.
Διαφορετικά θα ήταν ηλίθιοι να υπερασπίζονται τις αγορές που παρολίγον να εξωθήσουν και να εξανεμίσουν την ΕΕ εις τα εξ ων συνετέθη!
Εμείς ως Κύπρος υπήρχε ο κίνδυνος (και ίσως δεν έχει ακόμα εξαλειφθεί) να βρεθούμε στα δίκτυα αυτών των αγορών και να βυθιστούμε σε πιο βαθιά κρίση αν δεν βρίσκαμε αποκούμπι σε φίλους όπως η Ρωσία. Την ώρα που αυτές οι «αγαθότατες» αγορές υποβαθμίζουν την οικονομία για να μάς φορτώνουν με επιτόκια της τάξης του 8, 10 και 12%, η Ρωσία μάς πρόσφερε δάνειο με 4,5% και με άλλους ευνοϊκούς όρους.
Όταν οι ίδιες «αγαθότατες» αγορές εποφθαλμιούν τώρα μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες αναγκάζουν την ΕΕ να κάνουν την ίδια κίνηση! Ν’ αποταθούν στη Ρωσία για χαμηλότοκο δάνειο. Άλλοι αποτάθηκαν στην Κίνα η οποία αγόρασε ένα μεγάλο μέρος του αμερικανικού χρέους. Ίσως τώρα οι ίδιες αγορές να κάνουν δεύτερες σκέψεις και να διορθώσουν συμπεριφορές που θυμίζουν εποχές τοκογλυφίας! Τότε που ο κόσμος δανειζόταν για να καλύψει επείγουσες ανάγκες του και τελικά ο τοκογλύφος περνούσε στα χέρια του ολόκληρες περιουσίες πετώντας στο δρόμο τους ανθρώπους. Ρίχνοντας ένα βλέφαρο στους δρόμους της ΕΕ - και εδώ κοντά μας στην Ελλάδα- ίσως δει ο κάθε γαλαζοαίματος ότι αυξήθηκαν οι άστεγοι, οι πεινούντες και οι ρακένδυτοι. Ίσως αντιληφθούν οι λεγόμενοι Χριστιανοί ότι κάποιοι στις αγορές ενήργησαν ως λήσταρχοι και κλέφτες αφήνοντας ορφανή την ανθρωπιά και το... επί Γης Ειρήνη!”

Σχόλια Ιστολόγου:
ΟΥΔΕΝΑ [για την ώρα]!

Για τα copy-paste
και τα σχόλια [εισαγωγικά, προλογικά, άσχετα και σχετικά],
Anef_Oriwn
Δευτέρα 27/12/2011

Ανάρτηση 109/2011 (εκατόν συν εννιά) [επίκαιρη, σύντομη, χριστουγεννιάτικη, τραγουδιστική και ειρηνική] – “Κι επί γης ειρήνη”…

2011-12-25T07:00:00.017+02:00

{* Προσθήκη επεξηγηματικής σημείωσης – 25/12/11, 10:45 π.μ.:

Άλλαξα τον όρο «ειρηνική» με τον όρο «αντιπολεμική» γιατί ο δεύτερος είναι πιο δυνατός και πιστεύω ότι συνάδει πιο πολύ με το video clip που θα προβληθεί πιο κάτω}...Μέρα των Χριστουγέννων σήμερα!

***************************
“Κι επί γης ειρήνη”, το μήνυμα της “Γέννησης” [λέμε τώρα] του Χριστού! Αλλά για ποιους είναι το μήνυμα; Παντού πόλεμοι, συγκρούσεις, φτώχεια, πείνα, μιζέρια!

Αλλά ας ακούσουμε [έτσι “Για να μην ξεχνιόμαστε χρονιάρες μέρες” – που λαλεί τζι’ ο Gregoris, τι θα μας λέει έμμετρα και μουσικά για το “Κι επί γης ειρήνη” στο τραγουδιστικό video που ακολουθεί ο Κώστας Χατζής:

{Πολύ Σημαντική Προειδοποίηση:
Στο video clip υπάρχουν μακάβριες σκηνές που πολύ πιθανόν να ενοχλήσουν!}...

Κακεντρεχής και αιρετική παρατήρηση ΕΜΟΥ του Ιστολόγου:

Κι άδει ο Χατζής στο άσμα τoυ:
«Για κείνους δεν γεννήθηκε ο Χριστός, δεν φάγανε αυτοί διπλή μερίδα»... [σημ.: οι νεκροί] ...
Και επίσης «Για κοίτα πως κατάντησε ο Θεός, φονιάς του καθενός και κομματάρχης»...

Να φανταστείτε ότι στην ελληνορθόδοξο πίστη Υμών, υπάρχουν και άγιοι που προστατεύουν τα διάφορα στρατιωτικά σώματα, οι οποίοι μάλιστα καλούνται να ευλογήσουν και τα φονικά πολεμικά όπλα! Έλεος πια!

Ο εν Χριστώ ανάδελφος σας,
Anef_Oriwn
Κυριακή 25/12/2011 (Χριστούγεννα)

***************************
Προσθήκη ευχών – 25/12/11, 10:50 π.μ.:

Α, και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σ’ ΟΛΟΥΣ και ειδικότερα στους εορτάζοντες.

Anef_Oriwn

******************
Προσθήκη 2η – 25/12/11, 11:00 μ.μ.:

Πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το ζήτημα της “Γέννησης” του Χριστού, θα βρείτε στο “Παντός Καιρού” του Μιχάλη...

Anef_Oriwn

Ανάρτηση 108/2011 (εκατόν συν οκτώ) [έκτακτη, επίκαιρη, νομική, δικαστική, πορισματική, αποσπασματική, δι-ερωτηματική] – Αποσπάσματα από το Πόρισμα Παναγιώτη Καλλή για το αεροπορικό δυστύχημα της “Ήλιος” και μερικές απορίες ΕΜΟΥ του Αδαούς του Μέγα!

2011-12-23T23:15:00.116+02:00

Ομολογώ ότι από νομικά εν ι-σκαμπάζω! Μια κκελλέ εν τούτη! Πόσα να μάθει τζιαι πόσα να θυμηθεί!
[Φυσικά κατά καιρούς είχα κάποιες υποθέσεις στα δικαστήρια, αλλά τούτες εν άλλα, μεγάλα ανέκδοτα, που ίσως σας τα αφηγηθώ κάποια άλλη φορά!]...

Επειδή λοιπόν, είμαι ανίδεος που νομικά [όπως είπα] εν θα κάτσω να κρίνω την απόφαση του Κακουργιοδικείου για αθώωση των κατηγορουμένων για το αεροπορικό δυστύχημα με το αεροπλάνο της “Ήλιος” τον Αύγουστο του 2005. Ως γνωστόν, το τραγικό αποτέλεσμα του δυστυχήματος ήταν 121νεκροί˙ ολόκληρες οικογένειες είχαν ξεκληριστεί.

Για περισσότερα για τη δικαστική απόφαση θα σας παραπέμψω σ’ ένα σχετικό ρεπορτάζ της “Σημερινής”, ενώ για διάφορες απόψεις και κρίσεις στα Blogs του “Strovolioti”, “Νέου Ελληνοκύπριου” και στους “Πειραματισμούς του Richie”...
Εγώ, σ’ αυτήν μου την ανάρτηση θα περιοριστώ στην παράθεση μερικών [σημαντικών κατά τη γνώμη μου] αποσπασμάτων από το Πόρισμα του πρώην Δικαστή Παναγιώτη Καλλή, που είχε διοριστεί από την τότε Κυβέρνηση ως Μονομελής Επιτροπή [τι όρος κι αυτός!] για να διερευνήσει το αεροπορικό δυστύχημα. Σχόλια δεν θα κάμω, απλώς δκύο-τρεις απορίες θα υποβάλω στο τέλος ... [Το Πόρισμα Καλλή θα το βρείτε ολόκληρο στο link: http://pdf.kathimerini.com.cy/PorismaKalli.pdf]

********************************
Αντιγράφω λοιπόν, από το Πόρισμα ...
[Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου]

σελ. 114
«Η Επιτροπή έχει την άποψη:
(α) Ότι η ευθύνη τις Εκτελεστικής Εξουσίας της περιόδου 1999 – 2005 έγκειται στην παράλειψη της να λάβει επειγόντως απόφαση πολιτικής (policy decision), για τη διάθεση των απαιτούμενων πόρων για την δέουσα και αναγκαία στελέχωση του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας σε βαθμό που να ασκεί αποτελεσματική εποπτεία της ασφάλειας των πτήσεων, και να την προωθήσει με πάρα πολύ γοργούς ρυθμούς.»

Κι επίσης πιο κάτω στην ίδια σελίδα,
«Η Επιτροπή έχει την άποψη ότι οι χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες έπρεπε να είχαν υποχωρήσει έναντι της ασφάλειας των πτήσεων η οποία αποτελεί θέμα ύψιστου δημόσιου συμφέροντος.»

Ακολούθως στη σελ. 115,
«(β) Ότι η ευθύνη των εκάστοτε Υπουργών Συγκοινωνιών και Έργων και του Τ.Π.Α. (της περιόδου 1999 – 2005) έγκειται την παράλειψη τους να αναδείξουν την μεγάλη σημασία του θέματος, να αξιώσουν πιεστικά και να προωθήσουν με την ταχύτητα που απαιτείτο από τη φύση των πραγμάτων, ήτοι την ασφάλεια των πτήσεων, τη λήψη επειγόντων μέτρων προς την κατεύθυνση της δέουσας και αναγκαίας στελέχωσης του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας σε βαθμό που να ασκεί αποτελεσματική εποπτεία της ασφάλειας των πτήσεων.
Οι πιο πάνω Φορείς δεν είχαν ενεργήσει προς την πιο πάνω κατεύθυνση. Το θέμα είχε αφεθεί να επιλυθεί σύμφωνα με τις συνήθεις γραφειοκρατικές διαδικασίες χωρίς να ληφθεί υπόψη η ιδιαιτερότητα του η οποία σχετίζεται με την ασφάλεια των πτήσεων. Ακόμη και μέχρι το Νοέμβριο του έτους 2006, δεν είχαν ετοιμασθεί τα σχέδια υπηρεσίας 5 θέσεων που είχαν εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο πολύ πριν από το ατύχημα – το Μάιο του 2004.
Τα προβλήματα του Τ.Π.Α. και οι ανάγκες του και το τί έπρεπε να είχε γίνει ήταν πάρα πολύ γνωστά στους πιο πάνω Φορείς. Οι εκθέσεις των πιο πάνω Οργανισμών ήταν αρκούντως διαφωτιστικές. Παρά ταύτα είχαν αφεθεί στην εκκρεμότητα. Δεν είχαν επιλυθεί μέχρι το ατύχημα.»

Και μετά στη σελ. 116:
«Η Κυβερνητική δραστηριότητα που αφορά την ασφάλεια των πτήσεων διακρίνεται ευκρινώς από τους άλλους τομείς Κυβερνητικής δραστηριότητας. Ενώ η παράλειψη λήψης μέτρων σε σχέσει με τους άλλους τομείς δυνατό να επηρεάζει μόνο την ποιότητα ζωής των πολιτών, η αδράνεια και απραξία σε θέματα ασφαλείας πτήσεων θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ζωή των πολιτών. Επιβάλλεται λοιπόν η λήψη άμεσων, δραστικών και επειγόντων μέτρων όπως ανωτέρω υποδεικνύεται (βλ. σελ. 114-115). Η απραξία και ολιγωρία έχουν οδηγήσει σε τραγικές και οδυνηρές συνέπειες.»

Τέλος αναφέρει τα πιο κάτω [σελ. 119] για τον τότε Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων Χάρη Θράσου:
«Είναι λοιπόν η κατάληξη της Επιτροπής ότι ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων δεν βαρύνεται με αστική ευθύνη. Πρόσθετα τονίζεται ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι πράξεις ή παραλείψεις του Τ.Π.Α. που σχετίζονται με τις επιθεωρήσεις ήταν το αποτέλεσμα οδηγιών ή προτροπών του Υπουργού. Τα ίδια ισχύουν και για την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία. Οι αποφάσεις και παραλείψεις της αφορούσαν σαφώς θέματα Πολιτικής και όχι λειτουργίας και δεν μπορούν να ενταχθούν στη σφαίρα της αστικής ευθύνης που σχετίζεται με το δίκαιο της αμέλειας. Έπεται πως δεν υφίσταται ούτε θέμα ποινικής ευθύνης σε σχέση με τα αδικήματα των αρ. 210 και 205 του Κεφ. 154, για το λόγο ότι για τα αδικήματα αυτά χρειάζεται πολύ μεγαλύτερος βαθμός αμέλειας από εκείνη που χρειάζεται για θεμελίωση αστικής ευθύνης. Η απουσία αστικής ευθύνης εκθεμελιώνει και αφαιρεί το βάθρο για τη θεμελίωση ποινικής ευθύνης. Τα πιο πάνω συμπεράσματα δεν αφορούν το Τ.Π.Α. . Για το τελευταίο έχουν ήδη καταγραφεί τα συμπεράσματα της Επιτροπής (βλ. σελ. 81-82 πιο πάνω).»

********************************
Αφελείς απορίες ΕΜΟΥ, του Αδαούς Blogοδεσπότη/Ιστολόγου:
Αν σωστά αντελήφθην [κι αν δεν κάνω λάθος], ο Πορισματοποιός Παναγιώτης Καλλής [συνάδελφος του άλλου Μέγα Πορισματοποιού Πόλυ Πολυβίου, ο οποίος στη προκειμένη δίκη ήταν δικηγόρος κάποιων εκ των κατηγορουμένων – πως τα ταιριάζει όλα, αν και αντιφατικά μεταξύ του, αυτό το παιδί-θαύμα!] μιλά για θεσμικές [κι όχι προσωπικές] ευθύνες «των εκάστοτε Υπουργών Συγκοινωνιών και Έργων και του Τ.Π.Α. (της περιόδου 1999 – 2005)».

Αν και διάφορα Ανώνυμα accessories μπορεί να θεωρήσουν ότι είμαι «κυριολεκτικά ηλίθιος και αχάμπαρος ... [και] ... ερασιτέχνης ... [επειδή] ... μπορεί να συγκρίνω ή να συσχετίσω το “Μαρί” με την “Ήλιος”»,
Εντούτοις δεν θα κωλώσω να κάμω τους σχετικούς συνειρμούς και διερωτηθώ [αφελώς;],
Σε τι διαφέρει το ένα “κακό” από το άλλο [πέραν του ότι η νεκροί της “Ήλιος” ήταν δεκαπλάσιοι από το “Μαρί”];
Και γιατί σιόρ, οι ευθύνες είναι διαφορετικές [δηλ. και προσωπικές] στη δεύτερη περίπτωση;
Τζιαι εν θωρείτε να έχει παρατηρηθεί «απραξία και ολιγωρία» από κρατικούς λειτουργούς όπως στο Μαρί;

Anef_Oriwn,
ο Αδαής ο Μέγας
Παρασκευή 23/12/2011

Ανάρτηση 107/2011 (εκατόν συν επτά) [έκτακτη, επίκαιρη, σύντομη, εκλογική, της τοπικής αυτοδιοίκησης] – Δκυο (πρώτα) λόγια για τα αποτελέσματα των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

2011-12-18T23:15:00.019+02:00

Θα τολμήσω απόψε [παρά τες ακεφιές μου] να επιχειρήσω [εκτάκτως] στα σύντομα και στα γρήγορα [ίσως όμως όχι και τόσο ορθολογιστικά γιατί δεν έχω πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα] μια πρώτη εκτίμηση των αποτελεσμάτων των σημερινών δημοτικών και κοινοτικών εκλογών.

Κατ’ αρχάς οφείλω [ως Αριστερός] να παραδεχτώ ότι τα αποτελέσματα [τουλάχιστον όσο αφορά την εκλογή δημάρχων] ΔΕΝ με ικανοποιούν. Πιστεύω πως θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα!

Όμως το αποτέλεσμα δεν πρέπει να το αντικρίζουμε ως ποδοσφαιρικό˙ δηλ. να το κρίνουμε αυστηρά στη βάση του πόσους δήμαρχους έβγαλε το ΑΚΕΛ και πόσους ο ΔΗΣΥ, όταν μάλιστα κάποιοι δήμοι κρίθηκαν οριακά, όπως λόγου χάριν στη Λακατάμια όπου η υποψήφια του ΑΚΕΛ Φωτούλα Χατζιήπαπα έχασε για 20 ψήφους, ή στον Άγιο Αθανάση όπου ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ Κυριάκος Χατζιηττοφής κέρδισε με 50 ψήφους διαφορά από τον δεύτερο. Την ίδια ώρα όμως, δυσκολεύομαι να δεχτώ πως χάθηκαν, ας πούμεν, ο νεοσύστατος Δήμος Τσερίου, ή η κοινότητα Λυμπιών...

Το θέμα είναι πρώτα και κυρία πολιτικό. Την σημασία του για την Αριστερά πολύ σωστά την έθεσε ο Gregoris σε κείμενο του στο Blog του όπου εύστοχα σημειώνει:
«Μέσα σε τούτες τες συνθήκες της ταξικής πόλωσης, κανένα πεδίο πάλης δεν πρέπει να μεινίσκει ανεκμετάλλευτο – ούτε ακόμα τζιαι ο συμβολικός τζιαι εν πολλοίς θεαματικός στίβος των εκλογών.» Γι’ αυτό και πρέπει να προβληματιστούμε σόβαρα για διάφορα, όπως ας πούμεν, για το ποιόν των συμμαχιών μας και τι όφελος είχε τελικά το ΑΚΕΛ που τούτες σ’ αυτές τις εκλογές!

Από την άλλη, το εκ πρώτης όψεως θετικό για τον ΔΗΣΥ αποτέλεσμα σίγουρα θα τύχει [εν όψει μάλιστα των προεδρικών του 2013] πολιτικής εκμετάλλευσης από το συγκεκριμένο κόμμα. Εκεί στον “Συναγερμό” ήδη πανηγυρίζουν! Του Χάρη Γεωργιάδη γελούσαν και τ’ αυτιά του ‘πόψε [μιλούσε για «αλλαγή του πολιτικού σκηνικού», αλλά δεν κατάλαβα για ποιες σκηνες τζιαι τσσιατίρκα(!) μιλούσε], ενώ ο Νίκαρος ο Αναστασιάδης γελούσε [κι αυτός] μέσα από τα γυαλιά του. «Τούτος» μίλησε για «κοινωνικές συμμαχίες» και για «μήνυμα απαρέσκειας προς την Κυβέρνηση Χριστόφια». Λαλείτε ο Ηλιοφώτου στον Στρόβολο, ο Κλεάνθους στη Λάρνακα, ο Καΐκκης στη Σωτήρα, αλλά και ο “συναγερμικός” Ευαγγέλου στο Παραλίμνι, ή ακόμα [αν θέτε] και η Μαύρου στη Λευκωσία, δεν εκλέγηκαν λόγω Χριστόφια, κάτι που εξυπνακίστικα υποβάλλει τζι’ ο Strovoliotis με κείμενο του στο δικό του Blog;

Μάλλον κάποιοι άλλοι πρέπει να ψάξουν τα λάθη γι’ αυτές τες αποτυχίες. Άραγε εκεί στο ΔΗΚΟ προβληματίζονται γιατί δεν εκλέχτηκαν οι μέχρι προ τίνος ΔΗΚΟϊκοι δήμαρχοι Παπουής στην Αθηένου, Παυλίδης στην Έγκωμη, Χατζιηλοΐζου στον Άγιο Δομέτιο;

Πάντως με τα λεγόμενα του ο Αναστασιάδης έθετε μπροστά στους εν δυνάμει [αντι-ΑΚΕΛικούς] σύμμαχους του την υποψηφιότητα του για τες προεδρικές του 2013. Όταν μάλιστα «τούτος» αναφερόταν σε [νέες] «κοινωνικές συμμαχίες», [όπως κι οι κολαούζοι του Γεωργιάδης και Μητσόπουλος σε «αλλαγή του πολιτικού σκηνικού»] λίγο - πολύ καλούσαν τους άλλους πολιτικούς σχηματισμούς [πλην του ΑΚΕΛ] να προκρίνουν τον Αναστασιάδη για υποψήφιο μιας αντι-ΑΚΕΛικής συμμαχίας [με στόχο φυσικά, την απομόνωση του ΑΚΕΛ]...

Ας έχουν γνώση οι φύλακες!

Anef_Oriwn
Κυριακή 18/12/2011

***************
Υστερόγραφον:
Επί του θέματος δείτε και το post της Disdaimonas, “Πρώτες σκέψεις για τις δημοτικές 2011”. Να σημειώσω ότι διαφωνώ σε μερικά σημεια, κυρίως όμως με την τοποθέτηση της “... το ακελ έχασεν παραδοσιακούς δήμους δικούς του. 9 δημοί με συνεργασία σε ούλλην την Κύπρο εννε τζαι κανένας σπουδαίος αριθμός. Την πιο κενή πολιτική δήλωση την έκαμεν το ακελ. Αλλά αν είσαι εγκλωβισμένος μες τη λογική της πολιτικής σου ισχύος που την μεταφράζεις ως «είμαι κυβέρνηση τζαι δυνατό κόμμα» εν λογικό πως κάποια μέρα θα σου λείψει τζαι η δύναμη τζαι τα επιχειρήματα”, το δεύτερο ήμισυ της οποίας δεν το πολυκατάλαβα!

Anef_Oriwn
Δευτέρα 19/12/2011 – 00:15 π.μ.

**********************
Υστερόγραφον 2:
Επίσης κείμενο σχετικά με τα αποτέλεσμα των εκλογών [έμπλεο θυμού, πίκρας κι απογοήτευσης] υπάρχει τζιαι στο Blog της Μά(γ)ισσας, με τίτλο “Πόσο κοστίζει η αξιοπρέπεια;!”!
Ποιος την ει(δ)εν [‘πόψε] τζι’ εν την εφοήθηκεν! Ιδιαιτέρως μάλιστα αν κρατά τζιαι τη σαρκάν [σκούπα] της, που φαίνεται εν να την μετατρέψει σε κούσπον]!

Anef_Oriwn
Δευτέρα 19/12/2011 – 00:30 π.μ.

****************************
Υστερόγραφον 3:
Κι από τον Νεο Ελληνοκύπριο [“Έκανε τη δουλειά του ο Συναγερμός”]: «Ο ΔΗΣΥ φαίνεται να κέρδισε τις εκλογές αυτές και δεν έπαθε τη πανωλεθρία που ευχόμασταν! Μια πανωλεθρία που θα τον περιόριζε ως προς τις φανερές του προθέσεις να βάλει τους εργαζόμενους στον γύψο, χρησιμοποιώντας τους πάντες και τα πάντα».

Anef_Oriwn
Δευτέρα 19/12/2011 – 01:00 π.μ.

Ανάρτηση 106/2011 (εκατόν συν έξι) [επίκαιρη, μακροσκελής, λευκωσιάτικη, εκλογική, δημαρχιακή, γιωρκατζιηκή, αναδημοσιευμένη και “πολίτικη”] – «Ο πρίγκιψ είναι γυμνός»* - Προσθήκες

2011-12-10T21:45:00.015+02:00

{Επεξηγηματική σημείωση:
* «Ο πρίγκιψ είναι γυμνός» - Μια ατάκα της Μούσας μου για τον Κωνσταντίνο Γιωρκάτζιη, την οποία προφανώς εμπνεύστηκε από την αχαπαροσύνη που τον χαρακτήριζε στις τηλεοπτικές του εμφανίσεις}...

**********************
Εισαγωγικά:
Η σχολιογραφική κίνηση στην προηγούμενη μου ανάρτηση, την με αρ. 105/2011 ήταν αρκετά περιορισμένη σε σχέση με εκείνη των άλλων προηγούμενων αναρτήσεων μου. Αν και το post είχε μέχρι τώρα γύρω στες 100 επισκέψεις, τα σχόλια ήταν μόλις 6, εκ των οποίων τα δύο δικά μου!

Ιδιαίτερες και θερμές ευχαριστίες για την παρέμβαση της θα ‘θελα να εκφράσω προς την Ανώνυμη κυρία με το ψευδώνυμο Γιρλάντα [τις αρέσουν οι γιρλάντες άραγε;] που μας τίμησε εξ αρχής με την παρουσία της και μάλιστα με δυο σχόλια! Φαίνεται ότι είναι θανατική(!) οπαδός της Ελένης Μαύρου [στο χωριό μου τους «φανατικούς» οπαδούς τους λένε «θανατικούς» γιατί νομίζουν ότι «τούτοι» είναι δοσμένοι στον σκοπό τους μέχρι θανάτου]... Στην αρχή νόμισα ότι μπορεί να είναι και μετανάστισσα(!), αλλά ακολούθως το απέρριψα καθώς «τούτη» κατέχει την ελληνική καλύτερα κι από ΜΕΝΑ!

Το κείμενο της προηγούμενης ανάρτησης μου ήταν μεν επίκαιρο [καταπιανόταν σε μια πρώτη προσέγγιση μου με την εκλογική μάχη μεταξύ της Ελένης Μαύρου και του Πρίγκιπα Κωνσταντίνου Γιωρκάτζιη για τη δημαρχία της Λευκωσίας], αλλά φαίνεται δεν συγκίνησε και τόσο τους πολυπληθείς(;) αναγνώστες μας. Λαλείτε να μην τους ενδιαφέρουν οι δημοτικές και κοινοτικές εκλογές; Πάντως εκεί στο επιτελείο του Πρίγκιπα φαίνεται να ανησυχούν!

Μπορεί όμως η λειψή σχολιογραφική κίνηση στο συγκεκριμένο post να οφείλεται και στο γεγονός ότι τις τελευταίες μέρες το ενδιαφέρον το μονοπώλησε η θρασύτατη επίθεση κουκουλοφόρων φασιστών στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, όπου διεξάγονταν εκλογές για την εκλογή των αντιπροσώπων των φοιτητών, των σχολών και των τμημάτων του πανεπιστημίου και έκλεψαν τέσσερις κάλπες. Μπούκαραν στην αίθουσα όπου διεξάγονταν οι εκλογές γιατί τους ενόχλησε [ως φαίνεται] η υποψηφιότητα τουρκοκυπρίου! Τζιαι πήγαν τα φασιστούθκια για να καθαρίσουν! Ήδη έχουν συλληφθεί 8 άτομα από τα οποία τα τέσσερα τέθηκαν υπό κράτηση. Μεταξύ αυτών κι ένας μόνιμος ανθυπολοχαγός της “Εθνικής” Φρουράς!!!

Με το συγκεκριμένο θέμα της θρασείας φασιστικής επίθεσης, αλλά και γενικότερα με το ζήτημα της επώασης και εκκόλαψης πλέον των «αυγών του φιδιού» [τα κουφούφκια/φιδάκια ήδη έχουν βγει στο σεργιάνι και χύνουν το δηλητήριο τους] θα καταπιαστώ πιο εξειδικευμένα σε νέα μου ανάρτηση τις προσεχείς μέρες! Σκοπεύω να σας πω μια-δυο ιστοριούλες που έχουν σχέση με τη μαθητιώσα και φιλάθλουσα(;) νεολαία μας.
Για την ώρα θα ΣΑΣ παραπέμψω στην ανάρτηση της αγαπητής Disdaomonaς, “Άλλη μια θρασύτατη φασιστική επίθεση, αυτή τη φορά στο πανεπιστήμιο Λευκωσίας”, όπου έγινε και μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για το πως αντιμετωπίζονται οι φασιστικές επιθέσεις.
****************************
Πρόλογος:
Αφορμή γι’ αυτό μου το κείμενο μου ‘δωσε ένα debate [έτσι λέμε τώρα στα κυπριακά τις τηλεοπτικές συζητήσεις] μεταξύ των υποψηφίων για τη δημαρχία της Λευκωσίας˙ μεταξύ της Ελένης Μαύρου [νυν Δημάρχου] και του Πρίγκιπα Κωνσταντίνου Γιωρκάτζιη. Το debate έλαβε χώρα στην τηλεόραση του “MEGA” τη Δευτέρα το βράδυ... Τζι’ εγιώ, ο αιώνιος κι αδιόρθωτος μαζόχας [τζιαι gamoto, εν είμαι με Λευκωσιάτης] έκατσα τζιαι παρακολούθησα τους˙ μέχρι το διάλειμμα όμως, γιατί τελικά εβαρέθηκα όμως ν’ άκουω τον πρίγκιπα να λαλεί ασυναρτησίες!

Να αναφέρω ότι στη συζήτηση συμμετείχε και ο τρίτος υποψήφιος για τη δημαρχία της Λευκωσίας, κος Καντούνας! «Τούτος» είπεν μας και το φαιδρό ότι η Ελένη Μαύρου «εγκληματεί»(!), αλλά δεν κατάλαβα γιατί. Εν πάσει περιπτώσει φαίνεσται μου ότι ο τύπος νομίζει πως ένας δήμαρχος πρέπει να ασχολείται κυρίως με την επιδιόρθωση πεζοδρομίων, το καθάρισμα άδειων οικοπέδων και την πάταξη [στην παλιά πόλη] της οχληρία από τα “χοροπηδάδικα”. Αυτό φαίνεται είναι το όραμα του [όπως όραμα έχει τζι’ ο Πρίγκιπας];

Αναφορικά με τον Πρίγκιπα, είμαι σίγουρος ότι θα μείνουν στην ιστορία η αχαπαροσύνη και η ασχετοσύνη του [δηλ. η γυμνότητα του] περί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ότι έχει σχέση μ’ αυτή [τα είδη των Προϋπολογισμών, τα πολεοδομικά Σχέδια Πόλης και Περιοχής κι άλλα τινά]. Στη συζήτηση της Δευτέρας κουβάλησε κι ένα σωρό κόλλες που του ετοίμασαν, αλλά στο τέλος χάθηκε μέσα σ’ αυτές. Η αμηχανία και η νευρικότητα του ήταν προφανείς. Όλο και παπαγάλιζε! Μα τι νόμισε, ότι το δημαρχιλίκι είναι κάτι σαν μια ιδιωτική [ίσως και πολυεθνική] εταιρεία [ας πούμεν η “Κόα Κόλα” ya τα “Κλόρια Τζινς”] κι αυτός θα ‘ναι ο εκτελεστικός διευθυντής και οι υπόλοιποι [συμπεριλαμβανομένων και των δημοτικών συμβούλων] οι υφιστάμενοι του; Αφού “νεκατώθηκε με τα πίτερα θα τον φαν οι όρνιχες”! Αυτά λοιπόν, θα παθαίνει το πριγκιπόπουλο μιαν τζι’ αποφάσισε ν’ αφήσει τις επιχειρήσεις του τζιαι να κατεβεί σαν αλεξιπτωτιστής στην πολιτική για να κάμει την Λευκωσία «περήφανη»! Πως του ‘φέξε έτσι άξιππα;

Πάντως επήραν τον πρέφα τζιαι στες “Πατάτες” τζιαι σατιρίζουν τον σε κάθε επεισόδιο [λαλείτε να ‘ν’ αλήθκεια ότι εν η-ξέρει που πέφτει το Καϊμακλί;], ενώ που την άλλη Νίκαρος πετάσσει [που το κάγριν του] τασάκια!

Πρέφαν όμως, επήρεν τον τζι’ ο Κώστας Κωνσταντίνου του “Πολίτη” τζιαι τον περιποιήθηκε δεόντως στην “Κατά Βαρβάρων” στήλη του την περασμένη Τρίτη. Προφανώς τον παρακολούθησε στον “ΑΝΤΕΝΑ” το μεσημέρι της Δευτέρας. Χαράς την υπομονή της Ελένης της Μαύρου να συζητά μαζί του τζιαι να προσπαθεί να τον επιμορφώσει!

*************************
Η Πράξη ... όπως την οραματίζονται τα Ανάκτορα
[του Κώστα Κωνσταντίνου, “Πολίτης”, Τρίτη 6/12/2011, στήλη “Κατά Βαρβάρων”, σελ. 13]…

{Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου.
Επίσης οι αριθμήσεις εντός του κειμένου όπως και τα εντός των αγκύλων σχόλια και σημειώσεις είναι δικές μου. Οι αριθμήσεις παραπέμπουν σε σχόλια, επεξηγήσεις και παρατηρήσεις μου στο τέλος του κειμένου του Κώστα Κωνσταντίνου}...

• Επιτέλους! Απάνω που παραπονιόμουνα ότι ο Γιωρκάτζης Junior, το πριγκιπόπουλο στο οποίο η Στράκκα, η «Υψηλή Κοινωνία», ο Αθεόφοβος Β΄ και ο Πρόεδρος wannabe(1) [σημ.: από το want to be?] Αναστασιάδης αποφάσισαν (εδώ και δύο χρόνια) να χαρίσουν τον Δήμο Λευκωσίας να κάνει προπόνηση για παρακάτω, δεν έχει όραμα, ο ChocoPrince(2) απάντησε!

• Εμφανίστηκε στην ΤV με τους ανθυποψηφίους του, δήμαρχο Ελένη Μαύρου και Κωνσταντή Καντούνα, και ανέπτυξε το σλόγκαν του: «Πώς θα κάνουμε το όραμα πράξη». Σλόγκαν το οποίο, σημειώστε, αναγράφεται ανορθόγραφα στις μπροσούρες της καμπάνιας του.

• Αν του τα γράφει ο Νοικώλας ή όχι, θα σας γελάσω, αλλά όπως και να έχει, το «πώς» τονίζεται, Votre Excellence(3). Τροπικό επίρρημα. Από τον τρόπο, όχι από τις Μαλδίβες ή τον Άγιο Μαυρίκιο. Ατόνιστο είναι σύνδεσμος. Σημαίνει «ότι». Εκτός κι αν το βάζετε στη λογική, «σας δουλεύουμε πως θα κάνουμε όραμα, πράξη». Εκεί ναι. Εκεί δεν τονίζεται.

• Όμως, ας πάμε πίσω στο... όραμα του Φωτεινού Πρίγκιπα, ενός μοντέρνου πολιτικού ο οποίος ηγείται του Ιδρύματος Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, το οποίο επιχειρεί να αναδείξει τον (πατέρα) Γιωρκάτζη... ήρωα με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ιστορική αλήθεια. Δικαίωμα του φυσικά να λέει ό,τι θέλει, αλλά, άμα είσαι πολιτικός, οφείλεις να σέβεσαι την Ιστορία. Όχι να προωθείς την παραχάραξη της.

• Ας πάμε πίσω στο όραμα του, όπως ξεδιπλώθηκε μπροστά στο φακό της TV: Ο ChocoViolet(4), λοιπόν, αυτόν που πολλοί Συναγερμικοί και ΔΗΚΟϊκοί θα ψηφίσουν διότι δεν... είναι αρνιά σαν τους ΑΚΕΛικούς (σ.σ. που όποιον τους βάζουν τον ψηφίζουν), αυτός λοιπόν ο νέος «επώνυμος» γόνος επέκρινε δριμύτατα την νυν δήμαρχο. Ο λόγος; O δήμος, της είπε, πρόσθεσε οκτώ τροχονόμους στο δυναμικό του.

• Ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι, λέει, τα έσοδα από πρόστιμα είναι τα ίδια! Έκπληκτη η Ελένη Μαύρου προσπάθησε να εξηγήσει ότι ο λόγος πρόσληψης των τροχονόμων δεν ήταν κατ’ ανάγκην η αύξηση των προστίμων και πως δουλειά τους ναι μεν είναι και το να επιδίδουν πρόστιμα, αλλά κυρίως να διευκολύνουν τον κόσμο. Όχι να τον κυνηγούν!

• Ο Γιωρκάτζης Junior(5) όμως ήταν ανένδοτος. Έτσι θα εφαρμόζει το «όραμα» του, εάν εκλεγεί. Εν μέσω κρίσης. Ωραία τοπική αυτοδιοίκηση! Σύμφωνοι, ο ίδιος μεγάλωσε στη χλιδή. Δεν είναι κακό. Και είναι λογικό τα πρόστιμα να του φαίνονται ψίχουλα. Και είναι. Για αυτόν. Οι δημότες όμως τι φταίνε, κ. Νίκο μου; Τι ΣΑΣ έφταιξαν; Ξέρετε, ψηφίζουν κι αυτοί το 2013.

• Κανείς δεν είπε να ενθαρρύνεται η παρανομία. Όμως, ειδικά η παλιά Λευκωσία έχει ιδιομορφίες λόγω του μαρασμού τον οποίο προκάλεσαν κάποιοι της «Καλής Κοινωνίας», οι οποίοι αγόρασαν τα κτήρια αβέρτα και τα άφησαν εκεί.

• Αλλά και λόγω χώρου. Θα στείλει τους τροχονόμους να μοιράζουν κλήσεις; Μα είναι ήδη προβληματική η παλιά πόλη. Και ακόμα χειρότερη είναι η «λύση» που προτείνει στο πρόγραμμα του: «Ιδιωτικοί χώροι στάθμευσης», λέει, όπως και επέκταση του «Στάθμευση Μόνο Για Κατοίκους» (που εισήγαγε η Μαύρου).

• Κι ούτε κουβέντα για δημοτικούς χώρους. Γιατί άραγε; Ιδιωτικοί μόνο. Αλλά «νέας τεχνολογίας», λέει. Τι εννοεί; Δεν ξέρω. Νομίζει πως το... Wi-Fi λ.χ. σε ένα (ιδιωτικό) πάρκινγκ θα είναι κίνητρο για τον επιπλοποιό τής Εντός των Τειχών;

• Το πόσο θα κοστίζουν φυσικά αυτά τα πάρκινγκ, άλλη ιστορία. Σάμπως ο ίδιος κοίταξε ποτέ την (τεράστια) διαφορά των ιδιωτικών πάρκινγκ από τα δημοτικά; Και όποιος δεν έχει να τα δώσει, πρόστιμο. Μιλάμε για όραμα υψηλών προδιαγραφών. Αν δεν το πιάσετε ακόμα, μην ανησυχείτε. Εάν εκλεγεί, θα το... νιώσετε. Περήφανη Λευκωσία; Μάλλον φοητσιάρικη.

• Όπως και τα κόλπα Αναστασιάδη με την πόλη μας. Ναι, να έχετε φιλοδοξίες για την Προεδρία, κ. Νίκο μου. Ναι, να θέλετε τους Γιωρκατζικούς και τη γέφυρα στο ΔΗΚΟ. Αλλά όχι στην πλάτη μας. Αυτά κάντε τα στη Λεμεσό. Αν σας περνά. Αλλά πού; Οι Λεμεσιανοί δεν είναι αρνιά...

Anef_Oriwn
Πέμπτη - Παρασκευή 8-9/12/2011

*******************
Υστερόγραφον 10/12/2011:

Ιδιαίτερες ευχαριστίες σε μια Ψυχή που με βοήθησε να περάσω το κείμενο από τον “Πολίτη” στο Word!

***********************
Σχόλια, επεξηγήσεις και παρατηρήσεις ΕΜΟΥ του Ιστολόγου [10/12/2011]:

Α. Οι αριθμήσεις εντός του κειμένου:
(1) «Προεδρος wannabe» - Προφανώς προέρχεται από το «want to be». Στα ελληνικά τους λένε «γουάναμπης»!

(2) ChocoPrince – Ξέρετε γιατί τον λαλούν έτσι; Αν μπα τζι’ αρέσκουν του οι shοκολάτες ChocoPrince;

(3) Votre Excellence – Τούτο το «Votre» θυμίζει μου «βιτρό», αλλά [και ουδεμία ευθύνην φέρω] τζιαι «βόρτον»!

(4) ChocoViolet – Τούτο εν να ‘ν’ σίουρα που τα σποράκια της βιολέττας που έστειλε στους Λευκωσιάτες για να φυτέψουν στους κήπους και τους ανθώνες τους! Εβλαστήσαν άραγε για ν’ ανθίσει τζι’ «Περήφανη Λευκωσία»;

(5) Γιωρκάτζης Junior – Α, [και για να μην ξεχνιόμαστε] τζιαι γαμπρός του Κόκου του Ηλιάδη!

Β. Θυμάστε πώς [ο Κωνσταντίνος Γιωρκάτζιης] έκλεισε την ομιλία που έκαμε στο ΑΠΟΕΛ για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου; Σας το παραθέτουμε για να τον θαυμάσετε: «Τελειώνοντας, εύχομαι ότι η 1η Νοεμβρίου του 2011 στο ΓΣΠ, θα είναι για την Πόρτο, ότι ήταν η Αλβανία το 1940 για τους Ιταλούς»…

Γ. Αμ, όταν προλόγισε προεκλογική συγκέντρωση του αδελφού του Νικόλα [επίδοξου Προέδρου του ΔΗΚΟ] κατα τις βουλευτικές του περασμένου Μαΐου! Θαυμάστε τον ακόμα μια φορά:

«Φίλες και φίλοι,
Ανέλαβα να προλογίσω τον κύριο ομιλητή της σημερινής εκδήλωσης, αλλά δεν σας κρύβω ότι νιώθω εξαιρετικά άβολα, εάν όχι και μειονεκτικά ως άντρας, απέναντι στον πολιτικό που θα ακολουθήσει.
Πως άλλωστε πρέπει να νιώθει κάποιος όταν πρόκειται να μιλήσει για τον πολιτικό τον οποίο σε πρόσφατη δημοσκόπηση, οι φίλες του περιοδικού MUST κατέταξαν πρώτο, ως τον πολιτικό που θα έριχναν στο κρεβάτι χωρίς δεύτερη σκέψη!
Και ενώ πραγματικά δεν μου πέφτει λόγος ποιον θα ρίξετε στο κρεβάτι σας, απόψε μου δίνεται το βήμα να εκφέρω άποψη σε ποιους θα ρίξετε το σταυρό σας.»

Δ. Μια κουβέντα θα ‘θελα να κάμω και για τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ για την δημαρχία της Λεμεσού κον Αντρέα Κυπριανού. Ο Νίκαρος είδεν τζι’ απόειδεν να βρει ανθυποψήφιο του νυν Δημάρχου Αντρέα Χρίστου τζιαι τελικά κατέληξε στον Αντρίκκο τον Κυνηγό. Με τον συγκεκριμένο “Συναγερμικό” πολιτικό και τη φαιδρότητα του λόγου του ασχοληθήκαμε σε ανύποπτο χρόνο και στον παρελθόν – στην ανάρτηση μας με αρ. 93/2010.

Ο κυρ-Αντρέας αυτή την φορά προσπαθεί να ιδεολογικοποιήσει έντονα τις εκλογές ούτως ώστε να συνενώσει τη Δεξιά στη Λεμεσό να πλήξει την υποψηφιότητα του Αντρέα Χρίστου που τυγχάνει καθολική αποδοχής και να αποκομίσει έτσι εκλογικά οφέλη. Τι έγινε η π.Μ. [προ Μαρί] εκτίμηση του Νίκαρου προς τον πετυχημένο Δήμαρχο Αντρέα Χρίσου με την μ.Μ. [μετά Μαρί] μανιώδη προσπάθεια του να εξεύρει ανθυποψήφιο του; Μέχρι και την ΕΔΕΚ πλησίασε γι’ αυτό τον σκοπό!

Παραθέτω πιο κάτω δείγματα του λόγου του κυρ-Αντρέα:

- «Ψήφος στο ΑΚΕΛ στις δημοτικές εκλογές σημαίνει επιβράβευση των πολιτικών του Προέδρου της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, που οδήγησαν στη φονική έκρηξη στο Μαρί, των πολιτικών που οδήγησαν στην κατάρρευση της κυπριακής οικονομίας».
«Στις 18 Δεκεμβρίου, ο δημότης πρέπει να θυμάται πως, ψηφίζοντας τους ΑΚΕΛικούς υποψήφιους, επιβραβεύει τις πολιτικές του ΑΚΕΛ».
http://www.sigmalive.com/ekloges2011/news/444153.

- «Σε αυτές τι εκλογές οι λεμεσιανοί καλούνται να διαλέξουν μεταξύ της φιλοσοφίας του κοινωνικού φιλελευθερισμού που πρεσβεύει ο ίδιος και των αντιλήψεων και πρακτικών του ΑΚΕΛ».
http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=67713.

- «Μαζί με την υποψηφιότητα μας, έχουμε καταθέσει και τη δική μας πολιτική πρόταση για τη διαχείριση του μεγαλύτερου Δήμου της Κύπρου: τη φιλελεύθερη πρόταση, την πρόταση η οποία μιλά για αξιοποίηση του ιδιωτικού τομέα, την πρόταση που μιλά για αποκέντρωση, την πρόταση που μιλά για συνέργειες, για αξιοποίηση της δημοτικής κτημοσύνης, την πρόταση η οποία μιλά για μια δημοτική μηχανή η οποία να υπηρετεί τον πολίτη και όχι να τον ταλαιπωρεί».
«Ο δημότης έχει σήμερα δύο επιλογές, την πρόταση του κοινωνικού φιλελευθερισμού, την οποία έχει καταθέσει ο ΔΗΣΥ, μέσα από την δική μας υποψηφιότητα και έχει και την άλλη πρόταση του ΑΚΕΛ, μια πρόταση συγκεντρωτική, που εξυπονοεί νέες φορολογίες και άλλα. Είμαστε βέβαιοι ότι θα στείλουμε το μήνυμα ότι τούτος ο λαός, αυτή η πόλη, ο κυπριακός ελληνισμός, αν θέλετε, έχει κουραστεί από τις πολιτικές του ΑΚΕΛ και θέλει νέες, πιο σύγχρονες και ευρωπαϊκές προσεγγίσεις». http://www.koukouvagia.com/ypoboli_upocifiotiton_sti_lemeso1321530522.html.

Δείγματα γραφής κι αυτά του wannabe Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας συναινετικού Νίκαρου!

Anef_Oriwn
Σάββατο 10/12/2011

****************************
Προσθήκες [11/12/2011]:

1. Ψες ξέχασα [αν και το είχα καταγραμμένο στος σημειώσεις μου] να ΣΑΣ παραπέμψω και στο Βlog “AWAKE! WITHIN THE WALLS” “ΑΓΡΥΠΝΟΙ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ”.
Στο Blog ετούτο υπάρχει μια επιστολή που η διαχειριστική ομάδα του blog έστειλε στους υποψήφιους δήμαρχους Λευκωσίας για το πως θα χειριστούν διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζει η παλιά πόλη.
Εκεί υπάρχει και η σχετική απάντηση της Ελένης Μαύρου, όπως κι εκείνη του Κωνσταντή Καντούνα, αλλά πουθενά του Πριγκιπόπουλου! Τους έγραψε;!

2. Θα ‘θελα επίσης να παραθέσω [συμπληρωματικά] κι ένα μικρό απόσπασμα από ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Σοσιαλιστών για τες εκλογές στο Δήμο Λευκωσίας.Η Πρωτοβουλία πολύ εύστοχα θεωρεί την επιλογή [από τη Δεξιά] του Κωνσταντίνου Γιωρκάτζιη ως υποψήφιου για τη δημαρχία της Λευκωσίας ως διπλή πρόκληση. Και τούτο γιατί [όπως επεξηγεί] η συγκεκριμένη επιλογή:
- Έχει τη θρασύτητα της προώθησης ενός ανθρώπου αμέτοχου στην κοινωνική προσφορά που μόνο του προσόν είναι ο πλούτος που διαθέτει.
- Είναι μια απόπειρα εξαγνισμού ενός ονόματος με αμφιλεγόμενη ιστορία μέσα από τη συμμετοχή του στο Ίδρυμα Γιωρκάτζη που αποσκοπεί στη λήθη των ιστορικών γεγονότων.

Anef_Oriwn
Κυριακή 11/12/2011

Ανάρτηση 105/2011 (εκατόν συν πέντε) [λευκωσιάτικη, εκλογική, δημαρχιακή] - Ένα άρθρο της Ελένης Μαύρου για τη Λευκωσία.

2011-12-07T23:00:00.019+02:00

Εισαγωγικά:

Στις προθέσεις μου αυτές τις μέρες [και πιο συγκεκριμένα από την περασμένη Δευτέρα] ήταν να αναφερθώ στο debate [έτσι λέμε τώρα στα κυπριακά τις τηλεοπτικές συζητήσεις] μεταξύ των υποψηφίων για τη δημαρχία της Λευκωσίας, Ελένης Μαύρου [νυν Δημάρχου] και του Πρίγκιπα [όπως τον λαλεί τζιαι μια καλή διαδικτυακή φίλη] Κωνσταντίνου Γιωρκάτζιη. Το debate έλαβε χώρα στην τηλεόραση του “MEGA” τη Δευτέρα το βράδυ και παρακολούθησα [ως αιώνιος κι αδιόρθωτος μαζόχας - τζι’ εν είμαι με λευκωσιάτης] ένα σημαντικό μέρος του.

[Α, ξέχασα να αναφέρω ότι εκεί ήταν και ο έτερος υποψήφιος δήμαρχος Λευκωσίας κος Καντούνας! Πάντως εγώ σχημάτισα την εντύπωση ότι «τούτος» νομίζει ότι ένας δήμαρχος πρέπει να ασχολείται κυρίως με την επιδιόρθωση πεζοδρομίων, στο καθάρισμα άδειων οικοπέδων και την πάταξη της οχληρία από τα “χοροπηδάδικα”].

Για την αχαπαροσύνη και την ασχετοσύνη του Πρίγκιπα περί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης [έχει την εντύπωση ότι το δημαρχιλλίκκι είναι κάτι ανάλογο με τη διοικητιλλίκκιν μιας ιδιωτικής εταιρείας], για την αμηχανία και τη νευρικότητα του [κατά το debate], πνιμένος μέσα στες κόλλες που του ‘δώσαν να παπαγαλίζει τα ίδια και τα ίδια, και για διάφορα άλλα φαιδρά, θα προσπάθησω να τα πω λίαν συντόμως ...

Σήμερα όμως κι ένεκα του ότι η πενία χρόνου, τέχνας σκαρφίζεται, αποφάσισα [για άλλη μια φορά] να copypast-άρω από τη σημερινή “Χαραυγή” ένα άρθρο της νυν Δημάρχου Λευκωσίας και εκ νέου, υποψήφιας Ελένης Μαύρου για το «δομημένο και φυσικό περιβάλλον»...

********************
Το άρθρο

“Λευκωσία σημαίνει δομημένο και φυσικό περιβάλλον”

[της Ελένης Μαύρου, Δημάρχου Λευκωσίας και υποψήφιας δημάρχου – “Χαραυγή” 7/12/2011, σελ. 9, link: http://www.haravgi.com.cy/site-article-14832-gr.php].

{Οι επιχρωματώσεις και υπογραμμίσεις είναι δικές μου.
Επίσης τα εντός των αγκύλων σχόλια και σημειώσεις είναι δικές μου}

“Με τη συμπλήρωση μιας πενταετίας στη δημαρχία της Λευκωσίας, ζητώ από τους Λευκωσιάτες να ελέγξουν τη συνέπεια στην υλοποίηση όσων υποσχεθήκαμε για έργα που αφορούν το δομημένο και φυσικό περιβάλλον και να αξιολογήσουν τις δεσμεύσεις μας για τη νέα πενταετία.

Δεσμευτήκαμε να αναζωογονήσουμε τις γειτονιές και αυτό κάναμε. Υλοποιήσαμε έργα ανάπλασης στις παραδοσιακές γειτονιές (Παλλουριώτισσα, Καϊμακλί, εντός των τειχών πόλη). Αποκαταστήσαμε και αναδείξαμε την ιστορική φυσιογνωμία της πόλης και προωθήσαμε την προστασία και αξιοποίηση αξιόλογων από αρχιτεκτονική και ιστορική άποψη κτιρίων. Αναβαθμίσαμε τον αστικό εξοπλισμό (κάλαθοι, φωτιστικά, παγκάκια), εφαρμόσαμε ολοκληρωμένη μελέτη οδικού φωτισμού και προβολής μνημείων, κατασκευάσαμε οχετούς για τα νερά της βροχής στις περισσότερες γειτονιές. Κατασκευάσαμε πέραν των 50,000 μέτρων πεζοδρομίων. Αντικαταστήσαμε τα φώτα τροχαίας με λαμπτήρες με τη μικρότερη δυνατή κατανάλωση ενέργειας και χρήση φωτοβολταϊκών. Ενθαρρύναμε τη χρήση υβριδικών και ηλεκτρικών αυτοκινήτων (δωρεάν στάθμευση) και εφαρμόσαμε πρότυπο ενεργειακό σχεδιασμό και πιστοποίησης στα κτήρια του νέου Δημαρχείου.

Δεσμευτήκαμε επίσης να αυξήσουμε το πράσινο και αυτό κάναμε. Δημιουργήσαμε 9 καινούργια πάρκα (σε Αγίους Ομολογητές, Άγιο Ανδρέα, Καϊμακλί, Παλλουριώτισσα, Κωνσταντίνου και Ελένης) με εξοπλισμό ευρωπαϊκών προδιαγραφών και αναβάθμιση υφιστάμενων χώρων. Φυτέψαμε πέραν των 3,000 δέντρων σε όλη τη Λευκωσία, και προβήκαμε σε καταγραφή και χωροταξική αποτύπωση των χώρων που μπορούν να γίνουν εστίες πρασίνου.

Το δομημένο και φυσικό περιβάλλον αποτελούν βασικές μας προτεραιότητες. Δεσμευόμαστε να προχωρήσουμε με επέκταση έργων ολοκληρωμένης ανάπλασης, ώστε να καλυφθούν όλες οι παραδοσιακές γειτονιές και να ενισχυθούν με πολιτιστικές και κοινοτικές διευκολύνσεις. Να δώσουμε κίνητρα για την αισθητική βελτίωση όψεων κτιρίων και λήψη μέτρων για τη διατήρηση του ιστορικού χαρακτήρα των γειτονιών και των κτιρίων που συνδέονται με παραδοσιακές χρήσεις (καφενεία, μαγειρεία, κινηματογράφοι κ.α.). Δεσμευόμαστε για ευρεία αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με προτεραιότητα τα δημοτικά κτίρια και προγράμματα για «πράσινες στέγες» ή και «πράσινους τοίχους» σε δημοτικά κτίρια και κατοικίες.

Δεσμευόμαστε, παράλληλα, να προχωρήσουμε με εκτίμηση των αναγκών σε νέες επιφάνειες πρασίνου και σχεδιασμό ώστε να διατηρούν τη χαρακτηριστική οικολογία της κάθε περιοχής. Να δημιουργήσουμε άξονες πρασίνου και αναψυχής (για περίπατο, ποδήλατο, τζόκινγκ) με αξιοποίηση του Πεδιαίου και της Τάφρου. Να υλοποιήσουμε πράσινες διαδρομές που θα συνδέουν τους χώρους πράσινου, αναψυχής και αθλητισμού της πόλης.

Το δομημένο και φυσικό περιβάλλον απαιτεί πράξεις, όχι λόγια. Η Λευκωσία έχει ανάγκη από έργα, όχι εξαγγελίες. Χρειάζεται τις νέες δημιουργικές ιδέες, αλλά με αντίληψη και γνώση των δημοσίων πραγμάτων και με εμπειρία.

Γι’ αυτό και σας ζητώ να ανανεώσετε την εμπιστοσύνη σας στη συλλογική μας προσπάθεια. Μαζί δίνουμε στο έργο συνέχεια, με ακόμη μεγαλύτερο ζήλο και δυναμισμό, για τα μεγάλα αλλά και τα μικρά ζητήματα, για τη Λευκωσία που μας ενώνει.”

Anef_Oriwn
Τετάρτη 7/12/2011

Ανάρτηση 104/2011 (εκατόν συν τέσσερεις) [blogger-ική, Acera-ϊκή, copypast(e)-ική, οικονομική και πολιτική] – Αναδημοσίευση ενός σχολίου του Aceras για τα οικονομικά και το κυπριακό...

2011-12-03T21:30:00.006+02:00

Εισαγωγικά:
Ουκ ολίγες φορές σ’ αυτό το Blog,
- είτε λόγω έλλειψης χρόνου του Blogοδεσπότη,
- είτε λόγω του ότι κάποια κείμενα άλλων ήταν εξαιρετικά και ενδιαφέροντα,
- είτε γιατί θέλαμε να δώσουμε εναύσματα και ερεθίσματα για συζητήσεις,
κάμναμε αναδημοσιεύσεις άρθρων από εφημερίδες και περιοδικά.

Και τούτη τη φορά θα επιχειρήσω κάτι παρόμοιο, αλλά η νέα αναδημοσίευση θα ‘ναι κάπως διαφορετική. Anef_της [εκ των προτέρων] αδείας του (παλιο)παρέα του Aceras [αλλά ευελπιστώντας στην κατανόηση του] θα προχωρήσω στην αναδημοσίευση/ανάρτηση ενός εξαιρετικού και άκρως ευστόχου [περί της οικονομίας] σχολίου του, που κατάθεσε σε συζήτηση στο Blog του Strovolioti. Η ανάρτηση του Strovolioti με τίτλο “Στα γεράματα του, νεοφιλελεύθερος” αναφερόταν στον “νεοφιλελεύθερο” [τώρα «στα γέρματα του»] Πρόεδρο Χριστόφια και στα [οικονομικά] μέτρα που αποφασίστηκαν [ερήμην των Συντεχνιών] στη διακομματική σύσκεψη του Προεδρικού, όπως ληφθούν για να σωθεί η οικονομία μας [ή/και για να αποφύγουμε τον μηχανισμό στήριξης]. Έτσι λαλούν, και πολλοί είναι που τους πιστεύουν, αλλά και πολλοί άλλοι που δεν τους πιστεύουμε! Στην ουσία είναι τις τράπεζες που προσπαθούν να σώσουν. Προφανώς γι’ αυτό ο Blogοδεσπότης αποκαλεί και τον ΑΚΕΛικό Υπουργό Οικονομικών Κίκη Καζαμία «νούσιμο»

Στο σχόλιο του ο Aceras [ημερ. Δεκεμβρίου 2, 2011 21:04 πολύ πετυχημένα κάμνει μια ιστορική αναλυση του προβλήματος της οικονομικής κρίσης στην Κύπρο. Τι προσπαθούσε να κάμει [προωθήσει] η Κυβέρνηση Χριστόφια και τι (δεν) έκαμνε η επίσημη Αντιπολίτευση όπως και η αντιπολιτευόμενη Συμπολίτευση...

Πέραν από τις τοποθετήσεις του για την Οικονομία, ο Aceras εκφράζει και κάποιες σκέψεις [αισιόδοξες – και διερωτούμαι που το βασίζει] για την εξέλιξη του κυπριακού. Με το θέμα αυτό [το οποίο το προσεγγίζω διαφορετικά] ίσως καταπιαστώ σε μελλοντική μου ανάρτηση, καθώς κρίνω ότι δεν είναι της παρούσης.

Για λόγους δεοντολογίας θα παραθέσω και το απαντητικό σχόλιο του Blogοδεσπότη Strovolioti…

{Σημείωση:
Οι επιχρωματώσεις και οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου., όπως και οι επεξηγήσεις με κόκκινο χρώμα μέσα στις αγκύλες}...

************************
Το Acera-ϊκό σχόλιο

«Απο τον πρόπερασμένο Άυγουστο όταν είχαμεν όλο τον τζιαιρόν ομπρός μου, ο Χριστόφκιας με τον Σταυράκη εξεκινήσαν προσπάθειες για να περάσουν ισοζυγισμένα μέτρα για να φέρουν στα ίσια μιαν οικονομία που χρειάζεται αλλαγές. Αν αθθυμάστε εξεκίνησεν η προσπάθεια με ΜΕΙΩΣΗ του μισθού του προέδρου τζιαι των υπουργών κατά 10%, εζήτησεν την συνεισφορά του πλούτου με 1% επιπλέον πάνω στον φόρο επί των κερδών τζιαι αναθεώρηση των κρητηρίων για να φορολογείται η ακίνητη περιουσία στην αξία της σήμερα τζιαι όχι σε τζιείνην του 1985. Έκοψα τότες Κύπρον τζιαι άκουα στο ράδιον το πυρ ομαδόν του Αβέρωφ, του Τασσακιού, τζιαι του Ομήρου. Εν να σκοτώσει την οικονομία, είναι εχθροί του κέρδους τζιαι άλλες λουβάνες που μαειρεύκουνται για να χαροποιούν φανατικούς δεξιούς.
Ο ανατολίτης πρόεδρος τζιαι η χωρκατοκυβέρνηση του, γνωρίζοντας την ψυχολογία του κοσμοπολίτη δημοσίου υπαλλήλου, επροετοίμασεν το έδαφος για να πάει να παζαρέψει την συνεισφοράν των κακομαθημένων υπηρετών του λαού. Ετοιμάστην τζιαι η ΠΕΟ να δεχτεί να μεν υπάρχουν αυξήσεις, ή τέλος πάντων να είναι στοχευμένες. Ελέαν επίσης ότι ήταν έτοιμοι να συζητήσουν μιαν αναδιάρθρωσην της ΆΤΑ φτάνει να εν κλιμακωτή τζιαι να μεν αγγίζει τες κατώτερες τάξεις.

Η αππωμένη αντιπολίτευση που κατ’ εμέ φτάνει σε όρια εθνικής ανευθυνότητας δεν εδέχτην κανέναν μέτρον εκτός που την μείωσην των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Στόχοι μικροπολιτικοί. Να ρεζιλευτεί ένας αριστερός πρόεδρος που θα πάει να κτυπήσει κεκτημένα που οι δεξιοί κυβερνώντες μόνο δίνουν αλλά ποτέ στην ιστορία δεν επήραν.

Τους έφκηκε φάντης μπαστούνι όμως διότι ο Χριστόφκιας δεν είναι δικτατορίσκος που εδιόρισεν η Τράπεζα Κύπρου σε συνεργασία με την Λαΐκή τζιαι με σύμβουλο τον Δούριο τους ίππο στο κράτος (Ορφανίδη). Το ανατολίτικο παζάρι με τες συντεχνίες δεν έπιασε, (που θα έπιαννε αν επαίζαν το παιχνίδι οι εθνικοί μας σωτήρες που λοαρκάζουν να κυβερνήσουν άμα καταστρέψουν τζιαι ρεζιλέψουν αυτήν την κυβέρνηση). Οι αρχές του Χριστόφια τζιαι των ιδεοληπτικών υπουργών δεν τους επιτρέπουν να γαμήσουν τες συντεχνίες τζιαι να ρέξουν χωρίς διαπραγμάτευσην. Αργοπορία λαλείς εσύ φίλε μου Στροβολιώτη, αλλά γιατί δεν έγινεν η εθνική συνένεση που εζήτησεν ο Πρόεδρος ανακοινώνωντας την μείωση του μισθού του;

Όλοι καραγκιώζηες είναι φίλε μου τζιαι μην τους παρτάρεις. Κα-ρα-γκιώ-ζη-ες. Για να κάμνει τον κέκαν στα κανάλλια ο κάθε ανώμαλος που έχει πρόβλημα με το Εγώ του ερίξαν εις τον αέραν όλην την πιθανήν κοινωνικήν συνέναισην που επροωθούσεν η κυβέρνηση για να περάσουμεν ομαλά την Κρίσην, κλιμακωτά τζιαι με συνεισφοράν όλων.

Από τα μέτρα που ανακοινωθήκαν δεν άκουσα κανέναν που να κτυπά γιατρούς, νοσοκομεία, δασκάλους, αριθμόν μαθητών μες τες τάξεις, σχολεία ακριτικών περιοχών, παροχές για αθρώπους που τες έχουν ανάγκην. Δεν εκόψαν τα φοιτητικά επιδόματα, θα τα λλιάνουν για τζιείνους που κρατούν λεφτά. Έλα λλίον να δεις τι γίνεται στην Γαλλίαν, στην Αγγλίαν, στην Ιρλανδίαν. Αύριον θα δεις τι θα κάμουν οι δικτατορίσκοι που διορίζουν οι τράπεζες στες χώρες που παττίζουν.

Ακόμα τζιαι στην οικονομίαν, ο Χριστόφκιας έβαλεν γιαλλιά στην πάνσοφην δεξιά που τα ξέρει όλα. Απλά επειδή έχει αρχές. Τα μέτρα εν ισοζυγισμένα για μιαν κεντρώαν, άτε κεντροαριστερήν (για να μεν πως κεντροδεξιάν) πολιτικήν. Μπορεί να μεν εκατάφερεν να τα περάσει που τον πρόπερασμένον αύγουστον που έθελεν, αλλά θωρείς ότι τα πράματα έρκουνται τζιαι περνούν τζιαι που μόνα τους.

Αυτόν καρτερώ πέρκι γινεί τζιαι με το Κυπριακόν. Διότι μπορεί εσύ μελαχονιέσαι, να ειρωνεύκεσαι, να περιπέζεις, να κλαίεσαι, αλλά αυτός τζιαι η ομάδα του δουλέφκει ακόμα τζιαι με τον Έρογλου. Όπως ήρταν όλοι οι γάροι στην πάγνην τζιαι εσυνεναίσαν, έτσι εν να γινεί μιαν ημέραν τζιαι με το κυπριακόν. Τζιαι να μην παραξενευτείς να γινεί σύντομα. Τσάς, έναν κούντημαν τζιαι μιαν μικρήν κίνησην καλής θέλησης να κάμει η Τουρκία τζιαι θα δεις. Όπως ήρταν ούλοι τζιειαμαί όταν έφτασεν ο κόμπος στο χτένιν, έτσι εν να κάμουν πον να ρτει ο κόμπος στο χτένιν που τα Ηνωμένα Έθνη λίαν συντόμως. Διότι μπορεί να αρέσκει στον κουμπάρον σου τον Περτίτζιην να κάμνει το κοκόριν μπροστά που τες κκάμερες να του περνά η νεύρωση του, μπορεί να νοιώθει ο Αβέρωφ όμορφος τζιαι μέγας άνδρας μπροστά που τα φλάς τζιαι τους προβολείς, αλλά όσον γάροι τζιαι να ναι ούλλοι τους ηξέρουν ότι όλοι μες το ίδιον καζάνιν βράζουμεν. Τζιαι τωρά που είδαν ότι δεν είναι ούτε σε τούτην την ιστορική συγκυρίαν που μπορεί να φαν τζιαι να ξηριζώσουν την αριστεράν που την Κύπρον, θα έρτουν ούλοι ένας ένας να γλύψουν τζιειαμαί που εφτύσαν.

Τζιαι τες μεγαλλύττερες ρέχχες τους, θα τες φάν όταν θα υπογράψουν ούλλοι μιαν λύσην που θα κάφκει όπως κάφκουν τζιαι τα μέτρα για την οικονομίαν που υπογραφτήκαν εχτές.

Δεν ηξέρω γιατί, αλλά ειμαι αισιόδοξος παρόλην την απαισιοδοξίαν της λογικής μου. Για το κυπριακόν μιλούμεν, διότι τα άλλα ούλλα είναι τρίχες».

***********************
Το Strovolioti-κο σχόλιο

«Aceras, τα είπαμε ξανά. Δεν τίθεται θέμα για τον αριστερό πρόεδρο. Τίθεται θέμα για τον ανεπαρκή πρόεδρο.
Τελοσπάντων όμως, επειδή εγώ δεν έχω ούτε ατζέντα, ούτε κουβαλώ κομματική παντιέρα, λέγω μπράβο που συμφώνησαν εκείνα που συμφώνησαν, και ναι, πράγματι, και εγώ έκαμα μια προβολή στο σύντομο μέλλον, και είπα: εφαντάστηκες να αποφασιστεί με παρόμοιο τρόπο το ναι στο επόμενο δημοψήφισμα;
Το οποίο βεβαίως, όπως γράφει και ο Οθέλλος, θα αφορά ένα σχέδιο χειρότερο του Ανάν».

**************************
Σχόλια ΕΜΟΥ του Ιστολόγου:

Εγώ πάντως εξακολουθώ να διερωτούμαι πως θα υπάρξει ανάπτυξη με τα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζει η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία συμπεριλαμβανομένης και της Ευρωζώνης:
“Η εταιρεία ή οι εταιρείες που θα στηριχθούν (δεν μπορώ να αντιληφθώ από ποιά ταμεία – και δεν βλέπω αυτό να αποτελέσει πρωτοβουλία των τραπεζών) θα πωλούν τα προιόντα/υπηρεσίες τους σε ποιούς;;;; Αυτοί οι κάποιοι θα αγοράζουν με ποιά λεφτά;; Αν υπάρχει κάποιος που κατέχει το θέμα ας μας φωτίσει και εμάς τους «ταπεινούς»”.

Ο Strovoliotis αποπειράθηκε να απαντήσει για το ζήτημα της ανάπτυξης με σχόλιο του στην προηγούμενη μου ανάρτηση στο Blog, αλλά τα μάσησε. Τι πάει να πει «...δεν υπάρχει εγγύηση πως θα μπούμε σε ρυθμούς ανάπτυξης, ή αν θα γίνει αυτό σύντομα. Υπάρχουν πολλές παράμετροι που λειτουργούν αρνητικά ...».
Τι επιτέλους θα μας σώσει; Μπορείς να μας (δια)φωτίσει κανείς;

Anef_Oriwn
Σάββατο 3/12/2011

Ανάρτηση 103/2011 (εκατόν συν τρεις) τηλεγραφική, οικονομική, (δι)ερωτηματική, (δια)φωτιστική] – Σ’ αναζήτηση φωτός για να δω τζιαι ν’ αμπλέψω* τζι’ εγιώ ο αδαής!!!

2011-12-01T21:15:00.006+02:00

{Επεξηγηματική σημείωση:
* αμπλέπω – (από το αρχαιοελληνικό εμβλέπω), βλέπω, διακρίνω}.

*********************************
Παρακαλώ τα φώτα ΣΑΣ!
(Δια)Φωτίστε τζι’ ΕΜΕΝΑΝ τον Αδαή τζι’ Αχάπαρον!
Τζι’ απευθύνομαι πρώτα τζιαι κύρια σε Strovoliotες, Αντιπολιτευόμενους, Τοξότες τζι’ Othelloυς τζιαι λοιπούς πεφωτισμένους δαήμονες επί των οικονομικών, τζιαι τους θερμοπαρακαλώ να μου λύσουν ένα αιώνιο ερώτημα μου:

Κύριοι, κύριοι Πεφωτισμένοι,
Μπορείτε να μου πείτε πως μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, όταν δεν υπάρχει ρευστότητα κι όταν ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός πελαγοδρομεί τζιαι ούλλα [στην Ευρωπαϊκή Ένωση] πάσιν πούκουππα [ανάποδα];

- Τα προϊόντα που θα παράγουμε σε ποιους θα τα πουλούμε;
- Τες [παραθεριστικές] κατοικίες που θα κτίζουμε ποιοι θα τες ‘γοράζουν;
- Τες υπηρεσίες [χρηματοπιστωτικές, τουριστικές κι άλλες] σε ποιους θα τες προσφέρουμε;
- Τα έργα που θα κάμνει το κράτος, ποια Οικονομία θα εξυπηρετούν ή πότε τέλος πάντων θα φέρουν οφέλη ή θα έχουμε απόσβεση;

Σας παρακαλώ βοηθείστε με πέρκι [μακάρι] τζιαι δω τζι’ εγιώ το φως το αληθινό!

Anef_Oriwn
Πέμπτη 1/12/2011

Ανάρτηση 102/2011 (εκατόν συν δκυο) [επίκαιρη, ποδοσφαιρική, ομονοιάτικη και εξ αριστερών] – Οι πολιτικές διαστάσεις της εξοντωτικής τιμωρίας του Προέδρου και του προπονητή της ΟΜΟΝΟΙΑΣ˙ οι “δήμιοι” του κυπριακού ποδοσφαίρου εν δράσει..

2011-11-27T02:45:00.016+02:00

{Αν νομίζετε ότι άφησα τα θέρη (μου) τζιαι ξικανναουρίζω, κάμνετε λάθος γιατί έχει τζι’ η μάππα τες πολιτικές της διαστάσεις. Ας πούμεν, ξέρετε γιατί οι οπαδοί της Barcelona φωνάζουν τους οπαδούς της Real «φασίστες»;] ...

Παιδιόθεν υπήρξα “φούρπος” [ποδοσφαιρόφιλος]... Με θυμάμαι μάλιστα να παίζω [με τα άλλα παιδιά της γειτονιάς] μάππαν σε μια χωράφα γεμάτη αγκαθκιές, τζιαι να γεμώνουν τα κανιά μου αγκάθκια]...

Παράλληλα θυμάμαι (εκ)τοτε « τη μισή μου καρκιάν [στην Κίνα] να βρίσκεται [...] με τη στρατιά που κατεβαίνει ... σαν πράσινο ποτάμι» [παράφραση στίχων του Ναζίμ Χικμέτ] και τον Εαυτό μου να πηγαίνει με ωτοστόπ στα ματς της ΟΜΟΝΟΙΑΣ στο Παραλίμνι, στο Βαρώσι, στη Λάρνακα...

Γι’ αυτό δεν μπορούσα να μην ασχοληθώ με την χτεσινή απόφαση της Δικαστικής [λέμε τώρα] Επιτροπής της ΚΟΠ να τιμωρήσει με εξάμηνο αποκλεισμό από τα γήπεδα των διαβόητων μεγαλο-εγκληματιών του κυπριακού ποδοσφαίρου, Μιλτιάδη Νεοφύτου [alias Μιλτής] Προέδρο της “ΟΜΟΝΟΙΑΣ” και Νεόφυτο Λάρκου, προπονητή της ομάδας!

Ίσως εδώ πείτε [ένεκα των πολλαπλών προβλήματων που σήμερα αντιμετωπίζουμε ως χώρα – οικονομικά, πολιτικά, φυσικο-αεριούχα], πως “ο κόσμος χάννεται τζιαι το μουννίν χτενίζεται” ... Έλα όμως που η ιστορία αυτή [αν και “φουρπική”] έχει τες δικές πολιτικο-ιδεολογικές διαστάσεις...

Εν τούτοις στο παρόν πόνημα μου, δεν καταπιαστώ με τα γνωστά και κοινότοπα που διαχρονικά λένε ή για τα οποία παραπονιούνται και διαμαρτύρονται οι οπαδοί των Αριστερών σωματείων ή αν προτιμάτε των Σωματείων που υποστηρίζονται από τον κόσμο της Αριστεράς [της “ΟΜΟΝΟΙΑΣ”, της “Νέας Σαλαμίνας”, της “Αλκής”, της ΑΕΛ]˙ δηλ. για τον κατατρεγμό των ομάδων τους από τα δεξιά κατεστημένα που εδώ και δεκαετίες ελέγχουν και λυμαίνονται το κυπριακό ποδόσφαιρο. Μπορεί οι πιο φανατικοί [και όχι μόνο] οπαδοί των ομάδων αυτών [και δη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, η οποία αυτή την εποχή βρίσκεται και στην κορυφή της βαθμολογίας – και μάλιστα 6 ολόκληρους βαθμούς μπροστά από το τρίτο ΑΠΟΕΛ] να γίνονται φορτικοί, βαρετοί και γραφικοί καθώς επαναλαμβάνουν κατά κόρον τα αυτονόητα, για τις ποικίλες και συνεχείς επιθέσεις και ανελέητες διακρίσεις που δέχονται και υπόκεινται οι ομάδες τους. Τις [σκόπιμα] εχθρικές και πλημμελείς σε βάρος τους διαιτησίες και τις άδικες αποφάσεις διαφόρων οργάνων της ΚΟΠ. Συνήθως ΟΛΟΙ οι νέοι κανονισμοί θα τύχουν εφαρμογής πρώτα σε βάρος τους.
[Να φανταστείτε το καλοκαίρι στον αγώνα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ με το ΑΠΟΕΛ για την Ασπίδα της ΚΟΠ, ο διαιτητής χωρίς καμιά δυσκολία έδωσε πέναλτι σε βάρος της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, για να ανακαλέσει όμως μετά από λίγο ην απόφαση του όταν του σφύριξαν ότι το πέναλτι ήταν ανύπαρκτο και θα γινόταν ρεζίλι των σκυλιών!]...

Έτσι και χτες η Δικαστική(;) της ΚΟΠ δεν δίστασε να επιβάλει μια εξοντωτική τιμωρία στον προπονητή της ΟΜΟΝΟΙΑΣ σε μια εποχή που η ομάδα είναι πρώτη στο Πρωτάθλημα. Τιμώρησαν χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς κανένα ελαφρυντικό και με μιαν απόφαση που μπάζει από παντού νερά, έναν άνθρωπο που οι ίδιοι είχαν βραβεύσει παλαιοτέρα για το ήθος του και τον είχαν προσλάβει και ως βοηθό προπονητή για την Εθνική Κύπρου. Αλλά τότε ήταν “δικός” τους. Σήμερα βρίσκεται στο αντίπαλο στρατόπεδο! Έχουν άδικο λοιπόν, αυτοί που σκέφτονται πως αυτή η τιμωρία αποτελεί και τρόπο να ανακοπεί η ανοδική πορεία της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, αλλά και να πληγεί ότι έχει σχέση με την Αριστερά ή συνενώνει τον κόσμο της;

Τα μελή της Δικαστικής Επιτροπής της ΚΟΠ είναι όλοι «έγκριτοι» δικηγόροι με δεξιές καταβολές ή/και δράσεις και φίλα προσκείμενοι στο ΑΠΟΕΛ! Λόγου χάριν ο πολύς Αριστοτέλης Μισός(!), Επαρχιακός Γραμματέας του ΔΗΣΥ στη Λάρνακα και υποψήφιος με το ΔΗΣΥ στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές [του περασμένου Μάη]. «Τούτος» δεν δίστασε να “προειδοποιήσει” [στην ουσία να απειλήσει] τον Υπαστυνόμο της Αστυνομίας λέγοντας του «...να προσέξει τι θα πει διότι διαφορετικά θα είχε επιπτώσεις» μια και ο Υπαστυνόμος αμφισβητούσε ότι ο διαιτητής δέχτηκε επίθεση από τον προπονητή και τον πρόεδρο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ

Στη απόφαση της η περιβόητη Δικαστική(;) αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ο Υπαστυνόμος «... μας έκανε χείριστη και αλγεινή εντύπωση. Δεν ήταν μαρτυράς της αλήθειας». Λαλείτε αυτή η μηδενιστική προσέγγιση της Δικαστικής(;) της ΚΟΠ να αποτελούσε [ρεβανσιστική] προσπάθεια του βαθέως κράτους της Δεξιάς να απαξιώσει την Αστυνομία για την αιρετική της τόλμη να κατανέμει [στο δικό ης Πόρισμα για την έκρηξη στο Μαρί] ευθύνες και στους νεκρούς και να δείξει ότι μπορεί να είναι αναξιόπιστη [η Αστυνομία]; Ήδη έχει ξεφουσκώσει για καλά η φούσκα με την έκρηξη στη Ναυτική Βάση!

Εμένα όμως με προβληματίζει και κάτι άλλο. Στην κατακλείδα της ανάρτησης μου ανάρτηση με αρ. 75/2011 έγραφα για το «...πόσο πολιτικά αφελείς είμαστε, ως Αριστεροί [...] που να μην αμφισβητούμε πλέον [...] αλλά να εμπιστευόμαστε απόλυτα ένα μηχανισμό που έχει τα χαρακτηριστικά που περιέγραψε ο ίδιος ο Πρόεδρος...» [δηλ. την «αποτυχία λειτουργιών και συστημικών διαδικασιών οι οποίες κτίστηκαν μέσα από τις δεκαετίες στη βάση σκοπιμοτήτων και πέρα από τις αρχές της αξιοκρατίας και της χρηστής διοίκησης»]...

Το αυτό [παρόμοια πράματα] συμβαίνει/συμβαίνουν [δυστυχώς] και στο ποδόσφαιρο με τους διοικητικούς παράγοντες των Αριστερών σωματείων. Επιδεικνύουν μια απίστευτη αφέλεια εμπιστευόμενοι τους παράγοντες των δεξιών σωματείων και ότι ΟΛΟΙ μαζί [τι ρομαντισμός] θα διορθώσουν [θα σάσουν] τα κακώς έχοντα στο ποδόσφαιρο. Με την έγκριση τους ή την ανοχή τους [των Αριστερών σωματείων] περνούν κανονισμούς που [έτσι τα ταιριάζουν στο τέλος και] τυγχάνουν εφαρμογής κύρια πάνω στα αριστερά σωματεία [τιμωρίες εδρών, μεγάλα και εξοντωτικά πρόστιμα, πρόστιμα για δηλώσεις κατα της διαιτησίας, αυστηρές και εξοντωτικές ποινές για επιθέσεις κατα των διαιτητών ενώ διαιτητές παραμένουν σχεδόν ατιμώρητοι για πλημμελείς διαιτησίες οι οποίες μάλιστα υποθάλπουν επεισόδια].
Είναι τυχαίο άραγε που οι μόνοι που τιμωρήθηκαν για επιθέσεις ενάντια σε διαιτητές [λες και τούτοι είναι οι αλάνθαστοι πάπες ya ένα είδος ιερών αγελάδων] ήταν πριν κάποια χρόνια ο Κόκος Ηλία της “Σαλαμίνας”(!), πέρσι ο Κώστας Καϊάφας της “Αλκής”(!) και φέτος ο Πρόεδρος και ο προπονητής της “ΟΜΟΝΟΙΑΣ”;! Τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή αγαπητοί φίλοι! Θυμάστε που πέρσι [αν δεν κάμνω λάθος] ο κάποιος μάρτυρας [ο διαιτητής;] δεν παρουσιάστηκε στη δικαστική σε υπόθεση που αφορούσε τον τερματοφύλακα του ΑΠΟΕΛ τον Χιώτη και ο τελευταίος τη γλίτωσε; Τούτο έλειπε να τη “φάει” ο Χιώτης που μας δίνει και μαθήματα “ελληνικού ήθους”!

Ξυπνάτε ρε ομονοιάτικα! Τζιαι επιτρόποι τζιαι οπαδοί ... Και τη δύναμη που έχετε [να πηγαίνετε κατα χιλιάδες στα γήπεδα] χρησιμοποιείστε την καταλυτικά! Μόνο έτσι μπορείτε να κάμετε τους άλλους να αλλάξουν μυαλά και να ΣΑΣ σεβαστούν!!! Αν το επόμενο Σαββατοκύριακο δεν παει ΚΑΝΕΝΑΣ στο match στο Παραλίμνι [και η τοπική ομάδα δεν θα έχει εισπράξεις] να δείτε πως θα ξεκινήσουν να “βουρούν σαν τα καμήλια” τζιαι να γυρέφκουν τα λάθη!!!

Anef_Oriwn
Σάββατο 26/11/2011

Ανάρτηση 101/2011(εκατόν συν μία) [επίκαιρη, αντιφασιστική, αναδημοσιευμένη] – Ολίγα τινά περί του φασισμού και της εξ αίματος συγγένειας του με τη Δεξιά.

2011-11-21T22:45:00.004+02:00

Για να ανανεώσουμε την αρθρογραφία του Blog ΜΑΣ [πόσο να ακούτε το τραγουδάκι του Παπακωνσταντίνου “Εγώ είμ’ εγώ”!], αναδημοσιεύουμε σήμερα, από τη [σημερινή] “Χαραυγή”, ένα κείμενο του τακτικού αρθρογράφου της εφημερίδας Γεώργιου Πογιατζιή με θέμα τον φασισμό και τη εγγενή σχέση του με τη Δεξιά. Με το ίδιο θέμα ασχοληθήκαμε και προεκλογικά [των βουλευτικών εκλογών του περασμένου Μάη] στην ανάρτηση ΜΑΣ με αρ. 44/2011.

Σχόλια και παρατηρήσεις επιφυλάσσομαι να κάνω μετά, όταν ή αν βρω χρόνο! [Λείφκουμαι τον πολλά τελευταία!]...

***************************
Ο φασισμός είναι ψυχοπαίδι και ιδεολογικό τέκνο της Δεξιάς
[του Γεώργιου Πογιατζιή - “Χαραυγή”, 21/11/2011, σελ. 10, link: http://www.haravgi.com.cy/site-article-14070-gr.php].

{Οι υπογραμμίσεις και οι επιχρωματώσεις είναι δικές μου. Επίσης δικά μου είναι τα αναγραφόμενα μέσα σε αγκύλες}...

Στην έκδοση της “Σημερινής” ημερ. 15/11/2011 στην καθημερινή του στήλη ο συντάκτης της κ. Μ. Δημητρίου επιχειρεί μάταια να καλύψει κάτω από μια ψευδεπίγραφη και επιφανειακή δημοκρατική ευαισθησία το χοντροκομμένο και χυδαίο αντικομμουνισμό του τον οποίο σερβίρει καθημερινά προς τέρψη των αναγνωστών της “Σημερινής”. [Σημ. Ιστολόγου: Τίτλος άρθρου: “Μπλε και κόκκινο σε πένθιμο φόντο”].

Με αλχημείες και σοφιστείες προσπαθεί να συνταυτίσει την Αριστερά στην Ελλάδα με τη “Χρυσή Αυγή” επειδή και οι δύο τάχθηκαν ενάντια στην κυβέρνηση Παπαδήμου, άρα είναι το ίδιο και το αυτό.

Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα το οποίο επιδιώκει να στείλει. Η προσπάθεια δυσφήμισης της Αριστεράς συνταυτίζοντάς τη με το φασισμό δεν είναι κάτι το νέο και ούτε ανακάλυψη της Σημερινής και των συντακτών της.

Αυτοί επαναλαμβάνουν σαν αντηχεία τον άλλοτε ραφιναρισμένο και άλλοτε χοντροκομμένο αντικομμουνισμό που παράγουν τα διάφορα αντικομμουνιστικά ινστιτούτα και ιδρύματα της Ευρώπης. Ο φασισμός και η ακροδεξιά όμως δεν είναι μια ανεξάρτητη ιδεολογία ή ένα ανεξάρτητο κοινωνικό φαινόμενο. Ο φασισμός είναι η εξουσία των πιο αντιδραστικών κύκλων του χρηματιστηριακού κεφαλαίου της αστικής τάξης και της Δεξιάς και ο οποίος αναλαμβάνει την εξουσία όταν η αστική τάξη αδυνατεί να εξασφαλίσει την εξουσία της με τις παραδοσιακές μορφές του αστικού κοινοβουλευτισμού και της αστικής δημοκρατίας ή όταν υπάρχουν προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν με τις παραδοσιακές μορφές κοινοβουλευτισμού. Όπως έγινε στη Γερμανία με τον Χίτλερ το 1933, στην Ισπανία το 1936, στην Ελλάδα με τη Χούντα το 1967, στη Χιλή το 1973 και όπου αλλού η αστική τάξη κινδύνευε να χάσει την εξουσία.

Όταν η αστική τάξη κινδυνεύει να χάσει την εξουσία τότε η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία παραμερίζεται και εγκαθιδρύεται η ωμή φασιστική δικτατορία για καταστολή της Αριστεράς και του συνειδητά και ταξικά προσανατολισμένου συνδικαλιστικού κινήματος. Θύματα αυτής της καταστολής μπορεί να υπάρξουν ακόμα και από το χώρο της δημοκρατικής δεξιάς και τις παρυφές της αστικής τάξης όπου συνήθως υπάρχουν και ψευδαισθήσεις για το ταξικό χαρακτήρα της δημοκρατίας.

Όταν η κατάσταση εξομαλυνθεί τότε επανερχόμαστε ξανά στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Σε ομαλές συνθήκες ο φασισμός υπάρχει με τη μορφή γραφικών οργανώσεων τύπου ΕΛΑΜ, “Χρυσή Αυγή”, κουκκουλοφόροι τις οποίες και πάλι η Δεξιά χρησιμοποιεί είτε για δυσφήμιση του ταξικά προσανατολισμένου συνδικαλιστικού κινήματος και αποπροσανατολισμό του για επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες και την καλλιέργεια φοβικών συνδρομών ανάμεσα στο λαό.

Οι ακροδεξιές ή αναρχικές οργανώσεις όχι μόνο δεν έχουν τίποτε το κοινό με την Αριστερά ούτε στη νοοτροπία και την ψυχολογία ούτε στη νομιμοφροσύνη ή τον αγώνα για υπεράσπιση και διερεύνηση της δημοκρατίας, αλλά πρεσβεύουν ακριβώς τα αντίθετα από τα ιδανικά της Αριστεράς, η οποία συχνά πυκνά πέφτει και θύμα των επιθέσεών τους όπως στην τελευταία εκδήλωση του ΠΑΜΕ έξω από το ελληνικό κοινοβούλιο όπου υπήρξε και ένας νεκρός από το χώρο της Αριστεράς. Ούτε ασφαλώς και η “Σημερινή” είναι και το πιο αντιπροσωπευτικό έντυπο για να ψέξει την Αριστερά συνταυτίζοντάς τη με ακροδεξιές νοοτροπίες και οργανώσεις.

Η “Σημερινή” ήταν πάντα ο κατεξοχήν εκφραστής της άκρας Δεξιάς και του εθνικισμού στην Κύπρο και η οποία είχε χαρακτηρίσει χωρίς ποτέ να το αποσύρει σαν επάναγκες το φασιστικό πραξικόπημα της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β' στην Κύπρο.

Θα ρωτήσουμε όμως κάτι πολύ απλό.

Δεν εξεγείρεται η τόση δημοκρατική ευαισθησία τους όταν διορίζεται σαν πρωθυπουργός και ηγέτης της Ελλάδας ένας τραπεζίτης, ο οποίος δεν είναι καν βουλευτής; Όταν διορίζεται σ’ αυτή τη θέση από δύο κόμματα τα οποία καθομολογουμένως βρίσκονται σε πλήρη πολιτική ανυποληψία ανάμεσα στον ελληνικό λαό;
Όταν χυδαία και ξεδιάντροπα απαιτείται από τους ξένους να δεσμευτούν εγγράφως τα δύο κόμματα αν θα εφαρμόσουν πλήρως τις αντιλαϊκές πρόνοιες της συμφωνίας της 26 Οκτωβρίου.

Ο κ. Παπαδήμος διορίστηκε με το έτσι θέλω από τους ξένους για δύο βασικά λόγους:

1. Για να αποφευχθούν πάση θυσία οι εκλογές και η έκφραση της λαϊκής βούλησης η οποία θα έστελνε στα αζήτητα και τα δύο κόμματα, αλλά και το δικομματισμό και τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις.

2. Για να κάνει τη βρώμικη δουλειά ένας εξωκοινοβουλευτικός και εξωκομματικός παράγοντας για εφαρμογή ακόμα πιο αντιλαϊκών και εξοντωτικών μέτρων, για να παραμείνουν όσο γίνεται πιο αλώβητα τα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ;

Δυστυχώς για τον ελληνικό λαό δεν έχει εναλλακτική επιλογή. Βρίσκεται παγιδευμένος μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ). Ακόμα και σ' αυτές τις τραγικές συνθήκες η Αριστερά στην Ελλάδα δεν κατάφερε να κάνει την υπέρβαση και να παρουσιαστεί μ' ένα κοινό μίνιμουμ πρόγραμμα, το οποίο να συνενώσει όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της χώρας και να παρουσιαστεί σαν η εναλλακτική επιλογή του ελληνικού λαού διεκδικώντας όχι απλά μια μικρή ή μεγάλη αύξηση των ποσοστών της, αλλά την εξουσία ολόκληρη.

Αυτή είναι η ιστορική στιγμή συνάντησης της Αριστεράς στην Ελλάδα με την ιστορία.

Υπάρχει ακόμα χρόνος.

Για το copy-paste,
Anef_Oriwn
Δευτέρα 21/11/2011

Ανάρτηση 100/2011!!! (η εκατοστή για φέτος!) [σύντομη, τραγουδιστική, αφιερωματική, “ναρκισσιστική”] Special αφιέρωση στον Blogοδεσπότη...

2011-11-13T23:30:00.011+02:00

Αισίως [αφού όμως περάσαμε μέσα από τόσες Συμπληγάδες, Σκύλες και Χάρυβδες] φτάσαμε [ο γνωστός μεγαλοπρεπής πληθυντικός] για φέτος στην 100η(!) ΜΑΣ ανάρτηση! Θέλοντας όμως να τιμήσουμε τα γένια ΜΑΣ και να λιβανίσουμε και τους Εαυτούς ΜΑΣ, όντας και ολίγο τι “Νάρκισσοι”, είπαμε να την αφιερώσουμε [την ανάρτηση] στον Σύντροφο Blogοδεσπότη, που αυτή την εποχή περνάει κάποια ζόρια και από φάσεις διάφορες.

Πάμε λοιπόν σε μια ακόμα τραγουδιστική αναρτήση ... [Επόλλυνα τες τελευταίως, αν και δεν έχουν και πολλή κίνηση] ...

“Εγώ είμαι εγώ”, λοιπόν... [Στίχοι: Γιάννης Δεσύπρης]

Δεν είμαι ο τύπος ο γνωστός
επιφανής και κοσμικός
ούτε σε κόμμα αρχηγός
να βγαίνω στις ειδήσεις

Δεν είμαι ο τύπος ο γνωστός
ούτε της δόξας κυνηγός
σε σήριαλ ηθοποιός
να με χειροκροτήσεις.

Εγώ είμ’ εγώ και τα ‘χω βρει
με τη δική μου φάτσα
κι’ ας είμ’ αδέσποτο σκυλί
και μπερδεμένη ράτσα.

Κράτα εσύ το όνομα
κρατάω εγώ τη χάρη
κράτα εσύ όλη τη γη
κρατάω το φεγγάρι.

Δεν είμαι μόδα εποχής
με ένδυμα περιωπής
για δυο φεγγάρια εραστής
να με ακολουθήσεις.

Δεν είμαι ο τύπος ο σωστός
ο έρωτας σου ο χθεσινός
και ευεργέτης εθνικός
άγαλμα να μου στήσεις.

Εγώ είμ’ εγώ και τα ‘χω βρει
με τη δική μου φάτσα
κι’ ας είμαι αδέσποτο σκυλί
και μπερδεμένη ράτσα.

Κράτα εσύ το όνομα
κρατάω εγώ τη χάρη
κράτα εσύ όλη τη γη
κρατάω το φεγγάρι.

Anef_Oriwn
Κυριακή 13/11/2011

Ανάρτηση 99/2011 (εκατόν παρά μία) [επίκαιρη, ελλαδική, πολιτικοοικονομική] – Ολίγα τινά ακόμα για τις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στην “Μητέρα Πατρίδα”...

2011-11-08T23:00:00.022+02:00

Στην ανάρτηση μου με αρ. 96/2011, είχα ασχοληθεί εκτάκτως [και σε συντομία] με την οικονομικοπολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και τη δεινή θέση στην οποία έχουν περιέλθει οι ελλαδίτες “αδελφοί”, κυρίως λόγω της παγκόσμιας οικονομικής [καπιταλιστικής] κρίσης.

Στην κατακλείδα του κειμένου μου είχα παραθέσει και τον στίχο «Οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά» [από το τραγούδι του Θάνου Μικρούτσικου σε στίχους Μάνου Ελευθερίου για τον Νίκο Πλουμπίδη – link: http://www.youtube.com/watch?v=Q3_7JNU86m0] για να αναδείξω την ουσία και το περιεχόμενο μιας ενδεχόμενης [τότε και προ των πυλών σήμερα] συνεργασίας σε κυβερνητικό επίπεδο μεταξύ ΠΑΣΟΚ και “Νέας Δημοκρατίας”. Όπως ανάφερα και πιο πάνω μια τέτοια κυβερνητική συνεργασία [έστω και ως μεταβατική μέχρι τον Γενάρη οπόταν υπολογίζεται ότι θα διεξαχθούν στη χώρα νέες γενικές εκλογές] είναι ήδη επί θύραις, καθώς είναι και απαίτηση [εκβιαστική] των μεγάλο-τοκογλύφων της Ευρωπαϊκής Ένωση που τρέχουν να σώσουν την Ελλάδα – τρομάρα τους! Φαίνεται όμως ότι σκάλωσαν στο ποιος εν να είναι ο πρωθυπουργός...

Ούτε σήμερα θα πω πολλά για την κατάσταση στη Μητέρα –Πατρίδα. Απλώς θα παραθέσω κάποιες σκέψεις μου και θα καταθέσω μερικούς προβληματισμούς μου:

1. Η οικονομική κρίση και η σωρεία προβλημάτων που έχει επισωρεύσει ανά το παγκόσμιο [οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά] είναι εγγενή γνωρίσματα του καπιταλιστικού συστήματος. Όσο τούτο το γεγονός δε γίνεται αντιληπτό και κατανοητό από τις ευρύτερες μάζες των εργαζομένων, ΕΜΕΙΣ θα παραμένουμε «στο ίδιο έργο θεατές» κι όλο και πιο πίσω θα πηαίννουμεν!

2. Αφού ο άτιμο [και όντως είναι ΑΤΙΜΟ] το σύστημα το καπιταλιστικό ΔΕΝ παει άλλο [και ούτε η λυκοφιλία ΠΑΣΟΚ – “Νέας Δημοκρατίας” θα το σώσει] γιατί οι “αδελφοί” Ελλαδίτες το παλεύουν ακόμα; Δεν μπορούν επιτέλους να δοκιμάσουν και κάτι άλλο; Ας πούμεν, σε ποιο βαθμό ο ελληνικός λαός [ως κοινωνία σε δοκιμασία] έχει μελετήσει και κατανοήσει, την “Πρόταση του ΚΚΕ για λαϊκή εξουσία και οικονομία”; Κάποιοι άσπονδοι φίλοι θιασώτες ή/και απολογητές του καπιταλιστικού συστήματος σίγουρα θα μειδιάσουν [και χλευαστικά ακόμα], αλλά “πάταξον μεν, άκουσον δε”.

3. Ή αφού θέλουν τέλος πάντων να το συνεχίσουν καπιταλιστικά [κι έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια την Αριστερά], γιατί δεν προσπαθούν τουλάχιστον να απεγκλωβιστούν από τους ασφυκτικούς εναγκαλισμούς και τις δαγκάνες των χωρών του πλούσιου Βορρά και να στραφούν προς άλλες κατευθύνσεις όπως προς Ρωσία ή Κίνα μεριά [κάτι που πρέπει στα σοβαρά να μελετήσουν κι ΕΜΕΙΣ εδώ στην Κύπρο]; Κι άστε τον νεοφανή φωστήρα της “Σημερινής” Γιώργο Πλουτάρχου να ΜΑΣ λέει ότι «Κομμουνιστικό Κόμμα και Συνασπισμός είναι γνωστό πως, βάσει της κοινωνικοοικονομικής, αλλά και πολιτικής τους φιλοσοφίας, διέπονται από αντιευρωπαϊσμό, έχουν τον ευρωσκεπτικισμό στο DNA τους»...
Τόσα ξέρει, τόσα μας λαλεί!

4. Αφού λοιπόν, ΟΛΟΙ [και απευθύνομαι σ’ όσους απλούς ανθρώπους και εργαζόμενους που τυχόν με διαβάζουν – σ’ όλους αυτούς που παλεύουν καθημερινώς, αν έχουν δουλειά, για ένα μεροκάματο, ή και νυχτοκάματο], βλέπουμε ότι ο καπιταλισμός ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι το μέλλον της ανθρωπότητας, γιατί δεν τον πετάμε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
Εδώ και 300 τόσα χρόνια ΔΕΝ κατάφερε να επιλύσει έστω και υποτυπωδώς τα χρόνια προβλήματα της ανθρωπότητας όπως η φτώχεια, η πείνα, η εξαθλίωση, η μίζερα, η ανέχεια, οι αρρώστιες, η αγραμματοσύνη, η ανεργία, η ανελευθερία, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η βία, οι πόλεμοι, οι επαναλαμβανόμενες οικονομικές κρίσεις, γιατί να πιστέψουμε ότι θα τα καταφέρει τώρα;

Άντε να μην πω και καμιά βαριά κουβέντα!

Anef_Oriwn
Τρίτη 8/11/2011